Gotowość, kamery sprawne.
Obiekt zmierza do celu.
Przybędzie za 5 min.
Do dzieła. Macie zielone światło.
Zatrzymać i aresztować braci Heinrich,
zabezpieczyć urządzenie. I pamiętajcie: misja jest tajna.
Akcja.
- Cześć, jestem Xenia. - Miło mi, Tuck.
FDR.
Co was sprowadza,
- biznes czy przyjemności? - Przyjemności.
- Biznes. - I to, i to.
Jaki to biznes?
Jestem kapitanem ogromnego statku wycieczkowego.
Mój mały kolega ma biuro podróży.
Można wejść na pokład, kapitanie?
A teraz wybaczcie, robota czeka.
- Nie czeka. - Czeka.
Czeka.
Piękny garnitur.
Górna półka z Savile Row.
Zabrałeś młodszego brata jako ochronę?
Słucham?
Chodź, Jonas.
Strzelanina. Są ofiary.
Zaczynamy.
Nowy magazynek!
Zastrzel go.
Tuck!
Jonas!
- Heinrich nie będzie zachwycony. - Nie mówiąc o szefowej.
Myślisz, że laseczki wciąż tam są?
A WIĘC WOJNA
MĄDRY KONSUMENT LOS ANGELES
Wyrób Coretexu utlenił się tylko po brzegach.
Wyrób Tempolite'u uległ zniszczeniu i mocno zardzewiał.
Co znaczy, że polecamy wyrób Coretexu.
Widzisz, Em? Wygrywa najlepszy.
Lauren?
Mogłabym się wcześniej urwać na świąteczny weekend?
Jerry zabiera mnie na farmę alpak.
Jasne! Przecież to święto. I weekend.
Zgoda.
Baw się dobrze.
Ty też.
TERENOWY ODDZIAŁ CIA
Tuck! FDR!
6 trupów w kostnicy,
jeden pośrodku jezdni.
Tak. Ale jednak... udało nam się...
- Zamknij się! - Jasne. Już się zamykam.
Zadanie ujęcia Heinricha
było jasno określone jako "tajne".
Dzięki wam, geniusze,
Heinrich zechce teraz pomścić śmierć brata.
Jesteście uziemieni.
- Co? - Uziemieni?
Lauren!
Cześć, Steve!
To... Steve.
Przepraszam. Lauren, poznaj Kelly.
- Miło mi. - Mnie również.
Ale kamulec!
Moja narzeczona.
Zaręczyliście się?
I weźmiecie ślub?
Los nam najwyraźniej sprzyjał.
Właśnie.
Ekstra.
Wiecie co?
Uciekam, bo czeka na mnie mój facet. Ken.
Chirurg.
Super. Gratuluję pierścionka
i życia,
i rowerów, i wszystkiego.
Gzymsik.
Na razie.
Powiedziałam: "gzymsik". Chcę umrzeć.
Sushi dla jednej osoby!
Cześć, Ken.
- To co zawsze? - Tak.
- Ciężki dzień, co? - Nawet się nie domyślasz.
Ale zabawna sprawa...
Przekomiczna!
Trzymasz to miejsce dla Kena?
- Tak. - Nie!
Jedna porcja sushi. Zawsze jedna.
W życiu nie byłam tak upokorzona.
Wymyślaj lepsze wykręty.
"Ja też mam narzeczonego, ale dziś zmniejsza sobie penisa,
bo każdy jego wjazd to dla mnie blitzkrieg".
Na jego widok odejmuje mi mowę.
Wszystko dla niego poświęciłam.
Jak głupia. Porzuciłam znajomych, rodzinę...
Nie mów tak. Ja się cieszę. Dobrze nam ze sobą.
Myślałam, że to mój ideał.
Ja też. A wiesz, kim się okazał?
Amatorem panien, które się liżą po rybie.
Lubię sushi. Wyglądała na miłą. I była śliczna.
Mam ją dupie. Martwię się o ciebie i twoje życie erotyczne.
Umawiam się z facetami.
Błagam... umawiasz się, ale nigdy na serio.
Odstaw, zostawia nalot. Weź tamten.
Nie możesz tak z facetami?
Umiesz wybrać płyn do prania, ale faceta...
W pracy mam łatwiej: tabelki, liczby.
Portale randkowe też mają tabelki.
- Nie zaczynaj. - Masz problem z randkami on-line?
Oglądasz wiadomości?
Wszędzie pełno zboków.
Skończę bez skóry albo w bagażniku.
Dramatyzujesz. To spotyka jedną na dwadzieścia.
I nie trafisz do czyjegoś bagażnika,
tylko ktoś trafi do twojego. Czyli tutaj.
Przestań.
Musisz wyjść do ludzi.
Jasne, możesz trafić na koszmarnego faceta.
Ale możesz też trafić na ideał. Nie warto?
No bo co ci może grozić?
Obdarcie ze skóry. To niezbyt miłe.
Dzięki za zaproszenie do Buni.
Jesteś dla mnie jak rodzina.
Boże.
Bezglutenowe. Spróbuj.
Dlaczego siedzicie tu sami?
W ten sposób nie załatwicie mi wnuków.
Na rodzinnej imprezce
nie wypada nam robić ci wnuków.
Już ci zapewniłem jednego cudownego wnuka.
To się nie liczy, bo wszystko spieprzyłeś.
Chodź, Lil.
Pokażmy młodym, jak to robić.
To dość obleśne.
Uwielbiam dzieciaka!
Co się dzieje?
Hej, panie Myślicielu. Chcesz o tym pogadać?
Jest w tym coś uroczego.
- Naprawdę. - W czym?
Uwielbiam, jak się w siebie wpatrują.
Bo oboje mają zaćmę.
Zadałeś mi poważne pytanie, tak?
Chcesz poważnej odpowiedzi?
- Odstawić tort? - Tak.
Dzięki.
Odstawiłem tort. Nawijaj.
Pogadajmy jak faceci.
Po męsku.
Ufam ci. Zrobiłbyś dla mnie wszystko,
ja dla ciebie też.
Jeden jest gotów wziąć za drugiego kulkę.
Możesz sobie wyobrazić to wszystko...?
A wyobrażasz sobie, jak by to było, dzielić to z kobietą?
Nie.
Dziękuję.
Dobra, Joe, Steven, na matę!
- Joe, powodzenia. - No to wojna!
Dobrze. Niezła zmyłka!
Dawaj!
Lej go!
Lej równo!
Wal jak leci! I z piąchy go!
Dobra!
- I za szyję go! - Poddaję się!
Tak! Ulega! Brawo!
Tak to się robi!
Dobrze. Żyjesz.
Co tu robisz?
Mam trochę wolnego, więc przyjechałem do ziomala.
Dostałem łomot.
Nie. Zależy jak na to patrzeć.
A co ty wiesz o walce?
Sprzedajesz wycieczki.
Wiem jedno. Ten, który się waha...
Ból?
To słabość, która opuszcza ciało.
Ech, tato...
Cześć!
Cześć, młody.
- Tuck. - Co u ciebie?
Nie wiedziałam, że przyjechałeś.
Mam wolne, więc przyjechałem.
Agent podróży, który sam podróżuje.
Pomyślałem sobie, że może...
ty, ja i Joe moglibyśmy...
zaliczyć rodzinny wypad, skoczyć coś zjeść.
Byłoby fajnie.
Mam dziś randkę.
Może innym razem.
