Laat me jou iets vertellen.
De SCLC heeft directe verbanden met de communisten.
Zelfs grote mannen kunnen corrupt zijn, nietwaar?
Communisme is geen politieke partij. Het is een ziekte.
Het maakt de ziel corrupt, waardoor zelfs de vriendelijkste mannen...
veranderen in kwaadaardige tirannen.
Wat we hier zien is een zeer ernstige minachting voor de wet en orde.
De criminaliteit stijgt...
er is een uitgebreide openlijke strijd tegen onze autoriteiten.
En neem van mij aan, als hier geen aandacht aan wordt besteed...
stort ons land zich weer in de diepte van het anarchisme.
Het begint allemaal vredig, nietwaar Mr Irwin?
Je moet leven met het feit...
dat je mee had kunnen helpen met tegenhouden van de bombardementen en geweld.
Ik ben meer geïnteresseerd in wat dit zegt over u en de FBI.
Ik heb te lang en hard gewerkt om rustig onderuit te kunnen zitten...
en om te kijken hoe de schurken weer in de schijnwerpers komen te staan, of niet?
Het grappige aan bekendheid is...
en in het bijzonder dat soort wat aanbidding nodig heeft, roem om beroemd te zijn...
als dat niet gecontroleerd wordt, leidt het tot misdaden.
Ik stel voor dat je kijkt naar waar deze ruzie echt over gaat...
voordat je de reputatie vernielt van hetgeen waar je het meeste van houdt.
Meneer, de schrijver van Crime Records is er. Het PR-bureau.
Breng hem naar mijn kantoor en geef hem een typemachine.
Miss Gandy, het is tijd dat deze generatie mijn kant van het verhaal kent.
Meteen. - Dank je wel.
In 1919, Agent Smith...
was mijn eerste baas hier bij justitie A. Mitchell Palmer, officier van justitie.
Hij was een Quaker. Geloofde niet in oorlog, maar begreep de noodzaak van kracht en oplossingen.
Geloof wat je wil geloven van historici...
de meeste schrijven vanuit een hedendaags perspectief, waardoor ze inhoud vergeten.
Mitchell Palmer was een held.
Alles goed?
Gaat alles goed? - Ja, ik denk het wel.
Het is al goed. Kom hier.
Palmer vocht tegen de radicalen, net als ik.
En net zoals ik werd hij een doelwit. Hij was niet alleen.
Verspreid over het hele land explodeerden er acht bommen die nacht, allemaal om elf uur.
Twee Amerikaanse senatoren...
vier kabinetsleden, iemand van het hooggerechtshof...
John D. Rockefeller, J.P. Morgan...
allen het doelwit van Bolsjewistische Communisten.
Het was me duidelijk dat de bommen te vroeg waren afgegaan...
waardoor alleen zijn bloed vergoten werd.
Maar de inspecteurs gebruikten emmers om de rommel op te ruimen in plaats van te verzamelen.
Ze gooiden zijn pistool weg en daarmee ook de vingerafdrukken.
Maar, dit was geen klunzig politiewerk.
In die tijd was dat de normale procedure.
Dit zijn misschien de laatste dagen voor dit land, Dwight.
Het was 1919, voordat iemand criminele wetenschap respecteerde...
voor de federale macht, voor de FBI.
Het was die nacht, die mij mijn ogen openden.
Is hij een buur, meneer? - Nee, hij werkt bij mij op kantoor.
'Er moet een moord komen. We zullen moorden omdat dat nodig is.
We zullen vernietigen om de wereld te bevrijden van jouw tirannieke instituten.'.
Je was bij Palmer, de minister van justitie, die nacht?
Nou, laten we dat aan de fantasie van de lezer over laten.
Het is belangrijk dat we onze hoofdrolspeler een beetje met een raadsel laten zitten.
Ik kan u verwijzen naar een man die voldoet aan uw beschrijvingen.
Het beste van twee werelden.
Waar heb jij je rechtendiploma gekregen?
George Washington. Ik ben hier opgegroeid.
Ik had een moeder waar ik voor moest zorgen, dus ik ben in de buurt gebleven.
Ik heb mijn diploma Engels daar ook gehaald.
Ik hoef je niet te vertellen dat wat een man zijn erfenis bepaalt...
dat dat hetgene is wat vaak niet wordt gezien.
Wat belangrijk is op dit moment is...
dat we opnieuw het verschil aantonen tussen een schurk en een held.
Hoe vergelijk je dat met vandaag?
Ik weet het niet zeker meneer. Ik zou graag nog meer willen horen.
Ik zou morgen terug kunnen komen.
Goed, maar de papieren blijven hier. - Natuurlijk, meneer.
Agent Smith. - Dank je wel, meneer.
Het is nooit een goed idee om te hard te praten.
Goedemorgen, John.
Mr Palmer vroeg of je vandaag de spoedvergadering wou bijwonen.
Miss Gladwell, onthoud alsjeblieft...
het is Mr Hoover. - Om twee uur.
Wees niet te vroeg deze keer. Dat is net zo onbeschoft als te laat komen.
En wie is deze mooie aanvulling voor het secretariële gemeenschap?
Helen, stel jezelf voor.
Het is me een genoegen, Mr Hoover. Ik ben Helen Gandy.
Het is me een genoegen. Welkom bij justitie.
Je kan tegen Mr Palmer zeggen dat ik aanwezig zal zijn.
Maar natuurlijk.
Hij is altijd een charmeur. Ik zou het niet te serieus nemen.
Jeremy, ik heb je hulp nodig.
Goedenavond, moeder.
Madame Marcia was vanmorgen het centrum van alle aandacht.
Haar voorgevoel: Ik zou een jurk moeten kopen.
Ze zegt dat je vader binnenkort dood gaat.
En als hij dood gaat, word jij de machtigste man van het land.
Je broer is een goeie man, Edgar...
maar jij maakt de familie weer perfect.
Edgar, verveel ik je?
Ik luister, moeder. Je hebt de hulp ontslagen.
Ik vertelde haar dat als ze klaar was, dat ze ontslag kan nemen.
Ik betaal haar niet voor haar schaamteloosheid. Het hele negerras komt openlijk in opstand.
Ik kan een onderzoek starten. - Ze voelde zich te comfortabel.
Heb je gehoord wat ik zei? Ik kan een onderzoek starten.
Zeg wat je bedoelt.
Mr Palmer vroeg me een vergadering bij te wonen. De oorlog tegen de Bolsjewieken is begonnen.
Hij stond erop dat ik een nieuwe anti-radicale divisie moest leiden.
Sprong je net als een hond?
Ik vertelde hem dat dit de grootste dreiging is waar ons land ooit mee te maken heeft gehad...
en ik kan die baan niet aannemen tenzij ik zeker weet dat ik van nut ben.
Goed gedaan, maar toch neem je het.
3.000 per jaar, moeder.
Ik moet nieuwe kleren halen. Je mag er niet zo meer uitzien.
Ik heb al 40 namen van vermoedelijke radicalen in nog geen vier uur tijd.
Binnen een maand kan ik er 10.000 hebben.
En ik krijg mijn eigen personeel, vertrouwde agenten.
Edgar, rook je?
Dat is niet aangeboren, moeder. - Luister naar de dokter.
Met deze last kunnen je zenuwen de overhand krijgen.
Je wilt niet zo eindigen als je vader.
Ga maar en probeer er maar één. Breng je vader naar zijn kamer.
Ik moet me klaarmaken voor het eten.
Laat je me alleen vanavond?
Het is met een typiste. Ze is nogal georganiseerd.
Is het een afspraakje? - Ik denk het wel.
Ik laat haar mijn oude kaartcatalogus zien bij de Congresbibliotheek.
Verleid haar. Draag een blauwe stropdas.
Je ziet er zo knap uit met die blauwe stropdas.
Kijk naar het plafond. - Het is ongelofelijk.
Ik ben hier nog nooit eerder geweest.
Ik heb meegeholpen het in te delen.
Elk onderdeel is toegewezen aan zijn eigen indexkaart...
met elk een eigen unieke code...
wat de titel, auteur, locatie en onderwerp aangeeft.
Iets opzoeken duurde normaal dagen en nu maar een paar minuten.
Toe maar, geef me maar een auteur of onderwerp.
Indiscretie. - Welk tijdperk?
Huidige tijd. - Goed, houd de tijd bij.
Ik ben er bijna.
Hoe weet je dat ik geen politieke indiscretie bedoelde?
Als je wil kan ik helemaal opnieuw beginnen.
Zo is het wel goed. - Hoelang duurde het?
Eén minuut en tien seconden.
Beeld je nu eens in dat elke bewoner in dit land zijn eigen unieke code krijgt...
met een eigen kaart en nummer. Laten we zeggen, hun vingerafdrukken.
Stel je voor hoe snel we hen zouden kunnen vinden als ze een misdrijf hebben gepleegd.
Het is heel indrukwekkend, John.
Wil je hier blijven of wil je weg? - Dat is aan jou.
Ik weet niet zeker of je begrijpt waar dit heen gaat.
Maar natuurlijk...
Ik weet dat we elkaar nog maar net kennen maar je zou de ideale partner zijn.
Jouw kracht, jouw karakter, jouw opleiding...
Neem je me in de maling? - Nee, natuurlijk niet.
Alsjeblieft dan, Mr Hoover, ga staan.
Ik zou het op prijs stellen als je dit niet verder zou vertellen...
aan de andere vrouwen in de typekamer.
Nee, natuurlijk niet. - Mag ik vragen wat...
wat je fout vindt aan mij?
Nee, we kennen elkaar nog maar net. - Maar natuurlijk...
Maar ik geloof dat ik een snelle en nauwkeurige kijk heb op een karakter.
We zijn drie keer uit geweest, maar ik heb niet meer tijd nodig.
De meeste mensen wel, maar ik niet. Ik weet gelijk hoe mensen zijn.
En alsjeblieft, noem me Edgar. Dat zegt mijn moeder ook.
Edgar? - Ja?
Kun je een geheim bewaren? - Ja natuurlijk, dat beloof ik.
Ik ben niet geïnteresseerd in trouwen, mijn werk gaat voor.
Misschien wil je het overwegen om mijn persoonlijke secretaresse te zijn?
Ja. - Zullen we?
Het boek.
Na jou.
Ik heb meegeholpen die bibliotheek in te delen, net zoals bij de FBI.
En veel mensen zeiden dat we ze beiden niet nodig hadden.
Vernieuwers worden vaak niet de hemel in geprezen. Eerst niet.
Dat ettertje, Kennedy liet zijn zoemer weer gaan.
Misschien wil hij een schone luier?
Moet ik uitzoeken wat de minister van justitie nodig heeft?
Nee, ik wil de ingevulde transcripties van de Los Angeles opnames.
Als we die ontvangen, beantwoorden we zijn zoemer.
Heel goed. Edgar, agent Smith is terug.
Hij heeft vragen over de Palmer overvallen. Moet ik vragen of hij weg wil gaan?
Helen, vind je hem leuk? - Ik heb nog geen mening over hem.
Ik vind hem leuk. Ik vertrouw hem.
Ik breng hem naar je andere kantoor. - Nee.
Zet hier een bureau voor hem neer.
Maar hoe kan ik in 1920 ons tegen iemand beschermen?
Voordat ik naar dit kantoor ben verhuisd stonden we machteloos.
Er waren een paar federale wetten, geen recht om wapens te dragen...
en het parlement vond dat wel goed.
Criminelen gingen vrijuit, maar er was nog geen wet om hen te volgen...
dus ik heb zelf een beslissing genomen.
Ik heb kaarten samengevoegd, samen met 5000 namen...
en heb het ministerie in Washington gebeld die nog steeds een klein beetje macht had.
Was dat het ministerie van arbeid? De bevoegdheid tot uitzetting, meneer?
Maar alleen degene die twee zaken op hun naam hebben.
Het moesten buitenlanders zijn en bezig zijn om ons land schade toe te brengen.
En ze werkte mee met je? - Natuurlijk niet.
Niemand geeft vrijwillig zijn macht zomaar uit handen in Washington, agent Smith.
Dus er is geen wet die voorschrijft dat je een buitenlander kan arresteren...
als je ik officieel verklaar dat hij uitgezet hoort te worden?
