BÜYÜLEYİCİLİK
GINJIRO
Umarım aptalca hikâyelerimi mazur görürsünüz.
Böbürlenebilir miyim?
Bir kız arkadaş yaptım. Kız arkadaş!
O değil.
Yani o da kötü değil aslında.
Ama kişisel yazarıma göre başa çıkması zor olurdu.
Şaka. Bunu yakuza kardeşim anlattı.
Alo? Tora-volta?
İsmim Tora-volta değil!
Molalarında beni aramayı bırak seni aptal.
Meşgul olduğumu söyledim!
- Kız mı? - Evet, affedersin.
Bu benim tercihim!
Alo?
Merhaba Gin-gin!
Tam burada dur!
Bu kız arkadaşım. Şirin, değil mi? Gerçekten şirin, değil mi?
İsmi Risa. Urahara'da bir butikte çalışıyor.
Meşgulüm dedim sana!
Sen aradın.
Bilmiyorum! Bu seni ilgilendirmez!
Sonra konuşuruz. Kapatıyorum.
- Kız arkadaşın mıydı? - Evet, affedersin.
Kızlar çok sinir bozucu, değil mi?
Bacaklarımı esnetebilir miyim? Affedersiniz.
Evet, yakuza kardeşim Tora-volta.
Oldukça yakışıklıdır ama hiç espri anlayışı yoktur.
Ama bir rakugoka'nın öğrencisi oldu.
200.000 yen mi?
Bunu bir düşün. Ayda 100.000 öderse 2008'e kadar bitiremez!
Yani bu, 2008'e kadar çeteden ayrılamazsın demek.
Patron bunu umursadığı için söylüyor.
Yamazaki, git ve Yanaka'yı bilgilendir.
200.000 yene yükseltelim.
Hikâye başına 200.000 yen ödeyeceğim.
İtirazın yok, değil mi?
Ayda sadece iki hikâye öğrenip hikâye başına 100.000 ödeyebilirsin.
Bu çok fazla!
Beni hafife mi alıyorsun?
- Benim için sorun yok ama... - Ayda 200.000...
Bu zor.
Şuna ne dersin Kotora?
Bana önden tüm miktarı ver,
ben de kendi hızında sana öğreteyim.
Ukalalık yapma!
Bu, ustanın oğlu Ryuji.
Rakugo'da bir deha.
Ama moda algısı hiç yok.
Daha garip bir şey var mı? 1.000 yenin altına.
Çık! Burası Tokyu Hands parti bölümü değil.
Bay Kameraman, biraz sağa çevir.
Biraz daha...
Dur!
Çok tatlı gerçekten.
Kendim hakkında çok konuştum, pardon. Kendimi seviyorum!
Neden olmasın? Bugün çok görünmeyeceğim gibi.
Neyiniz var? Bir şey mi söylemem gerekiyor?
Kaplan ve Ejderha!
Usta!
Garip bir seyirci var. Dikkat et.
- Soyulmuş yumurtaya benzeyen bir adam. - Evet.
- Koltuğu nerede? -Ön sıranın ortasında.
Dinlemek yerine rakugo derleme kitabı okuyor.
O benim arabamdı!
Üzgünüm! Öyleyse benim arabam...
Seninki turuncu olan!
- Bu. - Daha önce demiştim.
Büyük bir hata yaptın, hepiniz 1.000 dolar ödeyin.
-Ödeyin! -Ödeyeceğim.
- Sadece 10.000 dolarım var! - Ver!
Kotora! Sıra sende!
Öde yoksa seni Sumida Nehri'nde boğarım.
Hayır! Bu sadece bir oyun!
Bir amatör rakugo yarışması kazandı diye eleştirmen gibi davranıyor.
Ama geleceği parlak yeteneklerle ilgilendiği için
rakugo meraklıları arasında ünlü biri.
Acaba bugün kimi görmeye geldi. Ben olabilir miyim?
- Ben miyim? - Ben olabilirim.
"Manju Kowai" performansını izleme şansı buldum.
Doğru mu bu?
Hikâyenin ruhu konusunda ön plana çıkıyorsun.
Doruk noktasında da tempon çok iyiydi.
Saldırgan olabilecek bir hikâyeyi komik ve çizgiyi aşmayan
bir şeye çevirdin.
Harikaydı. Yeni bir rakugoka için alışılmadık bir şey.
- Sorunun varsa yüzüme söyle! - Seni övüyor.
Gerçekten övüyor.
Ancak bir şey daha söyleyeyim, bunun rakugo ile alakası yoktu.
Daha çok gangster konuşmasıydı.
- Sağ ol. - Bu övgü değildi.
