BÜYÜLEYİCİLİK
KOTORA
Başlamadan önce çoğunlukla benimle ilgili olan
ufak ve aptalca bir hikâye anlatmak istiyorum.
Lütfen öğret!
Bu yılın başlarında
Usta Hayashiyate Donbei'nin öğrencisi oluverdim,
bana Kotora ismini verdi.
Ancak gurur duymadığım bir kimliğim daha var.
Shinjuku Ryuseikai çetesinde bir yakuzayım.
Onlarla 10 yıldır çalışıyorum.
Rakugo lügatinde ustayım diyebiliriz.
Gündüz hikâye anlatıcısıyım, gece ise bir gangsterim.
Anlaşma bu.
Erkek kardeşlerim
bana rakugo'nun Jekyll ve Hyde'ı diyorlar.
Bu benim yeraltı ustam, Shinjuku Ryuseikai çetesinin başı.
Golf arkadaşına verdiği dört milyon yen borcu almadığı sürece
yeraltı dünyasını bırakamam.
Golf arkadaşı da
bu adam.
Yani yeni tehdit bu mu?
Ne?
“Ne”... Affedersin.
Patronun beni tehdit etmek için seni gönderdi
demek istedim.
Bana rakugo öğretirsen hikâye başı sana 100.000 yen veririm.
O parayla borcumu ödemek ister misin?
Bu bir sorun mu?
İki ay oldu
ama tüm hikâyeyi hâlâ ezberleyemedin.
Bence kötü bir öğretmensin.
Ne?
Beyzbolda
harika bir oyuncu her zaman harika bir antrenör olmaz.
Yani öğretmenlik sana göre değil.
Oğlun da bu yüzden seni terk etmedi mi?
Affedersin. Bu...
Kaplan ve Urahara Ejderhası mı? Bunları sadece burada bulursun.
Düz var mı hiç?
Tercihen filesiz. Var mı hiç?
Düz ve filesiz olursa normal bir tişört olur, değil mi?
- Patron! - Ne?
Mağazanın kirasını ödemek istiyorum ama bankada 315 yen var.
Garip sesler çıkarma! Senin adına ödeyecektim
ama sen de bana üç aydır ödeme yapmadın.
Biliyorum...
Sırf oğlun için dört milyon yen harcıyorsun.
Sence bu saçma değil mi?
Rakugoka olduysa her şeyin yolunda olması gerekmez mi?
Evet...
Anlıyor musun?
Dün tek sattığımız şey bir çakmaktı!
Lütfen giysileri başka birine tasarlat. Sen satışa odaklan.
Haklısın.
O dandik giysileri satmasını bıraktır.
Böylece borçlarını ödersin.
Paradan konuşmayı kes çirken inek!
Para istiyorsan hosteslik ya da fahişelik yap.
Sanki sevgilin var da.
Bunun farkındayım! Söylemene gerek yok.
Kim olduğunu sanıyorsun, tanıyor musun beni?
Benim oğlum bir rakugo dâhisi.
Senin gibi bir serseri onun kadar iyi olamaz!
Neden sahneye çıkıp seyircileri güldürmüyorsun?
Bana bağırdı...
Şimdiyse karşınızda oturuyorum.
Şimdi
hikâyeme başlayalım.
Kaplan ve Ejderha!
Millet!
Hediyelik eşya almayı bitirdiniz mi?
Evet!
Tuvalete gitmek isteyen var mı?
Evet! Ben isterim!
Ne?
Merhaba!
Sen geçen cumartesi bu turda değil miydin?
Pazar günü de.
Evet! Bu otobüs turunu seviyorum.
Kachidoki Köprüsü eğlenceliydi. Nihombashi Mitsukoshi çok havalıydı!
Gidiyoruz hanımefendi!
Hızlı ol seni kocakarı!
Rehberi duymadın mı?
Öldürürüm seni!
Kimse kimseyi öldürmüyor.
Pekâlâ millet! Gidelim!
Tamam!
Bunların hepsi şüpheli isimler!
Hepsini kullanalım!
Rahibin önerdiği tüm isimleri bebeklerine vermişler.
"Hey! Jugemu Jugemu Gokou no Surikizu..."
Surikire, Surikizu değil.
Doğru. Surikire.
"Hey, Jugemu Jugemu Gokou no Surikire, Kaijari Suigyo no Kremalı Güveç."
Kremalı Güveç de ne?
Kapa çeneni. Dikkatimi veremiyorum.
"Kaijari Suigyo no Suigyomatsu Unraimatsu Furaimatsu
Ku Neru Tokoro ni Sumu Tokoro
Yaburakoji no Suigyomatsu Unraimatsu Furaimatsu..."
"Ku Neru Tokoro ni Sumu Tokoro, Yaburakoji no Suigyomatsu
Unraimatsu Furaimatsu, Ku Neru Tokoro ni Sumu Toko..."
Kendini tekrar ediyor.
Bu çok sinir bozucu. Doğrusu "Ponpoko Na no Ponpoko Pii!"
Hayır, "Ponpoko Pii no Ponpoko Na!"
Nasıl hatırlamazsın? Doğrusu "Ponpoko Na no Ponpoko Pii!"
- Kimin umurunda? - Bizim!
"Jugemu Jugemu Gokou no Surikire, Kaijari Suigyo no Kremalı Güveç."
Bu yanlış!
-Şey... - Tekrar dene.
"Jugemu Jugemu Gokou no Surikizu..."
Yanlış!
Merhaba!
Sen de kimsin?
Benim kardeşim.
Aptal. Her defasında beni almaya gelme dedim.
- Burada normal insanlar yaşıyor. - Sorun değil.
Onu küçüklüğünden beri tanıyorum!