Zonder bewijs niet.
Er bestaat een passende wet. - Een passende wet?
En de dreiging tegenover ons land dan? - Er kan een dreiging zijn.
Het kan zijn? - Goed, ons land wordt bedreigd.
Maar zonder bewijs voor een misdrijf is er geen grond voor uitzetting.
Dat zullen we nog wel zien. Je hoort nog van mij.
Maar één van de bazen was Mr Caminetti.
Hij was klaar met ons ministerie van justitie, maar er was iemand die hij nog meer haatte.
Ik ben van nature een revolutionair en daarom...
eis ik het recht om in opstand te komen, en om tegenstand te bieden.
En als het nodig is, met geweld.
Emma Goldman. Zij was de held van de radicale beweging.
Als ik Caminetti Emma Goldman kon aanbieden, zou hij haar zonder aarzeling uitzetten.
Maar ze was een inwoner.
Wilt u stoppen, meneer?
Nee.
Ik weet dat het moeilijk is om je voor te stellen vandaag de dag, maar ooit was er een tijd...
dat de gemiddelde Amerikaan bang was voor zijn veiligheid en voor zijn leven, agent Smith.
In Chicago werd gestaakt door communistische arbeiders waardoor de stroom uitviel.
Rellen waren het gevolg.
En op wapenstilstandsdag in Centralia, Washington...
werden veteranen, die net uit de oorlog kwamen, vermoord door radicalen.
De rode revolutie was begonnen in ons land.
Nee, we kunnen ze niet één voor één uitschakelen.
Anders gaan ze ondergronds en moeten we bommen plaatsen in brievenbussen van de senatoren.
We moeten hen allemaal tegelijkertijd aanpakken.
Wie zijn zij? - Om daar achter te komen ben je hier.
Luister, ik wil een kaart voor elk radicaal persoon in dit land.
Tegen de muur, heren.
Ik wil weten wie het zijn, waar ze vandaan komen, bij welke groep ze horen en wat ze zeggen.
Wie hebben nu al misdrijf gepleegd?
Ik vind het belangrijker als ze het van plan zijn. Tegen de muur heren.
Hoeveel heb je in je team? - Alleen jullie vieren.
Ik zal er sloten opzetten.
Nee, Miss Gandy. Dat trekt teveel aandacht.
Er mag niks op alfabetische volgorde gerangschikt worden.
Ik wil de kaarten rangschikken op onderwerpen en categorieën.
Dit systeem wordt simpel zodra het is uitgelegd.
Zo niet, dan is informatie vinden onmogelijk.
En vertrouw niemand, zelfs niet onze eigen agenten.
De helft van onze collega's staan aan beide kanten.
De misdrijven die we onderzoeken zijn geen misdrijven maar ideeën.
Nou, als jouw idee... Tegen de muur heren.
Als jouw idee is dat je naar ons land toe komt om je vervolgens te keren tegen onze regering...
dan is het wel degelijk een misdrijf.
Mrs Goldman trouwde met een Amerikaanse burger.
De man met wie ze getrouwd is heeft haar nooit bezocht in de gevangenis, maar...
deze man, met wie ze samenwoont sinds haar trouwdag, komt elke nacht.
Wat gebeurt er als we deze lijst doorlopen en niets vinden?
Geen wapens, geen bommen, alleen maar onschuldige mensen die uitgezet worden.
Vanuit elke hoek van deze natie, hebben de Amerikaanse burgers...
bij de minister van justitie aangedrongen om iets aan dit geweld te doen...
en om zo de vrede terug te laten keren in de Verenigde Staten.
Ik wil met alle plezier jullie bezwaar aan Mr Palmer bezorgen...
maar zorg er ondertussen voor dat je het schijnhuwelijk van Mrs Goldman blootlegt.
En je moet een ander pak aantrekken.
Sorry, John? - Je pak. Dit is geen bar.
Heb respect voor jezelf en belangrijker nog, heb respect voor deze afdeling.
Mrs Goldman, bent u een anarchist? - Daar weiger ik antwoord op te geven.
Ontkent u dat u een anarchist bent? - Daar weiger ik antwoord op te geven.
Gelooft u in de val, door geweld, van de regering van de Verenigde Staten?
Daar weiger ik antwoord op te geven.
Bent u voorstander van de moord op ambtenaren? - Daar weiger ik antwoord op te geven.
Deze buitenlander weigert vragen te beantwoorden over vragen in het arrestatiebevel...
niettegenstaande het feit dat haar elke mogelijkheid geboden werd.
Ik stel voor om haar het land uit te zetten.
En op die manier hadden we onze precedent.
Edgar, zal ik onze reis naar Paterson regelen op Valentijnsdag?
Natuurlijk, Miss Gandy.
Ik heb de trein naar Paterson New Jersey genomen op 14 Februari.
Als ik die radicalen op heterdaad zou kunnen betrappen...
dan zou het ministerie van arbeid ze allemaal per boot moeten terugsturen.
Dus, agenten van de FBI en de lokale politie...
vielen binnen op ontmoetingsplaatsen van radicale communisten in het hele land.
Deze mensen zijn gewapend en gewelddadig.
Ze zijn bereid te moorden om niet opgepakt te worden.
Mogen we deze gebruiken, meneer? - Dit zijn geschenken.
Er is geen wet die ons verbiedt om onze eigen wapens te gebruiken.
Heren, trek jullie wapens.
Heren, schiet op.
Laten we gaan.
Politie. Dit is een inval.
Hij gaat door het raam. Hou hem tegen.
Zo is het genoeg.
De folders waren precies hetzelfde. We hadden de bombardementen opgelost.
Uiteindelijk hadden we bijna 4000 communisten gearresteerd...
en bijna 500 daarvan het land uitgezet.
Het was bereikt tegen alle verwachtingen in en met groot gevaar voor eigen leven.
Ze vonden de pers voor vervalsingen, vijf pistolen, waarvan twee automatische.
En in Trenton vonden ze buskruit, koper, ijzerdraad en batterijen.
Een bomfabriek. - Ja.
120 mensen zijn gearresteerd in Detroit, 41 in Philadelphia en 17 hier tot nu toe.
Maar iedereen die betrokken was bij die arrestaties zijn toch ontslagen?
Zelfs Palmer zelf? - Sommige wel en dat is een wijze les.
De bombardementen stopten en er kwam vrede.
De Amerikanen waren bijna vergeten dat ze bedreigd werden.
Dus toen politieke tegenstanders Palmer aanvielen...
voor het beschermen van zijn natie tegen communisten...
hebben onze landgenoten dat toegestaan.
Want net zoals vandaag zijn ze de bombardementen, het bloed en de angst vergeten.
Maar waarom Palmer wel en jij niet, als jij de leiding had over de invallen?
Ik was maar 24 jaar, Agent Smith. Ik volgde alleen bevelen op.
Dat snap ik, meneer.
En als we dat niet hadden gedaan dan was je waarschijnlijk geboren tussen communisten...
in plaats van het land waar je nu van houdt.
Heb ik gelijk, of niet? - Natuurlijk, meneer.
Negeer hem.
Ik zit in een vergadering, Mr. Tolson. Ik ben zo klaar.
Vergeet je afspraak met de minister van justitie niet, Edgar.
De bestanden zijn nog niet compleet, Mr Tolson. Ga alsjeblieft weg.
Bedankt.
Bedankt, meneer. Het spijt me. Ik maak dit hoofdstuk vannacht af.
Goed, agent Smith.
Vertellen ze je tijdens je opleiding ook, hoe ik ben gekomen waar ik nu ben?
Ja, meneer. U werd in het nieuwe kantoor van de minister van justitie geroepen.
Harlan Fiske Stone. - Ja, minister van justitie Stone.
Hij riep u naar zijn kantoor en vertelde u te gaan zitten.
Meneer, er zijn ontelbare vacatures hier in Chicago.
En met de stijgende overvalcijfers zou het de FBI niet slecht uitkomen...
om de openstaande vacatures in te vullen en verbeteringen aan te brengen.
Ik heb kasten vol met dossiers van mogelijke verdachten en met de hoorzitting...
Rustig aan, zoon. Jij hebt deze vergadering niet geregeld, maar ik. Ga zitten.
Iedereen waar jij mee hebt gewerkt is weg en daar is een reden voor.
Er hangt een naar geurtje aan dit bureau. Vind je niet?
Niet beledigend bedoeld, maar volgens mij heb jij geen sociaal leven.
Geen vrouw, geen vriendin. En voor zover ik weet, geen vrienden.
Dat is correct, meneer.
En je bent helemaal afgeleid door dit gedoe rondom de vingerafdrukken.
Het zou geen gedoe zijn als we alle vingerafdrukken hierheen zouden brengen.
Je bent maar wat aan het speculeren. - Ja, meneer.
En waarom noemen ze jou Speed? - Wie noemt mij zo?
Dat doen ze allemaal. Achter je rug om, blijkbaar.
Ik heb een reputatie opgebouwd toen ik boodschappen rondbracht toen ik tien was.
Ik was de snelste van de buurt. Het was maar een bijnaam.
Weet je zeker dat het niet is vanwege jouw manier van spreken?
Misschien.
Jongeman, ik wil dat je de directeur wordt van de FBI.
Die baan wil ik graag aannemen, Mr Stone. Maar alleen onder bepaalde voorwaarden.
En die zijn?
De FBI moet worden gescheiden van de politiek. Geen mand voor politieke misstappen.
Nieuwe mensen moeten een goeie opleiding hebben.
Afspraken moeten worden gebaseerd op basis van verdiensten.
Promotie wordt alleen gegeven bij bewezen vaardigheden.
De FBI is alleen verantwoordelijk tegenover u, de minister van justitie.
Ik zou je de baan niet geven onder andere voorwaarden.
Dat is alles. Goedendag.
Bedankt, meneer.
Ik ben vastberaden om ontslagen uit te delen aan elke medewerker die verslavende middelen gebruikt.
Ik geloof dat, wanneer een man onderdeel wordt van dit bureau dat hij...
zichzelf zo moet opstellen, zowel officieel als onofficieel...
om zelfs het kleinste greintje van kritiek te weren...
die betrekking hebben op zijn gedrag.
En wat is uw naam meneer? - Agent Williams.
Het is me een genoegen, agent Williams. - Mij ook.
En jouw naam? - Agent Caffrey.
En jouw opdracht? - Ik ben onderweg naar Kansas City...
om mee te helpen in de zoekactie naar overvaller Frank Nash.
Dat is gevaarlijk werk. En als je terugkomt...
wordt je beloond voor de dienst aan je land.
Ben je nog steeds een voorstander van baardgroei, agent Stokes?
De vrouwen waarderen het.
En de mening van een vrouw is belangrijker dan die van dit bureau?
Nee.
Misschien kun je beter bij de politie dan bij de FBI?
Ik ben al zeven jaar bij dit bureau. Bijna net zolang als jij, Edgar.
Nee.
Je zat zeven jaar bij het oude bureau en dat bureau is er nu niet meer.
En jij bent er ook niet meer.
Ik zorgde ervoor dat ik alle agenten kwijtraakte die niet aan mijn voorwaarden voldeden.
Opleiding, fysieke kracht...
maar boven alles, loyaliteit.
Ik heb er twee laten maken. Dezelfde maat maar in een ander patroon.
En twee pakken voor jou. Ze zullen vrijdag worden geleverd.
Dank je wel, moeder.
Het is platinum. Zes diamanten en een saffier.
Het is prachtig, moeder. Dank je wel.
Ik heb de hele buurt over jou verteld. Ze weten het allemaal.
Nee, doe maar niet. Ik ben aangekomen, moeder.
Het is stevigheid. Er is niets mis met stevigheid bij een man.
Ik ben zo ongelofelijk trots op je, Edgar.
Ik begin een plakboek voor jou.
Ik zet er alles in. Dit is nog maar het begin.
'Johnny Hoover, de plaatsvervangend directeur van de FBI.'
Kan je dat lezen?
Ben je trots op je oom?
Heren.
Ik wil jullie introduceren. Kom met me mee.
Edgar, goed je te zien. - Goed je te zien, Lawrence.
Ik wil u graag voorstellen aan Mr Clyde Tolson.