Klasiklerde kendine güvenmiyorsan kendi rakugo eserlerini anlat.
Yaptığın şey saygısızlık. İntihal. Sen bir hırsızsın!
Konuşmadan önce erişteyi bırak.
Bakın kimmiş bu.
Hayashiyate Donbei'nin ikinci oğlu, Kotatsu!
Üzgünüm ama ben bıraktım.
Sevindim! İlerleme katetmiyordun zaten.
Senin "Shinagawa Shinju"n Usta Shincho'nunkiyle karşılaştırıldı.
Ama bence Shincho'nun mezar taşından daha aşağısın!
Bıraktım, yani dediklerin beni incitemez.
İşte kartvizitim.
Sitemde performansını eleştirdim, lütfen oku ve çalış.
- Yine mi buradasın Aoshima Yukio? -İsmim Awashima!
Bu ne? İğrenç!
Sadece erişteymiş.
Jumptei-Jumo, namıdiğer Awashima Yukio.
Rakugo'da çok yetenekli olduğunu duydum.
Ünlü Usta Shincho ona öğretmek istemiş ama o reddetmiş,
rakugo'da üst düzey olduğunu söylemiş.
Kotora, bu harika. Bir takipçin var.
İki tane vardı.
- O benim. - Sadece dokundum.
UDON
"Kotora bu yılın sanatçısı olacak." "Aslında zaten öyle."
"Kotora'ya âşık oldum. Herkesin harika bir zevki var!"
"Eminim yatakta iyidir."
Beni yatakta gördün mü?
- Ben demiyorum! İnsanlar yazmış! - Neyim ben?
Benim hakkımda konuşuyorlar. Neyim? Kızların oyuncağı falan mıyım?
Daha nükteli bir şey düşünmelisin! Sen geleceği parlak... Pardon.
Ünlü olup babamın ismini devralırsan tekrar rakugo yapmama gerek kalmaz.
Ben mi?
Ustanın ismini devralmak mı?
Ben gidiyorum çirkin inek.
- Eski çirkin inek! - Bu daha iyi.
Mağazaya göz kulak ol!
Sanki müşteri gelecek de.
İşler yine kötü mü?
Çok kötü. Bugün sadece bir tane metal rozet sattık.
Dergiye çıkmazsak kesinlikle batarız.
O burada!
- Ne? - Kim?
Patron Kataoka! O sokak modasının tanrısı!
İsimsiz bir tasarımcıyla milyonlar satan ayakkabılar yaptı!
Ayrıca yükselen yıldızlar keşfediyor!
Ünlü restoranlar oluşturuyor.
Mağazalarla fotoğraf kitapları yapıyor.
Meiji-dori'de yeni bir kafe tasarladı.
Parti ünlülerle doluydu!
"İş birliği" kelimesini onun icat ettiğine dair dedikodu bile var!
Birini fark ettiğinde o kişi büyük başarı kazanır!
Adamın yaptığı ne yani?
Tahmin ettiğim gibi gelmiyor...
Onu buraya getireyim.
Hayır!
Merhaba.
Hoş geldiniz.
Bir kez daha soracağım.
Beni istediğine emin misin?
Evet.
Niye Usta Shincho'yu değil de bizim ustamızı istiyorsun?
Çünkü karakterlerimiz zıt.
Çok olgunsun, seni Dev Yaşlı Büyükbaba Saati.
Tik tak! Saat üç!
Ayrıca diğer öğrencilerin iyi değil, başarılı olmam kolay olur.
- Ne dedin? - Hayır, bunun için çok erken.
Yani en alttan başlamaya isteklisin, öyle mi?
Senin için bir isim düşünmeliyiz.
Donta var,
Donkichi var,
Dontsuku var, Donburi var.
Sen Donguri'sin, değil mi?
Udon efendim.
Ona o ismi sen vermiştin! Chandongon'a ne dersin?
- Hayır! - Reddetti.
Üzgünüm ama Jumptei-Jump ismini kullanacağım
ve hayranlarım var bile!
- Bir soru! - Ne?
Sana değil!
- O kim? - Ne?
Şu kız mı?
Emin değilim.
Ben Megumi.
Memnun oldum!
Sorun ne? Kızardı!
- Belki bakirdir. - Bu kabalık!
Öyle misin gerçekten?
Nihayetinde
benim sevgilim rakugo.
Çok tatlı!
Reality şova çıkacağız.
Jounetsu tairiku mu?
Böyle bir mağazaya girince sokak modası yapımcısı moduna giriyorsun!
Bu şekilde damgalanmayı sevmem. Tek yaptığım sokaklarda yürüyüp
sıradaki büyük olayı hissetmek.
