OKINAWA, JAPONIA 1986
Dzień dobry, Daniel-san.
Dzień dobry.
Witam w dojo rodziny Miyagi. Podoba się?
Robi wrażenie. Kim są ci ludzie?
To przodkowie Miyagi.
A ten?
To sensei Miyagi Shimpo.
Pierwszy Miyagi, który sprowadził karate na Okinawę.
Jak wszyscy Miyagi, sensei Shimpo był rybakiem.
Uwielbiał łowić ryby.
I kochał sake.
Pewnego dnia był mocny wiatr, mocne słońce i mocna sake,
ale nie było ryb.
Sensei Shimpo zasnął u wybrzeży Okinawy,
a obudził się u wybrzeży Chin.
Przyjęła go rodzina Han
i nauczyła sztuki kung-fu.
Kiedy sensei wrócił na Okinawę,
stworzył karate Miyagi.
Dwie kultury, dwa style sztuki walki.
Dwie gałęzie, jedno drzewo.
Rodziny Hanów i Miyagich do dziś łączy silna więź.
PEKIN, CHINY
OBECNIE
SZKOŁA HAN KUNG-FU
Raz, dwa, trzy.
Jazda.
- Rozumiecie? - Rozumiemy.
Koszulę włóż!
Koszula sio!
Koszulę włóż!
Mistrzu Han! Mistrzu Han!
Przyszła pani doktor.
Zagadaj ją.
Leć po Li!
Li, przyszła pani doktor!
Pani doktor!
Witamy w Akademii Hana.
Chciałaby pani rozpocząć naukę kung-fu?
Uczymy wszystkich. Nawet starsze kobiety.
Pierwsza lekcja to koszula sio, koszulę włóż.
„Koszula sio, koszulę włóż”.
Wiem, że kazał ci mnie zagadać.
Nic podobnego.
Tak było. Przepraszam.
Idź!
Gdzie mój syn?
Herbaty?
Nie przyszłam tu na herbatkę.
Gdzie jest Li?
Kung-fu wzmacnia ludzi.
Wujku.
Wiesz, że cię szanuję.
Ale jednego syna, który podążał twoją ścieżką, już straciłam.
Nie chcę stracić drugiego.
Rozumiem.
Wiem, ile Li dla ciebie znaczy.
Ale chcę dla niego jak najlepiej.
Ja też.
Spójrz na to z innej strony: kung-fu dużo mu daje.
Ja dzięki kung-fu wychodziłem z najgorszych życiowych dołków.
I zawsze odnajdywałem swoją drogę.
Mam coś dla ciebie.
- O co chodzi? - Dostałam pracę.
W szpitalu w Nowym Jorku.
W Nowym Jorku?
Chcę ułożyć nam życie na nowo.
- Dlaczego dajesz mi dwie czapki? - Jedna jest dla Li.
Daj mu ją, gdy wyjdzie z twojego cienia.
Xiao Li, do zobaczenia na kolacji.
Sprytna jest...
ta twoja matka.
Kiedy chciałaś mnie spytać?
Tu jesteś.
Przepraszam.
Chcesz się przeprowadzić do Nowego Jorku?
Nie. Nasze życie jest tutaj.
Jak długo chciałaś to ukrywać?
Które z nas coś ukrywa?
Z nikim nie walczyłem. Ćwiczyłem.
Kiedy ćwiczysz się w przemocy, ściągasz ją na siebie.
Ty powinieneś to wiedzieć najlepiej.
W Nowym Jorku będzie dużo więcej ciekawych zajęć.
Dlaczego mówisz po angielsku?
Nowe miasto - nowy język.
I zostaw tu rzeczy do kung-fu.
Hej! Dasz mi swoje rękawice?
Olać.
KARATE KID LEGENDY
Rzeczy już przyszły.
Ładnie.
Zobacz swój pokój.
Mamo!
Pójdę poszukać czegoś na kolację. Na rogu chyba widziałem pizzerię.
- Tylko nie oddalaj się za bardzo. - Jasne.
- I uważaj na siebie. - Zawsze uważam.
Mogę jakoś pomóc?
Tak...
Macie taką pizzę z serowym brzegiem?
Nie, z serowym brzegiem nie robimy. Ale mogę ci pomóc.
Wracaj do auta i jedź tunelem Holland do New Jersey.
Potem 30 km w dowolnym kierunku,
znajdź obskurne centrum handlowe, a tam na pewno będą mieli taką pizzę.
Skończyliście?
Cześć. Przepraszam za tych idiotów.
- Jeden z nich to mój tata. - Idiotów?
Nie mamy takiej pizzy.
Mamy zwykłą, z pepperoni, z kiełbasą i papryką,
babciną z Sycylii i z bakłażanem.
- Poproszę pepperoni. - Jasne. Coś jeszcze?
Papier toaletowy?
Co? Papier toaletowy.
- Przepraszam. - Kontekst:
właśnie się przeprowadziłem. Chcę kupić parę rzeczy.
Jest tu jakiś sklep otwarty?
Najlepiej nie w Jersey, bo do Jersey trzeba jechać godzinę,
a ja leciałem 18 godzin z Pekinu.
Tak. Za rogiem jest bodega.
Sklep osiedlowy. Nazywamy je tu bodega.
Dziwnie. Fajnie. Dzięki. Zaraz wrócę.
Na jakie nazwisko zamówienie?
Li Fong.
Witamy w Nowym Jorku, Li Fong.
Dzięki.
Co?
Od kiedy jesteś taka czarująca?
Ktoś musi być.
Ojej.
Szkoła zaczyna się o 7:45. Łapiesz linię L do...
Do Union Square, a potem przesiadam się na szóstkę do Canal.
- Spotkasz się z panią Morgan. - Tak. Da mi plan lekcji. Wiem, mamo.
Chyba.
A ty? Gotowa na pierwszy dzień w szpitalu?
Gotowa.
Chyba.
- Dziękuję. - Jasne.
UDERZAJ MOCNO
KUŹNIA MISTRZÓW SENSEI O'SHEA I CONOR DAY
Głęboki wdech i pewność siebie.
Pierwsze wrażenie robi się tylko raz.
