Не грижи се, синко... Знам дека сакаш ова да заврши.
Тука сум. Ќе бидам со тебе...
Немој да се откажуваш. Ме слушаш ли?
Бори се до последниот здив. Диши...
Само диши, сине мој...
ПОВРАТНИК
Сокол.
Застани, дај на мене.
У пич.у матер! Кучкини синови.
Не ми даваат ни да се измочам на мира...
Еј, си видел ли Колдер? - Не.
Слушајте, кога ќе го очистите крзното, врзете го јако.
Запомнете, не пакуваме 15 крзна по бала, туку 30! - Фицџералд!
Капетане. - Што мислиш, каков е ловот? - Па...
Се надевам дека веќе нема потреба да се пука на пленот. - Трнгнуваме взори.
Спремен сум и утринава, веќе би тргнал да не се уморни луѓето.
Ни требаат неколку дена до тврдината. А исцрпени сме.
Важно е луѓето да имаат свежо месо. - Го виде Колдер?
Застрелавме голем лос.
Помогете ни да го донесеме овде. - Јавте ми кога ќе го ставите на ражен.
Тогаш со мерак ќе ти помогнам. - Стварно ми треба помош.
Уморени сме од дерењето на крзното. - Долго време јадам даброво месо.
Ми недостига кујната на жена ми. - Мене ми фали, жена ти. - Замолчи.
Помош! Помош. - Колдер... У пм. - Колдер ли е тоа?
Останете заедно! - Џим, оди по капетанот. - Боже! - Замолчи! - Помогни му!
Ги гледа ли некој? - Биди потивок, проклетнику. - Гледајте на гребенот.
Проклетнику!
Што се слуша тоа?
Татко? - Одиме.
Осматрајте го гребенот.
Го фатија Томас.
Не можам да ги видам. Не ги гледам.
Наведнете се! - Проклетство. - Насекаде се! Обиколени сме!
Насекаде се! - Сохо... не оди таму! Останете овде! Не, Пол, не!
Остани тука! - Убијте ме! Убијте ме! - Сохо!
Сакаат да не извлечат на отворено. - Ене ги на брегот!
Останете на своите места, не мрдајте! - Тие сакаат крзна.
Ако не се качиме веднаш на чамецот, сите крзна ќе ни ги земат.
Оди во чамецот синко! Во чамецот, синко! Тргнувај, побргу, трчај.
Оставете ги крзната! Бегајте од шумата! Сите во чамецот! - Побрзајте!
Чувај позади! - Соколу!
Вадете ме одовде!
Соколу! Соколу!
Земете им ги коњите! Земете им ги коњите!
Земете ги крзната! 'Ајде, земајте крзната!
Земете ги крзната! - 'Ајде! 'Ајде!
Проклети црвенокожци! Кучкини синови! Нема Арикара да го јава мојот коњ...
Дај и го ова на мојата ќеркичка. - Држете се, одам по помош.
Бегајте од шумата! Оставете го крзното! - Вилман! Те држам, само движи се.
Глас! - Оди во чамецот!
Во чамецот!
Проклет црвенокожецу! Влегувај во ебениот чамец! - Тргнувај!
Помогнете ми! - Тргнувај, тргнувај! - Побрзо! Влегувајте! - Ајде!
Влегувајте! - Сечи го јажето! Сечи го јажето! - Чекај го Амос!
Не, поаѓаме веднаш! Пукај по нив од топот! - Чекајте.
Не одете! Не ме оставајте! Почекајте! Ве молам!
Мојата ќерка Повака, не е овде. Соберете го сето крзно кое можеме да го однесеме.
Крзното ќе го размениме со Французите за коњи.
Потоа ја продолжуваме потрагата по ќерка ми.
Од неговиот прав ќе израсне цвеќе. Кога ќе зазори, прими го Боже.
Амин. - Амин! - Амин.
Дали си спремен? Биди мирен.
Каде го научи тоа? - Од татко ми, беше лекар.
Бриџер, дојди ваму. - Капетане, мала група не следи
чека да ја заврши работата. - Држи овде. - Кажи ми, имаш некој план во умот.
Глас, што мислиш ти? - Мисури не е сигурен со Арикарите низводно.
Мораме да излеземе од чамецов. - Сакаш да го напуштиме?
И што потоа? Ќе ги земеме крзната и ќе седиме во шумата к'о јато патки меѓу Арикарите?
Најбезбедно е на копно, да најдеме нов пат.
Ќе патуваме со недели. - Подобро тоа отколку да плутаме додека не посматраат.
Веќе те посматраат, синко.
