Już dobrze, synku.
Wiem, że chcesz, żeby już było po wszystkim.
Jestem tutaj.
Będę tutaj.
Ale ty się nie poddawaj.
Słyszysz?
Dopóki możesz zaczerpnąć powietrza, walcz...
Oddychaj... oddychaj dalej.
ZJAWA
Hawk.
Szlag by trafił.
Cholerne skurwysyny.
Ktoś ma gówno zamiast mózgu.
- Widziałeś Coultera? - Nie.
Słuchajcie!
Po oczyszczeniu skór macie je mocno naciągnąć.
Pamiętajcie: nie wiążemy po 15 sztuk,
- tylko po 30. - Fitzgerald!
Kapitanie.
Jak wyglądamy z ładunkiem? Co myślisz?
Mam nadzieję, że upolowali to, na co polują
i przestaną strzelać.
Wyruszamy o świcie.
Trzeba było rano skończyć. Wolałbym być w drodze, ale ludzie są zbyt zmęczeni.
Fort jest o parę dni stąd. Mamy skóry.
Teraz trzeba zadbać o świeże mięso dla chłopaków.
Widziałeś Coultera?
Ubiliśmy wapiti. Wielka sztuka.
Potrzebujemy pomocy.
Pomogę, kiedy już będzie na rożnie.
Sami sobie nie poradzimy.
Potrzebowaliśmy pomocy z załadunkiem skór.
Od tak dawna żrę bobrze mięso,
że tęsknię za kuchnią mojej żony.
- A ja za twoją żoną. - Zamknij się.
Ratujcie!
Pomocy!
To Coulter?
Leć po kapitana.
Chryste Panie!
Ktoś ich widzi?
- Cicho. - Obserwuj grzbiet.
Co to było?
Tato?
Idziemy.
Zabili Thomasa.
Nie widzę ich. Nie widzę.
Padnij!
Otoczyli nas! Są wszędzie!
Zostań tu! Stój!
Paul, nie!
Chcą nas zwabić na otwartą przestrzeń.
Nie ruszać się! Zostać na miejscu!
Chcą skór. Musimy się dostać na barkę, inaczej stracimy wszystko.
Na krypę! Na krypę, synku! Szybko!
Dawaj! Dawaj!
Zostawcie skóry! Na barkę!
Hawk!
Brać skóry! Bierzcie skóry!
Bierzcie skóry!
Przekaż to mojej córeczce.
Ściągnę pomoc.
Zostawcie skóry!
Willman!
Oprzyj się o mnie. I biegiem.
Na barkę!
Pieprzony dzikus!
Na krypę! Już!
Ratunku!
Przeciąć cumę!
Czekajcie na Amosa!
Odpływamy!
Odpalić działo!
Zaczekajcie!
Nie ma tu mojej córki, Powaqi.
Bierzcie, ile się da.
Wymienimy skóry u Francuzów za konie
i będziemy jej dalej szukać.
A proch staje się mąką.
I kiedy nastanie dzień,
to dziecko boże spotka się z samym Jezusem. Amen.
Gotów?
Nie ruszaj się.
Gdzie się tego nauczyłeś?
Ojciec był lekarzem. Bridger!
Cała horda dziczy czai się, żeby dokonać dzieła.
Powiedz, że masz jakiś plan.
Glass?
Missouri odpada.
Póki jest w rękach Indian Ree.
- Musimy zejść na ląd. - Chcesz opuścić krypę?
I co potem?
Weźmiemy skóry i damy się im wystrzelać jak kaczki?
Będziemy bezpieczni jedynie na lądzie.
Kilka tygodni w plecy.
Nie będą nas widzieli.
Cały czas patrzą.
Zostajemy na krypie.
Wytyczymy kurs do fortu i spróbujemy przetrwać.
Glass zna teren jak nikt inny. Doprowadzi nas bezpiecznie do domu.
Bezpiecznie? Straciliśmy już 32 ludzi.
A nawet 33. To moi ludzie. Wiem, ilu zginęło.
Zrobimy tak, jak mówi Glass i koniec.
Trzeba puścić barkę luzem. Jeśli nas tropią, znajdą ją w dole rzeki.
Najlepiej iść brzegiem Grand do fortu Kiowa.
Pieszo? Dotrzemy tam zimą.
