Wat een flinke worp, zeg.
Marigold naar school sturen in Londen?
Men stuurt meisjes ook naar school, hoor.
Ze krijgen niet meer alleen dansles van gouvernantes.
Heeft ze familie die we op de hoogte moeten houden?
Niet dat wij weten.
En ga je al die tijd in Londen wonen? - Ik denk het wel.
Het tijdschrift loopt beter dan ooit en ik werk graag samen met Miss Edmunds.
Een grote verandering die wordt aangekondigd tijdens een wandeling.
Het is een goed idee. Mensen ontmoeten, de wereld zien.
Ik vind het alleen wat overhaast. - Overhaast?
Ik ben zo overhaast geweest als een gletsjer.
En jij vindt alleen wonen niet erg? - Ik heb Marigold.
Bovendien ben ik een oude vrijster, toch? En die wonen alleen.
Is moeder beter? Ik moet bij haar langsgaan.
Ze is gewoon moe. Een dag bedrust zal haar geen kwaad doen.
Die arme Denker. - Denker kan wel voor zichzelf zorgen.
Alles oké, lieverd? - Zie ik er niet oké uit?
Nee, je lijkt gewoon een beetje somber.
Sorry. - Je hoeft geen sorry te zeggen.
Ik maak me gewoon zorgen. Ik wil je helpen.
Ik vrees helaas dat niemand me kan helpen.
Ik weet dat je nog altijd van slag bent door dat ongeluk. Dat is logisch.
Zulke dingen duren altijd wel even.
Het is niet wat je denkt. Ik geef mezelf niet meer de schuld van Charlie's dood.
Maar nu is alle lol wel van het racen af.
Ik ben blij dat ik jullie eindelijk bij elkaar heb.
Wat bedoelt u? - Ik heb nooit echt de kans gehad...
om jullie te bedanken voor m'n redding, omdat er altijd mensen bij waren.
Graag gedaan. - En gelukkig kunt u blijven.
Ik heb nu ademruimte, maar ik kan niet eeuwig op medelijden teren.
Maar u hebt wel die ademruimte, dus maak er het beste van.
Waarom denkt u niet na over waarom u zo diep in de put zat?
Buitengewoon. - Ik zeg alleen wat er gebeurd is.
Larry Grey nodigde me per brief uit op de thee.
Ik wilde aanvaarden, maar toen ik ze opbelde...
zei men dat ze in Londen waren.
En vandaag kreeg ik dit.
'Beste Mrs Crawley...
door omstandigheden kunnen we ons niet aan onze afspraak houden.
Hoogachtend, Amelia Grey.'
Wat apart. - Amen.
Wat zegt Dickie ervan?
Niks. Hij is met ze meegegaan, maar ik heb sindsdien niks meer gehoord.
Dan is het duidelijk. Je moet het hol van de leeuw in gaan.
Zal dat hem niet aanmoedigen?
Je gevoelens sieren je...
maar laat mildheid je er nooit van weerhouden om rond te neuzen. Nooit.
Miss Baxter wil met alle liefde taken van je overnemen.
Dat is aardig van haar, maar ik wil nog niet stoppen. Ik moet nog even.
Goed, dat moet je zelf weten.
Ik klaag niet, maar ik vind het raar dat een vrouw in haar toestand...
nog als dienstmeid werkt.
Dat is niet wat ik gewend ben.
Dat mag ik hopen. Voor de oorlog...
waren ze bijna nooit getrouwd. Want dan stopten ze met werken.
En is dit dan de toekomst?
Ik denk dat er in de toekomst helemaal geen dienstmeiden zijn.
Maar daar zijn we nog niet.
Dank je wel, Molesley.
Wat een vrolijk geluid. - We breken wel met de traditie.
Kan dit geen nieuwe traditie zijn? - Hopelijk wel.
Ik heb met Laura Edmunds gepraat. Ik ga morgen naar Londen.
Ik zou je wel kunnen brengen. - Ik dacht dat je vrij had.
Ik moet nog een paar dingen doen. - Dank je.
Ik moet onderweg nog even langs bij de weduwe.
Als je dat aankunt. - Natuurlijk.
Ik was op de boerderij met Mr Masons boekhouding bezig.
Ik bewonder hoe ver je gekomen bent. - Hij was vast dankbaar.
Genoeg gepraat over de liefde.
Over de liefde? - Hij is leuk. Je kunt 't slechter treffen.
Ik zou veel beter kunnen krijgen.
Ik dacht dat we morgenmiddag bij moeder konden langsgaan.
Dat zal ze vast leuk vinden.
Helaas. Ik moet naar het ziekenhuis. - Kun je daar niet onderuit komen?
Dat wil ik niet. We zitten midden in een hele reorganisatie.
Zeg dat maar niet tegen oma.
Mijn god. - Sorry, meneer. M'n excuses.
Nee, laat maar.
Ik weet niet wat me overkwam. - Nee, het geeft niet.
Ik ga wel zonder je naar mama. - Ga je gang.
Is Daisy er? - Nee, die is al naar bed.
Mooi, want ik kom eigenlijk voor u.
O, ga maar zitten.
Heeft Daisy interesse in mannen?
Wat wil je in godsnaam impliceren?
Omdat ze zo toegewijd is aan haar werk en haar studie.
O, juist, ja.
Ze concentreerde zich erg op haar examens...
maar die zijn nu godzijdank achter de rug.
Wat interesse in mannen betreft, haar hart al enkele keren gebroken.
Wees daar maar gerust van. - Ik wil haar hart niet breken.
Nee. - Denkt u dat ik een kans maak?
Nou, iedereen heeft wel een kans, hè?
Als je haar een beetje het hof maakt. - Heeft ze iets over mij gezegd?
Vindt ze me wel goed genoeg?
O, ga toch weg.
Goed nieuws, hoop ik? - Goed genoeg.
Ik heb een baan gevonden. - Fijn, als dat is wat u wilt.
Vertrekken heeft niet m'n voorkeur, maar het doek moet een keer vallen.
Gaat u in de buurt werken? - Ja. Aan de andere kant van York.
Dan zullen we je nog zien. - Wat is er?
Mr Barrow heeft een baan gevonden. - Is dat zo?
Ik ben blij dat uw inspanningen beloond worden. U verdient het.
Bedankt, Mr Carson.
Is het geen probleem als ik na het ontbijt naar het dorp ga?
Nee, nee. Je kunt dan meteen wat zilverpoets halen bij Bakewell's.
Misschien ga ik wel mee.
Dat zal mevrouw niet bevallen.
De kleur is heel discreet. Hij heet 'Naakt'.
Dat zal uw argument geen kracht bij zetten.
Ik ga wel.
Als u wilt wachten, zal Miss Denker mevrouw laten weten dat u er bent.
Ik kom eigenlijk voor jou. - O, mevrouw, we luisteren aandachtig.
Onder vier ogen, bedoelt ze. - Nou, als ik niet gewenst ben...
Wanneer was u dat voor het laatst? - Dat zal ik maar negeren.
Zullen we gaan zitten?
Als u het goed vind dat ik in uw aanwezigheid ga zitten, mevrouw.
In Londen doe je dat ook. - Daar zijn we nu niet.
We zijn in de salon van mevrouw.
Ik kom als uitgever met m'n schrijver praten.
Want we overwegen om jouw column een hele pagina te geven.
Echt? Nou, dat is...
goed nieuws.
Kun je dat aan? - Dat denk ik wel, mevrouw.
Je tips over hoe je je man gelukkig houdt, zijn zeer goed bevallen.
O, Betty, wees eens stil. Ik probeer te luisteren.
En je hebt ook erg goed geschreven over herfstkleding in de stad en buiten.
Kunnen we daar wat meer van krijgen?
Ik zit vol ideeën...
wat betreft het combineren van comfort en elegantie, mevrouw.
Wist je dat shampoo uit India komt?
Het woord, bedoel je?
Het woord en het voorwerp.
Zij gebruikten al honderden jaren voor ons shampoo voor hun haar.
Ik zie er het nut niet zo van in.
Hallo, Mr Molesley. Miss Baxter.
Wat fijn dat ik u getroffen heb. - Hoezo?
Mr Trewin wil met pensioen. Dat heeft hij zondag gezegd.
Na afloop van dit schooljaar gaat hij naar z'n zus in Bath.
Bath? Dat is ver weg.
Er zijn drie huisjes gereserveerd voor de school, en dat wil ik zo houden...
dus vroeg ik me af of u die van Trewin wilt.
En ook enkele van z'n taken. - Mijn hemel.
U heeft nog tijd om na te denken. Ik hoef niet meteen antwoord.
Hij zal erover nadenken, Mr Dawes. Dat kan ik u beloven. Fijne dag nog.
Ik kan het nauwelijks geloven. - Maar je gaat erover nadenken...
en een verstandige keuze maken. - Waarom zeg je dat?
Omdat ik daar niet toe in staat lijk, maar nou en?
Dit is niet mijn moment, dit is jouw moment.
En goed gedaan, hoor.
Wacht. Is Spratt je Lieve Lita?
Beloof dat je het geheimhoudt.
Zal je grootmoeder niet woedend zijn?
Als ze erachter komt.
O, niks tegen Mary zeggen. - Waarom niet?
Ik weet niet. Omdat ze er een gedoe van zal maken.
Luister, jouw Mary is mijn Mary niet.
Hopelijk blijft dat zo.
Vindt u eerlijkheid belangrijk, Mr Spratt?
Natuurlijk. Wat een vraag.
U wilt niet zeggen waarom lady Edith hier was.
Ik vind eerlijkheid en discretie belangrijk. Het zijn beide deugden.
O, want ik zou niet willen denken dat u iets geheimhoudt voor mevrouw...
of iets wat verkeerd is. - Iets wat verkeerd is?
Betreffende lady Edith Crawley, dochter van de graaf? Bent u gek?
Nee, ik ben niet gek.
Maar ik heb wel vragen.
De duivel heeft het vragen uitgevonden.
Ik ga een wandeling maken.
Ik ga naar de boerderij, als je gezelschap wilt.
Ik weet nog niet of ik wel ga. - Oké dan.
