NETFLIX PRZEDSTAWIA
Mama ma dla ciebie niespodziankę.
Jaką?
Urodzinową.
Spójrz, Normo Jeane.
Ten pan to twój ojciec.
Mój ojciec?
To mój tata?
Spójrz na tatę.
Nosi piękne imię.
Jest ważnym człowiekiem, ale nie mogę ci wyjawić jego imienia.
Nie wolno!
Nie dotykaj brudnymi paluchami.
To tajemnica.
Nie mów nikomu, że widziałaś jego zdjęcie.
Nasza sytuacja jest skomplikowana.
Taty nie było przy mnie, gdy się urodziłaś.
Jest daleko stąd i wciąż martwię się o jego bezpieczeństwo.
Łączy nas małżeństwo dusz.
Jesteśmy mężem i żoną.
Choć żyjemy bez świstka papieru.
Gdzie on teraz jest?
Ręce mi się trzęsą.
Ten pokój sam wiruje?
W Kalifornii…
człowiek już nie odróżnia rzeczywistości od fikcji.
Wygląda pysznie, prawda?
Żebyś nie zaśliniła pościeli.
Pamiętasz, kto tu sypiał?
Kto sypiał w tej szufladzie?
Ty!
Właśnie ty tu sypiałaś.
Nie było nas stać na kołyskę.
Ale szuflada nam wystarczyła.
Kocham cię, Normo Jeane.
Kiedyś wrócę po ciebie do Los Angeles.
Normo Jeane?
Zbudź się, skarbie.
Obudź się!
Wstajemy!
- Jestem zmęczona. - Chodźmy.
Spokojnie.
Wiercisz się, jakbyś miała w tyłku owsiki.
Czy nasz dom się spali? Zostawiłam tam tygryska.
Durny pluszak.
Boże.
Gówno widzę.
Co pani wyprawia?
Jedziemy do posiadłości znajomych w Laurel Canyon.
Mają ognioodporny dom, więc będziemy tam bezpieczne.
Nie mogę wyjawić nazwiska właściciela, ale na pewno go znacie,
bo jest magnatem filmowym.
A to jego córka.
Wkrótce nasze miasto obróci się w proch,
ale my jedziemy dalej.
Proszę wracać do siebie
i położyć dziecko spać, bo już późno.
Wolałabym spojrzeć w czeluście piekła.
Już dziś.
Proszę zawrócić.
To rozkaz. Mogę panią eskortować do domu.
Jeśli nie zawrócicie, to panią aresztuję.
Za prowadzenie własnego auta?
Przepraszam, nie chcę iść siedzieć.
Niech mnie pan zastrzeli.
Jest pani pijana, proszę wracać do domu.
Mamy dziś masę roboty.
Za takie gadanie może się pani doigrać.
Proszę już jechać.
Mój tata tu mieszka?
Zawsze tu był?
Dlaczego nas nie odwiedzał?
Co?
Woda jest za gorąca.
Wejdź do wanny.
Bądź grzeczna i wejdź do wanny.
- Woda jest gorąca. - Właź do wanny!
Grzeczna dziewczynka.
Kochała swoje dziecko i chciała oszczędzić mu cierpienia.
Bo widziała w nim bezbronną siebie.
Ojciec nie chciał tego dziecka.
Rzucił jej plik banknotów na łóżko.
Wyznał, że nigdy jej nie kochał.
To ona źle go zrozumiała.
Kochał ją przed ciążą.
Przestał, gdy zaszła.
Na pewno ożeniłby się z nią…
gdyby nie ten przeklęty bachor.
To twoja wina!
Odszedł przez ciebie! Nie chciał cię!
Pomocy!
Ratunku!
Mama się pochorowała!
- Co takiego? - Ratujmy ją.
Clive, wpuść ją i okryj czymś.
- Chodź. - Wejdź.
Chodź, dziecinko.
Co się dzieje z mamą?
Trzeba jej pomóc.
Pomóc?
Usiądź sobie spokojnie.
Poczekamy tutaj.
Będę przy tobie.
Nic ci tu nie grozi.
Jesteś już bezpieczna.
Mama czuje się na tyle dobrze, by się z tobą spotkać.
Pytała o ciebie.
Lekarze mówią, że możesz ją odwiedzić.
Chcesz?
Gdzie ona jest?
W szpitalu w Norwalk.
Wyzdrowiała?
Na tyle, by się z tobą spotkać.
Wujek Clive nas tam zawiezie.
Spakuję ci parę drobiazgów na drogę.
Ty nie musisz nic robić.
Dobrze.
DOM SIEROT
Wybacz mi.
Nie masz gdzie się podziać.
Lekarze mówią, że twoja mama jest bardzo chora.
Chciała cię skrzywdzić.
Nie może się teraz tobą zajmować.
Ja też nie mogę.
Ale ja nie jestem sierotą.
Mam matkę i ojca.
Nie jestem sierotą.
Tata obiecał, że niedługo wróci do domu.
Bądź grzeczną dziewczynką i chodź ze mną.
Nie!
Proszę cię, Normo Jeane.
- Nie! - Uspokój się!
Nie jestem sierotą!
Bądź grzeczna i chodź ze mną.
Nie jestem sierotą!
Clive, weź chociaż te cholerne torby!
Tata niedługo wróci! Obiecał mi to!
Uspokój się!
Nie rycz!
Każda dziecinka potrzebuje tatuśka
By wieść słodkie życie
Każda dziecinka potrzebuje tatuśka
Więc kto mnie miłością obsypie?
Nie będę zawiedziona
Jeśli masz tylko pół Zamiast całego miliona
Każda dziecinka potrzebuje tatuśka
Czy ty odmienisz mój los?
Reflektor świeci dla ciebie.
To źródło światła i uwagi.
Światło reflektora cię otacza.
I zawsze ci towarzyszy.
Wyobraź sobie, że obok twojego ciała
sunie ciało postaci będącej tworem twojej wyobraźni.
Każda dziecinka potrzebuje tatuśka
Któremu srebrzy się siwy włos
Nie wiedziałam, w co się ubrać.
Wyglądasz dobrze.
Na pewno?
Jestem cała w nerwach.
Nie spóźnij się na spotkanie o 17.
Nie spóźnię się. Boże.
