Subtitles by sub.Trader subscene.com
บ้างก็กล่าวกันว่าระยะทางที่สั้นที่สุด
และยาวที่สุดของงานศิลปะ
คือระยะทางระหว่างสิ่งที่ดีเยี่ยมกับสิ่งที่ยอดเยี่ยม
"ลอนดอน ปี 1951"
คืนนี้ เดวิด แอลี ราโปพอร์ต
อาจจะก้าวข้ามเส้นแบ่งนั้น
สำหรับพวกเราที่โชคดี ที่ได้ยินบทเพลงเปิดตัวของเขา
ต่างก็เห็นตรงกันว่าการบรรเลงอันน่าทึ่ง
โดยผู้อพยพชาวโปแลนด์วัย 21 ปีคนนี้
เป็น "บทเพลงจากพระเจ้า"
ผลกระทบของบทเพลงโดยราโปพอร์ตนั้นยิ่งใหญ่มาก
ในวงการเพลงคลาสสิก
ที่คนมักจะหลงลืมไป
ว่าชื่อเสียงของเขายังไม่เป็นที่รู้จักเท่าไร
และคืนนี้จะเป็นคอนเสิร์ตครั้งแรกของเขา
บนเวทีระดับนานาชาติ
ยังไม่เจอครับ
เขาต้องประสบอุบัติเหตุแน่
- ไม่มีคำอธิบายอื่นแล้ว - เราจะมั่นใจได้ยังไง
มาร์ติน พ่ออยากให้ลูกโทรถามโรงพยาบาล
ผมโทรแล้วครับ พ่อ คุณแซนเดอร์สันกำลังจะโทรอีกรอบ
- มีใครแจ้งตำรวจหรือยัง - แจ้งตอนนี้มันเร็วเกินไป
เมื่อบ่ายนี้เขาเป็นยังไงบ้าง ตอนซ้อมเขาสบายดีหรือเปล่า
- เขาดูสบายดีนะ - เขาเอาไวโอลินไปด้วยหรือเปล่า
เขาเอามันไปด้วยทุกที่ ไปห้องน้ำยังเอาไปด้วยเลย
กิลเบิร์ต อย่าตีตนไปก่อนไข้เลยน่า
- นาฬิกาอาจจะหยุดเดินก็ได้ - นาฬิกาไขลานอัตโนมัติไม่หยุดเดินหรอก
- มันหยุดเดินได้ถ้าคุณทำหล่น - เขาอาจจะรถติด
- เขาบอกไหมว่าหลังซ้อมจะไปไหน - ไม่ได้บอกครับ
โดวิเดิลมักทำตามใจตัวเองนะคะ คุณซิมมอนด์ส
เฮเลนพูดถูก เขาอาจจะเดินมาที่นี่ เขาชอบเดินกลางสายฝน
เอาแขนหนีบไวโอลินไว้น่ะเหรอ
ผมจะคอยมองหาเขาแล้วกัน
เห็นหรือยังว่ามีใครอยู่ด้านนอกบ้าง
สมาชิกสภาขุนนาง สมาชิกรัฐสภา
นักวิจารณ์ดนตรีจากเดอะไทมส์
จะปล่อยให้คนพวกนั้นรอไม่ได้
งานนี้มีความหมายกับเขามากพอๆ กับพ่อนะ
- อย่างนั้นเหรอ - ผมรู้
ลูกไม่รู้หรอก มาร์ติน
เขาอาจนอนอยู่ในรางน้ำที่ไหนสักแห่งก็ได้
บาดเจ็บ
ไม่ก็ตายแล้ว
ต้องมีคนไปแจ้งพวกเขา
ผมจะไปแจ้งเอง
ท่านขุนนาง ท่านสุภาพสตรี ท่านสุภาพบุรุษ
ผมเสียใจอย่างยิ่งที่ต้องแจ้งให้ทราบว่า
นักดนตรีที่พวกคุณมาชมการแสดง ไม่สามารถมาที่นี่ได้ในค่ำคืนนี้
เราจึงไม่สามารถเริ่มการแสดงได้
คุณสามารถรับเงินคืน
ได้ที่ห้องจำหน่วยตั๋ว
"บีบีซี"
เหลือเชื่อจริงๆ
"35 ปีต่อมา"
กินยาด้วย อย่าใส่เสื้อซ้ำ ขายเพลงซะ
นี่ค่ะ มาร์ติน นี่ มาร์ติน มานี่
แท็กซี่มาแล้ว คุณสายแล้วนะ
คุณจะตกรถไฟและไปไม่ทันการประกวดดนตรี
ถ้าได้ราคาประเมินของหลังคาแล้ว รีบแจ้งผมเลยนะ
- ทำไม - เพราะผมอาจต้องเดินกลับบ้าน
เดินทางปลอดภัยค่ะ
ไปสถานีรถไฟคิงส์ครอส
"นิวคาสเซิล"
ผมมั่นใจมากว่าผู้เข้ารอบชิงชนะเลิศของปีนี้
จะรักษามาตรฐานชั้นสูงของดนตรี
ที่ทำให้ไทน์ไซด์โด่งดังไว้ได้
เวียนนาแห่งภาคเหนือ
ฉะนั้นเพื่อไม่ให้เสียเวลา
การประกวดจะเริ่มขึ้น ณ บัดนี้
และขอให้ดนตรีบ่งบอกได้มากกว่าคำพูด
- นักดนตรีตัวน้อยคนสุดท้ายของเรา... - เรากลับบ้านได้หรือยัง
- มาจากเซาท์ชิลด์ส - มีอัจฉริยะหนึ่งคน หรืออาจจะสอง
ปรบมือให้กับปีเตอร์ สเตมป์ด้วยครับ
ศาสตราจารย์เฟลส์ช
คุณคิดว่ายังไง
แกว่งไม้แกว่งมือเยอะไป เธอไม่ใช่ไครส์เลอร์นะ พ่อหนุ่ม
ไครส์เลอร์ไม่ใช่ราโปพอร์ต
คุณจะสอนเขาไหม เขาเป็นอัจฉริยะนะ
ผมเจออัจฉริยะเดือนละสิบคนนะ แพน ราโปพอร์ต
ถ้าลูกชายคุณยอมรับว่า เขายังต้องเรียนรู้เพิ่ม ผมอาจจะสอนเขาได้
- คุณจะอยู่ที่ลอนดอนเหรอ - ไม่ครับ
ผมจะกลับวอร์ซอไปหาภรรยาและลูกสาว
ถ้าผมหาคนดูแลเดวิดได้ ผมจะทิ้งเขาไว้ที่นี่
คุณพอจะรู้จักครอบครัวชาวยิวไหม คุณซิมมอนด์ส
ผมจ่ายเงินให้ได้นิดหน่อย
ที่จริงผมก็มีครอบครัวในใจนะ คุณราโปพอร์ต
ไม่ใช่ชาวยิว แต่เป็นครอบครัวนักดนตรี และคุณก็ไม่ต้องจ่ายเงินเลย
ครอบครัวชาวอังกฤษเหรอ
ใช่ครับ ลูกชายผมอายุพอๆ กับเดวิด พวกเขานอนห้องเดียวกันได้
ผมสัญญาว่าเราจะเคารพ ความเชื่อทางศาสนาของคุณอย่างเต็มที่
เราจะทำตามเงื่อนไขทุกอย่าง
- ลูกเข้าใจใช่ไหม - ครับ
พวกเขาเป็นครอบครัวที่ดี
พ่อมีอะไรจะให้ลูก
เข้มแข็งไว้นะลูก แล้วพ่อจะกลับมาหา
ฉันไม่อยากให้นายอยู่ในห้องฉัน ฉันชอบอยู่คนเดียว