Hij wilde alleen maar wandelen.
Dan kan hij gaan wandelen. Ik hou hem niet tegen.
De kinderjuf wil met de kinderen gaan picknicken...
Kan ze broodjes krijgen in plaats van lunch?
Oké. Wil je een kopje? - Dat sla ik niet af.
Net op tijd. Kun je ook voor hem inschenken?
Wat kom jij hier doen? - Ik was op zoek naar Mr Molesley.
Mevrouw. - Oma.
Ik begon al te vergeten hoe je eruitziet.
Ik ben blij dat u weer beter bent. - Zal ik thee zetten?
Blijven jullie daar wel lang genoeg voor?
Niet zo geïrriteerd, oma, natuurlijk wel.
Edith doet u de groeten. Ze is naar Londen gegaan.
Niet om Bertie te zien, zeker?
Helaas niet. - O, wat jammer.
Ik kan hem natuurlijk wel begrijpen...
maar hij heeft er vast spijt van. - Hij heeft zichzelf klem gezet.
Waarom kunnen mannen dat nou nooit ook weer zelf oplossen?
Het is zo zonde voor allebei.
Je bent erg stil, Mary. Waar denk je aan?
U hebt me een idee gegeven, meer niet.
Maakt u zich er maar niet druk over. - Cora kon helaas niet komen.
Waarom niet? Niet mysterieus doen nu.
Dat is de laatste wijkplaats van mensen zonder geheimen.
Ze zit een ziekenhuisbespreking voor. - Juist.
Slik het nu maar, het zit je al lang genoeg dwars.
Maak je om mij geen zorgen, ik heb 't al lang geslikt.
Het is je vader die tegenwoordig moeite met slikken lijkt te hebben.
Wanneer ging je het me vertellen? - Wat?
Over dat trillen. - Welk trillen?
Ik ben je vrouw, ik hou van je. Bij mij zijn je geheimen veilig.
Welk trillen?
Hoe kan ik helpen? - Ik kwam Mr Dawes tegen in het dorp.
En hij wil dat u meer les gaat geven.
Ik denk het. Hij heeft me een huisje aangeboden, dat komt vrij...
en hij wil niet dat dat daarom weer ingenomen wordt.
U biedt dus uw ontslag aan?
Ik weet niet echt wat ik doe. Ik vraag alleen om advies.
Vraagt u wel aan Mr Branson...
of de familie het ermee eens is?
O, ja. Er mag hem natuurlijk niks goeds ten deel vallen...
zonder instemming van de Heilige Familie.
Ik wilde u alleen even inlichten. - Dat waardeer ik. Dank u wel.
Dus nu gaat Mr Barrow weg en Mr Molesley gaat weg...
en staat alleen Andrew nog tussen mij en het Armageddon in.
Wat een leuke verrassing. - Ik maakte me erg zorgen.
Ik heb niks meer van je gehoord. Hoe was het?
Ik wilde wachten tot ik het hele verhaal wist.
Hoezo, het hele verhaal?
Alsjeblieft.
Ik voel me de laatste tijd niet zo best.
Ik ben vaak erg moe en heb pijn in m'n tong.
Pijn in je tong? - Vreemd, hè?
Toen kreeg ik een soort tintelend gevoel.
Waarom heb je niks gezegd?
Ik wilde je niet storen. - Het stoort me nu wel.
Maar goed, Amelia bracht me bij een fantastische dokter in Harley Street.
Ik blijk bloedarmoede te hebben. - Ach, ja...
dat is wat lastig, zeker qua eten, maar verder komt het wel goed.
Niet bepaald.
Het is pernicieuze anemie.
Ze hebben bloedtests gedaan en belden me er maandag over.
Ik ben niet te somber.
Ik heb een goede tijd gehad, en veel kunnen zien en doen.
Ik zou graag met jou getrouwd zijn geweest...
maar geen enkele man kan alles hebben.
En we zijn tenminste weer vrienden.
O, ja.
We zijn weer vrienden.
Ik moet zeggen dat het hier erg mooi is.
Ja. Hou je het zelf bij?
Nee, er komt elke ochtend een werkster...
en haar nicht helpt me als ik gasten heb.
Hier, laat mij maar.
Het is natuurlijk vrij eenvoudig vergeleken met Downton.
Maar dat mag geen belemmering zijn, of wel?
Jeetje, wat leuk. Tante Rosamund wil met me dineren in het Ritz.
Wil je een kopje thee? - Nee, ik moet terug naar de flat.
Wat kom jij hier doen? Dat heb je nooit gezegd.
Ach, waarom zou ik het je niet vertellen.
Ik moet het iedereen vertellen.
Ik overweeg te stoppen met autorijden.
Met racen, dan.
Mijn hemel.
Weet Mary het? - Wel dat ik er geen lol meer in heb.
Sinds het ongeluk? - Is dat zo duidelijk?
Mary zal het niet erg vinden. Zij haat racen.
Misschien, maar ze zal de verandering niet leuk vinden...
van haar charmante topcoureur...
in een man die thuis zit met niks te doen.
Dan moet je iets zoeken om te doen.
Ja, dat moet ik, hè?
Anna? Dit is voor jou.
En, Mr Barrow. Alstublieft.
Dank u.
Wat is dat? - Dat zou... Ja, hier is het.
Een haardroger voor lady Mary. Die had ik besteld.
Waarom zou je je haar niet gewoon afdrogen en kammen?
Zo heb je meer controle. Je kunt het haar vormgeven.
Ik denk dat het nuttig zal zijn. - Ik heb m'n kapsel nooit veranderd.
Mag ik hem eens vasthouden?
Zwaar, hè? - Mijn hemel, wat is dat nu weer?
Een haardroger. Lady Mary wilde er een.
Nou, in dat geval...
Mr Carson, lady Stiles wil dat ik zondag vertrek en maandag begin.
Tenzij ik m'n laatste week vol moet maken.
Daar zullen we niet op staan.
Downton Abbey zonder Mr Barrow. - Niet onvriendelijk zijn.
Gaat u echt weg? - Aan al het goede komt een eind.
Ik weet niet of u goed of slecht bent, Mr Barrow...
maar we werken allemaal al lang samen.
En na die ontroerende opmerking ga ik maar eens in de eetkamer kijken.
Ik vind dat je je haar niet hoeft te veranderen.
Ben je nu opeens een mode-expert?
Deze kant op. - Gaat het goed?
Dat Henry en Mary in Downton wonen? - Voor zover ik weet.
Hij is veel te goed voor Mary, maar ze zijn gelukkig.
Het zou beter kunnen zijn als hij iets te doen vindt.
Gaat hij niet door met racen?
Wat krijgen we nu?
Hoe wist je dat ik hier zou zijn?
Ga jij weg? - Inderdaad.
Dag, lieverd.
Ik bel morgenochtend wel.
Is dit allemaal doorgestoken kaart?
Heeft iemand je verteld dat ik in Londen was? Was het vader?
Het was Mary. - Mary?
Hoe? Wat heeft ze gedaan?
Ze heeft de tafel geboekt en je tante hiertoe overtuigd.
Ze dacht dat je anders niet zou komen.
Daar hadden ze gelijk in. - Wil je blijven? Alsjeblieft?
Kan ik u een menu brengen, meneer, en wellicht een drankje?
Dank je, doe maar twee menu's en twee glazen champagne.
Bertie, ik weet niet waarom ik hier ben.
Je hebt m'n hart gebroken.
Dat verwijt ik je niet, ik weet waarom je het deed.
Ik wil je terug. - Er is niks veranderd.
Ik ben veranderd. - Daar heb je me niks over verteld.
Je had me nu vast niet gesproken als Mary me niet had gebeld.
Dat had ik wel gedaan, echt. - Wat is er nu dan anders?
Ik heb Marigold nog altijd, en jij hebt je moeder.
Zij weet niet dat het uit is. - Maar dat is het wel.
Geloof je me als ik zeg dat ik niet zonder je kan leven?
Dat is je de laatste tijd anders aardig goed gelukt.
Het is me helemaal niet goed gelukt.
Mevrouw.
En voor u, meneer. - Dank u.
Ik snap niet wat je van me wilt. Wat vraag je nu van me?
Ik wil dat je met me trouwt.
Zomaar?
Wanneer je maar wilt, maar dat is wat ik wil.
Als ik ja zou zeggen... En ik bedoel ook echt 'als'...
zouden we je moeder dan de waarheid vertellen over Marigold?
Als we dat doen, moeten we het contact met haar verbreken.
Dat zou ik liever niet doen.
Zelfs zonder je moeder...
zijn er mensen die de waarheid weten.
Er zou geroddel kunnen zijn. Ben je daar klaar voor?
Ik hoop het te vermijden, maar anders wel, ja.
Het enige waar ik niet klaar voor ben, is een leven zonder jou.
Waarom belde lady Edith zo laat nog?
Mr Carson maakte zich zorgen.
Dat kan ik u niet vertellen.
Ik was net aan het afronden toen Mr Carson klopte.
Meneer ging naar beneden.
Ze heeft volgens mij nooit eens geluk.
Daar geeft u toch nooit iets om?
Weet u nog dat Anna zei dat ik moest ontdekken waarom ik zo droevig was?
Ja.
Ik heb eens nagedacht...
en ik wil eens proberen of ik anders kan zijn op m'n nieuwe werk.
We veranderen allemaal.
Als ons verleden dat toelaat, tenminste.
Weet u wat, Miss Baxter?
Ik heb naar Anna geluisterd. U moet naar Mr Molesley luisteren.
Vergeet Coyle en uw tijd in de gevangenis.
U denkt dat u sterk bent als u hem gaat bezoeken, maar nee.
U bent sterk als u hem z'n macht over u ontneemt.
Laat hem achter, Miss Baxter. Ga door met uw leven.
Laat dat m'n afscheidscadeau aan u zijn.
Ik vraag me af of u gelijk heb. - Dat heb ik zeker.
Dit geloof je nooit. - Ze is weer zwanger.
Nee. - Ze is opgepakt wegens verraad.
