FASCYNACJA
DONTA
Witajcie! Jestem Donta, nie mylić z barem Don Tacos.
Mówcie mi Don!
Raz, dwa, Sheila E.
Cicho tu i spokojnie. Jak w dzielnicy Den-en-chofu.
No...
Do naszej trupy rakugo dołączył niezwykły uczeń imieniem Kotora.
Naucz mnie!
Jest yakuzą z dystryktu Shinjuku,
który nieoczekiwanie postanowił zostać uczniem mistrza Donbeiego.
Co ty o mnie wiesz?
To człowiek ze skomplikowaną przeszłością.
Za to mężczyźni są prości.
Przy seksownej kobiecie budzi się w nich zwierzę!
Mózg kurczy się do rozmiarów mózgu tyranozaura.
Gdy widzą dziurę, muszą do niej wejść!
Czy my się skądś znamy?
Ci dwaj zakopali topór wojenny, lecz w sprawie nastąpił niezręczny zwrot.
Tu zakończyliśmy poprzednią opowieść.
Zostało mi więc trochę czasu.
Opowiem krótką historię!
„Mamo, skąd się biorą dzieci?”
„Przynosi je bocian”.
„A gdzie się rodzą bociany?”
„Przynosi je były bejsbolista Giants, Kono”.
Don! Pałkarzu, poświęć się dla zespołu!
Tygrys i smok.
Jest taki słodki, że chętnie bym go zjadł!
Byłbyś pyszny!
Nie strasz mnie. Wygląda, jakbyś naprawdę chciał go zjeść.
Wybraliście już imię?
Jest już Donta, Donkichi, Dontsuku, Donburi i... przypomnij swoje imię.
Udon!
Jak ten bulion!
Nazwiemy cię Ten-don!
Już chce zrobić z niego rakugokę!
Będziesz rakugoką w trzecim pokoleniu.
Prawda, Donta?
Donta?
Twój ojciec pyta, jak damy małemu na imię.
Pośpiesz się, bo nazwą go na cześć potrawki.
To dobrze.
Niedobrze!
Zaczekaj!
Nie możesz! Mistrzu!
ANKIETA DLA KOBIET
NAJMNIEJ SEKSOWNY CELEBRYTA HAYASHIYATE DONTA
Zajął miejsce Degawy.
Jeszcze nie zdecydowaliśmy, czy Taro będzie opowiadał!
Taro? To dość pospolite.
Po długim namyśle wybraliśmy mu zwykłe imię.
Chcieliśmy nawet nazwać go Mozart!
Sayuri, ostatnio nadeszło sporo dobrych wieści.
Mamy nowego wnuka, Donkichi awansował na gwiazdę wieczoru...
Co?
Wczoraj dzwonili do nas ze stowarzyszenia. Zamierzają nadać mu tytuł mistrza.
Ach tak.
- Tak nagle... - Przepraszam, że jestem pierwszy.
Nie przepraszaj. Tytuł shinuchi ci się należy!
Kiedy to ogłoszą? Wystąpię przed tobą.
Kochany...
Pucułowaty Woody Allen w roli gwiazdy nie przyciągnąłby widowni!
Ja, książę rakugo, rozgrzeję publikę!
Słyszeliście? Donta będzie wystawiał rakugo. Niebywałe.
Cześć!
Podobno masz nowego chłopaka.
Prawdę mówiąc, sama rozsiałam tę plotkę.
Ładne! Muszę zmienić styl i też znaleźć sobie dziewczynę.
Hej!
Myślałem, że to manekiny.
Na co się wściekasz?
Nie wściekam się.
Wściekasz.
Wściekam się, bo gadasz, że się wściekam.
Więc jesteś wściekły!
Mówię ci, że nie!
Uspokójcie się! Obaj wyglądacie na wściekłych.
Chodź tu, Chibi.
Co?
Chodzisz z Megumi?
To znaczy, że wściekasz się o Megumi?
- Dopiero załapałeś? I się nie wściekam! - Nic nas nie łączy.
Spaliście ze sobą?
Tak, dwukrotnie.
Nie zapytał, ile razy!
Chwila.
Halo, Torachi? Jestem przy Tokyo Tower, w pracy!
Akurat mam przerwę. Zjemy dziś razem kolację?
Przestań do mnie dzwonić z takimi bzdurami!