Afgestudeerd aan de George Washington universiteit, vanavond, met een rechtengraad.
Gefeliciteerd, Mr Tolson. - Bedankt, Mr Hoover.
Ik geloof dat u één van onze meest onderscheiden oud-studenten bent.
Dat heb ik gedaan, ja. Ik heb een graad van die school, ja.
Ik was uw pak aan het bewonderen, Mr Tolson.
Neem een voorbeeld aan hem, Lawrence. - Dank u, meneer.
Het is op maat gesneden, door Garfinkel's warenhuis.
Heeft u een visitekaartje, Mr Tolson? - Ja, natuurlijk.
Goed je te zien, Lawrence.
Dank u, meneer.
'Hoog opgeleid, zeer aangeraden, bereid vijf jaar dienst te garanderen...
heeft een familie in New York, en een nieuwe baby.'
Geen interview. - De familie in New York of de baby?
Miss Gandy, vijf jaar is niet genoeg. We hebben mannen nodig die hun leven willen toewijden.
Hoeveel heeft u er al tot nu toe? - 320 afgekeurde en 21 interviews.
Hebben we een sollicitatiebrief ontvangen van een Mr Tolson?
Ja.
Ja, in zijn verslag staat dat hij zelfvertrouwen heeft, evenwichtig is...
zijn voordracht is uitstekend...
maar, hoewel hij het fysiek aankan, zou hij ontevreden kunnen zijn over ruig werk.
Zijn enige interesse in het kantoor, is om ervaring op te doen...
waar hij van profiteert bij een privé advocaten bureau.
Hij heeft geen interesse om hier voor welke tijd dan ook te zijn...
wat het werk theoretisch zou veranderen.
Hij heeft een aanbevelingsbrief ontvangen van de directie assistent van de minister van oorlog.
Dat is fantastisch, Miss Gandy.
Ja, hier staat dat Mr Tolson geen bepaalde interesse toonde voor vrouwen.
Aan de andere kant, sommige van onze beste medewerkers blinken uit, omdat...
ze geen belemmering van hun familie ondervinden.
U heeft gelijk. Regel een interview.
Weet u wat het probleem is, Miss Gandy?
Deze mannen kijken niet tegen me op. - Natuurlijk doen ze dat wel.
Ik bedoel het niet figuurlijk. Ik bedoel, ze kijken niet tegen me op.
Als u het hele interview zou leiden van achter uw bureau...
in plaats van door het kantoor te lopen, zou ik dat kunnen corrigeren.
Inderdaad.
Miss Gandy, stel dat ik privé informatie zou hebben over iemand in een machtspositie...
schadelijke informatie.
Het gaat tegen mijn aard in om zulk soort informatie te vernietigen...
maar ik vertrouw het ook niet aan de algemene documenten.
Zou ik u daarmee kunnen vertrouwen? Als we een vertrouwelijk document zouden maken?
Natuurlijk, Edgar.
Bedankt, Miss Gandy.
Informatie is macht.
Het beschermde ons tegen de Communisten, in 1919...
en is sindsdien zorgvuldig verzameld, georganiseerd en onderhouden, door onze FBI.
Minister van justitie, Kennedy's kantoor.
Heeft u altijd deze openhaard gehad? Of heeft u hem erin laten zetten?
Hij is erin gezet. - Wat deed u met afluisterapparatuur in dat huis?
U vroeg of ik deze georganiseerde misdaads- element wilde achternazitten, Mr Kennedy...
en dat heb ik gedaan, meneer, met volharding.
Gebruikt u de openhaard? - Zelden. Wie heeft de opname nog meer gehoord?
Ik heb de kwestie persoonlijk ingediend, en vertrouwelijk.
Ik ben de enige persoon die er toegang tot heeft.
Mr Hoover, ik heb u gevraagd om een reële bedreiging achterna te zitten.
In plaats daarvan heeft u het bestaan van de georganiseerde misdaad ontkent...
en nu deze vulgaire verschijning van intimidatie.
Minister van justitie, ik volgde gewoon orders op.
We plaatsten afluisterapparatuur in de kelder van een huis in Los Angeles...
dat erom bekend stond een verzamelplek te zijn voor wetsovertreders.
Hoe had ik kunnen weten dat er een Oost-Duitse communist zou zijn...
en seks zou hebben met uw broer, de president van de Verenigde Staten?
Neem het me niet kwalijk, meneer. Ik ben hier om u beiden te beschermen. Onthoud dat.
Wat wil je van me?
Als deze informatie bekend zou worden gemaakt...
zou het uitgebreid wantrouwen creëren in uw broers leiderschapsbekwaamheid.
Maar bovenal, ik vind het welzijn van ons land belangrijker.
Dus hoe kan ik u helpen, Mr Hoover?
Als ik de elementen achterna zou zitten, die u als bedreiging ziet...
vraag ik u nederig om mij dezelfde macht en toegang toe te staan...
om de groepen te volgen, die ik als een onmiddellijk gevaar zie.
Het is geen 1920 meer.
Weet u wie Stanley Levinson is, meneer?
Een advocaat.
Een witte, communistische advocaat, werkt bij de hoogste rangen, inclusief de SCLC.
Nu is hun groep aan het groeien. Ze doen het geheel uit eigenbelang...
en hun leiderschap is openlijk kritisch over deze afdeling hier.
Heeft u de memo's gelezen die ik u heb gestuurd?
Nee, niet echt.
Het staat hier, Mr Kennedy. Ze beweren dat we...
'Niet in staat zijn om veroordelingen te krijgen voor de ergste, meest gruwelijke misdaden...
en dat we 'wankelen onder de druk, de ingewikkeldheid...
en verantwoordelijkheden van ons ambt,' op papier.
Het staat hier, in de Washington Post. - Kunt u niet een beetje kritiek verdragen?
Het ligt eraan wat hun doel is. Ze verkrijgen aanzienlijke macht.
Hun prioriteiten zijn alleen geconcentreerd op hun eigen problemen.
Ze proberen opstand te veroorzaken.
Eerlijk gezegd zijn ze kritischer over uw kantoor dan over de mijne.
Communisme heeft een nieuw gezicht, Edgar, en dit is het niet.
Communisme is nu een buitenlandse dreiging, geen binnenlandse.
Mr Kennedy, al voordat u was geboren...
heb ik precies hetzelfde argument gehoord, van een Mr Mitchell Palmer.
Weet u wat het heeft gekost om hem op andere gedachten te brengen?
Een bom. Als hij vijf minuten langer in zijn schommelstoel had gezeten, in 1919...
zouden we geluk hebben gehad om nog een volledige wijsvinger te vinden.
Ik zou niet willen dat u of uw broer dat zou overkomen, meneer.
Er is geen reden waarom we niet allebei zouden kunnen krijgen wat we willen.
We kunnen oorlog voeren aan twee fronten, meneer. Begrijpt u?
U kunt nu gaan, Mr Hoover.
Ja, meneer. - Laat de afschriften hier bij mij, alstublieft.
Ja, meneer.
Voel u vrij om ze met uw broer te delen.
En laat hem weten dat ik zelf ook ergens een kopie veilig bewaard heb.
Uw afspraak van vier uur is hier, meneer.
Bedankt, Miss Gandy. Stuur hem maar naar binnen, bedankt.
Ga alstublieft zitten, Mr Tolson.
Mr Hoover, bedankt voor deze kans. - Ja, alstublieft...
ga zitten. - Dank u, meneer.
Er waren verscheidene problemen met uw sollicitatie, Mr Tolson...
niet in het minst het feit dat u niet de juiste eisen liet zien aan het bureau...
nog de juiste toewijding om het Amerikaanse volk te beschermen en de Amerikaanse manier.
Mag ik u eraan herinneren dat dit geen opstapje is...
naar een hogere inkomst in privé praktijken, Mr Tolson.
Is er iets aan de hand, Mr Tolson? - Nee, meneer.
Is training een vereiste voor alle agenten, meneer?
Ja. Al onze agenten moeten een goede fysieke conditie hebben.
We moeten iedere keer slimmer en beter zijn dan de volksvijand.
Ja, natuurlijk. Welke routine doet u, meneer?
Push-ups, sit-ups en squatting.
Wilt u dat ik het gordijn open doe, Mr Hoover? Of misschien zou ik een raam kunnen openen.
Ik prefereer altijd een beetje lucht na het trainen. U niet?
Als dat u tevreden stelt.
En, meneer, waar ik tekort kom, wat mijn cv betreft...
stijg ik blijkbaar ver boven de rest uit voor wat mijn eerlijkheid betreft.
Ik heb niet gelogen om deze afspraak te krijgen, meneer.
Zoals de anderen, ja, ik zou graag een privé praktijk willen beginnen, uiteindelijk.
Maar, ik zou op andere manieren kunnen worden overgehaald...
als de juiste mogelijkheden zich zouden voordoen.
Oké, Mr Tolson.
Deze mouwen lijken de correcte lengte te hebben. - Ik heb twee stropdassen.
Deze is een beetje modieuzer, wat sprekender...
maar het zou een aanvulling zijn op dit pak en deze stof.
Het is wat te luidruchtig. - Te luidruchtig?
Daarom heb ik deze gevonden, de reserve.
Het staat iets verfijnder. - Het staat iets terughoudender...
ben ik het mee eens. - Een beetje krachtiger.
We houden deze als tweede optie. Bedankt, Clyde.
Bent u Mr John Hoover?
Ja. Is er een probleem?
Het lijkt erop dat er een Mr John Hoover is, van wie het krediet op is.
Het lijkt erop dat u dat bent. - Dat ben ik niet, meneer. Op mijn woord.
Mijn moeder noemt me Edgar, mijn nichtje zegt J.E. en ik teken als John E. niet John.
Als u een vriend bent van Mr Tolson...
kunt u een naam kiezen en u opnieuw inschrijven.
Goed.
Hartelijk bedankt.
Goedemorgen, Miss Gandy. Vindt u het niet mooi?
Mr Hoover, er is een bloedbad geweest in Kansas City.
Eén van ons?
Speciaal Agent Caffrey?
Geef het hem.
Tegen 1930 was de communistische dreiging teruggedrongen...
maar de depressie had ons land getroffen en er was een nieuwe dreiging.
De bankovervaller, de autodief en de ontvoerder.
Helaas, net zoals met het communisme, reageerde Amerika niet met minachting.
Ze hadden bewondering voor de Amerikaanse gangsters.
En de ongehoorzaamheid van de wanhopige, gewapende criminelen...
van de krachten van de maatschappij en beschaving, kunnen niet langer genegeerd worden.
Bugs Moran en Al Capone staan bovenaan de lijst van volksvijanden.
Kijk om je heen. Ze zouden overal kunnen zijn.
Mag ik u eraan herinneren dat de FBI tracht uw beschermer te zijn.
Het behoort u toe. Het is zo dichtbij als de dichtstbijzijnde telefoon.
En met uw hulp...
Warner Bros. presenteert een Vitaphone productie van:
'The Public Enemy'.
James Cagney speelt volksvijand nummer één.
Daar ga je weer met dat wensgedoe.
Misschien heb je iemand gevonden die je leuker vindt.
Binnenkort in het theater bij u in de buurt.
Fantastisch.
Die zomer opende één enkelvoudige misdaad de deur om dingen goed te maken.
Weet u wat dat was, Mr Jones? - Sorry, meneer, wat was dat?
Wie is de beroemdste man van de 20ste eeuw, tot nu toe?
Joe McCarthy, meneer?
Mr McCarthy was een opportunist, geen patriot, Mr Jones.
Wie is de beroemdste man van de 20ste eeuw, tot nu toe?
De beroemdste? Bent u dat, meneer?
Ik denk dat zijn beruchtheid afhangt van zijn vakgebied.
Zijn vakgebied was in de wolken. - Nou, dan Charles Lindbergh, meneer.
Ja?
Charles Lindbergh's baby is ontvoerd uit zijn huis.
Stuur agenten van Trenton. Ik kom met de eerste trein.
Wat is er?
Charles Lindbergh's baby is ontvoerd.
Je moet hem vinden. Hij moet levend thuis worden gebracht.
Ja, moeder.
Ja, moeder. Ik weet het.