- Kaçıncı sınıftasın? - Kaçıncı sınıf mı?
Dördüncü sınıftayım! Söylemedim mi?
Söylemedin.
Sen üniversite öğrencisi misin?
Evet. Ticaret okuyorum.
Babam, yakuzalar da günümüzde diploma sahibi olmalı, demişti.
Baban mı?
Ginjiro garip davranıyor.
Ne?
Bu sıralar erken kalkıyor.
Eve akşam yedi, sekizde geliyor. Bir de hediyelik eşya getiriyor,
kaminari okoshi ve ningyo-yaki gibi şeyler...
Bana gayet normalmiş gibi geldi.
Aptal! Genç patron, Shinjuku Ryoseikai'nin vârisi!
Benzer itibardaki bir kadınla görüşebilir.
Kadın mı?
Bir hanımefendi demek istiyor Yamazaki.
Çocuktan gözlerinizi ayırmayın!
O çocuk bana benziyor. Âşk için her şeyi yapar.
Sevdiği kızın ismini dövme yaptırabilir ya da genitaline inci taktırabilir.
Cidden mi?
Bir kızın isminin yazdığı bir dövmem var. Bu kadar bilgi yeter.
Gözün üstünde olsun Tora!
Eğitiminden sen sorumlusun.
Ne olduğunu çözmeye çalış.
Bu arada rakugo kârlı mı?
Kârlı mı? Günde kaç bin?
Bin mi?
Zenza'nın sabit maaşı var. İlk yıl için bin yen.
İkinci yıl için 1.200 ve...
Çok az!
- Bin yene bir gün geçinilebilir mi? - Yemek de veriyorlar.
Biz ikincilerin durumu daha kötü.
Yeni başlayanlar gibi her gün çıkmıyoruz, yarı zamanlı çalışıyoruz.
Yarı zamanlı mı? Başka işin mi var?
TV'den hoşlanmıyorum...
O suratla TV'ye çıkamazsın.
Anne, TV'yi aç. TV'de.
Her şey para demek değil Ginjiro.
Bu şekilde kardeşlerinle aynı kaptan yemek yiyip
onlarla çalışırsın.
- Eğleniyoruz. Değil mi anne? - O annen değil!
Yalnız kurt görüntüne hayranlık duyardım.
Ne?
Artık havalı değilsin.
Artık kurt değilsin, daha çok...
Güvercinsin!
Bir torba çekirdek için heyecanlananlardan.
Duydunuz mu?
Bize güvercin dedi! Karşılık vermeyecek misiniz?
- Güvercin barışın sembolüdür! - Boş verin! TV izleyelim.
Sıcak!
Yapamam!
Püf noktası suya hemen atlamamak,
böylece seyirciye çok sıcak olduğunu aksettirebilirsin.
Anladım! Bir şeyler öğrenebilirim.
Donta!
İşte!
DAYANIKLILIK EKİBİ
Hey! Anne...
Merhaba genç patron...
Kotora?
Ne?
Hey yakışıklı!
Öğretmeninle öyle konuşulmaz.
- Senin için harika bir hikâye buldum. - Ne?
Ortalamanın üstünde.
O değil.
Shibahama isimli bir hikâye,
boyunlarına kadar borca batmış bir çiftle ilgili bir âşk hikâyesi.
Borç uzmanlık alanın, değil mi?
Bu asla işe yaramaz!
Ben bile ders almadım.
Sana Shibahama'yı öğretebilirim. Hazır mısın?
Shibahama, Shibahama!
İyi akşamlar, ben Komorino Shibahama!
Nasıldı?
En kötü yarın sahnede anlatırım, o yüzden dikkatle izle.
Shibahama...
Hey hanımefendi.
Bu faizi bile karşılamıyor.
Anladın, değil mi?
Evet.
Ve faiz sadece yüzde üç.
Kocan çalışmayacaksa hepsi sana kalıyor.
Doğru! Karısı olarak mendil satarak para kazanmalısın.
Her neyse, bir gün daha bekleyemeyiz,
akrabalarından falan borç al.
Belki akrabaların borç verebilir. Bu daha kolay olacaktır.
Daha kolay mı?
Kapa çeneni!
Yakuzalık yaparken yakuza olmaya odaklan.
Esprilerin de vasat.
Aptal!
Artık para toplarken bile akıllıca davranmalısın. Tamam mı?
Yakuzaların bile bir espri anlayışı var artık.
Neyse, bugün tüm verebileceğim bu kadar.
Dalga mı geçiyorsun?
Hey Ginjiro.
Ne oldu?
Şu anda
kız arkadaşın falan var mı?
Hoşlandığım bir kız var.
Kim?
Otobüs turu rehberi.
Hislerini biliyor mu, o da senden hoşlanıyor mu?
Dostum.
Ne?
Niye bunu konuşuyoruz? Çok utandım.
Seni aptal.
Ağabeyin olarak seni daha fazla tanımak benim görevim.
Bu konuya devam edersek eşcinsel olduğunu düşüneceğim.
- Ne? -Şakaydı sadece.
Şakaları anlamadığımı söyledim.
Tamam. Bu tehlikeli.
Merak etme! Dinle beni!
Hoş geldiniz.
USTA HAYASHIYATE DONBEI'YE GİDER
GÜNDÜZ PERFORMANSI: HAYASHIYATE DONBEI
- Seni bekliyorduk. - Don-chan!
HAYASHIYATE DONBEI
Her zamanki gibi kahkaha sırasında nasıl olduğunuzu görmek istiyorum.
Edo dönemindekilerin ellerinde hiç gereksiz para olmadığı söylenir.
Bugün Shibahama'yı anlatacak!
Ellerindeki tüm parayı bir günde kullanmak zorunda hissederler.