- นายไม่ใช่คนเลือก - ผิดแล้ว นายคนฉลาด
ฉันเป็นคน "เลือก"
ฉันเป็นคนตัดสินใจเองว่าได้หรือไม่ได้
และถ้าไม่ได้ นายต้องกลับไปโปแลนด์
และพวกเยอรมันจะรุกรานโปแลนด์
นายต้องติดตราดาวเหลือง และนายจะถูกพวกเสื้อน้ำตาลทุบน่วม
"ทุบน่วม" คืออะไร
อย่านอนกรนก็พอ
ถ้าฉันกรน ฉันจะกรนเป็นทำนอง
ฉันเป็นนักดนตรี นายเล่นดนตรีหรือเปล่า
เปียโน... นิดหน่อย
หมากรุกล่ะ
นิดหน่อย
นายเล่นทุกอย่าง "นิดหน่อย" หมดเลย
ฉันเป็นอัจฉริยะ
ฉันจะช่วยนายเอง
นายจะเป็นอัจฉริยะ "นิดหน่อย"
ฉันล้มนายได้แน่นอน
- ฉันเองก็สู้ได้นิดหน่อย - พวกต่างชาติเฮงซวย
- นายพูดภาษาอังกฤษยังไม่ถูกเลย - นายพูดภาษาโปแลนด์ได้ไหม รัสเซียล่ะ
- เยอรมัน ยิดดิช ฮิบรูล่ะ - เราอยู่ที่อังกฤษกันนะ ไอ้โง่
ว่าแต่นายชื่ออะไรล่ะ
โดวิด แอลี ราโปพอร์ต
ครอบครัวเรียกฉันว่าโดวิเดิล
นายล่ะ
มาร์ติน แอล ซิมมอนด์ส
ฉันจะเรียกนายว่า มอตเทิล
- สวัสดีค่ะ - เป็นยังไงบ้างครับ
ปีเตอร์ครับ
ว่าแต่นี่มันอะไรกันคะ
คุณไม่ได้ให้รางวัลปีเตอร์
"มาเรีย คอร์วินสกี ชนะการประกวดดนตรี"
ไม่ใช่การตัดสินใจของผม
ถ้าคุณมีอำนาจตัดสินใจ คุณจะให้ปีเตอร์เป็นผู้ชนะงั้นเหรอ
สาวน้อยนั่นเก่งกว่าน่ะ
ปีเตอร์ต้องการเวลาและการสอนที่ดีกว่านี้อีกนิด
- ใครเป็นคนสอนเขา - เขาเรียนที่โรงเรียนค่ะ
- ฉันไม่มีเงินจ้างครูดังๆ - เรื่องนี้เราคุยกันได้
คุณรู้จักครูเก่งๆ ที่ค่าจ้างไม่แพง ใช่ไหม
- ผมรู้จักครูเก่งๆ หลายคน มีแต่แพงๆ - ในนิวคาสเซิลเหรอ
- ในลอนดอน - อ๋อ เหรอคะ
งั้นฉันคงต้องขายเรือยอชต์สินะ
ผมช่วยสอนในช่วงวันหยุดได้นะ
งั้นคุณก็คิดว่าพีทเก่งขนาดนั้นเลยเหรอคะ
เขาไม่มีวันเก่งเท่าไฮเฟตซ์ แต่เขาหาเลี้ยงชีพ ด้วยการอยู่ในวงออร์เคสตราหรือเป็นครูได้
ใครสอนเธออยู่
โรงเรียนครับ
แล้วก็คนอื่นด้วย
สิ่งที่นายทำกับยางสนนั่น
อ๋อ ผมทำเพื่อนำโชค ผมเลิกทำได้
แต่ใครสอน
ฉันอาจจะรู้จักเขา
คุณไม่รู้จักเขาหรอก
เขาเชี่ยวชาญด้านนี้ อายุพอๆ กับฉัน
คุณไม่อยากได้พีท ใช่ไหม
มาเถอะ พีท ไปกันดีกว่า
ขอบคุณสำหรับอาหารกลางวัน
ปีเตอร์
ผมจะพาคุณไปหาเขา
บิลลี่ นี่คุณซิมมอนด์ส
เขาจะจ่ายเงินให้ผมไปเรียนที่ลอนดอน
ฉันบอกนายว่าไง บอกแล้วว่าเดี๋ยวก็มีคนค้นพบนาย
เขาบอกว่าคุณช่วยเขา
ผมสอนเขานิดหน่อยน่ะ
- คุณใจกว้างมากเลย - คุณไปหัดเล่นมาจากไหน
ใครอยากรู้ล่ะ
ลูกค้าที่ดีที่สุดของคุณ
เขาไม่เคยบอกชื่อผม
มันผ่านมาหลายปีแล้ว
- ที่ไหนครับ - ลอนดอน
ผมเคยเล่นทางตะวันตกตรงที่คนต่อแถว รอเข้าโรงหนังสมัยที่เขายังเข้าคิวกัน
ผมอยู่ด้านนอกโอเดียน
เล่นเพลงประกอบภาพยนตร์น่ะ
แล้วก็มีเด็กทะเล้นจอมป่วนเดินเข้ามา และบอกผมว่าผมควรไปเรียนเพิ่ม
ผมบอกว่า "อ๋อเหรอ เรียนจากใคร"
เขาตอบว่า "ปกติผมก็ไม่สอนนะ"
แต่เขาแค่อยากเก็บเงินไว้ไปที่ไหนสักแห่ง
ผมเดาว่าเขาคงสาธิตให้ดูสินะ
เขาดึงไวโอลินไปจากมือผม
เป็นเพลงแบบที่คุณไม่เคยได้ยินมาก่อนในชีวิต
ฝูงชนเริ่มโยนเงินครึ่งคราวน์ ธนบัตรสิบชิลลิง
ผมแบ่งให้เขาครึ่งนึง ก็ยุติธรรมดี ว่าไหม
- คุณเจอเขาครั้งสุดท้ายเมื่อไร - มันสำคัญสินะ
เขาสอนให้ผมอยู่ไม่กี่ครั้ง
สอนสัปดาห์ละสองครั้งอยู่สักพัก
แล้ววันหนึ่งเขาก็ไม่โผล่มา ผมไม่ได้เจอเขาอีกเลย
เขาคงเดินทางไปยังที่ที่เคยบอกไว้
เขาบอกไหมว่าที่ไหน
เขาบอกว่าจะกลับบ้านไปเล่นให้เถ้าธุลีฟัง
เขาพูดไว้ยังไง
เขาพูดบางอย่างเกี่ยวกับเพลง
กลับบ้านไปเล่นเพลง
ให้เถ้าธุลี
เฮเลน ผมว่าผมอาจจะเจอเขาแล้ว
- คุณได้ยินที่ผมพูดหรือเปล่า - ได้ยินค่ะ
ฉันได้ยิน
คุณควรไปนอนได้แล้ว ที่รัก
ไว้พรุ่งนี้ค่อยคุยกันนะ
เยอรมันรุกรานโปแลนด์ และทิ้งระเบิดใส่หลายเมือง
มีการระดมพลทั้งในอังกฤษและฝรั่งเศส
เกิดการปะทะกันตั้งแต่เช้าตรู่
ตามพรมแดนระหว่างเยอรมนีกับโปแลนด์
ยังไม่มีรายงานความคืบหน้าจากทั้งสองฝ่าย
กองบัญชาการสูงสุดเยอรมัน ประกาศตอน 11 โมงครึ่งวันนี้
ว่ากองทัพเยอรมันข้ามแนวพรมแดนไปได้แล้ว
และกองทัพอากาศของเยอรมันเข้าร่วมในการรบแล้ว
ส่วนกองทัพเรือของเยอรมันก็จะเข้าควบคุมทะเลบอลติก
จากที่ชาวโปแลนด์บอก มันเกิดจาก...