Üzgünüm.
Kategorize edilmeyi hiç sevmem.
Söylediği hiçbir şeyi anlamıyorum.
Anlıyorum! Ne dediğini tamamen anlıyorum!
Bu ortalığı yıkar!
- Cidden mi? - Bu inanılmaz!
İnanılmaz olan ne?
Bu kötü, modası geçmiş tarzı yeni ve canlandırıcı buluyorum.
Gerçekten inanılmaz!
Değil mi ama?
Ama hiç satılmıyorlar!
- Kartvizitin var mı? - Var!
Duydunuz mu? Patron burada! Tanrım!
Bu Chibi-T, bu civarda bir müzik dükkânı işletiyor.
Merhaba.
Yakında kulübümde bir parti olacak.
Sen de gel. İsmini özel konuk listesine yazdırırım.
İnanamıyorum!
Bilirsin; sanat, moda, müzik...
Tüm bariyerleri yıkıyorum.
Gayemi paylaşanlarla iş birliği yapmak istiyorum.
Ne diyorsun Ryu-chan?
Yaparım! Ryu-chan bunu kesinlikle yapar!
- Peki rakugo? - Seni arayacağım.
Seni görmezden geldi.
Bu inanılmaz! Patron'la konuştum ve ona kartvizitimi verdim!
Ryu-chan, bu senin için bir fırsat!
Bu bir iş birliği! Hayallerdeki iş birliği!
Neler olduğunu anlamıyorum ama tebrik ederim.
Rakugo'yu boş ver.
Yaşasın! Başardık!
Ben geldim!
Hoş geldin.
Hanımefendi.
Hanımefendi?
Ne oldu?
- Ne oluyor? O niye orada? - Burada bir ay eğitim görecek.
- Senin oda arkadaşın olacak. - O mu?
- Banyo için sağ olun. - Niye banyolarını kullanıyorsun?
Tora-chan! Bugün geç geldin!
- Bira ister misin? -Şirketinin yatakhanesine git!
Bana da bira getirir misin?
Hanımefendi, aşırı iyisiniz!
Bu ev yabancılarla dolu!
Ben de akrabanız değilim!
-Şerefe! -Şerefe!
Tora-chan!
Oraya gelebilir miyim?
Elbette hayır, seni aptal!
Tora-chan...
Biz çıkıyor muyuz?
- Hayır! - Ama o işi iki kere yaptık.
Sessiz ol. Onu uyandıracaksın!
Merak etme, o bakir.
Komik, değil mi? İlk kez gerçek bir bakir gördüm!
Uyu! Yarın erken kalkmayacak mısın sen?
Ben Dragon Soda'dan Yanaka...
İçeri gel.
- Affedersiniz! - E-postamı aldın mı?
Evet efendim ama beni gerçekten istiyor musunuz?
Diğer mağazalara da baktım
ama hepsi çok düzgün ve sıkıcıydı.
Senin tasarımların daha cüretkâr.
İşte el ilanlarının taslağı.
"Ateşli Dragon Night" mı?
Güzel, değil mi?
Her cumartesi Aoyama'daki bir kulüpte parti oluyor.
Sonrasında dergileri ve mağazaları dâhil edeceğiz.
Bileklikler tasarlamanı istiyorum.
Girmek için onlar kullanılacak. Bilet yerine yani.
Bilekliklerimi almadan kulübe giremeyecekler.
-Öyle mi? - Evet.
Kendi tarzında birkaç örnek tasarlayabilir misin?
İşte bu!
İşte bu! Bu bir şaka olmalı!
Ellerinize sağlık!
Miso çorbası bugün çok güzel olmuş!
Megumi'nin ailesi çiftliklerinden yeşil soğan gönderdi!
Soğanların böyle ince olmasına şaşmamalı! Günlük incelik dozu!
Buraya mı yerleşeceksin?
Usta Shonen Jump!
En azından günaydın de!
Yine mi kahvaltı etmeyeceksin?
Aç değilim. Bana neden Shonen Jump diyorsun?
- Ona karşı davranışlarına dikkat et. - Dur Kotora. Awashima.
Awashima, dinle.
Birlikte yemek yiyip sıkıcı şakalara eşlik etmek
eğitiminin parçası.
Öyleyse kahve içeyim.
Sabah yemek yediğimde beynim yavaş çalışıyor.
Öyle mi?
Kotora, yakında seni yeni bir hikâyeye başlatmalıyım.
Dur.
Bekle.
- Bakma! - Affedersin.
Bana "Manju Kowai" gibi bir kahkaha tufanı öğretir misin?
-"Cha no yu"yu deneyelim mi? -"Cha no yu" ne?