Toen we aankwamen bij Mr Lindbergh's huis, die ochtend in 1932...
begonnen we een onderzoek die ons Bureau voor altijd zou veranderen.
Deze ochtend hebben we van de Pennsylvania Railroad gehoord, Will Rogers...
President Hoover, Gouverneur Roosevelt, de douane, het U.S. Mail, en de padvinders.
Jullie allemaal. Ga van dat vuil af. Jullie vertrappen bewijsmateriaal.
Ga daar onmiddellijk van af.
Er is daar niets. We hebben het nagekeken. Geen bepaalde voetafdrukken.
Het lijkt erop dat hij materiaal om zijn schoenen heen droeg.
Denkt u niet dat de grootte van enige waarde zou kunnen zijn geweest?
Hoe is hij daarop gekomen? Zijn er ook sporen op de ramen en muren?
Een ladder. We vonden het 30 meter hiervandaan. We hebben het naar binnen verplaatst.
Je hebt het verplaatst? - Ja, om het veilig te stellen.
Gefeliciteerd, Mr Schwarzkopf. U heeft de plaats delict compleet vervuild.
Haal nu je laarzen van dit grondgebied. En welk recht heeft u om hier te zijn, meneer...
J. Edgar Hoover, directeur van de FBI.
We zijn gestuurd door president Hoover om er zeker van te zijn dat het onderzoek...
De president heeft ons toestemming gegeven tot elk document en bewijsmateriaal.
Mr Hoover, u bent vrij om te observeren, maar New Jersey is niet het domein van de president.
En waar is Mr Lindbergh? Ik zou graag zijn mening horen over de kwestie.
Mr Lindbergh is achter. - Na u, meneer.
Hij is de hele nacht opgebleven, zoals u zich kunt voorstellen.
Mr Lindbergh zelf kwam om mij te ontmoeten.
Hij schudde mij de hand en drukte zijn dankbaarheid en vertrouwen in ons Bureau uit.
Hij viel anderhalve meter. - Wie viel?
De ontvoerder, met het kind in zijn armen. - Dat is speculatie, Mr Hoover.
Mr Lindbergh, meneer, als de ladder spleet op zijn weg omhoog...
zou het zijn ingestort. Ziet u, het was een miscalculatie.
Het was bedoeld om het gewicht van een man te dragen, niet van een man en een kind.
Wij hebben andere theorieën.
Waar is de losgeldbrief? - Natuurlijk.
En je raakt dat ook met je blote handen aan?
We hebben het al gecontroleerd.
Er zitten geen van die vingerafdrukken op, die u zo waardevol vindt.
Alstublieft, geef het af, Mr Schwarzkopf.
Het is kolonel Schwarzkopf.
Hou 50.000 dollar gereed, K-L-A-R gespeld...
We zullen u informeren waar, W-A-R gespeld, het geld te bezorgen...
G-E-L-T gespeld.
We waarschuwen u ervoor niets openbaar te maken, of de politie in te schakelen...
Indicaties voor alle brieven zijn handtekeningen, H-A-N-T, 'handtekeningen'.
Drie gaten.
Ik wil deze brief en de ladder.
Er is geen federale jurisdictie hier. Ik heb u laten zien waar u om vroeg.
Het is tijd voor u om te gaan. - Mr Lindbergh, alstublieft...
Mr Hoover, dank u wel. Zoals u kunt zien, hebben we alles onder controle. Dank u, heren.
Bedankt voor uw tijd, Mr Lindbergh.
Clyde.
Clyde, ik vrees voor zijn zoon.
Hij vertrouwt de lokale politie meer dan ons.
Hij denkt dat we allemaal dom zijn.
Hij gaat ook om hem heen. Hij gaat onderhandelen met de ontvoerders.
President Hoover heeft me de ochtend dat het kind werd meegenomen gebeld...
en vroeg me om er alles aan te doen om deze misdaad op te lossen.
Maar weet u wat alle kracht van het Bureau betekent zonder federale wetten, zonder wapens...
en zonder de mogelijkheid om arrestaties te verrichten. Het betekent niets.
Meneer de voorzitter, ik heb de doorvoering van de Lindbergh wet nodig...
die ontvoering een federale overtreding maakt.
Bezorg, per direct, alle vingerafdrukken in dit land, in mijn kantoor...
zodat we een centraal document kunnen creëren.
Om onze agenten te bewapenen, zodat ze een kans hebben om te vechten...
tegen de machinegeweren van sommigen van de meest gevaarlijke personen...
in de geschiedenis van de Amerikaans criminaliteit...
en ik vraag u dit te doen in de naam van kleine Lindy.
Want als hij kan worden meegenomen, welk kind is dan wel veilig?
En als we niet kunnen helpen bij zijn veilige terugkeer, wat voor nut hebben we dan?
Alle vingerafdrukken van de plaatselijke autoriteiten...
uit het hele land stroomde binnen.
Eindelijk hadden we een gecentraliseerd systeem. - Wat is er, Edgar?
De laatste vingerafdrukken zijn binnengekomen vanuit Chicago.
Weet u dat onze nieuwe president een vergadering heeft gepland met mij, Miss Gandy?
Weet u dat er roddels zijn over het reorganiseren van het Bureau?
Ja, ik heb dezelfde geruchten gehoord.
Miss Gandy, kunt u zich het dossier, dat we over zijn vrouw hebben gemaakt, nog herinneren?
Mrs Roosevelt? - Ja.
Zou u een kopie voor me willen maken, alstublieft?
Ja, natuurlijk.
Dank u, Miss Gandy.
Lindbergh heeft criminelen ingehuurd om zijn zoon terug te vinden.
Kom achter het bureau weg, agent Garrison, volg mij. - Ja, meneer.
Hij heeft zelfs een aanbod van Al Capone gekregen om te helpen met het betalen van het losgeld.
Uiteindelijk heeft hij een excentrieke man ingehuurd, met de naam John Condon...
die een advertentie in een krant heeft geplaatst om te onderhandelen met de ontvoerders.
Was Condon ook een crimineel?
Hij was zeker weten geen agent die de wet navolgde, Mr Garrison.
Waarom doet u dit?
Zodat een moeder haar kind weer zal krijgen.
En u mag weten dat het Amerikaanse volk dankbaar is...
voor de eer die aan hen is toegekend door uw dapperheid.
En hoe weten we dat de ontvoerder...
dezelfde persoon is als degene die de brief heeft geschreven die u heeft?
Het symbool komt overeen met het symbool van de originele brief, of niet?
Wat is er, Mr Lindbergh?
In een moment van onnadenkendheid...
heb ik het symbool aan een paar andere mannen, die wilden helpen, laten zien...
en ik weet niet zeker of zij betrouwbaar zijn.
Ik weet niet zeker of er ook maar iemand betrouwbaar is.
Ik zal uw brief laten analyseren...
om er zeker van te zijn dat ze van dezelfde schrijver zijn.
Terwijl Mr Lindbergh zijn vertrouwen in criminelen stopte...
begonnen wij met het cultiveren van het enige...
waar criminelen niet tegen kunnen vechten, met alle geweren ter wereld.
Heren, verlaat alstublieft deze kamer. Ruim al deze tafels op. Het is tijd om te gaan, nu.
Waar kunnen we roken, meneer?
Dat is niet mijn probleem. Zorg ervoor dat het buiten mijn zicht is.
Mr Osborne, zeg ons wat u nodig heeft. - Felle lampen, een microscoop...
meetinstrumenten, vergrootglazen en een projector.
U kunt gebruik maken van alle hulpbronnen van het Bureau. Wees niet verlegen...
het leven van een kind hangt ervan af. - Papierstalen van elke regionale fabrikant.
Mr Osborne, dit is Mr Tolson. Lever Mr Osborne alles wat hij nodig heeft...
om zonder twijfel te kunnen vaststellen dat deze brieven van dezelfde schrijver kwamen.
Heren, alstublieft. Bedankt.
Zouden we het aan de minister van justitie moeten vertellen?
Waarom? Zodat hij nee kan zeggen voor de derde keer?
Zet er gewoon een bord neer zoals deze. - Wat wilt u dat erop staat? 'Niet betreden'?
'De FBI Technisch Laboratorium'.
Zorg ervoor dat het in hout wordt gesneden en dat het wordt vastgespijkerd aan de muur.
Als hij het niet wil, zal hij het er zelf af moeten halen.
Het is tijd dat we tenminste één ding hebben dat de slechteriken niet hebben.
Versiervaardigheden? - Wetenschap, Clyde. Wetenschap.
De inkt is anders, maar het handschrift komt overeen.
Degene met wie Mr Condon correspondeert is de persoon die de originele brief schreef.
Of Condon heeft alle brieven zelf geschreven.
Mr Lindbergh is van plan om Condon te gebruiken om het losgeld te bezorgen.
Het kan al zijn gebeurd. - Bel de Interne Inkomsten Dienst.
Stuur ze naar Lindbergh's huis. Ik sta erop dat al die biljetten worden gemarkeerd.
Ja, meneer.
Was dat alles, Mr Hoover? Ik moet lesgeven om half drie.
Nee, dat hoeft u niet. Beschouw uw salaris als verdubbeld.
U werkt nu voor uw land, Mr Osborne. Gefeliciteerd.
Dokter.
Heeft u het geld?
Ik kan het geld niet brengen, totdat ik de baby heb gezien.
Ik beloof u dat er geen politie is.
Het is te gevaarlijk.
Stop dit nu.
Niemand zal je iets aandoen. - Als ze me te pakken krijgen wel.
Nee, ze willen alleen maar het kind.
Ze zullen me 30 jaar geven als ze me vangen. Ze kunnen me laten hangen.
Nee.
Ik heb het niet gedaan. Ik ben alleen maar de boodschapper.
Wat als de baby dood is?
Moet ik hangen als de baby dood is?
Waarom zouden we afspreken als de baby dood zou zijn?
Plaats nog een advertentie in de krant wanneer u het geld heeft.
Dus als er losgeld betaald zou moeten worden, moesten we die biljetten kunnen traceren.
We haalden de belastingdienst erbij en voor zijn eigen bestwil oefende we druk op hem uit.
Ik dacht dat gouden biljetten uit de roulatie zouden gaan, Mr Irey.
Daar hopen we op. Het zal deze biljetten beter te herkennen maken.
Ik heb het geld niet nodig. Ik wil gewoon mijn zoon.
Dit gaat niet alleen om uw zoon, Mr Lindbergh.
Als deze ontvoerders vrijuit gaan, dan zal geen kind in dit land veilig zijn.
Daarom heb ik een team van 26 man samengesteld, onder leiding van Speciaal Agent Sisk.
Als ze erachter komen dat u ermee te maken heeft, kan het zijn dat ik mijn zoon nooit meer zie.
Mr Lindbergh, meneer, we zullen geen enkele aanwijzing onderzoeken...
totdat uw kind veilig in zijn moeders armen ligt. U heeft mijn woord, meneer.
De ontvoering van de kleine Charles A. Lindbergh Jr was een tragedie...
niet alleen voor kolonel en Mrs Lindbergh, maar voor de hele natie.
Zijn ontvoering uit zijn Hopewell huis was een uitdaging voor Amerika.
Deze ladder, de enige aanwijzing van de ontvoering, was zelfgemaakt.
Laat de ontwikkelingen in de Lindbergh zaak een nieuwe wending maken...
om de vlek te verwijderen. Niet alleen van die buitensporige ontvoering...
maar van alle ontvoeringen en misdaden.
Hé, dokter.
Beloof me dat u het zes uur lang dicht laat.
Dank u.
Ik heb hem overgehaald om 20.000 dollar af te slaan.
Ik heb hem liever blij dan het geld te sparen. Ik wil hem niet van streek maken.
Waar is de baby?
Ik heb beloofd om dit zes uur lang niet te openen.
Jij hebt het beloofd, ik niet.
'De jongen is op boot Nelly. Het is een smalle boot, 9 meter lang.
Twee personen zijn aan boord. Ze zijn onschuldig.
Je vindt de boot tussen Horseneck's Beach en Gay Head, vlakbij Elizabeth Island'.
Dat is in Nantucket, toch?
Wat was er aan boord van de boot? - Er was geen boot.