ฉันมั่นใจว่าครอบครัวเธอจะปลอดภัยนะ เดวิด
- เธอเขียนจดหมายถึงที่บ้านหรือเปล่า - ผมกำลังเขียนอยู่
ดีมาก
ผมขอไปเขียนจดหมายต่อได้ไหม
- ได้สิ พ่อหนุ่ม - เขายังกินอาหารค่ำไม่เสร็จเลย
อนุญาตเป็นกรณีพิเศษ ไปเขียนจดหมายให้เสร็จเถอะ เดวิด
ก่อนหน้านี้มีรายงานว่า เกิดเหตุโจมตีครั้งใหญ่ตอนประมาณเก้านาฬิกา
วอร์ซอถูกทิ้งระเบิด
- ชาวโปแลนด์กังวลว่า... - มันไม่ยุติธรรมเลย
อะไรไม่ยุติธรรม
เราเอาเบคอนเข้าบ้านไม่ได้
กินพุดดิ้งนมไม่ได้
ต้องจัดอาหารพิเศษให้อัจฉริยะ แถมเขาไม่ต้องกินก็ได้
ถ้าลูกอยากมาเตรียมอาหารให้เดวิดเอง ลูกจะเลือกให้เขากินอะไรก็ได้
แถมเขายังโกหกด้วย
เขาไม่ได้เขียนจดหมาย
มาร์ติน การเอาความลับเพื่อนมาแฉมันไม่ดีนะ
เพื่อนผมไม่ฉี่รดที่นอน
คิดถึงสถานการณ์ของครอบครัวเขาบ้าง
พ่อว่าแค่ฉี่รดที่นอนคงไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร
ลูกไปดูหน่อยสิว่าลูกจะทำให้เขาร่าเริงขึ้นได้ไหม
ผมว่าเขาก็ไม่ได้ดูเศร้าซึมอะไรนัก
ลูกไม่ควรพูดแบบนั้น กลับห้องไปได้แล้ว
ฮิตเลอร์อ้างในคำปราศรัยว่า
"ระเบิดทุกลูกจะถูกตอบโต้ด้วยระเบิด
ใครก็ตามที่ต่อสู้ด้วยก๊าซพิษ ก็จะถูกตอบโต้ด้วยก๊าซพิษ"
ฉันเป็นหวัดน่ะ
พวกเขาจะปลอดภัย
เราจะขยี้พวกเยอรมันให้นายเอง
ไม่มีใครต้านทานกองทัพอังกฤษได้แน่
จะเล่นหมากรุกก็ได้นะถ้าอยากเล่น
การเล่นหมากรุกกับนาย คงทำให้ฉันหยุดคิดเรื่องนั้นได้แค่สองนาที
สามนาที
ฉันกำลังมือขึ้น
เฮ้ย ไอ้เด็กเวรขี้ขโมย
- เอ้านี่ - เยี่ยม
เราเข้าขากันดีนะ ว่าไหม
- ต่อยกันไหม - ได้เลย
ศาสตราจารย์เฟลส์ชไม่อยู่ ผมรอมาหนึ่งชั่วโมงแล้ว
เขาไปที่ไหนของเขานะ
คงกลับไปที่ฮังการีมั้ง
เขาคิดว่าหน่วยวัฟเฟินเอสเอส กำลังจะมาที่สะพานลอนดอน
โยเซฟ เวลช์สเลอร์ จากวอร์ซอ
กิลเบิร์ต ซิมมอนด์ส ผมว่าศาสตราจารย์เฟลส์ชเคยพูดถึงคุณแล้ว
โดวิด แอลี ราโปพอร์ต จากวอร์ซอเหมือนกัน
เด็กที่คุณดูแลต้องหาครูคนใหม่แล้วละ
คุณรู้จัก ดร.สไตเนอร์จากไลพ์ซิกไหม
ผมเคยได้ยินชื่อเขา
ตอนนี้เขาอยู่ในลอนดอน
เขาเคยเล่นเพลงของโมซาร์ทกับไอน์สไตน์
ถ้าผมเรียนฟิสิกส์ ผมจะไปหาไอน์สไตน์
คุณเวลช์สเลอร์ไม่ได้จะให้ ไอนสไตน์เป็นครูสอนไวโอลิน เดวิด
ผมซ้อมคนเดียว
แล้วเธอจะเรียนความนอบน้อมถ่อมตนจากใคร
ไม่ใช่จากคุณแน่
ไปดูให้เห็นกับตากันเถอะ
ที่จริง สไตเนอร์ก็ไม่ใช่ความคิดที่แย่นะ
ผมไม่ต้องการครู ผมแค่ต้องซ้อม
แล้วใครจะคอยดูว่าเธอจะไม่ข้าม ตรงจุดที่เล่นยากๆ เวลาเธอเจ็บนิ้ว
ถ้าเป็นผมล่ะ
- นายยังเด็กอยู่เลย - แต่แก่กว่านาย
แก่กว่าแค่ 55 วัน
หนุ่มๆ ขอร้องล่ะ มันเป็นหน้าที่ของผู้ใหญ่นะ
ผมเป็นผู้ใหญ่กว่าเขา
งั้นถ้าพวกเธอสาธิตความเป็นผู้ใหญ่พอแล้ว...
นี่
ถ้าเกิดปัญหาขึ้นมา
ที่พ่อจำเป็นต้องรู้
มันจะเป็นการหักหลังกันหรือเปล่า
ผมจะซื่อสัตย์กับพ่อ
งั้นก็ดี ลองดูก็ได้
ไม่ใช่ความคิดที่แย่นะ ว่าไหม
ไม่เลวเลย
ผมอาจเป็นพวกตีนแมวก็ได้นะ
ที่มีกุญแจเป็นของตัวเองเหรอคะ
ผมเป็นช่างทำกุญแจนะ
การเดินทางเป็นยังไงบ้างคะ
หาเงินนั่งรถไฟกลับมาจนได้น่ะ
แล้วคุณพบอะไรบ้างคะ
ปี 1952 เขาก็ยังอยู่ที่ลอนดอน
เป็นเบาะแสใหม่สำหรับคุณสินะ
ไม่ว่าเขาจะไม่มาด้วยเหตุผลอะไร อย่างน้อยเราก็รู้ว่าเขาไม่ได้ตาย
แค่เขามีชีวิตอยู่เมื่อ 30 กว่าปีที่แล้ว ไม่ได้หมายความว่าตอนนี้เขาจะยังมีชีวิต
ก็จริง
มันจะเป็นงานอดิเรกใหม่ของคุณหรือเปล่า มาร์ติน
การตามหาเดวิดหลังผ่านมาครึ่งชีวิต เพื่อให้เขาทำลายชีวิตคุณอีกครั้ง
ถ้าคุณเสียน้องชายไป...
- ขอล่ะ เขาไม่ใช่น้องชายคุณ - นี่ไม่ใช่การแข่งขันนะ
ทุกอย่างคือการแข่งขันทั้งนั้นแหละ ไปอ่านหนังสือของดาร์วินดูสิ
ผมไม่อยากคุยเรื่องนี้ตอนนี้
ผมเหนื่อย ผมหิว และผมอยากอาบน้ำ ดังนั้น...
โอเค ไว้ค่อยคุยกันทีหลัง ให้คุณได้กินอาหารและพักก่อน
คุณพูดต่อได้เลย ผมจะเป็นผู้ฟังเอง
เขาไปไหนในปี 1952
- ผมนึกว่าคุณไม่สนใจซะอีก - แค่อยากรู้ประวัติศาสตร์น่ะ
โปแลนด์ เขาไปโปแลนด์
อีกรอบ
เอาใหม่
- ฉันไม่ได้บอกให้นายหยุด - วันนี้ฉันซ้อมมากพอแล้ว
ฉันเป็นคนตัดสินใจว่านายซ้อมพอหรือยัง
- นิ้วฉันเจ็บแล้ว - มันควรจะเจ็บ ไม่งั้นฉันจะบอกเขานะ ดอฟ
ฉันพูดจริงนะ
พรุ่งนี้เจอกันเวลาเดิมนะ
ได้เลย ราตรีสวัสดิ์
ไว้เจอกัน เจอกัน เพื่อน
- เอาละ กลับบ้านดีๆ ล่ะ - ไว้เจอกัน
- ขี้ฟ้อง - ขี้แย
ขอโทษที่ขัดจังหวะนะ หนุ่มๆ
มาทำให้กระจ่างกันไปเลยดีกว่า
ทีนี้ก็เห็นกันแล้ว มาร์ติน การซ้อมไวโอลินเป็นยังไงบ้าง
- ก็ดีครับ - เขาซ้อมอะไรอยู่
การดีดสายครับ คุณซิมมอนด์ส
ดีมาก ดี งั้นก็ฝึกต่อไป
จนกว่าเพลงกอธเธอแดมเมอรัง ของฮิตเลอร์จะบรรเลง
นายติดค้างฉันแล้วนะ
เล่นไปเถอะน่า
มาเร็ว
ทำอะไรของนาย
- อยากตายหรือไง - มันคงเป็นแบบนี้
นี่คือสิ่งที่พวกเขาเผชิญ
น้องสาวฉัน พ่อแม่ฉัน
- มาร์ติน - เจมส์
มาเถอะ
ดูสิ โยเซฟ เวลช์สเลอร์
นายหัดเล่นไวโอลินหรือยัง
- เดวิด - มาร์ติน
มานี่เร็ว ทั้งสองคน
มานี่ นั่งลงเลย
ดีมาก ตรงนี้แหละ
หนุ่มๆ นอนตรงข้ามกัน
เห็นเขาหรือเปล่า
ตรงโน้น
- กว่าพวกนายจะมาได้ - ก็มาแล้วนี่ไง
เมื่อคืนฝันดีหรือเปล่า
นายจะไปไหน
ดอฟ
มีศพอยู่ในนั้น
นายทำอะไรน่ะ
มันไม่ใช่ของนายนะ
อย่าทำแบบนั้น
รู้ไหมนายจะโดนอะไรถ้าขโมยของของคนตาย
ก็ได้ธนบัตรหลายปอนด์ไง
โดนยิงเป้า ดอฟ
ฉันแบ่งให้นายได้นะ
นายชอบใบไหน ไพ่เอซดอกจิกนมสวยสุด
สี่ข้าวหลามตัดก้นสวยสุด
อีกสิบวันนายต้องเข้าพิธีบาร์มิตซวาห์นะ ดอฟ
นายควรจะเป็นผู้ใหญ่แล้ว
การดูรูปผู้หญิงเปลือยไม่ได้ทำให้นายเป็นผู้ใหญ่
การดูเชอร์ลีย์ สมิธแก้ผ้า ด้วยกล้องส่องทางไกลก็เหมือนกัน
นั่นมันการทดลองทางวิทยาศาสตร์
เรื่องอะไร ช่วยตัวเองเหรอ
บ้าน่า
เอาเป็นว่านายดูไม่เหมือนผู้ใหญ่
การเป็นผู้ใหญ่ไม่ได้หมายถึงแบบนั้น ใช่ไหม
แล้วมันหมายถึงอะไร นายคนฉลาด
หนึ่งในนั้นก็มีการเคารพคนตายด้วยแล้วกัน
ทำไม เพราะพวกเขาตายแล้วน่ะเหรอ
เธอเคยเป็นคนนะ ดอฟ
เธออาจนอนโดยที่ตั้งใจจะ...
