Synch DJSPIDEBOY Vertaling Geert
Layout verbeterd door Officina verborum
Uit de weg!
Ok, daar zijn ze.
Philippe, word wakker, ik wed 100 euro dat ik ze afschud.
- Philippe? - Deal.
Daar gaan we!
Wow, je bent in vorm.
Verdomme.
Je hebt ze mooi afgeschud.
Kom uit de auto! Handen op de motorkap!
- Ik verdubbel. - 200 euro dat ze ons escorteren.
Je gaat weer verliezen.
200 op een escorte...
Vooruit! Toon je handen!
Je handen, verdorie!
- Wacht, ik kan het uitleggen. - Mond dicht. Handen op de motorkap.
- Wacht. - Uit de auto. Nu!
Rustig!
Hij kan er niet uit. Hij kan zelfs het portier niet opendoen.
Kijk toch verdomme naar hem!
Er ligt een rolstoel in de koffer. Hij is verlamd. Ga maar kijken!
Blijf van mij af.
- Hij spreekt de waarheid. - Zie je wel!
Wat dacht je?
Denk je dat ik voor de lol zo snel rijd?
We gaan naar het ziekenhuis. Ik werk voor hem. Hij krijgt een beroerte!
Hoe langer we wachten, hoe erger. Hij kan niet bewegen, hij kan niks.
Daarom ben ik er bij.
Ik denk dat we een probleem hebben.
Moet je dit zien.
Aiai, wat doen we nu?
Inderdaad, denk er maar over na. Neem je tijd.
Maar bel intussen zijn dochter van 15 maar...
.. en zeg dat haar vader dood is door jouw schuld!
Nog 5 minuten en hij is eraan!
Maar neem gerust de tijd...
Denk na.. En snel.. Hij is stervende..
Ok, verlies geen tijd meer. Go.
- Waar ga je naartoe? - Spoed.
We escorteren jullie, da's veiliger. Komaan, we geven ze een escorte.
Ze zijn weg. Ze vertrekken.
Prima.
Philippe, da's zo smerig!
Ik kan er niet tegen, hoe je dat doet... bah.
Denk aan je rijbewijs!
Ok, maar intussen "we escorteren jullie, da's veiliger".
Een escorte van 200 euro.
Wat? Ik wed nooit voor zo'n grote sommen.
Laten we vieren!
"We escorteren jullie, da's veiliger"
Cool it. Ik heb toch flink geholpen.
Philippe, een escorte. Een veilige escorte!
Daar komt hij.
We hebben het onder controle. Er komt meteen een draagberrie.
- Gaat het? - Ja, prima.
- Goeie moed. - Jaja.
En nu?
Nu mag ik beslissen.
ONGENAAKBAAR
Gebaseerd op een waar gebeurd verhaal
Heb je referenties?
Ja. Ik heb mijn diploma gehaald.
Een bewijs dat ik kan zorgen voor gehandicapten.
Ik heb het gehaald in een bekend instituut in de Landes in 2001.
Ik heb een diploma "Proximity Services"
en een bachelor in "Social and Familial Economy".
Ik hou niet van... Ik bedoel.. Ik heb meer gestudeerd dan gewerkt.
Wat is je belangrijkste motivatie?
Wel, geld!
De menselijke kant.
Alles voor de menselijke kant.
Goed voor je.
Anderen helpen, denk ik. Da's toch goed? Is het een goed antwoord?
Ik hou van de buurt.
Ik hou van gehandicapten. Altijd zo geweest sinds ik een kind was.
Zorgen voor de autonomie van gehandicapten, zou ik zeggen.
Hun sociale integratie...
Ook sport. Een mens moet bewegen, toch?
Voor het sociale leven, bedoel ik.
Die mensen kunnen niets...
Ik zag... had mijn eerste werkervaring...
Het was Mme Dupont Morathie
Een zeer oud vrouwtje...
Zeer oud...
Ik heb haar geholpen...
tot het einde, dag na dag.
In de geriatrie was het ook leuk. Er was taart...enne...
O.. Ik ben ook een expert in administratie...
Financiële steun... Uitkeringen...
Ik.. Ik weet het niet...
Misschien kom je in aanmerking?
Ga maar na, Magalie. Maar ik denk het niet...
- Yvan Laprade? - Ja.
Nee nee nee, opzij! Ik wacht al twee uur. Mijn beurt nu.
Hallo.
Ik kom om mijn papier te laten tekenen.
Ga zitten.
Heb je referenties?
Referenties? Ja.
Hoezo?
We luisteren.
"Kool & the Gang", "Earth, Wind & Fire".
Dat zijn goeie referenties, nee?
Ik ken ze niet. Ga zitten.
Als je ze niet kent, weet je niets van muziek.
Ik denk dat ik wel iets van muziek afweet.
Zelfs al ken ik je "Sool" of wat dan ook, niet...
Nee.
"Kool & the Gang".
En jij? Ken je Chopin, Schubert, Berlioz?
Vraag je me of ik Berlioz ken?
Het zou me verbazen als JIJ iets van Berlioz afwist.
En toch ben ik een expert.
Is dat zo?...
Wie ken je daar?
- Welk gebouw? - Wat bedoel je "welk gebouw"?
Maar man...
Berlioz was een bekend componist voor je gebouw naar hem genoemd werd.
Schrijver, criticus van de 19de eeuw.
Het is een grap. Ik ken Berlioz. Maar humor is zoals muziek voor jou.
Je kent er niks van!
Hoe zit het met dat papier?
Ik heb een handtekening nodig... Een bewijs dat ik op interview geweest ben.
Er staat dat 'helaas, ondanks mijn overduidelijke kwaliteiten'...
- wat voor onzin je ook gebruikt – je toch niet geïnteresseerd bent.
Ik heb drie afwijzingen nodig om weer een uitkering te krijgen.
Ik begrijp het, een uitkering.
Heb je geen enkele andere motivatie in je leven?
Toch wel.
Hier is er één. Dit hier is lekker motiverend...
En, wat nu?
Tekenen? Niet tekenen?
Sorry, maar ik kan het nu niet tekenen.
En waarom niet?
Waarom niet?
Ah ja, dat is wat lastig.
Omdat ik een deadline heb, en ik al te laat ben...
Het is "wat lastig", inderdaad.
Kan "de motivatie" niet voor jou tekenen?
Nee, Magalie kan dat niet doen.
Wat jammer.
Ze had ook haar nummer kunnen geven.
Je zal morgen moeten terugkomen.
9 uur. Je papier zal getekend zijn.
Het zou erg zijn als je geen uitkering meer kon krijgen.
- Sorry dat ik niet met je mee kan lopen. - 't Is al goed, laat zitten.
Sta niet op... Ik bedoel, blijf gerust zitten.
Tot morgen.
- Nina? - Ja?
- Is ze hier? - Nee. Ze komt pas laat terug.
Nee! Hey!
Nu niet gebruiken, Al het water gaat erdoor.
Draai die kraan dicht!
En eruit.
Ik neem een douche, wat doe je hier? Laat me met rust! Eruit!
Stuur ze weg. Komaan.
Bitou, ik meen het.
Nina!
Nina. Eruit, jij en je dikke buik!
Laat het!
Geef me een handdoek. Waarom ben je er nog?
Eruit, allemaal!
Bitou, komaan.
Hey! Bitou!
Wat doe je daar?
Ga zitten.
Wat wil je? Coca-Cola of deze?
Ik wil Coca-Cola.
- Waar kom je vandaan? - School.
(Ruim je de vuilnisbak op?)
Waar ga je naartoe?
Paardrijden.
Dat zal wel, hang de slimme maar uit.