Twoja mama chce, żebyś zdawał na studia, więc mamy sporo roboty.
A wy co robicie na korytarzu?
Dobra. Spadaj, Tony.
Wiesz, że jestem słowna. Więcej zaufania.
Szlag.
Masz cienkie kartony, cieniasie.
Pomogę ci.
- Dzięki. Nie trzeba. Dam radę. - Spoko.
Jestem Li, pamiętasz? Wczoraj, w pizzerii.
A, tak. Sir Pizza.
Tak, to ja.
Sir Pizza.
Skąd tak dobrze znasz angielski?
Moja mama była na stażu w Hongkongu. Chodziłem tam do amerykańskiej szkoły.
A teraz rzucasz to wszystko dla mnie?
Tak.
Dobra.
Dziękuję.
- Już sobie poradzę. - Spoko. I tak nie mam nic do roboty.
Na pewno? Mam jeszcze parę przystanków.
Serio, żaden problem.
Nawiązałeś dziś tyle nowych znajomości.
Cóż, dzień się jeszcze nie skończył.
Dobra.
To naprawdę ciężkie. Te pomidory...
Fajnie, że nie muszę wszystkiego dźwigać sama.
- Czemu są takie ciężkie? - Lubię nosić.
Mamy fartuchy. Mamy sos. Został sklep gastronomiczny, i...
Cholera.
Trenujesz karate?
Kung-fu. Kiedyś trenowałem.
Fajna sprawa, ale...
już się tym nie zajmuję.
Widzę, że cię to nie kręci.
Tylko nie trenuj tutaj.
- Czemu nie? - Bo nie możesz.
Mia.
Dawno się nie widzieliśmy.
Nie tęskniłam.
Przekaż tacie, że ma do mnie oddzwonić.
Sam mu to powiedz, O'Shea.
Próbowałem. Twój stary nie słucha.
Widocznie jestem do niego podobna. Muszę lecieć.
Kto to był?
Właściciel tej siłki. Mój tata jest mu winien kasę.
Trzymaj się z dala od tego miejsca i będzie OK.
Jeszcze jeden przystanek.
Świetnie, Conor. Jesteś szybki.
Widziałem twoją dziewczynę, Mię. Wygląda na to, że ona też jest szybka.
- Z czego się śmiejesz? - No co? To było śmieszne.
Masz rację.
Muszę wyluzować.
O cholera.
Ty też chcesz?
600? Tyle za używaną część?
- 1200 za nową. - Dzięki. Wezmę tylko to.
- Co ty robisz? - Sprzeda ci to za 450.
A nie za 600?
Nie wiedziała, że masz chłopaka z Pekinu.
Super.
Patrzcie. Jaki z siebie dumny.
Jasne.
Myślisz, że jesteś moim chłopakiem, bo zbiłeś cenę o 150 dolarów?
O nie. Ze mną nie tak łatwo.
Aha. Serio?
Ale mogę cię nauczyć mandaryńskiego.
Poważnie. Gdybyś tam weszła i zaczęła mówić w ich języku,
zyskałabyś szacunek, daliby ci zniżkę dla swojaków.
- Jestem swojakiem. - Nie w ich sklepie.
Co chcesz w zamian?
Naucz mnie Nowego Jorku.
- Nauczyć Nowego Jorku? - Tak.
- Co? - Tak.
Serio? Rozejrzyj się.
Tego się nie da nauczyć.
To samo się mówi o mandaryńskim.
Dobra. W porządku.
W niedzielę kończę wcześniej. Pokażę ci kilka miejsc.
- Super. - Dobra.
- Co to znaczy? - Idziemy na randkę!
To nie randka, raczej spotkanie edukacyjne.
Jak było w szkole?
Dobrze. No wiesz, jak to w szkole.
Znalazłeś już przyjaciela?
Tak. Jednego.
Świetnie. Jak on ma na imię?
Mia.
Mia?
Umiesz jeździć na skuterze?
Jeździłaś już kiedyś, prawda?
Nie. To mój pierwszy raz.
Patrz, Simu Liu.
Bliźniaki.
Trzymaj się, Sir Pizza.
- Żartujesz. Serio? - Co się stało?
Silnik padł.
I jak wrócimy do domu?
- Nie. - Nie, nie.
Dobrze.
- Idealnie. - Żartujesz?
Nie. Serio... Jestem w szoku.
- Super. - Co?
- Cześć, piękna. - Cześć, Conor.
Jaka miła niespodzianka.
Co się stało?
Silnik zdechł.
- A co to za kolega? - Cześć. Jestem Li.
Conor, nie zaczynaj.
Czego mam nie zaczynać?
Skąd jesteś, Li?
Z Pekinu.
Znasz kung-fu?
Trochę.
Dobra, Conor, możesz już iść.
Chcemy tylko wrócić do domu. Jesteśmy zmęczeni.
To już mówisz o was „my”?
Nie wiedziałem, że z nami koniec. A tu proszę.
Było miło, ale my już pójdziemy.
Usuń się.
Dlaczego niby?
Bo cię o to poprosiła.
Li...
Macie rację. Sorki.
Przepuśćmy damę.
Proszę odsunąć się od drzwi. Następna stacja: 23 Ulica.
Orientuj się!
Li!
Conor!
O Boże!
- Na razie, Mia. - Nieźle, brachu.
Tak mi przykro.
Conor to świr.
Z nim sięgnęłam dna mojego młodzieńczego buntu.
Nie był aż takim dupkiem, dopóki nie zaczął chodzić na tę siłownię.
Z nim nie wygrasz.
Non stop trenuje karate. Co roku wygrywa Turniej Pięciu Dzielnic.
A co to jest?
Mega turniej karate rozgrywany na ulicach w całym mieście.
Można wygrać niezłą kasę.
Ale nawet o tym nie myśl, Panie Kung-fu.
Tata wciąż mi mówił, żeby się z nim nie zadawać.
- Więc czemu to zrobiłaś? - Bo mi tata zabronił.
- Jak oko? Mogę zobaczyć? - Jasne.
Co? Co?
- Aż tak źle? - Nie, znaczy... no wiesz...