O co ci chodzi?
Nie zachowuj się, jakbyś była moją dziewczyną.
Dobra. Na razie.
I co dalej?
Zapomnij.
Poddajesz się?
Pozwalasz takiemu bałwanowi odebrać sobie wystrzałową pannę?
Jesteś sto razy zabawniejszy od niego.
To nie ma żadnego znaczenia.
Megumi nie łapie mojego poczucia humoru!
To ona ci się podoba?
Po cholerę się z nią zadałeś?
Sami ją poderwijcie.
Wystarczy postawić jej kilka drinków i kolację.
- Mniej gadać, więcej działać. - Powiedz coś!
Brak mi słów.
Ona i ja jesteśmy z zupełnie innej bajki.
Zrobiłem coś nie tak?
Skoro kochasz Megumi, to dam sobie spokój.
Mówiłem ci, że jej nie kocham. Skąd ci to przyszło do głowy?
To dość oczywiste.
Przyznałbym ci się do tego!
Daj mi spokój!
Cześć.
- Co ty tu robisz? - Po co przyszedłeś?
Dawno się nie widzieliście.
Bracia powinni od czasu do czasu ze sobą pogadać.
Razem z Kotorą ci to ułatwimy.
- Prawda? - Zbieram się. Obowiązki yakuzy wzywają.
Na razie.
Siadaj.
Dobrze.
Dobry wieczór.
Ginjiro, co ten Hyuga ostatnio kombinuje?
Co?
Nie ma go w biurze i nie odbiera telefonu.
Nie słyszałeś?
O czym?
Ożenił się.
Z osiemnastolatką, która dopiero skończyła szkołę średnią.
Jak dla mnie to kryminał!
Jun-kun...
Przecież chodził z twoją starszą siostrą.
Zgadza się. Tata chciał, żeby to z nią się ożenił.
Wiem, że to zabrzmi dziwnie, ale ona nie jest zbyt atrakcyjna.
Nie zgadzam się na to, Hyuga!
Krzywdzisz moją kochaną Shizukę!
Bardzo tego żałuję.
Teraz żałujesz, ale dlaczego mi to zrobiłeś?
Tak mi się odpłacasz, bydlaku?
Od szkoły średniej włóczy się po knajpach w Roppongi,
więc się nie przejęła, ale tata jest wkurzony nie na żarty.
Pewnie jutro cię wezwie.
To on.
Wiem, że to nie do końca poważne,
ale twoim obowiązkiem jako członka yakuzy jest radzić sobie i w takich sytuacjach.
Jak inaczej mam budować swoją reputację?
Musi pan budować swoją reputację?
Oczywiście!
Rozumiem.
Co mam robić?
Coś musi się wydarzyć na ślubie Hyugi.
Co?
Co: „Co”?
Po co kombinować?
Lepiej zastraszyć jego żonę.
Kretynie!
Nigdy nie zrobiłbym czegoś takiego Hyudze!
Musimy tylko dać mu nauczkę.
Żeby Shizuka poczuła się lepiej.
Poczuję się o wiele lepiej!
Tora...
liczę na ciebie.
Donkichi ma zostać mistrzem.
Rozumiem.
I to cię przygnębia?
No coś ty! W tym roku kończy 40 lat. Czas najwyższy.
Już przed trzydziestką został zawiadowcą obwodnicy Yamanote.
Awans na mistrza w dziesięć lat to osiągnięcie.
Don...
Nie przejmuj się takimi rzeczami!
Rakugo to coś więcej niż występy na scenie.
Możesz je uprawiać w każdym wieku. Powinieneś skupić się na telewizji.
Z jej powodu zostałem najmniej seksownym mężczyzną.
Muszę się bardziej starać.
Mam dwójkę dzieci.
Postaram się bardziej. Dam radę!
A ty co zamierzasz?
Nie możesz tu sobie siedzieć i pić.
Ja?
Tak, ty!
Przez twój durny sklep tata popadł w długi,
a ze mną żadna by się nie przespała.
Chcę, żeby mnie pragnęły! Niech pragną mnie długonogie panie!
Bara-bara-bara.
Już ci lepiej.
Don! Don! Bara-bara.
Riki-tiki-tak.
Wiesz co, Don...
- Co? - No wiesz...
Aha!
Do dzieła, kochany!