Kuramae'li bir adam varmış,
para kazanmaya takıntılıymış ve hiç hobisi yokmuş.
Sus. Dört göz! İştahımı kaçırıyorsun!
Ne ile ilgili?
Senin gibi parayla kafayı bozmuş bir adam
yaşlanmış ve bir hobi istediğine karar vermiş.
Sonra çay seremonisi yapmaya başlamış ama kimse...
Affedersin. Bugün bunu anlatacağım, dikkatlice dinle.
Tamam.
- Kırdıysam özür dilerim. - Tamam.
Sen ne anlatacaksın?
Ben hâlâ en alttayım, o yüzden "Manju Kowai" olabilir.
Sahneye mi çıkacak? Ona karşı pamuk gibisin!
Şakalarını bırak. Yemeğini ye.
Bugün ağlamaklı, özel bir çekimim var.
Beynimi kullanmama gerek yok, o yüzden yiyorum.
JUMP
Bir zamanlar para kazanmakla kafayı bozmuş
Kuramae'li bir adam varmış, hiç hobisi yokmuş.
-"Cha no yu"yu anlatıyor. - Emekli olmuş ve işini oğluna devretmiş.
- Moda tasarımcısı gibi başarılı oldum! -"Cha no yu"yu anlatıyor!
Ne?
"Sadakichi!"
"Evet! Ben Sadakichi.
Negishi, Kuramae'ye göre çok ıssız, öyle değil mi?"
Pislik! Seninle rekabet etmeye çalışıyor usta!
- Onu sahneden çekelim mi? - Dur.
Bakalım ne kadar iyi.
Kotoyu tıngırdatıyormuş!
"Kotoyu tıngırdatmazsın, çalarsın!"
Tırnakları yeterince uzun değilmiş,
bu yüzden takma tırnak takmış.
Sonra bu şekilde gözlerine kapatmış ve...
Tıngır, tıngır...
Tüm gün sigara içmek yerine bir hobi edinsenize.
Yapmak istediğim bir şey var aslında.
- Ne? -Çay seremonisi sanatı.
Genç ustanın kâseyi karıştırıp içtiğini gördüm.
Bu zarif bir hobi. Yapmalısınız.
Evet ama çok uzun zaman önce öğrenmiştim.
Nasıl yapılıyor unuttum.
Neyi unuttunuz?
Hepsini.
Öyleyse bilmiyorsunuz.
Elbette hayır Sadakichi! Tekrar yaparsam hatırlarım.
Sanırım kâseye biraz yeşil toz koyulmalı.
Yeşil soya unu olabilir.
Evet! Yeşil soya unu!
Dağlara taşınsalar bile züppeler anlamaz.
Şimdi böyle karıştırıyoruz.
Denemek istiyorum.
Acele etme. Bu şekilde karıştırdıkça köpük oluşmalı.
Garip.
Genç usta Kuramae'de yaptığında hemen köpük oluşuyordu.
Sizinkinde neredeyse köpük yok.
Belki de köpük oluşturan bir şey eklemeyi unutmuşumdur.
Sabun ağacı kabuğu?
Sabun ağacı kabuğu!
Köpürmeye başladı.
Karıştırmamıza gerek bile yok!
Biraz köpük alıp içine koyalım.
Bir yudum iç.
Önce siz.
İç. Çay seremonisinde çekinmek kabalıktır.
İç.
- Ama kuralları bilmiyorum. - Elbette!
Sana kuralları öğretmedim. Elbette!
Bu şekilde
avucuna koyuyorsun.
Sonra üç kere çeviriyorsun.
Çeviriyor muyuz?
Sonra da ağzına götürüyorsun.
Ama çok fazla köpük var.
Evet.
Köpükleri
diğer tarafa...
...üflemelisin.
Çok zarif.
İç!
"Şimdi!"
Yeni adam çok iyi performans sergiliyor.
Pek bana hitap etmiyor.
"Zarif, değil mi?"
"Evet efendim. Zarif şeylerin mideyi kızıştırdığını fark etmemiştim!"
"Zarafete kıymet vermeyi öğrendiğini görüyorum."
Üzgünüm.
Belki usta farklı bir hikâye anlatır.
DONBEI
Seni bekliyorduk Don-chan!
Beni izlemeye geldiğiniz için teşekkür ederim.
Japonca'da furyu diye güzel bir kelime var, zarafet demek.
Vay! Geleceği parlak! İnanılmaz bir şey!
Çoğu bileklik havlu gibi materyallerden yapılır,
ben fileli yapmaya karar verdim!
Yani bu teri emmeyen bir ter bandı mı? İnanılmaz!