Да останеме на чамецов се до тврдината. Поголеми ни се шансите на реката.
Глас ја познава територијата подобро од сите нас.
Должност му е да не врати дома безбедно? - Велиш безбедно?
Да те потсетам дека изгубивме 32 човека? - Сега се 33.
Тоа беа мои луѓе, знам колку настрадаа.
Ќе направиме како што рече Глас, крај на приказната.
Бриџер, не забушавај момче!
Мораме да го извадиме товарот од чамецот. Арикарите ќе не бараат долж реката.
Најсигурен пат е преку планината до тврдината Кајова.
Пешки? - Сигурни сте? - Попрво зимата ќе дојде него ние до таму.
Доколку не дојдеме до местото и да го размениме крзното за коњи.
Ниедна не е близу. - Капетане.
Оставањето на чамецот е голема грешка. Арикарите не се глупи...
Продолжуваме ќе се одмориме близу до Стрелиниот врв.
Не прави се како да знаеш за што зборуваш.
Кој што те праша! А тебе ќе те слушаат? Не можеш ни панталоните после срање да си ги најдеш!
Патем ни е кампот Рулен во кој можеме да се сместиме. - Одеме пешки. - Секако.
Би сакал и татки ми да беше доктор, па да ми среди работа за капетан.
Ќе се молиме крзното да не ни скапе, ако се вратиме некогаш по нив. - Обележете го местото.
Го оставаме богатството во ове карпи.
Овде нема повеќе место, остатокот однесете го во ридовите. - Глас, одреди го курсот
по кој најбрзо ќе ги обиколиме Арикарите. - Да, господине.
Ова е лоша одлука. Сите знаеме дека крзна нема да ги најдеме кога ќе се вратиме.
Ризично е да ги тегнеме балите низ нивната територија до
тврдината. Товар нам не ни требе, туку слободни раце.
Се трудам да не ги изгубиме крзната! - Помили ти се крзната од животот? - Живот?
За кој живот зборуваш? Јас немам живот, би го имал да ги зедовме крзната!
Да ти ебам животот! - Не урлај коњу! - Нема шанси, отидов дома...
Шест месеци ме тегнете к'о мазга, го ризикувам својот живот...
Поради што луѓето страдаа? Скоро се изгубивме.
Крвавата работа отиде у курац! Останавме гологази!
Момци, кога Арикарите ќе ве нападнат, бидете до г.Глас
и неговите Волчји другари. - Волчјото племе ги мрзи Арикарите исто како и ние.
Ма што збориш? Го поведе неговиот син мелез...
На кои ли дивјаци припаѓа неговата мајка? - Остави го детето на мира Фитц!
Само велам, еднаш дивјак, засекогаш дивјак.
Глас, вистина ли е она што зборуваат?
Дека си го убил поручникот додека си живеел со дивјаците? - Фицџералд!
Настрадаа 40 црвенокожци и 21 војник. А ти и син ти се извлековте живи.
Вистинско чудо, зарем не? - Затвори ја пештерата Фицџералд!
Дали го направи тоа? Уби еден од твоите да би го спасил ова куче мелез?
Замолчи! - Сакаш да се тепаш синко? Му ја силуваше мајката?
Фицџералд! - Дали ја уби? Не ја чисти пушката кога зборуваме. Тебе ти се обраќам!
Работам на тоа. - Работи го тоа кога ќе го завршиме разговорот!
Погледни ме, Скалперу! - Прекини! - Забораваш каде ти е местото мажиште.
Моето место е овде, од оваа страна на пушката. - Остави го на мира Фицџералд.
Тоа е наредба! Слушај ме! Имаме неколку часа пред мракот.
Да се ослободиме од чамецот и да ги сокриеме тие крзна! Покрет! - Да, капетане.
Реков да бидеш невидлив, синко. - Тој ќе... - Молчи, ако ти е мил животот!
Барем го слушна мојот глас... - Тие не го слушаат твојот глас, сине!
Ја гледаат само бојата на твојата кожа! Разбираш ли?! Дали разбра?! - Да.
Мораш да го слушаш татко ти, сине. Мораш да ме слушаш.
Бекет! Вестон! - Зошто не скокнаа? - Изгледа, се предомислиле.
Паметни копилиња. Полни со памет...
Требаше и јас да бидам на тој чамец. Донесоа права одлука.
Сине, време е да тргнеме. Станувај. Мора да продолжиме понатака.
Доаѓам татко. - Подобро одмори уште малку.
Кога останатите ќе станат, испрати ги кај мене. Одам кон Запад.
Ти си мој син. Ти си мое чедо.
Најдовме само двајца во чамецот. Повака ја нема.