Z przyjemnością.
Donkichi nareszcie został mistrzem.
To wspaniale!
Zamknij się. Jesteś za głośny.
Zostanie pierwszym mistrzem w historii rodziny Hayashiyate.
Wkrótce ogłosimy to publicznie, ale najpierw musimy opracować program.
Czy Tora-chan będzie występował?
Trzeba mieć co najmniej drugą rangę.
Ktoś ty?
Megumi!
To Megumi!
Czyli kto?
Każę jej wyjść. Wyjdź.
Co ty robisz? Dlaczego nie może zostać?
Jak długie masz nogi? Dłuższe niż 80 centymetrów?
Dłuższe, co?
Nieważne.
Nie zwracaj na niego uwagi, Tora.
Musisz zapamiętać nową opowieść, bo będę miał kłopoty.
Nadal nie spłaciłem długu.
Pozostało mi 3,8 miliona!
Wiem! Wystawmy Manju Kowai.
Nie lubię opowieści grozy.
Mistrzu, czy opowieść o strasznym manju naprawdę jest taka straszna?
To historia na rozgrzewkę,
ale jeśli ktoś wie, jak ją opowiedzieć, może wzbudzić salwy śmiechu.
Będę ją dziś wykonywał. Przyjdźcie obejrzeć.
Zapraszam.
Salwy śmiechu?
Zdążycie jeszcze na opowieść Donty.
Torapyon, pyszne to ningyo-yaki.
Milcz choć przez chwilę.
Dziękuję za przybycie. Cieszę się, że tu jestem.
- Ludzie z Edo są dość niecierpliwi. - Opowie Manju Kowai.
„Jak przyjemnie kąpać się w balii ze świeżą wodą!”
„Wszedł pan już do balii?
Woda nie jest zbyt chłodna?”
„Co ty mówisz? Ma idealną temperaturę!”
„Czyżby, panie?
Jeszcze nie podgrzaliśmy balii”.
To dopiero początek.
„Zapraszam! Dziś sobie usiądziemy i chwilę porozmawiamy. Wejdźcie”.
Zjedzmy sashimi i napijmy się.
Tak mogą mówić bogacze. Nam wystarczy gorąca herbata.
Gorąca herbata?
Dlaczego tak długo cię nie było?
Na śmierć się przeraziłem!
Czym?
Poszedłem skrótem i natknąłem się na wielkiego niebieskozielonego węża!
Wystawiał jęzor i wpatrywał się we mnie!
Byłem przerażony. Myślałem, że połknie mnie w całości!
Nie ma się z czego śmiać.
Każdy się czegoś boi. Czasem bez powodu.
Ja nie znoszę widoku ślimaków.
- A ty, Kicchan? - Ja nie cierpię żab.
Ja boję się pająków.
- A ja prania. - Bo jesteś wiecznie spłukany!
Ja lękam się mrówek.
Nienawidzę koni.
Boimy się najdziwniejszych rzeczy.
Matsu, a ty czego się boisz?
Zamknij się!
Nie ma się o co złościć. Spotkaliśmy się tu...
Nie mogę już słuchać tych bredni.
Boisz się węży?
To go poskręcaj i zrób sobie opaskę na głowę!
Boisz się pająków? Ja wrzuciłbym je do natto i zjadł!
Z pajęczyną będzie kleiste.
Boisz się mrówek! Spałaszowałbym je jak ziarna sezamu z ryżem!
Gdyby się rozpierzchły, to byłoby wyzwanie.
Czy to koń, czy pająk, zjem go, nieważne ile ma nóg.
Prawdę powiadam.
Więc zjadłbyś również ramę tego paleniska?
„Dlaczego nie? Mimo że nie przepadam za rzeczami, które mogą mi zaszkodzić”.
Co w tym śmiesznego?
A bo ja wiem?
„Zatem niczego się nie boisz?”
„Nie!”
„Naprawdę?”
„Ile razy mam powtarzać? Zaraz, coś sobie przypomniałem.
Boję się tylko jednego”.
„Tak, a czego? Powiedz”.
„Nie powiem!”
„No powiedz”.
„Nie, bo mnie wyśmiejesz”.
„Nie wyśmieję. No mów”.
„No dobrze, powiem ci.
Boję się manju...”
Widzisz! Śmiejecie się!