Tak.
Co się stało Sir Pizzy?
Możesz mu pomóc?
Na pewno będzie szczypać przez kilka dni.
Nie ruszaj się.
Gdzie się pan nauczył robić makijaż?
- To przez żonę. - Nauczyła pana?
Nie, potrzebowałem tego na takie wieczory.
Jej też się nie podobało, że walczę.
Pokaż.
Myślę, że będzie dobrze.
Dobra, od tej chwili...
trzymaj gardę. Ręce w ten sposób.
Jasne.
Spójrz.
Więc... długo pan walczył?
Za długo.
- Kiedyś był najlepszy w mieście. - Tak. A teraz robię makijaż nastolatkom.
Przed snem przyłóż lód, a na noc zrób kompres z herbaty.
Z zielonej czy czarnej?
Z Liptona.
Co ty wyprawiasz?
Przyjechałeś do Ameryki. Miało nie być żadnych walk.
Prosta zasada.
Nie miałem wyboru.
Zawsze masz wybór.
Ubieraj się.
Kto to jest?
Twój korepetytor na egzaminy. Miłego dnia.
Co cię tak śmieszy?
Chcesz się dostać na NYU z tym poziomem matmy.
Nie ma w tym nic śmiesznego.
Poznałeś moją mamę?
To ona ci podbiła oko?
ATAK SMOCZEGO CIENIA
Dobra, Li. Kopnięcie smoka.
O, Boże!
Dobry rozbieg jest najważniejszy.
No i równowaga podczas wyskoku.
Spróbuj.
To mi chyba nigdy nie wyjdzie.
Przyjdzie taki czas, że wyjdzie.
Ej, Pekin.
Jak oko? Wygląda na to, że się goi.
Nie odchodź, kiedy mówię.
Znasz pierwszą zasadę karate? Zawsze trzymaj gardę.
Naprawdę tego chcesz, Pekin?
Potraktuję cię ulgowo. Bez rąk.
Ale odjazd!
- Nie wstawaj. - Leż!
Kopnięcie smoka.
Dobry rozbieg jest najważniejszy.
Tylko na tyle cię stać, Pekin?
- Wystarczy! - Dość tego.
Chcesz się bić, Pekin?
Zgłoś się na Turniej 5 Dzielnic. Tam nikt cię nie uratuje.
- Puszczajcie! - Idziemy.
Koniec przedstawienia!
TURNIEJ 5 DZIELNIC OBROŃCA TYTUŁU - CONOR DAY
Co my tu mamy?
Hej, mały, zmykaj stąd.
Panowie.
Niech chłopak wraca do domu.
A my pogadamy o tym, z czym O'Shea was tu przysłał.
Dobra.
Victor, uważaj!
- Victor! - Mówiłem ci, mały.
Zmywajmy się!
A ty lepiej zapłać, Victor!
A ja myślałem, że to ja cię będę ratować.
Proszę. Łagodzi ból.
Powiesz mi, co to było?
Trenowałem kiedyś kung-fu.
- Potrafiłbyś tego nauczyć? - Kogo?
Mnie.
Wziąłem pożyczkę od ludzi, od których się nie pożycza.
Żądają spłaty, a ja nie mam z czego oddać.
Nie odpuszczą.
Co chce pan zrobić?
Kiedyś byłem dobry.
- Najlepszy w mieście. - Super.
WALKA LIPANI VS REED
I co się stało?
Pojawiła się Mia. Najlepsze, co mnie w życiu spotkało.
Ale mnie zaskoczyła, więc... Potrzebowałem stałego zajęcia.
Zamieniłem rękawice na fartuch i tak już zostało.
Większość ludzi nie rozpoznaje chwili, która odmienia ich życie.
Ja na szczęście widzę to codziennie.
Słuchaj.
Znam gościa, który organizuje walki w mieście.
Ustawi mi walkę z nagrodą,
dzięki której spłacę dług i ocalę lokal.
Może nawet coś zostanie na jej studia.
- Słuchaj, Victor, nie mogę... - Li...
nie mam szans na wygraną, jeśli...
nie nauczysz mnie tego, co umiesz.
Tego tempa, gibkości, sposobu poruszania się.
Nie mogę.
Dlaczego?
Obiecałem, że już nigdy nie będę walczył.
I bardzo się staram dotrzymać obietnicy.
Ale to nie ty walczysz. Tylko ja.
Zgadza się.
Wiesz...
też pamiętam chwilę, gdy moje życie zmieniło się na zawsze.
I wciąż ją sobie odtwarzam w głowie.
Czekaj. Pomogę ci.
Nie trzeba.
Daję radę, mamo.
Nie rozumiem, dlaczego muszę tam iść. W Chinach nie chodziliśmy do świątyni.
Nowe miasto, nowe zwyczaje.
Dobrze wyglądasz.
Dzięki.
Tęsknię za nim.
Cześć, sifu. Tu Li.
Jak się masz?
Zakochałeś się w Nowym Jorku?
Tęsknię za Pekinem.
My też za tobą tęsknimy.
Czekaj chwilę...
Przywitajcie się!
Xiao Li!
Sifu...
Zaprzyjaźniłem się z kimś.
I ten ktoś poprosił mnie, żebym uczył go kung-fu.
Rozumiem.
Czy kung-fu może mu się przysłużyć?
Myślę, że tak.
Dobre jest to, co służy tobie i innym.
Pamiętaj, wiedzą należy się dzielić.
Hej! Co podać?
Jesteś stary.
I mega powolny. I masz kiepską pracę nóg.
- Coś jeszcze? - Tak.
Częściej obrywasz, niż uderzasz i chyba myślisz, że to zaleta.
Więc co tu robisz?
Mogę ci pomóc.
Kiedy zaczynamy?
Dobra, zróbmy trzyminutowy sparing.
Spróbuj mnie trafić najszybciej, jak potrafisz.
- Jesteś dwa razy mniejszy. - Chcę zobaczyć, na co cię stać.
Nie będę się bił z dzieciakiem, który waży 60 kilo.
Spoko.
Ważę pięćdziesiąt siedem.
- W boksie nie ma kopnięć. - Musisz zrobić unik.
