Op 31 December, 2014...
rijdt een taxi door San Francisco...
vanaf Chinatown naar Marin.
De auto had één passagier. Een vrouw.
Haar geboortenaam, Adaline Bowman.
Haar tegenwoordige alias, Jennifer Larson.
Dit is het eerste en laatste hoofdstuk van haar verhaal.
Sorry, je moet zachtjes doen. Mijn vader slaapt nog. Hij werkt 's nachts.
Kom binnen.
Ik heb gisteravond de kleurscheiding in de digitale print afgemaakt.
Ik heb wat lijntekeningen van het internet afgehaald.
En heb wat onvolkomenheden afgedrukt. Dat is mijn geheim. Vervaging en verkleuring.
Niemand zal daar vraagtekens bijzetten. In geen miljoen jaar.
Waarom 29? Als ik jou was had ik er een paar jaar afgehaald.
Je had makkelijk...
Je bent heel aardig, Tony. Goed gedaan.
Het was een genoegen om zaken met je te doen. Als vrienden van jou...
Waarom doe je dit? - Sorry?
Jij bent slim. Vervalsen is een misdrijf.
Het kost je een boete van $ 250.000 en zes jaar in de gevangenis.
Verdomme. Ben je een agent? - Nee. Ik sta heel ver van de wet af.
Maar ik zie niet graag mogelijkheden verspild worden, Jeff.
Tony, mijn naam is Tony.
De gesigneerde honkbal is bestemd voor Jeff.
Wordt niet slordig. De kleine dingen kunnen je de nek omdraaien.
Lieverd, ik ben thuis.
Reese?
Hallo. Goed zo.
Je zult de nieuwe boerderij te gek vinden.
Frisse lucht, heel veel land, bomen, beekjes...
Je zult je weer een puppy voelen.
Wist jij dat je over-over grootmoeder daar is geboren?
De mijne ook, natuurlijk niet in dezelfde periode.
Ik moet gaan werken.
Naar Civic Archieven, alstublieft. - Dat duurt even. Het staat vast.
Oké, dan graag via California en Hyde.
Er zijn wegwerkzaamheden op Hyde. - Blijft u dan hier...
rijdt naar golf, golf naar Bush, Bush naar Polk, Polk naar Grove...
en zet mij er dan uit op de hoek van de markt.
Wil jij mijn baan? - Je weet maar nooit.
Goedemorgen, Jenny. - Goedemorgen.
Hoi, Kenneth. - Wij dachten dat je niet zou komen...
vanwege oudejaarsavond enzo.
Het is nog steeds woensdag. En het begint toch vanavond pas leuk te worden.
Heb je zin in wat spanning? - Ja hoor. Wat is het?
Jouw favoriet, het journaal-archief. Het is eindelijk gedigitaliseerd.
Wij hebben hulp nodig om het te versturen. - Dolgraag.
Adaline Marie Bowman, is geboren om 00:01, 1 Januari, 1908...
in Childrens Hospital, San Francisco.
Het enige kind van Faye en Milton Bowman.
Op 16 Juni, 1929, net als Adaline Bowman en haar moeder...
de oppervlakte bewonderen waar over drie jaar de Golden Gate brug zal komen.
Een jonge ingenieur, liet ongewone hoffelijkheid zien.
87 dagen later trouwde Adaline met Clarence James Prescott...
in de oude St. Mary's Kathedraal in San Francisco.
Drie jaar later beviel Adaline van een meisje.
Ze noemden haar Fleming, naar de oma van Adaline.
Op 17 februari, 1937, verloren acht werknemers en twee ingenieurs hun leven...
als 'n sectie van steigers door 'n veiligheidsnet vallen gedurende de bouw van de Golden Gate brug.
Tussen de overledenen was de man van Adaline.
Tien maanden na de dood van haar man...
reed Adaline richting het noorden naar het strandhuisje van haar ouders...
waar de 5-jarige Flemming haar stond op te wachten...
als er ineens iets zeer ongewoons gebeurt.
Bijna iets magisch.
Sneeuwval in Senoma County, Californië.
De onderdompeling in het ijskoude water...
veroorzaakte dat Adaline's lichaam in een zuurstofloze reflex ging...
direct stopte haar ademhaling, dan langzaam haar hartslag.
Binnen 2 minuten, daalde de inwendige temperatuur van Adaline...
naar 30 graden Celsius.
Haar hart stopte ermee.
Om 8:55 uur, sloeg een bliksemschicht in het voertuig...
ontlaad een half miljard volt elektriciteit en produceert 60.000 ampère stroom.
Het effect was drievoudig...
Ten eerste, de lading defibrilleerde Adaline Bowmans hart.
Ten tweede, werd zij uit haar zuurstofloze staat geschud...
waardoor zij binnen twee minuten haar eerste adem kon inhalen.
Ten derde, op basis van het principe Von Mymen elektronen compressie in deoxyribonucleic-zuur...
wat in 2035 zal worden ontdekt.
Zal Adaline Bowman voortaan immuun zijn voor de tand des tijds.
Zij zal nooit ouder worden, geen dag.
Naarmate de jaren verstreken, verwijt Adaline Bowman haar...
onveranderlijk uiterlijk aan een combinatie van een gezond dieet...
oefeningen, erfelijkheid en goed eruit zien.
Adaline? - Mariam, hallo?
Mijn God. Jij bent helemaal niks veranderd.
Dat is heel aardig van je. - Flemming? Jij bent volwassen geworden.
Dat is wat ik mijn moeder blijf vertellen. Zij gelooft me niet.
Het spijt me, we moeten echt gaan. - Jullie zien eruit als zussen.
Stop daarmee, anders ga ik het nog geloven.
Hoe is dat mogelijk? - Een nieuwe gezichtscrème uit Parijs.
Gemaakt van de koninginnenbij-honing. - Oké, lieverd. tot ziens. Leuk je te zien.
Er werd actie vereist. Weken later, terwijl zij een rustig bestaan leidden...
werd Adaline aan de kant gezet voor een kleine verkeersovertreding.
Mevrouw, hier staat dat u geboren bent op 1 Januari, 1908...
Dat klopt. - Dat maakt u 45 jaar oud?
Ja. - Mevrouw, ik hou dit bij mij.
Kunt u langs het bureau komen om het op te halen? Wilt u uw geboortecertificaat meenemen.
Geen probleem, agent. Is morgenochtend goed? - Natuurlijk.
Spoedig daarna, verhuist Adaline terug naar San Francisco...
en kreeg een administratieve baan bij de School voor Medicijnen.