Nie rozumiesz, Normo Jeane?
Twój los jest w twoich rękach.
Marilyn Monroe, mam spotkanie z panem Z.
„Wyobraź sobie,
że każdego wieczora wielbią cię tłumy.
Pragną cię.
Czujesz się jak w domu.
To absolutnie bezcenne uczucie”.
„Światło zawsze ci towarzyszy. Reflektor świeci dla ciebie”.
Każda dziecinka potrzebuje tatuśka
Który ma sumki bajońskie
Każda dziecinka potrzebuje tatuśka
By wieść życie beztroskie
Wystarczy nieuwagi chwilka By na swej drodze Kapturek
Trafił na złego wilka
Nie trzeba czytać roli.
Nie rozumiem.
Jeśli nazywa się pani Marilyn Monroe, to rola jest pani.
Tak, to ja.
Nic nie rozumiem.
Widzisz go? To producent Max Fabian.
A teraz pomóż swojej karierze.
Czemu zawsze wyglądają jak smutne króliczki?
Bo są smutasami. Idź go rozweselić.
Każda dziecinka potrzebuje tatuśka
Czy ty odmienisz mój los?
Już dobrze. Wracaj, Normo Jeane.
Wróć do nas.
Spokojnie.
Już dobrze.
Spokojnie.
Spokojnie, Normo Jeane.
Nic się nie stało.
O czym myślałaś?
Nie myślałam wcale.
Może…
coś sobie przypomniałam?
ZDJĘCIA PRÓBNE DO PROSZĘ NIE PUKAĆ
ROLA NELL, 06.12.1951
Przeczytałam scenariusz od deski do deski.
Cóż za dziwna i zatrważająca opowieść
o niezrównoważonej kobiecie, która prawie zabija dziewczynkę.
Zupełnie jak u Dostojewskiego.
Współczujemy przestępczyni i chcemy, by uniknęła kary.
Czytałaś Dostojewskiego, dziecinko?
Akurat.
Zaczynajmy.
Panienko?
Wracaj do siebie!
„To twoja córka?”
Nie moja.
To nie twój pokój. Wracaj do siebie i śpij.
„Mała szlocha”.
Zignoruj ją, to przestanie.
„Lepiej już pójdę, nim z szafy wyskoczą bliźnięta”.
Nie ma powodu, żebyś wychodził.
„Jest. Chcę stąd wyjść”.
Pójdę z tobą.
Chodźmy potańczyć.
„Co z tobą? Masz pilnować dziecka”.
To zostań ze mną.
Mała nie będzie już cię drażnić.
„To ty mnie drażnisz. Nie umiem cię rozgryźć”.
Będę taka, jak chcesz.
„Czemu tak nalegasz?”
Bo moje miejsce jest u twego boku, Philipie.
Nie sądziłam, że wrócisz.
„Nazywam się Jed.
Bierzesz mnie za kogoś innego.
Pamiętasz go?
Pamiętasz Philipa?”
Tak.
„Zastanów się.
Przypomnij sobie.
Jak on wyglądał?”
Miał…
brązowe oczy.
I lśniące czarne włosy.
„Nie jestem Philip, tylko Jed.
Nazywam się Jed”.
Czasem imiona…
Nie jesteś nim.
Nigdy nim nie byłeś.
Dziękuję, panienko.
Proszę was.
Mogę zagrać jeszcze raz?
Poradzę sobie z rolą Nell.
Czuję, że nią jestem.
Nell jest lunatyczką.
W Jedzie widzi swojego zmarłego narzeczonego.
Kręci się w kołowrotku urojeń.
Balansuje na granicy marzeń i szaleństwa.
Czyż miłość nie jest szaleństwem?
Pięknie zagrałaś.
- Chciałam… - Dziękujemy wam.
- To było… - Będziemy w kontakcie.
Słabe, co?
Jakbym…
Jakbym patrzał na obłąkaną.
Nie ma warsztatu i nie potrafi grać.
Takie jak ona ciągnie do aktorstwa,
bo kiedy są w roli, wiedzą kim są.
Co sądzisz, szefie?
Dobry Boże.
Ależ ona ma dupcię.
SZPITAL STANOWY W NORWALK
Nie chcę nikomu narobić przykrości swoją wizytą.
Myśli pani o matce czy o sobie?
Nie widziałyśmy się od dziesięciu lat.
W tej sali są ciężko chore pacjentki.
To tu.
Mamo.
Mamo?
Mamo, to ja. Norma Jeane.
Pięknie tu.
Prawda?
Cieplej ci?
Pasuje ci ten szal.
Ostatni rok był dla mnie ekscytujący.
Było zupełnie jak w bajce.
Czasem sama nie dowierzam.
Podpisałam kontrakt ze studiem.
Z twoim starym studiem.
Mogę wyżyć z samych zdjęć.
Ledwo przypominam siebie, prawda?
Mamo?
Mówiłaś, że tata pracował w tym samym studiu.
To było w 1925?
Szukałam jego zdjęć w archiwach…
Gdzie jest moja córka?
Miała odwiedzić mnie córka.
Kim pani jest?
Cięcie.
Nie tchórz, tylko tnij!
Dalej!
Wszystko dobrze?
Powiedz mi.
Coś się stało?
Dee-Dee, pogadam z nią.
Jezu.
Nic się nie stało. Dajcie nam chwilę.
Marilyn Monroe, wschodząca gwiazda Hollywoodu,
daje dynamiczny popis sztuki aktorskiej
w mrocznym thrillerze z Richardem Widmarkiem.
Jej interpretacja obłąkanej niani porusza dogłębnie…
Panie Shinn, na premierze rzadko zerkałam na ekran.
Nie mogłam uwierzyć, że to byłam ja.
Widownia uwierzyła, że na ekranie oglądała Nell,
a na bankiecie po premierze widzi się z Marilyn.
Brałaś coś?
Masz okres?
Nie.
Co cię obchodzi…
Kochanie, następnym razem zagrasz w hicie,
a nie szmirze typu Proszę nie pukać.
Nie mów nikomu, ale tylko ty ratujesz tego gniota.
SZKOŁA AKTORSKA W LOS ANGELES, 1952
Marilyn zasługuje na coś lepszego.