ไม่รู้สิ ทำทอดมันปลา
แต่เธอก็ลงเอยด้วยการตายใต้ซากบ้านเธอ
นายไม่รู้สึกอะไรเลยหรือไง
นายรู้ไหมว่าเมื่อคืนมีคนตายกี่คน มอตเทิล
ฉันไม่ได้หมายถึงในลอนดอนอย่างเดียว
ฉันหมายถึงยุโรปทั้งหมด
ถูกยิง ถูกแทง โดนระเบิด
อดอยาก ถูกเผาทั้งเป็น ถูกแขวน...
- นั่นไม่ใช่ประเด็น - หลายหมื่นคน
และไม่มีคนรู้ชื่อพวกเขาด้วยซ้ำ
บอกฉันที หนุ่มน้อยจากเขตเอ็นดับเบิลยูสาม
ฉันควรจะรู้สึกเห็นใจใคร
พวกเขาทุกคน หรือแค่คนที่ฉันเดินสะดุดในเช้าวันรุ่งขึ้น
มาเถอะ พวกเธอสองคน
เด็กนั่นอายุเท่าไร
เขาอายุ 13
คุณเบลีย์ ถ้าในสมัยเดวิดก็ถือว่าเป็นหนุ่มแล้ว
นิ้วดูดีนะ
ขอบคุณครับ
- เคยคิดเรื่องช่างทำไวโอลินหรือยัง - เคยครับ
แต่ไม่อยากได้อะไรที่แพงเกินไปนัก คุณเบลีย์
ผมเห็นด้วย
ให้พวกเศรษฐีเงินล้าน ใช้ไวโอลินของสตราดิวารีไปเถอะ
ผมมีตัวเลือกในใจแล้ว
นี่คือฟิลิโอ ของนิโคโล กาลิอาโน
ลูกชายของอเลสซานโดร กาลิอาโน
ทำไวโอลินนี้ในปี 1735
ปีที่พ่อเขาเสียชีวิต
หลายคนคิดว่าไวโอลินนี้ทำขึ้นเพื่ออุทิศให้พ่อเขา
สุขสันต์วันบาร์มิตซวาห์นะ เดวิด
ขอบคุณครับ
เห็นไหมว่าเสียงมันเป็นยังไง
ต้องเหมาะกับเธอมากแน่
คุณพูดภาษาอังกฤษได้ไหม
ผมพูดภาษาอังกฤษได้นิดหน่อยครับ
ที่วอร์ซอมีสหภาพนักดนตรีไหม
โอเค
เดวิด ราโปพอร์ต อาร์...
อาร์ เอ พี โอ...
ไม่ครับ ผมไม่รู้ว่านานแค่ไหนแล้ว
น่าจะมาที่นี่ในยุค 50 ช่วง 1950
ราโปพอร์ต
ไม่ครับ ผมอยากได้คนที่พูดภาษาอังกฤษได้
ยังไงก็ขอบคุณนะครับ
มาร์ติน
รอตรงนี้นะ เดี๋ยวมา
ขอบคุณมากครับ
ไม่ได้ข่าวเลย เสียใจด้วยนะ เดวิด
ฉันพยายามอย่างหนัก แต่ที่วอร์ซอสืบได้ยากมาก
คุณแน่ใจว่านะว่าคุณไปถูกที่
เจลนา 21
อะพาร์ตเมนต์ของเธอ
ห้องพักที่ครอบครัวเธออาศัยอยู่
มันไม่มีอยู่อีกต่อไปแล้ว
นั่นไม่ใช่ข่าวร้ายที่สุดนะ เดวิด
ไม่เลวร้ายที่สุดแน่ๆ
กลับบ้านกันเถอะ
มาสิ
ครอบครัวเดวิดรอดจากย่านชาวยิวแน่ เรารู้แค่นั้น
พวกเขาถูกเนรเทศก่อนการจลาจลในปี 1943
เนรเทศไปที่ไหนคะ
ค่ายมรณะแตรบลิงกา
ฉันจะยังค้นหาต่อไปและเธอต้องไม่หมดหวัง
พวกเขาอาจจะอยู่ที่ไหนก็ได้
ค่ายผู้พลัดถิ่นที่ไหนสักแห่ง
อาจจะที่รัสเซีย
ทำไมคุณถึงพาโยเซฟ เวลช์สเลอร์ ไปที่โปแลนด์แต่ไม่พาผมไป
ผมก็เล่นได้เก่งพอๆ กับเขา
เหตุผลที่ฉันไม่พาเธอไป
เพราะฉันต้องรับผิดชอบชีวิตเธอ แต่ฉันไม่ต้องรับผิดชอบชีวิตโยเซฟ
พวกเธอทั้งคู่เป็นชาวโปแลนด์
ซึ่งเป็นสิ่งที่เราต้องแก้ไขให้ถูกต้องด้วย
พวกเขาอาจกักตัวเธอไว้ที่นั่น ดูสิ่งที่เกิดขึ้นกับโยเซฟสิ
เกิดอะไรขึ้นกับเขา
ครอบครัวเขาเสียชีวิตหมด พวกโปแลนด์กักตัวเขาไว้
ในโรงพยาบาลบ้า
ไม่เจอครับ
ไม่อยู่ในโรงรถ
ไม่อยู่ในห้องเรา ไวโอลินของเขาก็หายไปด้วย
เขามีแนวโน้มจะทำอะไรโง่ๆ หรือเปล่า
มีครับ แม่ หนีไปเข้าร่วมวงดนตรี
ให้ตายเถอะ มาร์ติน
พอรู้ไหมว่าเขาจะไปที่ไหนได้บ้าง
งั้นก็ไปตามหาเขาสิ
ไง ดอฟ
แม่คิดว่านายฆ่าตัวตายไปแล้ว
ผิดหลักศาสนาฉันน่ะ
ฉันจะฆ่าสิ่งนั้นต่างหาก
ไอ้เครื่องดนตรีทรราช
ทำไมฉันไม่เคยเห็นมันมาก่อน
เป็นวิธีที่ฉันทำให้พวกเขาปลอดภัย
ซ่อนพวกเขาจากคนอื่น
ฉันไม่ใช่คนอื่น
มัลเคห์คือคนไหน
ในนั้นเธออายุห้าขวบเอง
และเพซเซียก็เก้าขวบ
มันเป็นยังไงเหรอ ชีวิตที่นั่นน่ะ
ชีวิตที่สงบกับพวกยิว
เด็กผู้ชายจะเตะบอลกัน
คนแก่ก็สวดมนต์
ผู้หญิงเข้าร่วมพิธีอาบน้ำ
มัลเคห์เด็กเกินจะทำแบบนั้น เธอเลยต้องอยู่ที่บ้าน
ฉันจะเล่นเพลงกล่อมเธอนอน
พ่อฉันมักจะเดินร่อนเร่ไปตามถนนทุกวัน มอตเทิล
ลองคิดดูสิ
และทุกคืน ยกเว้นวันสะบาโต
เขาจะขายเครื่องประดับของเขา
เครื่องประดับที่เขาทำตอนกลางคืน ระหว่างที่พวกเราที่เหลือหลับ
มันเป็นแค่การสันนิษฐานว่าตายแล้ว
ทำไมแรบไบของศาสนานาย ถึงไม่ยอมให้นายสวด "คิดดุช"
คิดดุชคือพิธีฉลองด้วยไวน์
ฉันยังสวดมันได้อยู่
แต่นี่คือแคดดิช
อย่าน่า ดอฟ พวกเขาอาจจะยังมีชีวิตอยู่ก็ได้
นายว่าฉันจะเป็นบ้าไหมถ้าฉันรู้ความจริง
แก้ผ้าและวิ่งไปตามถนนเหมือนเวลช์สเลอร์ โบกไวโอลินไปมา
ฉันว่าเขาไม่ได้ทำแบบนั้นหรอก
เวลช์สเลอร์เพี้ยนๆ ตั้งแต่แรกแล้ว
- แล้วฉันไม่เพี้ยนเหรอ - ไม่รู้สิ
เป็นอิทธิพลที่ดีมาตลอดสินะ
- ธรรมดาและน่าเบื่อ - เป็นที่พึ่งที่ดี
- เหมือนหินพวกนี้ - ดีใจที่ได้รู้ว่าฉันมีข้อดีอยู่บ้าง
เลิกหาคำชมที มอตเทิล นี่วิกฤตชีวิตของฉัน ไม่ใช่ของนาย
มีวิกฤตชีวิตร่วมกันไม่ได้เหรอ เหมือนเขียนจดหมายลาตายด้วยกันน่ะ
เราไม่ต้องทำก็ได้ แต่มันทำให้พ่อฉันเสียสติแน่
นายคิดว่าเขาจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมไหม
ใคร
เวลช์สเลอร์
เขาจะบ้าตลอดไปหรือเปล่า นายคิดว่าไง
ที่โปแลนด์เขาทำยังไงกับคนบ้านะ ฉันอยากรู้จัง
พาไปอาบน้ำเย็นจัดมั้ง
หรือกองเถ้าธุลีไว้บนหัวนาย