Zij pakte daar elke gelegenheid aan om onderzoek te doen naar haar toestand.
Na 'n jaar van intense studie, was Adaline Bowman gedwongen om het feit onder ogen te zien...
dat er absoluut geen wetenschappelijke verklaring was voor haar toestand.
Bent u lid van een Communistische partij? Of bent u lid geweest?
Adaline?
Het spijt me, u heeft de verkeerde voor u.
Wij zijn van de FBI, Miss Bowman.
Wij willen u graag wat vragen stellen. - Waarom? Ik heb niks verkeerds gedaan.
Ik ben een goede Amerikaan. Hoe durft u me lastig te vallen bij mijn werkplek?
Dat kon niet anders. Wij hebben geen gegevens van uw woonadres. Deze kant op, graag.
U hoeft zich geen zorgen te maken, Miss Bowman. Wij gaan een paar testen bij u doen.
Als iemand contact opneemt, zeg hen dat ik op vakantie ging naar Europa en nooit terugkwam.
De volgende keer als wij elkaar zien, zal ik een nieuwe identiteit hebben.
Ik zal altijd jouw moeder zijn. Je moet mij alleen voorstellen als jouw vriendin.
Mama, nee. - Het moet zo zijn. Hier.
Om de vrijheid van haar dochter en zichzelf te verzekeren...
zwoor Adaline dat zij zich voort zou blijven bewegen...
haar naam te veranderen, en elk decennium haar woonplaats en uitstraling.
En nooit iets te vertellen over haar lot aan een andere sterveling.
Binnen zeven weken als Jennifer Larson voorgoed verdwijnt...
betrekt Susan Flietcher een boerderij in Ashton, Oregon...
Adaline Bowman, buiten een moment van zwakheid...
zal zich voor de komende 60 jaar aan haar eed houden.
Hallo, Ray wederom? - Amanda, je laat mij niet zitten, hè?
Ja, dat hebben we vorig jaar ook gedaan. Waarom vertrouw je mij niet?
Ik kan niet geloven dat jij geen beter aanbod heb gehad.
Onmogelijk. Zal ik je om 20:00 uur ophalen? - Dat is eigenlijk de reden dat ik bel.
Het Grand Hotel of Knob stuurt een auto voor mij.
Kijk jou dan. - Ben jij daar weleens met Nieuwjaar geweest?
Eén keer maar. Jaren geleden. - Het zal best verkwistend zijn.
Ik kan er maar beter mee beginnen. Ik zie je snel.
Heb je honger? Niet?
Je wilt gewoon met mij mee vanavond, of niet?
Sorry, jongen, het is een vrouwenavond.
Avery, als jij je camera niet weghaalt... - Allebei mijn handen liggen op de tafel.
Addison?
Dank u.
Gelukkig nieuwjaar. - Hé, Amanda. Jij klapte daar, of niet?
Hoe kon je dat raden?
Jij hebt goede manieren. - Wij zijn de laatste twee.
Pak een glas.
En wat heb ik gemist? - Niet veel, wat vrolijk gebabbel.
Grappig, hoe oud je ook wordt, Oudejaarsavond voelt nog steeds als die ene nacht...
waarin alles mogelijk is. - Wat is jouw oplossing?
Hetzelfde als altijd: Ware liefde. En jij?
Om dit jaar te leven alsof het mijn laatste zou zijn.
Je weet nooit, het zou kunnen. Op onze leeftijd, dus verrek ja.
Laten we leven.
Kijk uit voor een vrijgezel. Hij komt eraan.
Hoe ziet hij eruit? - Bruin haar, ijzig blauwe ogen, opgedoft...
Hoe komt het als ik met jou ben ik altijd baby's krijg?
Hij is hier. - Goedenavond, dames.
Welkom in de cougarstad. Ik weet het. Wij zien er niet uit als 28.
Je bent te aardig. Hoe heet je? - Dale Davenport.
Dale is een schilder. Een uitgehongerde artiest...
omdat hij de hulp niet accepteert van zijn familie.
Het spijt me. Kennen wij elkaar? - Nee, nee. Alleen jouw Cartier-horloge...
één van de allereerste.
Ik neem aan dat die jou is gegeven door een rijke opa.
Overgrootvader. Maar hoe weet jij dat ik schilder?
Jouw handen zijn bedekt met verf. Dat was een makkelijke.
Picassa, ga zitten. Drink wat van ons. - Natuurlijk.
Gelukkig nieuwjaar. - Gelukkig nieuwjaar.
Dank je.
Zes, vijf, vier, drie, twee, één... Gelukkig Nieuwjaar.
Hallo? Dank je wel, lieverd.
Nee, je hoeft niet te zingen. Alsjeblieft, ik heb al genoeg verjaardagen gehad.
Waar ben je? Ben je helemaal niet weggegaan?
Ik kan het je niet kwalijk nemen. Gaat het morgen nog door?
Mooi, oké, ga maar slapen. Ik hou van je.
Welterusten.
Wie hij ook is, ik hoop dat hij een verdomd goede smoes heeft.
Het spijt me. Ik wilde je niet laten schrikken.
Alleen... is het niet een traditie dat als je alleen bent op oudejaarsavond...
dat je een vreemdeling moet kussen?
Verdomme. die heb je al eerder gehoord. - Eén keer maar, van een jonge Bing Crosby...
type. Gelukkig Nieuwjaar.
Ik ben hier te oud voor. - Nee, niet weggaan.
Ik bel je morgen. Vertel mij wat ik allemaal heb gemist. Ik hou van je.
Dat zal mij leren om mijn hand niet ergens tussen te leggen waar het niet thuishoort.
Iets zegt mij dat dat niet waar is. - Weet je, dat was een riskante zet.
Wat? - Jezelf niet voorstellen voordat je vertrekt.
Ik ben een roekeloze waaghals. - Ik ben Ellis, prettig kennis te maken.
Zoals het eiland? - Geen één man is.
Ik ben Jenny. - Zoals het gedicht?
Nee, niet zoals de Sam... "zeg dat ik moe ben, zeg dat ik verdrietig ben...
"zeg dat ik oud word, maar toegevoegd, Jenny heeft mij gekust."
Wie heeft dat geschreven? - Iemand die romantisch is, denk ik...
Nu weet je het niet zeker. - Eigenlijk wel, maar ik...
Ik wil niet overkomen als een allesweter. - Jammer, ik ben gek op allesweters.
Waar ga je heen? - Ergens waar beter eten is, mijn huis.
En jij? - Terug naar het feest.