Marilyn zostanie gwiazdą.
Wiesz…
czym pachnie ten pokój?
Męskim mleczkiem.
Nie ma nic bardziej przykrego od zjełczałej spermy.
Występowaliśmy w filmach porno.
Dla frajdy, nie dla kasy.
Ja kasą nigdy nie gardzę.
Cnotka się znalazła!
Kto jak kto, ale panna rozbieralska?
Ludzkie ciało ma być oglądane.
Podziwiane i…
pożądane.
A nie zakryte jak gnijąca rana.
Niektóre ciała powinno się chować, ale nie twoje ani moje.
A już na pewno nie Normy.
Co robisz?
Patrzysz na nią?
Widzisz ją?
Lubię obserwować się w lustrze.
Nawet gdy siedzę na sedesie.
W domu to mój ojciec, Chaplin,
był w centrum uwagi.
Zawsze błyszczał, a ja czułem pustkę.
Żyłem jak w transie.
Istniałem tylko w lustrze.
Wszystko, co robi moje odbicie, wprawia mnie w zachwyt.
Spójrz, Normo.
Widzisz ją?
Twoją przyjaciółkę.
Wyczekiwałaś nas?
Normo?
Tak.
Pragniesz nas?
Tak.
Nie próbuj być dla nas miła.
Jesteśmy jak wygłodniałe kobry.
Bez kija nie podchodź.
Porwij mnie, kochany
W wir namiętności
Porwij mnie
Skoczmy razem W wir namiętności
ROZSZALAŁE FALE EMOCJI…
KTÓRYCH NIKT I NIC NIE MOŻE OKIEŁZNAĆ!
Weź mnie w swe ramiona…
W jej piosence wybrzmiewa tęsknota za miłością.
Swoim syrenim głosem i powabem
prowadzi mężczyzn na pewną zgubę.
Marilyn Monroe wspina się na wyżyny aktorstwa.
Zaślepiony jej urodą mężczyzna może rychło stracić życie.
Wyczułem cię z daleka, lafiryndo.
To dobrze. Mam kogoś.
Bzykam się z kim popadnie.
Jej urokowi uległ Joseph Cotten.
To nie nasza Norma.
To nie nasza cnotka.
Nigdy nie będzie wyłącznie jego ani żadnego mężczyzny.
Od jego chorobliwej zazdrości aż skrzy, a film trzyma w napięciu do końca.
RWĄCE STRUMIENIE NAMIĘTNOŚCI MOGĄ PORWAĆ KU NIEBIOSOM
LUB STRĄCIĆ W OTCHŁAŃ ROZPACZY!
NIAGARA I MARILYN MONROE
DWA NAJBARDZIEJ ZNIEWALAJĄCE WIDOKI NA ŚWIECIE!
Ładna jest.
Ale przecież to nie ja.
A co, jeśli ludzie to odkryją?
My to wiemy i wciąż cię uwielbiamy.
Chciałabym skryć się w twoich ramionach.
Na zawsze.
Nie chciałabyś.
Aktorka chce być oglądana.
Chce być kochana przez tłumy.
Nie. Ja chcę tylko ciebie.
Kochana jesteś.
Paskudne zdjęcie.
Wyglądam jak dupek z rozdziawioną japą.
„Młodzi playboye Charlie Chaplin junior i Edward G. Robinson junior
oraz blond seksbomba Marilyn Monroe mają trójkąt”.
Ale są ordynarni.
„Seksbomba”.
Gdzie jest ta seksbomba?
Tutaj?
- Nie! - A może tu?
Nie!
SEKRETNY TRÓJKĄT MONROE
Nie pojawiaj się z nimi publicznie.
A prywatnie?
Prywatnie…
bądź ostrożna.
Jesteś okrutny.
Dobrze wiesz, jaką sprawiasz mi przykrość.
Leży mi na sercu twoje dobro i kariera.
Raczej Marilyn.
- Tak. - Jej kariera.
I jej dobro.
Ona nie odczuwa szczęścia. Ma tylko karierę.
Dla nich jestem Normą, a nie Marilyn.
Oni mnie rozumieją.
Ja też cię rozumiem, bo cię stworzyłem.
Normo…
chyba cię kocham.
Jestem zazdrosny o Eddy’ego.
O każdego, kto na ciebie spojrzy.
Jesteś jedyną kobietą, którą mógłbym pokochać.
Gdy wyznajesz mi miłość i patrzysz na mnie…
to kogo widzisz?
Widzisz we mnie trampa?
Skądże. Widzę tylko ciebie.
Ludzie myślą, że urodziłem się w czepku, bo jestem synem Chaplina.
Że mam dzięki temu bajeczne życie.
Ale my wiedziemy przeklęty żywot.
Obaj jesteśmy niechcianymi synami.
Wy chociaż macie ojców.
Wiecie, kim jesteście.
Wiemy, że wciskają nas w ramy swoich oczekiwań.
Ty swojego ojca nie znasz, więc jesteś wolna.
Sama definiujesz siebie.
Uwielbiam twój pseudonim.
„Marilyn Monroe”.
Ściema jakich mało, ale kocham go.
Sama dałaś sobie życie.
Wszystkiemu winne jego oczy.
Miał przepiękne oczy.
Potrafił mi się przyglądać godzinami.
Jego przeszywający wzrok
spoglądał na mnie już z plakatu w domu matki.
Gdy mnie widział, mówił…
Od razu cię rozgryzłem.
Nie masz ojca.
Ja też nie mam.
Porzucił twoją matkę.
Upokorzył ją.
Mój też tak zrobił.
Żaden mężczyzna nie kochał mnie jak on.
Tylko on tak mógł.
Był moim bliźniakiem.
Bratnią duszą.
Tam są Bliźnięta. Widzicie?
Ja i Norma jesteśmy Bliźniętami spod gwiazdy przeznaczenia.
Gdzie?
- Nie widzę. - Tam.
Kosmos jest prastary i bezmierny.
Co dało mu początek?
Cząsteczki niewidoczne gołym okiem.
Choć skrzą się razem w gwiazdozbiorze,
każda z gwiazd jest zupełnie sama.
Wypijmy za to.
Przysięgnijmy coś sobie.
Zawsze będziemy się kochać jak dziś
i będziemy gotowi poświęcić dla siebie życie.