Yeni sahtekârlıklar Edo döneminden bir kişide
asla işe yaramazdı.
Şöyle olurdu, "Merhaba. Benim!"
"Kimsin sen? Edo'dan bir adam konuşuyor..."
"Şey, benim işte!"
"Öyle demek! Peki, n'aber?" "Şey, ufak bir kaza geçirdim
ve paraya ihtiyacım var.
Hesabıma para yatırabilir misin?"
"Kötü bir zamanda aradın! Dün gece aramalıydın,
yani at yarışında kazandığım beş milyon yenim olduğunda!
Artık çok geç. Para yok artık. Başkasından iste."
Para konusunda iyiler mi yoksa aptallar mı bilemezsiniz!
Bu iyiydi.
Tokyo'nun Edo olarak bilindiği zamandan bir hikâye anlatacağım şimdi.
Shiba isimli bir kasaba varmış.
Uokuma isimli bir balıkçı adam orada çalışırmış.
Balıkla ilgili çok şey bilirmiş ve iyi bir satıcıymış.
Çok iyi işleyen bir dükkânmış.
Ama bir kusuru varmış. İçki içmeyi severmiş.
İçer içmez işini bir kenara bırakıp unuturmuş.
Sallanırmış.
Ve "İş umurumda değil" dermiş.
Kovasındaki balık da
"Sallan, sallan" diyormuş.
"Hey sen."
Lütfen kalkar mısın?
Hey?
Hey!
Affedersin usta. Saat kaç?
Hayır...
Hâlâ rüya mı görüyorsun?
Neye bakıyorsun?
Karının nasıl göründüğünü unuttun mu?
Sen karım mısın?
Kuma, çok zalimsin.
Hâlâ sarhoş musun?
Uyanır mısın lütfen?
Bugün dükkâna gidip çalışacağına dair söz vermiştin.
Dükkân mı?
"Şey,
20 gündür dükkânı açmadım,
artık açabileceğimizi sanmıyorum."
"Ne diyorsun? Ne zamandır senin karınım?
Her şeyi hazırladım."
"Doğru."
"Mutfak bıçağım.” “Paslanmadı. Keskinleştirdim.”
"Sandaletlerimi kaybettim!” “Senin için çıkarttım!"
"Peki. Her şeyi planlamışsın."
"Hey! Dışarısı hâlâ zifiri karanlık!"
"Yani? Nehre ve dükkâna vardığında
güneş doğacak! Yalvarıyorum.”
“Lütfen git, balık sat!"
"Tamam, gideceğim!
Şeytanın karısı!" dedi
ve nihayet gitti.
Dışarı bak!
- Dışarı mı? - Biri takip etmiş mi bak!
Ne oldu? Kavgaya mı karıştın?
Tanıdığım en aptal kadınsın. Şaka yapmıyorum.
Sana hâlâ çok erken demiştim.
Sorunun ne senin? Deli misin?
Konuşmadan önce niye buna bakmıyorsun?
Bu bir cüzdan!
Haykırdı.
Kasabaya gittiğimde tüm satıcılar kapalıydı.
Sinirlendim, kıçına tekmeyi basmak için doğrudan eve gelmeyi düşündüm
ama beni evden atardın.
Ben de leğenin üstüne oturup tüttürmeye karar verdim
ama uykum gelmeye başladı.
Okyanusa gittim ve uykumu açmak için yüzümü yıkadım ve...
18, 20, 22, 24...
26, 28...
Yeter artık! 50 ryo işte!
50 ryo mu?
Şans artık benden yana!
Tanrılar fakir hâlime acıdılar
ve bu şekilde bana yardım ediyorlar.
Ama tatlım...
Bana sake getir! Çabuk!
Ve sonra Kuma sarhoş olup sızar. Sonra uyanır!
Sonra karısı yalan söyler!
Ve cüzdan...
Dur. Bu hikâyeyi biliyorum zaten.
Hâlâ hikâye anlatmakta kötüsün.
Ne?
Anlatırken hiç duygu katmıyorsun.
Sen anlat öyleyse.
O hikâyeyi bilmiyorum.
Öyleyse sus ve dinle bok herif.
"Kuma-san, uyanır mısın?
Uyan!"
- Ryuji? - Sus!
"Ne kadar uyumayı düşünüyorsun? Güneş çoktan doğdu!
Acele edip dükkâna gider misin lütfen?"
"Dükkân mı? Aptallaşma!
50 ryo bulmuşken niye dükkâna gideyim?"
50 ryo mu?
Anlamamazlıktan gelme!
Sen karım mısın? Çok küçük bir yüzün var.
Boyun kaç?
Hâlâ sarhoş musun?
Dün gece keyfin yerinde gibiydi.
Yemek ve alkol paralarını kim ödeyecek?
Tekrar ettirme beni.
Bulduğum o cüzdanı sana verdim.
İçinde 50 ryo vardı!
- Neden bahsettiğini bilmiyorum. - Bekle.
Ne kadar tatlı olursan ol kıçına tekmeyi basarım!
Bilmiyorum dedim.
Nerede?
Kahretsin. 50 ryo nerede?
Rüya olmalı.
Rüya mı?
"Nutkum tutuldu. Çalışmıyorsun
ve tek düşündüğün sake ve para. Bu yüzden öyle bir rüya gördün."
"Ne demeye çalışıyorsun?
Bulduğum cüzdanın bir rüya olduğunu mu söylüyorsun?
Gerçekte sadece sake mi içtim yani?"
"Evet, öyle."
"Ne zalim bir rüya..."
"Tanrılara içkiyi bırakacağına söz verdin ama tek yaptığın içmek!
Cezalandırılacaksın."
"Affet beni lütfen. Söylediğin gibi. Bu sefer sana söz veriyorum.