ที่นั่นมีแต่เถ้าธุลีนะ มอตเทิล
มันจะเป็นการรักษาที่เหมาะมาก
โยเซฟ
ผม มาร์ติน ซิมมอนด์ส จากลอนดอน
คุณมาที่นี่กับพ่อผมหลังสงคราม
คุณจำเดวิด ราโปพอร์ตได้ไหม
คุณเล่นดนตรีด้วยกันตอนถูกโจมตีทางอากาศ
คุณเป็นเพื่อนของแพน เวลช์สเลอร์เหรอคะ
เพื่อนของเพื่อนครับ
ผมอยากรู้ว่ามีคนที่เราทั้งคู่รู้จักมาเยี่ยมเขาบ้างไหม
โยเซฟไม่ค่อยมีคนมาเยี่ยมหรอกค่ะ ครอบครัวเขาเสียชีวิตหมดแล้ว
มีแค่ผู้หญิงคนเดียว
ใครครับ
สาวแห่งวันที่ 15 มิถุนายน
ทุกปีเธอจะมาแค่หนึ่งวัน
วันที่ 15 มิถุนายน
พานี วอซนีแอก
แอนนา วอซนีแอกใช่ไหม
คุณพูดภาษาอังกฤษได้ไหม
ได้ค่ะ
มีคนบอกผมว่าคุณช่วยผมได้
คุณต้องการอะไร
ผมกำลังตามหาเดวิด ราโปพอร์ต
คุณคือมาร์ตินสินะ
เดวิดมาในปีที่พระราชินีของคุณขึ้นครองราชย์
ฉันอยู่บนถนนสายเดียวกับบ้านที่เขาเติบโตมา
เราถึงได้รู้จักกัน
เขาอยู่ที่นี่นานแค่ไหน
สองสามเดือน เขาได้วีซ่าที่อยู่ได้ไม่นานนัก
หลังจากนั้นล่ะ
เรื่องนั้นเขาไม่ได้บอกค่ะ
พวกเขาอนุญาตให้ติดไว้ในบ้านได้
ฉันเอามันออกตอนที่เดวิดมาอยู่กับฉัน
ฉันว่าเขาคงไม่พอใจนักที่ได้เห็นมัน
เขาไม่ใช่คนเคร่งศาสนา
ฉันควรไปเป็นสักขีพยานเรื่องอะไร
- พิธี - พิธีบาร์มิตซวาห์อีกแล้วเหรอ
ก็ไม่เชิง
ฉันว่านายน่าต้องทำให้ครบองค์ประชุมสินะ
อ๋อ องค์คณะสิบ เปล่า แค่ไปเป็นสักขีพยาน
สักขีพยานเหรอ ฉันมีสิทธิ์ด้วยเหรอ
สำหรับพระเจ้าก็อาจจะไม่ มอตเทิล
สำหรับฉันคนเดียว
นายว่าพระเจ้ารู้ไหมว่าครอบครัวนายอยู่ที่ไหน
พระองค์รู้แน่ แค่ไม่บอกเรา
- พระเยซูจะบอกไหมถ้านายถาม - ทำไม คิดจะเปลี่ยนศาสนาเหรอ
ยิวเปลี่ยนศาสนาไม่ได้
การทำให้หัวเปียกไม่ได้ทำให้ยิวลืมพระเยซู
น้ำไม่ได้ทำให้ชาติพันธุ์เจือจางลง มอตเทิล
มันเหมือนผิวหนังที่นายเกิดมาพร้อมมัน และต้องอยู่กับมันไปจนวันตาย
แต่ศาสนาเป็นเหมือนเสื้อคลุม
ถ้ามันร้อนเกินไป นายก็แค่ถอดออก
ดี
เยี่ยมมาก
เขามาแล้ว
พิธีนี้จัดเพื่อเขา
ทีนี้ก็ฟังและอย่าขัดจังหวะ
จงฟัง โอ อิสราเอล พระเจ้าแห่งอิสราเอล
ในวันที่ 19 เดือนสิวันนี้
ในปี 5707 ณ ลอนดอน
ต่อหน้ามาร์ติน ซิมมอนด์สจากลอนดอนเช่นกัน
ผม เดวิด แอลี ราโปพอร์ต บุตรแห่งซิกมุนต์และเอสเตอร์ ราโปพอร์ต
ผมตัดสินใจด้วยตัวเอง ที่จะละทิ้งความศรัทธาของบรรพบุรุษ
- นายทำอะไรของนาย - เปลี่ยนศาสนาไง เงียบน่า
เปลี่ยนไปนับถืออะไร
ไม่นับถือเลย
ตั้งแต่บัดนี้และตลอดไป ผมขอละทิ้งและปฏิเสธ
ในนามของผู้ที่ยังมีชีวิต
ความศรัทธาอันเลวร้ายและเสื่อมเสีย ของผู้ที่เสียชีวิตไปแล้ว
ความศรัทธาของอับราฮัม อิสอัค และยาโคบ
ความศรัทธาอันน่าชิงชังของผู้ที่ถูกรังเกียจ ล้อเลียน รังควาน และถูกฆ่า
ความศรัทธาที่พระเยซูทอดทิ้ง
ผมจึงขอละทิ้งคัมภีร์โทราห์และคัมภีร์ทาลมุด
ผมขอตัดขาดตัวเองจากชาวอิสราเอล
และระหว่างที่ผมฉีกผ้าผืนนี้
ตัวผมเองก็จะถูกฉีกจากความเชื่อ หลักศาสนา
ธรรมเนียม พิธีกรรม และหน้าที่ที่มีต่อศิโยน
ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป
อาเมน
ย่านชาวยิวนั่นอยู่ที่ไหน
ใต้ดิน
เหมือนที่เคยเป็นในอดีต
เขาอยู่ที่วอร์ซอนานแค่ไหน สองสามสัปดาห์เหรอ
เขาพักที่ไหน
ช่วงวันแรกๆ เขาพักที่บ้านพัก
ไม่ได้หรูอะไรนัก
หลังจากนั้น...
ก็พักกับฉัน
แล้ววันหนึ่งเขาก็หายไป
มาร์ติน ฉันรักเพื่อนคุณนะ
คุณอาจจะคิดผิดก็ได้
คุณเลือกไม่ได้หรอกว่าจะรักใคร
การเชื่อใจเขานั่นแหละที่ผิด
คุณต้องหยุดตามหาเขาได้แล้ว มาร์ติน
คงไม่ดีนักที่จะตามหาเขา
- สำหรับเขาหรือสำหรับผม - ทั้งคู่ค่ะ
ถ้าเขาอยากให้ใครพบเขา คุณไม่คิดเหรอว่า เขาคงจะไปหาคุณนานแล้ว
พ่อผมคิดว่าเขาตายไปแล้ว
สองเดือนต่อมา พ่อก็เส้นเลือดสมองแตก ทำให้พ่อตาย
เดวิดเล่าเรื่องมิตรภาพของพวกคุณให้ฉันฟัง ไม่ได้เล่าว่ามันจบยังไง
คุณไปเยี่ยมเวลช์สเลอร์ทำไม
ฉันไปแทนเดวิด
เขาไปที่นั่นครั้งเดียว เพื่อไปเล่นไวโอลินให้โยเซฟฟัง
ฉันไม่ได้รับอนุญาตให้ฟัง เขาให้ฉันออกไปจากห้องตอนเขาเล่น
อีกครั้งหนึ่งที่แตรบลิงกา
เขาให้ฉันรอในรถ เพื่อเล่นตรงจุดที่เถ้าธุลีถูกโปรยไว้
เพลงอะไร
เขาคิดถึงแต่เรื่องนี้
นั่นคือเหตุผลที่เขามาโปแลนด์
ฉันนั่งรอตรงนี้
แต่ก่อนไม่มีอะไรพวกนี้อยู่เลย
มีแค่ทุ่งโล่ง
และก็รางรถไฟ
ทั้งครอบครัวของเขาถูกฆ่าที่นี่
เขาเคยพูดถึงพวกเขาบ้างไหม
เพซเซียน่าจะอายุ 15
มัลเคห์น่าจะสิบขวบ หรือสิบเอ็ดมั้ง
ชื่อพวกเขาไม่เคยปรากฏในรายชื่อไหนเลย
เรามักบอกให้เขามีหวังอยู่เสมอ
เขาไม่เคยพูดถึงพวกเขาเลย
สำหรับเดวิด ยิวไม่ใช่ชาวโปแลนด์
ฉันเป็นชาวโปแลนด์
ฉันเคยอยู่ในที่ที่เขาเคยอยู่ ฉันขโมยชีวิตของเขา
สำหรับเขา ฉันเป็นหนึ่งในเพชฌฆาต
ตอนนั้นคุณยังเด็กอยู่นะ
คุณไม่จำเป็นต้องผิดที่รู้สึกผิด
"ไม่มีอีกแล้ว"
เช้าวันรุ่งขึ้นฉันก็พบจดหมาย