Po drodze wymienimy skóry na konie.
Tam już nie ma żadnych stacji.
Kapitanie, pozbycie się krypy to karygodny błąd.
Indiańcy nie są głupi. Dopłynęlibyśmy za Arrow's Peak.
Nie udawaj, że wiesz, co mówisz.
Nikt cię nie pytał.
Kto by cię słuchał? Nawet spodni nie potrafisz zdjąć do srania.
Po drodze jest Camp Rhulen.
Możemy się tam zadekować.
Idziemy pieszo.
To na pewno.
Szkoda, że ojciec nie był lekarzem. Mógłby mi kupić posadę kapitana.
Co robimy? Modlimy się, żeby skóry nie zgniły, jeśli po nie wrócimy?
Poróbcie znaki. Zostawiamy tu majątek.
Glass, wytycz trasę. Najkrótszą, która pozwoli obejść Ree.
To poroniony pomysł.
Poroniony. Kiedy wrócimy, skór już tu nie będzie.
Nie możemy ich taszczyć do fortu. To niewykonalne.
Wszędzie pełno Indian, musimy mieć wolne ręce.
No i skóry nam przepadną.
- Wolisz ocalić skóry czy życie? - Życie?
O czym ty gadasz? Ja nie mam życia.
Próbuję tylko przetrwać, a przetrwam jedynie dzięki skórom.
Kurwa!
Wracać do domu po pół roku harowania jak dziki osioł?
Nadstawiałem karku, straciłem kolegów i po co?
Prawie wszystko przepadło. Wszystko się od początku pieprzyło.
A to jest facet, który nam to spieprzył.
Jakim cudem nas napadli,
skoro pan Glass miał ich wypatrywać?
I ci jego kochani Paunisi.
Paunisi są wrogami Ree jak my.
Tak?
A ten jego półkrwi synalek?
Miał mamę dzikuskę.
Daj dzieciakowi spokój.
Wiem jedno:
dzikus to dzikus.
Ty, Glass.
To prawda, co gadają? Że kiedy żyłeś wśród dzikusów, zastrzeliłeś porucznika?
21 zabitych żołnierzy i 40 zdechłych Indiańców.
Ale ty i syn wyszliście bez szwanku. To jakiś cud.
Zamknij się, Fitzgerald.
Tak było? Zabiłeś swojaka, żeby ratować tego kundla?
Zamknij się!
Może zabawiał się z jego mamusią?
Zabił ją?
Nie pucuj strzelby, kiedy do ciebie mówię!
Jestem zajęty.
Zajmiesz się nią, kiedy skończymy rozmowę.
Patrz na mnie!
Przestań!
Zapominasz, gdzie twoje miejsce.
Moje miejsce jest tutaj, po właściwej stronie strzelby.
Daj spokój, Fitzgerald.
To rozkaz!
Za parę godzin zajdzie słońce.
Musimy schować skóry i spławić barkę.
Bądź niewidzialny, synu.
On chociaż...
Chcesz przeżyć, to milcz!
- Chociaż mnie słyszał. - Oni cię nie słuchają!
Widzą tylko kolor twojej twarzy.
Rozumiesz?
Tak.
Musisz mnie słuchać.
Musisz słuchać.
Beckett!
Weston!
Czemu nie skaczą?
Widać się rozmyślili.
- Cwani skurwiele. - Cwani.
Ja też powinienem tam być.
Zrobili to, co trzeba.
Czas ruszać w drogę.
Wstawaj.
Wymarsz.
Już idę.
Lepiej leż.
Kiedy będą gotowi, przyślij ich do mnie.
Idę na zachód.
Jesteś moim synem.
Jest tam tylko dwóch.
Powaqi nie ma.
Pewnie tamci wzięli ją ze sobą.
Poszli na północ.
Znajdziemy ich ślady na górze.
Porzucenie barki to dobra decyzja?
Rzeka jest w rękach Ree. Mogliby nas osaczyć.
Idąc po wschodniej stronie rzeki, oszczędzimy tydzień drogi.
To prawie pustynia, Ree nie mają na co polować.
Oprócz nas.
To prawda, co mówił Fitzgerald?
Dlatego zaszyłeś się na końcu świata?
Glass?
Lubię ciszę.
Twój syn
niejedno widział.
Czeka na niego matka?
