Wat doe ik met m'n leven? Ik zie zo bleek. Ik zou meer moeten uitgaan.
Beter eten. M'n houding is vreselijk. Ik zou meer rechtop moeten staan.
Dan zou ik meer respect krijgen.
Wat heb ik toch? Ik wil gewoon een band.
Waarom krijg ik geen band met mensen?
O, ja. Omdat ik dood ben.
Nou en? We zijn immers allemaal dood.
Dit meisje is dood. Die gast is dood. Die gast in de hoek is beslist dood.
Deze gasten zien er vreselijk uit.
Ik wou dat ik mezelf kon voorstellen, maar ik weet m'n naam niet meer.
Alleen dat hij begon met een 'R', denk ik.
Ik herinner me m'n naam niet, of m'n ouders of m'n baan.
Hoewel m'n jas erop duidt dat ik werkloos was.
Soms ben ik wel eens benieuwd naar de anderen.
Jij was een conciërge.
Jij was de rijke zoon van een CEO.
Jij was een personal trainer.
En nu ben je een Dode.
Ik weet niet precies wat die Apocalyps veroorzaakt heeft.
Chemische oorlogsvoering of een virus.
Of een radioactieve ontsnapte aap.
Maar het doet er niet toe. Dit is wat we nu zijn.
Dit is een doorsneedag voor mij.
Ik slof rond, bots af en toe tegen iemand op...
niet in staat me te excuseren of wat dan ook.
Het moet vroeger zoveel beter geweest zijn...
toen iedereen kon praten en gevoelens kon uiten...
en kon genieten van elkaars gezelschap.
Veel van ons wonen op deze luchthaven. Ik weet niet waarom.
Mensen wachten op luchthavens, maar ik weet niet waar wij op wachten.
Ze noemen deze gasten Knokigen.
Ze vallen ons niet echt lastig, maar ze eten alles wat een hartslag heeft.
Ik ook, maar dat zit me dan toch niet lekker.
Ooit worden we allemaal zo. Op een bepaald moment geef je het op.
Je verliest alle hoop. Daarna is er geen weg terug.
Bah, dit is goor. Niet doen. Je maakt het alleen maar erger.
Dit is m'n toekomst.
Ik wil niet zo worden. Ik ben eenzaam. En verloren.
Letterlijk. Ik ben nog nooit in dit deel van de luchthaven geweest.
Zouden zij ook verdwaald zijn?
Rondzwerven, maar nooit ergens komen.
Voelen ze zich gevangen? Willen ze meer dan dit?
Ben ik de enige?
Dit is m'n beste vriend.
Dat betekent dat we af en toe onwennig naar elkaar grommen en staren.
We hebben zelfs soms bijna gesprekken.
Zo gaan er dagen voorbij.
Maar soms vinden we zelfs echte woorden. Woorden zoals...
Honger.
En...
Stad.
Ook al kunnen we niet communiceren, we delen dezelfde smaak in eten.
In groepen rondlopen is dan zinvol...
zeker als iedereen je voor je kop wil schieten.
We verplaatsen ons zo traag.
Dit kon wel eens een tijdje duren.
Dank u voor uw werk van vandaag.
In de acht jaar sinds de plaag onze wereld trof...
Zouden we dit spul halen voor de remedie?
Niemand gelooft nog in een remedie, Jules.
...rekenden we op jullie om voorraden van voorbij de muur te halen.
Eerst een waarschuwing. Doden zien er menselijk uit, maar zijn dat niet.
Ze denken niet. Ze bloeden niet.
Of ze nu je moeder waren of je beste vriend, ze zijn niet te helpen.
Ze zijn onverschillig, gevoelloos, niet tot medelijden in staat.
Een kennis van je, pa?
Stel je ze gewoon zo voor:
Als zonen en dochters van mogelijk de enige menselijke nederzetting...
zijn jullie een cruciaal deel van wat tussen ons en uitroeiing staat.
Daarom is het jullie plicht om veilig terug te keren.
Vertrouw gewoon op jullie training.
Veel geluk, succes, en God zegene Amerika.
USA. USA.