Manju? Tych bułeczek z czerwoną fasolką?
Przestańcie!
Nie mów tego!
Dostałem dreszczy.
Muszę się położyć.
Tak boję się manju!
Czyż to nie dziwne? Bać się manju!
Może zrobimy mu psikusa?
Zawsze chciałem dać mu nauczkę.
Wciąż dworuje sobie z mojego wyglądu. Jaki jest plan?
Kupmy stertę manju i obłóżmy nimi dookoła jego poduszkę!
Dobre! Sama myśl o nich go przeraża.
Gdyby tylko zobaczył prawdziwe manju, umarłby ze strachu!
Zamordowany przez manju!
Zagrajmy w grę z karą.
Jedno z manju ma nadzienie z wasabi.
Zaraz! Nikt mnie nie uprzedzał!
„Matsu, obudź się!”
„O co chodzi? Smacznie sobie spałem.
Co się stało?
To manju! Tak się boję!”
„Tak się boję!”
Ale pikantne!
Pikantne!
„To kuzu manju! Przerażające! Kuzu manju”.
Ale ostre!
„A to manju z kasztanami! Umieram ze strachu!”
Pikantne!
„Soba manju.
Manju z makaronem to najstraszniejsze manju na świecie”.
Ale ostre!
„Soba manju”.
Ostre!
„Mówi, że się boi, ale nie przestaje ich jeść!
Chyba zrobił nas na szaro”.
„Matsu! Czego boisz się najbardziej na świecie?”
„Teraz przeraża mnie filiżanka mocnej herbaty”.
Dziękuję bardzo.
Dobra robota!
NAJBARDZIEJ NIELUBIANY
ZA KOGO NIE CHCIAŁABYŚ WYJŚĆ? Z KIM NIE CHCIAŁABYŚ PÓJŚĆ NA RANDKĘ?
KOGO NIE CHCIAŁABYŚ ZA SZEFA?
KTO TWOIM ZDANIEM ZNIKNIE?
KOGO NIE CHCIAŁABYŚ JUŻ OGLĄDAĆ?
DONBEI NAJBARDZIEJ NIELUBIANYM CELEBRYTĄ
Halo, dodzwoniłeś się do Yamazakiego.
Właśnie prowadzi. Mówi Megumi...
Nie odbieraj mojego telefonu! Halo.
Wybacz, że przerywam waszą seksualną przejażdżkę.
To nie tak, kretynie. O co chodzi?
Masz jakieś plany na dziś wieczór?
Spotkajmy się o 22 przy barze na kółkach.
Zaczekaj!
Lepiej bądź sam.
Ciasteczka rybne o 22!
Rozumiem.
Mam ochotę na hanpen, Torajiro.
Wybierz w końcu dla mnie jedno zdrobnienie.
To nie daje mi spokoju.
Gdy poszedłeś, mój brat wpadł w depresję i ostatnio blado wypada w telewizji.
Serio? Wygląda tak jak zwykle.
Niedługo będzie otwierał występ Donkichiego.
Niedobrze.
Nie?
Gdy ćwiczy, idzie mu dobrze,
ale wszystko bierze w łeb na scenie.
Nie wytrzymuje presji.
Telewidzowie go uwielbiają.
To są improwizowane gagi. Chłopak jest na skraju załamania.
Z natury jest pesymistą. Po ślubie trochę mu się odmieniło.
- Żona była bardziej sławna niż on. - Naprawdę?
Nie słyszałeś?
- Była śpiewaczką enka. - Co?
Zobacz.
- „Płacząc na ulicy Asakusa Kokusai 2”. - Druga część była popularniejsza.
Jej ojciec jest mistrzem, brat genialnym rakugoką,
a żona była słynną śpiewaczką.
Nic dziwnego, że chodzi zestresowany.
Skończyłeś ćwiczyć?
Nie możemy...
Dlaczego? Czekam już pół roku!
Saya się obudzi i muszę jeszcze nakarmić Taro.
Nie chcesz spać z tym, z którym żadna nie chciałaby spać.
- Co? - To jasne.
Spać z mężczyzną, z którym żadna by nie chciała spać.
Nikt nie chce sypiać z kobietą, która spała z takim mężczyzną.
Jedynym mężczyzną, który przespałby się z taką kobietą...
jest ten, z którym nikt nie chce spać.
O czym ty mówisz?