Lindbergh vertrouwde ons niet. Hij wilde de dingen op zijn eigen manier doen...
en wie kan het hem kwalijk nemen? Niemand respecteerde ons in die tijd.
Mr Hoover, we hebben geprobeerd te bellen. - Edgar.
Het is tijd om te gaan, agent Garrison. Nu meteen.
De minister van justitie heeft het afluisteren geautoriseerd.
Heel goed, Miss Gandy.
Edgar, weet je dit zeker? Wanneer je dit doet, is het gedaan.
Wanneer ik bewijs dat ik gelijk heb, zullen we het land hebben gered van nog een revolutie.
Geschiedenis zal zich dat herinneren, Clyde. - Ja, maar als je het fout hebt...
zal de geschiedenis zich het herinneren als een illegale zet om een onbelangrijke wrok.
Beschouwt u onze reputatie als onbelangrijk, Mr Tolson?
Nee, ik... - Bestel dan de afluisterapparatuur.
Kunnen we dit bespreken tijdens het diner? - Nadat u de afluisterapparatuur heeft besteld.
Ja, meneer.
De directeur is onderweg.
Na u.
Wacht, alstublieft.
Harvey's restaurant, meneer? - Nee, naar het Witte Huis.
We zaten in het midden van een grote depressie...
en vlakbij de ergste oorlog uit de geschiedenis.
We hadden meer macht nodig om te beschermen, maar, net zoals met elke nieuwe president...
werden er vraagtekens bij de toekomst van dit Bureau en mijn baan gezet.
De president heeft nu tijd voor u. - Goed.
Kom erin. Ga zitten, Mr Hoover.
Het is hetzelfde liedje elke keer. Ze laten me wachten.
Ze stellen zich voor dat ik bang ben, dat ze mij zullen laten zien wie de baas is.
Ik speel het spelletje mee. - Dank u.
En liet je hem vervolgens het afschrift zien?
Nee. Hij wilde het niet lezen. Dat was uniek. Hij wilde dat ik hem erover vertelde.
Wat, hoe je eraan gekomen bent?
Nee, ik legde hem van tevoren uit dat we nooit hadden verwacht Mrs Roosevelt aan te treffen...
in de slaapkamer van een bekende communistische activist...
met, wat erop leek een intiem moment te zijn geweest.
Ik had zijn advies nodig hoe hier verder mee te gaan.
Ik wilde hem laten weten dat hij een bondgenoot heeft.
Voordat hij een kans zou hebben om jou te vragen ontslag te nemen.
Precies. Toen ik klaar was, schoof hij het document simpelweg opzij...
alsof hij zich er geen zorgen over maakte.
Clyde, de president van de Verenigde Staten is bang.
Wat, is hij bang voor jou?
Voor een potentiële invasie vanuit het buitenland.
We willen graag twee glazen van uw beste champagne.
Natuurlijk, Mr Hoover.
Ga je nu drinken?
We zijn aan het vieren, Clyde.
Je weet dat het voelt alsof ik je met alles kan vertrouwen, toch?
Dat zou ik graag denken.
De president heeft een geheim bevel getekend...
welke mij meer macht geeft om toezicht te houden...
geheim toezicht op communisten en radicalen, zonder bevelschrift.
Is dat legaal?
Soms moet je de regels een beetje verbuigen...
om ervoor te zorgen dat je land veilig is, of niet?
En om ervan zeker te zijn dat ik het niet verkeerd heb gehoord...
heb ik dit nagevraagd bij staatssecretaris Hull...
en hij zei, en ik citeer 'Ga uw gang, en onderzoek die klootzakken'.
Vulgair. - Daar ben ik het mee eens.
Ik wilde je iets vragen.
Ga je gang.
Ik heb iemand nodig die begrijpt wat er hier op het spel staat, begrijp je?
Iemand die ik kan vertrouwen...
een mededirecteur van het Bureau.
Ik weet dat je nog maar twaalf maanden in je huidige positie zit.
Bijna 18 nu, meneer. - Je snapt mijn punt niet, Clyde.
Ik wil dat je mijn rechterhand wordt.
Ik sta niet graag op de voorgrond, Edgar.
Ik heb je nodig, Clyde. Begrijp je dat? Ik heb je nodig.
Op één voorwaarde.
Goede of slechte dag, of we het met elkaar eens zijn of niet...
we zullen altijd samen lunchen en dineren.
Ik zou het niet op een andere manier willen.
Stop hier.
Nog maar 800 meter naar Mount Rose. - Ik kan niet wachten.
Uiteindelijk werd het lichaam van het kind vlakbij Mr Lindbergh's huis gevonden.
Het lichaam was zwart. Het linker been was vanaf de knie verdwenen.
Er was een zichtbaar fractuur op de schedel.
Hij had een gewelddadige klap op zijn hoofd gekregen. Dat vertelde ik hen maanden geleden.
Hij moet gevallen zijn toen hij naar beneden liep, met de baby in zijn armen.
Wij zijn de zondaars, Edgar.
Wij tolereerden bandeloosheid in het land tot het uitgroeide tot duivelse proporties.
Het bloed van de baby zit op al onze handen, Edgar.
Op jouw handen, Edgar.
Ja, moeder.
Zes weken na de ontvoering...
nam het congres de Lindbergh wet aan...
waardoor ontvoering een misdrijf werd.
Het recht op arresteren en het dragen van wapens volgde.
Dus ging ik door met het verzamelen van de beste wetenschappelijke koppen in het land.
Hij zegt dat hij de beste expert ter wereld is betreffende houtanalyse.
Het is makkelijk de expert te zijn als je de enige geïnteresseerde persoon ter wereld bent.
Hij beweert wel dat hij ons iets kan vertellen over een snee in hout...
zoals een dokter dat kan door een autopsie.
Hij heeft sociale problemen. - Hij is geestesziek, toch?
Hij is alleen net zo gek als u.
Dit zou een tijdelijk ongemak zijn, Mr Hoover.
Als u uw Sherlock Holmes speeltijd wil...
Waar moeten we naar toe, meneer?
Neem je zaak mee naar het congres. - Wat u wil, meneer.
Ik vertel de Amerikanen gewoon dat we de Lindberghzaak niet konden oplossen...
omdat we ons geen goede laboratoria konden veroorloven...
en we mochten de foyer van de minister van justitie niet gebruiken.
Prima. Donder nu op met je wetenschappelijk kermisprojekt.
Ja, meteen, sir.
Heren, ga door met het werk. Mr Tolson, bel de president.
De verdorvenheid van criminelen, die van staat naar staat zwerven als een troep wolven...
stijgt naar een gewapende invasie van Amerika.
We moeten slimmer zijn dan de crimineel, in binnen- en buitenland.
Ze hebben chemische bommen. Dan moeten scheikundigen hun zaken nalopen.
Wij moeten de meest geavanceerde kracht ter wereld hebben...
willen wij de veiligste natie op aarde zijn.
En heren, laten we geen moment ons doel uit het oog verliezen.
De eerlijke burger te beschermen...
en de crimineel leren, dat ondanks zijn uitvluchten...
zijn gedraai en gekerm en slijmerige gewriemel...
hij niet kan ontsnappen van de onverbiddelijke wetshandhaving...
dat je daar niet mee weg kan komen.
Dank u. - Dank u, Mr Hoover.
Uw bureau is één van de rijkste in Washington, toch?
Dat is waar, meneer, maar...
wij hebben vorig jaar een totaal van 6,5 miljoen aan auto en bankovervallen opgelost...
en ons budget is maar twee miljoen.
Anders dan andere departementen in Washington, maken wij eigenlijk winst.
We kunnen de waarde van onze successen onmogelijk vaststellen...
met boeven als Pretty Boy Floyd, Baby Face Nelson, Machine Gun Kelly...
en andere boeven van dat soort.
Mr Hoover, is het waar dat u het geld van het Bureau uitgaf aan advertenties?
Advertenties van welk soort dan ook zijn niet toegestaan.
Maar u maakt wel deel uit van radioshows en stripboeken?
Ik heb naar verscheidene G-Men programma's geluisterd.
Uw foto wordt in die combinatie vaak vertoond.
We wijzen enige toestemming met kracht van de hand en...
hadden niets te maken met hun productie, gaven geen advies, technisch of anderszins.
Volgens de advertentie waren de uitzendingen...
'ware reflecties, zoals vermeld in de officiële dossiers...
gebaseerd op werkelijke zaken uit de dossiers van de FBI...
zaterdagavond om acht uur'.
Mr Hoover, wat zijn uw exacte kwalificaties...
voor uw positie als hoofd van dit bureau.
Mijn kwalificaties, meneer?
19 jaar bij het departement van justitie.
Twaalf als directeur.
En in al die tijd heeft u zelf niemand gearresteerd?
Ik heb onderzoeken verricht. Ik heb verscheidene zaken onder mijn beheer.
Dat vroeg ik niet.
In het stripboek staat u afgebeeld met een machinegeweer en houdt u iemand aan.
Is dat fictie?
Ik ben verantwoordelijk voor duizenden arrestaties.
Dus u geeft toe dat het pure fictie is.
In feite heeft u John Dillinger niet nagejaagd en gevangen.
Dat was Agent Purvis. Klopt dat?
Ik stond aan het hoofd van al die onderzoeken...
maar nee, meneer, persoonlijk heb ik niemand gearresteerd.
Nog andere vragen, heren?
Laten we stemmen.
Stop die weg.
Dat ging niet goed.
We geven ons leven voor gerechtigheid en een politieke aanval is ons bedankje?
Wat verwacht hij? Onopgeloste misdaden? Waarom is hij tegen mij?
Maak meteen een dossier van senator McKellar.
Vier agenten moeten hem constant schaduwen.
Ik wil weten wat er in zijn vuilnis zit, en ik wil foto's van elk diner.
Stap niet in de auto. Je kunt terug gaan lopen.
We hebben een lunch. We missen geen lunch, hoe dan ook.
Jij trok je van me terug.
Je pleegde meineed, Edgar. En die leugen was makkelijk te bewijzen.
Als je door was gegaan, was er niet te voorspellen hoe erg het zou worden.
Vind agent Purvis. Hij moet meteen in rang verlaagd worden. Nog beter, ontslagen.
De man ontslaan die John Dillinger vermoordde veroorzaakt een PR ramp.
Dan moet hij de rest van zijn carrière achter een bureau doorbrengen.
En wil hij die baan behouden, dan moet hij uit de krant blijven. Ga.
Ik weet niet meer wie ik kan vertrouwen.
Alleen jou.
Alleen jou, mama.
Jij bent de enige die me veiligheid kan bezorgen. Begrijp je dat?
Laat me je alsjeblieft naar een dokter brengen. Een gewoon onderzoek is toch niet onheilig?
Mama.
Mama, alsjeblieft.
Vertrouwen, Edgar.
Verwelk niet als een kleine bloem.
Wees sterk. - Ja, mama.
Dat zal ik doen.
Als het congres meer waarde hecht aan spier- kracht dan aan intelligentie en verstand...
als ze hongerde naar een gewapende Amerikaanse held...
dan zou ik mijn eigen leven willen riskeren en hen beiden geven.
Schuif op. - Kom op.
Staan blijven, FBI.
Het is mijn arrestatie.
Ga opzij. - Mr Karpis, u bent gearresteerd.
Mr Hoover zelf. Ik word beroemd.
Doe hem handboeien om.
Niet bewegen, Mr Mahan.
Schiet hem open.
Kom op.
Mr Brunette, u bent gearresteerd.
Alvin Karpis zei dat we hem niet levend te pakken kregen...
maar wij hebben hem, zonder te schieten.
Hij stond helemaal te beven. Zijn stem, handen en knieën.
En u arresteerde Harry Campbell in Toledo en Brunette in Manhattan?
En William Mahan in Californië.
Maar laat me bevestigen, zonder enige twijfel...
dat dit een 'wij' klus was, geen 'ik' klus.
Edgar, kijk eens We staan op het Post Toasties pak.
'Melvin Purvis, de FBI agent die Dillinger heeft gepakt'.
Schrijf de cornflakes maker. Laat hen weten...
'Junior G-Man'.
Zeg dat er op de volgende pakken 'voormalig FBI agent' komt te staan.