Het is voor jou.
Waar heb je gezeten?
- Vakantie. - Vakantie?
Denk je dat de mensen niet praten?
Dat ik ongelooflijk stom ben?
Je was zes maanden weg. Geen telefoontje, niks.
En je komt terug alsof er niets gebeurd is, met een Kinder-ei?
Denk je dat ik daarmee de huur kan betalen?
De inkopen?
*boos in het afrikaans*
Denk je dat het hier een hotel is?
Kijk me aan als ik met je praat.
Idioot.
- Praten met jou is onmogelijk. - Wil je praten?
Ok.
Ik luister.
Wel, ik luister.
Weet je, Driss...
Ik heb veel voor je gebeden.
Maar God vergeef me...
Ik heb nog andere kinderen.
En ik heb nog hoop voor hen.
Ik wil je hier niet meer zien.
Je pakt al je spullen.
En je maakt dat je wegkomt.
Begrepen?
Eruit.
Eruit!
... en weg is hij!
Die is goed, ja?
Ok, ik ga.
Vond je het niet grappig?
Ja?
- Ik kom voor mijn papier. - Ja, ik had je verwacht.
- Weet je... mijn papier? - Kom binnen. Dank u.
Zeg je tegen Philippe dat de jongeman er is?
Natuurlijk.
- En? - De bieten zijn nog niet je dat.
- Maar de radijzen zijn bijna ok. - Ok. - Hallo.
Kom maar.
Hou er rekening mee, hij heeft een moeilijke nacht gehad.
Net als jij, blijkbaar.
De dag begint stipt om 7 uur...
met de verpleegster.
Hij heeft 2 tot 3 uur verzorging nodig iedere ochtend.
Ik verwittig je, de meesten geven het op na een week.
Ze komen en gaan vrij snel.
Wel...
Het interieur, de muziek, niet slecht,
maar toch ga ik er niet voor..
En ik heb niet de hele dag.
Luister, ik moest je rondleiden,
geloof me, ik heb ook wat beters te doen.
We zijn toch bijna rond.
Hier, je kan via de babyphone communiceren.
't Is zoals een Walkie-Talkie. Jij hoort hem, hij hoort jou.
Volgens het contract heb je ook je eigen kamer.
Toilet.
En badkamer.
Je eigen badkamer.
Hallo...
Hier is het.
Hij wacht op je.
Momentje...
Dus ik heb je papier getekend.
In de envelop, op het tafeltje.
A propos, hoe is het om van een uitkering te leven?
Wat?
Je hebt er geen moeite mee, leven op andermans kosten?
Nee, geen probleem, en jij?
Denk je dat je in staat bent te werken?
Ik bedoel met verplichtingen, deadlines...
Verantwoordelijkheden.
Ik zat fout. Je bent toch grappig.
Ik ben zo grappig dat ik je een maand op proef wil.
Wil je er vandaag nog over nadenken?
Je haalt toch de eerste twee weken niet.
Wat?
Je mag geen enkel bot of spier vergeten.
Alles moet bewegen.
We willen de huid en de gewrichten gezond houden.
Je zal erg nauwgezet moeten zijn.
Rigoureus.
Ok? Heb je het?
He, wakker worden!
Slaap 's nachts.
- Ik slaap niet. - Kom me helpen.
We brengen Philippe naar zijn rolstoel.
En dan naar de douche.
Weet je wat?
Probeer zelf maar. Laat zien.
Niet bang zijn. Doe maar.
Ik ben niet bang.
- Zo. Goed genoeg? - Wacht! He!
Laat hem nooit los voor hij helemaal vastgemaakt is.
Het is een van mijn gebreken.
Niemand heeft het me verteld.
Ik ben in opleiding.
Wil je handschoenen of wat? Wrijf harder, verdomme.
Het schuimt niet! Rare shampoo!
- Hoe vlot het? - Ik ben zijn haar aan 't wassen...
maar het schuimt niet.
Wat bedoel je?
Potverdorie... ben je helemaal?
Je hebt zijn voetencrème in zijn haar gesmeerd.
Wacht, wacht...
Je kan toch wel lezen, hoop ik?
Je hebt echt talent, nee?
Ze zien er hetzelfde uit. Waarom zijn er zoveel?
Er zijn er 20.
Ok, vooruit nu. Ik ga hier geen twee uur blijven.
- Dus gebruik ik deze? - Die waar "shampoo" op staat.
- Zal het gaan? - Natuurlijk zal het gaan.
Mijn voeten glanzen!
Ga maar eten, Marcelle. Alles is ok.
Wow, is er ook een rok bij?
Dat zijn speciale kousen. Als ik ze niet draag, stroomt mijn bloed niet,
en ik verlies het bewustzijn.
Ik trek je geen kousen aan.
Dan hebben we een probleem.
Aangezien ik het niet doe, zullen we... op een zeker ogenblik... Ik bedoel...
We gaan moeten zien... Marcelle!
Misschien kan ze terugkomen...
en het zelf doen.
Ze is een vrouw, dus ze weet hoe.
Ik weet niet waarom we discussiëren, ik doe het niet.
Zelfs voor jou, je kan nu maar beter bewusteloos vallen...
Je moet nee zeggen, voet bij stuk houden.
Marcelle! We doen de kousen niet!
Wat is het probleem, je zorgt voor de kousen,
je hebt een leuk oorbelletje, dus het plaatje klopt.
Genoeg gelachen, ok?
Je hebt blijkbaar ervaring...
Nee? Nooit aan gedacht om...
een beauty-salon te beginnen?
Ok. Klaar.
En waar zijn de handschoenen voor?
Wel... we wachten hier nog wel even mee.
Je bent er nog niet klaar voor.
Nee, hij is er nog niet klaar voor.
Wat betekent dat, Marcelle?
- Wat is dat? - We leggen het wel eens uit.
Marcelle, we moeten eens praten...
Er is een probleem met de opleiding.
Het is geen kwestie van klaar zijn. Dat doe ik niet.
Ik ruim de kak niet op van een vreemde.
Zelfs niet die van een vriend.
Ik ruim normaal geen kak op.
Het is een kwestie van principe.
Kunnen we het hier later over hebben? Na mijn eten, bijvoorbeeld?
Nee.
Er later over praten heeft geen zin. Ik heb het gehad.
Vreemd, ik vind het niet leuk.
Ik heb niets gezegd over de kousen. Maar het heeft me wat gekost.
Ik doe water in mijn wijn, dus doe alsjeblieft hetzelfde.
- Foert met die kak-toestand. - Ok, ik begrijp het.
Het is niet fair. Ik heb het gehad.
- Smakelijk. - Dank je.
- Mooi, he? - Fantastisch.
Hey, stoor ik niet?
Is het hier een cinema of wat?
- Ik probeer te eten. - He, wat is er?
- Waar kan ik een biertje vinden? - In je haar.
We hadden twee 6-packs, heb je er één genomen?
Ik weet het niet. Het kan me niet schelen.
Neem die haarpluim mee en pak je weg.
Komaan, we zijn hier weg.
Het is die nieuwe gast; werkt voor mijn pa.
Die "gast" heeft een naam, weet je?
Verdomme.
- Wat? - Sorry.
- Wat is er gebeurd? - Niks.
- Zeker? - Ja.
Ik masseer.
Dat kan toch niet.
Gaat het een beetje?
Je voelt helemaal niks daar.
Wel verdraaid...
- Wat doe je nu? - Experimenteren.
Het kan hem niet schelen, hij voelt niets! Zie!
Hou op, je gaat hem verbranden.
Advocaat.