Panie Glass!
Tu są młode!
Mamy tu niedźwiadki.
Chryste Panie...
Jest tutaj!
Uwaga na niedźwiedzie.
Pomóżcie mi!
O mój Boże.
Szmaty!
Szybko, bo się nam wykrwawi.
Przygotujcie narzędzia. Bridger! Uciskaj.
Ostrożnie. Wielki Boże.
Ale niedźwiedzia zabił.
Nie powinien strzelać, pełno tu pieprzonych Indiańców.
Dość tego! Dość! Wciąż jesteśmy na terytorium Ree.
A to nasz człowiek.
Zbadaj teren od południa i zachodu. Weź tych dwóch.
Bill, Fryman, południe i wschód. Szukajcie kogoś, kto mógł słyszeć strzał.
Trzeba go pozszywać.
A ja? Kapitanie?
Zostań tu.
Uciskaj.
- Tak mi przykro, panie Glass. - Bridger, uciskaj.
Tu też krwawi.
Męczą sukinkota.
Najwłaściwiej
byłoby go szybko dobić.
Chyba że ma szanse się wylizać.
Wylizać?
Widziałeś, jak go grizzly załatwił. Za godzinę będzie po nim.
I po nas, jeśli nie przestanie wyć.
Do siebie i przekręć. Przytrzymam go. Już.
Tato.
Trzymaj. Już.
Ciągnij!
Już!
Zemdlał.
Wykorzystam okazję, żeby zszyć mu szyję.
Wody.
Bridger, powiedz reszcie, że rozbijamy tu obóz.
Jestem tutaj.
I będę tutaj.
Toussaint, przyszedł.
A już zwątpiłem, że przyjdzie.
Cieszę się, że tu jesteś.
Potrzebujemy koni i strzelb.
Przynieśliśmy wam wiele skór.
Koni nie damy. Zgodnie z umową.
Bierzcie tyle skór, ile chcecie.
Potrzebujemy koni i strzelb.
A ja baby z wielkimi cyckami.
I żeby umiała gotować.
Nie możemy wam dać koni.
Co on mówi?
Nie wiem, coś o koniach.
Przynieś nam coś do picia. Whisky.
Niech przestanie domagać się koni.
Lubię prowadzić z tobą interesy.
Konie.
Żadnych koni.
Możecie dostać broń i amunicję.
Jeśli będzie żądał koni, nie dobijemy targu.
Skąd je masz? Ukradłeś Amerykanom?
Już są oznakowane.
Dostanę za nie pół ceny.
Zabierz go stąd.
Żadnych koni, mówię.
Weźmiemy te trzy konie.
Nie będę powtarzał.
To nie wchodzi w grę.
Każ swoim ludziom odejść.
Trzeba honorować warunki umowy.
Stoisz tu i mówisz mi o honorze.
Mówiłem, że zna francuski.
Te skóry są kradzione.
To wy nam wszystko ukradliście.
Wszystko!
Ziemię.
Zwierzęta.
Dwóch białych zakradło się do mojej wioski
i porwało moją córkę, Powaqę.
Zostawiamy wam te skóry, bo tak każe honor.
Wezmę konie, żeby szukać córki.
Wolno ci mnie powstrzymać.
Interes to interes.
Przygotować im pięć koni.
Wszyscy mają wstać skoro świt.
Ciężko będzie nam nieść Glassa,
więc musimy zajść jak się da najdalej.
Podzielimy się na dwie grupy.
Fitzgerald, Jones i Fryman pójdą wschodnim brzegiem rzeki.
Anderson, idziesz przodem.
Ten pazur nie jest twoją własnością.
To nie dla mnie.
Dość!
Nie upuśćcie go!
Uwaga!
- Jak się tam wdrapiemy? - Zwolnijcie.
Wykończymy się, kapitanie!
Unieś go, Bridger.
Trzymajcie równo.
- Wyżej. - Już.
I w górę!
Spróbuję pociągnąć.
Moja noga!
Dość tego cyrku.
W ten sposób nigdy nie przejdziemy.
Jest rozpalony.
Nie przysłużysz się ani jemu, ani nam,
pozwalając mu tak cierpieć.
Kapitanie! Dalej jest tak samo.
Trzeba zawrócić i znaleźć inne przejście.