Jasne. Super. Świetnie.
Pa, Joe!
Czy mogą państwo uwierzyć?
Coś niesamowitego!
Cóż za zaskakująca końcówka pierwszej połowy spotkania.
Szukasz życiowego partnera?
Wolisz mieć bratnią duszę niż pracę?
Ponad 6 milionów singli.
Pomożemy ci znaleźć tę wyjątkową osobę.
Kliknij po swoją bratnią duszę.
Oglądam!
Otwórz drzwi miłości.
Koniec samotnych nocy.
Koniec pustych poranków.
Podaruj sobie odrobinę miłości.
Zasługujesz na to. Co masz do stracenia?
Jakie to żałosne.
- Dzień dobry, Ella. - Dzień dobry.
Cześć.
- Świetnie szefowa wygląda. - Co?
- Cześć, Paul. - Co? Nic.
- Witaj, Hudson. - Wchodzę w to.
Ja też.
Emily! W co wchodzę?
Ojej... Chodzi o...
twoje... Zerknij na swój pulpit.
TOWAR DO WZIĘCIA, CHŁOPAKI!
Kurde.
Otwarta na bi? Pływanie nago?
Rolki? Co to, 1994?
Faceci polecą na te obcisłe majty.
Zabiję cię, Trish.
A gdzie: "Dziękuję"?
W biurze myślą, że "sprzątam w stroju niesfornej pielęgniarki".
Kręcą cię przebieranki.
Zarzucamy dużą sieć, nie wiemy, jakich lubisz.
Co to znaczy: "szukam
- poważnego związku"? - To, że jesteś elastyczna.
Jesteś dobra w gimnastyce.
Nie, to specjalne mleczko mamusi.
Jak mogę to wszystko skasować?
Nijak. Moja oferta, nie masz prawa.
Zaraz... Kto to?
Boże. Ale ciacho.
Zaraz... umieściłeś swoje prywatne dane
na publicznym portalu?
- Pogięło cię? - Nie.
- Dokąd ją weźmiesz? - Przestań.
- Do Blarney Stone? - Mają szafę grającą.
Sentymentalny pacan.
Umówisz się, a ja pójdę z tobą.
- Mowy nie ma. - Muszę.
Wyszedłeś z wprawy.
A jak trafisz na wariatkę?
Zresztą połowa z nich sika na stojąco,
a drugą połowę inwigilujemy.
- Umówiłem się. - Dziś mam wolne.
Przyniosę lornetkę, wazelinę,
zachowam odległość 100 m... Miodzio.
Odpada. Nie dam się podglądać.
To prywatna sprawa.
Będę pod telefonem. W wypożyczalni wideo.
Jeden dzwonek: odsiecz, dwa: likwidacja, trzy: spadam.
- 200 m. - Sprzedane!
Tuck? To ty jesteś Tuck?
Cześć. Jestem Lauren.
Rany, cześć.
Miło mi poznać.
Mnie też.
Proszę, siadaj. Wybacz.
Jesteś naprawdę piękna.
Powtarzaj to, masz super głos.
Przepraszam za swój zakręcony profil.
Moja przyjaciółka Trish...
Każdy musi znać jakiegoś czubka.
Będę musiała ją zamordować.
- Mógłbym ci w tym pomóc. - Żartuję.
- Ja też. - Tylko miłość
może ocalić tę nieszczęsną istotę.
I przekonam go, że jest kochany,
choćbym miał to przypłacić życiem.
Niezależnie od tego, co usłyszycie choćbym rozpaczliwie błagał...
No to brawo, stary.
A czego nie zamieściłeś w profilu?
Tego, że mam syna.
Ma na imię Joe.
Ma siedem lat i jest uroczy. Naprawdę uroczy.
A jego mama?
Nie wyszło.
A ty?
O ile wiem, nie posiadam dzieci.
Ani byłych żon.
- Mam bardzo ważne pytanie. - Nawijaj.
Czy byłeś lub planujesz być seryjnym mordercą?
Nigdy nie mów nigdy...
- Nie. - Dobra odpowiedź!
I nikogo nie zabiłeś gołymi rękoma?
W tym tygodniu nie.
Świetnie.
- Jesteś niesamowita. - Ty też niczego sobie.
Teraz sobie pójdę, wypożyczę film, wezmę zimny prysznic...
Ja też.
- I będę czekać, że zadzwonisz w... - W ciągu 5 minut?
I tam to się zaczęło.
Stałem przy biurku...
Nie, siedziałeś w fotelu. Nagle ruszyłeś ku mnie.
Powolutku...
Mogłam liczyć twoje kroki.
I kiedy tak szedłeś, pomyślałam:
"Co z nim? Nie może iść szybciej?".
- Wybacz. - Nie, weź.
- Ależ proszę. - Na pewno?
Nie spodoba ci się. Od początku wiadomo, jak się kończy.
- Skąd wiesz, co mi się podoba? - Znam się na kinie. I na kobietach.
Poważnie?
Więc powiedz mi, na co mam ochotę.
Starsza pani znika? Dlaczego?
Raz, Hitchcock jest niezawodny.
Komedia, dramat, romans, thriller.
Z klasą, ale bez pretensji.
Film mało znany. Jeśli nie widziałaś, będziesz mi wdzięczna.
A jeśli widziałaś, docenisz mój wybór.
Widziałam.
To świetny wybór.
A jednak gorszy niż Rebeka, Osławiona, Zawrót głowy
czy inne jego filmy z okresu 1960 - 1972.
Prawdę mówiąc... jest to film drugiego sortu.
Drugiego.
- Skreślamy go. - Oceniasz ofiary?
Ta w dziale obcojęzycznym... Frustratka.
Ta w sweterku przy kreskówkach...
Zaraz wybierze imiona waszych dzieci.
Nie widzę materiału na jednorazówkę.
Wyczajasz kobiety pożyczające filmy,
bo to znak, że są dziś samotne. Łatwy łup.
I wyglądasz na kogoś, kto bierze coś na jedną noc.
Gdybyś znał kobiety, wiedziałbyś,
że sama umiem sobie wybrać film.
Ale dzięki.
Pomyślnych łowów.
Mam się włamać do bazy danych wypożyczalni?
Chodzi o sprawę Heinricha.
Przewijaj.
Stop. Cofnij.
To ona.
Co ją łączy z Heinrichem?
To ściśle tajne.
Witam, jestem Lauren Scott. Dzięki za przybycie.
Dzień dobry, Lauren.
Dziś pomówimy o grillach. Może jakieś pierwsze wrażenia?
Podoba mi się wbudowany ruszt.
Dziękuję.
Za wolno się rozgrzewa.
Może to wina silnika, albo zapalnik nie iskrzy.
Zapalnik jest w porządku.
Niektórzy myślą, że wystarczy dotknąć, by buchnął płomień.
Ale tak nie jest.
Jakieś konstruktywne uwagi?
Pokrywa mocno trzyma.
Pokrywa, koszmar, co?
Ustrojstwo jest sztywne, oporne i mało przyjazne dla użytkownika.
Zależy od użytkownika.
Mam spore doświadczenie z grillami.
Można mnie nazwać specem.
Ten jest bardzo wyrafinowany. Chyba się pan z takim nie zetknął.
Może ten grill tak się boi sparzyć,
że woli być letni i nie sposób go rozgrzać?
- Nie dotykaj mojego grilla. - Ten model przy mnie wymięka.
Przeciwnie.