Sam nie wiem...
Nic już nie wiem, do cholery.
Ryu-chan, powinieneś odpocząć.
Występujesz w siedmiu programach. Za dużo tego. Musisz być wyczerpany.
Może z czegoś zrezygnujesz?
Tsuru-chan...
Muszę zadzwonić do mojego dawnego producenta.
Pytał mnie, czy nie chcę wrócić.
To nie będzie możliwe od razu,
ale matka obiecała, że zajmie się dziećmi.
Wiesz?
Idę spać.
Ryu-chan!
Mogę przejść do sedna sprawy?
To czym była ta rozmowa?
Wstępem?
Może ja...
lubię...
To znaczy,
wiesz, że powiedziałbym ci, gdyby ktoś naprawdę mi się podobał?
Myślałem o tym i doszedłem do wniosku...
że się zakochałem.
Dlaczego mi to wszystko mówisz?
Chwila.
Podoba ci się Megumi?
Już się bałem, że ja.
- Oszalałeś? - Powiedz to jej, a nie mnie.
Co ona tu robi? Miałeś przyjść sam!
Nie chciała sobie iść. Zawołam ją.
Nie!
Czeka w samochodzie,
bo tak jej kazałeś. Nie mam żadnych szans.
„Będę czekał w biurze. Hyuga”.
Pisze w gyaru-moji, jak dziewczyna. Muszę lecieć.
Co?
Popilnuj mi auta.
Pilnuj go.
Miło cię poznać!
Poznaliśmy się już wcześniej.
Przepraszam, twoja twarz nie zapada w pamięć.
Podejdź tu i powtórz to.
Nie zaprzeczaj.
Szef wydał ci rozkaz, prawda?
Na przyjęciu ślubnym...
Masz wywołać zamieszanie?
Nie zamieszanie.
Tylko coś ma się „wydarzyć”.
Mógłby się bardziej postarać.
Jaki jest plan?
Plan?
Ty mnie przygarnąłeś, jestem ci dłużny.
Jeśli wejdziesz ze mną w sojusz, szef straci twarz.
Znowu ta jego twarz.
Jej rodzice są bardzo zasadniczy!
Nawet taki zawodowiec jak ja potrzebował pół roku, by ich przekonać!
Chciałem wybrać sobie życiową partnerkę sam!
Tora!
Tak?
Spójrz na mnie!
Masz dobry plan czy nie?
Dobry plan?
Poproszę daikon, gotowane jajko i chikuwabu.
Daikon, gotowane jajko i chikuwabu?
A nie hanpen?
To też!
Ma być z soczystym nadzieniem czy raczej puszyste?
Puszyste!
Wysiądź z tego auta!
- Ale jest zimno. - Nie pochodzisz czasem z Aomori?
Jest bardzo zimno!
Masz nogi jak krab królewski!
- Upiłeś się? - Nie!
Może tak!
Nie usiądziesz?
Jest dla mnie za wysoka. Nie mam szans.
Ale zimno!
Jak coś zjesz i wypijesz, zrobi się cieplej.
Tora-volta będzie zazdrosny, jeśli nas zobaczy?
- Mówisz na niego Tora-volta? - Nie.
Jedzmy.
Czy ja...
nie zapadam w pamięć?
Co?
Wolę być znienawidzony niż zapomniany.
Jestem młodszym bratem najmniej seksownego celebryty.
Przepraszam.
Potrzebuję chwili, zanim przejdę do sedna.
Pamiętasz, jak wyśmiałaś moje ubrania?
Byłem tak wkurzony, że chciałem cię dopaść.
Moja twarz umknęła ci wśród tych wszystkich facetów.
Gdybym czegoś do ciebie nie czuł, nie zadałbym sobie takiego trudu.
Jasne.
Spójrz.
Jeszcze... go sobie nie usunąłem.
I tak mnie na to nie stać.
Nie potrafiłem z ciebie zrezygnować.
Nie poznać zakończenia tej historii.
I tak tego nie zrozumiesz.
Słuchaj...
No...
Ryuji.
Tak, Ryuji. Masz dobre serce, prawda?
Serio?
Takie dziewczyny z prowincji jak ja...
- Wiesz... - Ryuji.
Mają słabość do takich mężczyzn jak ty, Ryuji.
Ale pociągają nas też zimne dranie, takie jak Torachi.