We gaan.
WELKOM IN DE DODENZONE ZORG DAT JE ER LEVEND UITZIET
Gaaf.
HET EINDE?
Berg, help je ons nog of wat? -Nee, ik zit bijna op level vijf.
Hebben jullie dat gehoord?
Ik wel. Laten we 'm smeren.
Dat gaat niet. We hebben orders.
De stad heeft maandelijks enorm veel medicijnen nodig.
We mogen niet... -Je klinkt net als m'n pa.
Dat was geen compliment.
Hier, neem wat Prozac. Misschien vrolijken jullie daar van op.
Ik zei toch dat ik iets gehoord had?
Per, laten we 'm smeren.
Perry?
We hebben orders, Jules. En het was toch niks.
Je bent paranoïde.
Mik op hun hoofd.
Lachen, klootz...
Mooi horloge.
Ik ben hier niet trots op. Ik zou het waarderen als jullie even wegkeken.
Ik doe niet graag mensen pijn, maar dit is de wereld nu.
De nieuwe honger is een erg krachtig iets.
Als ik z'n hersenen niet opeet, zal hij een Dode worden zoals ik.
Als ik het wel doe, krijg ik zijn herinneringen...
zijn gedachten, zijn gevoelens.
Sorry, ik kan er niks aan doen. De hersenen zijn 't beste gedeelte.
Daardoor kan ik me weer menselijk voelen.
Vind je het mooi, Perry?
Ik wil je geen pijn doen.
Ik wil gewoon voelen wat jij voelde.
Me een beetje beter voelen.
Iets minder dood.
Perry, ik denk dat ik van je hou.
Zeg iets.
Blijf nou niet zwijgen.
Ik denk dat ik ook van jou hou, Julie.
Ik mis de vliegtuigen.
M'n moeder zei altijd dat het daarboven net een Etch A Sketch was.
Leuk dat jij je zulke dingen herinnert.
Want als we dat niet doen, is het allemaal verdwenen.
De wereld is zo'n kloteplek.
Niet de hele wereld.
Opschepper.
Perry.
Perry, waar ben je? Geef antwoord.
Veilig...
Kom. -Wat?
Ik weet niet wat ik doe.
Wat mankeert mij?
De anderen zouden nooit een levend iemand mee naar huis nemen.
Dat is gewoon gestoord. Nu denken ze dat ze gewoon een van ons is.
Een nieuwe aanwinst voor de familie.
Maar ze zouden denken dat ik gek was, als ze al konden denken.
Waarom moet ik zo raar zijn?
Wat doe ik toch?
Thuis...
Niet...opeten.
Je...veilig houden.
Goed. Misschien ben ik wat onbezonnen geweest.
Maar ik weet het als een meisje alleen wil zijn.
Je kunt iemand op veel manieren leren kennen.
De hersenen van haar dode vriendje opeten is vrij onorthodox.
Het is een speciale gelegenheid... -Een speciale gelegenheid?
Mam is jarig.
Op Diane. -Op mam.
Mam is jarig.
Perry, Julie zegt dat je in de landbouw werkt.
Maar zou je ook overwegen in de bouw te gaan werken met je vader?
We hebben goeie mensen nodig op de muur.
Volgens pa moet je de mensheid redden...
door iedereen in een enorme betonnen doos te stoppen...
en dan gewapend de wacht houden tot we oud worden en sterven.
Zonder de muur zouden we nu hersenen eten en geen rijst.
Pap...
Alleen hier kun je door de muur. Anders worden we tegengehouden.
Oké.
Kom dan. Zo erg is het niet.
Ik heb al twee dagen niks gehoord. -Hij moet werken, Perry.
Mijn pa laat soms weken niks van zich horen.
Deze kant op.
Het komt goed.
Pa.
Pa, niet doen.
Per, rennen.
Geen wonder dat ze zo bang voor me is.
Ik moet het anders aanpakken.
Daar gaan we. Niet griezelig zijn. Niet griezelig zijn.
Wat doe je?
Alsjeblieft, laat me met rust.
Waarom ik?
Waarom heb je me gered?