เขาจากไปแล้ว
เขาทิ้งทุกอย่างไว้
ทุกอย่างที่ว่าคืออะไร
ฉัน
โปแลนด์
อดีตของเขา
คุณ
ไวโอลินของเขา
เดี๋ยวนะ
เขาทิ้งไวโอลินไว้เหรอ
ฉันไม่อยากเชื่อว่าเขาจะตั้งใจทำแบบนั้น
สิ่งที่มีค่าขนาดนั้น
ฉันรีบไปที่สนามบินเพื่อเอามันไปคืน
เขาบอกให้ฉันขายมันซะ
แล้วส่งเงินให้เขาเหรอ
- เปล่าค่ะ เขาให้ฉันเก็บเงินไว้ - แล้วคุณขายหรือเปล่า
ฉันไม่มีสิทธิ์ขาย
เขาถึงได้เอามันคืนไป
ฉันไม่เคยโกหกคุณนะ มาร์ติน
เขาไม่เคยบอกฉันว่าเขาจะไปไหน
ตอนฉันเอาไวโอลินไปให้เขา พวกเขาเรียกผู้โดยสารแล้ว
แล้วอยู่ๆ เขาก็รีบไป
เที่ยวบินนั้นจะไปที่นิวยอร์ก
ขอบคุณครับ
ขอให้พระเจ้าอวยพรคุณ มาร์ติน
ฉันอยู่บนนี้ค่ะ
เป็นไงคะ
ผมไม่เจอเขา
แค่นั้นเหรอคะ
แต่ผมรู้แล้วว่าเขาไปที่ไหนต่อ
ที่ไหนคะ
นิวยอร์ก
ด่านถัดไปของภารกิจอันยิ่งใหญ่
คุณเคยชอบเขานี่
ฉันเคยชอบเทพนิยาย
คุณเคยบอกว่าเขาเป็นคนตลก
อัจฉริยะที่มีเสน่ห์อะไรพวกนั้น
ทำไมคุณถึงมาเสียเวลากับเรื่องเขา
เวลาของเรา
เขาอาจจะเหลือแค่ผมคนเดียว
ฉันก็เหลือแค่คุณคนเดียว
"การกำเนิดของอิสราเอล"
เมื่อกี้สนุกมากเลย
เขาเก่งนะ
ฉันดีใจที่นายมาที่นี่ มอตเทิล
และเฮเลนผู้โด่งดัง
ผมว่าคุณคงไม่สนใจเรื่องอิสราเอลสินะ
แต่มอตเทิลมาที่นี่เพื่อผม คุณเลยมาที่นี่เพื่อเขา ถูกไหม
การเต้นรำก็คือการเต้นรำ
น้องชายผม ดอฟ ผู้ละทิ้งศาสนา น้ำก็ทำให้เขาเจือจางไม่ได้
งั้นฉันควรเข้าร่วม และหลั่งเลือดเพื่ออิสราเอลด้วยไหม มอตเทิล
ฉันคิดว่าพวกเขารับแต่พวกยิวนะ ดอฟ
หมดกันชื่อเสียงด้านการหนีเกณฑ์ทหารของเรา
แต่พวกเขารับผู้หญิงนะ เหนือกว่าพระเจ้าอีก
ถ้าคุณละทิ้งศาสนาแล้ว ทำไมถึงมาฉลองให้ประเทศของชาวยิวล่ะ
พวกเขาจัดงานปาร์ตี้เก่งน่ะ
- ยังไม่พลาดเลยสักครั้ง - เขาจัดครั้งสุดท้ายเมื่อไร
ปี 516 ก่อนคริสตกาล
เต้นรำกันไหม
เราส่งเขาแล้วกลับไปกันก็ได้นะ
ไม่ค่ะ ไม่เป็นไร ไปส่งฉันก่อนเถอะ
ฉันไม่เคยเห็นเขาเข้าเรียนเลย เขาเรียนปีเดียวกับเราหรือเปล่า
- เขาเรียนที่เคมบริดจ์ คณิตศาสตร์น่ะ - คณิตศาสตร์เหรอ
ดนตรีกับหมากรุกก็เหมือนคณิตศาสตร์ ซิมมอนด์สคิดกันแบบนั้น
เหมือนตายแล้วได้ขึ้นสวรรค์
ฉันควรประทับใจหรือเปล่า
ล้อเล่นใช่ไหม คณิตกับดันเตเลยนะ
ยินดีที่ได้รู้จักนะ โดวิเดิล
นายคิดว่าไง
ปราการที่ยากจะเจาะเข้าไปได้
ขอให้คนอังกฤษอย่างนายโชคดีกับเธอนะ เพื่อน
"หนังสือพิมพ์โอลด์เคนซิงตันเดลีนิวส์ นักไวโอลินหายตัวไป"
"ห้องบันทึกเสียงแฮมเมอร์สมิธ"
"เดวิด แอลี ราโปพอร์ต"
เยี่ยมมาก
นายน่าจะเก็บมันไว้ในห้องแต่งตัวนะ อยู่ในนั้นมันจะปลอดภัยกว่า
ยูลิสซีสเคยเอาธนูไปเก็บไว้ไหมล่ะ
ถ้าที่อิทากาฝนตกหนัก เขาเก็บแน่
- นายคิดว่าการซ้อมเป็นยังไงบ้าง - มันฟังดูเป็นยังไง
เยี่ยม ยอดมาก อัศจรรย์
มันห่วยแตก
แต่ก็ห่วยแบบใช้ได้นะ
ถ้าซ้อมดี การแสดงจะห่วย
ถ้าซ้อมห่วย การแสดงจะดี
ทีนี้นายจะไปทำอะไรต่อล่ะ นายมีเวลาอีกสี่ชั่วโมงครึ่ง
- ไปเมามั้ง - ตลกน่า
การเปิดตัวในระดับนานาชาติ ของเดวิด แอลี ราโปพอร์ต นักแสดงจอมเพี้ยน
ไอแซ็ก สเติร์น นี่วิค โอลิเวอร์ นายรู้ใช่ไหมว่านายต้องทำอะไร ให้ตาย
ผ่อนคลายซะ
ฉันพูดจริงนะ
ฟังคำแนะนำฉันเถอะ ไอ้หนู ไปนอนกับสาวบ้าง
- นั่นคือสิ่งที่นายจะทำเหรอ - เปล่า
ฉันจะไปตัดผมทำเล็บ
กระชากผมเป็นกำๆ แล้วกัดเล็บแบบไวๆ น่ะ
ไว้เจอกันเมื่อถึงเวลา
"พี่น้องไฟน์แมน"
ครับ มีอะไรให้ผมช่วยไหม
ผมมาหากาลิอาโน
คนพ่อ คนลูก หรือคนหลาน
นิโคโล คนลูก ปี 1735
ฟังนะ พ่อหนุ่มชาวอังกฤษ
ผมไม่อยากบอกคุณแบบนี้เลย แต่คุณตามหาสิ่งที่แทบเป็นไปไม่ได้
ผมรู้ว่ามีฟิลิโอของนิโคโลสองคัน ที่ทำขึ้นในปี 35
และไม่มีคันไหนเลยที่เคยเปลี่ยนเจ้าของ
คันนี้อาจจะไม่ได้ลงทะเบียนไว้
อ๋อ คุณกำลังหาไวโอลิน ที่ไม่ได้ลงทะเบียนไว้เหรอ ของปลอมมั้ง
ไม่ใช่ของปลอม มันถูกขายที่ร้านเบลีย์สในลอนดอน
พ่อผม ขอให้สันติภาพจงมีแก่เขา เขาเคยทำธุรกิจกับเอเดรียน เบลีย์
และเขาไม่ขายของปลอมแน่
เคยมีใครพยายามขายให้คุณไหม
กาลิอาโนปี 1735 น่ะ
คุณกำลังหาไวโอลินหรือกำลังหาเจ้าของ
ทั้งคู่ครับ
ถ้าไวโอลินแบบนั้นถูกวางขาย มันไม่ได้มาที่นี่แน่
- มันจะถูกส่งไปที่สถานจัดการประมูลใหญ่ๆ - ไม่ใช่ไวโอลินคันนี้ ผมลองสืบแล้ว
นานเท่าไรแล้วนะ
สี่ปีมั้ง
ใช่ เราได้รับสายจากผู้หญิง
และเธอพูดว่ากาลิอาโน
- น้องชายผม เฮอร์เชลเป็นคนพูดกับเธอ - เธอบอกชื่อหรือเปล่า
ที่อยู่
เธออยากให้เฮอร์เชลถ่อไปถึงบรุกลินเพื่อดูมัน
และไม่ใช่แค่นั้นนะ เธออยากให้เขาไปในวันและเวลาที่เธอกำหนด
เราทั้งคู่คิดว่า "สามีเธอไม่รู้แน่ว่าเธออยากขายมัน"
เขาเลยไม่ไปเหรอ
สำหรับผู้ชายในวัยแบบผมกับเฮอร์เชล เวลาก็มีค่าพอๆ กับกาลิอาโน
น้องชายคุณพอจะจำที่อยู่ในบรุกลินได้ไหม