"Furyu", gerçek anlamını anlayanlar için
olağanüstüdür.
Ama hiç fikri olmayanlar için sadece sıkıcı bir şeydir.
Don-chan da "Cha no yu"yu anlatıyor!
Bir zamanlar bir adam varmış...
Yine "Cha no yu"! Ne oluyor?
- Affedersin! - Tofu dükkânının ustası gelmiş!
- Merhaba! - Boş konuşma ve acele et.
Tamam!
Aceleniz var gibi.
Bana karşı yıllardır naziktin ama taşınıyoruz.
Ben de taşınıyorum!
Ama işin çok iyi gidiyor!
Senin de! Mekânına marangoz çağırmadın mı?
Dinle, büyük patrondan bir mektup aldım.
- Beni çay seremonisine davet etti. - Seni de mi?
Sen de mi mektup aldın?
Çay seremonilerinin birçok meşakkatli kuralı var.
Mahcup olmak istemedim...
Bugün reddettim, yarın gelmemi söyledi.
Uzaklara gitmedikçe bundan kaçış yok.
Ailem bu konuda toplantı bile yaptı!
Büyükannem ailemizin hiç bu kadar utanmadığını
ve cahilliğimin ailemize utanç getirmesine izin veremeyeceğini söyledi.
Çay seremonisinin beni bulamayacağı bir kasabaya taşınmaya karar verdim!
Don-chan'ın anlatımı başka bir seviye!
"Eminim yandaki öğretmen de mektup almıştır!"
"En azından bir öğretmen kuralları düzgün şekilde bilir!"
"Affedersiniz!"
Affedersiniz!
Evim şu anda biraz dağınık.
- Affedersiniz! - Meşgul gibisiniz.
Garip bir nedenden ötürü taşınmak zorundayım.
Bu sıralar taşınmak moda oldu herhâlde.
Büyük patron sana da mektup gönderdi, değil mi?
Gülünç duruma düşmemek için taşınıyorsun, değil mi?
Falcı mısın sen?
Çay seremonisi kurallarını sen de mi bilmiyorsun?
Fincandan içmeyi biliyorum ama...
Harika! Taşınmak zorunda kalmayacağız!
Ama bilmeniz gereken çok şey var!
Sorun olmaz! Hadi gidelim!
Üç adam emekli adamı izleyip taklit etmeye karar verir...
Ama o da onları taklit etmeyi planlıyordur.
Kimse güvenilir değildir.
Buyur.
Büzülüp kafamızı böyle hareket ettirmeliyiz demek.
Sıra sende.
Çok zarif.
- Geldik! - Geldik!
Uzun zaman oldu!
Buradasın!
Bu bir iş birliği! Bunları Patron Kataoka üretiyor.
- Cidden mi? - Bana resmî bir teklif yaptı!
Tasarımlarımı beğenirse ayda iki bin tane sipariş verecek.
Harika!
Usta! Bak! Bu Ryuji'nin son tasarımı!
Ginza'da barlara gittiğimizde
onları giyip kadınları baştan çıkarabiliriz.
Awashima nerede?
- Yukarıda. - Buraya çağır.
Don-chan! Ryuji'ye en azından fikrini söylesene.
Hayır, sağ ol.
Ne bunlar?
Hiç kötü değil.
Çok zarif.
Benimle dalga mı geçiyorsun?
Elbette.
Aptalca bir hobi için fikrimi söylemenin anlamı ne?
Bu hobi değil!
Öyleyse iş adamı olana kadar bu eve gelme!
Usta!
- Seni inatçı... - Dur Ryuji! Sen de usta!
Sayuri-chan ağlıyor!
- Ne? - Boş verin, ağlamıyormuş.
Bunda yeniyim, zamanlama yanlış oldu.
Bu?
Tamam.
Kotora.
Bugün
"Cha no yu"nun iki farklı yorumunu duydun. Ne düşünüyorsun?
- Açık konuşayım mı? - Tabii.
Awashima'nınki beni güldürdü.
Ama tekrar dinlemek istediğim seninki.
Öyle mi? Anladım.
Gördüğün gibi klasik bir hikâye anlatıcıya göre değişebilir.
Bunu bu kadar ilginç kılan bu.
Doğru bir versiyon yok.
Yani Kotora,
mesele nasıl düzenlediğinle alakalı.
Hayır.
Ben düzenlemeyeceğim. Onu dinledikten sonra fark ettim ki
genç ya da tecrübesiz olmak mazeret olamaz.
Bu sefer değiştirmeden anlatacağım.
Evet.
Öyle yapacağım.
Anladım. Pekâlâ öyleyse.
Tamam. Anladım.
Göreyim seni.