Chociaż uważam...
Ryuji!
...że takie dziewczyny jak ja powinny chodzić z takimi facetami jak ty.
No i...
Jestem Ryuji! Robisz to celowo!
Jesteś mistrzem ciętej riposty.
To wcale nie jest dla mnie komplement.
Chcesz usłyszeć coś szokującego?
Tora-chan i Ryuji są jak tygrys i smok!
Tak.
Dlatego tak się dogadujecie!
Widzisz, jaka jestem super?
To prawda. Jesteś super, ale zamilcz.
Posłuchaj, co mam ci do powiedzenia!
Tak jest.
Przysnąłem?
- Śpij dalej. - Śniło mi się, że posikałem spodnie.
Faktycznie się zsikałem.
Idę do domu. Muszę wcześnie wstać do pracy.
Było mi miło.
Mnie też.
Powtórzmy to.
Dobrze.
Dasz mi numer?
Weź od Tora-chana.
Niby jak, głuptasie?
DONKICHI
Hayashiyate Donkichi uzyskał status shinuchi!
- Jego pierwszy występ! - Coś taki markotny?
Z drogi.
To ważny występ. Gdzie się podziewa Donta?
- Może uciekł. - Gardzi nami.
W końcu jest gwiazdą telewizji.
Kogo my tu mamy?
Wiecie co?
Żaden z moich uczniów nigdy nie uciekłby przed występem.
Nawet tych najgorszych
potrafiłem nauczyć, żeby byli odpowiedzialni i dawali z siebie wszystko!
Mistrz się uspokoi!
Uspokoić? To twój debiut w nowej roli!
Nie każ mi być spokojnym! Krew mi leci z nosa.
Donta ma otworzyć spektakl, ale nadal się nie pojawił.
Wiesz, gdzie mógł się zaszyć?
DONTA
Zostało pięć minut. Uderz w bęben.
Tak jest.
Bęben oznajmia rozpoczęcie pierwszego aktu. Kto wejdzie na scenę?
Ja!
Stój, kretynie!
- Kretynie? - Przepraszam, nie chciałem.
Zapamiętałem 80 procent...
no, może 60 procent tekstu.
Tylko 60 procent? Nie wychodź tam.
- Dlaczego nie? - Nie wychodź.
Ja wyjdę.
Jeśli ty wyjdziesz, kto wystąpi w finale?
Ja zacznę.
Tsuruko?
Tsuru-chan?
Bogowie, to Sensouji Tsuruko!
Tsuru-chan!
Kochają ją.
Chodź!
Szukałam cię w świątyni Senso-ji
Tramwajem rzecznym po rzece Sumida
Od mostu Azuma do mostu Kappa
MOST KAPPA
Od Rokku Nakamise po lunapark Hanayashiki
Donta!
HANAYASHIKI
Mój drogi Donta, Donta drogi
Znalazłeś go?
Szukałem po całej Asakusie, ale bez skutku.
Zostało nam ostatnie miejsce.
- Gdzie? - Tutaj.
Szukałam cię ze łzami w oczach Po całym Kokusai-dori
Bracie...
I co teraz?
O mało co nie popsułeś pierwszego występu Donkichiego!
Za swoje wybryki powinieneś zostać wykluczony.
Może to nie zajęcie dla ciebie.
- Skup się na telewizji. - Chwileczkę!
- W głębi serca on chce opowiadać. - Odszedłeś, więc się nie wtrącaj!
Zamierzasz go wyrzucić tak samo jak mnie?
Ryuhei nie jest taki jak ty.
Ma żonę i dwoje dzieci.
Właśnie dlatego nie powinieneś go wyrzucać.
- Na starość zajmie się klasyką. - Myślisz, że to takie proste?
Chyba żartujesz!
Czym według ciebie jest rakugo? Myślisz, że można zacząć na starość?
Wystawiam klasyczne rakugo od najmłodszych lat.
Do czegoś w życiu doszedłem.
To niedorzeczne!
Pozjadaliście wszystkie rozumy.
Wciąż szukacie łatwych rozwiązań!
Szycie ubrań, występy w telewizji... To wy marnujecie sobie życie!
Myślicie, że można zacząć opowiadać klasyczne rakugo na starość?
Kto powiedział, że ja chcę?