- Olewa cię. - Udowodnij. Jutro w Barcelonie.
Odpada.
Mógłbym tu zostać i dyskutować o grillach.
Węgiel czy gaz, jak sądzicie?
Jeśli się zgodzę, wyjdziesz?
- Jutro o 20.00. - Dobra.
- Dobra.
Ładnie pachniesz.
Co tam oglądasz? Pornole?
- Zdjęcie mojej panny. - Ja też swoją
- sprawdzałem. - To zboczenie czy romantyzm?
Zbomantyzm. Pokazać ci ją?
A tobie moją?
Pewnie ma rogi i wyje do księżyca.
I bardzo jej z tym do twarzy.
Na trzy.
Raz, dwa, trzy, hop?
Ja odliczam.
- To... - Lauren Scott?
- To ta z wypożyczalni? - Która mieści się na rogu obok baru.
- Nie wiedziałem. - Pewnie że nie. Bo skąd?
Ale na pewno zgodziła się na randkę?
Ułatwię nam sprawę. Wycofam się. Jest twoja.
Powiedziała, że tego chce?
To nieistotne. Kocham cię. Jesteś moim najlepszym kumplem.
Bierz ją.
Wchodząc w to, nie byłbym fair.
Co to ma znaczyć?
No co?
Nie masz takiej wprawy jak ja.
A jak w każdej dziedzinie,
- praktyka czyni... - Mistrza?
Masz się za mistrza?
Może nie mistrza, ale blisko...
- mistrzostwa. - Wierzysz w to?
- Nie musisz się wycofywać. - Nie?
Nie mam obaw, że się w tobie zakocha.
- Miły jesteś, dzięki. - Proszę.
Więc rób swoje...
cokolwiek to jest...
A ona wybierze.
Ale ustalmy pewne zasady.
- Koniecznie. - Nr 1,
- nie mówmy jej, że się znamy. - Nr 2, nie właźmy sobie w drogę.
Nr 3, żadnego bara bara.
Ty naprawdę wypadłeś z obiegu, co?
Jeśli to podkopie naszą przyjaźń...
- A nie podkopie. - A nie podkopie.
- ...składamy broń. - Zgoda.
- Więc łączy nas... - Dżentelmeńska umowa.
- Właśnie. - Niech wygra najlepszy.
Najlepszy dla niej.
- Dla niej. - Dla damy.
Najlepszy dla niej.
TERENOWY ODDZIAŁ CIA
LONDYN, ANGLIA, SAVILE ROW
Przepraszam. Zaskoczył mnie pan.
To najwyższa półka Savile Row?
Staramy się, proszę pana.
Więc chcę garnitur z tej tkaniny.
Wełna z wikunii? Doskonały wybór.
Moje garnitury muszą być unikatowe.
Nie chciałbym spotkać kogoś
- w takim samym. - Z tej tkaniny i w tym kolorze
uszyłem jeden, dla kogoś z daleka.
Z jak daleka?
Z Los Angeles.
Ma pan powód, by tam jechać?
Teraz tak.
Nie ma mnie, nagraj się,
oddzwonię, jak będę mógł.
Tuck, Tuck!
Gdzie jesteś? Wybiła 17.00.
Zaraz zaczyna się maraton CHiPs. Mam nowe pałeczki do "Rock Banda".
- Uwielbiam takie miejsca. - Domyślałem się.
Gramy do ostatniego żetonu.
Nie ma mnie, nagraj się,
oddzwonię, jak będę mógł.
Gdzie jesteś?
Cześć, stary, jest w tej chwili 17.43.
Nieważne. Relaksuję się, oglądam film.
Może masz wyłączony telefon?
Sprawdź... No jak możesz sprawdzić...
Nieważne. Oddzwoń.
Świetnie oszukujesz.
Mogę w każdej chwili udzielić lekcji.
Ale tylko tobie.
Chcę ci coś pokazać.
Oddzwonię, jak będę mógł.
Słuchaj, trochę się niepokoję. Nie wiem...
Nie oddzwaniasz już od dawna, od jakiejś godziny.
Daj znać, że jest okej, okej?
Okej. Piąty raz mówię okej.
Oddzwoń. Oke...
Dokąd idziemy?
Tu są lwy.
Serio?
Dobra, możesz otworzyć.
Ale pięknie.
Chodź.
Wejdziemy tam?
Złapiesz mnie, co?
- Słowo? - Jasne.
Świetnie!
O rany!
- Co to było? - Wybacz, nie utrzymałem.
Zrobiłeś to specjalnie.
Może i tak.
Myślę, że tak.
Upadek bywa czasem najlepszy.
To ja. Możesz rozmawiać?
- Tak, co jest? - Jakoś głupio mi
- chodzić z dwoma naraz. - No co ty?
Tak trzeba. Żyj pełnią życia
w imieniu kobiet jak ja,
które robią to z jednym facetem co środę o 21.00,
- jedząc cheetos. - Jest fajnie.
Jest!
W imieniu wszystkich kobiet.
Właśnie! Bob jest napalony, muszę kończyć.
W imieniu kobiet. Kocham to... kocham cię.
Tuck.
Gdzie twój partner?
- Miał randkę. - A pewnie, że miał.
To zabójca. Nikomu nie przepuści.
Namierzyliśmy wóz.
- Pokazać? - Tak.
Chociaż nie. Nie.
Dawaj. Gdybyś mógł...
Nie, nie możemy.
Dobra, pokaż. Dawaj.
Jestem tu, zaczynaj.
- Nie spodziewałem się. - Mówiłam, że nie wymięknę.
Zobaczymy. Chodź.
- A miejsce w kolejce? - Spokojnie.
Panie przodem.
Wpuść ich!
Chyba ci się tu spodoba.
Luzik. Wyłącz opcję "letnia".
Nathaniel!
Cześć, co u ciebie?
Aż bije od ciebie blask.
Jesteście tu?
Przywitam się z didżejem, to kumpel.
Co jest?
Idź pierwsza, milady.
Veuve rocznik '85, Sammy.
A ty dokąd?
- Dopiero co przyszliśmy. - Wiesz?
- Nie jestem w twoim typie. - Daj spokój.
Wróć na salę, będzie świetnie.
Mam przesyt.
Jako gimnastyczka byłam mistrzynią dzikich imprez.
- Byłaś gimnastyczką? - Niewiarygodne.
Nie wolno spytać? Zadałem pytanie.
I dlatego stąd uciekam.
Bo się spinasz i nie umiesz bawić?
Masz inteligencję emocjonalną piętnastolatka.
Myślisz, że kręci mnie chodzenie z tobą i wizyty w klubie?
- Nie. - Dzięki, krytyczna księżniczko.
- Kończymy? - Proszę.
Dobranoc.
- Baw się dobrze. - Wracaj na osiedle emerytów.
Boże. Niemożliwe.
Wracaj! Czekaj!
- Pocałuj mnie. - Mowy nie ma.
Po co?
- Całuj mnie, już! - Masz dwubiegunową schizę!
Lauren.
O, Steve.
Boże, jakie to zabawne, że znów się spotykamy.
Poznaj mojego chłopaka, FDR.
To ten chirurg, o którym rozmawialiśmy.
Neurochirurg, szef oddziału Szpitala Dziecięcego.
Niesamowite!
- Jest niesamowity. - Przestań.
Czy bardziej cieszy mnie
uśmiech dziecka, czy to, że ze mną jesteś?