Neyse, Awashima...
Evet?
Üzgünüm ama sana öğretebileceğim bir şey yok.
Usta.
Harika yeteneklerin var. Bu önemli.
Klasikleri kendi tarzında anlatıyorsun.
Ama...
Mesele birinden öğrenmeye geldiğinde
tavırların doğru değil.
Öğrenmeye ilgisi olmayan birine harcayacak vaktim yok.
Üzgünüm
ama bu evden gitmeni istiyorum.
Teşekkür ederim.
YANAKA HAYASHIYATE DONBEI
Bekle!
"Cha no yu" versiyonunu beğendim.
Söylemek istedim.
Rekabet edip ilk kimin yükseleceğini görelim.
- Ne? - Seni tekrar izlemeye geleceğim.
Tamam.
MASTER HAYASHIYATE DONBEI'YE GİDER
Herkes jöleli şeker ister!
Çay seremonisinde şeker için çok harcamak israftır.
Tatlı patatesleri şeker ve balla kaynatıp kendi ucuz şekerlerini
yapmaya karar verirler.
Susam yağları yoktur, kaplamak için kandil yağı kullanırlar.
Şeker dıştan iyi görünür ama tadı berbattır.
Ona Rikyu Manju derler ve...
"Kotora bitmiş!"
"Hayal kırıklığı. Sıkıcı bir klasik rakugo."
"Yetenekli olduğunu düşünmekle yanılmışım."
-"Ama yatakta yine de iyidir bence." - Ne dediklerini bilmiyorlar.
Başardığını düşünüyorsun ama sonra her şey bitiyor.
Bitiş sözlerini hâlâ anlamıyorum.
Şeker yiyen konuklar tuvalete giderler
ve pencereden dışarı atarlar, bir çiftçiyi yüzünden vururlar.
Adam da "Yine çay seremonisi yapıyorlar" der.
Bu komik mi?
- Yani mantıklı. - Nasıl?
Konuklar onları yer gibi davranıyorlarmış ama atıyorlarmış.
Çiftçi bunu birçok kez görmüş ve "Yine seremoni yapıyorlar" demiş.
- Zekisin. - Anladın mı?
Hayır. Neden tuvalete gidiyorlar?
Kötü yemek yediğimde kötü olduğunu söylerim.
Onlara iyilik yapıyorum.
Ne düşünüyorsunuz?
Dandik.
Sorunu ne onun?
Kataoka henüz onaylamadı sanırım.
O harika biri. Ama ciddi bir yorum yapmıyor.
Her toplantı yaptığımızda insanlar gelip onu bunu diyorlar.
O da sürekli "Geleceği parlak" falan diyor.
İlk başta heyecanlanmıştım ama hiçbir şeye karar verilmedi.
Şu anda kafam çok karışık.
Biliyorum, eziğim!
Ama ezik olsam da tarzımda ısrarcıyım!
Ama böyle giderse mutlu olmayacağım bir şey yapmak zorunda kalacağım.
Bunun da hiç iyi olduğunu düşünmüyorum.
Sanırım benim de kafam karışıyor.
Niye?
Kolay olanı yapmaya devam edersem gelişemeyeceğimi fark ettim.
O yüzden en temele dönmeye karar verdim ama insanlar bittiğimi söylüyor.
Han-chan?
Oden'in güzel mi?
Elbette! Bu geceki oden bu yılın en iyisi, değil mi?
İnsanlar çok basit.
Ne?
Oden berbat olsa bile
aşçının çok fazla öz güveni varsa yine de yersin.
Tuvalete düşen eldivene benzeyen kahverengi olanı versene.
Kinchaku kızarmış tofu!
Donta'yı izlediğimde...
Bir şey mi oldu?
Nasıl hissediyorsun Donta-san?
Kız kardeşler yıllardır ayrı...
Geçen gün Donta'nın aslında rakugo'yu sevdiğini söyledin.
Ama artık yapmıyor.
TV'ye çıkıp meşhur olduktan sonra
rakugo yapması gerektiğini düşünüyor.
Çok fazla ağlıyor.
Kendiminkileri yapıp klasik olanları sonra mı yapmalıyım?
Yoksa usta gibi klasiklere mi sadık kalmalıyım?
Karar vermem gerekiyor.
- Hadi geneleve gidelim! - Neden?
Çünkü bir yakuza öyle der.
Üzgünüm.
Biraz daha devam edeceğim.
Doğru.
Unuttum. Megumi'nin numarası.
- Hayır! Şimdi olmaz! - Sorun değil, al.
- Al! - Hayır!
- Hadi ama! - Hayır!
- Niye almıyorsun? - Hayır!
- Alsana! - Hayır!