Nee.. Da's persoonlijk. Ik lees hem later wel.
Privé-file?
Ok.
Prullenmand.
Ze heeft toch iets.
Maken we geen hoertjes-file?
- Smakelijk. - Dank je.
Hallo alsjeblieft.
Sorry.
Shit, ik vergeet het steeds weer.
Shit, sorry.
Da's goed.
Driss?
Kom je?
Hoor je me, Driss?
Kan je alsjeblieft komen?
Driss.
Driss, hoor je mij?
Wat?
Het is bijna 9 uur Philippe wacht.
Is het al 9 uur? Ai, vergeten. Mijn bad wou maar niet schuimen.
- Wat een varkensstal. - Zet maar koffie, ik kom.
En de babyphone? Je moet hem altijd bij je hebben.
En ik wil Nutella! Geen confituur met rare vruchten.
Daar kruip ik niet in.
Zelfs jij!
Ik ga je er niet in duwen als een paard.
En dit karretje?
Die is niet geschikt voor mij.
- Wat bedoel je? - Ik moet praktisch zijn.
Praktisch?
Ah verdomme!
Jij sakkerse...
Voelt goed aan, nee?
- En of! - Te gek.
Nerveus beestje!
Daar gaan we.
Da's de buurman. Hij zet zijn auto daar altijd.
Hij denkt dat het zijn plek is.
Er is verandering op til...
- Hallo, hoe is 't ermee, stoere? - Wat?
Koffie?
- Mag ik dat zien? - Wel verdraaid...
Kom hier.
Lees dat eens? Lees het!
"Niet parkeren".
- Luider. Ik hoor je niet. - "Niet parkeren"!
Zo doe je dat.
- Lees wat er onder staat. - "Gereserveerd".
Onthou het nu, en scheer je weg.
Haast je.
Scheer je weg!
We gaan dinsdag open. Dinsdagavond is het verkocht.
Kunnen we gaan? Je zit er al een uur naar te kijken.
Je zal ooit moeten bewegen.
Dit schilderij spreekt een enorme sereniteit uit.
En ook wat geweld.
Ik vind het zeer ontroerend.
Rode vlekken op een wit vlak.. ontroerend?
Hoeveel voor dit ding?
Ik denk 30 000 euro. Ik kan het voor je nakijken.
Check gerust. Beetje veel, nee?
Je geeft toch geen 30 000 euro aan die rommel?
- Ongelooflijk. - Geloof het maar.
Die kerel heeft een bloedneus op een doek voor 30 000 euro?
Zeg eens Driss, waarom denk je dat mensen geïnteresseerd zijn in kunst?
- Ik weet niet, het is een business. - Nee.
Het is het enige wat we hier achterlaten.
Da's onzin. Voor 50 euro koop ik wat verf,
en laat ik ook iets achter.
Ik kan er nog wat gratis blauw bij doen, als je wil.
Hou op met die onzin. Geef me een snoepje.
Nee.
Geef me een snoepje.
Geen voetjes, geen zoetjes.
He, grapje!
Een grapje!
- Ah zo, een grapje! - Wel ja!
- Een grap... - En een goeie, ja?
Echt grappig.
Een giller.
Geen voetjes, geen zoetjes.
Geef me d'r een.
- Zo goed! - Cool it.
Ah, komaan.
'Geen voetjes', Philippe.
Ik zeg het nog eens voor die troela. Jammer dat er geen publiek is.
Sorry, ik heb me vergist over de prijs.
- Dacht ik al. - Ja.
Het is 41 500 euro.
Ik neem het.
Echt.
Hallo, Philippe.
Hoe gaat het ermee?
Je hebt me opgeroepen, ik ben er.
Ik luister.
Wat is er zo belangrijk?
Ik heb je niet "opgeroepen"...
Kan je 't niet raden?
Wie is die kerel?
Iedereen maakt zich zorgen.
Yvonne zei dat hij gevaarlijk is, brutaal.
Hij heeft een buurman geslagen.
Philippe, je weet toch dat je voorzichtig moet zijn.
Je kan zomaar geen mensen in huis nemen.
Vooral gezien je toestand...
In dat geval...
Ik ben niet zeker of je beseft met wie je te maken hebt.
Ga door...
Ik heb de politie gebeld.
Het is niet Al Capone, maar...
hij heeft wel een strafblad.
Hij is net vrijgelaten. 6 maand voor juwelenroof.
Als hij dan ook nog geschikt was...
maar ik hoor dat hij er niets van bakt.
Pas op. Kerels uit de sloppenwijken kennen geen medelijden.
Dat is het.
Dat is wat ik wil. Geen medelijden.
Hij geeft me soms de telefoon, omdat hij het gewoon vergeet.
Dus je hebt gelijk. Hij voelt helemaal niet met mij mee.
Maar hij is groot, sterk, gezond, en niet zo dom als je denkt.
Dus voorlopig, gezien mijn "toestand", zoals je zegt...
kan het mij niet schelen waar hij vandaan komt en wat hij gedaan heeft.
Zoals je wil.
Wat dat alles wat je wou zeggen?
Hey, Magalie.
- Heb je even? - Nee, niet echt.
Ik wil je snel iets laten zien.
- Wat is het? - Geen paniek, je zal zien.
- Heel even, niet meer. - Ok.
- En? - Wel, ik heb een bad.
Kijk.
- Echt boeiend... - Yep.
- En dan? - Ik dacht zo...
als we nu eens een bad namen.
Het is groot. Plaats zat.
Ik heb badzout, badschuim,...
Ok.
En waarom ook niet?
Precies. Waarom niet?
Doe maar.
- Begin je maar uit te kleden. - Ah, ondeugend!
Daar hou ik wel van.
Ik trek mijn kleren uit. Geen probleem.
Wat?
Waar ga je naartoe?
Je ging akkoord!
En gewoon effe afspoelen?
Is er iets te zien?
Ik ben altijd gespannen 's ochtends als de post toekomt.
Zoals Apollinaire ooit zei...
Ik citeer...
"Ik ben wanhopig als ik niets van je hoor"...
Wacht.
Ik ben niet mee, je gaat te snel.
Ik zat bij: "Zoals Apollinaire ooit zei...".
Ik citeer "Ik ben wanhopig als ik niets van je hoor"...
Misschien snap je het niet, maar dit is een intiem moment.
- Nope, ik snap het niet. - Geef terug.
Ik hou ermee op als je het uitlegt.
Er valt niets uit te leggen.
Hij stuurt brieven.
Brieven?
- Naar wie? - Naar vrouwen, meestal.
Vertel op, wie is het?
Er is er één in het bijzonder. Eleonore.
Wie is Eleonore? Ik heb ze nog nooit gezien.
Hoezo?
Zo werken pennevriendschappen.
Ze schrijven brieven naar elkaar.
Ze communiceren enkel per post.
Ik ben niet dom, ik snap het wel.
Zijn dat de blauwe brieven?
Wat een verleider.
Hij "schrijvelt" als de besten.
En jij?
Is er niemand?
Zelfs Albert niet, de tuinman?
- Helemaal niet. - Komaan, ik heb het wel gezien.
Hij lacht altijd naar jou.
Heb ik gelijk?
- Heb ik gelijk of wat? - Hou ermee op. Het is belachelijk.
En heeft hij het gedaan?
- Wat bedoel je? - Zijn komkommertje geplant?
Wat?
- I kan niet geloven dat je... - Albert, Albert...
- Binnenkort. - Nee!
Binnenkort, geloof me.
Verdomme.
Hallo...
Alles ok?
Muziek nodig?
Blijf kalm.
Rustig, Philippe.
Philippe. Hey, Philippe.