Bugünden itibaren içmeyeceğime söz veriyorum.
Yarından başlayarak elimden geleni deneyeceğim!
Bugünün faturasını benim için hallet lütfen."
"Söz veriyorsun."
"Ne olursa olsun bir daha içmeyeceğim!"
Ve o günden sonra içkiyi bırakıp çok çalıştı.
Hikâye bitmedi.
İki ya da üç yıl sonra ya da yılbaşı arifesinde...
Kapa çeneni! Harikasın!
Gerçeksin! Böyle bir yeteneğin olduğunu bilmiyordum.
Rakugo yapmalısın!
O dükkândakinden çok daha fazla kazanırsın.
Dükkâna dönmeliyim.
Bitir! Orada yarı zamanlı çalışıyorsun.
Evet ama mesele şu ki...
Hiçbir şey.
- Yarım bırakma! - Size anlatmak eğlenceli değil!
Araya girip en garip yerlerde gülüyorsunuz!
Sessiz olacağım.
-İsmi Risa ve maaş almıyor. - Niye konuşuyorsun?
Paradan konuşmayı kes çirkin inek!
Para istiyorsan hosteslik ya da fahişelik yap.
Sanki sevgilin var da.
Söylediklerime pişman oldum. Terk edildikten sonra depresyona girdi.
Durumu iyileştirmeye çalıştım ve...
Bu durumda...
ORİJİNAL ÇAKMAKLAR 500 YEN
...senden...
Bu daha iyi değil.
Gerçekten değil, değil mi?
Ne yapıyorsun?
Hey! Dur!
Bırak!
Ne yapıyorsun çirkin inek?
Bana çirkin inek demeyi kes! Her söylediğinde seni öldürmek istiyorum.
Şaka olabilir ama seni öldürmek istiyorum!
Ne?
Ona çirkin dediğim her seferi sayıyormuş!
- Not defterine yazıyormuş. -Şaşırtıcı biçimde düzenli.
Her şey için sağ ol. Maaşımı hesabıma yolla.
Ayın sonuna kadar ödemezsen sana dava açarım!
Aptal alçak! Öl!
Ona çirkin inek dememelisin. Aslında oldukça şirin.
Gerçekten çirkin olsaydı demezdim.
O kız kardeşim gibi. Sevgiyle söyledim.
Evet. Sikine “oğlum” demek gibi.
- Daha iyi bir örnek düşünemez misin? -Önemi yok. O bir yetişkin, değil mi?
Eminim iyi bir iş bulmuştur bile.
Sanmam. İmkânsız.
Deneyimlere dayanarak söylüyorum ki bir erkek var.
Erkek mi?
Bu ona ilk ya da ikinci kez para vermeyişim değil
ama söylense de yine de çalışırdı.
Ama erkek arkadaş bulunca bozuluyor.
İşe gelmiyor, kasadan para çalıyor.
Sonra istifa ediyor.
- Terk edildikten sonra geri geliyor. - O kötü değil...
- Erkekler ahlâkını bozuyor sadece. - Ve erkek zevki gerçekten berbat.
Çocuğu olan fakir TV sunucusu, istismarcı, alaylı DJ...
Mazoşist bir öğrenci!
Ya da sadist bir öğrenci!
Onu ne kadar uyarsam da dinlemiyor.
Kesinlikle bir erkek var. Olmasaydı parası ödenmediği için
bu kadar kızmazdı.
Ona parasını ödemelisin!
Ne diyorsun?
Evet! Toraji-san, sorununun ne olduğunu bulmam için yardım et bana!
Aslında o iyi bir insan, endişeleniyorum.
-Öyleyse ver parasını. - Veremem.
Tamam mı? Onu arayacağım.
- Kendin sorsana. - Parasını vermediğim için garip kaçar.
Soramam. Sinsice bir şey sormada hiç başarılı olmadım.
Dostum!
Ne yapıyorsun burada?
Şey...
Selam.
Kıyafet mi satıyorsun?
Benden iki yaş küçüksünüz, değil mi?
Üniversiteye gidiyorum. Babam, yakuza da üniversite okumalı, der.
Anlıyorum.
- Bu kârlı mı? - Ne demek istiyorsun?
Bence bir rakugoka'dan fazla kazanırsın...
Elinden geleni yap ve o borcu öde.
Hey Ginjiro, bir şey al.
- Burada hiçbir şey... - Sorun değil, bir şey al işte.
Emin değilim.
Bir şey alacağım.
Kendini zorlama.
- Hepsi ne kadar? - Unut dedim!
Senin gibi bir ezik onları giysin istemem.
Ne?
GARSON ARANIYOR
Alo?
Yapamayacağım.
Ne? Ne oldu?
Biraz uyku hapı içtim.
Arkadaşımın arabasını mahvettim,
tamir ettirmek için 200.000 yen lazım. Ölmek istiyorum...
- Böyle bir şey için ölme! -Öyleyse bana para getir.
Ne? Ama ben...
Yine kasadan para al.
Boş ver! Şaka yapıyorum.
Böyle anlarda tek bel bağlayabildiğim kişi sensin.
Kuma içkiyi bırakalı üç yıl olmuştur,
yetenekli bir işçiydi, birkaç devamlı müşterisi vardı...
Borçlarını sonunda ödemeyi başardığı yıl...
Doğru. Yılbaşı arifesi.
Müşterileri ziyaret etmeye çıkar ve bir...
Sadece okusan daha hızlı olur bence.
Neyse, karısı, Kuma'nın üç yıl önce bulduğu cüzdanı
sakladığını itiraf eder.
Patron?
Elbette...
Bu gerçek mi?
"Canım, bu cüzdan tanıdık geliyor mu?"
"Evet, geliyor."