Ik wilde gewoon 27 verdiepingen met jou doorbrengen.
Dat was een riskante zet. - Wat?
Jouw afspraakje boven alleen laten. Ik hoop dat het dat waard was.
Waar heb je het over? - Ach, kom op, een mooie vrouw in het blauw.
Eindigt haar naam niet met 'Kova'?
Nee. Haar naam is Agnus Bogs.
Haar oom is de chef. Ik zal hem laten weten dat jij zijn eten lekker vond.
En zij is niet mijn date.
Taxi, mevrouw? - Ja, graag, dank je.
Goedenacht.
Ik wacht hier gewoon met jou. - Zodat je erachter kom waar ik woon?
Dat maakt het wel gemakkelijker om bloemen te sturen.
Oké. Dank je, maar ik red me wel.
Tot ziens, het is een avontuur geweest om jou te ontmoeten.
Dank u. - Wacht.
Daar ga je weer. Je hand ergens neerleggen waar het niet thuishoort.
Hoe komen wij in contact? - Gelukkig nieuwjaar, Ellis. Dankjewel.
Ben ik laat? - Niet meer dan gewoonlijk.
Gefeliciteerd, mama. - Dank je, lieverd.
Ik ben zo blij om jou te zien.
Je hoeft mij niet steeds kaarten te geven.
Ik hou van je. - Ik ook van jou.
Wanneer verhuis je weer terug?
De 3e week van Februari. - Precies volgens plan.
Natuurlijk.
Ik zie dat je ons gesprek over natrium bent vergeten?
Nee, ik kies er gewoon voor om het te negeren.
Eigenlijk... Ik denk eraan om zelf te gaan verhuizen.
Maar je hebt het naar je zin. - Ja. Maar er gebeuren te veel enge dingen.
Vorige week, viel Kayle Fonso, en zij brak haar heup.
De dokter zei, dat zij misschien nooit meer uit het ziekenhuis komt.
En die dag erop, belde Molly Andrews mij...
en zij vertelde mij over een geweldig pensioneringsgemeenschap in Arizona.
Zij is er vorig jaar heen verhuisd, en zegt dat zij nooit zo gelukkig is geweest.
Wat is er?
Ik ga vlakbij Oregon wonen, zodat ik dicht bij jou kan zijn.
Zodat je kunt blijven slapen. Misschien uiteindelijk bij mij kan intrekken.
Sinds ik op de middelbare school zat hebben wij niet meer samengewoond.
Maar je wordt er niet jonger op.
Wat als je naar Arizona verhuisd en er iets gebeurt? Wat als je ziek wordt?
Dan hoop ik dat jij komt om voor mij te zorgen.
Wat als ik te laat ben? - Nee, nee. Dit gaan we niet doen.
Niet op jouw verjaardag. Het is een feestdag.
Ik wist niet wat ik hoorde. - Waar hebben jullie het over?
Belangrijk nieuws, Mr Jones doneert $50.000 1ste editie klassiekers aan deze bibliotheek.
Welke boeken?
Daar komen we snel genoeg achter, want hij zal ze zelf komen afleveren.
Hallo. Ik ben Ellis. - Nee, hè.
Welkom, Mr Jones. - Dank u.
Namens de San Francisco Heritage Society...
wil ik graag onze oprechte dankbaarheid uiten, voor uw meest gulle gift.
Ik liet mijn zending bij ontvangst achter, maar het komt vast goed.
Als u het niet erg vindt, willen wij graag een foto dat u de boeken doneert.
Ja. Ja, geen probleem. Kunt u echter even wachten?
Hé? Ik ben het. De allesweter. - Wat doe jij hier?
Ik heb ook iets voor jou. Wat bloemen.
Daisy Miller door Henry James, Dandelion Wine door Ray Bradbury...
White Oleander, Janet Fitch.
Heel slim.
Hoe wist jij dat ik hier werk?
Ik probeerde het bestuur. Ik zag jou bij de vergadering naar buiten komen.
Dat had je wel in de lift kunnen vermelden.
Als we elkaar in 'n groter gebouw hadden ontmoet, had ik tijd gehad om dat te verbergen.
Ik weet niet hoe het met jou zit, maar ik ben klaar om wat te gaan doneren.
Perfect. Ik ben hier.
Geen denken aan, ik wil dat jij de boeken in ontvangst neemt namens de bibliotheek.
Nee, nee. Dat kan ik niet doen. - Jawel.
Nee. Ik wil niet op de foto. - Geen zorgen. Je ziet er adembenemend uit.
Het heeft niks met ijdelheid te maken. Ik wil gewoon niet graag op de foto.
Dan moet je het zelf weten. Als jij ze niet in ontvangst neemt, doneer ik ze ook niet.
Dat zou je niet doen. - Echt wel. Ik zou ze zelfs verbranden.
Ik wil gewoon niet dat er een foto van mij wordt gemaakt, Ellis.
Oké, prima. Hier is een alternatief. Laat mij je morgen mee uitnemen.
Dat is onmogelijk.
Oké. Dan pak ik gewoon de boeken weer in. Prima.
Waar?
Ergens waar jij nog niet bent geweest. - Als het in de stad is, is dat onaannemelijk.
Laat mij maar.
U kunt uw laarzen voor laten staan als u klaar bent.
Ik zal buiten staan. - Dat doen we. Dank je, Tom.
Oké. Ik geef het op.
In het eerstejaar van de goudstormloop kwamen er 60.000 mensen met een schip naar San Francisco.
En veel van hen trokken naar de heuvels, lieten hun boten achter.
Honderden boten werden achtergelaten aan de kade.
Het centrum van San Francisco werd gebouwd recht boven hen.
Dat wist ik niet. - Stadsdiensten...
vonden dit toen zij aan het graven waren om elektriciteit aan te leggen.
Mijn God. - Is dat niet mooi?
Is dat... - Ja, dat is een boot.
Dit is ongelofelijk.
We moesten natuurlijk onmiddellijk stoppen met het graven...
want we wilden dit aan het publiek laten zien. - We?
San Francisco Historische Maatschappij van het Behoud.
Laat me raden. Jij zit in het bestuur.
Ach, tegenwoordig laten ze iedereen in het bestuur.
Hoe ben jij eigenlijk aan je fortuin gekomen? Een erfenis?
Geluk...
Ik was goed in wiskunde tijdens mijn studie...
en in m'n vrije tijd ontwikkelde ik 'n algoritme voor het analyseren van klimaatgegevens.
Maar m'n kamergenoot bedacht dat het ook gebruikt kon worden voor de economische vooruitzichten.