Niet...
huilen.
Veilig.
Je veilig houden.
Wat ben jij?
Ik heb honger.
Laat me nou gaan.
Niet veilig.
Niet veilig?
Dat zal wel. Niet veilig.
Dan zul je eten voor me moeten gaan halen.
Want ik verga van de honger.
Alsjeblieft?
Ik zou erg blij zijn met wat eten.
Goed dan.
Verdomme.
Niet rennen.
Kom. Veilig.
Dank je.
Doe of je dood bent.
Goed?
Dat is overdreven.
Ik had je toch gezegd:
Niet veilig.
Ja, dat snap ik wel.
Maar toch heb ik echt honger.
Staar niet zo. Je doet weer raar.
Dank je.
Ik kan me niet herinneren wanneer ik voor het laatst een biertje heb gehad.
Echt slecht kun je niet zijn, Mr Zombie.
Mijn...
naam...
Heb je een naam?
Hoe heet je dan?
Deze date loopt niet lekker. Ik wil weer opnieuw doodgaan.
Begint je naam met een R?
Robert, Richard?
Randy?
Raphael, Ricardo?
En als ik jou nou gewoon R noem?
Dat is een begin, toch?
Ik wil naar huis gaan, R.
Het is niet veilig.
Dat snap ik wel.
En luister, ik weet dat je m'n leven hebt gered.
En daar ben ik je dankbaar voor.
Maar jij hebt me hier gebracht, dus kun je me ook weer wegbrengen.
Dat niet. Ze is hier nog maar pas.
Zeg maar dat ze dat zullen zien.
Moet...
wachten.
Ze...
zullen het zien.
Niet slecht.
Hoelang? -Paar dagen.
Dan vergeten ze het wel.
Je zult veilig zijn.
Zijn er nog anderen zoals jij?
Ik heb nog nooit eerder een Dode horen praten.
Op grommen na dan.
Goed dan. Een paar dagen, hè?
Wat moet ik hier dan een paar dagen doen?
Dit is geweldig.
Wil jij het eens proberen?
Linkervoet.
Kies een voet.
Je gebruikt twee voeten. Kies één voet.
Heel goed.
Prima.
Twee handen aan het stuur.
Jezus, R.
Dit was zo'n mooie auto.
Herberekenen.
Waarom heb je zoveel platen? Kon je niet met een iPod overweg?
Betere klank.
Een purist, hè?
Zit meer...
leven in. -Dat is waar.
Wel heel veel meer gedoe.
Nou haal je weer je schouders op. Hou daar eens mee op.
Het is zo nietszeggend.
Echt.
Dit zijn echt coole platen. Hoe kom je daaraan?
Ik verzamel dingen.
Ja, dat zie ik. Jij, m'n vriend, bent een hamsteraar.
Er is een gave platenwinkel op Main & Ivy.
Je zou 'm geweldig vinden. Hij is zo cool.
Was zo cool.
Eens kijken...
Veel beter.
R, kan ik je wat vragen?
M'n vriendje is daar omgekomen.
Komt hij terug?
Als een van jullie?
Dat is goed, denk ik.
Er is hem iets overkomen.
Er zijn hem heel veel dingen overkomen.
Maar er kwam blijkbaar een punt waarop hij het niet meer aankon.
In mijn wereld gaan mensen alsmaar dood.
Dus... Ik ben heus wel verdrietig dat hij dood is.
Want dat ben ik.
Maar ik denk dat ik me...
er al heel lang op voorbereid had.
Wat ben jij?
Het moet fijn zijn om te slapen. Ik wou dat ik dat kon. Dat ik kon dromen.
Maar dat is geen optie voor mij. Doden dromen niet.
Verder dan dit komen we niet.
Weet je dit zeker, jongen?
Welkom, dan.
Ik vind het zo rot voor je.
Ik ook.
Laat hem zien hoe hij met dat ding om moet gaan.
Hé, Berg. Help je nog? -Ik ben bijna op level 5.
Hebben jullie dat gehoord?
Ik wel. Weg hier.
Nee. We hebben orders.