Niet echt. Ze is weer samen met Bertie en we gaan samen naar Brancaster...
om Mrs Pelham te ontmoeten en de verloving aan te kondigen.
Weet ze het van Marigold? - Nee, en dat zal ze ook niet weten.
Dat moet Bertie's keuze zijn. - Wanneer gaan we?
Vrijdag, ze willen ermee opschieten. En ik ook.
Vrijdag heb ik een vergadering. - Cora, ik dring zelden aan, maar nu wel.
Dit is je kind, en zij heeft in tien jaar nauwelijks geluk gekend.
Je hoeft geen speech te geven, ik ga wel mee.
Ik heb steeds vaker het idee dat ik het moet afleggen tegen dat ziekenhuis.
Ik ga er bijna door wensen dat mama had gewonnen.
Laat maar. Edith zal heel gelukkig worden.
Denk daar maar gewoon aan.
Je hebt natuurlijk gelijk. Hoera.
Ik help je met de koffers. - We gaan na het ontbijt.
Ik ben blij voor lady Edith. - Wanneer zou de bruiloft zijn?
Meer hoef ik niet te weten. - Ik hou van bruiloften.
Mr Barrow, neem maar afscheid van meneer voor ze weggaan.
Jij zult hier al weg zijn wanneer ze thuiskomen.
Het spijt me. Echt.
Maar het ding is...
Het lijkt vreemd...
maar ik ben heel erg van streek en ik blijf maar in tranen uitbarsten.
Ja, natuurlijk.
Waarom zou je dat niet doen? Je bent tenslotte verliefd op hem.
Is dat zo?
Bij die uitdrukking denk ik...
aan balboekjes, stiekeme kussen en moeder die beneden in de koets wacht.
Niet aan twee oudjes die nauwelijks de trap nog op kunnen.
Ongeacht je leeftijd is het goed om verliefd te zijn.
Ik weet niet waarom ik hem heb afgewezen.
Ik moet gek zijn geweest.
Het pad van de ware liefde is nooit gemakkelijk geweest.
Ben jij na prins Kuragin ooit nog verliefd geweest?
Je zou nu toch al moeten weten...
dat ik nooit een vraag beantwoord...
die bezwarender is dan de vraag of ik een tapijt nodig heb.
Ik wil je voor ik ga vertellen dat m'n besluit genomen is.
Ik ga niet naar Coyle toe. Ik ga hem ook niet schrijven.
Ik ban hem voorgoed uit m'n leven, punt uit.
Kun je je daaraan houden? - Ik denk van wel.
Hij heeft geen macht meer over me en die geef ik ook niet terug.
Jouw besluit is genomen. Nu het mijne nog.
Wees sterk in je vastberadenheid, dan zul je gelukkiger zijn.
Jij geloofde in me toen ik dat zelf niet deed. Daarvoor ben ik dankbaar.
Wat zegt u ervan, Mr Bates?
Dat ik liever als vrienden afscheid neem dan als vijanden.
Jammer dat we Henry nu zullen mislopen. Ik hoop dat hij in orde is.
Waarom zeg je dat?
Zomaar. Maar ik maak me sinds het ongeluk wel wat zorgen om hem.
Liefste papa, je bent slimmer dan je eruitziet, hè?
Wat een opluchting. - Lieverd.
Barrow.
Meneer, mevrouw, bedankt voor alles.
Je vertrekt nu toch niet al? - Zondagochtend, mevrouw.
We hebben wat avonturen meegemaakt terwijl jij bij ons was.
Ik heb veel geleerd terwijl ik hier was.
Ik heb je soms de les gelezen. Hopelijk was ik niet te streng.
Helemaal niet. Ik zal aan m'n nieuwe werk beginnen...
met een nieuwe instelling, en dat heb ik aan u te danken.
Ik ben blij als het uiteindelijk lonend voor je is geweest.
Ik kwam hier als jongen en vertrek hier als man.
De beste wensen nog aan lady Edith.
We zullen altijd erg dankbaar zijn dat je haar uit het vuur redde.
Het blijkt dat ik haar heb gered voor een beter lot.
Heel veel succes, Barrow.
Dank u, meneer.
En nu vrees ik dat we moeten gaan.
Ik haat afscheid nemen.
Dat lijken we de laatste tijd vaak te moeten doen.
Wat ben ik toch een slons. - Nee, hoor.
Jawel. M'n haar en kleren zijn nog hetzelfde als tien jaar geleden.
Gold dat voor mij maar. - Zou ik mezelf een baan geven?
Ik zou je wel een baan geven. - Ben je hier om een reden?
Ze gaan de bibliotheek in. - Juist.
Alsjeblieft. Ga maar.
Weet je wat jouw probleem is? - Dat zal ik vast zo horen.
Je veracht iedereen die positief over jou denkt.
Als een man je leuk vindt, denk je dat hij waardeloos is.
Dat is niet waar. - O, nee?
Je was dol op Alfred toen hij alleen nog ogen had voor Ivy.
Maar toen hij voor jou ging, wilde je niks met hem te maken hebben.
Dat is iets anders. - Hoe dan?
Mrs Pelham is in de salon, meneer.
Zou u mij willen volgen?
Je moet toegeven dat het heel wat is.
Zolang ze maar gelukkig is.
De graaf en gravin van Grantham.
Sorry dat ik er eerder niet was om u te verwelkomen.
Hopelijk hebben ze het u gemakkelijk gemaakt.
Ongelofelijk gemakkelijk zelfs. - Hier is Edith.
Hallo, papa.
Zul je het echt niet missen?
Volgens mij niet. Ik voel me eigenlijk nu al minder bezwaard.
Ik ben er dolblij mee. Ik kan niet doen alsof dat niet zo is.
Maar hou je nog altijd van auto's? - Jazeker. Je bent niet de enige.
Ik wil alleen niet meer racen.
Je zult een andere manier moeten vinden om je liefde te uiten.
Beter gezegd: ik zal een baan moeten vinden.
Mr Carson? Gaat het? - Ja, ik...
Ik kan niet... - Ik zal u even helpen, Mr Carson.
Je moet uitrusten. Wil je hier zitten, of naar beneden gaan?
Ik ga wel naar beneden, mevrouw, met uw welnemen.
Ik ga wel naar beneden.
Maak je geen zorgen. Molesley zorgt wel voor ons.
Andrew, kun jij Carson helpen en Mrs Hughes voor ons vinden?
Ik ga later nog wel bij hem kijken.
Drink dit maar op, daar word je rustig van.
Je denkt vast dat ik een dronkaard ben...
of van angst beef omdat ik oud begin te worden.
Dat is niet zo. Maar ik wil wel graag weten wat het is.
Ik maak wel een afspraak. - Dat is niet nodig.
Ik geloof niet in 'wat niet weet, wat niet deert.'
Het zou mij zeker wel kunnen deren.
Het is niet nodig omdat ik al weet wat het is.
M'n vader had het, en m'n grootvader ook.
Het was voor beiden het einde van hun loopbaan.
Het is niet eens een echte ziekte. Het heeft niet eens een naam.
Opa noemde het 'de verlamming'.
Ik heb nu alleen nog trillende handen.
De simpele waarheid is dat het afgelopen is met me.
Ik kom kijken hoe het met je gaat.
Ik zal u wel alleen laten, mevrouw.
Ik ben niet ziek. - Vast niet.
Maar je zou moe kunnen zijn, en dat is geen schande.
Maakt u zich geen zorgen.
U heeft wel belangrijkere dingen aan uw hoofd.
Natuurlijk maak ik me zorgen, Carson...
en je moet me helpen.
Je weet hoeveel je voor me betekent.
En als er veranderingen noodzakelijk zijn...
dan moeten we niet bang zijn om die tegemoet te zien.
Mag ik erbij komen zitten? - Natuurlijk.
Mary is gaan kijken of Carson in orde is.
Vindt zij het allemaal in orde?
Ze maakt zich zorgen om wat er nu zal gebeuren, maar dat mag ook.
Vrouwen begrijpen vaak niet dat een man is wat hij doet.
Dat hij zichzelf zo ziet, tenminste.
Het zou erger kunnen zijn. Ik ben gezond en heb een geweldige vrouw.
Nu alleen nog weten wat ik ga doen. - 'Alleen nog'?
Mary is tenminste blij dat ik gestopt ben met racen. Zij haatte het.
Nee, ze zou je liever gelukkig zien.
Natuurlijk wil ik wel gelukkig zijn.
Maar ik wil haar vooral waardig zijn.
Ik lijk Drummond wel, maar het is zo. - Wat zou je kunnen interesseren?
Je kent me. Ik kom altijd weer op auto's uit.
Of op vervoer, in elk geval.
Ik zou hier willen werken, zodat we in Downton kunnen wonen.
Een bedrijf hier, zodat je deel bent van de familie...
maar wel je eigen identiteit daarbuiten behoudt.
Jij kent de streek, Tom.
Als je ideeën hebt, hou die dan niet voor je.
Dat zal ik niet doen. Daar kun je zeker van zijn.
Mooi.
Heeft u het huishouden van lord Hexham geërfd?
Ja, maar zij runden dit huis toen hij hier was.
Al was hij er dus nooit. - U lijkt zich goed te redden.
Woont u in het kasteel?
U bedoelt, ga ik verhuizen nadat Bertie getrouwd is?
Dat is niet... - Er zijn kamers tot flat gemaakt...
voor een tante, dus ik woon prima.
Geen zorgen, ik zal zeker niet in de weg lopen.
Ik maak me helemaal geen zorgen. - Natuurlijk niet.
Zoals ik steeds blijf zeggen...
het is minder moeite om u in het huis te hebben dan erbuiten.
Wat een interessante tijd voor je, zo'n nieuw bewind.
Waar ga je je het meest op richten?
We willen van Brancaster weer het morele centrum van de regio maken...
en dat kan alleen Bertie.
Niet alleen als landheer, maar ook als goed moreel voorbeeld.
Brancaster heeft die reputatie vast al wel.
Nee, helaas niet.
Helaas leidde neef Peter een leven dat niet geheel...
Lord en lady Grantham hoeven dit vast niet te horen.