Kahretsin! Ben...
Yetersiz! Sana puan yok!
Uchimura o reaksiyonu asla kabul etmez! - Uchimura da kim?
Ben Dragon Soda'dan Ryuji! Bileklik örnekleri getirdim.
Üzgünüm, yarın tekrar gelir misin? Şu anda kimse yok.
Senin fikrin için geldim.
Bu Urahara Ejderhası'nın alevler içindeki bir simgesi!
Etkinlik için bilet görevi görüyor
ve sağlam kumaştan yapıldı, günlük takılabilir.
Maliyeti ne olacak?
Giriş ücretini hesapladığımızda tanesi sadece 3.500 yen.
- Zarar edersin! - Sorun değil.
Dragon Soda'nın reklamını yapsın yeter.
Tamam. Bu olsun.
Geleceği parlak ve inanılmaz bir şey!
Evet!
KOTORA
Kaplan, kaplan, jirettaiga!
Yaşasın!
Ne olduğunu anlamayanlar için furyu ya da zariflik
sıkıcı bir şeydir.
Yine mi "Cha no yu"?
Geçici hevesler gerçek birer sorun.
Kısa bir süre önce yeni ve havalı bir şey radikal olarak adlandırılırdı.
Ama günümüzde "geleceği parlak", "inanılmaz" gibi kelimeler kullanılıyor.
Yani bu "geleceği parlak" rakugo'yu izlemeye gelen seyirciler "inanılmaz".
Mağaza sahibi Ryu...
-İşte bunu bekliyorduk! - Başlamadım bile!
Neye gülüyorsunuz?
Mağaza sahibi Ryu'nun sonunda bir müşterisi olur,
bu devirde "şovmen" denecek biri.
Günümüzün tabiriyle bir yapımcı.
Şovmen etkinlik düzenlemeye karar verir.
Etkinliğin ismi Dragon Night.
İşlere renk katmak için katılanlara takılmak üzere
Ryu'ya bileklik yaptırmaya karar verir.
Bu, Ryu'nun yakaladığı en büyük fırsattır.
Yapabileceği en iyi bilekliği yapmaya çalışır.
Kes şunu!
Maalesef Ryu'nun hiç parası yoktur.
Ayrıca babası inatçıdır ve boynuna kadar borca batmıştır!
Kapısını çalabileceği tek kişi abisi Anrakutei Bonta'dır.
Babama söyleme.
Abi...
Geçen sen bana yardım etmiştin. Arada bir abilik yapayım.
Ama...
Abi...
Bir ünlüyü hafife alma!
Bu yeterli değil!
Bu teşekkür mektubum. Oku.
Yardım bulması için Risa'yı gönderir.
Bu kız arkadaşım.
- Memnun oldum. -İsmin ne?
Risa.
Öyle mi? Risa-chan mı?
Kendine ne tatlı bir kız bulmuşsun!
Çok entelektüel ve yakışıklısın! Kaç yaşındasın?
54.
Hiç göstermiyorsun!
Yaşını hiç göstermiyorsun! Çok genç duruyorsun!
Ne kadar lazım?
Parayı bulur ve tasarımını yapar.
İşi bitirir ve 10 gün sonra nihai ürünü teslim alır.
Sorun ne?
Bu da ne? Bu tamamen farklı.
Ama şovmen başkasından bileklikleri
tekrar tasarlamasını istemiştir.
Ryu bunu kabul etmez, yakınmak için şovmene gider.
"Efendim!"
- Bunun anlamı ne? Anlamıyorum! -Üzgünüm, biraz düzelttirmem gerekti.
Biraz mı? Tamamen farklı olmuş!
Maliyeti düşük tutmalıydık ve seninle ilk defa çalıştığım için
ondan yardım istedim çünkü tasarım konusunda iyi.
- En azından önceden söyleyebilirdiniz. - Bir dahakine söylerim.
Ama bence daha iyi oldular.
Buradaki insanlar bayıldılar.
Böyle şeyler bizim meslekte olur.
Müşterisi Edo'daki en güçlü şovmendir
ve daha şimdiden borca batmıştır.
Ryu yumruğunu sıkar ve mağazasına döner.
Dragon Night yaklaşırken uzun zamandır boş olan mağaza
müşterilerle dolup taşmaya başlar.
Herkes "geleceği parlak" ve "inanılmaz" der.
Bu harika Ryu-chan! Patron etkisi!
Evet.
Biliyorum, kabul etmezsin
ama tek yapman gereken yeni müşterileri tutmak.
Değil mi?
Takeshi! Uzun zaman oldu!
- Megumi-chan! - Nasılsın?
İyiyim!