Od kiedy zamykamy o 20:00?
Zwariowałeś, tato?! Chcesz znowu walczyć?! Serio?
A ty masz go trenować?
- To jego pomysł. - Uratował mi tyłek.
Wiem, opowiadałeś. Chiński Peter Parker. I co z tego?
Nauczy mnie dobrej pracy nóg...
Dobrą pracę nóg to miałeś jako dziewiętnastolatek!
I dlatego go potrzebuję.
- Dajesz mu złudną nadzieję. - Lepsza taka niż żadna.
- Na pewno? - Skarbie, tylko jedna walka. Może dwie.
Dam radę, Mia.
Niewiarygodne.
Jeśli coś mu się stanie, to będzie twoja wina. Słyszysz?
Tak.
I słyszą cię sąsiedzi.
Dobrze.
Więc się rozumiemy.
A teraz wybaczcie, bo muszę się zająć pizzerią.
Poszło nieźle.
Pierwsza zasada kung-fu: wszystko jest kung-fu.
Pizzeria to kung-fu.
Boks to kung-fu.
Wyciągnij rękę.
Niżej.
Nie ta strona. Obrót.
Cios. Raz, dwa, trzy, cztery.
Postawa jeźdźca
uczy kontroli nad umysłem,
by móc przezwyciężyć ból. Jeśli cały dzień robisz pizzę,
wykorzystaj ten czas na trening.
Robię sto spodów dziennie. Umiem robić pizzę.
Super.
To pokaż.
Przysiad. Nie pochylaj się.
Ile tak mam wytrzymać?
Idę coś zjeść. Wrócę za godzinę.
Dobra.
Masz duży zasięg ramion,
ale nie zawsze jest miejsce na ruch.
Musisz zadawać mocne, krótkie ciosy bez poruszania ciałem.
To cios jednocalowy.
Spróbuj.
Nie trzeba dużej siły.
Skup się na pracy nadgarstka.
Jesteś kamieniem, a masz być strumieniem.
Uderzany kamień pęka.
Natomiast woda płynie dalej.
Zawsze płynie, zawsze jest w ruchu.
Zamówienie gotowe.
Dobra. Duża margherita na klasycznym cieście.
Pizza Victory. Co dla pana, szefie?
- Co? - Jesteś bardziej nowojorski ode mnie.
Ale w centrum jest taniej.
Proszę?
Nieźle, bierz.
Dziękuję.
- Teraz coś śmiesznego. - Jasne!
- Co znaczy Li? - Li znaczy...
Jeszcze raz.
Czas.
Jak było?
Może nawet przetrwasz jedną czy dwie walki.
Przepraszam.
Nie wiedziałem, że tu będziesz.
Mam na głowie lichwiarza, nastolatkę i walkę za dwa dni.
A dlaczego ty tu jesteś?
Nie mogę spać.
Często w środku nocy dajesz sobie wycisk?
Chcesz o tym pogadać?
Jest taki stary chiński zwyczaj: kiedy ktoś umrze,
trzeba otworzyć wszystkie drzwi i okna,
żeby dosłownie wywiać z domu śmierć, żeby ci, co zostali, mogli dalej żyć.
Ale to nie jest takie proste, co?
Rok temu napadnięto na mnie i mojego brata.
To było po ważnym turnieju w Pekinie.
Mój brat wygrał.
Jego przeciwnik się wściekł i chciał się zemścić. Więc...
zebrał paru kolesi i nas osaczyli.
Nie mieliśmy szans.
Jeden wyciągnął nóż.
Xiao Li!
Bo wołał, żebym mu pomógł.
A ja zamarłem.
Teraz jestem w Stanach, a jego nie ma.
Zawiodłem go.
Nie możesz się tym zadręczać przez całe życie.
Albo ty to pokonasz, albo to pokona ciebie.
Tak.
PIZZA VICTORY AUTENTYCZNA WŁOSKA RESTAURACJA
Darmowa pizza, prosto z pieca.
Dziękuję.
Czy ona się ze mnie nabija?
Chodzi o sweter?
Nie, Alan. Za słabo znam mandaryński, żeby się z ciebie nabijać.
Wybieracie się dziś na San Gennaro?
Chyba nie dam rady.
Muszę się uczyć do testu. Mama chyba coś podejrzewa.
Daj spokój.
Nie przynudzaj.
Musisz iść. To nowojorski rytuał przejścia.
Tak.
I różniczkujesz jak stary wyjadacz.
Widzisz? Musisz iść.
Pójdziemy.
Nie wiem... Może.
Więc może do zobaczenia wieczorem.
Stary, ona na ciebie leci.
Tylko się przyjaźnimy.
Serio wymiatam różniczkowanie?
Nie. Masz wszystko źle. Ale chciałem, żeby cię doceniła.
Ciao. Ciao, ciao.
Ciao. I co, będziesz próbował ją wyrwać wieczorem?
Nikogo nie będę wyrywał, Alan.
Dziś musisz wykonać ruch, stary.
Masz wszystko - muzę, klimacik, kiełbaski, papryczki.
Watę cukrową.
Czujesz ten zapach?
Miłość wisi w powietrzu.
I co? Dasz spróbować?
- Jasne. - Nieźle wygląda.
Co to za koleś?
Mówiłem, że się tylko przyjaźnimy.
Walka kończy się po minucie i 22 sekundach drugiej rundy.
Przez nokaut techniczny zwycięża Hoagie „Tani Chwyt” Parker!
Lipani, jesteś następny. Masz pięć minut. Gotowy?
Przyniosłam lód.
Potrzebujemy czegoś jeszcze?
Li?
Dlaczego mnie ignorujesz?
Nie ignoruję.
Owszem, ignorujesz.
I tak jestem zestresowana, a twoje zachowanie nie pomaga.
Będę dziś w narożniku twego taty, a nie twoim więc...
skupmy się na tym, OK?
Nie. Nie OK.
Li?
Co się z tobą dzieje?
Nie wiem.
Może zapytaj Conora?
Co to ma znaczyć?
Wczoraj byliście dość blisko.
Na San Gennaro.
Alan i ja wpadliśmy na chwilę.