Glass. Hugh.
Przykro mi. Wybacz.
Proszę mu zasłonić oczy, panie Bridger.
Co?
- Zasłoń mu oczy. - Czekajcie!
Wybacz.
Nie mogę.
Jak bez niego wrócimy? Tylko on zna drogę.
- Zasłoń mu oczy. - Nie mogę.
Jak wrócimy?
Zasłoń mu oczy!
Cofnijcie się.
Błagam!
Kapitanie. Błagam.
70 dolarów premii od Kompanii Futrzarskiej dla dwóch ludzi,
którzy zostaną tu z Glassem do końca.
- Ja zostanę. - I ja. Czy płacą, czy nie.
Potrzebuję trzeciego.
Przykro mi, kapitanie. Mam rodzinę. Nie zwariowałem.
Trzech ludzi nie odeprze oddziału Ree. Zwłaszcza takie dzieciaki.
Szkoda tracić uszy dla 70 dolarów.
No to sto.
Tylko dzięki niemu wciąż żyjemy.
Było nas czterdziestu pięciu. Zostało dziesięciu. Zaraz będzie dziewięciu.
- To mój ojciec. Oddam mu swoją część. - Ja też. Niech weźmie moje pieniądze.
Dobra.
Skoro pan Bridger się godzi, zostanę tu z nimi.
- Ty? - Tak.
Pozbawiłeś mnie zapłaty za skóry,
więc muszę się jakoś odkuć.
Dzień czy dwa zwłoki to żadna różnica.
300 dolarów to już coś.
Macie przy nim czuwać do końca.
Jasne. Masz moje słowo.
Znieście go przed zmrokiem w bezpieczne miejsce.
Fitzgerald!
Opiekujcie się nim do końca,
a potem po ludzku pochowajcie. Zasłużył na to.
Rozumiem.
Zrobiłeś sobie coś?
Będzie dobrze.
Słyszysz ten wiatr, ojcze?
Pamiętasz, co matka mówiła o wietrze?
Wiatr nie zdoła powalić drzewa o mocnych korzeniach.
Wciąż oddychasz.
Tak bardzo mi jej brak.
Będę tutaj.
Jestem tutaj.
Dopóki możesz zaczerpnąć powietrza, walczysz.
Oddychasz. Oddychasz dalej.
Kiedy nadchodzi burza...
a ty stajesz przed drzewem...
jeśli patrzysz na jego gałęzie...
jesteś gotów przysiąc, że runie.
Ale kiedy spojrzysz na jego pień,
zrozumiesz, jak mocno stoi.
300 dolarów to spora sumka, jeśli myślisz o emeryturze.
Pojadę do Teksasu, kupię ziemię i zacznę zbijać bąki.
Jak najdalej od tego przeklętego miejsca.
Ree ci to zrobili?
Pytam tylko.
Tak, to ich robota.
I nie spieszyli się zanadto.
Początkowo nic nie czułem, słyszałem tylko,
jak zgrzyta nóż po mojej czaszce
i ich śmiechy, pohukiwanie i wrzaski.
Potem trysnęła krew.
Była zimna. Zaczęła zalewać mi twarz i oczy.
Wciągałem ją nosem,
dławiła mnie.
I wtedy poczułem.
Poczułem wszystko.
Przenicowali mi głowę.
Jezu...
Indianie w Teksasie
mogą cię ograbić, ale nie zetną ci czuba.
Kiedy to było?
Cholera, możesz tak nie skrobać?
Przestań.
Zostaję w tyle za Henrym i chłopakami, bo muszę się tobą zajmować.
Próbowaliśmy pokonać górę, ale zima nas nie puszczała.
Jeśli jesteś gotów przyjąć sakrament,
mogę ci to załatwić.
Czemu tak się trzymasz życia, Glass?
Wiesz...
byłoby lepiej,
gdybyś wydał teraz ostatnie tchnienie... dla nas wszystkich.
Nie poddawałeś się.
I to jest coś.
Proszę cię.
Ree są blisko, czuję ich smród, ty zresztą też.
I pomyśl o swoim synu. Bo go zabijesz.
I nas wszystkich.
Mogę cię udusić, jeśli chcesz.
Szybko i bezproblemowo zakończyć mękę. Nikt nie musi wiedzieć, że dałeś za wygraną.