Веројатно другите ја земале. - Тргнале кон север!
Ќе ги следиме нивните траги до планината.
Дали е исправна одлуката што го напуштивме чамецот?
Арикарите ја контролираат таа река. Би не чекале заседи.
Ако останеме источно од планиниве, ќе го скратиме патот за 7 дена.
Горе е пустош, Арикарите немаат што да ловат за храна. - Освен нас. - Освен нас.
Ја зборува ли вистината Фицџералд? Дојде на крајот од светот оти бегаш од законот?
Глас, дали ме слушна? - Сакам мирни предели.
Син ти се се нагледа... Има ли мајка на која ќе и го вратиш?
Глас! - Еве ги младенчињата на мечката! - Глас! - Татко! - Гледам две младенчиња!
Татко! - Семоќен Господе. - Татко!
Луѓе! Еве го долу! - Татко!
Помогнете ми. Отворите ги очите, има мечки наоколу. Помогни ми веднаш!
Глас. - О, мој Господе... - Татко...
Господе! - Капетане! - Дај ми крпа, веднаш!
Притисни ја силно таа рана пред да искрвари. Дај крпи.
Спреми ми го приборот за шиење! Бриџер, сврти го.
Полека. - Боже! - Треба да му дадеме признание што го уби тој гризли.
Не требаше да пука, во секој жбун може да ги има ебените црвенокожци!
Престанете! Уште сме на територијата на Арикарите! Тој е наш, проклети да сте!
Направете круг околу нас. Вие двајца, покривајте ги север и запад.
Бил и Фрајман, покривајте ги југ и исток. Можеби некој го слушнал истрелот!
Разбирам, господине. - Мораме да го сошиеме.
А кај да одам јас? - Жал ми е, мораш овде да останеш.
Држи му ги нозете. - Жал ми е г.Глас. - Бриџер, држи ја крпата, стисни јако.
Крвари и долу.
Jаден тој го измачија. - Најдобро би било да му ги скратиме маките. - Можеби ќе преживее.
Ќе преживее? Гризлито партал го направи, ќе умре за саат време.
И на нас црно ни се пишува, ако не престане да урла.
Ишчашен му е скочниот зглоб, сврти го. Го држам. Повлечи! Веднаш!
Се онесвести. - Добро, полесно ќе му го сошијам вратот, да видам.
Исчисти ја раната со вода.
Бриџер, кажи на другите, вечерва овде ќе преноќиме.
Со тебе сум, татко. - Добро, господине. - Тука, со тебе сум, татко.
Тусант, дојде поглавицата. - Мислев дека нема да дојде.
Мило ми е што дојде.
Ни требаат коњи и пушки. За возврат ви донесовме многу крзна.
Без коњи, само за она што сме договорени.
Земи крзно колку што сакаш. Ни требаат коњи и пушки.
И мене ми треба цицлеста куварка.
Не може да ви дадеме коњи. - Што вели? - Не знам, нешто во врска за коњи.
Донеси виски да се напиеме. Кажи му да престане да моли за коњи.
Убаво е да се тргува со вас. - Ми требаат коњи. - Може да ги сонува.
Трампаме само за пушки и муниција.
Кажи му ако спомне коњи пак, нема договор.
Од каде ви е крзното? Од Американците? Крзнава се веќе обележани.
Можеш да се трампаш само за пола цена.
Тргнете го тој дивјак од коњот. Реков дека не можам коњи!
Ќе ги земеме овие 3 коња. - Нема да повторувам веќе!
Коњите не се дел од нашиот договор. Речи им на твоите да се тргнат од коњите.
Се договоривме, остани чесен. - Ти ќе ми зборуваш за чест?
Ти реков, зборува француски. - Овие крзна, се украдени!
Не, вие украдовте сe, од нас.
Сe! Земјата...
Животните, двајца бледолики се прикрадоа во моето село
и ми ја зедоа ќерката Повака.
Крзната ти ги оставаме, бидејќи честа така ни наложува.
Ќе ги земам вашите коњи за ќерка ми да ја најдам.
Слободно пробајте да не спречите. - Договорено.
Работа е работа. - Спремете 5 коњи, за нив!
Тргнуваме взори, бидете спремни. - Во ред. - Нема да биде лесно да го носиме Глас.
Пред нас е долг пат, ќе поделиме во две групи.
Фицџералд, Џонс, Фрајман. Одете од источната страна покрај реката.
Андерсон, провери дали патот пред нас е сигурен.
Канџите не се твои. - Наизменично ќе го носиме Глас. - Добро. - Не се за мене.