Nee, als lady Edith wil... - Noemt u me toch gewoon Edith.
Goed. Als Edith met je wil trouwen, moet ze weten wat ze in huis haalt.
Neef Peter had misschien z'n goede punten...
maar z'n ethiek was niet bepaald geruststellend, zal ik maar zeggen.
Moeder, alstublieft. - Die bezoekjes aan Tangiers.
Ik sta er echt op.
Goed dan.
Maar vergis je niet.
Als je hier een succes van wilt maken, mag je niks verkeerd doen.
Welterusten. Bertie zal wel voor jullie zorgen.
Jeetje.
We hebben uw tijd verspild. M'n excuses.
Helemaal niet. De symptomen die u beschrijft, bevestigen het helaas wel.
We hadden u niet moeten storen. Ze luisterde niet.
Ik wilde het zeker weten.
Nu kunnen we zien hoe we ermee omgaan.
We?
Je denkt toch niet dat ik je dit alleen ga laten doorstaan?
Dag, dokter Clarkson, en ontzettend bedankt.
Waarom wil jij hierbij betrokken raken?
Je weet best waarom.
Daar ben je. Ik heb op je gewacht.
Hoe wist je dat ik hier was?
Jackson zei dat je bij Mrs Crawley was...
en hun dienstmeid stuurde me hierheen.
Knap, hoor. Je zou een goede detective zijn.
U had hem niet met nog meer medisch advies lastig hoeven vallen.
We weten wat het ergste is, laat ons er maar mee omgaan.
Mrs Crawley wil erbij betrokken zijn. - Zij hoeft die last niet te dragen.
Dat zou je niet willen.
Ik zou geen last willen zijn... - Help meneer maar de auto in.
Meneer...
Laat ons met rust, Mrs Crawley. Dat is alles wat ik vraag.
Daar vraag je heel wat mee.
Ik was een noodzakelijk kwaad toen je dacht dat hij nog jaren zou leven.
Maar nu hij... - Is het al zo laat? Dag.
Ik was naar jou op zoek. Heb je zin in een wandeling?
Graag. Ik heb eens nagedacht...
over wat ik kan doen om een waardige echtgenoot te zijn.
Doe niet zo mal. - Ik meen het.
Terwijl ik racete was ik geen goede partij, maar een excentrieke...
wellicht zelfs spannende keuze.
Nu ben ik maar een arme man die op de zak van z'n rijke vrouw teert.
Dat wil ik niet. Ik wil niet dat je mij aan anderen moet uitleggen.
Dat vind ik helemaal niet erg.
Het ergste is dat ik het mezelf heb aangedaan.
Daarom moet ik nu iets gaan doen. Dit is geen zelfmedelijden.
Ik hou zo veel van je, weet je. - Dat weet ik.
Dat is de reden van al m'n gedachten en daden.
Daar word ik vrolijk van, zeg.
We krijgen een rondleiding op het landgoed.
Bertie zegt dat dit uitzicht geweldig is. Hij heeft natuurlijk gelijk.
Heeft hij gezegd dat we het maandag tijdens een diner bekendmaken?
Was ik er maar zeker van dat ik voor hem het juiste doe.
Hij kon eronderuit als hij dat had gewild, maar hij kwam terug.
Ik weet niet of hij wel beseft wat er zou kunnen gebeuren...
met z'n moeder of met anderen als het bekend wordt.
Waarom zou het bekend worden?
Nou, in het begin...
had Rosamund de enige moeten zijn die het wist.
Nu weten jij en mama en Mary en Tom het.
En Henry, neem ik aan, en Anna en Mrs Hughes vast ook.
Dan weten Bates en Carson het dus ook.
Carson weet 't vast niet, die zou flauwvallen.
Misschien niet, maar Mrs Patmore weet het vast wel, enzovoorts.
Hoe kan het nu niet bekend worden?
Dan is het een gok.
Maar hopelijk neem je die wel voor een goed leven met een lieve man.
Alsjeblieft. Dit is toch niet uit trouw aan Michael Gregson, hè?
Dat is het niet.
Ik hield heel veel van Michael, maar hij is er niet meer.
Nu ben ik verliefd op Bertie. Meer dan ooit, zelfs.
Dat is wat telt.
Maak je leven alsjeblieft niet moeilijker dan nodig.
Kom op. Ze wachten vast op ons.
Ik wens u het beste toe. Echt.
Jullie zijn vast allemaal blij om me te zien vertrekken.
Ik niet. Geef me eens een kus.
Pas goed op jezelf.
En vergeet niet te proberen om je collega's voor je te winnen. Je kunt het.
Ik moet aardiger zijn, bedoel je. - Dat kan geen kwaad.
U bent snel en efficiënt, en niemand heeft u ooit dom genoemd.
Geen enkele reden waarom u niet zou slagen.
Dank u, Mr Carson.
Ik heb heel veel van u geleerd.
Daar ben ik dankbaar voor.
Mr Barrow. - Mr Molesley.
Bedankt voor al je hulp, Mr Barrow. Het spijt me alleen dat ik...
Je bent een harder werker, Andy, en een slimme kerel.
Ik wens je het beste toe. - Mr Barrow.
Ze wilden afscheid nemen, en Anna had gezegd wanneer je wegging.
U heeft me nog net getroffen, mevrouw.
Nou, meester George, ik hoop dat je braaf zult zijn als ik weg ben.
Nee, hoor.
Ga alsjeblieft niet weg. - Ik moet wel, meester George.
Maar onthoud dat ik altijd je vriend zal zijn, waar ik ook ben. Oké?
Goed zo.
Dank u.
Oké, dat was het dan.
Kom maar mee. Vaarwel, Barrow. En veel succes.
Dag, Mr Barrow.
Vreemd om te denken dat ik hem ooit leuk vond.
Je hebt wat dat betreft mannen nooit goed ingeschat.
Sorry dat ik u stoor. - Ik was met wat brieven bezig.
Is het ontbijt al afgelopen? - Ja.
Ik ben hier omdat er iets is wat u naar mijn mening moet weten.
Voordat we vanavond de verloving bekendmaken.
Weet Bertie dat je hier bent? - Nee.
Maar hij weet wel wat je me nu gaat vertellen?
Ja. Hij weet alles.
Nou...
Begin dan maar.
Weet je waar alles is? - Ik denk het wel, sir Mark.
En ik kan het altijd Mrs Jenkins nog vragen.
Het dienstmeisje Elsie komt zo, die kan ook helpen.
Is dat iedereen, sir Mark?
Mrs Jenkins, ikzelf en Elsie? - Ja.
We leven niet in 1850, hoor.
Wat doe je?
Andy helpt me met de varkensstallen.
De biggetjes zullen er binnenkort zijn.
Ik moet de moeders gaan scheiden.
Wie helpt je nog meer? - Alleen Joe, zoals altijd.
Ik huur twee man in voor de oogst en voor de biggetjes...
maar het helpt wel ontzettend om gratis...
van de spieren van een jongeman gebruik te mogen maken.
Had gezegd dat je hierheen ging, dan was ik meegelopen.
Nee, ik wilde je niet nog eens lastigvallen.
Hij is een geweldige knul.
Ik word gewoon een dagje ouder. Ik hoop steeds dat jij hier komt wonen.
Maar nu heb ik Andy om op te rekenen. - Ik overweeg het nog altijd, echt.
Maar het is een grote stap om van het huis afgesneden te zijn.
Je wordt er niet van afgesneden als je dat niet wilt.
Hebben we nog meer spijkers? - Ja, hier.
Willen jullie een kop thee? - Nee, dank u.
Daisy komt met u praten, niet met mij. Dat weet ik maar al te goed.
Wat is er gebeurd? Hebben jullie ruzie gehad?
We hebben niet echt ruzie gehad.
Het klikt gewoon niet op de manier waarop hij had gehoopt.
Je kunt het slechter treffen.
Dat blijft iedereen maar zeggen.
Waar zijn ze? - Ze zijn gaan wandelen.
Ik weet dat je het weet.
Edith heeft het me verteld. - Waarom heb je mij niks verteld?
Ik wilde je sparen. - O, noem je het zo?
Ik had je niks verteld. Edith heeft besloten om het je te vertellen.
Moet dat haar verachtelijke onthullingen mooier maken?
Ik vind dat uit haar verhaal alleen haar moed...
haar fatsoen en haar trouw blijken...
en hoe hoog ze de waarheid aanslaat.
Ik kan m'n eigen conclusies trekken. - Ik ben geen kind meer.
Ik laat me de les niet lezen.
Bertie, er staat je een zware taak te wachten...
die weinigen je zouden benijden als ze er veel over zouden weten.
Je hebt een vrouw nodig met een sterk karakter...
en met uitmuntende zeden.
Dat vind ik ook, en die heb ik dan ook gekozen.
Maar Edith is een afgelikte boterham.
Ik heb geen hekel aan haar, maar ze heeft zichzelf ongeschikt gemaakt...
en dat weet ze bovendien zelf ook.
Ik ben blij dat je geen hekel aan haar hebt.
We moeten er nu maar over ophouden, denk ik.
Ze zeiden al dat u er was.
Ze moesten dat lord Merton vertellen. - Hij rust nu.
Ik begin te begrijpen waarom men zei dat ik buiten moest wachten.
Mrs Crawley, m'n schoonvader is stervende.
Hij heeft niet veel tijd meer en wil die met z'n familie doorbrengen.
Is dat zo moeilijk te begrijpen? - Ik wil die woorden van hemzelf horen.
Dat zal niet mogelijk zijn. Prettige dag nog.
We moeten terug. Het is laat. De kinderjuf zal bezorgd zijn.
Nee.
Mama wil weten waar we blijven.
Ik ben aan het werk. - Ik ook.
Inderdaad. Ik begin morgen met zoeken.
Ga je het Mary vertellen? - Nog niet.
Ze zal het idee te vreemd vinden. - Ze begrijpt meer dan je denkt.
Dat weet ik, maar jij en ik zijn hier outsiders.
Op verschillende manieren. - Misschien.
Ik wil dat we dit doen zonder hun hulp. Vind je dat erg?