- Kocham cię. - A ja ciebie. Ale to zabawne.
- Jesteśmy szczęśliwi. - Tak.
Kto byłby z nią nieszczęśliwy?
- Ta uroda, styl, wdzięk... - Czaruś.
- Była gimnastyczką. - Nie wiedziałem.
Tak też myślałem.
Jego to kręci.
Zadziorna. Uwielbiam to!
Wiecie co? Na nas chyba już czas.
- Stan. Miło mi było poznać. - Steve... detal.
Steve, nieważne.
Miło mi było.
- Naprawdę. - Bosko.
No, no. Cmok w rączkę.
- Słodkie. - Szczęściara.
Wiem.
Na razie.
Miłego wieczoru, Simon.
Wielkie dzięki.
Słucham? Niedosłyszę na to ucho.
Dziękuję. Dzięki. Nie musisz być niemiły.
Zjesz coś? Znam tu pizzerię.
Jesteś mi winna wyjaśnienie tego, co zaszło.
Masz rację. Jestem.
Chodźmy.
Spakowałam dobytek i przyjechałam tu za nim.
Pół roku później zaskoczyłam go z trenerką pilatesu.
Nie jest taki, jaki myślałam.
- Chyba popełniłam błąd. - Nie wierzę w błędy.
Wygodna filozofia dla takiego jak ty.
Błędy prowadzą nas do celu.
Doprowadziły cię tutaj.
Wolałabyś być w Atlancie?
Raczej nie.
Dzięki nim masz pracę.
Uwielbiam ją.
Tak tylko mówię.
Mądrala z ciebie.
Jak na kluboluba.
Ładna ta pańska wczorajsza.
- Namierzyłeś moją randkę? - Co? Nie, nie.
Zrobiłeś to.
Wybacz. Zrobiłem to.
- A umowa? - Wiem.
- Ale zacząłem myśleć... - Zacząłeś myśleć?
Musiałem wiedzieć.
A gdyby były balety,
wezwałbyś komandosów?
Snajperów? Zlikwidowałbyś mnie?
Monachium zidentyfikowało jednego z ludzi Heinricha.
To Iwan Sokołow.
Tu są materiały z DFS w Meksyku.
Chce tu ściągnąć Heinricha przez port w L.A.
Zdaniem informatorów Iwan mieszka w L.A.
Wykurzcie go z nory.
Straciła swój dawny urok.
Zawiadom Interpol, a ja obdzwonię nasze wtyczki.
Ona mi się podoba.
To tak jak mnie.
Nie, naprawdę mi się podoba.
- Mnie też. - Tak?
Tak.
- Nie ustąpisz? - Nie.
No to wiedz, że na naszej randce Lauren i ja...
my...
Co?
Co zrobiliście?
Połączył nas pocałunek.
Dogłębnie czarowny pocałunek z języczkiem.
Ojej. Bosko.
Bydlak.
Słuchaj. Też się całowaliśmy.
Było miło. I na tym się nie skończy.
- To się jeszcze okaże. - To się jeszcze okaże.
O tak. To się jeszcze okaże.
Nie powtarzaj po mnie.
To się jeszcze okaże.
Okaże się to jeszcze.
To się jeszcze okaże.
Okaże się to jeszcze.
Inwigilacja na żywo, pełnia opcji.
Paraboliki, podczerwień, kamery satelitarne.
Zbieracie dane Lauren Scott.
Jej skrywane pragnienia i fobie.
Co wywołuje jej śmiech, co łzy.
Znajomi, rodzina.
Wszystko.
Ostatni trzej kochankowie.
Kochankowie tygodnia.
Do likwidacji?
Zlikwidować?
Tak...
Nie.
- Nie. - Przepraszam.
- Co ją łączy z Heinrichem? - To tajne.
Tylko dla moich oczu.
To ściśle tajna misja.
- Ojczyzna na was liczy. - Tak jest.
SCHRONISKO DLA ZWIERZĄT
- Co się tu dzieje, do cholery? - Nic!
Wybaczcie, że przerywam zabawę, ale mamy adres Sokołowa.
Może chcecie się przewietrzyć?
Jasne!
PIĘKNE DZIEWCZYNY CO WIECZÓR
Ja zagram pierwsze skrzypce.
Nie, ja.
- Zawsze jestem pierwszy. - Ale nie we wszystkim.
Cześć, jesteśmy znajomymi Iwana.
Idź pierwszy, proszę.
Nie, ustąpię ci.
- Brut? - Paczuli.
Uwielbiam. Cudo.
Czołem! Karciochy!
O ja cię, jak ja kocham pokera!
Zdobył tytuł mistrza w Reno.
To prywatna gra.
Nie machaj łapami! Wiesz, kto ja jestem?
Nachlał się wina. Bejc.
Mówię, że to prywatna gra.
Wiem, kto ty jesteś.
- Iwan. - Groźny!
Kumple Karla Heinricha.
Jest jeden mały problem.
Heinrich nie miewa kumpli.
Ojej!
Magazynek!
Wiecznie nieprzygotowany!
Na ziemię!
- Dorwałem cię. - Nie, ja go dorwałem.
Jasne, że ty. Uwielbiam twój styl.
Gadaj, gdzie jest Heinrich, to pójdziemy na układy.
Nic wam nie powiem!
Trzy pożywne posiłki dziennie i gustowne spodenki.
Dałbyś dezodorantowi szansę! Cuchniesz.
Co jest?
- Od kogo? - Od Collins. Idę na opatrunek.
A u ciebie?
Nic, nowy trop. Pójdę sprawdzić.
Wysłała SMS do Trish.
Prosi o rozmowę, bo "D.M.P.",
czyli zdaniem kryptografów "dostaje mega pierdolca"!
I to żaden K.I.T. D.U.P.A. mi ze śmiechu odpadła.
S.Z.A.!
Trish wezwała na gwałt babysitterkę.
To poważna sprawa.
Jeszcze niedawno umawiałam się z Bogglem,
a teraz mam dwa ciacha.
Nie mów o Boggle'u jak o facecie. To gra.
Nie gadaj jak dziergająca właścicielka 9 kotów.
I do tej pory byli przystojniakami, nie ciachami.
Pokazać ci zdjęcia?
A masz? Dawaj.
Plugawy seks.
Czeka cię plugawy i śmierdzący seks.
Seks capiący samcem, w pozytywnym sensie.
Całkiem nieźle, jak na ciebie. A jak wygląda drugi?
Przewiń.
Jestem pod wrażeniem.
Byłbym się posrał.
W porządku?
- W sensie medycznym? - Tak.
Kiepsko kłamiesz, wiesz?
A ty genialnie.
Skoro już tu obaj jesteśmy, podzielmy się wiedzą.
Chyba nie mam wyboru.
- Siadaj. - Zostaję tu.
Jestem gotowa, z przyjaźni,
przespać się z obydwoma, żeby ustalić,
który się broni, a który nie. W pozycji na pieska,
żeby mnie nie poznali, udawałabym ciebie, z włosami w kucyk.
Jestem zarobiona jako matka, ale znalazłabym okienko,
bo od tego jest kumpela.
- Czemu słucha tego dziadka? - Nie wiem.
- Nie pomagasz mi. - Dobra,
zróbmy badania w grupie fokusowej.
Ty będziesz grupą, a ja ją poprowadzę, jak ty.
Świetny pomysł.
Dobre.
Będę cię wypytywać o produkty,
o ludzi...
a ty odpowiesz, który ci się podoba i dlaczego.