Tworzymy trójkąt.
Trójkąta nie można podzielić na pół tak łatwo jak pary.
Jesteśmy dla siebie Bliźniętami,
ale jest nas troje.
Za Bliźnięta.
Boże, czułam to.
Podejrzewałam coś, bo czułam się wzdęta i szczęśliwa.
Jest pani zdrowa.
Wszystko będzie dobrze.
Jestem szczęśliwa.
Pragnę tego dziecka.
Staramy się o nie z mężem od lat.
Cześć.
Co się stało? Wyglądasz na spiętą i szczęśliwą.
Norma…
zaszłaś?
- Serio? - Tak!
O kurde!
Nie cieszysz się ze mną?
Z Bliźniętami?
Cieszę!
Zupełnie jak w filmie.
Takie rzeczy zdarzają się tylko w filmach.
Co?
Patrzcie na tygryska.
Miałam takiego samego w dzieciństwie.
Pierwsza zabawka dzidziusia. Uroczy jest.
Dokąd jedziemy, Cass?
Chcę wracać do domu.
Ty też?
Dzidziuś jest śpiący.
Chcę mu pokazać coś wyjątkowego.
Cierpliwości.
Nie patrz, jeśli nie chcesz,
ale oto ona w pełnej krasie.
Marilyn.
Przepraszam, ale nie zagram.
Jesteś tam?
Coś się stało?
Nic się nie stało. Nie mogę teraz grać.
Niby czemu?
Widzowie oszaleli na twoim punkcie.
Zanuck kupił dla ciebie scenariusz do Mężczyźni wolą blondynki.
Ta rola zrobi z ciebie ikonę.
Ile mogę zarobić?
Stawkę kontraktową. Pięćset za tydzień.
Ile dostanie Jane Russell?
Wciąż negocjujemy.
Kontraktujemy ją przez inne studio.
Za ile?
- Musimy się dogadać. - Ile?
Chcą sto tysięcy.
Sto tysięcy?
Mnie proponujecie pięć tysięcy, a Russell sto?
Mam dostać grosze za rolę tytułową?
To poniżej krytyki.
- Koniec rozmowy. Cześć. - Czekaj, Marilyn.
Jebać Marilyn, wyszła.
Kochanemu maleństwu.
Jesteś
Początkiem wszystkiego
Przed tobą Nie było niczego
Chciałabyś zostać babcią?
Który mamy rok?
Przeniosłyśmy się w czasie?
Mamo, jest maj 1953 roku.
Nazywam się Norma Jeane i opiekuję się tobą.
Ale masz białe włosy.
Byłaś panną, gdy mnie urodziłaś.
Żaden mężczyzna cię nie utrzymywał,
a jednak urodziłaś dziecko.
Byłaś niezwykle dzielna.
Inna kobieta…
pozbyłaby się ciąży.
Pozbyłaby się mnie.
Nie byłoby ani mnie, ani Marilyn.
A ona zdobywa nie lada rozgłos.
Dostaje listy i telegramy od fanów,
kwiaty od nieznajomych.
Ale ty byłaś dzielna.
Postąpiłaś słusznie.
Urodziłaś dziecko.
Urodziłaś mnie.
Dotknęła ją tajemnicza choroba.
Nie jest do końca zbadana i wywołuje szereg objawów.
Czy jest dziedziczna?
Słucham?
Czy chorobę mojej matki…
można przekazać swojemu dziecku?
Marilyn, podam ci Yvet.
Pamiętasz ją? Ona ci pomoże.
Marilyn?
- Potrzebuję pomocy. - Wszystko przygotuję.
Kierowca przyjedzie po ciebie jutro o ósmej rano.
Proszę zawrócić.
Zmieniłam zdanie.
Przecież mi wolno.
Nic nie widzę.
Jest pani w dobrych rękach.
Posłuchajcie mnie. Zmieniłam zdanie.
Czemu mnie nie słuchacie?
Podaję pani znieczulenie.
Chcę jechać do domu.
Moment.
Przestańcie! Nie!
Norma!
Nie!
Pani Monroe?
Żegnaj, dziecinko
Kocham cię nad życie
Proszę pani?
Pora wychodzić.
Tęsknię za tobą skrycie
Pani Monroe?
Nikt nie wypełni luki po tobie
Spełnił mi się amerykański sen.
Jestem za to wdzięczny losowi.
Nie każdy ma to szczęście.
Baseball to całe moje życie, zbudowałem na nim karierę.
A teraz…
jestem emerytem.
Ale nie narzekam na brak zajęć.
Występuję publicznie, prowadzę biznesy.
Zanudzam cię.
Skądże.
To zapewne wyjątkowe uczucie…
być bohaterem.
Nie wyglądasz mi na emeryta.
Często gościsz na łamach gazet.
Nie tak często jak ty, Marilyn.
Ja?
Wiesz…
tak studio promuje filmy.
Hieny z nich.
Zmyślają parszywe plotki.
Powinnam się do tego przyzwyczaić,
ale nie potrafię.
Przykro mi to czytać.
Od czego zaczęłaś?
Ale co?
Karierę filmową.
Jak zaczęłaś grać?
Sama nie wiem.
Po prostu…
ktoś mnie odkrył.
Ale jak?
Chodźmy stąd.
Boję się tych ludzi.
Posłuchaj.
Doskonale wiem, co znaczy…
samotność.
I pogoń za lepszym życiem.
Za zwykłym życiem.
I przyzwoitym.
Chcę zacząć wszystko od zera.
Zamieszkać gdzie indziej, z dala od Hollywoodu.
Chcę mieszkać w…
Czechow!
Chcę zamieszkać w Nowym Jorku.
Studiować aktorstwo.
Takie poważne.
W filmach gra się fragmenty.
Rola jest pocięta na kawałeczki. Aktor nie odpowiada za całokształt.
Chcę odgrywać jedną rolę przez cały wieczór na deskach teatru.
Lecz najbardziej…
chcę ustatkować się jak każda kobieta.
I założyć rodzinę.
Uwielbiam dzieci.
Mam fioła na ich punkcie.
Ktoś zmarł?
Co się dzieje?
Skąd te kwiaty?
Umarłam? Czy to zakład pogrzebowy?
