FASCYNACJA
Jeśli kobieta po trzydziestce jest samotna,
przypina jej się łatkę „niezaradnej”.
W przypadku mężczyzn bywa zgoła inaczej.
HARRY POTTER
Wychodzimy.
Trzymajcie.
Proszę.
Po drodze zjedzcie sobie coś smacznego.
Mówisz poważnie?
Dziękujemy!
Bracie.
W tym miesiącu słabo stoję.
Nie możesz wiecznie polegać na bracie.
- Przepraszam. - Proszę.
Samotni mężczyźni po trzydziestce mają z czego wydawać.
Ale gdy tylko założą rodzinę...
Wychodzimy.
Chwila!
Co się tak pękacie?
Skąd ten dialekt Kansai?
Nie mam na mleko dla dziecka.
Poratujecie?
Co jest?
Nie róbta ze mnie durnia.
Atak z bańki!
Rabunek to najszybszy sposób na zdobycie pieniędzy.
Co ty wyprawiasz?
Yakuza!
To terytorium Ryuseikai!
Żałosne.
Czasem zdarza się,
że młoda kobieta wspiera swojego mężczyznę w ramach inwestycji.
Bywa też tak, że staje się to dla niej zbyt dużym obciążeniem.
Bon na ryż?
Dużo na ten temat myślałam.
Nie chcę, żebyśmy przestali się przyjaźnić tylko dlatego, że jesteś biedny, Ryuji.
Ale gdybym dała ci pieniądze, uraziłabym twoją dumę.
Więc dajesz mi bon na ryż?
Oprócz tego sieciówkę i kartę podarunkową.
Żadne podróbki.
Darmowy posiłek w Curry House i kawa gratis w Anna Miller’s.
Drink w barze Uotami.
I...
Ty płaczesz?
Wcale nie!
Męski świat to wieczna rywalizacja.
A w każdym meczu nie da się wygrać.
Słucham?
Już czas?
Więc chyba nie mam wyjścia.
Tygrys i smok!
- Tak! - Kotora.
Poproszę szczoteczkę elektryczną.
Po co?
Do mycia zębów.
Zdobywam poduszkę.
Nie ma mowy, głupku.
Nie zdradzasz, czego naprawdę chcesz!
Powtórzę. Jestem sprzedawcą, który ma na stanie wszystko.
Wy mówicie, czego chcecie, a ja pytam, po co wam to potrzebne.
Odpowiadacie dowcipnie.
- Rozumiem. - Donkichi.
Poproszę emonkake.
Po co?
Powieszę na nim gadatliwych polityków.
- Śmieszne to było. - Co to emonkake?
Wieszak na kimono.
Nie wiedziałeś?
Ja!
Wieszak, wieszak, wiesz jak!
Co to ma być? Trzymaj się zasad.
Zamknij się!
- Przestańcie! - Utopię cię w zatoce!
Oh! Giri Giri Boys?
Klasyczny repertuar nie przyciągnie klientów.
Nie mów tak.
Nie podoba mi się to.
Nie lekceważ fanatyków rakugo!
A teraz zaprezentujemy poemat literowy w oparciu o zadane słowo.
Na przykład „ananas”.
Ananas!
- A na nas spada! - Dobrze.
Nagle i niespodziewanie!
Ale jest taki soczysty!
Nawet dojrzały!
Sam bym go zjadł!
Udało się! Raz, dwa!
Oh! Giri Giri!
Beznadzieja.
Świetnie wam poszło! Dobra robota.
Tylko po co te wrzaski?
Odstraszycie nam widzów!
Nieźle jak na pierwszy raz. Yamazaki, daj każdemu z nich poduszkę.
Mistrzu!
Rywalizacja jest zaciekła.
Chcesz spróbować?
Tak.
Mam pewne obawy.
No to do dzieła.
Jakie by ci dać słowo?
Może yakuzaishi?
„Ya” jak yakuzaishi.
„Ya”... Co tam jest?
Czy to „ya”?
Yakuza!
Świetnie!
Dobrze!
„Yak” też by przeszedł.
Przejdźmy dalej.
Przydałoby się uczcić to smakowitym sukiyaki.
Pierwszy występ Oh Giri Giri Boys.
Tak!
Sukiyaki swoją drogą, ale może pójdziemy na striptiz?