A więc o to chodzi.
- Li, to skomplikowane, ale... - W porządku. Rozumiem.
A właściwie - nie, nie rozumiem. Wytłumacz mi.
On na ciebie nie zasługuje. Nawet w najmniejszym stopniu.
Czasem człowiek popełnia głupie błędy
i mimo, że wie, co zrobił źle, wciąż je popełnia.
Wcale nie chce ich znowu popełniać, ale...
jakoś tak wychodzi, tak się składa...
- Ale wczoraj... - Nie chcę wiedzieć.
Akurat wczoraj nie zrobiłam nic głupiego. Jasne?
On chciał,
ale mu powiedziałam, że nie wrócę do starych błędów, bo...
bo spotkałam kogoś, z kim chcę popełniać nowe.
Więc...
to, co robimy, to jest błąd?
Najlepsza metoda nauki.
Boże kochany! Serio?
- My tylko... - Omawialiśmy strategię.
I to w dniu walki.
Nie chcę o tym słuchać.
Cieszcie się, że mam dziś kogo znokautować.
Proszę państwa, na żywo z Queens...
- To twój plan, żeby zwrócić mi kasę? - Radzę postawić na mnie.
Już postawiłem. Tyle, że na niego.
W niebieskim narożniku były mistrz wagi półśredniej...
Tato, jeszcze możemy się wycofać. Nie musisz tego robić.
- Nie zmieniam zdania, skarbie. - To czemu tu stoimy?
Bo masz rozsunąć liny.
Racja. Przepraszam.
W czerwonym narożniku,
jego przeciwnik,
duma Północnego Brooklynu, zdobywca Złotych Rękawic...
Sorki.
Victor Lipani!
Dobra.
Czysta walka. Bez łokci i ciosów poniżej pasa,
a jak mówię break, to break.
Rękawice.
Witamy po przerwie.
Pamiętaj. Płynnie. Nie blokuj bioder. Dziś jesteś wodą, nie kamieniem.
Masz przerażoną minę, skarbie.
Nie jestem przestraszona. Zawsze tak wyglądam.
Dam sobie radę.
Boks!
- Tak! - Cały czas się ruszaj!
Dasz radę!
Wykończ go! Dość tej zabawy!
- Ruszaj się! Dobrze jest, Victor! - Dawaj!
Luźno. Ciśnij go.
Nie idź na wymianę! Przyjmujesz za dużo ciosów.
Unikaj jego sierpowego. Uważaj, dobra?
Nie przestaje młócić.
Jesteś od niego lepszy. Pokonasz go.
Skup się. Nie daj się spychać.
Jednocalowy cios, Victor!
Dobrze!
Walka.
Tak! Dawaj!
Dajesz!
- Tak jest! - Super!
- Dalej! - Praca nóg!
- Niżej! - Znokautuj go!
- Ogarnij się! - Opanuj sytuację!
Dawaj!
- Tak! Tak! - Dalej!
Super!
Niedozwolony cios!
- Był łokieć! Sędzia! - Uderzył łokciem!
To zabronione!
Panowie, break!
- Wal w ryj! - Tak nie można!
- Niedozwolony cios! - Powal go!
Tato!
Tato?
Niech mi ktoś pomoże!
Tato!
Li!
Zrób coś! Li!
Zabieramy go! Kod niebieski.
Z drogi! Z drogi!
ODDZIAŁ RATUNKOWY
Li! Co robisz? Rusz się!
Xiao Li!
Li, potrzebuję cię.
Skąd znasz tego człowieka?
- Przygotowywałem go do walki. - Xiao Li.
Myślałam, że się rozumiemy.
Żadnych walk.
Muszę go utrzymać przy życiu.
POŁĄCZENIE PRZYCHODZĄCE SIFU HAN
TURNIEJ 5 DZIELNIC
Mamo?
- Sifu! - Teraz mnie widzisz?
Idź!
- Hej, mamo. - Cześć!
Niespodzianka.
A więc...
tak się żyje w wielkim mieście?
Ładne mieszkanie. Bardzo stylowe.
Dlaczego przyjechałeś?
Uznałem, że to dobry moment na odwiedziny.
TURNIEJ 5 DZIELNIC
Nie mamy kontroli nad tym, kiedy życie nas nokautuje.
Ale to my decydujemy, kiedy się podnieść.
Jutro odwiedzimy twojego przyjaciela.
Posprzątaj tu.
Masz refleks.
No już.
Hej.
Mia.
Victor, to jest pan Han.
Nasz legendarny sifu. Li ciągle o panu opowiada.
- Victor, strasznie mi przykro. - To nie twoja wina.
Tak, ale co z pizzerią?
Nie jesteś za to odpowiedzialny.
Może to czas na przeprowadzkę w jakieś ciepłe miejsce.
Nie możesz tego zrobić.
Nie zostawiaj wszystkiego, co zbudowałeś.
Nie zostawiam. Idę naprzód.
Chińczycy powiadają:
„Problem przyjaciela to mój problem”.
Razem coś wymyślimy.
Co to ma znaczyć? Jak mamy pomóc?
Turniej zaczyna się za 10 dni. Będziesz walczyć.
Co?
Masz dwa dni, żeby znaleźć miejsce do treningu.
A ty co będziesz robić?
Odwiedzę przyjaciela.
- Jak idziesz, baranie? - Przepraszam.
Czekaj. Co chcesz zrobić?
Jest tu kto?
Witaj, przyjacielu.
Dawno się nie widzieliśmy.
Przepraszam.
Pan znał pana Miyagi?
Gdy się ostatnim razem widzieliśmy, powiedział,
że jak będę potrzebował pomocy, wiem, gdzie go szukać.
Bardzo mi przykro, ale pan Miyagi...
zmarł wiele lat temu.
Wiem.
Nie przyszedłem rozmawiać z senseiem Miyagi.
Nie rozumiem.
Przyszedłem do pana.
No proszę, to wy.
To zdjęcie zrobiliśmy w 1985 roku.
Właśnie tutaj, w tym domu.
Sensei przez cały wieczór opowiadał o tobie,
o swoim przyjacielu.