Jestem niewolnicą Marilyn Monroe.
Moje życie miało wyglądać jak luksusowy rejs,
a w istocie płynę przez nie starą łajbą jak Lorelei Lee.
Nie mówi pani poważnie.
Jeśli nie byłaby pani Marilyn, to kim?
Jest pani okrutna.
Doskonale pani wie, że każda kobieta na świecie
dałaby się posiekać, żeby być na pani miejscu.
Wiem.
„Marilyn, osładzasz mi każdą chwilę”.
„Marilyn, jesteś puszczalską blondynką.
Nikt cię nigdy nie pokocha, wstrętna dziwko.
Wynocha z radia, telewizji i kina.
Psujesz nasze dzieci. Nie znoszę cię”.
Są jak krytycy filmowi.
Kochają albo nienawidzą Marilyn.
Co mi do tego?
Racja, jest dziwką miesiąca.
- Whitey! - Uroczą zdzirą.
Napiszę jej list I będę kochał bez końca
Ten list powinna pani sama przeczytać.
Masz baseballowy kij, to mnie nim rżnij. Sorki.
„Droga Normo Jeane!
Napisanie tego listu przyszło mi z niebywałym trudem”.
Sam nie wiem, czemu piszę do ciebie po tylu latach.
Miałem zawał i dlatego wziąłem pod lupę swoje życie.
Moje zachowanie pozostawia wiele do życzenia.
To on.
Jestem twoim ojcem, Normo Jeane.
Właśnie przeczytałem w gazecie wywiad z Marilyn Monroe.
Wzruszył mnie do łez.
Wyznałaś, że masz matkę w szpitalu, a ojca nie znasz.
I że wyczekujesz go z utęsknieniem.
Moja biedna córciu.
Boże.
- Nie wiedziałem o tym. - To on.
Wiedziałam.
Obserwował mnie ten cały czas.
Czułam to.
Wkrótce skontaktuję się z tobą osobiście.
Wypatruj mnie, kochana córciu.
Pojawię się w ważnym dla ciebie dniu
i będziemy mogli nadrobić czas, który nam odebrano.
Zatroskany ojciec.
Marilyn!
RUSSELL I MONROE W MĘŻCZYŹNI WOLĄ BLONDYNKI
Marilyn!
Poświęcisz nam chwilkę?
Marilyn!
Mam wiadomość.
Udaj się sama wieczorem do hotelu.
Będziesz mieć specjalnego gościa.
Specjalnego gościa?
Chodzi o mojego ojca?
Nie jest ci smutno być tu dziś samej?
Kiedy weźmiecie ślub?
Ślub?
Skądże.
Przyszedł mój ojciec?
Czuję się jak w zagmatwanym filmie z happy endem.
Twój ojciec?
Ponoć czeka na mnie w hotelu specjalny gość.
W imię miłości Francuz jest rad
Wkroczyć na pojedynku szlak
Lecz mężczyzna romantyczny jest
Gdy ma ten szczodry gest
Całowanie po rączkach
To staromodna mrzonka
Kobiety kochają brylanty i kropka
Buziak, może i słodki
Ale to właśnie błyskotki Weselą, cieszą oko
I dają do życia środki
Nasza uroda kiedyś przeminie Stara dama wokół palca
Mężczyzny sobie nie owinie
Bez znaczenia szlify i kształty Żadne nie stracą uroku
Kobiety kochają brylanty…
Tatusiu.
Tam na ekranie to nie jestem ja.
Tiffany’s!
Cartier!
Black Starr!
Frost Gorham!
Harry Winston Pokażcie swoje błyskotki!
Jeśli przyjdzie czas szukać prawnika I pan zostawi cię na lodzie
Chociaż brylanty zostaną przy tobie
Chodźmy.
Wyskrobałaś je dla poklasku?
Tatusiu?
Skarbie.
To tylko ty.
Marilyn, chcę, żebyś była szczęśliwa.
Jestem szczęśliwa.
Całe życie byłam.
Kochamy się.
Pora się pobrać.
Chyba tak.
Bardzo cię kocham.
Chcę cię chronić przed tymi szakalami.
Zabrać z dala od tych okropności.
Wiem.
Jesteś początkiem wszystkiego
Małą osobą
Dzięki tobie
Świat narodził się na nowo
Tylko tyle? To już koniec wiersza?
- Tak. - Ładny.
Ludzie robią sami spaghetti?
Myślałam, że to się tylko kupuje.
Pachnie wybornie.
Mogę spróbować?
Mam to zjeść na stojąco?
Marilyn, jak to jest być gwiazdą kina?
Żadna ze mnie gwiazda.
Jestem zwykłą blondynką.
To twój naturalny kolor?
Nie.
Przeraża mnie do szpiku kości,
że w prawdziwym życiu
rozmowy wleką się w nieskończoność.
Jak stary autobus.
Kiedy je zakończyć?
Albo…
Skąd wiadomo, o co ludziom chodzi,
skoro może im chodzić o nic?
W scenariuszu wszystko jest po coś, a w życiu nie.
Życie dzieje się i już.
Trochę jak pogoda.
Skarbie, jeśli bokser zaliczy sierpowy,
to kontratakuje.
Po prostu trzeba zachować czujność.
Bez tego…
Powinienem kogoś na was nasłać, gnoje.
Spokojnie.
Nie tędy droga.
Jesteśmy po twojej stronie.
I jej też. Prawdziwa z niej…
Dama.
Uważamy, że ktoś powinien odkupić od nas kliszę,
żeby nie wpadła w niepowołane ręce.
Gdzie, kurwa, jesteś?
Gdzie byłeś, tatusiu?
To wszystko moja wina.
Coś mi odbiło i stąd ten nieporządek.
Zobacz. Mają cię za kawał mięcha.
Nie, tatusiu.
Nie chcę tego.
To się postaw.
Odejdź z tego nowego filmu.
Muszę pracować. To moje życie.
Zażądaj ambitniejszych ról.
Bo jak nie, to odchodzisz.
Powiedz, że mąż kazał ci rzucić pracę.
Dobrze. Tak im powiem.
Rozumiesz, jak bardzo cię kocham?
Rozumiem.
Boli mnie, że tak się upadlasz.
Żal mi było tego potwora.