"Bu üç yıl önce bulduğun o cüzdan."
"O rüya değil miydi?"
"Seni kandırdım, rüya dedim. Bana istediğin gibi vurabilirsin."
"Saçmalama! Sana vurmak mı?
Ellerimi kırarım!"
Cüzdanımı gördün mü?
Hayır!
Urahara'da kıyafet almaya çalışırken bendeydi.
- Nerede olabilir? - Kapa çeneni.
Güzel kısmına geliyorum.
Kaldığım yeri kaybettirdin.
Bence yeter.
Arayacağım.
Yani
karısı kocasını içkiyi bırakıp çalışkan olması için kandırdı.
Aynen.
Gerçekten iyi bir hikâye.
Ama gerçek hayat o kadar kolay değil.
Neden?
Benim kocam ofiste çalışıyor.
Balıkçılık gibi özel bir becerisi yok.
Çalışmak istediğinde bile şirket...
Gururu ve toplumun onu nasıl gördüğü de var.
Her işe kabul edilemez.
Üç yıl sonra nerede olacağımı hayal edemem.
Demek istediğim,
insanlar artık bu hikâyeyle bağ kuramıyor.
Başka bir tane öğret.
Başka mı? Bu o kadar kolay değil.
Merak etme. Yetenekle klasiklerle bile bağ kurulur.
-İkna edici değilsin. - Sus dört göz.
Ofis elemanına benziyorsun!
Hey Kotora, favori filmin ne?
The King of Minami.
- Başka? - Evde Tek Başına.
Vay canına, bunu beklemiyordum.
Bu kurmaca, değil mi?
Rakugo hikâyeleri de kurmacadır.
Çocukken hiç korkunç bir adam tarafından saldırıya uğramadın.
- Uğradım. - Cidden mi?
Birisi borcunu ödemiyordu, ben de evine girdim.
- Bir çocuk vardı... - Saldıran sen miydin?
Bu kurmaca değil. İş zorlaşıyor usta.
Kotora, benim Shibahama yorumumu dinledikten sonra ne hissettin?
Ağladım, güldüm, etkilendim.
Ne kadar kısa ve hızlı bir yansıma. Başbakan Koizumi gibi!
Bu hikâyenin seni en etkileyen kısmı ne oldu?
Adamın karısına tanrıça dediği kısım.
Peki. Her şeyi unut.
Unutayım mı?
Henüz tüm hikâyeyi ezberleyip
anlatabilecek becerin yok.
Karmaşık hâle getirmek yerine
elindeki her şeyi tek bir duygusal kısma ver.
Bu şekilde ister ofis elemanı olsun ister başka bir şey olsun
seyirci anlayacaktır.
Usta.
Evet?
Harika bir antrenörsün.
Öyleyse başlayalım.
"Kesinlikle haklıydın!
50 ryo'nun değeri ne olursa olsun onu bir aydınlanma olarak kullanabilirim.
Beni kandırdığın için sağ ol.
Senin sayende hatamı anladım. Artık borçsuz bir yeni yıl geçirebilirim.
Çok teşekkür ederim.
Sen bir tanrıçasın."
"Teşekkür etmene gerek yok."
"İşte, iç."
Bence bugün gerçekten bitirebilecek.
-"İçkiyi bıraktım." -İşte yapıyor.
"Artık içmeyeceğime söz verdim."
"Sorun değil. Artık alkol seni kontrol etmiyor."
Kim o be? En iyi kısımdayız!
- Kapat o lanet şeyi! - Burada bir âşk hikâyesi anlatıyor.
- Alo? - Onun telefonu mu?
Ne yapıyorsun? 16.30'da buluşacaktık.
Affedersin. Gösterinin ortasındayım...
- Bekleyemez mi? - Bekleyemez!
Buldum!
İkimizin olması garip. Mekân açık bile değil.
Kapandı.
Aptal...
Kusura bakmayın.
Bir dahakine sessize alırım.
Nerede kalmıştım?
"Gerçekten sorun değil mi?"
Bu saçmalık!
Mahvettin.
"Hayır, yapamam. Artık alkol içemem!"
"Neden?"
Harajuku'da düşürdüysen neden Asakusa'da teslim edersin ki?
Harajuku'da düşürmüş olabilirim dedim!
Yani Asakusa'da da düşürmüş olabilirim!
Erkek zevkim çok kötü!
En azından farkındasın.
Çarptığında abayı yakıyorum,
ister yaşlı bir adam olsun ister çocuk!
Peki ben? Karım beni terk etti, şu anda bekarım.
Sahiplenici oluyorum ve kendime engel olamıyorum.
İlişki olduğunu hissetmem için ilgi meraklısı olmalıyım.
İlgi meraklısı kızları severim.
Etrafına bak! İyi davranman için seni görmezden geliyor.
Seks sever misin?
O daha bile duygusuz!
Normal miktarda, seks olmadan güvensiz hissediyorum.
Ta-chan.
- Seni seviyorum! - Kim sordu?
Hâlâ gençsin, niye bir adama sadık kalasın ki?
Erkeklerden başka sevdiğin bir şey var mı?
İçmek!
Geldiğimizden beri çok içiyorsun.
İçmek, erkekler, mesajlaşmak, karaoke, Dokunulmazlar,
muhallebi
ve kıyafetler.
Kıyafetler...
Kıyafetleri seviyorsan neden onları sevgili olarak görmüyorsun?
Ne?
"Ne?" dedi.
Senin kıyafetlerinle anlaşılabilir bir şey.
Kapa çeneni! Sus!
Tamam, bir erkek seni gerçekten seviyorsa
asla hayatına engel olacak bir şey yapmaz.
Asla işini bırakmanı falan söylemez.