Dus wij begonnen een bedrijf in ons studentenhuis.
Verkochten het een paar jaar later en met zijn helft vertrok hij naar Fiji.
En met mijn helft, doe ik dit. - Jouw werk is geld weggeven.
Ja, dat klopt, maar als je een verschil wilt maken in deze wereld...
dat is een stuk moeilijker dan het lijkt.
En jij, Jenny?
Ik heb een hond.
Ik moet terug. - Maar we zouden lunchen.
Het is te laat, Ellis. Ik heb maar een uur.
Laat me op z'n minst met je meelopen.
Bedankt voor dit alles. Je moet weten dat ik ga verhuizen.
Ik heb een idee.
Ik ga je een mop vertellen. Als je lacht...
moet je nog een keer met mij uit, voordat je verhuist.
Als je niet lacht, weet ik dat het niks wordt en dan geef ik het op.
Dat moet dan een flinke mop zijn. - Het is de grappigste ter wereld.
Maar hij is scherpzinnig en ingewikkeld, dus je zult hem waarschijnlijk niet begrijpen.
Ja, waarschijnlijk niet.
Vind je honkbal leuk?
Ja, dat vind ik leuk. - Mooi.
Op een dag in Fenway Park, Ted Williams, weet je wie hij is?
De harde klap, Batting average 344, toch?
Wat? Ja. Die Ted Williams.
Hoe dan ook, hij lummelt rond Fenway...
en 'n paard loopt langs en zegt: "Ik wil voor de Sox spelen".
Een echt paard? - 'n Echt paard.
Dus hij zegt, wat kun je dan?
En het paard zegt: "Ik raak ze ook, maar veel beter als jou."
Dus hij pakt een knuppel met zijn tanden, en Ted denkt oké...
En hij gooit er een paar...
zo de tribune in.
Dus Ted denkt 'Wauw'. Wat kun je nog meer?
En het paard zegt: "Korte stop kan ik ook". Dus Ted slaat een paar lage ballen...
en vreemd genoeg...
Is hij een stofzuiger.
Dus Ted zegt: "Kun je werpen?"
En het paard kijkt hem aan en zegt: "'Werpen?"
"Wie heeft ooit een paard zien werpen?"
Kijk.
Dames en heren, de dame is veroverd.
Dat is de slechtste mop die ik ooit in mijn hele leven heb gehoord.
Bedankt. - Dat was geen compliment.
Diner. Dinsdag bij mij thuis. 303-18 Street. 20:00.
Goed.
Goedemorgen, Miss Larson. Leuk u weer te zien.
Goedemorgen. - Wat kunnen we doen voor u?
Ik wil een ander persoon toevoegen aan mijn rekening.
Mag ik de reden weten? - Ik ga op reis.
Op reis.
Goed, ik pak de papieren. Ik ben zo terug.
Al deze bedrijven schatten ons hoog in.
Wat is dit? The Haloid Photographic Company?
Ze bestaan al 50 jaar. Ze maken fotopapier en apparatuur.
Ze zijn iets aan het ontwikkelen genaamd: elektrisch fotograferen.
Het kan de handel veranderen. Maar je ziet nog geen teruggave.
Het kan nog een paar jaar duren. - Dat is goed.
Ik haat het dat je vastzit aan tijd en je geld. - Ik heb geduld.
Krijg nou wat. Ze hebben hun naam veranderd.
Ze heten nu...
Laat maar, het begint met een "X"...
Het is Grieks. Je spreekt het uit als: "Xerox".
Xerox?
We kunnen beginnen met de handtekeningenkaart.
Wat is de naam van de medeondertekenaar? - Susan Fleisher.
Susan F-l-e... - i-s-h-e-r.
Ik heb wat zalm voor je gemaakt.
Dus gewoon opeten, dit is gewoon voedsel voor normale honden.
Ik wil dat je alles opeet. Begrijp je me?
Brave jongen.
Hallo.
Ellis?
Stoor ik?
Ik was al bang dat jij je bedacht had. - Nee, ik kon geen taxi krijgen.
Mag ik je jas aannemen?
Je huis is...
Nog niet af? - Ja.
Ik zag dat stuk hangen. Is dat een artistieke keuze?
Nee. Ik moet nog schilderen, stuken, en de bedrading aanleggen...
ik doe het allemaal zelf, dus het kan nog wel even duren.
Je eten brandt aan.
Maak het jezelf gemakkelijk. Ga lekker zitten.
Wat ben je aan het koken?
Het is een delicatesse die niet iedereen is.
Ik hoop dat je het lekker vindt.
Ben je klaar? - Wil je een roffeltje?
Het was dit of gevulde kwartel.
Zeg me niet dat je teleurgesteld bent.
Ik ben echt in de wolken nu. - Geweldig.
Tast toe.
Nou? - Het is perfect, alleen de muziek niet.
Hou je niet van jazz? - Jawel. Maar dit is iets anders.
Mijn moeder groeide op in Maine. Ze is een echte Engelse.
Lief, maar keihard.
Mijn vader, aan de andere kant...
had zijn hoofd in de sterren. Letterlijk.
Hij is een astronoom. Net gepensioneerd van Stanford.
Hij claimde dat hij een ongewone komeet heeft ontdekt.
Ongewoon? Op welke manier?
Hij had een wiskundige baan.
Dus volgens zijn berekeningen zou het weer langskomen in de winter van 1981.
Was dat zo? - Nee. Hij kwam niet.
Maar dat hield hem niet tegen om elk jaar te kijken.
Het was een soort ritueel wat hij had.
Mijn vader kijkt nog steeds.
Nog een glas wijn en dan ben ik aangeschoten.
Nee, doe maar niet. - Kom op. Je weet wat ze zeggen in Italië?
Anni, Amori e bicchieri di vino, run contano is mai.
"Jaren, aanbidders, wijnglazen..."
"Jaren, geliefdes en glazen met wijn...
"dat zijn de dingen die nooit leuk zijn."
Je hebt geen idee.
Ik hou van je uitzicht.
Bedankt.
Ik hou van de manier hoe jij leest.
Wat?
De eerste keer dat ik je zag, kwam je uit een vergadering en je was aan het lezen.
Je haar was naar achter en je had een blauwe jurk aan.
Het was een boek in braille. Ik liep langzamer om je te bekijken.
Hoelang heb je gekeken? - Lang genoeg om te zien dat je niet blind was.
En toen moest ik je ontmoeten. Ik wist nog niet hoe, maar...
ik wist dat het zou gebeuren.
Ik denk...
dat ik die dag herinner.