Niby czemu?
Miał się z nią ożenić?
Wyglądał na zbira, ale nie był zły do cna.
Brakowało mu odrobinkę miłości.
Chciał czuć się kochany i potrzebny.
Ciekawa opinia.
Czujesz ten przyjemny podmuch?
Miło chłodzi stopy, prawda?
Chcesz gdzieś jeszcze iść?
Cięcie!
Jak miło!
Tatusiu?
Wybacz, tatusiu.
- Długo czekałeś. - W końcu wróciłaś.
Jesteś z siebie dumna?
Nie.
Jesteś zadowolona?
- Nie. - Łapy precz.
- Proszę… - No jesteś?
- Co? - Nie.
- Pracuję jutro. - Lubisz tak się rozkraczać?
Proszę, przestań.
Wiesz, jak mnie to wnerwia?
Niech wszyscy wiedzą, jaka z ciebie dziwka!
Wstawaj, mówię!
Kurwo jedna!
Chodź tutaj!
Droga córciu, nie widziałem twojego nowego filmu.
Odstraszył mnie jego wulgarny tytuł i reklamy.
Billboardy z twoją podobizną nieprzyzwoicie podwijającą sukienkę
zniechęciły mnie do zakupu biletu.
Kurwa!
Chciałem poznać twojego męża.
Podziwiam go od lat.
Szkoda, że twoje małżeństwo z tak wybitnym sportowcem
skończyło się paskudnym rozwodem.
Gdybyście mieli dzieci, to spaliłyby się ze wstydu.
Moja Magda.
Magda.
NOWY JORK, 1955
Marilyn Monroe?
Tutaj?
Chce zagrać Magdę?
„Gdy wracam pamięcią do tamtego dnia, czuję zapach świeżego prania.
Mam przed oczami balię, a na tafli wody mój wiersz dla Magdy.
Nerwowo zbieram strony,
nim tusz rozpłynie się bezpowrotnie, a z nim mój wiersz”.
Ten się w niej podkochuje.
„Napisałem dwieście słów tylko dla niej.
Moją miłosną litanię.
Nawet po 40 latach serce wyrywa się z piersi do ciebie.
Pamiętam, jak oblała się rumieńcem,
podniosła swe piękne oczy znad wiersza i rzekła”…
Nie widzę w niej Magdy.
MARILYN MONROE I TOM EWELL W SŁOMIANYM WDOWCU
Magda była moją pierwszą miłością.
Niespełnioną.
I niewyznaną.
Gdyby żyła, byłaby teraz po pięćdziesiątce.
Moja piękna i dojrzała Magda.
Mam kilka pomysłów na rolę Magdy.
Chcesz posłuchać?
Oczywiście.
Miło, że się przykładasz.
Magda jest jak Natasza z Trzech sióstr.
Natasza jest pośmiewiskiem z powodu koloru sukienki,
a Magda przez swój angielski.
Kto ci to powiedział?
Ale co?
Że moja sztuka przypomina Trzy siostry.
- Nikt. - Kazan?
Mówił, że z nich czerpałem?
Nie.
Znam tę sztukę.
Zawsze sądziłam…
że nadaję się do roli Nataszy.
Natasza Czechowa…
zaskakuje czytelników.
Natasza okazuje się silna i podstępna.
Bywa też okrutna.
Twoja Magda niewiele się zmienia.
Zawsze jest dobra.
Racja.
Jest dobrą osobą jak jej pierwowzór.
Okrucieństwo nie leżało w jej naturze.
Rozumiem.
Co jeszcze wywnioskowałaś o Magdzie?
Wydaje mi się, że Magda nie potrafi czytać.
Gdy Isaac pokazuje jej wiersz, ona udaje, że go czyta.
O Boże.
Ona była analfabetką.
Masz rację.
Dziękuję ci.
Zwracać się do ciebie Marilyn?
Czy to tylko pseudonim?
Mów mi Norma. Tak się nazywam.
Jak wolisz, Normo.
Albo mógłbym cię nazywać…
moją Magdą.
Mnie się podoba.
Moja sekretna Magda.
Dobrze.
Ale przy innych będę mówić ci „Marilyn”,
żeby uniknąć nieporozumień.
Przy innych mów do mnie, jak chcesz.
Możesz na mnie gwizdać.
Możesz na mnie wołać „hej, ty”.
„Hej, ty”.
MILLER I MONROE BIORĄ ŚLUB
To już pewne.
Arthur Miller i Marilyn Monroe wkrótce się pobiorą.
Jaki ślub zaplanowaliście?
Cichy.
Jak tu pięknie!
Chcę tu zostać na zawsze!
Pięknie tu jak w raju.
Tatusiu!
Zostańmy tu na zawsze.
Kocham cię.
Oboje cię kochamy.
Szybciej.
Dzidziuś zgłodniał. Chce, żeby mamusia coś zjadła.
Mówisz?
Dzidziuś zamawia, ja tylko go noszę w brzuszku.
Akurat.
Jego i michę ziemniaków.
Grzeczna ze mnie dziewczynka?
Oczywiście, najdroższa.
Zbliż się.
Kocham tylko ciebie.
Nie napiszesz nigdy o mnie, prawda?
Oczywiście, że nie, najdroższa.
Skąd taka myśl?
Niektórzy pisarze tak czasem robią.
Nie jestem jak inni.
My nie jesteśmy jak inni.
Gdzie błądzą twoje myśli, najdroższa?
Tatusiu…
Nie każ mi wracać do filmu.
Nie chcę już nią być.
Ostatnim razem ledwo się od niej uwolniłam.
Jest wspaniała.
Ciąża jej służy.
Cieszą ją nawet poranne nudności.
Uznaje je za coś całkiem normalnego.
Esther była potworna.
Norma jest całkiem inna.
Żałuję tylko jednego…
że czas pędzi tak szybko.
Tym razem mnie nie skrzywdzisz?
Nie zrobisz tego, co wtedy?
Nic nie zrobiłam.
- Nie chciałam cię skrzywdzić. - Nieprawda.
To była twoja decyzja.
Nie jesteś tamtym maleństwem.
Jesteś innym dzieckiem.
Nie. Jestem tym samym dzieckiem.
On nas kocha.