Ga zitten, Clyde. Ik ga je iets voorlezen.
'Nog maar acht dagen.
Grappig hoe zelfs het dierbaarste gezicht vervaagt met de tijd.
Ik herinner me je ogen het duidelijkst...
met een soort plagende lach er in, en het gevoel van die zachte plek...
net ten noordoosten van de hoek van je mond tegen mijn lippen'.
Wat is dat? - Een brief van Lorena Hickock...
de verslaggever van het Witte Huis met de slechte adem, aan Mrs Roosevelt.
Nee. Wat ga je daar mee doen?
Niets. Ik beschuldigde haar van een affaire met een man...
en Oud Paardengezicht heeft een affaire met Mrs Slechte Adem.
Een vrouw. Kun je dat geloven?
Sorry, Mr Hoover. U wordt verzocht naar het laboratorium te gaan.
Ja, Miss Gandy. Ik kom er zo aan. Bedankt.
Dit bespreken we later wel.
Over paarden gesproken, Clyde, ik ga dit weekend naar Del Mar.
Ik zat aan een korte vakantie te denken en dacht dat je misschien mee wilde.
Ik ben nog nooit naar de paardenraces geweest, Edgar.
Het is prachtig. Onder ons...
als ik mijn weddenschap verlies, betalen zij mij mijn verlies.
En als je wint? - Dan betalen ze nog steeds.
Waar is de kick dan? - De zon die op de tribunes schijnt...
de hotelkamers, de service...
de restaurants, maar, het beste van alles Clyde, is het gezelschap.
Ga met me mee. - Graag.
Fantastisch. Ik vraag Miss Gandy of ze het regelt.
Ik kan nu niet gaan. Misschien over een paar maanden als ik gespaard heb.
Het is helemaal gratis, Clyde. - Edgar, dat kan ik je niet laten doen.
Je hebt zoveel voor mij gedaan, voor dit bureau. Beschouw het als een bedankje.
Ik weet niet of ik me daar gemakkelijk bij voel.
Ik krijg een suite met aangrenzende kamers...
liever dan dat we in aparte kamers verblijven. Dat bespaart genoeg.
Akkoord.
Wat heeft u voor mij, Mr Koehler?
Zoals u kunt zien, zijn er verschillende stukken hout.
Pijn, berken, dennen, en als u goed kijkt, zult u zien...
Dank u.
dat elk zijn eigen inwendige kenmerken heeft, ringen en knobbels...
en zijn eigen uiterlijke kenmerken van de machines die het ruwe hout malen...
en deze kenmerken van het gereedschap dat gebruikt werd om de ladder te maken.
De vraag is, hoe kunnen wij hierdoor de ontvoerders identificeren, Mr Koehler?
Ik heb meer geld nodig, meneer.
Waarvoor? - Porto.
Ik moet een brief sturen naar elke molen aan de oostkust...
en kijken of hun messen passen bij deze kenmerken.
Ik wil een rapport van elke molen en een map met alle aanwijzingen.
Tegen de tijd dat ik uit New York terugkom, wil ik iets kunnen rapporteren.
Goedendag.
Net als de communistische radicalen voor hen...
viel de gangster uit de gunst.
Nu dromen kinderen er eindelijk van om bij de FBI te gaan.
Sta op.
Hij staat onder de douche. Nog nieuws?
Er is daar geen douche, agent.
Mr Hoover, ik vroeg me af of u bij mijn politiemacht wilde komen.
Ja, Miss Temple.
Als u toestemt om een eervolle G-Woman te zijn en me een klein kusje geeft.
Ik weet niet of uw vrouw dat goedkeurt, Mr Hoover.
Ik woon nog steeds bij mijn moeder.
Kijk deze kant op. - Nog één.
Lief lachen. Heel erg bedankt.
Sorry, meneer. Wilt u nog iets verklaren?
Deze kant op, Mr Hoover.
Na jou, mama.
Moeten we naar de club gaan?
Nadat we mama bij het hotel hebben afgezet.
U zit aan tafel bij Anita Colby.
Lela Rogers en haar dochter Ginger hebben gevraagd of ze er bij mogen komen zitten.
Zolang het vooraan is.
Miss Rogers, fijn u te leren kennen. Dit moet uw moeder zijn.
J. Edgar Hoover. Dit is Clyde Tolson. - Anita, goed je te zien.
De kogel ging er aan de achterkant van het hoofd in...
en kwam er aan de voorkant bij zijn kaak uit.
De meeste mensen realiseren zich niet dat er maar weinig bloed is.
De hitte van de kogel schroeit de wond dicht als hij naar binnenkomt...
dus de plaats delict is veel vrediger dan in uw bewegende beelden wordt afgeschilderd.
En kleine Lindy. Heeft u dat kind met eigen ogen gezien?
Die details zou ik niet graag bekendmaken...
aan zo een verfijnde groep vrouwen als u.
Ik wil niet dat er een traan vergoten wordt. Maar ik verzeker u, we zitten bovenop de zaak.
Ik zag de Lindbergh's in Parijs. Ik herkende hen bijna niet.
Alleen gerechtigheid kan weer reden geven aan hun leven.
Maar ik wil één vertrouwelijke aanwijzing met u delen, als u geheimhouding zweert.
De eerste biljetten van het losgeld zijn opgedoken.
Kunnen jullie raden waar? - Vertel het ons. Alstublieft, Mr Hoover.
In de Bronx, op drie plaatsen.
En elke winkelier beweert...
dat ze die gekregen hebben van een man met een puntige kin en een Duits accent.
Geloof me op mijn woord, Mr Hoover.
Al de bewondering in de wereld kan de plek niet vullen waar de liefde naar toegaat.
Of je bed warm houden.
Ik ben in dienst van mijn land, Miss Colby.
De bewondering van de natie is meer dan genoeg voor mij.
Maar blijkbaar zorgt dat voor een koud bed.
Mr Hoover, zou het ondenkbaar zijn dat we een dansje waagde?
Wat bedoelt u?
Gewoon dansen. U kunt toch dansen?
Die vaardigheid heb ik me nog niet meester gemaakt.
En het is een lange avond, toch, Mr Tolson?
Geen betere tijd dan het heden. Dit is mijn favoriete liedje. Kom op.
Het is tijd dat we gaan. We hebben nog veel werk te doen morgen.
We hebben geen tijd om te dansen. We hebben het heel druk, toch?
Ja. - Mijn oprechte excuses.
Nu, Mr Tolson.
Welterusten. - Welterusten.
Ik dans niet graag, mama.
Edgar, ga in de spiegel kijken.
Praat zoals de dokter je dat geleerd heeft. Je bent mijn kleine Speedy.
Ik kan mijn woorden uitspugen met...
Ik kan mijn woorden uitspugen met precisie, goede articulatie, en duidelijkheid.
Ik kan mijn woorden uitspugen met precisie, goede articulatie en duidelijkheid.
Ik ben een vakkundige, ongewone jongen, in staat tot ongewone daden.
Mama, ik dans niet graag.
Ik dans met niemand graag, maar vooral niet met vrouwen.
Ik denk dat het tijd is dat je dit weet.
Ik vind het vernederend, en ik weiger me publiekelijk te laten vernederen.
Edgar, stop.
Herinner jij je Barton Pincus nog?
Ja, moeder. Zijn vader was een horlogemaker.
Hij was tien jaar jonger dan ik en jij noemde hem...
Birdy of Daffy of zoiets.
Weet je nog wat er met Daffy is gebeurd?
Nadat de schoolwacht zag dat hij een hoepelrok en een bloemenhoed aanhad?
Hij moest voor de school gaan staan...
en de hoed en rok als straf aandoen.
Heb jij je ooit afgevraagd waarom wij hem Daffy noemde?
Ik denk omdat hij zich raar gedroeg.
Dat is een afkorting van 'daffodil', Edgar.
Weet jij nog wat er gebeurde met kleine Daffodil Pincus?
Ja, mama, hij heeft zes weken daarna zelfmoord gepleegd.
Dat klopt.
En ik dank God iedere dag dat mijn eigen zoons niet leiden door zijn toestand.
Ik heb liever een dode zoon dan een narcis als zoon.
En nu ga ik je leren dansen.
Ja, mama.
Leg dat hier neer, alstublieft. - Natuurlijk, meneer.
Wanneer heeft u deze lading gekregen?
Dat is een hele tijd geleden. Volgens mij november 1931.
Drie maanden voor de ontvoering. Bedankt.
Als het houtmagazijn een witwaspraktijk is, dan zijn er geen ontvangstbewijzen of namen.
Hierdoor weten we waar hij inkocht voordat hij wist dat wij naar hem zochten.
Laat me de adressen zien waar het losgeld is opgedoken.
Hier bij 456 West Third.
En 476 West Third.
En daar in de straat.
We wisten naar wie we op zoek waren.
Iemand die al jaren zaken deed in deze buurt.
Iemand die daar nog steeds was. - Hij had een gemiddelde lengte, blauwe ogen.
Hoge jukbeenderen en een puntige kin.
Ja, meneer, een puntige kin en een accent, als een...
Duits accent, misschien? - Een Duitser met grote jukbeenderen.
Bezorg ik hem problemen?
Niet als hij niets verkeerd heeft gedaan. Wij zijn de FBI. We zijn de goede kerels.
Het was gestort door Walter Lyle.
Hij heeft die benzinepomp op Lexington en 127th.
Walter Lyle?
Kun jij je herinneren dat een man met dit biljet heeft betaald.
Ja, ik herinner me hem. Hij heeft voor 89 cent benzine gekocht.
En hij heeft met dit biljet betaald?
Ja, meneer. Maar ik ken hem niet. Ik heb hem daarna niet meer gezien.
Je zou hem herkennen als hij weer zou komen?
Ja, hij was een Duitser, met een accent en een puntige kin.
Hoge jukbeenderen, toch? - Ja, ik keek raar op van dat biljet.
Want hij zei dat hij er nog 100 thuis van had liggen.
U heeft een gesprek met hem gevoerd? - Nee, dat was het.
Bedankt, Mr Lyle. - Ik heb het kenteken opgeschreven.
Het staat daar op het hoekje van het biljet.
Kom op.
Miss Gandy, haal Mr Tolson.
Agent Sisk.
Volgens het New York Motor Vehicles Bureau is het een blauwe Dodge Sedan uit 1930.
Volgens de eigenaar is het een timmerman, geboren in Duitsland...
en woonachtig in 1279 East 222nd Street in de Bronx.
Hij heet Bruno Richard Hauptmann.
Rijden maar.
Op September 19th, 1934...
voordat we de meeste gezochte man in Amerika konden arresteren...
werd hij door een agent aan de kant gezet wegens een kapot achterlicht.
Ik geloof dit niet.
Ga aan de kant.
FBI, doe je handen omhoog. - Is er een probleem?
Stap uit.
Bruno Hauptmann je wordt gearresteerd wegens ontvoering en de moord op Charles Lindbergh Jr.
Doe hem de handboeien om, jongens.
Eindelijk hadden we hem.
Nu moesten we hem veroordelen, maar anders dan rechtszaken in het verleden...
hadden we nu forensische experts, deskundige getuigen, en feiten.
We hebben een naam nodig, agent Garrison. - Komt eraan, Mr Hoover.
We zijn aan het werk, Miss Gandy.
De band is binnen. - Breng hem naar mijn privékantoor.
Dat is voorlopig alles, agent Garrison.
Ik moet alleen zeggen...
je zag er zo mooi uit toen je daar aan de bar zat.
Ik zag dat je naar me keek. - Ik heb lang naar je gekeken.
Doe eens wat rustiger. - Goed.
Laat me dit uittrekken.
Draai je om.
Lukt het?
Miss Gandy, ik heb u verteld dat ik niet gestoord wilde worden.
Het spijt me, Mr Hoover.
Het is dringend. Ik heb agent Shanklin uit Dallas aan de telefoon.
Het spijt me, Mr Hoover. Ik zei Miss Gandy mij door te verbinden.
Wat is er, Agent Shanklin?
De president is neergeschoten.
Wie is hier nog meer van op de hoogte?
Niemand. Ik dacht dat u het eerst moest weten voordat de pers verslag uit brengt.
Bedankt, agent Shanklin. - Ja, meneer.