O chłopaku, który nadał nowy sens jego życiu.
Miło, że pan przyjechał, ale...
Nie mogę się po prostu spakować i lecieć do Nowego Jorku.
Zresztą tam jest bardzo dużo szkół.
Owszem. Ale ja nie chcę, żeby Li uczył się karate.
Chcę, żeby uczył się karate w stylu Miyagi.
Li jest dla mnie tym, kim ty byłeś dla senseia Miyagiego.
Przykro mi, panie Han, ale nie mogę panu pomóc.
Pomożesz.
- Nie mogę. - Możesz.
Pan mnie nie słyszy.
Słyszę jasno i wyraźnie.
Nie wybieram się do Nowego Jorku.
Widzimy się w mieście, które nigdy nie śpi.
Wujek zapisał mnie na Turniej 5 Dzielnic.
Masz walczyć w najniebezpieczniejszym turnieju karate w mieście?
Nie wycofam się.
Stary, to super sprawa! Zniszczymy tego gościa.
Strzeż się, Nowy Jorku! Li Fong ci dokopie!
Dobra. Zamknij się.
Nawet nie znam karate. I nie mam gdzie trenować.
Spokojnie, coś wymyślimy.
Lubisz gołębie?
To są gołębie pocztowe.
Jedni dziedziczą fundusze powiernicze i lamborghini, a ja?
Dostałem to.
Ogród Fettermana.
Twoja nowa sala treningowa!
Tak jest.
Kukuryku!
Pobudka. Czas na trening.
Mogę tylko...?
Kiedy wróciłeś?
Nie jest to szkoła kung-fu Hana, ale ujdzie.
Skup się!
Schyl się.
Kłoda. Pomaga blokować.
Wyrównaj. Skup się.
Kurtkę włóż, kurtka sio. Większy zamach,
ale bez rzucania.
Jak na to wpadłeś?
Jest takie starożytne przysłowie.
- Wykorzystaj to, co masz. - Dobra.
Wiem, dlaczego tu jesteś.
- Wiem. - Ja tego nie popieram.
Wiem.
Wstawaj!
- Kurtkę włóż. Kurtka sio. - Zawsze, gdy walczę, mam w oczach Bo.
- Musisz się bardziej skupić. - Próbuję!
„Kurtkę włóż, kurtka sio” pomaga na wszystko.
Dawaj.
Czyli co? Mamy go jeszcze zachęcać do walki?
Tu też chodzi o to, żeby się nie poddawać.
Nie tylko dla jego dobra.
Dla was obojga.
Odwróć się. Skup się.
Proszę hot doga.
- Ze wszystkim. - Dziękuję.
Ja też poproszę. Z keczupem i ogórkami.
- Dziękuję. - Proszę.
Nie. To dla ciebie niezdrowe.
- Trudno. - Jasne.
Ruchy! Trening czeka.
Niżej!
Dobra, stop, stop.
Dobra. Wiem, skupić się.
Za szeroki rozkrok.
W karate stoisz wyprostowany, twarzą w twarz z przeciwnikiem.
Sensei LaRusso.
Sifu Han.
Co cię tu sprowadza?
Nie udawaj. Wiedziałeś, że przyjadę.
Xiao Li, poznaj senseia LaRusso.
To zaszczyt.
Interesujące.
Zdajesz sobie sprawę, że w tydzień nikt nie zdoła nauczyć się karate?
Jeszcze nie widziałeś tego ucznia w akcji.
Hej, hej, hej. Dobrze, dobrze.
Może i jest szansa.
Nasz styl zakorzeniony jest w historii.
Kung-fu stanowi bardzo dobrą podstawę.
By wygrać turniej, musisz przyswoić karate.
Zaczniemy od prostych ćwiczeń.
Najpierw blok.
- Kopnięcie okrężne. - Kopnięcie.
Fajnie. Cios prosty.
Cios prosty.
Dobrze.
- Sifu Han? - Tak?
- Atakuj na trzy. - Ja?
Raz...
Miało być prosto.
To jest proste.
To nowe techniki. Potraktuj go ulgowo.
Przeciwnik nie da mu taryfy ulgowej. Więc ja też nie.
Nic mu nie będzie.
- Prosiłeś, żebym uczył go karate. - Tak.
- Najpierw naucz się stać, potem latać. - Boże...
Jest ich dwóch.
Moje ramię...
Jeszcze raz.
Przecież zdobyłem punkt, sensei.
Nie walczymy na punkty. Walczymy, żeby zabić.
Cios.
7 DNI
Oddychaj.
6 DNI
Postawa.
Li!
5 DNI 4 DNI
SPRAWDZIAN Z MATMY
A więc to nazywają widokiem na miasto.
Chcesz porozmawiać?
Trochę się spięliśmy. I przestała się do mnie odzywać.
Wszystko OK? Tęsknię!
W życiu...
jest tylko jedno pytanie: Czy warto o to walczyć?
O nią warto.
Dziękuję za cierpliwość.
Hej. Mogę przyjąć zamówienie?
Dostawa na Broadway.
Co, ja mam jechać rowerem?
Bez przesady.
Ktoś zamawiał pizzę?
Cześć. Tak, to... To ja.
Lampka bąbelków dla pani.
Pepsi. Idealna do pepperoni.
Daj mu szansę.
A więc to jest twoja sala treningowa?
Tak, nazywa się Ogrody Fettermana,
kuźnia legend karate.
Wiesz, że nie musisz tego robić.
Nie musisz walczyć.
- Jednak muszę. - Ale nie dla mojego taty.
I nie dla mnie.
Wiem.
Robię to dla siebie.
Poza tym jeśli wygram, to będzie całkiem spoko.
Można będzie zacząć od nowa.
Jesteś pewien?
Tak.
Będziesz w moim narożniku?
Jest tylko mały problem...
chyba się zakochuję w Alanie.
No tak.
Wiedziałem, że ten plan obróci się przeciwko mnie.
3 DNI - 2 DNI - 1 DZIEŃ 0 DNI
Nowy Jorku, jesteś gotowy?
TURNIEJ 5 DZIELNIC
Witamy na Turnieju Pięciu Dzielnic,
w którym zmierzą się najlepsi wojownicy, żeby wyłonić
prawdziwego mistrza.