Powiedział, że oddałby za nas życie.
Kwiaty wprowadzają miły nastrój.
Goście czują się chciani.
Za krótko je ścięłaś.
Co ja narobiłam?
Spokojnie, zaradzimy temu.
Patrz.
A gdzie Norma?
Uwielbiam ją. Miałam o niej mylne wyobrażenie.
- Jest taka oczytana. - Nawet czytała wypociny Rudy’ego.
Miło, że chociaż ktoś.
Boże, spójrzcie tylko.
- Widzieliście? - Przepiękne.
Niesamowite.
Najdroższa…
Nie przyjdziesz do nas na plażę? Czemu chowasz się po kątach?
Już idę. Chcę tylko…
Nie przejmuj się tak ich odwiedzinami.
Przecież ich znasz.
Oni mnie nie lubią. Przyszli do ciebie.
Nie bądź śmieszna.
Przyszli do nas obojga.
Chodźmy, proszę. Goście czekają.
Najdroższa, chodź ze mną.
Wyglądasz przepięknie.
Chodźmy.
Wszystko w porządku?
Zaniosę im piwo.
Spokojnie. Nic mi nie jest.
Pomocy.
Ratuj moje dziecko.
Tatusiu, odbierz poród!
- Tatusiu! Pomocy! - Norma!
Kochaj, kochaj mnie
W nocy i we dnie
Tylko o twej miłości śnię
Całuj, całuj mnie
W nocy i we dnie
Tylko o twych ustach śnię
Przyznam nieskrycie
Mam skrzydlate marzenie
Którego spełnieniem
Jest u twego boku życie
Kochaj, kochaj mnie
W nocy i we dnie
Tylko o twej miłości śnię
Nie jestem idiotką i wiem, że żart jest o mnie!
- Jaki żart? - Ten o galaretce!
Marilyn…
- Przestań! - Nie muszę tu być!
- Precz! - Na miłość boską!
- Co jest? - Już nie mogę.
- Rozumiem. - Mam dość!
Chodź do garderoby. Mamy coś dla ciebie.
Chwila.
- Chodź odpocząć. - Zaraz przyjdę.
Chodź ze mną, dziecinko. Grasz świetnie.
Fantastycznie.
Billy, ona jest chora.
To nie jej wina.
Jestem przy tobie, kochana.
Oddychaj. Już dobrze.
Spokojnie, Marilyn. Nie ruszaj się.
Przecież wiesz, co to.
Jeszcze chwilkę.
- Nie ruszaj się. - Już dobrze.
I po krzyku.
Oddychaj.
- Czuję się dobrze. - Widzisz?
Nic mi nie jest.
Jak mogę ci pomóc?
Jak pomóc nam?
Od wydarzeń w Maine coraz bardziej oddalamy się od siebie.
Najdroższa, martwię się o ciebie i twoje zdrowie.
Ciągle łykasz jakieś leki.
Chcesz się wyniszczyć?
Co ty wyprawiasz ze swoim życiem?
Moje życie to nie twoja sprawa.
Narobisz sobie kłopotu.
Lepiej stój na czatach.
Jeśli Bienstock cię przyłapie…
- Co z tobą? - Nie jestem zbyt bystra.
Skądże. Ale jesteś trochę roztrzepana.
Nie. Jestem tylko głupia.
Gdybym miała trochę rozumu, nie grałabym w tej nędznej orkiestrze.
Rozum to nie wszystko.
Przy życiu trzyma nas tylko ten zlepek żył i tętnic.
Jedna pęknie i robi się krwiak.
Cięcie!
Kurwa!
Pierdolę ciebie i ten film!
Kochana?
- Podejdziesz? - Już idę.
Whitey?
- Spokojnie. - Chodź, kochana.
Coś na uspokojenie? Kodeinę?
- Spokojnie. - Chcę do domu.
- Do domu. - A może ochłoniesz?
Chcę jechać do domu!
Do domu!
Słyszałem o twojej tragicznej stracie.
Przyjmij moje szczere kondolencje.
Ciężko udźwignąć śmierć nienarodzonego aniołka.
Za dużo tu ludzi!
Po co Bóg stworzył tylu ludzi?
Biedne, bezbronne niewiniątko.
O twojej stracie już rozpisują się gazety.
Wkrótce skontaktuję się z tobą osobiście.
Spójrz, Normo Jeane…
ten pan to twój ojciec.
Skontaktuję się z tobą już niedługo. Obiecuję.
Spójrz, Normo Jeane, ten pan to twój ojciec.
Spójrz, ten pan to twój ojciec.
Wyjaśnię ci osobiście, dlaczego byłem nieobecny.
„Zatroskany i kochający ojciec”.
Kim pan jest?
Jestem twoim mężem, najdroższa.
Halo?
Przyjdzie pani dziś do pracy?
Nie.
Marilyn nie przyjdzie dziś wystawiać się na pośmiewisko.
Kręćcie bez niej!
Whitey?
Obiecuję, że przywołam naszą Marilyn w godzinę.
Wszystko będzie dobrze.
W porządku.
Nie ma dzidziusia.
Nie ma.
Wiem.
Wszystko się ułoży.
Kochana Marilyn.
Już dobrze.
Przyjdź, proszę.
Nie opuszczaj mnie.
- Proszę. - Już nadchodzi.
Przyjdź, proszę.
Zaraz będzie.
- Nie opuszczaj mnie. - Jeszcze chwila.
Zaraz tu będzie.
Proszę.
Marilyn!
MARILYN MONROE W PÓŁ ŻARTEM, PÓŁ SERIO
Kocham was całym serduszkiem.
Nikt nie jest ideałem.
KONIEC
Szampana, pani Monroe?
Mały kieliszeczek.
Pomoże mi zasnąć.
Często widzę twoją piękną buźkę.
Zawsze wyglądasz tak niewinnie.
Najwyraźniej nie każda twarz odzwierciedla duszę.
Straciliśmy zbyt wiele lat.
Muszę się z tobą zobaczyć, moja piękna córciu…
nim wyruszę w podróż i rozdzieli nas bezkresne morze.
Zatroskany ojciec.
Pani Monroe.
Proszę pani?
Straszny ukrop w tym kinie.
Pani Monroe?
Proszę pani?