Dat voelt zo goed.
Verbind me meteen door met Robert Kennedy.
Mr Kennedy, de president is neergeschoten.
Wat, Mr Hoover?
Frosty Mountain ligt met anderhalve lengte voor.
Jazz third ligt op de zesde plaats.
Slapjack is vierde bij de laatste ronde. Popstar Morell drie kwart.
De laatste ronde, Frosty Mountain ligt met een halve lengte achter.
Hij loopt op hen in.
Nu is het Frosty Mountain.
Ik weet niet zeker of ik op hem gewed heb.
We hebben weer verloren, Clyde.
Dextro is terug met een halve lengte voorsprong.
Dextro gaat er nu vandoor. Findlay legt de zweep er over.
Daar gaat hij.
Kom op, Dextro.
Heb je zijn schoenen gezien?
Desi Arnaz? Die krokodillen met die vreselijke gespen er bovenop?
Nee, die heb ik niet gezien.
Je zou denken dat ze met al hun geld wat gevoel voor mode zouden hebben.
Of er tenminste iemand voor zouden betalen.
En zijn vreselijke rode vrouw.
Toen ze binnenliep dacht ik dat een jager zijn geweer op haar hoed zou richten.
Het zat zo.
Dat klopt. Met die veren.
Ik geef zoveel om jou, Clyde.
En ik hou van jou, Edgar.
Gaat het wel? - Ja, hoor.
Ik wilde je iets vragen, Clyde. - Vraag maar.
Wat vind je van Dorothy Lamour, de actrice?
Met Rudy Vallee bij de Stork Club? - Ja, die.
Ze is wat te oud voor mij, maar...
Ik wilde haar iets vragen.
Om uit eten te gaan? - Nee.
We zijn nu al een paar keer uit eten gegaan. - Wanneer?
In New York. Toen ik daar was tijdens het weekend.
Ik begrijp het.
Ik denk dat wat ik wil zeggen, Clyde...
is, dat het tijd is voor een Mrs Hoover.
Mag je haar niet?
Zet me niet voor schut, Edgar.
Ik zet je niet voor schut, Clyde,
Zijn jullie intiem geweest?
Ja. Wat is er, Clyde?
Wil je dat ik maar een half mens ben? Incompleet blijven? Wil je dat?
Ben ik dat voor jou? Incompleet?
Clyde, raap dat glas nu meteen op.
Nee, daar heb ik geen reden voor.
Ik weiger. Ontsla me maar. Doe het. Nu.
Beheers je. Je gedraagt je als een idioot.
Hou op.
Clyde, je hebt geen schoenen aan. In Godsnaam.
Nee, ik luister niet eens naar je.
Je zult me nooit vertellen wat ik moet doen. Dat recht heb je net verloren.
Hou op. - Ik zie dwars door je heen.
Je bent een bange, harteloze, vreselijke kleine man.
Waag het niet.
Doe dat nooit meer.
Dat zal ik niet doen.
Clyde, waar ga je naar toe?
Clyde, alsjeblieft. Verlaat me niet.
Clyde, alsjeblieft. Het spijt me.
Clyde, ga niet bij me weg. Ik smeek het je.
Tenslotte...
Tenslotte is er nog een wedstrijddag.
Als je ooit nog een vriendin vermeldt...
is dat de laatste keer geweest dat je in mijn gezelschap verkeert.
Ik hou van je, Clyde.
Ik hou van je.
Mr Meter ziet er veelbelovend uit.
Wat is er, Clyde?
Haal een dokter.
Haal nu een dokter.
Clyde, kijk me aan.
Haal nu een dokter. Help.
De meeste functies krijgt hij wel weer terug...
maar door zo een beroerte, kan hij nog maar een bepaald aantal uur werken...
de informatie die hij kan verwerken... Gaat het, Mr Hoover?
Ja. Zaterdag speelde ik met mijn hond op de binnenplaats.
Misschien is het uitdroging.
Dat kan. Misschien moet u ook minder gaan werken.
Op uw leeftijd, is het belangrijk om vrije tijd te nemen.
Miss Gandy, laat ons even alleen, alstublieft.
Als u mij ooit nog zo kleineert voor de ogen van mijn staf...
dan zet ik u uit uw beroep. Begrepen?
Het spijt me, meneer. - Vertel me iets.
Welke medicijnen heeft u om energie te krijgen.
We hebben dieetmedicijnen die u op kunnen peppen.
Daardoor kan ik een paar pond kwijtraken en meer energie krijgen?
Maakt u zich geen zorgen om uw gewicht. Die is prima.
Last een dagelijks bezoek in.
Ja, meneer.
Ze hebben King de Nobelprijs voor de Vrede gegeven. Kun je dat geloven?
De ontaarden en radicalen worden internationaal verheven.
Het lijkt weer op 1920. - Niet doen.
Als hij erachter komt dat we die audiotape hebben...
dat we de waarheid weten over zijn karakter...
dan wijst hij de prijs af, Clyde, geloof me.
President Johnson... Wacht.
Je moet leren te articuleren. Ik versta je blijkbaar niet.
Het probleem is dit. We hebben geen legale middelen.
De wet houdt het tempo niet bij van de verbeterde tactieken van de hedendaagse criminelen.
Ik doe dit voor je. - Wat is jouw idee hierover?
We hebben toch vrienden bij de pers?
We plaatsen verhalen bij hen om hen te verzekeren...
dat de vermoedelijke activiteiten van de radicalen in het daglicht komen.
Dat trekken ze na.
Alleen als het waar is. Dat heet 'contraspionage'.
Hoe meer het verhaal onwaar is, hoe dramatischer de schok.
Ik stuur de hotelopname...
samen met een brief, de dag voordat hij de Nobelprijs krijgt.
Als hij de prijs accepteert, sturen we de opname naar de pers.
Weet je zeker dat jij betrokken wil worden bij dat soort toezicht?
Daarom komt de brief ook niet van mij af.
Het zal een gefingeerde brief zijn van één van zijn eigen mensen.
Er kan geen ruimte zijn om fouten te maken. Ik weet niet zeker of we verze...
Ik versta niet wat je zegt, Clyde. Alsjeblieft.
Leer om goed te spreken.
Ik heb je morgen op kantoor nodig. Geen tijd voor medelijden.
Ik kan het niet. - Dat kun je wel.
Ga eten.
Ik had gedacht dat ze na al die tijd mijn ei wel juist zou kunnen koken.
Wat zit er eigenlijk in die injecties?
Gewoon vitaminen en een oppepper.
'Kijk in je hart.
Je weet dat je fraudeert en een grote schande bent voor ons negers'.
Ik zei 'ons' Miss Gandy, niet 'de'. - Bent u nu een neger?
Schrijf elk woord zoals ik het zeg, begrepen?
'Blanke mensen in dit land plegen zelf genoeg fraude...
maar ik weet zeker dat ze op dit moment niets hebben waar dit aan kan tippen'.
Ik herhaal'. - Meneer, wat is deze oefening?
Miss Gandy, ik beantwoord geen vragen als ik dicteer, schrijf nu op.
'Ik herhaal, u bent een enorme fraudeur. Een slechte wrede fraudeur.
U gelooft niet in God. U gelooft niet in enig persoonlijke moreel principe'.
Mag ik vragen naar wie deze brief verstuurd wordt...
De vraag is niet naar wie, Miss Gandy, niet naar wie...
maar van wie, en dat is niet van dit kantoor. Begrepen?
'Er is gebleken dat u geen leider bent...
maar een losbandige, abnormale morele imbeciel.
Er staat je maar één ding te doen en je weet wat dat is.
Er is maar één uitweg mogelijk en die kun je beter nemen...
voordat je vuile, abnormale frauduleuze zelf geopenbaard wordt aan deze natie'.
Heb je alles?
Edgar. - Type dat.
Ik begrijp dat u voor onze PR afdeling werkt. Klopt dat?
Twee jaar nu, meneer.
Dan bent u bekend met mijn vroegere werk...
tegen Edward Clarke en zijn Ku Klux Klan, toch?
Ja, meneer. Hij werd gearresteerd voor schending van de 'White-Slave Traffic Act'.
Wegens oversteken van de staatsgrens voor een buitenechtelijke affaire met een blanke vrouw.
Klopt dat, meneer? - Dat klopt.
Het was de sterkste wet die mij toen ter beschikking stond.
Ik wil u laten weten dat ik heel trots ben op dat werk.
Miss Gandy vertelde mij dat u opgehouden bent bij Bruno Hauptmann's arrestatie.
Wilt u daar beginnen? - Ja, dat zullen we doen.
Mr Hauptmann werd terechtgesteld op 2 januari 1935.
H.L. Mencken noemde dit het grootste verhaal sinds de verrijzenis.
Zoals het er nu uitziet, is dit misschien groter.
U ziet, twee zagen maken hetzelfde kenmerk.
Deze zaag, uit Bruno Hauptmann's gereedschapskist maakt dezelfde kenmerken...
als degene die gevonden is op de ladder die gebruikt is bij het misdrijf.
In het losgeldbriefje en in brieven van Mr Hauptmann...
schreef hij het woord 'its' in plaats van 'iets' en 'gut' in plaats van 'goed'.
'bood' in plaats van 'boot' en let op de omgekeerde hoofdletters 'N'.
En de Y's die lijken op een J.
Mr Lindbergh, u zei dat u die avond een stem hoorde...
op de begraafplaats. - Ja, heel duidelijk.
Een stem, die voor zover ik weet...
om Dr. Condon riep, met een buitenlands accent.
'Hé, dokter'. - Heeft u die stem nog wel eens gehoord?
Ja.
Wiens stem hoorde u die nacht op de begraafplaats...
die 'Hé, dokter' zei? - Dat was Hauptmanns stem.
Maar heeft hij het alleen gedaan?
Hij heeft nooit bekend. Maar welke sociopaat doet dat ooit?
Het bewijs was duidelijk.
Hij werd aangeklaagd voor moord in de eerste graad terwijl hij inbrak.
In New Jersey betekent dat de doodsstraf.
Mr Hauptmann vandaag had u de kans in deze rechtszaal...
om de hele waarheid te vertellen.
Heeft u de waarheid verteld? - Ik heb de waarheid al verteld.
En de verklaringen die u bij de officier van justitie Foley heeft afgelegd.
Heeft u hem de hele waarheid verteld? - Tot op een zekere hoogte.
Tot op een zekere hoogte heeft u hem de waarheid verteld. Klopt dat?
Deze plank die in uw kast was gevonden, S-204...
daar staan deze nummers op.
Dat is nu wat vervaagd, toch? - Dat lijkt er op.
Er staan twee woorden tussen. Het lijkt op Decatur en Sedgwick.
Ziet u dat?
U weet toch wat dat betekent? Dat adres daar?
Niet precies.
Het is het adres en telefoonnummer van Dr. Condon...
de man die het losgeld betaalde...
geschreven in uw handschrift, gevonden op een plank in uw kast.
Mr Hoover, de dokter is er voor u.
Velen zeiden dat de historische toespraak van Dr. King...
een nieuw bewustzijn bracht in de morele waarden van de natie.
Anderen noemde het een nationale schande.
In de lange historie van wreedheid van mens tot mens, was dit een dag van hoop.
Ik heb een droom...
dat op een dag...
deze natie zal verrijzen...
en zijn ware geloof zal belijden.
De erfenis van een man wordt bepaald door waar het verhaal eindigt, agent Owens.
Laten we daar vanavond aan denken en morgen een besluit nemen.
Gaat dit over een man zijn erfenis?
Of de reputatie van een instituut?
Die twee zijn verbonden, agent Owens.
Eén vond de ander uit en vice versa.
Goedendag. - Ja, sir.
Wij de jury, achten de beklaagde Bruno Richard Hauptmann...
schuldig aan moord in de eerste graad.
Edelachtbare, ik vraag om een onmiddelijk vonnis.
Volgens de wet van deze staat...
veroordeel ik Mr Bruno Hauptmann hierbij tot de doodsstraf...
op een tijd en plaats en op een manier die door de wet wordt voorgeschreven.
De doodsstraf voor Hauptmann.
De rechtszaak van de eeuw...
de crimineel te schande gemaakt, de FBI afgeschilderd als de publieke held.