Ryuji!
Yaka kartı falan mı takayım?
Tora-chan nerede? Onunla burada buluşacağım.
Henüz gelmedi.
Bu senin tarzın değil Ryuji-kun.
Çok düz ve sıradan.
Bu dandik ama daha çok beğendim!
Değil mi?
Diğeri berbat, değil mi?
Teşekkür ederim Megu...
- Yaşasın! Takeshi! - Sarıl bana!
Ne yapıyorsun Ryuji?
Ryuji?
Ne oluyor?
Onları geri getirdim. İşte kazandığımız para.
Hepsi burada.
Kabul edemeyeceğim bir ürünün mağazamda satılmasına dayanamıyorum.
Bu da ne? Sana yeni müşterileri kim getirdi?
Sorun değil! Müşterimin olmamasını kafaya takmam.
Gidiyorum.
Git boktan kişilerle iş birliği yap!
Ryu dürüstlüğünü korumak için harika bir fırsatı geri çevirmiştir.
Asıl hikâye burada bitiyor.
Ama hikâyeyi duyan bir adam bunda yer almak istediğine karar verir.
PATRON-K ALEVLİ DRAGON NIGHT'I SUNAR
O bileklik olmaz.
- Neden? Dragon Soda'dan aldım. -Üzgünüm, artık onları orada satmıyorlar.
Neden? Neticede bu Dragon Night.
Ne oluyor?
Beni hatırladın mı?
Ryu'nun mağazasında tanışmıştık. Selamımı söyle.
Dur!
Bana tek bir şey söyle.
Ne?
Ryu'nun kıyafetlerine bakıp "geleceği parlak" dediğinde
ciddi miydin?
Öyle mi dedim?
Anlık bir şeydi sadece.
"Başarılı olacak" ya da "işi bitmiş" dediğinde
insanlar etkileniyor.
Neden, biliyor musun?
Çünkü çaresizler!
Çaresizce bir şey olmak istiyorlar,
harika bir şey bulmak, ilginç bir şey yaratmak istiyorlar.
Bunu yaparken kendilerini yıpratıyorlar!
Duydun mu beni?
Kelimelerine dikkat et!
Özür dilerim. Son bir şey var.
Bu günlerde rakugo'nun "geleceği parlak" gibi.
DAVETİYE
Asla abim gibi olamam.
Ne?
Ama asla babam gibi de olmayacağım!
Sevdiğim şeyi tasarlayacağım ve onları satacağım!
- Dürüst bir şekilde. - Ben de.
Anlatmak istediğim hikâyeleri anlatacağım.
Sen de dürüstsün.
Öyle miyim?
Elbette öylesin.
-Öylesin. - Karışma sen!
Neden?
Sabaha kadar süren çılgın etkinlik Dragon Night
her cumartesi Aoyama'da düzenlenir.
Yakınlarda eski bir tapınak vardır,
kestirme olduğundan tüm gençler partiden sonra mezarlıktan geçerler.
Pazar sabahı erken saatlerde rahip yerleri süpürürken...
Bu şeye kimin ihtiyacı olur? Çok dandik!
"Yine Dragon Night düzenlenmiş olmalı."
Evet! Bu "Cha no yu" değil ama harikaydı!
İşte yeşil çaylı içeceğin!
Mağaza sahibi Ryu ve babasını hâlâ merak ediyorum.
Borcu olan inatçı bir baba. Bu şüphesiz...
Bu bilgiyi veremem!
İşte.
Ders ücreti.
Tamam.
Eksiksiz.
Awashima-kun iyi bir öğretmen bulmuş.
Bugün beni izlemeye geldi.
Öğretmeni Takadatei Babahiko,
namıdiğer Överek Öldüren Babahiko.
Öğrencilerini çok fazla pohpohlamasıyla tanınan biri.
Katı eğitim herkeste işe yaramıyor.
İyi haberlerim daha bitmedi!
Başka ne var?
Dontsuku'yu ikinci kademeye terfi ettirmeyi düşünüyorum.
- Yani seni de terfi ettiriyoruz! - Beni mi? İkinci kademeye mi?
Artık daha da zorlaşacak, o yüzden çok çalış.
Usta. Bunu yanlış takıyorsun.
Evet.
Bileğime çok küçük geldi.
Bu ayın parası.
Birazcık daha tutmak istedim.
- Ben... - Ukalalık yapma!
Seni Sumida Nehri'nde boğarım!
Zarf nerede?
Olamaz! Yine unuttum!
- Hadi nehre gidelim. - Hayır! Yapma.
- Hadi, gidiyoruz! Gel. - Hayır!
Alt yazı çevirmeni: Melih Atahan