Są niesamowici.
Ale masz problemy.
Ja muszę wyczyścić z sosu brodę Boba
i jego niezastąpione jajko,
a ty mi chcesz zachwalać facetów?
- Mają jakieś wady? - Niech pomyślę. Skazy...
Chyba...
Jedno już mam.
FDR ma malutkie, dziewczęce dłonie. Łapki tyranozaura.
Fuj!
Czyli fasolka zamiast członka.
Wiesz, że to nieprawda. Widziałeś go.
W Bangladeszu. Wiesz, że to nieprawda.
A Tuck... jest Brytyjczykiem.
Co to znaczy?
Jest jeden-jeden. Wejdź w tryb decyzyjny.
I to już. To dość zabawne, ale to nie będzie mój seks,
- więc się nie angażuję. - Wiesz, czego potrzebuję?
- Jointa. - Nie, ustalonego terminu.
Określę sobie czas na decyzję.
- Super. - Tydzień.
Tydzień?
Wychowała się w Georgii.
Jest wolontariuszką w schroniskach.
Lubi klasykę rocka i zbiera modele Camaro.
Samochody?
Ale jazda!
Masz wrodzony talent.
Mój tata je kupował,
ale takiego ładnego nie miał! I nie pozwalał mi jeździć.
Zupełnie go nie rozumiem.
Pokazał naszemu ptakowi ptaka?
- Co to było! - Rura wydechowa.
Czerwone wino, lawendowa sól do kąpieli,
plakaty G. Klimta.
Gość z Austrii. Fajnie maluje.
Nie widział pan Pocałunku?
Widziałem.
Czy to jest to, co myślę?
Jesteś fanką?
Gustava Klimta?
- Mój ulubiony. - Mój też.
Niesamowite.
To autentyki?
Dobra, przestań.
Rozpoznajesz?
Harfistka. 1895.
Okres presecesji.
Zauważ napięcie między dwu- a trójwymiarowością.
...dwu- a trójwymiarowością.
Bomba. A to mój faworyt.
Ondyna, 1902.
Boże, to niewiarygodne.
Innowacja była nieodłączną...
Cechą modernistów. Widać wpływy art nouveau.
Był wielkim zwolennikiem malowania palcami.
Brak łączności.
Pieścił palcami obrazy, szukając zbliżenia.
Używał swoich...
Osiągał...
Osiągał intymny kontakt z płótnem. Miętoszenie obrazu...
A raczej malowanie...
Malował patykami, błotem.
Malował patykami i błotem.
Tak?
- A w braku błota... - A w braku błota...
- Wyciągał swego knota. - Wyciągał swego...
Psia jego mać!
Wiesz... Chyba wystarczy już gadania.
Niech przemówią same obrazy.
O mój Boże.
Jakie to piękne.
Niezwykłe.
Niewiarygodne.
Tak, to prawda.
Dziękuję.
Cześć, to ja.
- Jak było? - Obydwaj dobrze wypadli. Za dobrze.
- Co robić? - Jadę do ciebie.
Na piątkę. Podkręć trochę audio.
Czy jest pan tego pewien? Możemy naruszać konstytucję.
Patriot Act.
- Jak było? - Obaj są niesamowici.
FDR ma takie oczy, cała się topisz.
Przepiękne. Budzi we mnie to, co najlepsze.
Jest jak wyzwanie.
Ale wszystko robi dla szpanu.
Mam wrażenie, że myśli tylko o sobie.
Mówią, że to dla nich azyl, ale... proszę.
- Super. - To mój azyl.
Cześć, Rebecca.
- Cześć, Betty. - Słucham?
Nie wiedziałam, że tak kochasz zwierzęta.
Tak. Zwierzęta i dzieciaczki.
I jak?
Co słychać, Nick?
Sporo o mnie jeszcze nie wiesz.
- Trochę trwa, zanim się otworzę. - Widzę.
Co się dzieje?
Malutki. Ale cudo.
Wszystko dobrze?
- Wolno ci otwierać klatki? - Nieustająco.
Tak, tak.
- Przytulas, jak tam? - Boston terrier,
uwielbiam je!
Wulkan energii.
Świetne miejsce.
- Co masz w ustach? - Psie kłaki.
Więc...
Usyfiłem się.
- Pomożesz mi wybrać? - Chcesz przygarnąć psa?
Czas wziąć odpowiedzialność nie tylko za siebie.
To wspaniałe!
Wybierzmy najsmętniejszego, najstarszego futrzaka.
A Tuck?
Tuck jest świetny.
Słodki... zabawny...
Z nikim się tak nie bawiłam.
Ale jest ciut za słodki. Trochę za poważny.
Taki bezpieczny.
Czyli nudny. Uśpiła mnie sama opowieść.
Bezpieczny.
Jestem gotowa.
Miałaś już w ręku broń?
Raczej nie.
Tym końcem nie celuj we mnie.
- Będzie fajnie. - Nie.
Nie "fajnie".
Niebezpiecznie.
Uważaj.
Moja twarz!
Boże.
Chodź!
Nałożę gogle. Co za stres!
Czysto. Zostań, nie ruszaj się.
Załatw go!
Super!
Boję się!
To tylko gra!
Tak!
O Boże.
Widziałaś? Paliłem się.
Chłopak mnie zaskoczył.
Jesteś w tym niepokojąco dobry.
I jak się z tym czujesz?
W razie inwazji paintballistów
- będę bezpieczna. - Bezpieczna.
Próbowałam cię osłaniać, strzelałam,
ale coś się zacięło...
Musisz odbezpieczyć.
Tu?
Boże! Żyjesz?
Wybacz, że się śmieję.
Tak reaguję w kryzysie.
To nie jest śmieszne! Nie powinnam.
Wszystko dobrze? Możesz iść?
Jest w porządku.
Boże, tak mi przykro.
Jest dobrze.
Chodźmy coś zjeść.
Mówiłam ci, że Tuck jest poważny?
Poszliśmy na paintball
i omal nie pozbawił kogoś oka.
A FDR wziął ze schroniska
12-letniego psa z bielmem.
Zaczęli świrować,
czuję się winna,
że ich do tego zmuszam. Ja też świruję.
I co z tym zrobisz?
To, co zrobiłaby rozsądna kobieta.
- Rzucisz ich? - Zaliczę.
Dogrywka: seks.
Dzięki! Wreszcie!
Seksualna dogrywka! Tak trzeba!
Musisz zaliczyć z każdym seks!
Dzięki!
No co? Ptaszki i pszczółki, wyguglaj to.
Zawarliśmy układ.
- I wciąż obowiązuje. - Nie przelecę jej.
Ja też się z nią nie prześpię.
Za żadne skarby.
- Zawarliśmy umowę. - Właśnie, dżentelmeńską umowę.
I jesteśmy dżentelmenami.
Dobrze.
Boże.
- Już tak późno? - Mam coś.
Muszę gdzieś być.
Taktyka prewencyjna na pełną skalę.
Co masz na myśli?
Ale super.
Miło.
- Nie przegiąłem ze świecami? - Nie, są cudowne.
To był naprawdę idealny wieczór.
Dickerman.
Niech spadnie deszcz.
Możesz mu zaufać?
Nigdy w życiu.
Dobra, wierzę ci.
Ale super.
Ten basen na dachu...
Hydroterapia po kontuzji futbolowej.
Zaraz wracam.