Ja, het was een boek in het Noors.
En door de uitspraken was het haast onmogelijk om te begrijpen.
Je maakt een grap. - Ja.
Neem je me in de maling? - Ja, tuurlijk.
Het was braille voor beginners. Kinderliedjes of zoiets.
Je kunt mij alles vertellen en ik geloof het.
Ik weet haast niks van je.
Dat is beter zo.
Nee, dat is niet zo.
Vertel me iets waar ik mij aan vast kan houden om nooit meer los te laten.
Laat het los.
Goedemorgen.
Ga opzij met je armen. Sommige moeten werken voor de kost.
Ik snap het, je gijzelt mij.
Kom je ooit terug?
Weet je zeker dat er niemand is die Engels of Spaans praat?
Nee, we willen het.
Ik moet gaan. - Wacht.
Wacht even. Ik probeer te onderhandelen in het Portugees.
Dat gaat niet.
Wat probeer je te zeggen? - Het regenwoudfonds wil 2.000 hectare kopen.
Je zit zelfs niet in de buurt. - Bedankt.
Ik ben te laat voor mijn werk.
Dat is het? - Laat het los.
Het is $1,50; mevrouw.
Mevrouw?
Ik heb me bedacht. Rij maar verder.
Begrepen.
Reese.
Schat, ben je in orde?
Ben je in orde, schat?
Zijn urine-creatinine is te hoog. Dat betekent dat zijn nieren falen.
Zijn toxine in zijn lichaam kunnen het niet aan.
Heeft hij pijn?
Dat is moeilijk te zeggen.
Wat zou u doen in mijn geval?
Ik zou denken aan...
wat voor geweldig leven hij had.
Hoeveel geluk jullie hadden door elkaar te vinden.
Mag ik een moment met hem alleen? - Tuurlijk.
Jenny. Met Ellis. Ik had je al een paar keer gebeld.
Ik hoop dat je mijn bericht hebt gehoord. Bel me terug.
Jenny.
Wat doe je hier?
Ik probeerde je te bellen. - Hoe kom je aan mijn adres?
De bibliotheek.
Wees niet van streek. Ik wist niet wat ik moest doen.
Mijn hond, ik moest...
ik moest hem in laten slapen. - Wat rot om te horen.
Je had moeten wachten tot ik contact opnam.
Er is een reden dat ik niet mijn adres geef.
Het spijt me. - Dit gaat niet werken. Ik ga verhuizen.
Meen je dat?
Alsjeblieft, voor jou.
Barbara Ireland voordat ze verhuisde naar Florida.
Ze heeft al haar boeken weggedaan.
Ik dit boek niet wegdoen, voordat...
Blijkbaar ben ik niet de enige die nostalgisch is.
Je had zo'n mooi leven. - Dat denk ik ook.
Ik wou dat jij...
Ze had er meer van kunnen maken.
Net als ik.
Herinner je dat nog? 1954, het was het eerste jaar op de universiteit.
Het is de laatste foto die ik van je heb.
Als je er een heb gezien, heb je ze allemaal gezien.
Dat is zo.
Wat is er?
Wat is er aan de hand?
Ik ben moe van het vluchten...
of te liegen tegen goede mensen.
Stop er dan mee.
Niemand zit je meer achterna.
Iedereen die achterdochtig was is allang dood.
Je hoeft niet voor altijd alleen te zijn.
Mis je het niet om iemand te hebben om van te houden? Het is zo lang geleden.
Het is niet hetzelfde als er geen toekomst is. - Wat bedoel je? Je hebt alleen maar 'n toekomst.
Ik bedoel een toekomst samen, samen oud worden.
Zonder dat is liefde...
teleurstellend. - Dat is voor iedereen.
Hoe vaak is mijn hart gebroken? - Te veel.
Als ik jouw uiterlijk en energie had, zou ik er gelijk voor gaan. Echt.
Ik heb iemand ontmoet. - Echt?
Op oudejaarsavond. Hij sprong in mijn lift.
Waarom heb je niks gezegd? - Omdat ik wist dat je zo zou kijken.
Verwacht er niet te veel van. Ik heb hem gezegd om me met rust te laten.
Ik was vreselijk. Wreed.
Zeg hem dat het je spijt. Dat je een fout hebt gemaakt.
Dat gaat niet. Ik ga weg.
Je verhuist naar Oregon, niet naar Timboektoe.
Kom op.
Als je het niet voor jezelf doet, doe het voor mij.
Alsjeblieft.
Kan ik u helpen?
Ik ben hier voor Ellis Jones. Hij verwacht me niet.
Eens kijken wat we daar aan kunnen doen.
En u bent?
Ongelofelijk spijtig.
Mr Jones, er is een gast hier voor u.
Ik weet zeker dat je een naam hebt. - Jennifer Larson.
Wilt u zeggen dat ik het begrijp als hij me niet wil zien.
Ik ben hier om te zeggen dat het mij spijt...
en dat mijn leven ongelofelijk is...
langer als hij zich kan voorstellen. Ik was emotioneel die dag...
En nu realiseer ik me hoe aardig hij was, en dat ik te stom was om het te accepteren.
Ik weet nu beter...
daarom wilde ik hem vertellen dat het mij spijt.
En vraag hem of hij naar beneden wil komen.
Laat me het goedmaken, ik wil met hem uit vanavond.
Alsjeblieft.
Het is Jennifer Larson. Ze zegt dat het haar spijt...
U heeft het gehoord? Goed.
Hij wil weten waar u hem mee naartoe neemt.
Op een plek waar hij nog nooit is geweest.
Hoi, Jenny.
Je denkt toch niet dat dit mijn eerste garage is?
Stil. Er is hier zoveel te zien.
Dit was vroeger een van de populairste bioscopen van de stad.
Een filmzaal? - Ja.
In de jaren 30, was er een vrouw genaamd: Mary Elizabeth Woods...
die las over een scheikundige zakenman die een drive-in theater bouwde in Camden, New Jersey.
En natuurlijk wilde ze er zelf een hier in San Francisco.
Iedereen dacht dat ze gek was geworden, en dat ze idioot was geworden.
Ze sliep met iedereen behalve haar man, en dat ze beter was als iedereen.
In elk geval...
Door de lokale verordening kon ze geen openlucht theater openen.
Dus bracht ze de auto's hierheen. Daar zit het scherm.
Het was spectaculair. Denk ik.
Ben je klaar voor het beste deel?
Kijk naar boven.
Ze had verlichte vezels geïnstalleerd.