Dat is ons eind, agent.
Maar heeft hij het alleen gedaan?
Heeft hij het kind uit de wieg gehaald? Hoe kun je daar zeker van zijn?
De berg van bewijs die we we ontdekten blootgelegd...
bevestigt en uitgelegd hebben die kan je niet weerleggen.
Clarence Darrow heeft dat wel gedaan. - Natuurlijk.
Natuurlijk, agent Owens. Dat is wat hij doet.
Mrs Roosevelt gaf een publieke verklaring uit waarin ze twijfelde aan zijn schuld.
Ze heeft zelf genoeg te verbergen als het op on-Amerikaanse activiteiten aankomt.
Als jou dat aanstaat als einde, ga ik daar mijn best mee doen.
Ja, dat ben ik.
Hij heeft gisteravond mijn brief en de audiotape ontvangen.
President Johnson zette zijn handtekening...
en gebruikte daarbij meer dan 100 pennen.
Eén van deze verleidelijke souvenirs gaat naar de Nobel prijswinnaars...
Martin Luther King, een toegewijd leider...
Toe maar, zeg het, Clyde.
Het lijkt zo riskant, Edgar, voor een paar negatieve artikelen.
Hij omringde zich opzettelijk met communisten...
en met de macht die hij vergaart, is hij nu onze grootste interne bedreiging.
Namens de Nobel Commissie...
overhandigen wij het insigne... - Hij gaat de prijs afwijzen, Clyde.
Hij weet dat wat wij hebben hem kan ruïneren.
van de Nobel Vredes Prijs, het diploma en de gouden medaille.
Daar is geen twijfel over mogelijk.
Het is afgelopen met hem.
Ik accepteer de Nobel Vredes Prijs...
op een moment dat 22 miljoen negers van de Verenigde Staten...
betrokken zijn...
Het spijt me dat ik u stoor. Uw volgende afspraak is er.
Eerst de dokter, Miss Gandy. - Ja, natuurlijk.
Stuur hem over een paar minuten naar binnen. Bedankt.
Blijf sterk, Edgar.
Blijf sterk.
De parade is onderweg naar het Capitol voor de inhuldiging.
U ziet dat de Roosevelt High Marching Band voorop gaat.
De autocolonne gaat vooruit door Pennsylvania Avenue...
met daarin onze 37ste president.
Richard Milhous Nixon zwaait naar de menigte.
Ja, daar is de president en zijn vrouw Pat, blij zwaaiend.
Als het moraal afneemt...
en goede mannen niets doen...
gedijt het kwaad.
Elke inwoner heeft de plicht te leren van hetgeen zijn huis bedreigt...
zijn kinderen.
Een gemeenschap, ongeïnteresseerd en onwillig om van het verleden te leren...
is verdoemd.
We moeten nooit onze geschiedenis vergeten.
We moeten nooit onze waakzaamheid verliezen.
Zelfs vandaag, zijn er organisaties die Amerika als hoofddoel hebben.
Ze zullen de veiligheid en het geluk van ieder individu vernietigen...
en ons toevertrouwen aan een toestand van wetteloosheid...
en onzedelijkheid die ons verstand te boven gaat.
De president kan u nu ontvangen, Mr Hoover. - Goed.
Edgar, kom binnen.
Het spijt me zeer, Mr Hoover.
U nam uw telefoon niet op.
U had een fotosessie met een gepensioneerde agent.
Hij gaat nu weg.
Waar is Clyde?
Het is een slechte dag voor hem, sir.
Wilt u een diner voor ons afspreken, alstublieft...
in ons oude hoekje.
Ik ben bang dat hij vandaag te moe is.
Misschien wilt u in zijn huis dineren?
Ik denk dat hij dat wel leuk zou vinden. - Ja.
Ja, bedankt, Miss Gandy.
Helen?
Ja?
Vermoord ik alles waar ik van hou?
Hij is nog niet weg, Edgar.
En alles wat we opgebouwd hebben? - Nee.
Het Bureau is nu sterker dan jij en ik.
Jouw kind is zeker en houdt dit land veilig.
Helen, als mij ooit iets gebeurt, moet je iets voor me doen. Begrijp je dat?
Natuurlijk.
Nixon, zal overal achterna gaan.
Hij zal mij en het Bureau aan het kruis nagelen.
Ik ben bang voor wat er gebeurt als ik er niet ben om het te beschermen, Miss Gandy.
Uw privédossiers, sir?
Dan zal niemand die ooit vinden.
Bedankt, Helen.
Zelfs niet als ze druk uitoefenen?
Maakt het niet uit hoeveel? - Ja, Edgar.
Maakt niet uit hoeveel druk.
Dat beloof ik je.
Bedankt, Helen.
Heeft Nixon gevraagd of je aftreedt?
Nee, hij wilde weten wat er in de dossiers stond over hem.
Wat zei je? - Wat voor dossiers, sir?
Maar hij weet het.
Hij wil dat we ook nieuwsverslaggevers gaan afluisteren, Clyde.
Dat kunnen we niet doen. Zeker nu niet.
Dat is het probleem, Clyde.
Als ik zijn smerige klusjes niet doe, creëert hij zijn eigen privé troepen.
Dat is illegaal.
Hij zei het niet openlijk, maar ik zag het in zijn ogen.
We houden hem niet onder controle, Clyde.
Hij is een bedreiging die er alles aan doet om zijn macht te behouden.
Ik begrijp het.
Ik heb zijn spelletje nooit gespeeld. Dat is het probleem.
Als wat ik deed, leek alsof ik de regels verboog...
dan moeten ze misschien in hun eigen ziel kijken en uitzoeken wat het is dat ze deden...
dat hen het gevoel gaf gechanteerd of geïntimideerd te worden.
Dat dacht ik niet.
Wat dacht je dan?
Ik dacht dat het misschien tijd voor ons was om met pensioen te gaan.
Hou je mond, Clyde.
Jij hebt iets geweldigs gebouwd, Edgar.
En als je nu stopt, zal je gevierd worden.
Dat heb je toch altijd gewild?
Eeuwige adoratie van ons land?
Er is een kans dat je dat krijgt.
Ja, waarom zou ik dat ook niet?
Waarom zou ik dat ook niet, Clyde?
Ik heb dit land gered van een invasie van Bolsjewieken...
dit land bevrijd van radicalen, Machine Gun Kelly gevangen...
Dillinger vermoord, Karpis gevangen, Bruno Hauptmann veroordeeld.
En nu ik met mijn laatste adem dit land weer wil redden...
word ik beloond met een gedwongen pensioen?
Ik ga niet neer met die man, en het feit dat jij dat voorstelt...
doet me twijfelen aan je eigen loyaliteit.
Mijn loyaliteit, Edgar? - Ja, jouw loyaliteit, Clyde.
Ik heb jouw manuscript gelezen, Edgar. Jij hebt Karpis niet gearresteerd.
En jij weet net zo goed als ik dat er geen wit paard in de straat was...
geen pistool op de achterbank.
En jij hebt Dillinger niet vermoord. Dat heeft Agent Purvis gedaan.
Maar jij hield alle lof voor jezelf.
En Machine Gun Kelly heeft nooit gezegd, 'Schiet G-Men niet neer'.
Dat heb je verzonnen om stripboeken te verkopen, Edgar.
En toen we naar de grootste misdaadlokatie van de eeuw gingen...
kwam Mr Lindbergh niet naar buiten om jouw hand te schudden...
en zijn vertrouwen in de FBI uit te spreken.
Hij noemde jou een warrige kleine man, en weigerde zelfs om jou te ontmoeten.
En jij hebt Hauptmann niet gearresteerd.
Dat heeft agent Sisk gedaan.
Jij was niet eens op de locatie, Edgar. Je stond alleen op de foto.
Edgar, het overgrote deel van wat je geschreven hebt is overtrokken...
soms ronduit gelogen, en ik weet niet eens meer of jij je dat realiseert.
Edgar...
je kan tegen ieder ander liegen, de hele wereld...
voor jouw eigen bestwil en die van het bureau...
maar tegen mij kun je niet liegen.
Ik had jou nooit je baan moeten geven, Clyde.
Dat weet je.
Je had niet eens de kwaliteiten.
Herinner jij je dag nog dat je kwam solliciteren?
Ja.
Je liep mijn kantoor binnen en maakte mijn raam...
je raapte mijn zakdoek op. Die gaf je aan mij.
Weet je waarom ik aan het zweten was, Clyde?
Omdat je aan het trainen was.
Nee, ik was aan het zweten, omdat ik...
op datzelfde moment wist...
Ik wist op datzelfde moment dat ik jou nodig had.
En ik heb nog nooit iemand anders nodig gehad in mijn hele leven.
Zo niet.
Dus begon ik te zweten.
Ik weet het.
Edgar, gaat het?
Ja, het is indigestie, Clyde.
Laten we morgenavond uit eten gaan. Ons oude hoekje.
Misschien als ik me beter voel. - Ja.
Ja, je moet. We hebben veel dingen te bespreken.
Ik kan niemand anders meer vertrouwen op het bureau.
Ik kan alleen op jou vertrouwen.
Bedankt, Edgar.
Welterusten, Clyde. - Welterusten, Edgar.
Welkom thuis, Mr Hoover. - Bedankt, Annie.
Bozo, G-Boy, kom hier.
De hele essentie van onze democratie...
is geworteld in het geloof, in het woord van het individu.
Dat leven betekenis heeft om elk door mensen gemaakt systeem te boven te gaan...
dat liefde de grootste kracht op aarde is...
dat blijft veel langer bestaan dan haat...
of de onnatuurlijke verdeeldheid van de mensheid.
Ja.
Met Annie van Mr Hoovers huis.
Mr Hoover is overleden.
Ja? - Meneer.
Die oude lul.
Ik bereid een toespraak voor. We moeten een uitzending maken.
Nog niet.
Verzegel eerst zijn kantoor, verander zijn sloten, doe wat je ook doen moet.
Ik wil die dossiers.
Ja, meneer.
Goed. Kom binnen.
Hij is boven.
Dames en heren, met een diep gevoel van persoonlijk verlies...
vernam ik van de dood van J. Edgar Hoover.
Deze ware bijzondere man heeft zijn land 48 jaar gediend...
onder acht presidenten, als directeur van de FBI...
met onvergelijkbaar vertrouwen en vaardigheden en toewijding.
25 jaar lang, vanaf de tijd dat ik naar Washington kwam als beginnend lid van het congres...
was hij één van mijn meest intieme persoonlijke vrienden en adviseurs.
En elke Amerikaan, naar mijn mening, is J. Edgar Hoover veel verschuldigd...
omdat hij zorgde dat de FBI de beste organisatie van ordehandhaving...
ter wereld werd.
Ik heb opdracht gegeven om alle vlaggen van overheidsgebouwen half stok te hangen...
daarmee wil ik zeggen dat Edgar Hoover...
door zijn ontembare moed tegen soms zeer wrede aanvallen...
ervoor heeft gezorgd dat de vlag van de FBI altijd in top zal waaien.
De FBI is het eeuwige monument ter ere van deze grote Amerikaan.
Grappig hoe zelfs het dierbaarste gezicht...
zal vervagen met de tijd...
maar jouw ogen staan me het meest voor de geest met een soort van plagende lach erin...
en het gevoel van die zachte plek...
net ten noordwesten van de hoek van je mond.
DE INHOUD VAN HOOVER'S 'PERSOONLIJKE EN VERTROUWELIJKE' DOSSIERS ZULLEN NOOIT BEKEND WORDEN.
ER ZIJN ALLEEN EEN PAAR VERKEERD GEREGISTREERDE AANWIJZINGEN NAAR BOVEN GEKOMEN.
CLYDE TOLSON ERFDE HOOVERS LANDGOED. TROK IN ZIJN HUIS...
EN ACCEPTEERDE DE AMERIKAANSE VLAG DIE OVER ZIJN KIST GEDRAPEERD WAS.
HET GRAF VAN CLYDE TOLSONS LIGT VLAKBIJ DIE VAN HOOVER OP DE CONGRESSIONAL BEGRAAFPLAATS.
Vertaald door Simply Releases Toppers Markow87, CoproManiac en Suurtje