Komu potrzebne to barachło, głupi starcze?
Nikt nie odziedziczy twojego przydomku!
Nikt, dopóki będziesz się zachowywał tak arogancko!
Uważaj, jak się zwracasz do ojca, gnojku!
Nawet nie wiem, czy jesteś mi ojcem, czy belfrem!
- Za co? - Przestań.
To mój problem.
Im bardziej się złościsz, tym staje się to dla mnie trudniejsze.
Kochany...
Przepraszam za to, co dziś zrobiłem.
Tsuruko, Donkichi! Bardzo przepraszam.
Ale...
dajcie mi czas, żebym przemyślał swoją przyszłość.
I...
Matka płacze.
Co?
Przepraszam, Sayuri-chan.
Mieliście nie doprowadzać jej do płaczu.
Płaczesz przeze mnie?
Pytam, czy to przeze mnie.
Ryuji!
To było naprawdę żenujące. Wybacz, że musiałeś to oglądać.
Nie.
To nie było żenujące.
Pewnie skrytykujesz mnie, że mówię prosto z mostu.
Ale jest coś wspaniałego...
- w byciu rodziną. - Prosto z mostu.
Rakugo jest ciekawe, podobnie relacje rodzinne.
Nie mam doświadczenia ani w jednym, ani w drugim,
więc uczę się od twojego staruszka.
Ryuji...
Tak?
Wróć i pokaż mi, jak to wszystko wygląda.
Nigdy nie będę miał z tobą szans.
Co masz na myśli?
Megumi miała rację.
W czym?
Że ty i ja jesteśmy...
jak tygrys i...
- Halo. - Odebrałeś?
Co zamierzasz, Tora?
- Za tydzień wesele. - Wiem.
Szef nie daje mi o tym zapomnieć.
Może je przełożymy.
- Co? - Nie, trzymajcie się planu.
Spróbuję uspokoić tatę.
Nie chcę wam robić kłopotu.
Co ty wyprawiasz?
To...
KOTORA
Tygrys, tygrys, jirettaiga!
Mieszkańcy Edo...
To Manju Kowai.
Tak.
Opowiem Manju Kowai.
Swego czasu w dzielnicy Shinjuku Kabuki-cho
działał porucznik yakuzy,
równie atrakcyjny, co inteligentny.
Pewnego dnia postanowił jednak poślubić bardzo młodą kobietę,
czym napytał sobie biedy.
Bowiem porucznik ów związany był z córką swojego szefa.
Ten postanowił dać nauczkę podwładnemu,
który porzucił jego córkę.
Rozmyślał nad tym, jak to zrobić.
Z czego on jest znany?
CZEGO NIE ROBIĆ NA ŚLUBIE
Czy to nie jeden z synów Yanaki?
Jest totalnie nieśmieszny.
Nie znoszą go zwłaszcza panie.
Żałosne.
Narzeczona Hyugi też go nie cierpi.
Jest dla niej odrzucający.
Na widok jego twarzy zbiera się jej na wymioty i omdlewa.
„Naprawdę? Doskonałe wieści!”
Obmyślił plan i zwołał kolegów gangsterów.
Wygląda na to...
że ta cizia Hyugi nie znosi Donty.
Co szef nie powie?
Cały kraj go nie cierpi.
Pomyślałem sobie:
może zaprosimy go na wesele, żeby dodać przyjęciu pikanterii?
Co?
Na pewno będą sceny!
To rozkręci imprezę, nie uważasz?
JAK ZNALEŹĆ PRACĘ
Wesele?
Jestem mu coś winien, więc nie mogę odmówić.
Nie ma sprawy, ale czy oni mnie chcą?
- Może Donkichi lepiej się nada? - Nie, to musisz być ty!
Nikt inny!
Artysta ten nazywał się Anrakutei Bonta.
Był znany z tego, że nie znosiło go całe Edo,
choć to właśnie ta niechęć przysporzyła mu sławy.
Mimo to miał swoje obawy.
Poszedł więc po pomoc do młodszego brata, sklepikarza Ryu.
Nauczysz mnie rakugo?
Serio?
Tak, czegoś klasycznego.
Proszę!
Być może niektórzy z was już wiedzą, jak potoczy się ta historia.
Donta tu jest?
Chcę sobie zrobić z nim zdjęcie!
Dziewczyna była, by tak rzec, zwariowana.