- Cidden mi? - Senden faydalanıyorlar sadece!
Seni kullanıyorlar! Uyan da balığa çıkalım!
Çalışırken sevgili olacak normal bir erkek bul.
Bu kadar zor olmamalı.
Beynim bunu biliyor ama...
İşte, iç. Beklemeye devam edersen mükemmel erkek gelecektir.
Seni anlayacak nazik, zengin bir erkek.
Doğru! Hayatımı yaşamalıyım, sonra onunla tanışabilirim.
Beni anlayan mükemmel erkeğin iyi bir kalbi ve parası olmalı.
- Ve seksi! - Seksi olmalı demedim.
Gözlerimi açtın! Patron, bugün tam bir yetişkin gibisin!
- Bir yetişkin paranı... - Kapa çeneni! Er ya da geç ödeyeceğim!
Cidden! Bu adam para konusunda çok pinti. Çok aptalca!
Pekâlâ.
Benimle gelmek zorunda kaldığın için
özür dilerim.
Merak etme. Hiçbir sorun çıkmadı.
Kadeh kaldıralım.
Şerefe!
Bir süredir sana sormak istiyorum.
Ne?
Niye rakugo yapmıyorsun?
Rahat bırak beni.
Sarhoş olduğum için söylemiyorum.
Shibahama'yı gerçekten çok iyi anlattın.
İç açıcıydı, tempo hoş ve hızlıydı.
Yeteneğin boşa harcanıyor.
Eğer bu Kotatsu değilse...
Hey. Ne yapıyorsunuz? Ödemeden mi içiyorsunuz?
- Babam mı yapmanı istedi? - Hey!
Eve geri dönersem babam borcunu ödeyebilecek.
Sonra yakuza olmayı bırakabilirsin.
Bu...
Üzgünüm ama...
Ben babasının sözünden çıkmayan kardeşin değilim.
Üzgünüm.
İyi misin?
Evet.
- Yardım edebilir miyim? - Bir cüzdan buldum.
Ne?
Bir bakabilir miyim?
Memur Bey, bu benim cüzdanım!
- Cidden mi? - Evet!
Kurtuldum! Çok sağ ol!
Bu olmadan boka batmış olurdum!
Çok sağ ol!
Çok sağ ol! Hayatımı kurtardın!
Baksana...
- Kıyafet satmayı seviyor musun? - Elbette! İstediğim için yapıyorum.
Anlıyorum. Güzel öyleyse.
Ne var? Çıkar ağzından baklayı.
Şey...
Mağazada hep asabisin.
Rakugo'dan kaçabilirsin diye düşündüm.
Rakugo'dan ya da belki babandan.
Yanılıyorsam...
Sevdiğin bir şeyi yapmak harika, değil mi?
Ne?
Eskiden sevdiğin bir şeyden nefret etmeye başlarsan
yeni bir şey bulmalısın.
Aslında rakugo'yu seviyor musun diye ben sana sormalıyım.
- Sevdiğim için yapıyorum. -Öyle mi?
Bence yakuza olmaktan bıktığın bir zamanda buna giriştin.
Senin için kolay.
Başarısız olursan yakuzalığa dönebilirsin.
Öğretmenine ya da patronuna bağlı değilsin.
Ama benim için durum farklı.
Senin aksine yarım yamalak yapamam.
Eğer döneceksem her şeyimi vermeye hazır olmalıyım.
Açıkçası senin gibi asla başaramayacak bir yakuza...
Benim hakkımda ne biliyorsun ki?
Hasarı ödeyin!
Bu yeterli değil!
Tanrım! Babam osurdu!
Ben yapmadım, Donta yaptı.
Pekâlâ, bakalım...
Hayır anne! Hepimiz aynı şeyleri yiyoruz. Kokudan anlayamazsın.
Ne harika bir aile! Çok eğlenceli, değil mi?
Şimdi sıra bende!
Ne kadar da yakınsınız. Kotora nerede?
Seninle sanıyordum.
Seni görmeye gitmişti, dönmedi.
Dur aptal!
- Sorunun ne senin seni pis komedyen? - Düzelt.
Donta, dur.
Burası senin olduğu kadar benim de evim.
Bunu pis komedyen olarak değil, ağabeyin olarak söylüyorum.
Beş saniye içinde eski hâline getir. Beş, dört, üç...
Ne yaptığını sanıyorsun? Jenga!
- Kotora'yla bir şey mi oldu? - Seni ilgilendirmez.
İlgilendirir. O öğrencilerimden biri.
Tamam mı? Ona bir şey yapmana izin vermeyeceğim.
O adam çok zor şeyler yaşadı,
senin aksine!
Anne ve babasının öldüğünü gördüğünde sadece 12 yaşındaydı.
Borç yüzünden intihar ettiler.
O zamandan beri gülmeyi unutması çok travmatik.
Gidecek yeri yokken,
anne, babası ve parası yokken
Shinjuku Ryuseikai onu kanatları altına aldı.
İstediği için yakuza olmadı.
Bu tek seçeneğiydi!
O adam...
...hikâyelerimi dinledi...
...ve tebessüm etti!
Güldü!
Jenga? Toplayalım hadi.
Kurtarıcısı olan çetesinin patronuna veda etti.
Ve buraya gelip...
...hikâye anlatıcısı olmak istediğini söyledi.
Evet.
Önce kabul etmedim çünkü fazla iş gibi göründü.
İyi bir insan olmadığımı biliyorum
ama dinlemedi.
Bu, kararlılık değilse nedir bilmiyorum.
O senden tamamen farklı.
Duyguları budalaca değil!
O çok yalnız bir adam.
Tek başına olmak için bu evden ayrıldın
ama hâlâ arada geri geliyorsun.