Probeer je te ontspannen.
Adem rustig.
Hoor je me?
Rustig.
Het komt wel goed.
Lucht!
De frisse lucht doet goed.
- Hoe laat is het? - Ik weet niet, rond 4 uur.
Lang geleden dat ik nog zo vroeg in Parijs was.
Wat is er gebeurd?
Neveneffect van medicatie.
De dokters noemen het "spookpijn".
Ik voel me meer een diepvries-steak in een hete pan...
Ik voel niets, en toch is het pijnlijk.
Het moet ophouden. Er moet toch iets zijn dat soelaas brengt.
Ja. Dát zou soelaas kunnen brengen.
Wel, we zijn allemaal wat ziek als het er op aan komt...
Misschien ben ik wel zieker dan jij.
Tussen haakjes, ik wou je eens vragen. Wat vrouwen betreft...
Kun je...? Hoe werkt dat?
Het is behelpen.
Maar concreet... Kun je het of kun je het niet?
Ik weet niet of je het beseft, maar ik voel niets van nek tot tenen.
Dus kan je het niet.
Het is ingewikkelder dan dat.
Ik kan het wel, maar ik beslis niet altijd zelf wanneer.
En bovendien, je kan elders bevrediging vinden.
Echt?
Je kan het je niet voorstellen.
Natuurlijk niet. Wat bedoel je?
De oren, bijvoorbeeld.
De oren?
Ze zijn erg gevoelig, erogeen.
Dus iemand likt je oren?
Daar had ik niet aan gedacht.
Philippe.
- Hier, neem een trek. Het helpt. - Wat is dat voor onzin.
Komaan, hoeveel erger kan het worden?
Neem een trek.
Komaan, langer.
Rustig, we delen.
Nog.
- Nog wat. - Genoeg voor vanavond.
Sorry dat ik er op terugkom, maar hoe zit dat met die oor-historie?
Dus als je rode oren hebt, ben je opgewonden?
Zo is het.
Soms word ik zelfs wakker met stijve oren.
Alle twee nog wel?
Ik heb mijn vrouw Alice ontmoet toen we pol-en-soc studeerden. We waren 20.
Ze was groot en elegant.
Pretoogjes.
Ik heb de foto's gezien. Het is de blonde, ja?
Niet slecht.
We hadden het fantastisch samen.
Ik wens je hetzelfde.
God, wat hield ik van haar.
Toen werd ze zwanger, één keer, twee keer...
Ze had vijf miskramen achter elkaar.
Toen kwam de diagnose. Ongeneeslijk ziek.
We hebben toch beslist te adopteren.
Ober.
Asjeblieft!
Ja.
Ik wil...
Ik wil appeltaart.
Maar behoorlijk gebakken. Er was een probleem met de chocoladecake.
Die was nog vloeibaar van binnen...
hij liep overal uit.. Het was raar.
Dat hoort zo met een "mi-cuit", meneer.
- Is dat zo? - Ja.
En toch wil ik appeltaart.
Ik hield altijd van competitie.
Extreme sporten, snelheid...
Sneller, hoger...
Met paragliding had ik het allemaal.
Ik kwam hoog, zag alles. Ik voelde me bevrijd.
Ik voelde mij zelfs te goed voor deze wereld.
Ik wil wat drinken. Mijn mond is droog.
Da's een neveneffect als je wiet rookt.
- Wat zijn de andere? - Je krijgt er honger van...
en je wordt spraakzaam.
En dan een keer slecht weer, beter niet paragliden...
Maar je hebt het toch gedaan.
Misschien om de pijn van Alice te delen, wetend dat ze het niet zou halen.
Uiteindelijk, twee gebroken halswervels.
En alleen mijn hoofd dat nog beweegt.
Als de pijn weg is, heb ik mijn geest nog.
Mijn echte handicap is niet de rolstoel.
Het is leven zonder haar.
Wat zeggen de dokters?
Weet je, met de vooruitgang, ik haal de 70 wel.
Met massages en medicijnen.
Het is duur... maar ik ben een rijke lam-zak...
Ik zou mezelf voor de kop schieten.
Wel, zelfs dat kan je niet als je verlamd bent.
Oh shit, da's ook waar...
Da's balen, man.
De hoeveelste is het vandaag?
Ik weet niet, de 8ste of de 9de...
Dus het is officieel!
- Wat? - Je hebt het gehaald.
Je proefperiode is voorbij.
- Dus heb ik de job? - Natuurlijk heb je de job.
- Kan ik op je rekenen? - Yep.
Goed.
Geef me dan het Faberger ei terug.
Het was een geschenk van Alice.
Eén voor elk jaar samen. Ik heb er 25.
Ze zijn echt belangrijk voor mij.
Ik weet niet, wat bedoel je...
Ik heb het niet gedaan.
Wat is dat voor een ei?
Nina.
- Wat doe je hier? - Snel, in de auto.
Doe je gordel om.
Hoe gaat het?
Hoe is het op school?
Waarom antwoord je niet op mijn sms'en?
Ik had het druk.
Vertel eens, met wie was je aan het bellen?
Een politieagent, hij wou ma spreken.
Ik heb haar stem nagedaan en gezegd dat iemand hem zou ophalen.
Heb je mijn ei gevonden?
Heb je het gevonden of niet?
Wat kan mij dat stomme ei schelen! Ik heb het toch niet gevonden.
Wat heb je hen verteld?
Niets. Ik had niets te vertellen.
Ik had maar 30 gram, je kent dat. Ze konden niets doen.
Ze hebben me vastgehouden, en dan weer laten gaan.
Wil je een broodje?
- Ik stap niet in. - Cool it.
- Laat me los! - Hou je mond. Wie brengt je naar huis?
Wie brengt je naar huis?
- Pak je weg. - Het zijn jouw zaken niet.
Pak je weg!
Haar glanzende ogen zijn gemaakt van fijne mineralen,
en in deze vreemde en symbolische natuur...
"En in deze vreemde...
en symbolische...
- natuur". - Hoe saai is dat?
"waar de zuivere engel versmelt met de antieke sfinx" –
"sfinx": 'i' of 'y'?.
Man, dit is saai.
Het is een 'i', en enkelvoud.
Moet dit nu echt met die onzin?
Een sfinx, bloemetjes, engelen...
Zou je wat geven om een kerel die je dit schrijft?
Natuurlijk, het kan ook primitiever...
En nu?
Hoe ziet Eleonore eruit?
Ik weet het niet, het kan me niet schelen.
Het is spiritueel. Emotioneel.
Het gaat voor op het lichamelijke.
Spiritueel, ok, maar wat als ze er uit ziet als een heks?
Dan had je een spirituele relatie met een heks.
Erg subtiel.
Echt.
Wat nog.
Bravo.
Hoe lang is dit al?
Man, hij is vervelend.
Zes maand.
Zes maand?
En je hebt 'r nooit gezien?
Ze kan echt wel lelijk zijn. Of dik.
Of gehandicapt zelfs.
Zet dat maar achter het gedicht: "A propos, hoeveel weeg je?"
Schrijf het op.
Bedankt voor je zinnige raad, Driss.
Laten we verder doen.
Waar zat ik?
Ik denk dat een sfinx bloemetejs aan het eten was,
en in de velden rondliep, terwijl hij rare dingen deed.
Eens kijken...
'vreemde en symbolische natuur'
En in deze vreemde en symbolische natuur...
Je moet haar bellen.
- Waar de zuivere engel versmelt met de antieke sfinx...
Ik zeg het je. Bel haar op.
Hou op, Driss. Ik ben beter met de pen.
Ongelooflijk.