Je klinkt net als m'n pa. Dat was geen compliment.
Ik zei toch dat ik iets gehoord had?
Mik op hun hoofd.
Een paar dagen, zei je.
Het is nu al een paar dagen, R.
Ik moet naar huis.
Samen blijven.
Veilig.
Wat?
Levend.
Opeten.
O, mijn God.
We gaan.
Opeten.
R, kijk.
Deze kant op.
Kom met me mee.
Wat?
Nee.
Wil haar helpen.
Wie vroeg jou wat?
Vind haar aardig.
Het is goed.
Ja, vast.
Daar, de garage. -Hou je vast.
Ik ben zo blij je te zien.
Gaat het?
R?
Jij rijden.
Goed idee.
De witte zone is uitsluitend voor het in- en uitstappen van passagiers.
Ik bevries hier.
Ik moet even stoppen.
Een van de laatste buurten die zijn geëvacueerd.
Misschien ligt hier ergens eten.
Kom maar.
Op slot.
Cool.
Kijk eens. Zo eentje heb ik in geen tijden gezien.
Lachen.
Rustig maar. Kijk.
Herinneringen bewaren is belangrijk.
Vooral nu de wereld ten einde loopt.
Alles wat je ziet, zie je misschien voor het laatst.
Perry zei dat altijd.
Hier. Neem een foto.
Ik ben uitgeput.
Het bed valt best nog mee, dus ik ga maar slapen.
Welterusten.
R? -Ja?
Ik dacht...
Je kan gerust daarbinnen slapen als je wilt.
Op de grond.
Deze huizen zijn doodeng, dus...
Goed dan.
Voel je het?
Voel...je...het?
Dat is m'n vader.
Achteruit.
Hij zou je gedood hebben.
Hij zou je voor je kop geknald hebben...
en dan was je dood geweest.
Wauw.
Deze kleren zijn nog steeds drijfnat.
Ik ga ze te drogen leggen.
Ontspan je toch.
Verdomme.
Niet kijken.
Oké.
Verdomme.
Moet je mensen opeten?
Ja.
Of anders ga je dood?
Ja. -Maar mij at je niet op.
Je hebt me gered.
Al heel vaak.
Het moet zwaar zijn om daarin vast te zitten.
Ik kan zien dat je je best doet.
Misschien is dat wel eigen aan mensen. We proberen om beter te zijn.
Soms maken we er een potje van.
Maar jij doet zoveel meer je best...
dan wie dan ook in mijn stad.
Je bent een goed mens, R.
Hoe dan ook.
Ik was het.
Wat bedoel je?
Ik bedoel...
Ik wist dat al min of meer.
Is dat zo?
Ja, ik hoopte dat jij dat niet gedaan had.
Het spijt me.
Het spijt me zo.
De doden slapen niet.
Als jullie een baan zouden kunnen kiezen...
als alles totaal anders zou zijn...
wat zouden jullie dan willen doen?
Verplegen.
Mensen genezen en...
levens redden en...
Een remedie vinden.
Dat vind ik goed.
Ooit gaat iemand dit oplossen en de hele wereld exhumeren.
Exhumeren? En wat betekent dat?
Exhumeren betekent 'laten herleven'. -Het betekent 'opgraven'.
Zoals een dode opgraven.
Wat doe jij hier?
Ben je echt aan het dromen?
Ik weet het niet -Je kunt niet dromen, Dode.
Dromen is voor mensen. -Chill, Per.
Hij kan dromen als hij dat wil.
En jij, R?
Wat wil jij zijn? -Geen idee.
Ik weet niet eens wie ik ben. -Je kunt zijn wie je maar wilt.
Dat zeggen ze toch altijd? -Dat kunnen we, toch? Jij en ik?
Dat gaat niet gebeuren, Casanova.
Niet nu ze weet dat je haar ex hebt opgegeten.
Haal je schouders op.
Tot zover dan het dromen. Je kan niet zijn wat je maar wilt.
Ik zal altijd een slome, bleke zombie met dode ogen zijn.
Dacht ik soms dat ze bij me zou blijven?