Бриџер, ќе внимаваш на Глас до зори, во случај ако се онесвести.
Одиме кон исток додека мракот не падне.
Наебавме! - Тргни ги рацете од мене! - Престанете! - Ќе го убијам ѓаволот во тебе!
Немојте да ви падне во вода... - Престанете! - Ајде.
Тргни се. - Тоа е наредба! - Прекинете!
Проклетство! - Немој да ви испадне! - Одиме!
Само движете се. - Внимателно, лизгаво е.
Пазете. - Како ќе го пренесеме? - Успори малку. - Не убиваш, капетане!
Бриџер, дигни ги малку носилата. - Полека. - Соколу, дигни уште малку. - Дигнав.
На мој знак, влечи! - Отидов горе, да го повлечам...
Полека. - Влечи! - Влечете! - Држете го. - Ми отиде стапалото во три пичке материне.
Доста ми е од ова мачење, нема да поминеме преку со него.
Капетане, тој има силна грозница.
Капетане, нема фајде од ова во ваква ситуација. - Капетане!
Капетане, горе теренот е непрооден. Мораме да се вратиме и да најдеме друг пат.
Држ’те го. Глас, Хју...
Прости ми поради ова. Стави му превез преку очите Бриџер.
Што? - Не можам. - Стави му превез преку очите. - Чекај. - Хју, жал ми е.
Чекајте! Како ќе се вратиме без него? - Не можам.
Само тој го знае патот! - Не можеме понатака со него. Прекриј му ги очите. - Не можам.
Застанете! - Држ' го. - Ставете му крпа преку очите! - Татко! - Оддалечи се!
Бриџер! - Тргни го! - Немојте капетане, ве молам Хенри. - Замолчи!
Татко! - Смири се синко, биди мирен.
Хенри, те молам... - Во име на компанијата "Крзнена Карпа" давам 70 $ бонус
на двајца кои ќе останат со него додека ние не се вратиме. - Јас ќе останам! - И јас!
Бонусот не ми е важен, останувам.
Уште еден. - Жал ми е капетане, имам семејство. Не сум луд да останам.
Капетане, три човека не можат да го заштитат од Арикарите.
Поготово деца. Освен тоа, никој нема да се согласи за 70 долари. - Тогаш 100!
Само поради него останавме живи!
Еби го капетане, бевме 45 луѓе кога почнавме. Сега сме 10, скоро 9.
Тој ми е татко, ќе ви го дадам и мојот дел. - Земи го и мојот дел.
Тогаш останувам, оти и Бриџер ќе ми го даде својот дел. - Ти? - Да.
Мојот дел го изгубив со крзната. Немам избор, туку да најдам други приходи.
Ден или два, не прават голема разлик. Со 200 $ е подобро да отидеш дома.
Мораш да се грижиш за него додека се не вратиме, разбираш? - Да.
Пред мракот мораме да го спуштиме во долината на посигурно место.
Го слушнавте момци. - Фицџералд! - Кажете? - Чувајте го Глас колку можете.
Погребајте го како што доликува ако умре. Тој тоа го заслужува. - Разубирам.
Се повреди ли? - Ќе бидам добро. - Секако.
Татко, го слушаш ли ветрот како пирка?
Се сеќаваш ли што ми зборуваше мајка ми за ветрот?
Ветрот не може да искорне дрво со јаки корења.
Сеуште дишеш...
Мајка ми многу ми недостига.
Ќе бидам со тебе. Со тебе сум, сине.
Бори се до последниот здив.
Диши, само диши. - За време на невреме...
Ако стоиш пред дрво...
И гледаш во неговите гранки, би се заколнал дека ќе падне.
Претражете го целото село!
Но ако гледаш во стеблото, ќе видиш всушност колку е стабилно.
Триста долари е убава цифра до пензија.
Ќе отидам во Тексас, ќе купам пристојно парче земја и ќе денгубам.
Оставени сме на Бог на исповед во оваа вукоебина.
Дали те скалпираа Арикарите? Онака ме интересира.
Да, го земаа својот ценет трофеј.
Во почетокот ништо не осеќав, само слушнав звук.
Стругањето на ножот по мојата глава...
Во транс се смеаја, викаа, играа околу огнот...
Ладна крв почна да ми се слива низ лицето и да ми влегува во очи.
Отежнато дишев, се гушев во сопствената крв.
Во тој момент се осетив, сета таа болка која ми ја нанесуваа.
Тогаш ми го симнаа скалпот од главата.
Чувај Боже. - Во Тексас пљачкаат, но не добиваш чист скалп.
Кога се случило тоа?