Mrugnij, jeśli chcesz, żebym to zrobił.
Uratuj syna i mrugnij.
Musisz tylko mrugnąć.
Tak. A jednak.
Miejmy nadzieję, że Bozia ruszy tu raz dwa dupsko.
Może ci odpuści grzechy, może nie.
Powierzam cię Panu.
Przez Pana Jezusa Chrystusa wszechrzeczy i łaski,
Ojca i Stworzyciela...
Odejdź! Wynoś się!
Wszystko dobrze? Jim! Na pomoc!
Pomocy!
Uspokój się.
Pomocy!
Nie drzyj się! Chcesz nas zabić?
Powiem kapitanowi! Powieszą cię! Będziesz wisiał!
- Powieszą cię! Jim, na pomoc! - Sam tego chciał.
Nie da się z wami gadać.
Kurwa.
Złowiłem bobra, Hawk.
Inaczej oddycha?
Nie zauważyłem.
Cholera, jest lodowaty.
Proszę, panie Glass. To panu pomoże. Rozgrzeje się pan.
Już dobrze.
Gdzie jest Hawk?
Nie poszedł z tobą?
Nie.
Nie?
Rozumiem, panie Glass.
Spokojnie. Rozpalę ognisko.
Tak, dobry pomysł.
Hawk!
Ree.
Około dwudziestki, przy potoku.
Idą tu. Bierz klamoty i spadamy.
Cholera, co robimy?
Uciekamy.
- A Hawk? - To już nie nasz problem.
Nie zostawimy go.
Na pewno już po nim. A jak przeżył, to nas odszuka.
A co z Glassem?
Jest zdany na siebie.
Daliśmy kapitanowi słowo. Mieliśmy go pochować.
Potrzebuje strzelby!
Nic mu po niej, choćbym mu ją przykleił do ręki. Bierz rzeczy. Idziemy.
Nie możemy tego zrobić.
Nie mamy, kurwa, wyboru.
Niech pan na niego spojrzy.
No dobra. Podnieś go. Chcesz go zabrać?
Dawaj.
Powoli, Fitz. Ostrożnie.
Bierz klamoty. Bierz swoje rzeczy.
Zamknij się.
Zamknij się!
Zaczekaj!
Fitz! Co ty wyprawiasz?
A jak myślisz? Chowam go po ludzku, jak chcieliście.
Ale nie tak!
Dlaczego?
On żyje, Fitz. Żyje.
No to go zastrzel.
Muszę uciekać. Muszę.
Przepraszam, panie Glass.
Przepraszam.
Kapitanie! Tędy!
Na dole jest ścieżka.
Tam nic nie ma. Idziemy górą.
- Glass kazał iść na wschód! - Niech idzie do diabła.
Co mówi mapa?
Wspinamy się. W górę. Coraz wyżej.
Aż spotkamy Gabrielka.
W górę.
Musimy zaczekać na Murpha.
Czekaj, skoro chcesz.
Kapitanie.
Murphy mówi, że tam jest ścieżka. Za kim mamy iść?
Idź za kim chcesz, ja idę górą.
- Baryła, idź w górę. - Murph, chodź tu!
Nie opuszczam cię, synku.
Jestem tutaj.
Ognisko zgasło.
Stopy mi zgrabiały.
I chyba zostawiliśmy Indian w tyle.
Dwunastu Ree przemieszcza się dwa razy szybciej niż my.
- Dwudziestu. - Co?
Mówiłeś o dwudziestu.
O czym ty gadasz?
Obudziłeś mnie w nocy...
bo widziałeś dwudziestu Ree nad potokiem.
Dwudziestu czy dwunastu,
jeden pies. Nie miałem zamiaru stać tam i liczyć dzikusów.
A tak w ogóle...
to po co poszedłeś sam nad potok?
Przecież przyniosłem przedtem wody.
Odpowiedz. Zadałem ci pytanie.
Wypytujesz mnie, bo czujesz się winny.
Gadaj, bo łeb ci rozwalę.
Krótką masz pamięć, chłoptasiu.
Pływałbyś teraz martwy w Missouri, gdyby nie ja.
Chcesz zadawać pytania?
Co chcesz wiedzieć? Mów.
Chcesz wiedzieć, czemu zostawiłeś Glassa na pewną śmierć?