Ze hebben de tijd genomen om het zonnestelsel te maken.
Is het niet prachtig?
Ja.
Wat doe je?
Kom maar.
Proost.
De grootste paradox van alles is dat...
hoe beter de apparatuur wordt, hoe verder we kunnen zien...
maar niet in de toekomst, maar in het verleden.
Gebeurtenissen waar het licht ons nog niet heeft bereikt.
Ik begrijp nog steeds niet dat mensen iets om de geschiedenis geven.
De toekomst heeft ook zijn charme.
We kunnen het over die van ons hebben.
Ellis... - Niet de verre toekomst.
Zoals dit weekend. - Wat had je in gedachten?
Mijn ouders hebben een feest voor hun 40-jarige huwelijk.
Het is maar een paar uur rijden vanaf hier.
Ga met me mee.
Goed.
Mag ik rijden?
Mijn God, je ziet niet vaak een Saab in de Daytona 500 race.
Daar is een reden voor.
Misschien moet je overwegen om af en toe op dat metalen vierkante ding te tikken met je voet.
Ik weet niet waar je het over hebt.
Sorry.
Wat is er met je aan de hand?
Doe me een plezier. Stop en neem haar mee.
Ik word liever niet neergestoken.
Dat is mijn zus.
Het spijt me.
Wat is er, katertje. - Wil je een lift?
Wat denk je zelf?
Hoe gaat het? - Goed.
Rij je nog steeds in een Saab?
Kikki, dit is Jenny.
Jenny, dit is mijn zus. - Leuk je te ontmoeten.
Je had moeten zeggen dat je de bus nam. Dan hadden we je op het station opgepikt.
Ik gebruik al twee maanden geen telefoons meer.
Had je daar een reden voor?
Om te protesteren tegen telecombedrijven die geavanceerde wapens ontwikkelen.
Kikki is afgestudeerd op Berkeley.
Dus dit is de nieuwe?
Heb je het al met hem gedaan?
Ja, tien minuten geleden, waar je nu zit.
Wat is het met dat meisje? Ze werkt daar?
Ik heb je alles verteld wat Ellis mij heeft gezegd.
Bedankt.
Prachtige meid...
werkt in een openbare bibliotheek.
Misschien houdt ze van boeken en stilte.
Of ze heeft hem gegoogeld...
en heeft zijn royale bijdrage gevonden, dat ze zo aan kon pappen met hem.
Dat zal het zijn.
Hadden ze niet al hier moeten zijn. - Maak jij de tafel schoon.
Ze zijn er.
Hoe zie ik eruit?
Heel mooi.
Daar ben je. - Ma.
Schat, je ziet er prachtig uit. - Kijk wie we opgepikt hebben onderweg.
Dit is Jenny.
Het is zo leuk je te ontmoeten. - U ook.
Je moet uitgeput zijn na de reis.
Het viel wel mee. - We deden het in 18 minuten.
Dat vind ik niet leuk. Hij weet dat ik het haat als hij hard rijdt.
Ik niet, het was Jenny. Ze denkt dat ze negen levens heeft.
Laat me je jas aannemen. - Waar was je? Wist je de weg niet meer?
Dit is mijn vader, William. Pa, dit is...
Adaline.
Jenny, eigenlijk.
Pa, alles goed?
Het spijt me...
je lijkt precies op een oude vriendin van me...
Adaline Bowman.
Dat is mijn moeder.
Je maakt een grap? Echt?
Ja. - Jeetje.
Kende u haar?
Ja.
We waren heel hecht. Ik ken haar uit Londen.
Ja, ze woonde daar in de zestiger jaren. Vlak voordat ze...
verhuisde naar Parijs en mijn vader ontmoette. - Ongelofelijk. Wat zijn de kansen?
De gelijkenis is ongelofelijk. Dat moet je vaker horen.
Zo vaak als ik me kan herinneren. - We waren heel hecht.
Dat had je al verteld. Dat je het er nooit over hebt gehad.
Ik moet... - Nee.
Ik herinner me je hechte vriendinnen wel. - Hoe gaat het met haar?
Ze is overleden.
Zes jaar geleden.
Echt?
Het spijt me.
Het was een bijzondere vrouw.
Dat zit in de familie.
Willen jullie wat eten? - Ik heb cheesecake gemaakt.
We zijn een beetje moe. We komen zo wel, als dat goed is?
Ik ook. - Echt?
Goed. Jullie mogen in de achterslaapkamer. - Jij mag achterin.
Leuk om je te ontmoeten.
Pa...
Hoi, kleintje.
Mevrouw.
Als je dat blijft doen, blaas je de motor op. - Bedankt voor de tip.
Je krijgt zo wel een lekker kleurtje.
Sorry. Ik heb alles gedaan om hem te starten. Maar het werkt niet.
Duwen zou al genoeg zijn.
Laat de rem maar los, dan duw ik wel.
Laat de koppeling maar los, dan gaan we.
Is goed.
Bedankt.
Klaar?
Daar gaan we.
Laat de koppeling los.
Bedankt.
Geen dank.
We hebben vijf weken samen doorgebracht.
En Adaline deed iets wat ze zei nooit te doen.
Je hebt nog steeds niet je naam gezegd.
Adaline Bowman.
Mijn vrienden noemen me Della. - Dat is een mooie naam.
Bedankt.
Drie weken later was hij klaar met z'n opleiding, en William ging terug naar de Verenigde Staten.
Adaline ging met hem mee.
Hoe heb je geslapen?
Goed. - Mooi.
Het spijt me van gisteravond, ik wilde je niet in verlegenheid brengen.
Ik werd een beetje gek.
Maakt niet uit.
Wanneer ben je wakker geworden?
Niet zo laat. Ik heb nog wat gelezen.
Hallo, schat.
Waar is Jenny? - Ze zal zo wel komen.
Ze was de hele nacht wakker, lag maar te draaien.
Je hebt nooit verteld hoe jullie elkaar hebben ontmoet.
We hebben elkaar ontmoet in een lift op oudejaarsavond.
Wil je koffie? - Nee, bedankt.
Maar ik had haar al eerder gezien.
Het was in de bibliotheek, ze las een boek in braille.
Ik wist toen dat ze uniek was.
Net als haar moeder.
Hoe heb jij haar moeder ontmoet?
Ergens buiten Londen.
Haar auto ging kapot, ik heb hem gerepareerd.
Dus ze was Engels? - Nee. Ze studeerde Frans.
En ze sprak vier talen? - Volgens mij wel.
Jenny is ook goed in haar talen.
Hoe oud was jij toen je haar ontmoette? - Ongeveer...