Ok, ik zoek het telefoonnummer, ik krijg het ervan.
Hey!
Ze komt uit het noorden.. da's niet zo best.
Laat die envelop.
Er is nog nooit een "Miss France" uit het noorden geweest.
Ze zien er meestal niet uit daar.
Geef die envelop terug!
Ze heeft haar telefoonnummer erop geschreven, verdorie. Een teken! Ze wil dat je belt!
Asjeblieft. Hou ermee op.
Haar nummer staat erop, Philippe. Wat denk je? Het wil zeggen: "Bel me op"!
'Ik wil je oorlel likken'.
- Natuurlijk, Philippe. - Je gaat niet bellen, nee?
Ze geeft geen bal om de poëzie. Zes verdomde maanden van poëzie...
Hij is gek. = 'Bel me. Ik wil je.'
Ik praat niet met haar.
Ik ga eens zien of ze een vreemd accent heeft.
Het accent uit het noorden is bah..
Zet die telefoon uit!
- Ze wil een stukje Philippe. - Ze zal er krijgen.
Hallo.
Mooie stem, om te beginnen.
Hallo...
Nee.
Hallo...
Improviseer, praat over bloemetjes en zo...
Eleonore?
Het is Philippe.
Wel ik...
Ik bel je omdat ik je stem echt wou horen.
En tot hiertoe maakt je "Hallo" me al immens blij.
Wacht even. Ik ga haar halen.
Hou op met die domme volzinnen.
- Hallo. - Eleonore. Het is Philippe.
Philippe?
Ik was een brief aan het schrijven...
En ik dacht, waarom niet gewoon bellen?
Hey, vraag haar gewicht!
- Sorry? - Niets.
Ik ben verdrietig.
Ik wil huilen.
Ik ben bang. God geef me rust...
Precies, dat is het!
Je weet er alles van.
- Mooi dat je van Rimbaud houdt. - Sorry.
- Ik was eerst. - Eleonore.
Ik ben blij.
Echt waar.
- Wat een grote mond. Geen stoppen aan. - Ik stuur je kusjes.
Iedereen kust, oor-likken inbegrepen.
Prima. Wat is er?
Er is goed nieuws, en minder goed nieuws.
- Eerst het goede nieuws? - 53 kilo.
53 kilo? Mooi!
Tenzij ze maar een meter groot is.
Maar anderzijds...
wil ze een foto.
- En dan? - Komaan, zeg.
Goede avond. Mag ik de kaartjes zien?
- Goede avond - Hier is het.
- Perfect. - Goede avond.
Goede avond.
We zijn hier als je ons zoekt...
We gaan niet weg. Vooral hij niet.
Wacht... Wat denk je dat vrouwen willen?
Ik weet het niet.
Schoonheid, charme, elegantie...
Daar zeg je wat. Ze willen geld. Zekerheid.
Vraag maar aan deze kerel.
En dat heb je allemaal.
Misschien ben ik naief, maar hopelijk ben ik meer dan een bankrekening.
Ze heeft 6 maand lang je verdomde poëzie gelezen. En ze vond het leuk.
Ze is speciaal, maak je geen zorgen.
Ze geeft geen moer om die rolstoel.
Da's waar.
Die uit het noorden zuipen en slaan hun vrouw.
Met jou geen enkel risico!
Smeerlap.
Goed bedacht toch, nee?
Ja, ja, lach er maar mee.
De foto is een goede test.
Als ze de hare terugstuurt, is het een goed teken.
Stuur een foto met de rolstoel, maar niet te duidelijk.
Je hoeft geen Telethon-achtige foto te sturen...
Met kwijl en zo...
Terwijl je er niet uitziet.
Ok, ok.
Die kerel heeft een probleem.
Een groot probleem...
Hou je mond.
Hij is een boom...
Een zingende boom nog wel!
In het Duits?
Laat me toch doen!
Het is toch in het Duits, zeg!
Alsof het nog niet genoeg was.
Je bent gek.
Ah man.
- Hoe lang duurt het? - Vier uur.
Ah nee!
Je zag er vroeger niet slecht uit.
Welke?
Deze.
Er is ook deze... Die vind ik wel goed.
De rolstoel valt niet op.
Maar je kan zien dat er iets is, en je ziet er goed uit.
- Doen we het? - Ik weet het niet.
Vond je het niet 'wow' aan de telefoon?
Ja.
Is dat alles?
- Ik vond het wow-wow-wow! - Dus?
Dus sturen we die verdomde foto.
Zo mag ik het horen! We doen het.
Geef me een sigaret.
Kan je niet kloppen?
Ben je aan het schilderen?
- Ja, maak je weg! - Het is niet waar.
Ha ha, schilderen. Heb je leren lezen ook?
Ik zei, maak je weg!
Of wat? Ga je me slaan? Is dat wat je doet met vrouwen in je land?
Je bent krankzinnig. Scheer je weg!
- Ik ga als ik wil. - Juist ja!
- Kijk, ik ben nu van plan te gaan. - Eruit!
Verdomme.
Vervang die foto door die andere.
Doe hem alsjeblieft zelf op de post, en wees discreet.
Zoals je wil.
En gooi nu die andere foto weg.
Ik kan er niet meer tegen.
Ze maakt me gek.
- Wat is er mis? - Je dochter, dat is er mis.
- Ik was aan het schilderen... - Je was...aan het schilderen?
Ja, laat zitten. Ik wou je zeggen...
Ze moet zich gedragen... anders geef ik haar een pak slaag.
- Ok, rustig maar. - Nee, niks rustig maar!
Ben ik niet je armen?
Ja.
Wel, ik wil je handen zijn ook. Zodat ze kan krijgen wat ze verdient.
Want jij kan alleen over haar heen rijden.
Driss, denk je niet dat je overdrijft? Yvonne.
Yvonne...
Wel...
Misschien moet ze eens aangepakt worden.
Een beetje?
Ze is 16, haar kleren en make-up zijn verschrikkelijk.
Ze zit ook overal te flikflooien met die vervelende haarpluim.
Maar het zijn mijn zaken niet. Het is haar opvoeding.
Het probleem is dat ze iedereen veracht.
Hoe ze met me praat. En met jou! Geen respect.
Wat zijn we? Honden?
Dus als je me toestaat, dan leer ik haar meteen een lesje.
Ok, ik snap het. Ik zal met haar praten.
Doe dat dan. En snel.
Ik ga iets breken...
Hij schildert? Wat schildert hij?
Geen idee.
Sta op, Philippe.
Past perfect.
Ja hallo.
Je moet respect hebben voor mijn personeel.
Het is onaanvaardbaar. Begrijp je?
Ze snapt het nog niet. Wees eens wat harder.
Tussen haakjes, ik wil die kerel hier niet meer zien.
- Ok ik snap het, laat me met rust! - Ik laat je niet met rust.
Moet ik over je heen rijden voor je gaat gehoorzamen?
Dat is het. Nu zijn we goed bezig.
- Heb jij dat gedaan? - Yeah.
Mooi.
Ik zeg niet dat ik het bij mij zou ophangen...
maar het is...
Hoeveel is het waard?
Dat zien we wel.
Dat zien we wel.. min of meer?
Het is...
- Gaat het een beetje? - Wat?
- Ik wou mijn tong niet gebruiken. - Je bent een sukkel.
Kan het niet sneller? Zo kan ik niet lopen.
- Ik zit aan het maximum. - Het maximum... da's veel te traag.
Hij haalt 12 km per uur.
Is 12 km per uur ok?
Is dat het beste wat hij kan? Zit er niet meer in?
- Meer kan niet. - Ok dan.
Oh yeah...