Het is belangrijk voor me. - Nee, ik ben er dankbaar voor.
Ik ben klaar om deze gok te wagen, net als jij.
Kom. - Kom.
Zeg tegen Mrs Potter dat Mrs Crawley blijft eten.
We kleden ons niet om. - Wat ik eet, maakt niks uit.
Onzin. Ze kookt altijd voor tien.
Zeg het maar tegen Spratt. - Doe ik, mevrouw. Als ik hem kan vinden.
Wat? - Hij heeft het tegenwoordig zo druk.
Hij is met iets anders bezig en is erg afgeleid.
Wat was dat allemaal?
Denker gelooft dat zij Salome is, die Spratts Herodes in de luren legt.
Vertel me nu alsjeblieft meer. Heeft Mrs Grey je er echt uitgegooid?
Nee, ze heeft me nooit binnengelaten. Maar ja.
Hij is dus hun gevangene.
Misschien wil hij echt alleen z'n familie maar zien.
Onmogelijk.
Ze houden hem opgesloten.
Nu hij stervende is, mag niemand anders z'n erfenis claimen.
Daar gaat dit over.
Ik kan de bedienden niet opzij duwen en naar z'n slaapkamer rennen.
Ik zie niet in waarom niet.
Zoals wijlen m'n vader altijd zei: als de rede faalt, gebruik je geweld.
Kijk nou eens.
Ik had gehoopt dat het mij zou overslaan, maar helaas. Dat is het.
U heeft het druk. - Nee, hoor. Wat is er?
Ik ga het aanbod van Mr Dawes aannemen. Van het huisje.
Juist, ja. Dus nu blijven alleen ik en één knecht over.
Daar heb ik aan gedacht. Zou ik als er een feestje is...
of een speciale gelegenheid kunnen terugkomen?
Ik heb m'n kleding nog, ik kan hier zo naartoe lopen.
Je kleding blijft hier.
Dat is erg aardig, Mr Molesley.
Mr Carson zal je erg dankbaar zijn zodra hij weer bij zinnen is.
Dank je. Weet je al wanneer je vertrekt?
Wilt u dat ik m'n tijd vol maak?
Dat hoeft niet, ik kan er maar beter aan wennen.
Dan ga ik m'n spullen verhuizen en vertrek ik over een week of zo.
Ik laat het nog wel weten.
Mr Carson? Gaat het? - Beter dan ooit.
Waarom zeg je dat het beter gaat dan ooit?
Juist, ja. Moet ik de hele wereld nu m'n privékwesties vertellen?
En wanneer was ik niet bij zinnen?
Kom op, zeg. 'Je kleding blijft hier.' Wat was dat dan?
Het is nu eenmaal zo dat ik alleen met Andrew overblijf.
En aan mij hebben ze niks.
Ik kon hier niet komen wonen, en je moeder elke dag zien...
en toekijken hoe zij met Marigold speelt zonder dat ze het weet.
Ze heeft nooit veel met mij gespeeld, maar goed.
We zijn duidelijk geweest en moeten nu verder gaan.
Was het echt nodig? - Voor mij wel.
Ik ben blij dat je 't hebt gezegd en ben trots op je.
Daar komt ze. Allemaal glimlachen.
De graaf en gravin van Lisburne.
Ik geloof niet dat ik kaas neem. En jij, liefste?
Nee. - Nee? Dan gaan we van tafel.
Is dit het moment?
Welk moment?
Lords, dames en heren...
Mag ik even iets zeggen?
Ik geloof dat ik u als moeder moet bedanken...
dat u zo goed bent voor m'n zoon door hier vanavond te zijn om hem te steunen.
Deze verandering in z'n leven is een grote verantwoordelijkheid...
maar het is voor ons beiden geruststellend om te weten...
dat we omringd worden door vrienden.
Ik drink op jullie allen.
En nu is het mijn beurt om ook iets aan te kondigen.
Ik heb de moeilijke taak...
Zeg nu iets, of je bent hem voor altijd kwijt.
Laat mij deze prettige aankondiging doen.
M'n zoon is verloofd met de geweldige lady Edith Crawley...
die hier vanavond met haar ouders is. Laten we op hun gezondheid drinken.
Edith en Bertie.
Andy heeft Mr Mason ontzettend geholpen.
Ja, natuurlijk. Hij mag hem erg graag.
Dat betekent nog niet dat je zo hard moet gaan werken.
Het doet me goed dat je zulke dingen zegt.
Ik bedoel er niks mee.
Dat mag je blijven volhouden, ja.
O, hallo. Wat kunnen we voor je doen?
Ik kom welterusten zeggen. We gaan.
O, terug naar het zorgeloze liefdesnestje.
Dat hoop ik toch?
O, het is zeker een liefdesnestje.
Maar geen enkel leven is zonder zorgen.
Goedenavond.
Nou, dat was me een verrassing.
Had ze niet aangegeven dat ze dat zou zeggen?
Ze heeft me sinds vanochtend niet meer gesproken.
Ik geef toe dat ik versteld sta.
Ik ben dolblij, maar ik sta wel versteld.
Ik vrees helaas dat dat iets over mij zegt.
O nee, helemaal niet.
Hopelijk krijgt u geen spijt.
Moet ik een schoondochter afwijzen...
die van goede afkomst is en slim is...
en ook nog eens goudeerlijk?
Ik heb gewacht tot iemand dat eens doorkreeg.
Ze wilde nog liever zichzelf een goede positie ontzeggen...
om nog te zwijgen over geluk, dan ervoor te moeten liegen.
Dat verdient alle lof. - O, absoluut.
U zegt dit niet alleen maar om ruzie met Bertie te vermijden?
Deels wel, ja, maar ik heb er een dag over kunnen nadenken...
en ik denk dat we hier een succes van kunnen maken.
Echt. - Geweldig.
Mooi. - Dan is alles geregeld.
Nog één ding.
Wat is er? - Wil je me nu eindelijk eens kussen?
Heeft iemand lord Merton verteld dat we hier zijn?
Absoluut niet, en dat gaan ze ook niet doen.
Mrs Crawley hoeft je niet meer van hem te verlossen, hè?
En je hoeft niet lang meer te wachten...
dus ligt hij boven te wachten op de dood...
en doet hij wat je zegt.
Waarom moeten wij z'n rust verstoren?
Ik hoorde lady Granthams stem.
Dat wil ik best geloven.
Waarom heeft niemand gezegd dat ze hier zijn?
Wat doet hij beneden? - Ik lette even niet op.
En waarom ben je tot nu toe weggebleven?
Ze is niet weggebleven.
Ze werd niet binnengelaten.
Wat? Is dit waar? - Natuurlijk niet.
Oké, we gaan het als volgt doen: we gaan met je lijfknecht praten.
Hij kan alles wat je nodig hebt naar mijn huis toe brengen.
Dit is allemaal onnodig en onprettig. Mag ik voorstellen dat...
Jij hebt al te veel voor ons bepaald. Ik zal wel voor je vader zorgen.
Het is toch vast beter... - Nee.
Larry, ik hou van je omdat je een zoon bent...
maar het lukt me niet om je te mogen.
Laat me alsjeblieft verder gaan met wat mij nog rest van m'n leven.
Maar dit is je thuis.
Niet meer.
Je mag het hebben.
Veel plezier ermee.
En bovendien...
ben ik van plan om zo snel als het kan met hem te trouwen.
Dit is belachelijk. Vader.
Mrs Crawley wil u weghalen bij uw zoon en uw familie...
en u ontvoeren voor een huwelijk.
Wat zegt u daar nu van?
Wat fantastisch.
En wie kan daar iets tegen inbrengen?
Dank je wel, Molesley. - Dus jullie bezoek was een succes?
Dat was het. - Wanneer is de bruiloft?
Kerst zou leuk zijn. Oudejaarsavond, als alles nog versierd is.
Dat is een goed idee.
Dan kun je in het nieuwe jaar in je nieuwe leven wakker worden.
Mary?
Ik weet dat jij hiervoor hebt gezorgd...
toen je Bertie en tante Rosamund opbelde.
Ik geloofde niet dat het echt uit was.
Maar waarom heb je het gedaan?
Door iets wat oma zei. Hoe zonde 't zou zijn voor jullie allebei.
Wat ben je toch een paradox.
Je maakt me jarenlang ongelukkig en nu geef je me m'n leven terug.
Luister, we zijn familie, we zitten met elkaar opgescheept.
Laten we het dus in de toekomst wat beter proberen te doen.
Lady Edith wordt dus een markiezin.
Dat maakt het bijna goed dat lady Mary geen hertogin wordt.
Hoor jou nu eens, Becky Sharp.
Ze zijn gaan eten. Meneer wil vroeg naar bed, zei hij.
Dat snap ik best. Dat zou ik zelf ook wel willen.
Ik heb je nooit bedankt voor je harde werk op de boerderij.
Hoeft ook niet. Dat deed ik voor Mr Mason.
Ik ben je toch dankbaar.
Ik weet dat je me niet leuk vindt. Niet zoals ik jou leuk vind.
Laten we dus niet doen alsof. - Andy.
Laat me raden, nu hij je niet meer wil, vind je hem opeens leuk.
Niet helemaal. - Maar het komt genoeg in de buurt.
Terwijl je weg was, heb ik...
Besloten om Mr Dawes' aanbod aan te nemen. Daar ben ik blij om.
Dat betekent niet dat we niet in contact blijven, hoor.
Nee, dat betekent het inderdaad niet. Daar kun je zeker van zijn.
De bruiloft is al over drie maanden, dus ik wil geen fouten.
Mensen willen nooit fouten. Die gebeuren gewoon.
Die bedoelde mevrouw. - Heel goed.
Carson.
Lady Rose, wat leuk u te zien.
Mr Aldridge. - Hallo, Carson.
Rose. Atticus.
We verwachtten jullie pas over een uur.
Ze waren erg efficiënt met het uitladen van de bagage.
Ze waren vast blij dat ze van ons af waren.
Hallo, Henry. - Waar is de kleine?
We hebben haar helaas niet meegenomen. Mocht niet van de kinderjuf.