Het is hopeloos. Dat krijg je als je méér wilt.
Ik moet gelukkig zijn met wat ik had. Dingen veranderen niet.
Het is makkelijker niet te voelen. Dan zou ik me niet zo voelen.
Wie ben jij? -Ik ben het, Kevin. Ik mankeer niks.
Blijf daar staan.
Ik ben niet besmet.
Blijf staan, Julie.
Oké, prima.
Ik check je even.
NEGATIEF
En? -Veilig.
Ik heb naar je laten zoeken. Nora zei dat je was meegenomen...
Klopt, maar ik ben ontsnapt.
Ik had me verstopt in een huis in de voorstad en toen vond ik 'n auto...
en ben ik hierheen gereden. -Ben je echt niet gebeten?
Zie ik er besmet uit, pa? -We moeten veilig zijn.
Ja, ik weet het.
Ik mankeer niks. Echt niet.
Ik dacht dat je dood was.
Niet dus, pap. Ik ben hier.
Welkom thuis. -Ja. Het is goed om terug te zijn.
Ik ga gewoon naar huis. Ik moet stoppen met zoveel nadenken.
Ik ga haar vergeten, net zoals ik de rest vergeten ben.
Ik ga... Heb ik het koud?
Is dat dit gevoel?
Doden kunnen het niet koud krijgen.
Wat doe jij hier?
Knokigen, ze hebben me verjaagd.
Kwam jou zoeken.
Waar is ze?
Naar huis.
Gaat het?
Nee.
Wijven, man.
Knokigen op zoek...
naar jou.
En haar.
Je bent iets begonnen.
Ik zag...
beelden...
vannacht.
Herinneringen.
M'n moeder.
De zomer.
Ontbijt...
pap.
Een meisje. -Een droom?
Een droom.
We veranderen, denk ik.
Inderdaad.
Ik moet haar dat vertellen.
Willen jullie helpen?
Helpen?
Exhumeren?
Ze zeiden...
Zeker weten.
Wacht hier.
Wees voorzichtig, oké?
Dus ik wacht hier.
Julie en ik gaven de anderen hoop. Het verspreidde zich snel.
Tegen de zin van de Knokigen. Daarom zochten ze ons.
Ik moet Julie vertellen wat er gebeurt voor het te laat is.
O, nee. Alsjeblieft, ga weg.
Ga naar je vriendjes. Laat me met rust.
Zo, ja. Goed zo.
Nee, ik meen het, Nora.
'Dode' is gewoon een stomme naam die we hebben bedacht...
voor een zijnstoestand die wij niet begrijpen.
Wat is er toch met mij?
Ik moet je wat vertellen. Dit is best raar, dus ga alsjeblieft niet gillen.
Maar...
ik mis hem echt.
Je mist hem? -Ja, het is stom.
Ben je aangetrokken tot hem? -Ik weet het niet.
Alsof hij je vriendje zou kunnen zijn?
Je zombievriendje?
Jongens ontmoeten is nu erg lastig, met de Apocalyps en zo.
En ik weet dat je Perry mist.
Maar dit is raar. Ik wou dat het internet nog werkte...
dan kon ik opzoeken wat er mis is met jou.
Hou toch op.
Goed, ik ga maar eens slapen.
Ik ben blij dat je terug bent.
Droom maar zacht over je zombie.
Goed.
Julie.
R.
Wat doe jij hier?
Kwam jou opzoeken.
Dat kun je niet zomaar doen. Het is gevaarlijk.
Hou je kop, Grigio. Ik wil slapen.
Sorry.
R, ben je gek geworden?
De mensen zijn hier niet zoals ik.
Als ze je zien, maken ze je dood. Begrijp je dat?
Ja.
Praat je nou in jezelf?
Wat gebeurt hier, Julie?
Is hij dat?
Alles kits?
Het spijt me.
Ik weet het. Het spijt mij ook.
Ik heb je echt gemist.
Ik jou ook.
Je voelt warmer aan dan ik me herinner.
De patrouille. Kom, naar binnen.
Kom. Je hebt geluk dat m'n vader naar een of andere noodsituatie is.