Можеш ли да престанеш да гребеш со каменот по матарката? Само спушти ја на земја.
Попрво би се вратил со Хенри и момците отколку тебе да те чувам.
Би се качил на таа проклета планина, но зимата би не бутнала од неа.
Ако си спремен да се жртвуваш поради синот. Ќе ти ги скратам маките.
Глас, колку ти значи тој? Наш...
За нас најдобро би било да пуштиш душа сега.
Тврд орев си, тоа морам да ти признам.
Те молам, Глас. Арикарите ни се толку блиску што ги осеќам во воздухот како и ти.
Размисли, мисли на својот син.
Ќе го убиеш и него, како и сите нас.
Ќе ти помогнам ако сакаш. Ќе ти ги скратам маките брзо и безболно.
Никој нема да дознае дека си се предал, ќе го направам тоа за тебе.
Само трепни ако сакаш да ти ги скратам маките.
Спаси го својот син и трепни.
Само треба да трепнеш.
Исправна одлука. Се надевам дека милостивот Господ што поскоро ќе не извлече од тука.
Дали ти ги простува гревовите или не, ќе му одиш на исповед.
Милостив Господе, прими ја душата на работ твој и верен слуга во Царството Твое...
Тргни се од него! Пушти го! Татко... Џим, помогни ми!
Помош! - Смири се, не е како што изгледа.
Не пукај, сите ќе не убиеш. - Пушти ме! Ќе кажам на капетанот за ова, ќе те обеси!
Не разбираш... - Ќе те обеси! Помош! Џим дојди!
Затни ја муцката мајмуне! Што не е во ред со вас дивјаците?
Е еби го.
Соколу, го уловив дабарот. Дише но отежнато?
Не приметив. - Човече, 'ладен е к'о мраз.
Ќе ви ставам крпа под главата г. Глас. Малку ќе ве загрее.
Ќе ви биде подобро... Каде е Сокол? - Зарем не беше со тебе?
Не. - Како не?
Знам, г. Глас. Ќе биде се во ред.
Ќе запалам оган. - Тоа звучи како добра идеја.
Го уби син ми... - Соколу! - Го уби син ми. - Соколу!
Потивко, околу 20 Арикари ни доаѓаат од кај потокот. Одиме, собери си ги парталите.
Еби го, чекај. Што ќе правиме? - Да бегаме веднаш.
Што ќе правиме со Сокол? - Тој веќе не е наш проблем.
Не можеме да го оставиме. - Или му го извадиле дробот или е скалпиран.
Ако е жив, не може да не најде? - А Глас?
Не е наш проблем. Препуштен е сам на себе, исто како и ние.
Не, му ветивме на капетанот дека ќе го погребаме.
Му треба таа пушка. - Што ќе му е, не може ни со прст да мрдне.
Одиме, собирај парталите. - Не можеме да го оставиме.
Немаме друг избор. - Ни случајно, види како е лошо.
Добро, дигни го тогаш. - Што правиш? - Ќе го однесеме, ајде. - Чекај, полека!
Фиц, полека носи го. Не можам да го држам јеби га. - Собирај парталите!
Собирај парталите! - Застани, почекај.
Замолчи! - Чекај!
Фиц, шта правиш? - А што мислиш дека правам?
Го закопувам како што доликува, како што сакаше. - Не вака. - Зошто?
Жив е Фиц, гледаш дека е жив. - Тогаш пукни му куршум во чело.
Морам да одам. Навистина ми е жал г. Глас. Жал ми е, простете ми...
Капетане, ваму!
Постои стаза во подножјето! - Има шипки, мораме да се качуваме!
Глас рече источно! - Нека оди Глас у три лепе пичке материне!
Што пишува на мапата? - Мораме да се качуваме капетане
додека не стигнеме до Стариот Гејб. - Кој пат е посигурен? - Качувајќи се.
Мораме да го почекаме Марф. - Да, ти чекај го. - Капетане.
Господине, Марф вели дека постои пат во подножјето.
Кога да го следиме? - Бирај каде сакаш, јас одам горе.
Стаби, да се качуваме! Марф, дојди ваму!
Сине, нема да те напуштам. Со тебе сум сине.
Го гасам огнот. - Не ги чувствувам стапалата...
Освен тоа, зарем не сме доволно далеку од Арикарите?
Десетина Арикари не можат да бидат побрзи од нас. - Дваесет. - Што?
Зар не рече дваесет Арикари? - Што лупаш? - Ме разбуди...
Рече дека дваесет Арикари доаѓаат од кај реката.
Десет или дваесет, не е важно. Нема да ги собирам нивните пера по потокот.