Zwycięzca zgarnie 50 tysięcy dolarów.
ZASADY POJEDYNEK ELIMINACYJNY
Walka do ośmiu punktów lub nokautu.
Uderzenie w korpus –1 punkt. Uderzenie w głowę – 2 punkty.
- Zawodnicy. - Dasz radę.
Jedziemy.
Runda pierwsza Turnieju Pięciu Dzielnic.
Li Fong kontra Buddha Stevens.
Ukłońcie się.
- Gotowi? - Dawaj, Buddha!
WALKA
- I od razu uderzenie na korpus. - Jeden punkt.
- Punkt dla Buddhy Stevensa. - Witamy na turnieju.
- Zobaczymy, czy Fong się pozbiera. - Dawaj!
- Dwa! - Jakie kopnięcie w głowę.
Nokaut. Zwycięzca!
ĆWIERĆFINAŁ LI FONG
Miło było.
Pechowo, Buddha!
Yama-zuki. Blok i cios. Stabilna pozycja.
Blok okrężny. Bardziej dynamiczny.
Hej,
wszystko jest kung-fu.
Tak. Niezupełnie.
A gdzie „dwie gałęzie, jedno drzewo”?
Jedna z gałęzi jest silniejsza od drugiej.
Runda druga. Turniej 5 Dzielnic. Li Fong kontra Queens Tornado.
Ofensywny blok yama-zuki.
Stop!
Zwycięzca!
- Następny. - Łatwe zwycięstwo Daya.
Co w pogodzie? Tornado ucichło.
- Fong przechodzi dalej. - Zwycięzca!
- To coś nowego. - Fajne?
Tak.
- Hej! Wreszcie jesteś! - Kto go tu zatrudnił?
To jej sprawka.
Co to jest?
Gratulacje. Trafiłeś na ścianę sław.
LIPANI - SIMS
Jeszcze jakieś niespodzianki?
Dla Conora Daya to tylko rozgrzewka!
Nieźle. Pokonanie Lwiej Grzywy przyszło mu bez trudu.
Zwycięzca!
Conor Day awansuje do finału.
Tak jest! Tak trzymaj!
Li Fong zastosował blok okrężny.
- Dobranoc, Barrett! - Zwycięzca!
Li Fong przechodzi do finału.
Hej, chłopaki.
Czekaj, mały.
Sensei, uwaga!
Li, uwaga.
Li!
Panie Han, uwaga!
Chcesz dostać?
Chodźmy.
Li „Sir Pizza” Fong awansował do finału.
Zmierzy się z Conorem Dayem
za tydzień na dachu wieżowca w samym centrum Manhattanu.
Czeka nas podniebne widowisko.
Zwycięzca dostanie 50 000 dolarów.
Jak idzie na turnieju?
Dobrze. Brakuje tylko jednego.
Twój wujek mówi, że ten Conor walczy jak tygrys.
Mam doświadczenie z takimi zawodnikami.
Wiesz, jak najłatwiej pokonać tygrysa?
- Być większym tygrysem? - Zastawić pułapkę.
Zaraz, zaraz!
Wykorzystaj atak przeciwnika przeciwko niemu.
Nie, nie. Lepiej zrobić tak.
Chodź.
Zaraz, zaraz!
Lepiej tak.
Może w kung-fu. Ale w karate...
Gotowy?
Coś mi chrupnęło w biodrze.
Coś mi chrupnęło.
- Cios! Kurtka sio! - Nie, nie! Chwila!
W dawnym stylu.
Poleżę sobie. Jak przyjemnie.
- A w Kalifornii... - Jedna sekunda!
W stylu Miyagi.
Patrz na to.
Nie, nie, panowie.
Na Brooklynie za takie coś idziesz siedzieć!
Dobry z niego uczeń.
Miał dobrego nauczyciela.
Prawdziwą miarą nauczyciela są jego uczniowie.
Nauczył mnie tego sensei Miyagi.
Brakuje mi go.
Zawsze, gdy mam szansę przekazać jego dziedzictwo,
robię to bez wahania.
Co to za technika?
To fēi lóng tuǐ. Kopnięcie smoka. Wymyślił je mój brat.
Wykorzystasz je?
Już raz spróbowałem z Connorem, ale zrobił unik.
Był gotowy i skontrował.
- Idealnie. - Jak to? Przecież nie wyszło.
To będzie pułapka na tygrysa.
Sifu Han, mam pomysł.
Jaki pomysł?
Co mu powiedziałeś?
Będzie czekał na kopnięcie smoka. Wykorzystamy je, ale jako zmyłkę.
Musisz zejść tak nisko, żeby uniknąć kopnięcia Conora.
On się odsłoni i wtedy zaatakujesz.
Jasne. Trzeci ruch kończący kopnięcie.
Nie będzie się spodziewał pułapki.
Zaraz. Mam zejść pod to coś?
I jeszcze kopnąć.
- Kopnąć? - Tak.
To raczej niemożliwe.
Do dzieła.
Super. Unik z wykopem.
Wszystko gra?
Zejdź niżej.
Gdy życie cię nokautuje, szybko wstawaj.
Jasne.
Znalazłem to, przeglądając rzeczy pana Miyagi.
To symbol historycznej więzi łączącej nasze rodziny.
- Widzisz? Dwie gałęzie, jedno drzewo. - Jedno drzewo.
Przyjechałem cię trenować, żebyś przekazał tę wiedzę następnym pokoleniom
i pamiętał, o co walczysz.
To dla ciebie.
Dziękuję, sensei.
Dobrze. Jeszcze raz.
Szybciej i jeszcze niżej.
Przestań walić się w głowę!
Dobra.
Ile to jeszcze potrwa?
A to w czym ma mi pomóc?
Wzmacniasz mięśnie czworogłowe!
Czekaj! Spokojnie!
Trzymajcie się!
- Zwolnij! - Hamuj.
Hej, hej, hej.
Jeszcze raz!
Dajecie.
Już czas.
Pokaż pułapkę na tygrysa.
Robisz unik.
I podcinasz.