Dobrze?
Uciekaj!
FDR?
Serio?
Nabój usypiający?!
8 cm dalej i już bym nie żył.
10. 10 cm dalej.
Neandertalczyk.
Milczeć, Jenkins!
Nie zaufałeś mi?!
Słuchałeś Sade. Wiesz, co to znaczy.
- Genialnie śpiewa! - Tak,
i ster przejmuje kpt. Napalony.
I przypomnę,
że ty pierwszy zalałeś mi mieszkanie.
- Mogłeś zaprószyć ogień. - Nie.
Bałeś się ognia, ale u Lauren, prawda?
Szczerość, Franklin.
Spróbuj.
No dobra!
Mam dziś poważny problem z kontrolowaniem agresji, Iwan.
Będę wdzięczny, jeśli wyświadczysz mi grzeczność
odpowiadania na moje nudne pytania
w trybie natychmiastowym.
- Cążki, serio? - Serio, cążki.
- Przewidywalne, bezpieczne, nudne. - No to łaskocz mu podeszwy
aż do skutku, tymi swoimi tycimi, maciupeńkimi rączusiami.
Gdzie jest Heinrich, bracie?
Prędzej czy później po ciebie przyjdzie.
Bracie.
Zginiesz.
Spokojnie, będziesz następny.
TERENOWY ODDZIAŁ CIA
PORT LOS ANGELES
Przykro mi z powodu Jonasa.
- Tuck, musimy pogadać o Buni. - Jasne, czyim autem jedziemy?
- Dzisiaj nie da rady. - Nie chcesz, żebym jechał?
Nie chodzi o to.
Zaprosiłem Lauren.
Niezły ruch, co? Pozna rodzinę.
Nie. Lauren pytała o nich, a znasz Bunię.
Ucieszyła się, jak usłyszała, że z kimś się spotykam. Chce ją poznać.
- Nie do wiary. - Co?
To nie zagrywka. To moja rodzina.
- Moja też. - Tak, ale to moja prawdziwa rodzina.
Tak.
Oczywiście.
Głupi byłem.
- Ojej. - Nie, niech robi swoje.
Buniu, to jest Lauren. Lauren, moja babcia, Bunia.
Więc to ty znosisz humory Franklina?
- Mam ciasto. - Trafisz do kuchni.
A my pogadamy z Lauren.
Pięknie tu.
- Czy to FDR? - Tak.
Co za brwi.
- Wokół całej głowy. - Był taki słodki.
A to kto?
Jego rodzice.
Oboje zginęli, kiedy miał dziewięć lat.
To bardzo przykre.
Nic mi nie mówił.
Wypadek samochodowy. Jechali na kolację i...
To go odmieniło.
Nie potrafił nikomu ufać.
Ale tobie chyba musi ufać.
Jesteś pierwszą dziewczyną, którą tu przywiózł.
Ja też mam kłopoty z zaufaniem wobec innych.
Miał ogromne, niebieskie ślepia,
co rekompensowało sikanie do łóżka.
Buniu! Nie musimy o tym mówić.
Musimy.
Trzeba.
Powinniśmy.
Wszędzie chodził w stroju Supermana.
Śmierdział okrutnie.
Niestety, odebrał historię dosłownie.
Biedny malec skoczył z dachu.
Zostałem niedoinformowany.
Wszyscy robią błędy, mój był taki.
Tak, ale pamiętaj, Franklin, nic nie jest błędem.
Za nieistnienie błędów.
- Nosiłeś sukienki? - Bo myślałem,
że to peleryny.
Nagrywa się?
To był uroczy wieczór.
Dla mnie też.
Polubiłam facecika z brwiami i aparacie na zębach.
Chyba nawet bardziej niż ciebie.
On też cię polubił.
Powinienem już iść.
Tak.
Muszę być dżentelmenem.
Na całe szczęście ja nie jestem dżentelmenem.
Fatalnie.
O Boże.
Dzień dobry.
- Już ubrana? Dokąd idziesz? - Muszę być w pracy.
Myślałem, że usmażymy naleśniki.
Lubisz?
Uwielbiam.
- Kto nie lubi naleśników? Wariaci. - Wariaci.
Ale muszę być w pracy na porannym spotkaniu.
Więc zmykam.
Tak, tak. Dobra.
Ja też mam spotkanie, więc...
Ale ta noc była...
- Była... - Była niewiarygodna.
Coś szalonego.
Dziękuję ci. Za...
To ja ci dziękuję, za to.
No to uciekam.
Zamknij za sobą. Albo nie wiem.
Chyba nic nie ukradniesz? Czemu to powiedziałam?
Zaliczony.
- Który? - FDR!
Super! I jak? Możesz chodzić?
Małe dłonie o niczym nie świadczą.
Mówiłam!
Jak było?
Bosko. I to pięć razy.
Ale co robić? Umówiłam się potem z Tuckiem.
Jak teraz pójdę?
Oni cały czas nam to robią!
Gloria Steinem siedziała po to,
żebyś była pipą? Nie! Bądź elastyczna!
- Pójdę do piekła. - Nie. A jakby co,
to cię podrzucę.
Zostaw mi drinka.
Macie nagranie z wczorajszej nocy?
Nic się nie nagrało.
Nic nie ma.
Taśma się wkręciła, więc...
To nagranie cyfrowe, cepie.
Proszę o dysk.
Serio, nie chcesz tego oglądać.
Sam to osądzę, dzięki.
A ty to widziałeś?
Tylko jeden raz.
I co się działo?
Agent Foster wszedł za próg.
No i?
Boylee.
- No i... - Co potem?
Potem wszedł... za próg.
Dobra, wiem! Bardzo dziękuję.
Otwórz oczy.
Ja lecę.
Jack!
Maya.
Więc dziś wtorek.
Międzylądowanie.
No tak.
Ale...
Nie mogę już tego robić.
Poznałem kogoś.
Wybacz.
Co się ze mną dzieje?
Zero samokontroli!
Nie planowałem tego.
Zresztą to ona to zainicjowała.
Oczywiście.
A kto jej pokazał rodzinkę? To damskie porno.
- Złamałeś zasady! - To już nie jest gra.
Zależy mi na Lauren.
- Po 30 latach objawiły się uczucia. - Spałem z nią, Tuck.
- Wiem przecież. - Nie! Spałem. Zasnąłem!
Pierwszy raz w życiu.
Chce się bawić w rodzinę? Dobra.
- Tak. - Zabawimy się.
- Nie wiem, co to znaczy. - Znajdź mi rodzinę.
Znacie swoje nowe imiona, historie,
czarujące anegdotki.
Babciu, mogłabyś się popłakać opowiadając
jak uratowałem te niewidome dzieci. Dostaniesz 50 dolców ekstra.
Dobra. Zobaczymy się o 13.00.
Tak się cieszę, że mogłaś przyjść.
Ja też.
Na pewno się polubicie.
- Bardzo się cieszę. - Ja też. Wyglądasz wspaniale.
Powinni już tu być. Zadzwonię, dobrze?
Oczywiście.
Wyglądasz cudownie.
No to jedziemy.
- Cześć. - Jest.
- Jak się masz? - Dobrze, a ty?
- Mieli tu być 3 minuty temu. - Powinni już być.
- Tak, ale ich nie ma. - Zobaczę, co się stało.
W końcu.
O rany.
- Powiedział ci? - Co?
- Skąd się wzięło imię "Tuck". - Nie.