Што правеше сам на потокот? Јас веќе донесов доста вода.
Одговори ми, кога те прашувам. - Не ме испрашувај мене, те гризе совеста.
Одговори ми или ќе ти ја разнесам ебаната глава? - Имаш кратко памтење синко.
Да не бев јас, твојот труп сега би плутал во реката Мисури.
Што те интересира? Ако сакаш да знаеш, прашај ме.
Сакаш да знаеш зошто го остави Глас да умре?
Или зошто Сокол го остави да талка наоколу. Сакаш да знаеш дали е жив?
Ќе ти кажам зошто, оти ти уште не си човек.
Затоа што се посраво гаќи како и сега. Спушти ја пушката.
Арикари. - Што со нив? - Кажи ми веднаш, дали ги виде?
Спушти ја пушката. - дали ги виде Арикарите? - Не.
Ниеден. - Ме излажа. Ме излажа!
Морав да те вразумам. Глас је мртов, за Сокол не знаеме...
Нема причина да и ние умреме таму, дали разбра?
Двапати те спасувам, гледај ме како Бог. Она што Бог го дава, Бог и го зема.
Имаш среќа, да ти ебам пушката. Следниот пат кога ќе пукаш во некој.
Наполни ја пушката со барут.
Станувај, собирај парталите. Одиме.
Свежа крв, можеби е на Повака.
Најдовме мртво момче.
Момче од Волчјото племе. - Одиме.
Само движете се! Нема застанување!
Мораме да застанеме малку, да се одмориме.
Кој го направи овој масакр? - Немам поим.
Можеби војниците на капетанот Левенворт.
Ако се тие, подобро да се отворат очи и на тилот.
Овие Индијанци не се мртви како што изгледаат.
Погледни ги, секогаш ни ги крадат нашите работи.
Најдов коњи ваму. Бриџер, поитај малку.
Најдов коњи.
Што ќе правиме со овие свињи?
Синко, Бог е на наша страна.
Дали си добро, синко? Не си се мрднал? - Белки.
Се прашувам да не погрешивме. - Не е твоје да се прашуваш.
Милостивиот Бог не става на искушение, тој бира кога ќе го земе.
Татко ми не беше побожен човек.
Веруваше само во земјата што ја обработува, и дивечот што ќе го улови и изеде.
Еднаш отидовме на лов на старата Сан Саба планина.
Поведе во лов и неколку пријатели, тексашки ренџери.
Рутинска работа, ја имаше правено стотина пати пред тоа.
Требаше да ловат три дена, но вториот ден, се отиде у курац.
Некако таа ноќ се оделил од пријателите, и покрај се.
Команчите им ги украле коњите, бил прегладнет, во делириум.
И тој ползел по калта низ таа шума сред вукоебината.
Видел нешто додека ја извлекувал главичката од грмушките, затоа постана побожен.
Во тој момент, ми рече дека го нашол Господ.
Испадна, дека Бог... е верверичка.
Така е, една голема месната веверица. "Го најдов Господ", велеше.
Ќе се испуржеше во кревет и ја величеше неговата милост и слава.
Ја убив и ја изедов таа ебена верверица.
Девојче, јас ќе одспијам малку.
Месо...
Месо, месо...
Повреден сум, повреден сум. - Што ти се случило?
Ме нападна мечка. Мечка, голема гризли.
Гризли...
За месо, ти ги поклонувам канџите.
Мој човек ме остави да умрам. Ми го уби синот.
И јас ја изгубив мојата фамилија. Сијуксите ги убија моите луѓе.
Тргнав кон југ, да најдам уште луѓе од Волчјото племе.
Срце ми крвари од болка за нив. Но одмаздата е во рацете на Створителот.
Ти ќе јаваш со мене!
Кожата почнува да ти скапува. Мора да се лечи.
Можеш да умреш поради тоа.
Погледни, нашата тврдина. Успеавме! Синко, биди горд на себе.
Ги следевме наредбите, само не спомнувај како е погребан.
Немој да имаш грижа на совеста, важи?
Во спротивно, до мрак ќе се луламе на јаже.
Го направивме она што моравме да го направиме.
Имавме еден ден предност, ја ископавме дупката длабоко.
Ставивме камен преку да не би го откопале дивјаците. И побегнавме.
Погребан е како што доликува. - Господине... - Вистина е...
Кога го снема Сокол, бев загрижен поради дивјаците.
Сакав што поскоро да побегнеме. Бриџер сакаше да остане.
Сакаше да остане, барем да му направи крст или така нешто.
Стави ли крст на Гласовиот гроб.