Nee, nee.
Hou het op de oren.
Daar.
- Daag. - Daag.
Hallo, Yvonne.
Nee hij hoort me niet.
Yvonne, geloof me.
Ok.
We zijn thuis tegen halfnegen.
Geen probleem. Dag Yvonne.
- Wat is er? Doet ze moeilijk? - Yep.
Het is weer de verrassing voor je verjaardag.
Het is een half uur eerder.
Ze is ieder jaar over-stressed.
Ze nodigt de hele familie uit, elk jaar hetzelfde liedje.
Ze komen vooral om te zien of ik nog leef...
"Effe checken".
En ik doe alsof ik verbaasd ben.
Iedereen doet zijn best.
Maar uiteindelijk vervelen we ons allemaal stierlijk.
Sorry.
Excuseer.
Sorry.
Excuseer.
Vindt u het erg om op te schuiven? Dit is eigenlijk mijn plaats.
Ja, ik vind het erg.
Toch, toch, en bedankt. Opzij...
Komaan, schuif op, schuif op.
Zo.
Erg lief van je.
Je ziet er helemaal anders uit in dat pak.
Het ziet er goed uit.
Je ziet eruit als Barack Obama.
Echt?
Ze heeft het voor me.
Barack Obama. Da's pas klasse.
Het is alsof iemand je... bijvoorbeeld..
Raffarin zou noemen.
Of Georges Marchais.
Wat doe je daar? Je mist het concert, kom!
Laat me met rust.
- Menstruatie of wat? - Scheer je weg.
Wat is er?
Elisa.
- Laat me met rust, verdomme. - Wat heb jij genomen?
Wat heb je nu gedaan?
- Waar heb je dat gevonden? - In Yvonne's handtas.
Imodium?
Wat was je van plan?
Zelfmoord?
Gewoon drie maand niet kunnen kakken!
Laat me met rust!
Wacht.. heb je ook Ibuprofen genomen?
Je gaat eraan! Het is erg!
Wat moeten we doen? De hulpdiensten bellen?
Waarom zou je dat doen?
Het is Bastien.
- Wat is er met hem? - Hij heeft me laten zitten.
Hij geeft niet om mij. Hij noemt me een hoer.
Dat is allesbehalve netjes.
Wie kan het ook wat schelen als ik doodga?
Bullshit! Zeg dat niet. Laat ons naar het feest gaan.
Kan jij niet naar hem toe gaan?
Met hem praten?
- Met wie? - Bastien. Ik betaal je ervoor.
Onzin, "ik betaal je ervoor". Je bent helemaal, zeker?
Denk je dat ik me ga bezighouden met tienerhistories?
- Alsjeblieft. - Met Bastien praten?
Mij betalen?
Wie denk je dat je voor je hebt?
Alsjeblieft, Driss.
Hoeveel geef je?
Je bent slecht.
Wel, er is toch iets. Het heeft iets.
Komaan, 11 000 euro voor een onbekende artiest...
Hmm...
Anderzijds, als ik het niet koop..
is het over een jaar drie keer zoveel waard...
En dan zal je zeggen: 'Zie je wel'.
Heb ik gelijk?
Hmm.
- Een galerij in Londen? - Binnnekort ook Berlijn.
Berlijn?
Wel, dat is...
Ik weet het zo niet...
11 000 euro is een hoop geld.
Komaan, vertel op. Is er iemand voor haar?
Ja. Fred.
Wat is er met Fred?
Ze zijn al twee jaar samen.
Maar het gaat aan en af... Er zijn nogal wat spanningen.
Op dit ogenblik... Haar in de boter.
- Misschien ligt het aan mij. - Yup.
- Heeft ze iets gezegd over mij? - Nee.
Ok, natuurlijk.
Een beetje.
Ja! Ik wist het! Ze heeft het voor mij.
Wat, je lacht me uit?
- Nee. - Lach maar.
Op een dag krijg ik Magalie wel in mijn bed.
Hoop doet leven.
Opgepast met die hapjes, met je maagproblemen en zo...
Ik ben geen dokter, maar Imodium... Hm, niet zo best....
Excuseer. Alsjeblieft...
Mag ik een gunst vragen?
Een stukje voor mij?
Nee, Philippe! We zaten hier zo lekker.
Toch wel.
De Vier Seizoenen, Vivaldi, Zomer.
Je zal zien, dit wordt leuk.
En? Zeg niet dat je niets voelt.
Nope. Niets.
Nada.
Het is geen muziek als je er niet op kan dansen.
Iets anders dan.
Ja.. Dat ken ik..
Het is een tv-reclame!
Voor koffie, nee?
'Hoort hoort, al bij decreet'..
'Ik worde verwacht op het kasteel'.
'Ik brenghe minnestrelen mede'.
Hup, paardje, hup!
'Ik ben enen goeden ridder'.
Wow, dat is verdacht...
Het gaat over naakte kerels...
Ze lopen naakt in de velden.
En kirren...
Ok, ok. Gaat het, ja?
Bach was een Don Juan.
De meiden vielen voor zijn muziek.
De Barry White van de 18de eeuw.
Ah, dit ken ik!
Iedereen kent het.
Natuurlijk.
"Goeiedag. Hier het agentschap voor werk in Parijs".
"Al onze lijnen zijn momenteel bezet".
"De geschatte wachttijd is: ongeveer twee jaar."
Is dat Tom en Jerry niet?
Tom en Jerry...
Wat een idioot.
Help!
Help! Arme meesterwerken...
Mijn beurt nu. Genoeg klassiekers van jou, nu de mijne.
'Earth, Wind & Fire'. Ik heb je van hen verteld. Zo goed!
Het is eens "iets anders".
Wees gerust dat het iets anders is.
Heb ik gelijk?
Driss.
- Driss. - Ik hoor je niet.
Komaan, dans voor de verjaardag van Philippe.
Komaan! Voor Philippe.
Zo.
Goed, en nu...
Met al die commotie heb je mijn cadeau nog niet gehad,
het is pas vanochtend aangekomen.
Ik wou het feest niet verbrodden, als ze lelijk was of zo.
Je weet nooit. Maar op zijn minst heeft ze geantwoord.
Wel... Slaapwel!
Ik zal 'm maar opendoen zeker...
En?
Ze ziet er niet uit als een heks. Helemaal niet.
Wel verdraaid...
De enige vrouw uit het noorden die nog al haar tanden heeft.
Er zit een briefje bij.
'Ik kom naar Parijs volgende week. Bel me. Puntje puntje puntje'..
Je weet wat 'Puntje puntje puntje' betekent, ja?
Wat dan?
- Is het goed? - Natuurlijk is het goed, ze wil je.
Eén puntje, twee puntjes, drie puntjes, ze wil je, einde verhaal.
Ze wil me...
Voelt goed aan, nee?
- Ik ben te opgewonden om te slapen. - Komt wel goed.
Ik zet de foto hier.
Ze kijkt hoe je slaapt.
Zo.
Slaapwel, Philippe.
Droom zoet.
De pet nog eens proberen.
- Niet slecht. - Nee.
Nee. Net een schoorsteenveger.
Niet te klassiek.
- Wat zei ik net? - Ok, te klassiek dus.
Vergeet de pet.
Gewoon of chic?
Da's niet slecht.
Het werkt.
- Gaan vissen, nee? - Hou op met lachen.
- Op naar Duinkerke!... - Komaan.
Yvonne zal me brengen. Ik ga alleen.
- Echt? - Het is ok.
Ok. Ik red me wel.
Goed dan.
Ik denk dat ik nogal nerveus ben.
Maak je geen zorgen, geen kat die het merkt...