Zaczynamy, Chwila, na którą czekaliście.
Na sześćdziesiątym piętrze nowojorskiego wieżowca...
W najwspanialszym mieście świata.
- Xiao Li. - Mamo.
Wiem, co chcesz powiedzieć, ale muszę to zrobić.
Wiem.
Nie zostawię cię z tym samego.
Brat byłby z ciebie dumny.
Ja też jestem.
Idź i skop mu tyłek.
Xiao Li, gotowy?
Prawie.
Jeszcze jedno.
Sensei.
Dwie gałęzie.
Jedno drzewo.
Z dalekiego Pekinu w Chinach
do fabryki hajsu na Manhattanie przybył Li „Sir Pizza" Fong!
Załatw go, sifu.
Z dojo „Demolition”...
Dziś łapiemy tygrysa.
...obrońca tytułu mistrza Turnieju Pięciu Dzielnic.
Conor D-D-D-Day!
Przypominam reguły walki. Osiem punktów albo nokaut.
Uderzenia w korpus – jeden punkt. W głowę –dwa.
Oczywiście, w przypadku nokautu...
Już mi nie uciekniesz, Pekińczyku.
Nigdzie się nie wybieram.
Zawodnicy.
Demolition rządzi!
WALKA
Kopnięcie Fonga. Day robi unik.
Obrotowe kopnięcie w twarz.
Day jest szybszy od rywala.
Dwa punkty.
Jak na razie Day daje Li Fongowi niezły wycisk.
Conor kopie w tułów. Należą mu się brawa.
- Jeden punkt! - Li Fong skacze w górę.
Day jednym ruchem
- ...rzuca go na ziemię. - Tak nie wolno!
Fong i sędzia leżą na macie!
Xiao Li, wstawaj. Wracaj do walki.
Dawaj Li!
Nie odpuszczaj.
Zapowiada się niezła rzeźnia.
Trzymaj się, Li.
Dawaj, Li.
- Zachowaj równowagę. - Skup się.
Fong blokuje. I jeszcze raz. Blok.
Fong blokuje. Li Fong rusza do akcji.
- Tak. - Dobrze.
- Punkt dla Fonga! - To nasz cios.
Klasyczny cios jednocalowy! Li Fong wreszcie zdobył punkt.
Możesz walczyć?
Fong nie boi się walki w krótkim dystansie.
Jeden punkt!
- Tak! - Ładnie!
Jeden punkt!
- Tak. - Odwrócone kopnięcie obrotowe.
Ja go tego nauczyłem.
- Nie ty, tylko ja. - Dwa punkty!
Dwa punkty za kopnięcie w głowę. Mamy remis.
To się nazywa walka! Mamy prawdziwy pojedynek!
Fong kontratakuje.
Punkt dla Daya.
Fong się rewanżuje. I przechodzi na prowadzenie.
Punkt dla Fonga!
Dwa punkty!
Kopnięcie w głowę! Conor Day trafia kopnięciem w głowę.
To są dwa punkty!
- Stój. Czekaj tu. - Hej. Nie!
Nie, nie. To się liczy.
- Raz, dwa... - Xiao Li!
trzy...
- Wstawaj! - ...cztery...
Wstawaj, Li!
pięć...
Xiao Li!
- Wstawaj. - ...sześć, siedem...
osiem...
dziewięć...
- Tak! - Tak!
Dawaj, Li! Dawaj!
Ruszaj, Li! Skop mu tyłek!
- Ruszaj, Li! - Dawaj!
- Dasz radę! - Walcz!
Remis: siedem siedem.
Kto zdobędzie punkt, wygrywa.
Masz go, Conor!
Punkt dla Fonga. Tak jest! Punkt dla Fonga.
Koniec walki.
8-7 dla Li Fonga!
To nowy mistrz Pięciu Dzielnic!
Xiao Li!
Li!
Zwycięzca!
Tak! Tak! Tak!
Xiao Li!
Wygrałeś!
My wygraliśmy.
Tak jest!
Li!
Hej, hej. Moja ręka.
Dobra. Wystarczy tego.
Sir Pizza! Sir Pizza!
KARATE KID LEGENDY
WIELKIE OTWARCIE DRUGIEGO LOKALU
PIZZA VICTORY
Dzięki, że państwo zaczekali!
- Sycylijska i z serem w brzegu. - Jasne.
Przekonałeś się do sera w brzegu?
To oferta limitowana. W podzięce za uratowanie knajpy.
Wygląda nieźle.
Będzie nam ciebie brakowało, sifu.
Nie ta ręka.
Przyjedź do Pekinu. Otworzymy trzeci lokal.
Ty dasz kasę, ja dam czas.
Specjalne zamówienie, szefie.
Dokąd to zamówienie?
- Słucham? - Pizza dla pana Daniela LaRusso.
Ale ja nic nie zamawiałem.
„Dziękuję, sensei”.
„Gdybyś potrzebował pomocy, wiesz, gdzie mnie znaleźć”.
„A i wisisz mi 1100 dolarów plus napiwek”.
Li Fong.
Dobra, mądralo.
Johnny, dostałem pizzę z Nowego Jorku.
- Lepszej w życiu nie jadłeś. - Zamówiłeś z Nowego Jorku?
- Przecież najlepszą robią w Encino. - Nie ma porównania, mówię ci.
- Stary, to jest to. - Co?
- Nasz biznes. - O czym ty mówisz?
Otwieramy pizzerię. Nazwiemy ją Miyagi Dō.
Nie, nie, nie.
Że Dō, jak „droga”, czyli „Droga do Miyagiego”.
Jasne. Okażesz tym brak szacunku.
- Dla pizzy? - Nie, dla pana Miyagi.
- Pan Miyagi nie lubił pizzy? - Dobra. Ja ją po prostu podgrzeję.
Miyagi Dō.
Pepperoni to najlepsza obrona.
Miyagi Dō.
Uderzaj do nas, uderzaj w głód, nie żałuj anchois.
Ten pomysł jest wart miliony, LaRusso!
Miyagi Dō. Miyagi Dō.
Oliwki włóż. Oliwki sio.
Tekst: Agata Deka