Ik was tweedejaars, dus 26.
Ik wilde stoppen met mijn studie, ik vond het te saai.
Maar...
Ik was bang dat ik te oud was om opnieuw te beginnen.
Ik vertelde het Adaline en ze lachte me uit.
Ze zei: "Ga ervoor, doe niet zo gek. Het leven is te kort."
Als zij er niet was had ik nooit voor astronomie of natuurkunde gekozen.
Ze was maar een paar jaar ouder, maar zo wijs. En zo...
geraffineerd.
Ze...
Wat? Schat? - Het is genoeg, William.
Wat is er aan de hand? - Vind je dit grappig?
Wat bedoel je? Wat heb ik gedaan?
Je zat er dichtbij. Je hebt het twee keer gezegd.
En je moet je gezicht zien als je over haar praat.
Blijf je het hele weekend oude koeien uit de sloot halen?
Luister...
ze lijkt zoveel op haar moeder dat ik dingen herinner die ik niet meer wist.
Ik haat het om de tweede keus te zijn. Zeker dit weekend.
Tweede keuze? - Ja.
40 jaar al, schat. Kom op. Tweede keus? Nee.
Schat, je blaast het allemaal op. - Is dat zo?
Ben je jaloers?
Ja, eigenlijk wel.
Luister...
Het was kortstondig...
onbelangrijk.
Het klonk alsof het meer als dat was.
Ik hou van je.
Ik hou ook van jou. - Kom hier.
Ik kom eraan.
Het is niet het meest romantische weekend. Bedankt dat je het zo goed oppakt.
Tuurlijk. - Ik beloof dat ik het goed maak.
Het spijt me van mijn vader. Het was beschamend.
Hij is aardig.
Je moeder betekent veel voor hem.
Ja, dat deed ze.
Kikki.
Jongens, pa wint al 47 keer op een rij.
Na wat ik aan je opleiding heb uitgegeven, dan had ik wel een betere tegenstander verwacht.
Heb je dit al eerder gespeeld? - Nooit.
Kikki, kom hier. - Moet ik komen?
Ja.
Het idee erachter om genoeg van deze stukjes taart te krijgen...
Het is kaas.
Het zijn stukjes. Als de cirkel vol is, heb je gewonnen.
De meeste vragen gaan over onzin. - Daarom heet het triviant.
Ik geef je een voorbeeld:
"Op 22 juni, 1938, heeft deze Amerikaanse bokser zijn titel behouden in het kampioenschap...
"toen hij Max Schmeling versloeg in de eerste ronde."
Dat is een moeilijke. - Ik weet het. Wat denk jij?
Sonny Liston? - Joe Louis.
Goed geraden.
Vrouwen en boksen. Dat is leuk.
Wat zei je?
Weet je wat? Dames zitten in het team. Gooi de dobbelsteen.
Daar gaan we.
Dames zijn roze. - Zijn vrouwen roze?
"Welke Amerikaanse president is geboren in een ziekenhuis?"
Jimmy Carter.
Ze heeft het snel door. - Beginnersgeluk.
Dat denk ik niet. We gaan verder.
"Bij welk event maakte de hoepel zijn entree?"
In 1956, op de wereldexpeditie in Schenectady, New York.
"1956, de wereldexpeditie in Schenectady, New York."
Goed gedaan.
Kaas. - Taart.
Stukje.
Oké, daar gaan we dan. - Rustig aan.
Ruik je de overwinning?
We hadden een familiegrap. Wat zal er eerder gebeuren?
Pa verliest met triviant...
of Della komt ineens boven water.
"Della"?
Weet je nog die komeet waar ik je over vertelde die mijn vader heeft ontdekt?
Hij noemde het "Della C 1981."
Naar mijn overgroottante, Adele.
Kom we gaan verder.
Kom op, pa.
Jenny.
Om te winnen.
"Welk land bood Albert Einstein het presidentschap aan in 1952?"
Israël.
Het maakt niks uit. Ik hou nog van je. - Hoe voelt dat nu, pa?
Goed hoor.
Laten we op pagina twee kijken, Sectie drie, paragraaf H.
Het spijt me. - Het maakt niet uit. Ik loop wel.
Ja, laten we kijken op pagina 10.
Hoeveel sterren denk jij dat er zijn in onze Melkweg?
Geen idee, vijfhonderd miljoen.
Paar honderd biljoen.
Plato geloofde dat...
dat elke ziel een ster heeft die terugkeert na de dood.
Als je een normaal leven had. - Geloof je dat?
Nee.
Ik ben een wetenschapper, Plato was een filosoof.
Dichter.
Waarom noemde je de komeet naar mijn moeder?
Als mijn berekeningen goed zijn, en ze blijken toch verkeerd te zijn...
zou het de dichtstbijzijnde komeet zijn die 200 jaar geleden langskwam.
Met andere woorden...
Zoals je moeder...
een gemiste kans.
Wat wil je daarmee zeggen?
Ik wilde haar een aanzoek doen.
Ik had een verlovingsring in mijn zak.
Ze liet mij zitten.
Een gemiste kans.
Slaap lekker.
William.
Ze hield ook van jou.
Wauw.
We hebben elkaar net pas ontmoet. Ik weet het.
En ik moet nu stil zijn.
Ik ben stil.
Kom op. Wat?
Wat is er? - Ik moet je de waarheid vertellen.
Ik kan mijn leven niet voorstellen zonder jou.
Het is het laatste wat je wilt horen.
Maar ik ben verliefd op je, Jenny.
Ik kan er niks aan doen.
Ik weet niet wat ik moet zeggen.
Ik verwachtte niet...
Zeg niks, ik wilde je alleen laten weten hoe ik me voel.
Hallo.
Jenny.
Weet je waar iedereen heen is?
Ja, Kathy en Kikki zijn naar de markt. Ellis is gaan joggen.
Je hebt een beestje in je haar. - Wat is het?
Het is een lieveheersbeestje.
Ze zeggen dat die geluk brengen.
Heb je hem?
Ja. - Bedankt.
Zeg tegen Ellis dat ik even weg ben.
Dit zal prikken.
Geen zorgen. Ik lap je op.
Mijn God.
Pardon.
Zou ik een foto mogen maken? - Tuurlijk.
Liever niet. - Het is goed.
Dit wordt leuk. - Ik hou niet van foto's.
Je zult er leuk opstaan. - We verspillen het filmrolletje.
Tuurlijk niet. - Ik ben gewoon verlegen.
Drie, twee, één...
Ik weet het.