Albo czemu opuściłeś kolegę?
Chcesz wiedzieć, czy jeszcze żyje?
Wiesz czemu? Bo jeszcze nie jesteś facetem.
Bo srałeś ze strachu. I dalej się boisz.
A ci Ree...
Co z nimi?
Naprawdę ich widziałeś? Mów.
- Opuść broń. - Widziałeś Ree?
Nie.
Ani jednego.
Okłamałeś mnie, kurwa? Tak?
Musiałem cię postraszyć, żebyś zmądrzał.
Glass był już trupem. O Hawku nic nie wiemy.
Nie ma sensu, żebyśmy i my ginęli.
Dwa razy ocaliłem ci życie. Powinienem być dla ciebie Bogiem.
A Bóg daje i Bóg odbiera.
Cholerny szczęściarz.
Kiedy chcesz kogoś zastrzelić,
nasyp prochu do lufy. Zadbaj, żeby broń była nabita.
Chodź. Idziemy. Bierz graty.
Świeża krew. Może to Powaqa.
Zabity chłopak.
Paunis.
Idziemy!
Kto to zrobił?
Nie wiem.
Możliwe, że chłopaki kapitana Leavenwortha.
Miej oczy z tyłu głowy.
Indiańcy nigdy nie są tak martwi, jak ci się wydaje.
Popatrz. Wiecznie nas okradają.
Są tu konie!
Bridger.
Mamy konie.
A co zrobimy ze świniami?
Bóg jest po naszej stronie.
Wszystko dobrze, mały?
Głowa wciąż na karku?
Pewnie tak.
Ale czy dobrze postąpiliśmy...
Nie nam tego dociekać. Dobry Bóg nami kieruje, czy tego chcemy, czy nie.
Mój tatko nie był pobożnym człowiekiem.
Nie wierzył w nic, co nie da się uprawiać, zabić albo zjeść.
Pewnego dnia wybrał się na wzgórza Saba. San Saba.
Na polowanie ze znajomymi teksańskimi rangersami.
Rutyna. Robił to już ze sto razy.
Zaplanowali trzydniówkę, ale drugiego dnia wszystko trafił szlag.
W nocy zaginęli jego koledzy. Na domiar złego
Komancze podprowadzili im konie.
Przymierał głodem, majaczył
i nagle zobaczył zagajnik.
Na pustkowiu, w oceanie niskich chaszczów sterczała sobie grupka drzew.
I tam odnalazł wiarę.
W tamtej chwili, jak mi powiedział,
odnalazł Boga.
I okazało się, że Bóg
jest wiewiórką.
Tak. Dorodną i mięsistą.
"Odnalazłem Boga", mawiał.
"I kiedy tak siedziałem i pławiłem się w łasce i chwale...
zastrzeliłem skurwiela i zjadłem".
Może idź już spać, dzieciaku.
Jestem ranny.
Co ci się stało?
Niedźwiedź.
Grizzly.
Moi ludzie zostawili mnie na śmierć.
Zabili mi syna.
Ja też straciłem rodzinę.
Siuksowie wybili naszą wioskę.
Idę na południe,
żeby poszukać innych Paunisów.
Serce mi krwawi.
Ale zemsta jest w rękach stwórcy.
Pojedziesz ze mną.
Ciało ci gnije.
Musi się zagoić.
Możesz umrzeć.
Tak. Oto i on.
Dotarliśmy.
Możesz być z siebie dumny.
Tak.
Wykonaliśmy rozkaz. Nie wyszło nam tylko z pogrzebem.
Tylko niech cię tam nie dopadną wyrzuty sumienia.
Bo wtedy nas powieszą, jak amen w pacierzu.
Zrobiliśmy to, co do nas należało.
Zyskaliśmy jeden dzień,
więc pogłębiliśmy dół i zabezpieczyliśmy grób przed ścierwojadami.
Wszystko jak trzeba. Pochowaliśmy go po ludzku.
Prawda jest taka,
że po zniknięciu Hawka bałem się ataku dzikusów.
Chciałem uciekać.
Ale Bridger przekonał mnie, że trzeba zostać.
Że trzeba zostać...
zbić krzyż albo coś
i postawić mu na grobie. I tak zrobiliśmy.
Cieszę się, że wywiązał się pan z zadania.