4ac min b kwadraat...
b kwadraat?
Ik kwam 20 uit, niet b kwa...
Hey.
Jij daar, wegwezen.
- En Bastien... Ken je me nog? - Yeah.
- Oh yeah? - Wat is er?
Niet echt fraai wat je tegen Elisa gezegd hebt.
- Ik heb niets gezegd... - Klep dicht.
Gedraag je als een man en verontschuldig je.
- Het spijt me, man. - Handen af.
- Niet bij mij, bij haar! - Ok, bij haar.
En je brengt haar elke ochtend croissants.
- Gewone of met boter? - Wat?
- Gewone of met boter? - Om het even. Maakt mij niet uit.
Doe wat je wil, maar doe het goed.
- En lief zijn. - Ja. Ik zal heel lief zijn.
En nu wegwezen. Vort!
En doe iets aan je haar. Gebruik een speld of zoiets.
Hoe laat is het?
Kwart voor vijf.
Weg met de pet?
Ja. Stukken beter.
Hoe laat is het?
Kwart voor vijf plus één minuut... Het verandert niet zo snel.
Graag een whisky.
Ja.
Ober.
Nog één.
Is dat nu wel een goed idee?...
Maak er een dubbele van.
Meneer, een dubbele whiskey, graag.
- Hallo. - Hallo, Driss.
Wat ben je aan het doen? Druk bezig?
Ik ben aan 't sporten. Alles ok?
Wil je niet weg?
Geen vragen?
Nee. Geen vragen.
- Wil je weg? - Ja.
Waar gaan we naartoe?
Frisse neus halen.
Ik kom meteen na mijn douche.
We gaan. Neem de pet.
- Maar het is nauwelijks zes uur. - We gaan.
- Goeie avond. - Goeie avond.
Geef hem ook wat champagne. Om hem te kalmeren.
- Ik heb geen stress. - Echt? - Nee.
Alleen wij?
Is de rest niet gekomen? Alleen wij.
Ok, ik ben toch niet gerust.
Waarom?
Ik weet het niet.
Je bent toch een pechvogel...
Het ongeval...
De rolstoel... Je vrouw...
Het lijkt wel de Kennedy's.
- Juffrouw. - Ja?
Kan je hem het pakje geven?
Dank u.
Waarom?
Wat is dat?
Dat is wat je waard bent in de kunstbusiness.
11 000 euro voor je schilderij.
Ga er vooral mee door, je hebt echt talent. - Ja.
Da's pas business. Ik wist het.
Ik had het gevoeld. Het was instinct.
Met de muziek en zo... Alles vloeide in elkaar over...
En dan, een openbaring! Ik zag het licht.
Ok, bescheiden blijven, he!
11 000 euro, toch, kan je het geloven?
Wat was dat?
Niets. Gewoon een gat in de romp. We storten neer.
Philippe, zeg me als er iets is.
Het was fijn je te kennen.
Nee Philippe, hou op met die grapjes. Echt niet...
Jij bent drama gewend, maar ik niet.
Je moet echt gek zijn om dat te doen.
Een beetje.
Ik zal je wat vertellen, Philippe.
- Je bent een maniak. - Echt? Da's nieuw.
- Ga Driss nu klaarmaken. - Tuurlijk.
Ok. In je dromen. Ik doe geen van die dingen.
Ik wacht daar wel op je.
Ik zal foto's nemen... 'Maak Driss klaar...'
Hoe ga je foto's nemen?
Lach maar. Ik doe het niet.
- I wil niet meer. - Wacht.
- Zet af. - Wacht, wacht.
Ik hoef toch niet, nee?
Wacht, wat gebeurt er?
Is er iets?
Ah man.
Verdomme.
Waarom gaat het nog hoger?
Wat gebeurt er?
Oh my god.
Hey, Driss!
Rustig, in godsnaam.
Ik ben rustig, kunnen we nu naar beneden?
Ik heb het gezien, het is cool. Afgelopen.
Arghhhh!
Wat nu weer?
Komaan, Driss.
Luister hiernaar.
Waar kan je een lamme vinden?
Waar kan je... Weet ik veel...
Waar je hem achtergelaten hebt.
Vreselijk.
Je bent vreselijk.
Driss, iemand voor jou.
Wat doe jij hier?
Waarom verborg je dat?
- Geef jij maar antwoord. - Hoe heb je me gevonden?
Van het agentschap voor werk. Er staat een adres op.
- En wat is dat? - Niets. Laat zitten.
- Wat heb je gedaan? - Van mijn scooter gevallen.
- Van je scooter? - Yeah.
Onzin. Sta op.
Hierlangs.
Verdraaid.
Slaap je hier?
- Zeg me wat er gebeurd is. - Niets.
- Zeg het me. - Het gaat je niks aan.
Hoezo? Je komt naar mij, en het gaat me niks aan?
We waren met vier, het ging fout. Maar ze zullen betalen.
Je gaat niemand laten 'betalen'. Weet ma hiervan?
Nee.
- Maak je geen zorgen. Alles is ok. - Niks ok.
- Je bent een lastpak. - Juist, ja.
Je blijft hier en je blijft overal af.
- Mag ik gaan liggen? - Je blijft overal af!
Ok, ik snap het wel.
Idioot...
Ik zeg het je, hij is bij mij.
Hou op met huilen, Nina.
Hij is niet gekwetst, 't is maar een schram.
Hij is ok.
Rustig, Nina. Niemand gaat niemand vermoorden.
Het zijn maar woorden.
Maar ik kan niet voor hem zorgen. Ik ben aan het werk.
Nee, zeg het haar niet.
Huil in je kamer als je wil, maar je zegt haar niks.
Ik denk dat het bedtijd is.
Ik blijf nog wat op.
Ga zitten.
Ga daar zitten.
Wat denk je van die vrouw?
- Ze ziet er lekker uit. - En verder?
Kunnen we nu naar boven gaan... Ik moet nog iets regelen...
Ik beeld me in dat ze opstaat...
en zich omdraait...
zodat ik eindelijk haar gezicht kan zien.
De jongen lijkt op jou.
- Adama? - Ja.
Ik heb hem al eens gezien.
Als ik hem op straat was tegengekomen,
had ik gezegd dat het je broer was.
Da's vreemd.
Waarom?
Omdat hij mijn broer niet is.
Echt?
Het ligt moeilijk.
Is hij je broer of niet?
Ok. ik snap het.
Ok, we gaan.
Mijn ouders...
zijn niet echt mijn ouders.
Ze zijn mijn oom en tante.
Ze kwamen me halen in Senegal toen ik 8 was.
Ze kregen geen kinderen, dus gingen ze naar een broer die er veel had.
Ze namen de oudste mee.
Mij.
Mijn naam was Bakary.
Dat is mijn echte naam.
Maar er waren veel Bakarys, dus noemden ze me Idriss -
en dat werd dan 'Driss'.
En toen?
Dan opeens werd mijn moeder... Ik bedoel mijn tante...
twee keer zwanger.
Toen stierf mijn oom.
En dan waren er nog andere kerels, en meer kinderen.
Ik zei je dat het ingewikkeld was.
Over Adama. Denk je niet dat hij eens aangepakt moet worden?
Hij kwam je halen, nee?
Driss.
Ik denk dat we er best mee stoppen.
Je was toch niet van plan om je hele leven een rolstoel te duwen, nee?
En aangezien het meeviel, krijg je je uitkering terug.
Genoeg.
Laten we gaan.
Komaan.
Yeah.
Vassary Bakary. Bakary Vassary.
Het is prachtig.
Zeer poëtisch.
Het heeft een alliteratie.