To nie jest jego prawdziwe imię. "Tuck", niezwykłe, prawda?
- Tak. - O, jest.
Twój tata właśnie mi mówił skąd się wzięło twoje przezwisko.
Witaj, synu.
Witaj, tato.
- Witaj. - Jak się...
O rany...
Dobrze.
Właśnie zaczynałem. Więc zszedł na dół pewnego dnia.
Miał 10, może 11 lat i był w sukience.
Podnosi ją i mówi: "Patrz, nie mam tu nic tukiego".
I stąd się wzięło.
"Ja bym siebie przeleciał". "Co z nim?"
Ale to nieważne. Cieszymy się, że znów interesuje się dziewczynami.
- Wreszcie. - Przedtem to byli sami Egipcjanie.
Tak. "W tą i z powrotem".
Jak pociąg.
"Chodźcie, chłopcy, spróbujcie".
Może coś zamówimy.
Tuck jest naprawdę świetnym bratem.
- Tak. - Dzięki niemu nie jestem swingerką.
Wszyscy na wsi mówili na mnie "pochewka".
- Czyli szmata. - Tak.
Gdzie ją znalazłeś?
A co się dzieje pod bluzeczką? Wyglądają na prawdziwe, podobno nie są.
- Tuck mówił, że nie są. - Co?
- Nieprawda. Nie mówiłem... - "Te balony.
- Chciałbym się do nich dobrać". - Nie mówiłem tak.
- Mówiłeś. Nie kłam. - Wyglądają dobrze.
- Nie są tak duże jak te działa, ale... - Gdzie jest kelner?
Prawdę mówiąc muszę wracać do pracy.
Miło było was poznać, ale muszę już lecieć.
- Chcesz coś na wynos? - Nie, dzięki.
Dasz mi swój numer telefonu?
- Boże. - Lauren.
- Daj szóstkę. - Robi się.
- Przepraszam. - To były najdziwniejsze chwile mojego życia.
Przepraszam. To nie są moi rodzice.
- O czym ty mówisz? - To nie są moi rodzice.
- Nie są? - Nie.
Chciałem cię przekonać, że mam idealną rodzinę, więc ich zatrudniłem.
- Zatrudniłeś? - Tak.
- Kogo zatrudniłeś? - Aktorów.
Tuck, nie wiem, co powiedzieć.
Nie mam rodziców, ani rodziny.
- Co? - Chciałem zrobić wrażenie.
Dlatego ich zatrudniłem. Myślałem, że to normalne. Myślałem...
Masz rodzinę. Masz syna.
Tak.
Prawda jest taka, że moje relacje z Joe są okropne.
Naprawdę okropne.
Kiedy był mały, było super.
Uwielbiał mnie. Ale dorósł i nie możemy się porozumieć.
Nie chce mieć ze mną nic wspólnego.
Nie chciałem, żebyś wiedziała.
Więc zatrudniłem rodzinę, myślałem, że tak będzie lepiej.
Zrozumiem, jeśli zechcesz odejść,
pewnie tak bym zrobił na twoim miejscu.
- Ale myślę... - Tuck.
Naprawdę cieszyłam się na dzisiejsze spotkanie.
Ale powinnam już iść.
Chcę się upewnić, że wrócisz do domu bezpiecznie. Joe jest już w drodze.
Odbiorę go i zawiozę cię do domu.
- Dobrze. - Dziękuję.
SZKOŁA PODSTAWOWA IM. JAMESA MONROE
Co słychać, bąblu? Przytul się.
Moja przyjaciółka, Lauren.
Lubiłeś tylko wujka Franka.
Kto to?
Mój jedyny kumpel z pracy.
Ale znalazłem nową znajomą, Lauren.
Co robicie po południu?
Potrzebuję pomocy w pracy.
Idealnie się nadacie.
Świetny pomysł.
Łapy w górę!
Przejdź na szóstkę.
Pa, Lauren!
Zagrał dzieciakiem.
Wykorzystał go.
Możemy panu załatwić dziecko.
- Znasz kogoś? - Tak.
Nie.
To był cudowny dzień. Dzięki.
Dla mnie też.
Dobranoc.
Przełącz na wnętrze.
Nie chce pan patrzeć... Boże!
Piątka.
Dawaj trójkę!
Tuck. Musimy porozmawiać.
Ale później.
- Likwiduje pluskwy. - Czwórka!
Załatwił siódemkę.
Niedobrze.
Ale jak dobrze.
Koniec.
Fakt.
Dobra, Tuck.
Tuck, Tuck. Wybacz.
Nie jestem taka.
Wiem dokładnie, jaka jesteś.
I dlatego tak się w tobie zakochałem.
Szlag. Zdaje się,
że to nowa brytyjska inwazja.
Mam chyba atak paniki.
Wdech, wydech. Siadaj tu.
Można tak samo kochać dwie różne osoby?
Kochać? Tak.
Zakochać się w nich? Nie.
Co robisz, jak nie wiesz, co robić?
Pytam Boba.
Twojego męża?
- Tego Boba? - Tak.
Wiem, że jest tłusty i śmieszny, ale to mój tłuszcz
i moja śmieszność.
I lubię to, jaka przy nim jestem.
- Naprawisz? - Cześć.
Nie wybieraj lepszego.
Wybierz tego, przy którym będziesz lepsza.
Prawda?
Kocham cię?
Sprytny sposób na zaciągnięcie do łóżka. Brawo.
- Nie liczę, że zrozumiesz. - Przyznaj się do klęski.
Dobrze mi szło, póki się nie zjawiłeś z tymi kudłami i białymi zębami.
- I nie zapominaj, że to ja ją wyszukałem. - Ale poleciała na mnie.
Na mnie. Zawsze jesteś krok za mną.
Bo muszę po tobie sprzątać.
Wiesz co?
Wisi mi to, którego z nas Lauren wybierze.
Ale to, co nas łączyło...
- Tak? Co? - To koniec.
Poprosiłem już Collins o przeniesienie.
Lauren? Co tam? Wszystko dobrze?
Świetnie.
Siedzę w pracy.
Nic takiego. Trochę się nawet nudzę.
Tak, doskonale ją znam.
Mogę tam być w ciągu pół godziny.
Byłoby bardzo miło.
Dobra, skarbie.
Pa.
Zadzwoniła do ciebie.
Muszę lecieć.
I tak muszę się spakować.
Mój bidon na szczęście.
Co robisz?
Przeglądam nagranie z Tuckiem.
Koniec akcji. Uciekła mi.
Dobra, Dick. Może się jeszcze spotkamy.
To był cudowny dzień. Dzięki.
Dla mnie też. Fajnie było.
Cofnij kawałek.
- I zoom. - Tutaj?
Nie, na tło.
Zatrzymaj i najedź.
To Heinrich.
Przyjechał. Lecę po Tucka.
Cieszę się, że zadzwoniłaś.
To było dla mnie totalne zaskoczenie.
Uwielbiam niespodzianki.
Tak? Ja nie.
Zwykle jest wtedy gorzej...
Boziu.
Cześć.
FDR, co ty tu...?
Przepraszam. Tuck, mój znajomy, FDR.
FDR - Tuck.
- Miło mi. - Również.
- Brytyjczyk? - Tak.
Wielka szkoda.
- Czemu? - Bez powodu.
Masz delikatne dłonie.
- Silne. - Delikatne.
- Silne. - Jakbym ściskał łososia.