Fark etmeden kötü davranıp
diğerlerini incitiyorsun.
Buna devam edersen
sonunda gerçekten
kimse seni önemsemeyecek.
Tamam mı?
Yalnız bir adamın sonu yalnız şekilde ölerek olur.
Sen nasıl...
Ne?
Tüm bunları öz oğluna nasıl söyleyebilirsin?
Öz evlat
babasına böyle bir şey yapmaz!
Baba, dur!
Dur!
Annemi ağlatıyorsun!
Sayuri-chan.
Hayır! Çok üzgünüm!
Sana sürekli Sayuri-chan'ı ağlatma diyorum!
- Ben ağlatmadım! - Kim ağlattı?
Kim ağlattı?
Ryuhei?
Üzgünüm.
- Ryuhei? - Bayıldı.
-Çok fazla güç kullandım. - Yardım et.
Üzgünüm!
Patron! Sonunda onu buldum!
Tamam.
Yakışıklı, fiyakalı. Harika.
- Güzel. - Senin sayende.
- Ne oldu? - Dinlemedin mi?
- Bir şey söylemedin. -İstifa ediyorum.
Ne?
O zengin, seksi adamı buldum! O harika! Biraz asi.
Arkasında kaplan ve ejderha olan bir ceket giyiyor.
Sakin ol.
Ne ceketi?
Ne yapacağız?
Sorun ne?
Ne yapmalıyız Tora? Bu çok kötü.
Tora! Sana gözün üstünde olsun demiştim.
Ne yaptın?
Patronun tahminleri gerçekleşti.
Ne yapıyordun?
Seni aptal...
Tur rehberi...
Ne?
Hepsi erkek arkadaşlarım...
Sen kendini kim sanıyorsun da bu adamlar senin için dövme yaptırıyor?
Pekâlâ! Sağınızda Fujin var.
Solunuzda...
- Bay Hikâyeci? - Benimle gel!
- Ama çalışıyorum. - Gel, hadi.
KAFE YOSHIKO
Tokyo'daki hayatımı unutamadım.
Utanarak söylüyorum ki gelmek zorundaydım.
Ben evdeyken kocam gerginleşiyor
ve hostesliğe dönmek istemedim.
Çünkü bu erkekleri tekrar çıldırtırdı.
Genç erkeklerin tur otobüsü sürmek istemediğini gördüm.
Ve yaşlılarla ilgilenmeye alışığım...
Nasıl tur rehberi olduğun umurumda değil.
Nasıl tanıştınız?
Tur otobüsünde!
Evet.
Bir saniye dışarı çık.
O cüzdanı iyi ki geri vermişim.
Tanrı beni ödüllendirmiş olmalı.
Bana acımış olmalı.
Numarasını aldın mı?
Hayır ama e-posta adresimi verdim.
E-posta attı mı?
Henüz atmadı.
Rüya görmediğine...
...emin misin?
Bunu rüya olarak düşün ve unut.
Ne? Ama orada!
Dün gece çok sarhoştun.
Erkekler hakkında konuşuyorduk, bu yüzden bu rüyayı gördün...
Saçmalama! Elini sıktım!
Bak, bu bir rüya!
Peki ya cüzdan? Tam burada buldum!
Onu polise teslim ettin
ama sonra rüyanda ceketli adamla buluştun.
Hayır!
Eve nasıl geldiğini hatırlıyor musun?
İşte! Hepsi rüyaydı dedim sana!
Erkekleri düşündüğünde sürekli bu oluyor!
İşe dön!
Şu dandik kıyafetleri çıkar.
O bir mücevher olabilir
ama bu yüzden onun peşinde olan başka bir sürü adam var.
Kuş yemine heyecanlanan güvercinler gibi.
Sen o güvercinlerdensin.
Dostum...
Seninle aynı dövmesi olan
beş erkek tanıyorum, hayır, altı.
Güvercin mi olmak istiyorsun Ginjiro?
Sen benim gibi değilsin.
Sen Shinjuku Ryuseikai'nin vârisisin.
Ağabeyin olarak diyorum. Bir kadının patronluk tasladığı bir
erkek olma. Kadına patronluk taslayan bir erkek ol.
Tamam.
Güzel.
- Gin-chan nerede? - Gitmesini söyledim.
Senin gibi gizemli bir kadının etrafında olmasına izin veremem.
Ne demek istiyorsun?
O bir yakuza
ve grubumuzun gelecek lideri.
Ben onların emrindeyim ve onun eğitmeniyim.
Anladın mı?
Onunla görüşme.
Bana sahip olmak mı istiyorsun?
Sahip olmak mı?
Cidden umurumda değil. Seni tekrar ne zaman görebilirim?
- Beni mi? - Evet, sen. Ne zaman?
Ne demek ne zaman? Hiç buluşmakla ilgili konuşmadık.
Öyleyse telefon numaran ne?
Neyin var senin?
Söyle, ne?
Söyle hadi!
Numaran ne?
Kaplan, kaplan, jirettaiga!
Size komik bir hikâye anlatayım.
Ama başlamadan önce lütfen...
Bunu bize söyleme!
KOTORA
Bir zamanlar Ryu adında genç bir mağaza sahibi vardı.
Hatırlıyor musunuz?
Aptal adam derisine cadaloz bir
kadının ismini kazımıştı.
Onun mağazasında çalışan Risa adında bir kız vardı.
İyi bir kızdı ama şıpsevdi biriydi.
Çekici bulduğu herkes tarafından dolandırılırdı,
ister yaşlı olsun ister genç.
Şans eseri Ryu'nun eski tanıdığı Ginjiro isimli bir
yakuza'yla tanışmıştı.