Zrobił znacznie więcej. Miałem w nim wielkie oparcie.
No dobrze. Zakładam, że warunki umowy się nie zmieniły?
Na szczęście dla mnie - nie.
Dziękuję.
Za odwagę, honor i służbę.
Umowa umową, ale zasłużył pan na nagrodę, panie Bridger.
Dziękuję.
Dzieciak strasznie się obwiniał.
Widzieliśmy, w jakim Glass był stanie.
Nic więcej się nie dało zrobić.
Tak.
Widzieliśmy.
Kiedy nadciąga burza
i stoisz przy drzewie,
patrząc na gałęzie,
mógłbyś przysiąc, że drzewo runie.
Ale patrząc na pień,
dostrzegasz, jak mocno stoi.
Wszyscy jesteśmy dzikusami
Są ślady obozowiska.
Gdzie?
Przy wejściu do księżycowego lasu.
Może sprzed dwóch dni. Idą na wschód.
Powiadom innych.
Natychmiast wyjeżdżamy. Być może jest z nimi Powaqa.
Przyprowadź mi dziewczynę.
Nie dałem im pięciu koni za darmo.
Nie waż się pisnąć.
Pójdę po konia.
Urżnę ci jaja.
Gdzie jest Toussaint?
Chodź tu.
- Mogę się przyłączyć? - Tak.
Zastanawiam się, kiedy dostaniemy zapłatę za towar.
Bo te skóry wciąż tam są.
Przysypane grubo ziemią i śniegiem, ale to nie moja wina.
Czekam na kapitana Leavenwortha z jego wojskiem.
Wtedy będziemy mieli dość ludzi,
żeby pokazać pieprzonym Ree cywilizację i odzyskać skóry.
Świetnie.
Kiedy to się stanie?
Nie wiem.
Ale wcześniej nikt nie dostanie wypłaty.
Proszę dobrze posłuchać.
Zatrudniono mnie do pozyskania skór, nie do ich pilnowania.
Ja to widzę tak: masz pan teraz sejf.
I to pełen pieniędzy.
Podpisałeś umowę. Masz chronić przełożonego i jego własność.
A w sejfie brakuje teraz 300 dolarów.
Brakuje? Co to ma znaczyć, do cholery?
Z moich zestawień wynika,
że podczas wyprawy wydałeś więcej niż byliśmy ci winni.
Szczęśliwego Nowego Roku, Fitzgerald.
FITZGERALD ZABIŁ MOJEGO SYNA
Fryman! Biały człowiek przy bramie.
Mów po angielsku.
Nie mam broni.
Otwierać!
Zawołaj kapitana.
Gdzie twoi ludzie?
Zabici.
Kto to był?
Nie wiem. Możecie mnie nakarmić?
Coś za coś.
- Nie mam pieniędzy. - Więc nie jesz, proste.
Mógłbyś oddać odkupione od Indian skóry.
Nie teraz.
Srebrny. Może być?
To wszystko, co masz?
Było nas dziewięciu.
Mój przyjaciel zginął w śniegu.
Drugiego...
zabił wilk. Widziałem.
Wilk. Zabił.
Skąd to masz?
Manierka...
Wypadła mu. Zabił Toussainta.
- Kto? - Nie wiem. Nie widziałem.
Pewnie Hawk.
Możliwe.
Ten kundel nie ukradłby konia.
Może Weston?
Daleko stąd?
30 mil. Na północny wschód, niedaleko Yellowstone.
Siodłać konie. Pochodnie i prowiant, płacę po 10 $.
Anderson, zostajesz.
Żeby go karmić i pilnować.
Przyniosę ci coś do picia.
Na miejscu dzielimy się na dwie grupy.
Hawk, jesteś tam?
Pełna gotowość.
Patrzeć przed siebie.
Ktoś ty?
Beckett, to ty?
Glass?
Glass!
Chryste Panie.
Co się stało?
Gdzie on jest?
Jones, weź go.
Pojadę dalej. Bill, aresztuj Bridgera.
Aresztować go!
- Widziałeś Fitzgeralda? - Nie.
Wstawać. Już!
Widzieliście Fitzgeralda?
Spokojnie.
Dokąd pojechał?
- Kto? - Fitzgerald. Gdzie jest?