Przepraszam was. Ja tylko...
Minutkę, sekundkę.
Zamówcie mi drinka.
I shota! Zaraz wracam.
Obaj tu są. Przyjeżdżaj!
Mówiłam: nie z dwoma naraz.
Co?!
Nie potrafisz przegrywać jak mężczyzna, co?
Chodzi o Heinricha.
Jest w L.A. Musimy się nim zająć.
Jesteś nie do przebicia.
Szacun. Imponujące.
- Słuchaj. - Zabierz łapy.
Zabierz ode mnie łapy, stary.
- Dobra. - A ty dokąd, co?
Dasz sobie radę. Umiesz rozwiązać konflikt.
Zemdleję.
Cały czas miałam to na zębach?
Przekaż im decyzję. Zrozumieją.
Może się nawet zaprzyjaźnią.
Uścisną sobie dłonie.
Cycki mi się pocą.
A mogłem cię zabić w Kandaharze, była okazja.
Wolne żarty.
Przeżyłeś tam dzięki mnie,
jedynemu przyjacielowi.
Przyjacielowi?
Znacie się?
- Znacie się? - Tak.
Co to? Zakład? Rywalizacja?
Który pierwszy zaliczy panienkę?
- Wyjaśnię. - Nie, ja.
- No więc... - Lauren... Zamknij się.
A ja ci ufałam.
Lauren!
Znają się.
Nie wiem skąd,
ale mówili coś o przyjaźni.
Wypij.
- Boże, co to? - Screwdriver.
Głównie wódka,
ale na pewno jest tam też gdzieś i sok jabłkowy.
Zrobiłam z siebie kretynkę. Możemy stąd jechać?
Może skoczymy do baru...
Przepraszam, w czymś pomóc?
- Oddaj mu kluczyki. - Nie chcę wozu.
Chcę twoich facetów.
Milcz. Nigdy więcej się do mnie nie odzywaj.
- To Sade? - Nie jest na wyłączność. Jezu.
- Patrz! - Daj na głośnik.
Lauren, wybacz, że tak wyszło.
Lauren, tu FDR. Wybacz, że tak wyszło.
- Cicho! - A może chce rozmawiać ze mną?
To czemu nie dzwoni do ciebie?
- Nie wiem. - Więc cicho.
Sam siedź cicho.
Nie, wy siedźcie cicho.
Przyjedźcie bez broni do magazynu 22 w San Pedro,
inaczej zabiję wam waszą ślicznotkę i jej koleżankę.
Jak zobaczę psa albo agenta,
wyślę wam jej głowę pocztą.
Macie godzinę.
Ani ona, ani my nie wyjdziemy z magazynu żywi.
- Co to? - GPS. Przypiąłem jej nadajnik.
Przypiąłeś go jej?
- Jasne. A ty nie? - Skąd!
To niemoralne! Umieściłem go w jej komórce!
- Ukradnij ten wóz. - Już.
Jadą na wschód bulwarem Venice.
- Nie daj ciała. - Nie daj ciała.
Przestań powtarzać to, co mówię!
Zbliżacie się.
Jeszcze 1,6 km.
Tuck, dokładniej 1,2 km.
Podjedź, zrobię Monte Carlo.
Nie da rady. Odwrotne Karaczi.
Dobra, równaj.
Co robisz?!
- Trish! - Gotowe!
Jedź, idioto!
Co się dzieje?!
Nie mam biura podróży.
- Serio?! - Nie jestem kapitanem.
Bierz kierownicę.
- Potrafisz. - Nie mam zamiaru!
Zawróć!
- Tęskniłem. - Ja też!
- Kocham cię! - Ja ciebie też!
Boże! Jestem Yoko!
Dzień dobry, oto relacja na żywo...
Czy to jest tatuś?
- Którędy jadą? - Na południe, trasą 310.
Jest w budowie.
Za 60 metrów koniec drogi!
Mam nadzieję, że mu wybaczysz.
- To świetny facet. - Bzdura.
Jest ci przeznaczona. Naprawdę.
Dzięki, ale ona już wybrała.
Nie! Nie wybrałam!
Nie?
- Co? - Nie? Wybrałam, ale...
W świetle tego, czego się dowiedziałam...
- Kuloodporny! - W światła!
Od roku 2006 poduszki reagują na każde uszkodzenie maski!
Jesteś cała?
Super.
Nic mi nie jest.
Wynajmijcie sobie pokój.
- Nie wiemy, jak to się zaczęło. - Chyba nie sprzedaje wycieczek.
...niemieccy terroryści
i dwóch agentów federalnych.
- Opatrzyć? - Nie trzeba.
Miałam ci powiedzieć w knajpie.
To nic. Ja...
W porządku. Rozumiem.
Joe o tym wie?
Nie.
Jeszcze nie, ale chyba zaraz się dowie.
No to chyba... powinienem się zmywać.
Trzymaj się.
Tuck?
Ja wezmę to wszystko na siebie.
Dzięki.
Dobra.
Spotkamy się w biurze?
Nie.
Spotkamy się w terenie.
Chodź tu.
- Kocham cię. - A ja ciebie.
- Jesteś moją rodziną, na zawsze. - Ty też.
- Dbaj o siebie. - A ty o nią.
Więc...
Kiedy zrobiłam rachunek i zestawiłam liczby...
Koniec główkowania.
Będę tego żałować, co?
Do końca życia.
- Widzisz? Pomogło! - Jasne. Mówiłem ci.
Cieszysz się? Leć po trampki.
- Słuchaj mnie! - Mogę?
Wyprostuj się.
Ktoś mi mówił, że ból to słabość opuszczająca ciało.
Pa, słabości.
Słabość opuszcza ciało.
Idź pogadać z kolegami.
Więc nie masz biura podróży?
Nie.
To jestem ja.
Katie.
Tuck. Miło mi poznać.
- Tuck? - Zgadza się.
Miło cię poznać. Wreszcie.
- Głodny? - Owszem.
Zjemy razem kolację? Jako rodzina?
Chętnie.
Super.
Wychodzimy.
Skarbie, masz spadochron vector?
Oczywiście!
Megawytrzymała tkanina, bezpieczne zapięcia.
Pięć gwiazdek.
Uwielbiam, kiedy świntuszysz!
Jutro jedziemy do Buni. Niech Tuck zabierze Katie i Joe.
- Jutro wizyta u Buni. - To ona dzwoni?
Nie!
Już mu powiedziałeś?
- Właśnie się zbieram. - Powodzenia.
Kocham!
I ja kocham.
Ale ci urządzę wieczorek panieński!
- Myślisz, że to dobry pomysł? - Czy podsunęłam ci kiedyś złą myśl?
Bracie...
Oświadczyłem się Lauren.
Będziesz moim drużbą?
- Do skoku! - Gotów.
Trochę głupia sytuacja, bo z nią spałeś.
- Spokojnie, Lauren się nie... - Sprawiedliwość dziejowa!
Co?
Już dawno chciałem ci się przyznać, ale... Spałem z Katie!
Raz. Zanim ją poznałeś.
- Z moją żoną?! - Jeszcze nią nie była!
- Bzyknąłeś ją? - Wieki temu.
A ja nie tknąłem Lauren!
- Co? - Nie zaliczyłem Lauren!
Wmówiłem ci to tylko, żebyś był zazdrosny!
- Nie spałeś z nią? - Spałeś z moją żoną!
Tekst polski: Elżbieta Gałązka - Salamon