En daar moet je naar luisteren. - Dat zijn altijd zulke tirannen.
Ze bleef maar doorgaan over alle ziektes aan boord...
en de bacillen die ze zou meenemen.
Maar nu mist ze kerst met jou. - Ja.
De kapitein deed erg z'n best met vlaggen en kerstbomen...
maar ik heb elke dag van de reis gehuild.
Ze beseft toch niet dat het kerst is.
Wat een mannenuitspraak. - Ze is drie maanden.
Maar ze is wel slim voor drie maanden.
Ik heb bergen foto's.
Waar is papa? Ik wil hem dolgraag zien.
Hij wilde hier met het eten zijn, maar belde dat hij later komt.
Hij is echt dolblij dat hij mag speechen.
Ik ook.
Liefste Rose.
Wat fijn om je te zien. - U ook.
En Atticus.
Knap dat hij vrij heeft gekregen, hè?
Hij heeft veel te doen in Londen. We doen alsof dit een plezierreis is.
Laten we dan beginnen met een kop thee.
Carson? - Mevrouw.
Even wachten. Ik moet eerst even de bedienden beneden begroeten.
Ze is nu een echtgenote en moeder, maar ze lijkt niet veranderd te zijn.
Je zorgt dus goed voor haar.
Of ik ben te toegeeflijk. - Laten we naar binnen gaan.
Wat is ze mooi. - Net als haar vader.
Heet ze Victoria, mevrouw?
Ja, Victoria Rachel, naar Mr Aldridge' moeder...
en Cora, naar lady Grantham.
En niet Susan, naar uw eigen moeder? - Nee.
Ik had jou hier niet verwacht, Molesley.
Lady Mary schreef dat je nu leraar bent. - Ja, maar het is nu vakantie.
Ik werk hier tot de bruiloft.
Ik hoop dat Carson dat waardeert.
Anna.
Moet je jou nu eens zien. Wanneer ben je uitgerekend?
Over zo'n tien dagen, mevrouw.
Dat benijd ik je niet, maar daarna is het erg leuk.
Dat moet je jezelf blijven vertellen tijdens de bevalling.
Is Barrow hier voor de bruiloft?
Hij is uitgenodigd, maar ik weet niet of hij vrij kan krijgen.
O, ja. Hij heeft een nieuwe baan. - Die hij haat.
O, niet overdrijven.
Het is er stiller dan hij gewend is. - Jij ziet er bekend uit.
Andy, mevrouw. Of boven Andrew.
Ik was bij uw bruiloft in Londen, maar vond hier werk.
Het plattelandsleven bevalt hem wel, of niet soms, Andy?
Mrs Patmore, zal ik lady Mary vragen om de ketel op het vuur te zetten?
Alles staat al klaar, Mr Carson.
Wat doe je?
Bemoei u met uw eigen zaken.
Mr Spratt, ik weet dat u me veracht.
Waarom zou ik u verachten?
Omdat ik interessant, exotisch en aantrekkelijk ben.
O, jee. Dit is nog erger dan ik dacht.
Heeft u vaker moeite met feiten van fictie onderscheiden?
Ik heb toevallig de waarheid heel erg hoog staan.
In tegenstelling tot u.
In tegenstelling tot mij?
Ik ken uw duistere geheimpje.
Wat zou mevrouw vinden van uw dubbelleven?
Pardon? - Overdag butler, 's nachts schrijver.
Net dr. Jekyll en Mr Hyde.
Wanneer heeft u het ontdekt? - Toen lady Edith hier was.
Waarom heeft u dat in de weken erna dan niet gezegd?
Ik wilde u sparen. Maar nu bevalt uw toon me niet.
Wat gaat u nu doen?
Dat is voor mij een weet en voor u een vraag.
Het was erg leuk nieuws van u en lord Merton.
Dank je. Heb ik genoeg geschreven over jullie huwelijkscadeau?
Het was erg aardig van jullie. Dickie is dol op boeken.
Waarom is hij hier niet? - Dat wilde hij wel...
maar hij mag niet te moe worden.
Hij is niet in orde, zie je.
Dat zeg ik nu, maar gek genoeg lijkt hij kerngezond.
Hij komt wel naar de bruiloft.
Heeft hij spijt dat hij Cavenham aan Larry gaf?
Nee.
Laat hem en Amelia maar bulken van de weelde.
Dat ze er maar gelukkig van worden. Wij zijn dat nu al.
Ik moet morgen naar een ziekenhuisbijeenkomst.
Oké. - Wat voor bijeenkomst?
Onze donateurs, maar ook gewone mensen mogen komen kijken.
Het is belangrijk dat ze begrijpen wat we doen.
De dag voor Ediths bruiloft? - Het duurt hoogstens twee uur.
Atticus en ik kunnen helpen. - Daar gaat het niet om.
Waarom dan wel? - Tom en Mary en ik moeten morgen ook weg.
Dat lukt wel. Het zijn de bloemen maar en die zijn al uitgekozen.
Cora, daar wil je toch wel bij zijn?
Hou erover op. - Wat moet je dan gaan doen?
Dat zul je wel zien.
Carson, mag ik nog wat Claret?
Andrew? - Hij staat gewoon daar.
Andrew zal 'm inschenken.
Spannend, hè? Het staat in alle kranten. Zelfs in New York.
Lady Edith en haar schatrijke markies.
Hij was geen van beide bij z'n eerste aanzoek.
Maar wel toen je ja zei.
Sir Mark, mag ik u eraan herinneren dat ik er niet ben op oudejaarsavond?
Mrs Jenkins zal het diner boven brengen.
De kokkin die het diner zelf boven brengt?
Lady Stiles zei dat ze het goed vond. Voor één keer.
Bedankt. Sorry, ik kon niet eerder weg.
Liefste, je ziet er geweldig uit.
Jij ziet er hongerig uit, vader. Wil je wat eten?
Bedankt, ik heb in de trein al gegeten.
Hopelijk heb ik je niet teleurgesteld met de bloemen.
Nee, vader vindt gewoon dat je te veel tijd in het ziekenhuis doorbrengt.
Tijd die ik niet met hem doorbreng. - Hij is zich er vast niet eens van bewust.
Mannen zijn zich meestal nergens van bewust.
Moeten we niet tot na de bruiloft wachten?
Nee. Dan zal ze meer van de bruiloft genieten.
Wat is er? - Ik vind mezelf opnieuw uit.
En ik word vernieuwd.
Ik vond de oude modellen wel leuk.
Vond je Carsons gedrag tijdens het eten niet vreemd?
Hij is al lang zichzelf niet meer.
Moeten we naar beneden gaan om te vragen wat er is?
Er is geen behandeling voor. Geen genezing.
Maar het spijt me als lady Mary u ermee lastiggevallen heeft.
Dat heeft ze niet, je gedrag tijdens het eten verbaasde me gewoon.
Juist, ja. Misschien is het maar beter zo.
Ik heb geen andere keuze dan dat ik m'n ontslag moet indienen.
Wat? Dat kun je niet menen.
Sorry, maar ik kan niet aanblijven als ik m'n taken niet kan uitvoeren.
Ik had eerlijker tegen u moeten zijn, mevrouw.
Ik wist niet dat u hierbinnen was.
Kom binnen, Mrs Hughes...
en breng uw man eens bij zinnen.
Hij heeft het u dus verteld, meneer?
Na de bruiloft zal ik een advertentie plaatsen.
Ik zal zelf de eerste sollicitatiegesprekken doen.
Ik kan dit huis en deze familie...
niet overdragen aan iemand die ik niet vertrouw.
Dit is wel erg drastisch.
Maar blijf je wel in ons leven, Carson?
Blijf je op het landgoed om dingen in de gaten te houden...
en te helpen bij grote evenementen en dergelijke?
Ik zou daar graag ja op zeggen...
maar ik denk niet dat de nieuwe butler zo zou willen werken.
Ik zou dat zelf niet willen.
Dickie?
Wat doe je in het ziekenhuis? - O, jee. Je hebt me betrapt.
Je hebt m'n vraag niet beantwoord.
Nu ja, ik leef als een zieke.
Maar ik voel me geen zieke.
Je zorgt ontzettend goed voor me.
Maar toch zou ik nu snel achteruit moeten gaan, en dat is niet zo.
Waarom heb je dit dan niet eerder gezegd?
Ik wilde je geen valse hoop geven.
Wat zei dokter Clarkson?
Hij zal de tests voor de bruiloft nog eens uitvoeren.
Hij vindt het niet waarschijnlijk dat ze er in Londen naast zaten.
Een praktijk in Harley Street garandeert geen kwaliteit.
De bloemen zijn klaar.
Brock komt nog terug om verwelkte bloemen te vervangen.
Goed gedaan. Waar verblijft Bertie?
Bij z'n moeder op kasteel Howard.
We hadden hem moeten uitnodigen. - Dat brengt ongeluk, doe maar niet.
Waar is Cora? - Naar dat vervloekte ziekenhuis.
Waarom stoort dat je zo?
Omdat ze misbruik van haar maken. - Maar ze vindt het leuk.
Daarom kunnen ze er ook misbruik van maken.
Waar waren Tom en Henry mee bezig? Het leek allemaal erg stiekem.
Kun je me naar het dorp rijden? - Nu?
Ik wil het wel doen. - Nee, Robert moet het doen. Even maar.
Het duurt niet lang, we zijn voor het eten terug.
Als je erop staat. - Dat doe ik wel, ja.
Zeg het toch gewoon. - Nee, het is een verrassing.
Ik haat verrassingen.
We zijn er nu toch.
Waar kijk ik naar? - Is dat niet duidelijk?
Talbot en Branson Motorvoertuigen. - Dat lijkt wel een bestaand bedrijf.
Dat is ook zo. Een echt bedrijf. Ook al hebben we alleen nog toonzaalmodellen.
Maar er komen er nog wel meer.
Hoe zal het dan werken?
Ik pendel tussen het kantoor en hier. Henry is hier fulltime.
Zo heb ik nog wel auto's in m'n leven, maar geen races.
We bouwen samen het bedrijf op.
Jullie zijn dus gewoon tweedehands autoverkopers.