เรื่องนี้สำคัญกับคุณสินะ
คราวน์ไฮทส์ ที่นั่นแหละ
ผมอาจจะหาที่อยู่นั่นเจอก็ได้
อย่าเพิ่งไปไหนนะ
ขอโทษนะครับที่มารบกวน มีคนบอกที่อยู่นี้กับผม
ผมมาตามหาไวโอลิน
ไปตามพ่อมาที
รอตรงนี้ก่อนนะคะ
กว่าจะมาได้นะ มอตเทิล
ก็อย่างที่เห็น
ฉันถอดเสื้อคลุมแล้ว
และฉันก็ใส่มันใหม่
พูดสิ มอตเทิล
นายไม่รู้เลย ใช่ไหม
นายทำแบบนั้นทำไม
ฉันไม่แน่ใจว่านายจะเข้าใจ
รู้ไหม ตอนฉันละทิ้งพระผู้เป็นเจ้า
พระองค์ใช้เวลาสี่ปีก็เจอฉันแล้ว
แต่นายใช้เวลา 35 ปี
ไม่เลวนะ
ใช่ แต่พระเจ้าของนายไม่ได้ลงโทษนาย แต่ฉันอาจจะลงโทษนะ
พระองค์จะลงโทษแน่ เมื่อถึงเวลา
สาธุการพระนาม
พ่อฉันทุ่มเททุกอย่างที่เขามีให้นาย
ไอ้สารเลวเนรคุณ
การเรียนภาษาฮิบรู พิธีบาร์มิตซวาห์
ไวโอลินเฮงซวยนั่น
คอนเสิร์ตนั่น เขาไม่ได้ทำประกันไว้ด้วยซ้ำ เขาไม่คิดว่าเขาจะต้องใช้
เขาปฏิบัติกับนายเหมือนเป็นลูกคนโปรดตั้ง 12 ปี
แล้วอยู่ๆ นายก็หายหัวไปโดยไม่บอกสักคำ
เขาคิดว่านายตายไปแล้ว ดอฟ
คืนนั้นเขาเสียทุกอย่างไป
แล้วสองเดือนต่อมา เขาก็ตายโดยที่ยังเอ่ยชื่อนาย
นายจำได้ไหมว่า ครั้งสุดท้ายที่นายเห็นฉันนายพูดว่าอะไร
นายพูดว่า "ไปนอนกับสาวซะ"
ฉันก็ทำแบบนั้น
และด้วยความกระตือรือร้น ฉันก็ออกมาโดยที่ไม่มีค่าแท็กซี่
และต้องนั่งรถบัสกลับ
ขอโทษนะ ขอโทษนะครับ
ขอโทษที่มารบกวน
ช่วยบอกทีได้ไหมว่าที่นี่ที่ไหน
- คุณมาจากไหนล่ะ - แฮมป์สเตด
บ้านเกิดล่ะ
วอร์ซอ
ครอบครัวคุณล่ะ
วอร์ซอเหมือนกัน
ผมก็มาจากวอร์ซอ
ก่อนสงครามเหรอครับ
ก่อน ระหว่าง หลัง
ย่านชาวยิว แตรบลิงกา แล้วก็ที่นี่
คุณรอดชีวิตจากแตรบลิงกามาได้เหรอ
ใช่ บางคนก็รอด
ครอบครัวคุณตายหมดเหรอ
ผมไม่รู้ แต่...
ผมรู้ว่าพวกเขาเคยอยู่ที่แตรบลิงกา แต่เราไม่เคย...
คุณเคยได้ยินชื่อพวกเขาบ้างไหม
ซิกมุนต์ ราโปพอร์ต
เอสเตอร์ล่ะ
เพซเซีย
มัลเคห์
เคยได้ยินชื่อพวกเขาบ้างไหม
เสียใจด้วยนะ พ่อหนุ่ม
คุณอยากรู้เหรอ
พาเขาไปที
มาเถอะ
"โบสถ์ยิว"
ทุกคนฟังทางนี้
สวัสดี
เรามีราโปพอร์ตจากวอร์ซอ
ไปตามเร็บบีมาที
โดวิด ในชุมชนเรา
เรามีหน้าที่พิเศษที่ได้รับมอบหมาย
โดยเร็บบีอัลเทอร์ ในแตรบลิงกา
เพื่อระลึกถึงผู้ที่เสียชีวิตไป
ชื่อเหล่านั้นจะถูกจดจำ
ผ่านบทเพลง
จากนั้นพวกเขาก็จะจดชื่อเหล่านั้นไว้
เร็บบี นี่โดวิด แอลี ราโปพอร์ต จากวอร์ซอ
เขาอยากรู้
ยินดีต้อนรับ โดวิด
ขอโทษนะครับที่มารบกวน
เชิญนั่งก่อน
เพราะครั้งนี้มีหลายชื่อ
ผู้อาวุโส 10 คนจะถูกเลือก ให้เป็นองค์คณะสิบของพิธีรำลึกนี้
แต่มีไม่กี่คนที่รอดมาได้
สำหรับวิญญาณ
ของเหล่าพี่น้องของเรา
ประชาชนชาวอิสราเอล
ผู้ศักดิ์สิทธิ์และผู้บริสุทธิ์
ราโปพอร์ต ราโปพอร์ต
ราโปพอร์ต
ราโปพอร์ต แอฟรัมจากวอร์ซอ
ราโปพอร์ต เบเรลและคาเยห์ โซโรห์
จากคุทเน
กับลูกๆ โยเซิล เยคฮีล
และเลอาห์
ขอให้พวกเราระลึกถึงพวกเขาตลอดไป
ราโปพอร์ต คาอิม โดวิด
ราโปพอร์ต ชูอา คาอิม
จากซิกลิน
ราโปพอร์ต
เยรัคเมียลและลูกสาวคนเล็กของเขา
เอลเก
กับโชลเมน้อย
และเชนเยอร์ ซัลเมนกับริฟเก
ขอให้พวกเรารำลึกถึงพวกเขาตลอดไป
ราโปพอร์ต อันยาจากวอร์ซอ
ราโปพอร์ต เบลล่ากับลูกๆ
กับรูเบนและริฟเก
จากวอร์ซอ
ราโปพอร์ต ซิกมุนต์
เอสเตอร์ ภรรยา
กับลูกสาว เพซเซีย
และลูกสาว มัลเคห์
พวกเขาร้อยเรียงชื่อพวกเขาเป็นเพลง เพื่อให้จดจำได้ง่ายขึ้น
มันก็แค่การเล่าปากต่อปาก มอตเทิล
เหมือนคัมภีร์โทราห์
ที่เล่ากันมาปากต่อปากหลายร้อยรุ่น
มันเป็นสายโซ่ที่ฉันทำลายไม่ได้
เพลงนั้นใช้เวลานานแค่ไหน
ห้าวัน
พวกเขาผลัดกันร้องเป็นกะ
แรบไบห้าคน ปีละครั้ง
ฉันเคยได้ยินแค่ครั้งเดียว
รายชื่อยาวมากนะ มอตเทิล
หลังจากนั้นฉันก็นั่งไว้อาลัยทั้งสัปดาห์
ไม่ได้อาบน้ำ ไม่ได้โกนหนวด ไม่วอกแวก
แค่สวดมนต์
พระเจ้าจดจำครอบครัวฉันได้ ฉันทอดทิ้งพระองค์ แต่ท่านไม่ได้ทอดทิ้งฉัน
เพื่อเป็นการตอบแทน ฉันเลยสัญญากับท่านไว้
ฉันจะแต่งบทเพลงรำลึกชื่อโดยใช้ไวโอลิน
และไปเล่นเพลงนั้นที่แตรบลิงกา
และฉันจะอุทิศชีวิตที่เหลือเพื่อบูชาพระองค์
รู้ไหมว่าหนึ่งในสิ่งที่ชาวยิว กลัวที่สุดในค่ายนั้นคืออะไร
มันไม่ใช่การตาย
มันคือการตายกับครอบครัวทั้งหมด
และไม่เหลือคนที่จะสวดแคดดิชให้วิญญาณของพวกเขา
ในวันยม ฮาโชอาของแต่ละปี
ฉันจะสวดแคดดิชให้พวกเขา
ตั้งแต่นั้นคอนเสิร์ตก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญอีกต่อไป
ชีวิตฉันเปลี่ยนไป
ถ้าฉันกลับมา นายจะทำยังไง
ไม่รู้เหมือนกัน
ฉันไม่รู้
ฉันติดหนี้ไวโอลินนาย
นายติดหนี้คอนเสิร์ตฉัน
ไม่
ฉันไม่ใช่คนฉลาดที่คนเพิ่งค้นพบแล้ว มอตเทิล นายก็รู้
ฉันว่าคนจำฉันไม่ได้แล้วด้วยซ้ำ
ถ้าฉันแสดงตอนนี้คงไม่มีคนดูแน่
- ไม่มีผู้ฟังนอกจากพระเจ้า - พวกเขาจำบทเพลงของนายได้
งั้นก็ให้มันเป็นอนุสรณ์ของฉันแล้วกัน