Wylądowaliśmy w Nowym Jorku.
Już jesteśmy. Pomogę pani.
Wezmę płaszcz.
Gotowa? Raz i dwa.
- Tak. - Uwaga na głowę.
Nic się nie stało.
Tędy.
Dobrze.
Jeszcze kawałek.
Jestem aresztowana? Co ze mną będzie?
Pani Monroe?
Proszę się tu nie kłaść.
Pomóżcie.
- No dalej. - Wstajemy.
Nie spotykamy się z prezydentem dla seksu.
Znaczy się, nie tylko.
To nasze dusze się spotykają.
Powiedziałam to na głos?
Pani bilet na wieczorny lot do Los Angeles.
Na dziś? Ale…
Plany prezydenta się pozmieniały, więc pani również.
Musi pilnie wracać do Waszyngtonu i dlatego nie zostaje tu na noc.
Rozumiem.
- Odejść. - Zrobić miejsce.
Z drogi.
Niech to szlag!
- Idźcie stąd! - Zrobić miejsce.
Uwaga pod nogi.
Ostrożnie.
Proszę iść szybciej.
Nie jestem kaleką, mogę chodzić o własnych siłach.
Jezu!
Traktujecie mnie jak kawał mięcha. Robicie za obsługę hotelową?
Poczekajcie.
Niech się pani odświeży.
Chryste.
Proszę ze mną.
Tędy.
Proszę pani?
Tędy, pani Monroe.
Pani Monroe do pana.
O co chodzi?
Rozumiem.
Czyli kto?
Tak się cieszę, że jesteś. Mam dziś ciężki dzień.
Słyszałam, skarbie.
Mogę ci jakoś ulżyć?
Zobacz jej zdjęcia, to nieprzeciętna kobietka.
Niech pan mnie nie poucza.
Kochanie, nie krępuj się.
Panie prezydencie.
- Panie prezydencie? - No dalej.
Asystentka gubernatora utrzymuje, że molestował ją pan.
FBI dotarło też do pracownicy Białego Domu
gotowej zeznawać, że mieliście romans.
Te zarzuty godzą w dobre imię…
- Dalej. - …prezydenta i USA.
Moje życie osobiste to moja sprawa.
Kto mnie tu przywiódł?
Marilyn?
Dlaczego Marilyn tak się zachowuje? Czego ona chce?
Może to scena z filmu?
Wcielam się w blondynkę, znaną aktorkę,
która ma miłosną schadzkę z wielkim i przystojnym politykiem,
prezydentem Stanów Zjednoczonych.
Znana amerykańska aktorka wystąpiła w niewinnym soft porno.
Tylko raz. Bo czemu nie? Każdą scenę można odegrać.
Można zagrać dobrze albo kiepsko.
Kilka minut i po krzyku.
Lubisz to, szmato.
Tylko nie wymiotuj.
Byle nie na jego łóżko.
Nie kaszl i nie krzyw się. Musisz połknąć.
- Musisz połknąć. - Ty szmato…
Kochanie!
Jesteś fantastyczna.
Panie prezydencie?
Zarzuty tych kobiet…
To wszystko godzi w dobre imię USA.
Panie prezydencie?
Koguciku, co one ci zarzucają?
Nie jestem dzieckiem i wiem, że jesteś światowym człowiekiem.
Mną się nie przejmuj.
Pani Monroe.
Proszę wstać.
- Jezu! Złap ją. - Trzymam.
Tędy, pani Monroe. Pomóc pani?
Kocham naszego prezydenta.
Kocham go.
- Proszę pani? - Nic mi nie jest.
Proszę nie wchodzić.
- Co się stało? - Myślałam, że umarłam.
- Przysnęło ci się. - Na chwilę.
- Boże. - Daj spokój.
Faktycznie wyglądasz na nieboszczkę.
- Muszę się napić. - Na zdrowie.
Lepiej? Tylko nie krzycz już.
Kto mówi?
Reflektor świeci dla ciebie.
Światło reflektora cię otacza. I zawsze ci towarzyszy.
Reflektor świeci dla ciebie.
Światło reflektora cię otacza. I zawsze ci towarzyszy.
To tylko sen.
Nic więcej.
Śni mi się to.
To tylko chory sen.
Jezu, ale upiorny sen.
Istny koszmar.
Nie chciałem sprawić ci przykrości ani igrać z twoimi uczuciami.
Podupadłem na zdrowiu.
Choć nie znam cię osobiście,
to często gościsz w moich myślach.
Tych straconych lat nie da się nadrobić.
Niestety czas płynie nieubłaganie jak wartki potok.
Mamy go coraz mniej.
Wkrótce skontaktuję się z tobą. Obiecuję.
Więc na co czekasz?
Zatroskany ojciec.
Norma?
Mówi Eddy G. Cass nie żyje.
Zadławił się swoimi wymiocinami. Umarł jak typowy pijaczyna.
Znalazłem jego ciało dziś rano.
Zostawił coś dla ciebie.
Większość zostawił mi.
Nigdy go nie zawiodłem, więc dużo mi zapisał.
Chciał, bym tę jedną rzecz dał kiedyś tobie.
Bardzo mu na tym zależało.
Powtarzał, że zawsze cię kochał.
Nie.
Słucham?
Nie przyjmę tego.
- Niczego nie chcę. - Czemu tak mówisz?
Nie wiesz, co to jest.
Prześlę ci to kurierem. Przyjdzie ekspresem.
Dziękuję.
Chwileczkę.
Gdzie mój portfel?
Nie ma go w torebce?
Gdzie się zapodział?
Też nie chciałeś tamtego dziecka.
Taka była prawda.
KOCHANEJ CÓRCE
NIE BYŁO ŻADNEGO ZATROSKANEGO OJCA – CASS
Spójrz, Normo Jeane.
Ten pan to twój ojciec.
NA PODSTAWIE POWIEŚCI JOYCE CAROL OATES
JEŚLI POTRZEBUJESZ POMOCY LUB ZNASZ KOGOŚ, KTO JEJ POTRZEBUJE,
PRZYDATNE INFORMACJE I MATERIAŁY ZNAJDZIESZ NA STRONIE:
WWW.WANNATALKABOUTIT.COM
Napisy: Aleksandra Domke-Jarre