Zodra we er een verkocht hebben wel.
Ga nu niet snobistisch doen.
Zodra dat kan, gaan we nieuwe auto's verkopen.
Uiteindelijk gaan we ze zelf maken.
Er is niks mis met getrouwd zijn met Mr Rolls of Mr Royce.
Heb ik het verkeerd ingeschat?
Schaam je je voor me?
Voor ons? - Ben je gek geworden?
Wat? - Ik ben hartstikke trots.
Gelukkig.
Ik zal nooit meer ergens om vragen.
Jawel. En dat zul je krijgen ook.
Wat? Weet je het zeker? - Heel zeker.
Maar nog niks zeggen, dit moet Ediths dag zijn.
Dat is op zich al een teken dat er mooie tijden aankomen.
Waarom zijn we hier?
Dat is de zakelijke kant, maar zijn er nog meer vragen?
Maakt het nieuwe verzekeringscontract het oude ongeldig?
Nee, we zullen ons volledig aan alle bestaande contracten houden.
Ik geef u m'n woord. - Zal dokter Clarkson...
Maud. Verdoe de tijd van mevrouw niet.
Daarvoor ben ik hier. Juffrouw?
Gaat dokter Clarkson nu naar York?
Geen zorgen, hij blijft hier om voor u allemaal te zorgen.
Ik moet u ervan verzekeren dat er niets echt zal veranderen.
Zoals u allemaal weet...
Wat is er?
Dit doet me denken...
aan hoe ze mensen in het huis liet herstellen tijdens de oorlog.
Vind je nog altijd dat ze misbruik van haar maken?
Als je haar wilt houden, Robert...
moet je haar loslaten.
Ik ben niet zo goed in die Amerikaanse slogans.
Vergeet de slogan dan maar en luister eens hiernaar.
Je hebt een geweldig huwelijk.
En met mijn ouders kan ik het weten.
Verpest het nu niet door haar te vragen om te kiezen.
Alsjeblieft.
Is de koffie klaar?
Wat doe jij morgen aan? - Ik weet het niet.
M'n zondagse kleren, denk ik.
Ik heb niks moois. - Dat is vast niet waar.
Wij staan toch aan de zijkant. - Maar ik wilde er mooi uitzien.
Wat was het haar van lady Rose mooi gisteren, hè?
Zo glad en verzorgd.
Jij hebt mooi haar.
Waarom probeer je geen nieuw kapsel als je niet tevreden bent?
Mag ik vanavond wat eerder naar boven?
Wanneer dan? - Nu, nu iedereen nog beneden is.
Wat heeft dat ermee te maken?
O, ga maar dan.
Maar ik laat de vaat wel staan voor morgenochtend.
Daisy, wat doe jij hier? - Ik kom gewoon iets halen.
Ik maak me zorgen om Mr Spratt.
Hij lijkt er veel te lange dagen en nachten van te maken...
en misschien wel te lange avonden ook.
Dat klinkt niet als Spratt. - Vind ik ook.
Hij is veranderd sinds hij die nieuwe baan heeft.
De betrouwbare, discrete en serieuze butler is verdwenen.
Hij is vervangen door de journalist...
die alles vertelt over iedereen die hij kent.
Werkt Spratt als journalist?
Sorry, mevrouw. Ik dacht dat u het wist.
Ik had niet gedacht dat hij niet eerst uw toestemming had gevraagd.
Weten we voor welk blad hij schrijft?
Ja, mevrouw, voor dat van lady Edith.
Haar tijdschrift. Ik heb hier zelfs een exemplaar.
Kijk eens aan, opengeslagen op de juiste pagina.
Dat komt goed uit.
O, jee.
Ik voel me nu wel verantwoordelijk.
Misschien had ik moeten zwijgen.
Maar de waarheid komt uiteindelijk altijd weer boven.
Altijd.
Altijd, Denker.
Wees niet te streng voor hem als u hem ontslaat.
Wees alstublieft niet te streng voor hem.
Waarom zou ik hem ontslaan?
Waarom zou ik dat in 's hemelsnaam doen?
Ga toch zitten, je moet de rest van de dag al staan.
Dat zeg ik ook steeds.
Waar heb jij gezeten?
We moeten nog veel doen als we op tijd in de kerk willen zijn.
Ik ga niet. - Waar heb je het over?
De bruiloft. Ik heb geen kleren en niemand geeft toch om mij.
Ik bereid het eten wel voor. - Onzin.
Dit is omdat Andy geen interesse heeft. - Wat?
Andy heeft haar afgewimpeld. - Niet waar.
Waarom heb je je muts zo op? - Hoe?
Over je oren getrokken. Wat is er?
Niks. - Zet hem dan af.
Nee. - Daisy, zet hem af, nu.
Wat heb jij nou gedaan?
O, Daisy.
Laat haar maar. Ik spreek haar straks wel.
Ja, lach maar.
Ze heeft zichzelf voor jou voor schut gezet.
Ze geeft geen moer om mij.
Geen wonder dat je alleen bent, knul.
Jij weet niks van vrouwen.
Niet te geloven dat dit echt gebeurt.
Met mij dan toch. - Zijn de kinderen klaar?
Baxter gaat voor me kijken. - Ik heb Mrs Pelham gesproken.
Ik ga met Marigold naar Brancaster...
zodat ze daar is als je terugkomt van je huwelijksreis.
De kinderjuf maakt de kinderen klaar. - We moeten ons omkleden.
Ik wist niet dat je tijdens het blazen moest borstelen.
Had dat dan gevraagd. - Dan had het niet gemogen.
Ga toch zitten. - Ik ben bijna klaar.
Hoe zie ik eruit? - Als Clara Bow.
Doe niet zo mal.
Help je me even met het laken? - Dat doe ik wel.
Doe niet zo bezorgd. - Dat wil ik wel.
Ik doe het wel.
Dank u wel.
Daisy, ik geloof dat wij samen niet echt in dezelfde maat lopen.
Ik snap niet wat je bedoelt.
Als je dat echt niet snapt, dan laat ik het hierbij.
Maar als je het wel snapt...
laten we dan samen in de maat gaan lopen.
Een nieuwe baby, een nieuw bedrijf.
Ik ben vast wel eens eerder zo gelukkig geweest...
maar ik zou niet weten wanneer. - Echt, stil.
Ik moet jou nooit meer een geheim vertellen.
We hebben niet altijd geloofd dat het met Edith goed zou aflopen.
Er staat veel op het spel, maar als het meezit worden ze gelukkig genoeg.
Dat is de Engelse versie van een goede afloop.
Waarom denk je dat wij Engelsen zijn zoals we zijn?
De meningen zijn verdeeld. Sommigen zeggen door onze geschiedenis.
Ik denk dat het het weer is.
Alstublieft, Miss Edmunds.
Zit ik niet te ver naar voren? - Absoluut niet.
Jij hebt haar leven zo'n beetje gered.
Gelukkig is niemand boos dat ik haar aanmoedig om te werken.
Wij houden van sterke vrouwen. - Echt?
Ik kan je verzekeren dat we daar echt dol op zijn.
Ik moet hier zo weg...
maar ik wilde even zeggen dat ik de resultaten heb.
Heeft hij geen bloedarmoede? - Nee, dat heeft hij wel.
Ik zal niet flauwvallen, het komt niet als een verrassing.
Hij heeft bloedarmoede, maar het is geen pernicieuze anemie.
Wat? - Hij heeft een ijzertekort...
met laag hemoglobine.
Ik ga dus niet dood.
Je moet wel goed voor jezelf blijven zorgen, maar nee.
Niet daaraan, tenminste.
Neem me niet kwalijk.
Mocht je weg? - Maak je geen zorgen.
De tredmolen wacht op m'n terugkeer.
Hoe gaat het?
Kun je het goed vinden met iedereen?
Er zijn daar niet zo heel veel mensen.
Vind je het niet leuker dan met iedereen in de clinch liggen?
Ik denk het.
Wat is er?
Het is hier gewoon vrij warm.
Wat zie je er mooi uit.
O, vader...
Had je ooit gedacht dat deze dag zou komen?
Ik weet het niet zeker.
Misschien.
Je hebt me altijd verbaasd.
Maar niemand kan een geweldige partner vinden plannen.
Ik ben dol op hem.
Kun je dat begrijpen?
Laat me een beetje trots zijn.
Ik kalmeer vanzelf wel weer.
Als jij trots op me bent...
mag je zo trots zijn als je wilt, zo lang als je maar wilt.
Ik zou willen zeggen dat ik toen al een vermoeden had...
maar dat had ik niet. - Ik ook niet.
Bizar, zo kennen we elkaar nauwelijks en zo zijn we familie.
Klaar?
Kunnen we het je ouders niet vertellen?
Zodra Edith op huwelijksreis is, kunnen we het iedereen vertellen.
Zijn jullie nu beste vriendinnen? - Wat ben je toch sentimenteel.
Maar zijn jullie dat?
Dat gaat je niks aan.
We zijn zussen.
En zussen hebben geheimen.
Geachte aanwezigen, we zijn hier vandaag bijeen...
in het aanzien van God...
en in het bijzijn van deze gemeenschap...
om deze man en deze vrouw te verbinden in het huwelijk...
een heilige, eerbare staat ingevoerd door God...
toen de mens nog onschuldig was. Daarom mag niemand...
op ondoordachte, lichtzinnige of onbezonnen wijze daartoe overgaan...
maar alleen op eerbiedige, discrete, bedachtzame...
nuchtere en godvrezende wijze.
Als er iemand een goede reden heeft...
waarom zij niet in de echt mogen worden verbonden, spreek dan nu...
of zwijg hierna voorgoed.
We zijn van de laatste af.
Vreemd genoeg lijkt dat een hele prestatie...
al had ik er niet veel mee te maken.
Toch betekent het dat je je taak goed hebt volbracht.
Weet je welke taak ook goed is volbracht?
Je werk in het ziekenhuis.
Waar komt dit opeens vandaan?
Ik was bij de bijeenkomst. Rose stond erop dat ik meeging.
Had even gedag gezegd.
Ik had het te druk met kijken.