- มันยังไม่พอ - ต้องพอ
สำหรับฉันมันยังไม่พอ นายติดหนี้คอนเสิร์ตฉัน
และถ้านายหายไปอีก ฉันหานายเจอแน่
ว่าไง
ฉันมีเงื่อนไขสองข้อ
"ลอนดอน สองเดือนต่อมา"
สวัสดีครับ เช็กอินใช่ไหมครับ
- คุณรู้ได้ยังไงว่าเขาจะไปที่นั่น - เขาไปแน่
คนเราไม่เปลี่ยนกันง่ายๆ ยิ่งเป็นเขาด้วยแล้ว
ใช่ เขากลับมานับถือศาสนาแล้วนี่ ใช่ไหม
เขาก็ยังเป็น ไอ้เฮงซวยเห็นแก่ตัวแบบที่เป็นมาตลอด
- ในเสื้อคลุมสีดำ - ช่วยใส่หน่อยได้ไหม
เขายังเล่นได้เหรอคะ
- ก็เสี่ยงอยู่นะ ว่าไหม - เขาเสี่ยงอะไร
พ่อคุณก็ทำแบบนี้เหมือนกัน
คุณใช้เงินทุกเพนนีที่เรามี ถ้าเขาไม่โผล่มา
คุณจะเส้นเลือดสมองแตก คุณจะตาย เขาจะไม่มางานศพคุณด้วยซ้ำ
ฟังดูน่ากลัวไปหน่อย ว่าไหม
สมเป็นเขา อีกสิบนาทีก็สองทุ่มแล้ว
ในวงการศิลปิน ขนาดกินอาหารเที่ยงเขายังไม่สายเลย
เขาบอกโปรแกรมแสดงคุณหรือยัง
ยัง นั่นเป็นหนึ่งในเงื่อนไข
อาจเล่นเพลงประกอบละครเวที
"นักไวโอลินที่รามือมานาน จะเล่นเพลงฮิตละครบรอดเวย์ "
เขาไม่ต้องซ้อมก็ยังได้ ว่าไหม
- คุณเคยเห็นเขาซ้อมแล้วสินะ - ไม่เคย นั่นเงื่อนไขอีกข้อของเขา
เขาคิดว่าพ่อกำลังดูเขาเล่น
เขาคิดว่าพระเจ้ากำลังดูอยู่
ผู้ชมกลุ่มเดิม ทุกคนที่เขาเคยทำให้ผิดหวัง
มาร์ติน
เฮเลน
- เดวิด - คุณดูสบายดีนะ
แค่นี้น่ะเหรอ
ผ่านมา 35 ปี แต่พูดแค่ "คุณดูสบายดี" เหรอ
เขาหิวน่ะ เขาเอาแต่ซ้อมอยู่เงียบๆ มาทั้งวันแล้ว
ไม่ล่ะ ผมไม่กิน อาหารพวกนี้ไม่ใช่อาหารโคเชอร์
นี่ร้านอาหารโคเชอร์นะ
สำหรับพวกเขา ไม่ใช่สำหรับผม
โรงแรมเป็นยังไงบ้าง
- ก็ดี - เยี่ยม
ฉันรู้ว่าเราตกลงกันแล้วว่า นายจะเลือกโปรแกรมแสดงเอง
แต่มีสองสามเรื่องที่เราต้องคุยกันก่อน
เช่นอะไร
ว่ามันจะไม่มีเพลง "โด คือกวาง คือกวางตัวเมีย"
และถ้านายทำให้ฉันอับอาย ฉันจะฆ่านาย
หรือไม่ฉันก็จะฆ่าเอง
อย่างน้อยก็บอกหน่อย
โปรแกรมแสดงจะยาวเท่าไร
โปรแกรมเดิมยาวเท่าไรล่ะ
โปรแกรมแสดงเมื่อปี 51 เหรอ
- นายจะเล่นตามโปรแกรมแสดงปี 51 เหรอ - นายต้องการแบบนั้นไม่ใช่เหรอ
ไม่ เปล่า มัน...
ช่วงแรกเป็นออร์เคสตราของบรูช
ช่วงที่สอง การแสดงเดี่ยว
มันสำคัญด้วยเหรอ ยังไงคุณก็ไม่ไปที่นั่นอยู่แล้วใช่ไหม เดวิด
"เดวิด แอลี ราโปพอร์ต"
เป็นยังไงบ้าง
ยังอุ่นอยู่
อยากจับดูไหม
นายจะไม่ทำให้ฉันผิดหวังใช่ไหม โดฟ
ไม่ มอตเทิล
ฉันจะไม่ทำให้นายผิดหวัง
ขอโทษครับ คุณซิมมอนด์ส
"โดวิเดิล"
ฝันร้ายแบบเดิมเลย เขาอยู่ไหน
ถ้าให้เดา เขาคงกำลังไปที่อารามทิเบตแล้วล่ะ
คิดว่าฉันจะไม่มาเหรอ
สวัสดีครับ
หวังว่าคุณจะไม่ว่าอะไรที่ต้องรอถึง 35 ปี
ขอบคุณพระเจ้า
- เขายังเล่นได้ ฉันยอมรับเลย - ใช่
- เยี่ยมมาก - ห่วยแตกจะตาย
ใช่ แต่ก็ห่วยแบบใช้ได้นะ
รอสัก 15 นาทีนะ
ฉันรู้สึกไปเองหรือเขาดูว่าง่ายแบบแปลกๆ
พระเจ้า
มอตเทิลที่รัก
จำได้ไหมว่าฉันถูกห้าม ไม่ให้สวดแคดดิชให้ครอบครัวฉัน
จนกว่าจะยืนยันการเสียชีวิตของพวกเขาได้ และมันก็ทำให้ฉันทุกข์ระทม
มันยิ่งทำให้ฉันเศร้ากว่าเดิมที่ได้รู้จากนาย
ว่าการหายตัวไปของฉัน ทำให้พ่อนายทุกข์ระทมแบบเดียวกัน
สำหรับเรื่องนี้ ฉันเสียใจจริงๆ
และนอกจากเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น
ครั้งนี้ ฉันอยากให้นายอภัยให้จริงๆ
เมื่อสองเดือนก่อน ตอนที่นายเจอฉัน ฉันบอกนายว่าฉันไม่ได้มีชีวิตแบบเดิมแล้ว
ฉันไม่ได้คิดว่าตัวฉันเป็นปัจเจกบุคคล แบบที่ศิลปินควรจะคิด
แต่ฉันกลับเลือกที่จะทุ่มเทตัวฉันเอง ให้กับความศรัทธาของศาสนาฉัน
ทุกคนต่างก็มีที่มาเหมือนกัน
มีความเชื่อร่วมกัน และมีความทรงจำร่วมกัน
ซึ่งกว่าจะได้มาย่อมต้องยอมสละตัวตนก่อน
สิ่งที่นายทำ มอตเทิล คือการคืนตัวตนของฉันให้กับฉัน
นายยัดเยียดมันคืนให้ฉัน เหมือนมันเป็นของขวัญที่ไม่อยากได้
วันนี้ฉันถือว่าเราหายกันแล้ว
นายทำให้ฉันเป็นอิสระ และฉันต้องขอบคุณนายจริงๆ
แต่จากเบื้องลึกในจิตวิญญาณฉัน ฉันต้องขอร้องให้นายอย่าตามหาฉันอีก
ตอนนี้นายต้องคิดซะว่าฉันตายไปแล้ว และทำเหมือนฉันตายแล้ว
ขอให้พระผู้เป็นเจ้าอวยพรให้นาย และอยู่เคียงข้างนายกับครอบครัวเสมอ
จากน้องชายที่รักนาย โดวิเดิล
ปล่อยเขาไปเถอะ มาร์ติน
ผมจะคิดว่าเขาตายแล้วได้ยังไง ทั้งๆ ที่ผมรู้ว่าเขายังไม่ตาย
ทำไมล่ะ เขาก็อนุญาตแล้วนี่
อาจเป็นสิ่งเดียวที่เขาทำโดยไม่เห็นแก่ตัว
- ชาวยิวสวดอะไรให้คนตายนะ - บทสวดแคดดิช
คุณก็สวดบทนั้นแหละ
ผมสวดไม่ได้ ผมไม่ใช่ชาวยิว ผมไม่ใช่พี่ชายเขา และผมรู้ว่าเขายังไม่ตาย
วันที่เขาไม่ได้กลับมา
ตอนที่คุณแยกกับเขาหลังซ้อม
และไม่มีใครรู้ว่าเขาไปที่ไหน...
เขามาหาฉัน
เขาอยู่กับฉัน
คุณเป็นคนที่ดีกว่าเขา มาร์ติน คุณดีกว่าเขามาตลอด
Subtitles by sub.Trader subscene.com
แปลคำบรรยายไทยโดย ธนิศา ขำคง