Тоа го направивме. - Добро си постапил Бриџер.
Што е уште поважно, поносен сум што овој дечко ми беше партнер. - Добро.
Нашиот договор не се смени? - Не, на моја среќа.
Ви благодарам на вас, на вашата служба, чест и храброст.
Без обзир на договорот Бриџер, и ти заслужуваш дел. Фала ти.
На момчето сето ова тешко му падна во текот на патувањето.
Сите видовме во каква состојба беше Глас, не можевме ништо повеќе да направиме. - Да.
Сите видовме дека беше во лоша состојба.
За време на невремето...
Ако стоиш пред дрвото...
И гледаш во неговите гранки, би се заколнал дека ќе падне.
Но ако гледаш во стеблото, ќе видиш колку е стабилно.
ВАКА ТРЕБА СО ДИВЈАЦИТЕ
Стави ми чорба. - Полека. Мора да остане нешто и за мене.
Лосовски Песу! Лосовски Песу! Лосовски Песу!
Најдов траги до логорот. Најдов траги до логорот.
Каде? - На влез во Месечевата шума.
Можеби пред два дена. Пошле кон исток.
Извести ги и останатите. Тргнуваме веднаш, Повака е можеби со нив!
Доведи ми ја Индијанката. Не ги дадов оние пет коња џабе.
Ајде, станувај.
Немој да си писнал. Извлечи му го ножот од футролата.
Одам по коњот.
Мадињата со задоволство ќе ти ги отсечам.
Каде е Тусант? - Потражете го. - Дојди ваму...
Може ли да ви се придружам? - Може. - Сигурно? - Да.
Кога ќе не исплатиш за балите крзно. Нашите крзна сеуште се тука.
Оставени валкани во снег, но тоа не е моја вина.
Чекам капетанот Левенворт да дојде со својата војска. Тогаш ќе ги подбереме
тие проклети Арикари и ќе ги земеме нашите крзна. - Добро.
Кога би требало тоа да се случи? - Не знам, дотогаш никој нема да биде исплатен.
Слушај, ангажиран сум да поставувам замки, а не да ги чувам.
Видов дека имаш сеф полн со пари. - Потпиша договор.
Да го заштитиш газдата и неговата сопственост.
Тој сеф веќе не е полн, му фали 300 долари. - Не е полн? На што алудираш?
На основата на мојот платен список.
Компанијата ја чинеше повеќе пари отколку што ти долгува по договорот.
Среќна Нова година, г. Фицџералд.
Фицџералд го уби мојот син.
Фрајман, бледолики приоѓа кон капијата!
Што сакаш? Кој си ти? - Зборувај на англиски.
Немам оружје, немам оружје. - Отворите ја капијата!
Доб, доведи го капетанот. - Каде се твоите луѓе? - Сите се мртви. - Кој беше тоа?
Не знам, дајте ми нешто да јадам. - Јадењето доаѓа со одредена цена.
Немам пари. - Тогаш нема ни да јадеш.
Дај ни ги украдените крзна кои ги купивте од Индијанците.
Остави го сега тоа Џонс. - Сребро, имам сребро. - навистина? Тоа е се што имаш?
Бевме деветмина, мојот пријател умре во невремето. А останатите...
Волците ги убија. - Каде го најде ова?
Матарката. - Ја испушти во снегот. - Кој? - Не знам, не видов.
Можеби е Сокол. - Можеби. - Мелезот не можел да го украде коњот.
Можеби е Вестон. - Колку е далеку одовде?
Колку далеку? - Околу 20 километри, северозападно, блиску до Јелоустон.
Оседлајте ги коњите. Земете залиха и оружје, 10 долари по човек.
Андерсон, ти остани овде. - Добро. Ќе го хранам и чувам. Ќе ти сипам една лута.
Одиме. - Отворете ја капијата!
Кога ќе стигнеме до Јелоустон, ќе се поделиме во две групи.
Соколу! - Соколу, таму ли си?! - Бекет!
Соколу! Соколу! - Погледнете таму!
Бидете внимателни, очите ширум отворени! - Гледаш ли ти нешто?
Полека! Полека.
Кој си ти? - Бекет? - Ти ли си, Вестон?
Боже, тоа е Глас. - Глас.
Тоа е Глас! - Глас... Боже, што ти се случило? - Каде е тој?
Каде е тој? - Џоунс, поведи го. Ќе јавам пред вас. Фил, фати го Бриџер.
Фати го Бриџер! - Јас ќе му помогнам на Глас. Ајде.
Отворете ја капијата! - Го виде ли Фицџералд? - Не, господине.