Gdy zobaczysz Dontę, musisz udać, że go nie znosisz.
Dlaczego? To nie ma sensu!
- Bo... - Jest totalnym masochistą!
Masochistą?
Im gorzej go potraktujesz, tym będzie zabawniejszy.
Co ty gadasz?
Zaczekaj!
- Puszczaj! O co chodzi? - Proszę.
Powiem ci prawdę.
Bonta nie miał o niczym pojęcia.
Toshiko! Twoje małżeństwo... Don, don!
Nie rób tak! Masz opowiedzieć klasyczne rakugo.
Coś się dziś wydarzy.
Happening!
Nadszedł czas na występ gościa specjalnego.
To ktoś, kogo znacie z telewizji.
Wielkie brawa dla pana Hayashiyate Donty!
Donta!
Dziękuję. Gratuluję!
Nie!
Dziękuję bardzo!
Przedstawię dziś rakugo. W telewizji nigdy tego nie robiłem.
Nie!
Jedna z osób na widowni chyba nie lubi...
Zignoruj ją!
Dawno temu, gdy to miasto zwane było Edo...
Nie!
Nie słychać go.
Toshiko, krzycz głośniej.
Donta jest obrzydliwy!
Obrzydliwy!
- Jeszcze. - Donta jest najgorszy!
Jeszcze!
Jak ja nienawidzę Donty!
Rozbierz się, Donta!
Nie rób tego!
Rozbieram się!
Don don don! Dontagon!
Stój!
Obserwuj.
Od tej chwili nic już nie mogło powstrzymać Bonty.
Jak ryba wyjęta z wody...
Jak woda tryskająca z przerwanej tamy, kompletnie oszalał!
Tym naprawdę się zajmuję!
Stój!
Nie!
Czy to tu?
Wchodzę!
Zrobię pannie młodej kancho!
Admirale, wszedłem w tyłek na peryskopową.
Dobrze! Teraz atakuj krocze pana młodego!
Rozkaz!
Ładuj, cel, pała!
Ich flota zamilkła.
Don! Don! Don Chaka Khan!
To jest szok!
Jesteś pewny, że ona go nie lubi?
Cholera!
Bawmy się jak na Titanicu!
Jej się to podoba!
Co tu jest grane, Ginjiro?
Powiedz coś, kretynie!
Co?
Już rozumiem. To Manju Kowai!
Donta, jesteś obrzydliwy. Najobrzydliwszy!
„Jak śmiałeś mnie oszukać?”
„Co to znaczy? Nie udawaj głupca!
Tak naprawdę ona świetnie się bawi”.
Ty.
Jesteś fanką, Donty?
A skąd! Nienawidzę go.
Nie kłam!
Powiedz mi...
czego jeszcze nienawidzisz.
Domów z ogrodami, kuchni z niemieckim sprzętem
i telewizorów plazmowych.
Przepraszam.
Więc kupię ci to wszystko.
Dziękuję panu bardzo!
Tak się bałem!
„Poza tym nie znoszę słodkich bobasów!”
„Tym musicie zająć się sami!”
Dobra robota, Tora-chan!
Proszę, cola z lodami!
Uważam, że świetnie się spisałeś.
Naprawdę? Dziękuję bardzo!
Mam tu zapłatę za miesiąc.
Niczego nie nienawidzę bardziej niż pieniędzy!
- Słucham? - Żartowałem.
Ten Anrakutei Bonta z twojej opowieści to był mój Donta?
A sklepikarz Ryu...
Przykro mi, nie mogę tego ujawnić.
Dlaczego?
- Należność za miesiąc. - Chciałem...
- Zapomniałeś o kopercie. - Przepraszam, mogę dać ci je tak?
NIE PRÓBUJCIE TEGO W DOMU
- Najwyraźniej nic się nie zmieniło. - Poza tym, że zyskał pewność siebie.
Przejdę do sedna...
Znowu?
No co?
Tamtego wieczoru, gdy spotkałem się z Megumi,
obiecaliśmy sobie, że znowu się zobaczymy,
więc chciałem cię poprosić o jej numer.
Czy ty mnie słuchasz?
Spójrz!
Ten gość...
wydaje się dość osobliwy.
To nie byle kto!
Hayashiyate Kotora?
Napisy: Marcin Mituniewicz