En weet je wat?
Ik was heel erg trots op je.
Zeg dat niet als je het niet meent. - Ik meen het wel.
Je bent echt een vrouw met inhoud...
en ik bof maar dat ik je m'n vrouw mag noemen.
Ik hoef dus niet te stoppen?
Dat had je toch niet gedaan. - Waarschijnlijk niet, nee.
Maar het is nog veel fijner met jouw goedkeuring.
Deze moeten naar de serveertafel. Breng ze daarheen indien nodig.
Ze zijn nog lang niet gaar.
Terug de oven in, maar let erop.
Nee, doe die er nog niet in.
Mag ik 't epsomzout? - Is dat wel oké?
Ben je ziek? - Een beetje misselijk, niks ernstigs.
Alle hens aan dek, zie ik.
Maar het was een mooie dienst en lady Edith is getrouwd. Halleluja.
En nu Miss Marigold naar Brancaster Castle gaat...
ziet de toekomst er rooskleurig uit.
Maar hoe minder daarover gezegd, hoe beter.
Zullen ze het haar ooit vertellen? - Vast, zodra ze daar klaar voor is.
Ik wou dat je ging zitten. - Doe ik zo.
Ik wil de föhn gewoon weer even boven leggen.
Ik laat je je gang maar gaan.
Ik ga op de boerderij wonen. - Daar krijg je geen spijt van.
Ik heb nog wel meer besluiten genomen, maar dat vertel ik je later.
Andy, breng dat naar boven.
Mag ik nog een paar glazen?
Allemensen.
Ik kan dat rotspul niet inschenken.
Carson? Gaat het?
Ik...
M'n excuses, meneer. - Doe niet zo mal.
Ik kan het voor je inschenken. - Nee, ik doe het wel.
Mr Barrow, u bent hier te gast.
Ik help graag, Mr Carson.
Carson, ik weet de oplossing al.
Jij en Mrs Hughes blijven in het huisje.
Wat als we Barrow eens vragen om de nieuwe butler te worden?
Carson zal dan nog alles aansturen, zoals hij altijd heeft gedaan.
Wat vind jij ervan? Dan krijg je een pensioen.
Je kunt niet zeggen dat Barrow onvoldoende ervaring heeft
Nee. Dat zou ik niet zeggen, mevrouw.
Ik heb hem opgeleid.
Nou, Barrow. Zou je hier butler willen zijn?
Absoluut, mevrouw. - Dan is dat geregeld.
Barrow maakt z'n ontslagperiode vol en begint dan...
op een datum die jullie beiden schikt.
Ik wil je niet dwingen, Mr Barrow.
En ik wil u niet dwingen, Mr Carson.
Ik denk dat meneer een oplossing heeft gevonden.
Daar moeten we dus blij om zijn.
Pardon. - Ja, meneer.
Anna? Je bent toch niet aan het werk?
Ik leg alleen de föhn maar even terug, mevrouw.
Het was een groot succes.
Deze hoed zit te strak, ik kreeg er hoofdpijn van.
Kunnen we die oprekken? - Ik zal het eens proberen, mevrouw.
Mijn god.
Je vliezen zijn gebroken. Juist.
Geen paniek.
Ik moet naar het huisje. Daar liggen m'n spullen.
Doe niet zo belachelijk. Je mag een nachtjapon van mij aan.
Oké, we gaan je even uitkleden.
Dit voelt niet goed.
Verdorie, wat doet dat er nu allemaal toe?
Bates...
Bates?
- Mr Talbot?
Daar ben je. Kom snel. Hoewel we niet weten hoelang het zal duren.
Ik snap het niet. - Sorry.
Anna is in lady Mary's kamer en dokter Clarkson is bij haar.
Mijn god.
Ze kan niet nu bevallen. - Ze heeft niet veel keuze.
In lady Mary's slaapkamer? Nee toch zeker?
Nou, Spratt.
Denker heeft me alles verteld over je column.
Ik zou niks hebben gezegd, maar ik dacht dat mevrouw er al van wist.
Als u dat gelooft, gelooft u alles. Mevrouw...
In de toekomst kom ik naar jou toe voor advies over kleding en gasten.
Wie wist er nu dat we een expert in onze kelder hadden?
Nou, ik... - De speeches.
U heeft een fout gemaakt in uw haast om me te lozen.
Wat dan? - Ze is niet graag voorspelbaar.
En ik ben de neef van haar vader.
Als je dat meent, Daisy...
dan drink ik daar met liefde op.
Ja, ik kom echt op de boerderij wonen.
Dan hoop ik dat we u daar veel vaker zullen zien, Mrs Patmore.
O, dat weet ik nog niet, hoor.
Dat denk ik wel.
We moeten naar boven voor de speeches.
Het doet me veel plezier om m'n zegen te geven...
aan de mooie markiezin van Hexham.
Maar eerst moet ik een telegram van haar oma voorlezen...
de geduchte Mrs Levinson.
'Sorry dat ik er niet bij kon zijn.
Ook al bidden we voor hen die op zee in gevaar zijn...
ik ben te oud om een van hen te zijn. God zegene jullie beiden. Oma.'
In zekere zin mis ik haar wel.
In zekere zin.
Maar niet in elke zin.
Wat een leven zullen we hebben. - Dit gebeurt allemaal dus echt.
Edith en Bertie...
Op het bruidspaar.
Zal ik iets meenemen voor Mary? - Die kan het vast wel gebruiken.
Haar dienstmeid bevalt nu in haar slaapkamer?
Wat modern. - Het was niet echt gepland.
Welk leven is dat wel?
Ik kan maar beter naar boven gaan.
O, een voor mij.
Hij is aardig.
Veel geluk met het bedrijf. Al zul je dat niet nodig hebben.
We hebben allemaal geluk nodig, Miss Edmunds.
Ze gaan. Ze vertrekken.
Dit wil ik niet missen. Kom mee.
Ik zal proberen u niet teleur te stellen.
Hou gewoon van hem. Dat zal me niet teleurstellen.
Veel plezier, en maak je nergens zorgen om.
Wat vreemd. Ik voel me echt volmaakt gelukkig.
Zo heb ik me nog nooit gevoeld. - Zo zul je je nog lang voelen.
Schiet op, anders mis je je trein. - Gooien, anders brengt het ongeluk.
Klaar?
Wat ben jij een geluksvogel, zeg.
Gefeliciteerd.
Dank je.
Je ziet er prachtig uit. Veel geluk. - Dank je wel.
Tot ziens. - Tot gauw.
Ik hoop dat je niet te ontevreden bent met hoe alles gelopen is.
Downton zal een heel andere plek zijn zonder jou aan het roer.
De wereld is een heel andere plek dan vroeger, meneer.
En Downton Abbey moet mee veranderen.
Zorg dat er vanavond beneden genoeg te drinken is.
Om het nieuwe jaar in te luiden.
Mag ik van deze gelegenheid gebruik maken om u en mevrouw...
een zeer gelukkig Nieuwjaar te wensen?
Niemand zou meer van harte kunnen hopen dat het u beiden goed gaat.
We zijn je heel erg dankbaar, Carson.
Ik hoop dat je dat weet.
Echt heel erg dankbaar.
Voor alles.
Ik zou graag blijven werken, mevrouw.
Als dat kan met de baby.
Hij mag overdag in de kinderkamer verblijven.
Na een tijdje komt daar een Talbot bij, en dan zien we wel verder.
Ik kom lady Mary en mr Talbot vragen om naar beneden te komen...
om het nieuwe jaar in te luiden.
Dit is voor jullie. - Dank u, melord. Erg aardig van u.
Is het al zo laat? Is Edith goed vertrokken?
Ja, al uren geleden.
Is dit de nieuwe aanwinst?
Ja, mevrouw.
Ik ben vader en ik heb een zoon.
Wij hebben een zoon, John.
Beiden gefeliciteerd.
Het spijt me dat ik hier moet liggen.
We gaan zo snel als het kan weg. - Maak je maar geen zorgen.
We moeten naar beneden toe. Gelukkig Nieuwjaar.
Ik vrees dat moeder het nogal onorthodox zal vinden.
Misschien, maar weet je wat ik denk?
Dat hoe meer we ons aanpassen, hoe meer kans we maken...
om het te blijven redden. - Dat lukt wel.
Het landgoed is bij Mary, en Henry en Tom in goede handen.
Edith is uit haar as verrezen...
om gekust te worden door haar eigen droomprins.
Wat kunnen we nog meer vragen?
Dat wij samen nog lang en gelukkig mogen leven...
en de kinderen mogen zien opgroeien.
Meer wil ik niet. - En waarom niet?
We weten nooit wat er zal komen. Wie weet dat nou wel?
Maar ik denk dat we een goede kans maken.
Snel.
Hier.
Het is bijna zover.
Fijn dat je gebleven bent, moeder.
Fijn dat je het me gevraagd hebt.
Het is nu jouw koninkrijk.
Jouw dorp.
Jouw ziekenhuis.
En ik vind dat je het allemaal erg goed runt.
Gelukkig Nieuwjaar. - Gelukkig Nieuwjaar, allemaal.
Gelukkig Nieuwjaar, allemaal.
Gelukkig Nieuwjaar. - Gelukkig Nieuwjaar, Thomas.
Gelukkig Nieuwjaar. - Gelukkig Nieuwjaar.
Het zal een ander leven zijn.
Maar we kunnen er een succes van maken, en dat wil ik proberen ook.
Gelukkig Nieuwjaar. - Gelukkig Nieuwjaar, Elsie.
Wilt u wat wijn, Mrs Hughes? - O ja, Mr Barrow. Dank je.
Gelukkig Nieuwjaar. - Gelukkig Nieuwjaar, Mrs Hughes.
Dank je wel, Mr Barrow. - Gelukkig Nieuwjaar.
Gelukkig Nieuwjaar.
Ik moet daarom lachen, hoe we elk jaar weer op de toekomst drinken.
Waar kunnen we anders op drinken?
We gaan de toekomst tegemoet, niet het verleden.
Hadden we die keuze maar.
Ondertiteld door: Alexander Eckhardt