- Weet je wat een alliteratie is? - Nee.
- Goeie morgen. - Goeie morgen, Bastien. Bedankt. Tot morgen.
Ah, morgen is er een brunch. Kun je wat extra's brengen?
Tuurlijk.
Daag Yvonne.
Je bent mijn soesjes toch niet vergeten?
Nee.
- Ok, bedankt. - Zeg hallo tegen Elisa.
Tot morgen.
Bastien, beste vriend. Wat is er?
Dus het is waar.
- Je vertrekt. - Yep.
Maak je geen zorgen, ik heb je nummer. Ik bel je snel op.
Ik weet dat het moeilijk zal zijn. Sterk blijven.
Het is zonde.
Wist je dat ik je kamer krijg? Er is een waterprobleem bij mij.
Misschien blijf ik toch wel.
Dan moeten we het samen warm krijgen in bed.
Het zou wat te klein zijn. Ik ben niet alleen.
Hier is ze.
- Dit is Frederique. - Hallo.
Hoi.
Ik snap het...
- Wat? - Ik begrijp het, het is je...
Dus daarom...
Ja.
Wel wel.
Geen kus, dan.
Lekker triootje misschien?
Wel... Ik doe mee.
Nu niet, Ik moet gaan. Maar ik kan terugkomen.
- Ik moet van alles doen, maar ik kom terug. - Grapje.
Ok, ok...
Tot ziens, kerels.
Mr Michel Sabourdy.
Altijd aan.. Op kanaal twee.
Ben je kwaad wegens Magalie?
Nee. Mooi gelapt.
Mooi gelapt, maar...
een vrouw die weerstand biedt? Nog nooit meegemaakt.
Kus?
Ja. Tuurlijk.
Yvonne.
Je bent goed...
See you.
Yvonne.
Wacht.
Dat hebben we niet meer nodig.
Daag.
Doe je voet daar weg.
We gaan.
Wacht.
Wie is je bank?
Ok.
Excuseer.
Kun je je auto verplaatsen? Je mag hier niet parkeren.
Daar staat het.
- Ik ga al. - Bedankt.
Ik bel je terug.
Wat is het probleem? We zijn niet eens met de auto.
Kwestie van principes.
Loop door.
Wacht daar op mij.
Waar blijf je?
Ik kom al.
Ik kan mijn afspraak afzeggen, ja?
Tuurlijk niet. Waarom zou je?
Amuseer je. Alles is ok.
Yvonne? Ik ben klaar.
Goed. Ik kom eraan.
Wel, alles is klaar.
Je moet alleen opdienen.
Bel me als er een probleem is.
- Bel me, ok? - Yeah.
Dus als je klaar bent, zal ik je eten opdienen.
Doe die jas uit. Het lijkt wel een gesticht.
- Ok. - Heb je een sigaret?
Nee. Ik rook niet. Niet meer.
Om eerlijk te zijn, ik ben onlangs gestopt...
en je zou dat ook moeten doen.
Want als je niet beweegt en zo...
het is beter voor je longen, je adem.
Je eet niet.
Hela!
Komaan. Voorzichtig.
Sorry.
- Goeie morgen, meneer. - Wat?
Hier is de man...
... voor de hoofdmassage. Het is Mr Jacquet.
Goeie morgen, meneer.
Eruit!
Laat me met rust.
Eruit!
- Is het mijn schuld? - Nee, nee.
Met het verkeerde been uit bed gestapt.
'uit bed gestapt...'. Idioot.
Imbeciel.
Driss Vassary?
- Ja - Jouw beurt.
Je hebt je rijbewijs nog maar een maand.
Ja, maar ik rij al langer.
Ik bedoel dat ik op privé-wegen reed, niet op de weg.
Parkeerterreinen...
Ik ben een goed chauffeur.
Ik heb je file gelezen.
In je zelfevaluatie zie ik maar één woord: praktisch.
Ja.
Het is belangrijk.
Je bent nog iets belangrijks vergeten.
Is dat zo?
Lees gerust de slagzin op de poster.
Hey, dat is een 10-voetig vers.
Huh?
Lees ge-rust de slag-zin op de pos-ter.
10 voeten.
- Dat was niet met opzet. - Jullie slagzin is 'Net op tijd'
Ah vandaar de Dali horloges...
Een artistiek tintje.
Misschien...
- Hou je van schilderijen? - Zeker.
- Ik hou van Goya. - Ze is ok...
...niet veel gezongen sinds Pandi-Panda. [Chantal Goya: Franse zangeres]
Ja.
Ik kom.
Ik ben onderweg.
- Alles ok? - Ja.
Laat me met rust.
Wil je water? Een natte handddoek?
Eruit.
- Ik bedoel ik kan... - Laat me met rust.
Bedankt.
- Bedankt, kerel. - Graag gedaan.
- Prettig weekend. - Jij ook.
- Wat gebeurt er? - Niet zo best.
- Waar is hij? - In de tuin.
Ok.
En, gaat het?
Wat is dat?
Vanwaar die baard?
Serpico?
Jean Jaurès inclusief snor? Toch alvast een metro-station...
Aiai.
Stevige scheerbeurt nodig. Verzorg je.
Het wat tijd dat ik terugkwam.
Ik kom zo.
En nu?
Nu laat je mij beslissen.
Is dat niet goed?
Verlos me met één snelle scherpe snee.
Ah, al veel beter!
Ik heb mijn best gedaan. Ogen open.
Halleluja.
Vreselijk!
- Echt erg. - Nee! Het ziet er goed uit.
Nee.
Zie...
leren jek, zonder mouwen...
...een Village People hoed.
Ik weet het! José Bové.
Je ziet er net uit als hij.
Echt vreemd. Een orthodoxe priester of zo.
- Een pope. - Precies, een pope.
Komaan.
Hij is gek.
Wat ben je van plan?
- Ik ben bang. - Nee, je zal zien, het is fantastisch.
Net mijn grootvader.
Echt?
Oh Philippe, ik word wild van die snor. God sta me bij!
- Ok, ik scheer de rest weg. - Dank je.
Prima.
Nee. Alsjeblieft. Nee.
Nee.
Nein!
- 'Nein' is wat je bedoelt. - Ventje boos? Erg boos?
Philippe, ach.
Dus ben ik je speeltje nu.
Je weet dat je gek bent, ja? Je hebt hulp nodig.
Paar landjes binnenvallen?
Ok, we zijn er bijna...
gewoon de rest scheren.
Vind je 't grappig?
Ja, ik denk aan verlamde nazi's.
Hoe zouden ze de groet brengen? Sieg heil!
Ok, je hebt je lol gehad. Scheren die boel.
Heil.
- Hallo, heren. - Hallo.
Vassary. Ik heb een reservatie om één uur.
- Ja. Vassary. - Volg mij maar.
- Daar zo. - Dank u.
Dank u, meneer.
Zo, Philippe.
Ik blijf niet voor de lunch.
- Waarom niet? - Ik laat je niet alleen.
Je hebt toevallig een afspraak.
Een afspraak?
Wat bedoel je?
Rustig blijven. Het is in orde.
Wel potverdorie...
Alleen kan je nu niet vluchten.
Tussen haakjes...
Het heeft wat geduurd, maar ik heb het gevonden.
Doe ze de groeten.
Driss.
Wat gebeurt er?
Hallo, Philippe.
Philippe Pozzo Di Borgo woont nu in Marokko.
Hij is opnieuw getrouwd, en heeft twee dochters.
Abdel Sellou runt een bedrijf. Hij is getrouwd, drie kinderen.
Philippe en Abdel zijn hechte vrienden gebleven.