YENİ E-POSTA YOK
Ryu, Risa'nın tekrar işi unutacağını düşünmüştü,
bu yüzden ona bunun sadece bir rüya olduğunu söylemişti.
Sanırım haklıydın patron.
Ne?
Hepsi bir rüyaydı, değil mi?
Rüyaydı sanırım. Bir süre erkeklerden uzak duracağım.
İşe dönme vakti! Bunu nereye koyayım patron?
Oraya.
Tamam!
Patron, yarın stok günü, değil mi? Yardım ederim.
Tamam.
Hoş geldiniz! Beğendiniz bir şey olursa haber verin.
Deneyebilirsiniz.
Artık çok çalışıyordu, Ryu kötü hissetmeye başladı.
Patron, satışla alakalı olarak...
Patron demeyi kes!
Ne yapıyorsun patron?
Ben yokken mağazaya bak!
Ryu görüşmek için Ginjiro'ya gitmeye karar verdi.
Hepsini alırım demiştin, değil mi?
Evet, dedim.
Çok istediğini, almak istediğini söyledin, değil mi?
O kadar ileri gitmedim.
Sen Donbei'in oğlu değil misin?
Hepsini al! Hepsini 100.000 yene veririm.
Lütfen al.
- Sen de al! - Kim bu dandik kıyafetleri ister?
Oğlumla aranda ne oldu bilmiyorum
ama babanın bana dört milyon yen borcu var!
- Niye bunu alayım? - Bu babamla alakalı değil!
Şu anda oğlunla konuşuyorum.
Bu...
Ne?
Bu mu?
Havalı olacağını düşündüm.
Anlıyorum.
Görüşürüz.
Dur, para?
Evet.
Daha sonra mağazaya getirirsin.
- Neden? -Çantanın içinde bir zarf var.
İçine koy ve getir.
Ginjiro ne olduğundan bihaber şekilde zarfın içine 100 yen koyup
mağazaya gitti.
"Affedersiniz!"
Hoş geldin!
Sen burada mı çalışıyorsun?
Bu mağazanın sahibi dün bana bir sürü kıyafet aldırdı.
İşte para.
ŞUBAT MAAŞI
Hiç anlamadım.
E-postanı bekliyor olacağım.
Ne kadar sürerse sürsün beklerim. Doğru.
Erkeklerin beni kontrol etmesine alışığım.
Ne diyorum ben?
Alışverişin için sağ ol!
E-postanı tekrar verir misin?
Geçen sefer sarhoştun, değil mi?
Okuyamadım.
Tamam.
Kontrol edilmek istenen bir kadın ve kontrol etmek isteyen bir erkek.
Daha iyi uyuşamazdı!
Genç bir kadını işe alıp para vermemek çok zalimce.
Ryu ona büyük bir fırsat bile verdi.
İstediğini sipariş ver!
Bu gece benden.
Risa.
Ne?
Arkadaşımın Shibuya'da bir mağazası var.
İthal mallar satıyor
ve çalışacak eleman arıyorlar.
İstersen...
İstifa etmeyeceğim.
Dragon Soda'da çalışmak istiyorum. Kıyafetleri seviyorum.
- Shochu alabilir miyim? - Tamam.
Kusura bakmayın, bir gösteriye gitmeliyim.
İstediğiniz kadar kalıp için.
Evet, kaçıramayacağım özel bir açılış var.
Üzgünüm.
Ne için?
Birçok şey için. Tekrar dayak yemeden özür dilemeliyim.
"Ben mi? Sana vurmak mı patron?
Aptallaşma! Ellerimi kırarım!"
Neticede Gin-gin ile aramı yaptığın için sana borçluyum.
Beni kandırmasaydın
yine ilgi meraklısı olurdum.
Gin-gin'i kendimden nefret ettirirdim.
"Sen bir tanrısın.
Beni kandırdığın için sağ ol."
Gin-gin ne kadar seksi olursa olsun
benden nefret etseydi hepsi boşa giderdi.
Değerini bileceğim ki bu sefer terk etmesin.
Yani bana değer vermesini sağlayacağım.
Risa...
- Ona Gin-gin mi diyorsun? - Evet. Gin-gin diyorum!
Anlıyorum.
Tamam! Hadi içelim!
Pekâlâ!
Aslında içmeyeceğim.
Neden?
"Tekrar rüya görmek istemiyorum."
Aferin yakuza!
Merhaba çaylak, bir güvercin tüyünü kaçırdın.
Hey!
Kotora'nın talimatıyla burada çalışıyorum.
Cidden mi?
Elinden geleni yap ve o borcu öde!
Dur!
Gin-gin! Bekle beni!
Çok yavaşsın!
İşte et soslu spagettin!
Evet Kotora,
Shibahama'nın orijinal formunun çoğunu bozdun
ama seyirci beğendi. Yani bence sorun yok.
Sağ olun.
İşte bu ayın ders ücreti.
Tamam, sağ ol.
Pekâlâ. Eksiksiz.
Teşekkür ederim. Bunu geri ödeyeceğim.
Zarfa koysaydın ya.
Evet efendim, bir dahakine unutmam.
Koyarım. Özür dilerim. Buraya bırakıyorum.
Kotora, içeri gelen Ryu adındaki o mağaza sahibi...
Bu seni ilgilendirmez.
Hâlâ alacaklım mısın?
Shibahama'nın iyi geçtiğini duydum. Risa söyledi.
Evet, öyle diyebilirsin.
Sevindim.
Evet, sağ ol.
Geçen sefer için özür dilemeliyim.
- Bilmiyordum. - Dert etme.
Görüşürüz.
Niye acele ediyorsun?
Şey, garip ve burası bir aşk oteli.
STAR TALENT
Tora-chan!
Tanışıyor muyuz?
Alt yazı çevirmeni: Melih Atahan