Ik weet wie je bent, Adaline.
Wat?
Het litteken. Het is hetzelfde.
Ik heb je zelf gehecht.
Alsjeblieft.
De waarheid.
William.
Ik dacht dat ik gek werd.
Hoe is dit mogelijk?
Ik weet het niet.
Ik was normaal.
En op 'n dag stopte het.
Ik wilde je het vertellen. Maar ik kon het niet.
Je weet wat ze bij mij zouden doen.
Ik zou... - Raar zijn.
Het monster. - Ja.
Ben je daarom weggegaan?
Ben je daarom verdwenen?
Je kunt je niet voorstellen hoeveel pijn het deed.
Dat denk ik wel.
En je hebt het nooit iemand verteld?
Nee.
Als het moest, zou het tegen Ellis zijn.
Vlucht niet weer weg.
Alsjeblieft, verdwijn niet weer. Voor Ellis.
Adaline.
Al die jaren heb je geleefd, maar geen leven gehad.
Doe het voor jezelf en Ellis.
Blijf, Adaline.
Ik weet niet hoe.
Vlucht niet weg, Adaline.
Niet doen, alsjeblieft.
Doe dit niet.
Denk aan Ellis.
Adaline, alsjeblieft.
Ellis, het spijt me. Ik kan het niet uitleggen. Jenny.
Pa.
Pa, waar zijn je sleutels?
Ze is weg.
En ze komt niet terug, zoon.
Wat is er gebeurd? Wat is dit?
Pa, wat heb je gezegd? - Niks.
Ze kan het niet uitleggen.
Zeg me alsjeblieft wat ze heeft gezegd.
Dat ze het niet kan.
Voor wat?
Om te veranderen.
Hou je van haar?
Zoon.
Luister. Hou je van haar?
Ja.
Hoe weet je dat?
Het is een simpele vraag.
Hoe weet je dat?
Omdat het zonder haar geen zin heeft.
Hallo.
Sorry. Ik wilde je niet wakker maken.
Is alles goed? - Ik wilde je wat vertellen.
Wat is er?
Je hebt gelijk. Niet meer vluchten.
Ik bel je morgen, goed?
Ik ben zo blij om dat te horen. - Ik hou van je.
Ik ook van jou.
Dag, mama.
De maan is vaak verantwoordelijk voor wat er op de oppervlakte van de aarde gebeurt.
Een meteoriet raakte de maan in 1178.
De impact veroorzaakte vloedgolven in Tierra del Fuego, Argentinië.
Een verhoging van 23 procent bij vloed die avond...
veroorzaakte een storm 3.000 kilometer van de Pacifische kust.
Wat een verhoging gaf van de moleculaire ionisatie in de atmosfeer.
En voor de eerste keer in 78 jaar...
viel er sneeuw in dit deel van de staat Sonoma.
In het eerste stadium van onderkoeling...
gaat het lichaam hitte produceren door te gaan trillen.
Als dit niet werkt, zal de bloedsomloop langzamer gaan bij handen en voeten.
De stofwisseling zal vertragen.
Je zult sterven, maar je merkt het niet.
In het laatste stadium zal het slachtoffer maar een of twee keer per minuut ademhalen.
Je komt in een staat van schijndood.
Jenny.
Om 22:07 daalde de temperatuur van Adaline naar 30 graden.
Haar hartslag stopte.
En tot de leeftijd van 107 jaar...
was Adaline Bowman theoretisch dood.
Om precies 22:09...
hebben hulpverleners twee defibrillator-peddels op haar borst geplaatst.
Ze telde vijf seconden voordat er 750 volt door haar lichaam ging.
Kijk naar het licht.
De pupillen reageren.
Hoe is het met haar?
We hebben testen gedaan, en er is geen lange termijn schade opgelopen.
Eigenlijk heel opmerkelijk.
Is ze wakker? Kan ik haar zien? - Ze is nog moe, maar u kunt wel even bij haar.
Bedankt.
Jenny.
Hoi.
Ik weet waarom je bent weggelopen.
Is dat zo?
Om wat ik je gisteravond vertelde, toch?
Ik zei dat ik van je hou.
En je hebt me laten schrikken. Ik had het niet moeten zeggen.
Ik hou ook van jou.
Er is nog iets anders.
Wat dan?
Als eerste...
Mijn naam is niet Jenny.
Goeie God. Wat is er gebeurd? - Niets, een ongelukje. Het gaat goed.
Het gaat heel goed.
Dit is Ellis.
Dat is de man waar ik je over vertelde.
Leuk je te ontmoeten.
Ik ben de grootmoeder van Jenny.
Wat?
Hij weet het.
Hij weet het?
Ik wil het feest niet bederven, maar ik wil wat zeggen: als eerste bedankt...
dat jullie wilde komen, Kathy en ik zijn blij dat jullie allemaal hier zijn.
Het betekent veel voor ons.
Dat jullie ons eerste 40-jarige huwelijk met ons willen vieren.
Toen ik deze schattige dame ontmoette...
heel lang geleden...
wist ik wel wat voor werk ik wilde gaan doen, maar ik wist echt niet...
wat ik...
zou worden als ik volwassen was. Als ik ooit volwassen zou worden.
De belofte die ze maakte...
aan ons huwelijk en onze familie...
dat de kwaliteit van haar liefde...
mij liet begrijpen dat ik geen grotere ambitie zou krijgen in het leven...
dan de beste man voor haar te worden.
En daar werk ik nog steeds aan.
Ik wil toasten op Kathy, de liefde van mijn leven...
mijn boezemvriend, en de moeder van mijn kinderen.
Op Kathy.
EEN JAAR LATER
Daar ga je, schat. Lieve meid.
Opschieten, anders zijn jullie te laat voor de wedstrijd.
Ik sta al tien minuten klaar. - Wat een knappe man.
Bedankt. - Ik ben ook klaar.
Kun je hem dichtritsen. Weet je zeker dat je niet met ons meegaat?
Zeker.
Ik heb mijn eigen date. Kom maar, schat.
Ik hou van je.
Ik moet mijn tas pakken, en mijn camera.
Hij heeft zulke lange haren.
Hij is heel zacht.
Adaline, gaat het?
Ja.
Perfect.
De puls van het hart van Adaline werd getroffen door de defibrillator-paddels.
De structuur in haar genen werden weer soepel.
Waardoor ze weer natuurlijk oud kon worden.
William bleek toch gelijk te hebben. De komeet "Della C 1981" kwam terug.
Een halve eeuw later.
Zo helder en prachtig, zoals hij had voorspeld.