Станувај, дигај се! Го виде ли Фицџералд? - Не. - Фицџералд!
Полека. - Каде отиде? - Кој? - Фицџералд, каде отиде?
Не знам. - Кажи или ти летна главата? - Сер колнам не знам. - Кажи ми!
Кажи ми! - Во Тексас! - Тексас? - Рече дека ќе оди во Тексас.
Да се пријави во војската како доброволец.
Рече дека ќе купи пристојно парче земја.
Отиде во Тексас, се колнам во Господ. - Остани овде.
Фицџералд! Фицџералд!
Се да му ебам! Проклетник!
Џонс! Доведи го капетанот! - Фрајман!
Отворете ја капијата! - Отварај! - Марфи, оди по капетанот.
Водете го кај доктор, веднаш! Рече дека е мртов! - Тргнете се!
Рече дека е мртов! - Мислев дека е мртов, се колнам. - Полека капетане!
Лажго! - Ме присили тоа да го кажам. - Лажго, го остави да умре!
Одиш кај Господ на исповед! Помоли се! - Што?
Оче наш кој си на небото, да се свети името твое, не можам... - Замолчи!
Замолчи! Ќе те ставам во апс под оптужба за предавство!
Ставете го во кафез! Водете го во кафез или ќе те обесам покрај него!
Мислев дека ќе умре. - Станувај! - Фиц ме излажа!
Не можев да му помогнам, ве молам. Капетане, ве молам...
Глас! Фиц ме излажа! - Добро, поаѓај.
Еден, два, три. Полека положете го.
Како му е? - Ќе биде добро, целиот е отечен, мора да се одмори.
Ќе дојдам покасно да го видам.
Побегна, зар не?
Бриџер ја зборува вистината.
Како? - Фицџералд го излажа, тој само ги извршуваше наредбите.
Не беше присутен кога Фицџералд го избоде мојот сина до смрт.
Дали се случи тоа? Го уби Сокол?
Ми требаат коњ и пушка. - Не, мораш да се одмориш и да каснеш нешто.
Одам во потера по него. - Не.
Не можеш да го најдеш без мене. - Ќе ни избега ако ја чекаме зората. - Нема.
Се плаши. Знае колкав пат поминав за да го најдам.
Како и оној лос, ќе се сокрие длабоко во шумата. Се фати во мојата замка,
но сеуште не е свесен за тоа. - Како можеш да бидеш така сигурен?
Тој може се да изгуби.
Мојот син беше се што имав. И тој ми го одзема.
Нема да ти дозволам да се вратиш во дивината, нема пак тоа да го направам. - Не.
Веќе не се плашам од смртта. Тоа веќе ми се случи.
Одам со тебе во потера по него.
Изгледа дека се коњски траги, да.
Не можел да го јава цела ноќ. - Колку ни е далеку?
Пола ден највеќе. - Ако се тоа траги од Арикари, му го губимиме трагот.
Освен ако не се пријавил во војска да би оправдано убил некого...
Овие траги во снегот се негови. Ајде.
Не можам да се сетам ни на лицето на мојата жен.
До минатата недела се сеќавав како изгледа, но веќе не.
Се плашам дека нема да ја препознам кога ќе се вратам дома.
Дали е вистина дека си убил офицер?
Само го убив човекот кој се обиде да го убие мојот син.
Чувствувам чад. - Колку близу?
Нема повеќе од километар по тој пат. Ќе појдам на запад, ти оди на исток.
Можеби ќе најдеме некои траги. - Што ако се Арикари?
Ако се Арикари, врати се веднаш и почекај ме овде.
Застани.
Не очекував дека капетанот ќе биде толку одалечен од својата печка на
вака ладно утро, да не залутавте? - Ќе те вратам во тврдината Кајова.
Таму ќе ти биде судено поради убиство. - Мудро зборуваш, но да ти посерам во планот.
Освен тоа, имам јас свој план.
Глас, имавме договор!
Се обидов да му објаснам на твојот син!
Да му кажам што се случува, но не слушаше.
Продолжи да се дере, ќе ги привлечеше Арикарите кои би не убиле поради него.
Ние двајца, имавме договор. Не знам што се случило таму.
Мојата душа ја предавам на Бог, оти тој знае што се случило таму!
Договор немаше. Го уби син ми.
Да одгледа мажиште, син ти не би вриштел како мала плачипичка.
Проклетнику.
Прејде толкав пат само да би осветил син ти?
Уживај во осветата, Глас. Што и да направиш, синот не можеш да го вратиш.
Во право си, не можам да го вратам.
Осветата е во Божјите раце...
А не во моите...
Дојди бледолики.