Je bent vannacht veilig hier, R.
Daarna weet ik niet wat we gaan doen.
Hoe ben je gestorven?
Dat weet ik niet meer.
Hoe oud ben je?
Je zou 20 kunnen zijn, maar ook een tiener. Je hebt zo'n jong gezicht.
En je ruikt niet eens...
Hij ruikt niet verrot.
Nee, ik... -Ongelofelijk.
Nora, hij is hier niet om ondervraagd te worden. Hou op.
Waarom ben je hier wel?
Om iedereen te laten zien...
Wat? -Dat we kunnen veranderen.
Dat gaat niemand hier geloven. Als je al in hun buurt kunt komen.
Zodra ze je zien, schieten ze je overhoop.
Wacht eens. Zei je 'we'?
Velen van ons veranderen.
Dromen.
Dat is heel belangrijk. -We moeten snel handelen.
Hoezo?
Knokigen jagen op mij. Ze jagen op ons.
We moeten naar m'n vader gaan. -Heel slecht idee.
Hij was ooit heel redelijk.
Je bent in de war. Je moeder was redelijk.
Je pa gaf je een jaar huisarrest omdat je likeur had gestolen.
Je vader jaagt Doden een kogel door hun kop.
Hebben we een andere keus?
We moeten wel door de stad.
Dan zien ze je. -Er is weinig tijd.
We zouden 'm kunnen oplappen.
Wat?
Ik heb make-up bewaard voor een speciale gelegenheid.
Ja. Dat zouden we kunnen doen.
We zouden wat foundation kunnen aanbrengen...
misschien wat blush...
waarschijnlijk flink wat blush.
Echt niet.
Echt wel.
Wil je wat anders opzetten?
Dit is grappig.
Nee, hoor.
Mij best.
Wacht eens...
Je ziet er sexy uit.
Wat? -Niks.
Je ziet er leuk uit.
M'n pa kan ook wel gaan flippen. Misschien wordt dit niks.
Wat er ook gebeurt, we blijven samen.
Wij veranderen alles.
Ik weet het.
Samen blijven. Beloof het.
Ik beloof het.
Kom.
Daar gaat ie dan.
Laten we dit doen.
Waar gaan jullie heen? -Naar m'n pa.
Ik kan jullie niet doorlaten. We zijn in staat van alarm.
Waarom? -Dat is geheim.
Wij hebben onze eigen geheime zaken.
Zeg iets menselijks.
Hoe is het?
Klasse. -Niks aan de hand.
Jullie wachten hier.
Wat doe jij hier? -Wat gebeurt hier allemaal?
Het is in elk geval niet goed.
Er komen grote groepen Knokigen en Doden naar ons toe.
Als ze gaan aanvallen, staan we machteloos. Ze zijn met te veel.
Dus ga naar huis en doe alles op slot.
Er ligt daar een Ruger SR.
Dit ding?
Ik moet je spreken.
Nu niet. -Het is belangrijk.
Dit gaat echt gek klinken...
maar ik denk dat de doden weer tot leven komen.
Dat klinkt gek, ja. -Ze veranderen.
Op een of andere manier genezen ze zichzelf.
Denk je dat? Hoezo?
Ik heb het gezien. Het gebeurt echt.
Weet je wat er gebeurt? Dat er elke dag meer van hen zijn en minder van ons.
Ze genezen zichzelf niet. Wij zijn hun voedselbron.
Ze worden niet veganistisch. Ze eten geen broccoli.
Ze eten hersenen, die van je moeder en je vriendje inbegrepen.
Dus ik wil dat je wakker wordt.
Ik leg het wel uit.
Wat wil je uitleggen?
Laat mij maar. -Ga naar huis.
Ga in de schuilkelder zitten. Er zijn genoeg spullen om te...
Wie ben jij?
Dit is R.
Ik vroeg dit niet aan jou, maar aan hem. Wie ben jij?
Ben jij een Dode?
Hij heeft m'n leven gered.
Hij heeft voor me gezorgd.
Ik maakte iets in 'm los, en dat heeft in hen allemaal iets uitgelokt.