- Nie wiem. - Gadaj, bo łeb rozwalę.
Przysięgam...
Mów!
W Teksasie.
Mówił, że się tam wybiera. Miał się znów zaciągnąć do wojska.
I gadał coś o ziemi. O kawałku ziemi.
Ruszył do Teksasu. Więcej nie wiem.
Siedź tu.
Szlag by to trafił.
Psiakrew!
Jones! Wezwij kapitana.
- Fryman! - Otwierać!
Otwierać!
Murphy, po kapitana.
Do lekarza z nim. Już!
Mówiłeś, że umarł! Mówiłeś, że umarł!
Bo tak myślałem! Słowo!
- Okłamał mnie! - Sam łżesz!
Zostawiliście go tam!
Odmawiaj modlitwę pańską!
Módl się! Mów "Ojcze nasz".
Ojcze nasz, któryś jest w niebie... Nie mogę!
Zamknij się!
Jesteś więźniem oskarżonym o zdradę.
Do celi z nim. Już, bo zawiśniesz obok niego!
Myślałem, że umrze.
Fitz mnie okłamał!
Nie mogłem mu pomóc!
Glass!
Okłamał mnie!
Jak z nim?
Nieźle. Ale jest opuchlizna. Musi odpocząć.
Potem do niego zajrzę.
Uciekł, co?
Bridger mówi prawdę.
Jak to?
Fitzgerald go okłamał. Mały wykonywał rozkazy.
Nie widział, jak Fitzgerald zadźgał mojego syna.
Tak właśnie było?
Zabił Hawka.
Daj mi konia i strzelbę.
Nie. Odpocznij, zjedz coś. Ja za nim pojadę.
Nie.
Beze mnie go nie znajdziesz.
Czekając do rana, damy mu dzień przewagi.
Nie ucieknie.
Boi się.
Wie, z jak daleka po niego idę.
Tak samo zachowują się jelenie. Przerażone kryją się w głębi lasu.
Zapędziłem go w pułapkę. Tylko jeszcze o tym nie wie.
Skąd ta pewność?
Bo ma wszystko do stracenia.
Ja miałem tylko syna.
A on mi go odebrał.
Nie puszczę cię tam. Drugi raz na pewno nie.
Już się nie boję umrzeć.
Mam to za sobą.
Jedziemy.
To jego koń.
Nie mógł jechać przez całą noc.
Ile nas dzieli?
Najwyżej pół dnia.
A jeśli to Ree? Pójdziemy błędnym tropem.
Jeśli nie wrócił do wojska, żeby znów bezkarnie zabijać,
są to z pewnością jego ślady.
Nie mogę sobie przypomnieć twarzy żony.
Tydzień temu wciąż ją pamiętałem,
teraz się rozpłynęła.
Boję się, że po powrocie do domu jej nie poznam.
To prawda, że zabiłeś oficera?
Zabiłem człowieka, który chciał mi zabić syna.
Dym.
Blisko?
Nie więcej niż milę stąd. Tam.
Pojadę na zachód, a ty na wschód.
Poszukamy śladów.
A jeśli to Ree?
Jeśli to Ree, zawrócisz i spotkamy się tutaj.
Nie spodziewałem się zobaczyć kogoś tak wysokiego rangą
tak daleko od ciepłego pieca.
Zabłądziłeś?
Przyjechałem cię zabrać do fortu Kiowa.
Gdzie cię osądzą za morderstwo.
Co ty powiesz?
Nie porywa mnie twój plan.
Zresztą mam własny.
Zawarliśmy układ, Glass.
Próbowałem to twojemu synowi wyjaśnić.
Tłumaczyłem, o co chodzi, ale nie słuchał. Darł się tylko
i ściągnąłby na nas śmierć.
Ale ty i ja zawarliśmy układ.
Wiemy, co się tam stało.
I na moją duszę, sam Pan Bóg wie,
co tam zaszło.
Nie było układu...
Zabiłeś mi syna.
Trzeba go było chować na faceta, a nie na płaczliwą babę.
Niech to szlag!
Przejechałeś taki szmat drogi dla zemsty?
Nasyć się nią.
Bo nic nie wróci życia twojemu dzieciakowi.
Nie, nic.
Zemsta jest w rękach Boga...
nie w moich.
Tłumaczenie: E. Gałązka-Salamon