Nu heeft het iets in mij losgemaakt.
We willen helpen. -Ze willen ons niet aanvallen.
Ze willen helpen. -We worden beter.
De dingen worden niet beter, maar erger.
Als mensen gebeten worden, raken ze besmet en schiet ik ze dood.
Dat is je moeder overkomen en dat gaat hem overkomen.
Het spijt me ontzettend, Mr Grigio.
Zoek een veilig heenkomen.
Julie... -Ik moet gaan.
Jij schiet me niet neer.
Jawel. Reken maar.
Dat ging niet heel erg soepel.
Ik moet m'n vrienden waarschuwen...
Waar? -Het stadion...
De metro in.
Mag ik even?
Sorry, hoor.
Aan de kant. Ik kom eraan.
R?
Julie.
Klaar voor...
een gevecht. -Ja, ik zie het.
Soldaten komen.
Knokigen komen dichterbij.
Ze zijn nu hier.
Hou ze buiten. -Doen we.
Rennen.
Deze kant op, snel.
Uw dochter is bij de Dode. Ik laat ze in de gaten houden.
Dank je.
Wie schieten we neer?
Deze klootzak.
Hoi.
We zien Doden tegen Knokigen vechten.
Begrepen. We zien dat hier ook.
Kun je dat herhalen? -Doden vechten tegen Knokigen.
Verdomme.
Het is afgelopen. -Nee.
Je veilig houden.
Het komt wel goed.
R?
R, alsjeblieft?
Gaat het?
Ja.
De volgende is in het hoofd. Ga bij 'm vandaan, Julie.
Nee. -Julie, ga nu opzij.
Pap, je moet naar me luisteren.
Ik weet dat we iedereen zijn kwijtgeraakt. Dat mam dood is.
Maar jij en ik zijn nog steeds hier.
We kunnen dit allemaal ongedaan maken en opnieuw beginnen.
Ze hebben onze hulp nodig.
Alsjeblieft, kijk dan naar hem.
Hij is anders. Hij...
bloedt...
Hij bloedt, pap.
Doden bloeden niet.
Je leeft. Hij leeft.
Je leeft.
Doet het pijn?
Ja.
Dit is kolonel Grigio. De situatie is veranderd.
We halen jullie hier weg.
Bloed je nog steeds?
Ja. -Mooi zo.
Sorry, hoor.
Het doet vreselijk pijn als je in je borst geschoten wordt.
Maar het voelt goed om te bloeden, pijn te voelen.
Liefde te voelen.
Ik wou dat ik kon zeggen dat we de Knokigen met liefde genazen...
maar we maakten ze gewoon allemaal af.
Niemand had daar een slecht gevoel bij.
Ze waren te ver heen om nog te veranderen.
Het bracht ons en de mensen nader tot elkaar.
Zodra we samen optrokken, waren ze kansloos.
En de Knokigen die we niet doodden, teerden gewoon weg.
En de rest van ons? We leerden om opnieuw te gaan leven.
Een tijdje wisten veel van ons niet hoe dat moest.
De mensen begonnen ons te aanvaarden. Ze leerden ons dingen.
Dit was de sleutel tot de genezing.
Eerst was het nog eng...
maar alle grootse dingen zijn in het begin eng, toch?
Dit is hoe het gebeurd is.
Dit is hoe de wereld 'geëxhumeerd' werd.
Hulp nodig?
Ja.
Ik heb zombievingers.
Dank je.
Hier. -Ik vind het niet erg dat het regent.
Ik sta erop.
Ik ben...
Marcus.
Emily.
Je bent heel mooi.
Dank je, Marcus.
Nu moet jij zeggen dat ik ook knap ben.
R?
Ja?
Herinner jij je je naam al?
Nee.
Je zou jezelf er eentje kunnen geven. Kies er gewoon eentje uit.
Wat je maar wilt.
Ik vind R goed.
Echt?
Wil je dan niet weten wat het was?
Wil jij je oude leven niet terug? -Nee.
Ik wil dit leven.
Gewoon R, hè?
Gewoon R.