Do dzielnicy Yoshiwara?
Tak!
Podroby, żeby dodać sobie energii, kabaret, żeby się rozerwać,
tańce w klubie ze striptizem, a wreszcie salon masażu!
Co sądzicie o przybytku Dougenzaka Crystal?
Przeżyjemy to?
Nie, kretynie!
Małolaty chodzą do zoo w Ueno!
W naszym lokalu w Ueno dziewczyny obsługują w bieliźnie.
Jesteś gość! Chcę się do nich poprzytulać!
Pędem, członkowie klubu Erotyczne Eksploracje!
Nie idę z wami.
Sam chciałeś świętować.
Mam film z wypożyczalni do obejrzenia.
Pornosa? Pewnie Magic Mirror!
Nie, Samotne serca.
Na razie.
Nie lubi koszarowego humoru.
Myślałem, że wszyscy faceci to lubią.
Nigdy nie wspominał o żadnej dziewczynie.
Nie jest gejem, za to maminsynkiem.
Mieszka z rozwiedzioną matką.
Jeździ za nim na występy poza miastem!
Pyszne to jajeczko.
Kupiłam najlepsze, specjalnie dla ciebie.
Ja też coś dla ciebie mam.
Piękna, ale czy nie nazbyt śmiała?
Ależ skąd! Jesteś młoda i będziesz świetnie wyglądać!
Mój chłopczyk!
- Okropne! - Nie ma rodzeństwa?
Podobno w okolicy mieszkają jego trzy siostry.
Seksowne?
Starsze od niego. Wiesz, ile mogą mieć lat?
Umieram z głodu.
To sukiyaki! Mogę trochę?
- Zachowuj się! - Jestem u siebie w domu!
Mój mąż...
Zaczekaj, okulary mi zaparowały.
Przez siostry nabawił się gynofobii.
Mistrz chciał mu kiedyś zaaranżować małżeństwo.
Może chociaż się z nią spotkaj?
Boli mnie brzuch.
Widziałeś jej zdjęcie?
Piękna jak sen. Można utonąć w jej oczach.
Na zdjęciach nie widać, że ktoś drapie się po tyłku i ma w oczach śpiochy.
Śpiochy? Ale z ciebie dziwak.
Może zadzwonimy do niej i zaprosimy ją tutaj?
- Dzwoń, Sayuri. - Już się robi!
Nie!
- Donkichi! Co ty wyczyniasz? Przestań! - Nie!
Don-chan?
To straszne.
Sama rozmowa o nim wpędza mój interes w samotność.
Don, don, don, Szarapowa!
Szarapowa...
I ty masz takie wzięcie, młody?
Przepraszam, jestem śpiący.
To nie fair! Ja też tak chcę!
Naprzód, Erotyczne Eksploracje! Zmieniamy lokal!
Dziś nie mogę.
Nie możesz?
Złaź.
Katsuko Shiraishi, lat 35. Pożyczyła około dwóch milionów jenów.
Jeśli nie zapłaci dziś, to musimy ściągnąć dług.
Jest bankrutką.
Nie możemy jej zmusić, żeby zapłaciła w tym miesiącu?
Ktoś może stać za jej biznesem.
Może to niewiele, ale każdy pieniądz dla Ryuseikai się liczy.
Prześwietl ją.
Daj pogadać z szefem.
O co chodzi, Tora?
Czy Ginjiro może to załatwić na własną rękę?
A dlaczego?
Jeśli cały czas będę mu pomagał, to nie złapie rytmu
i nie będzie się rozwijał.
Tora.
Ja kiedyś od was odejdę,
ale Ginjiro zostanie.
Gdy stanie się samodzielny,
Ryuseikai tylko na tym zyska.
Ucieka!
Bielizna!
Co? Nie słyszę ciebie.
To nie ja zostanę przywódcą Ryuseikai, tylko pański syn.
- Masz całkowitą rację! - Co ty robisz?
Milcz!
Yakuza nie powinien nocą przesiadywać w domu!
Nie wiedziałem, że tak ci zależy na naszej grupie.
Jestem zbyt miękki wobec syna.
Przepraszam!
Bielizna!
Titanic!
Rozumiem. Jeśli coś pójdzie nie tak, to mu pomogę.
Przepraszam, muszę kończyć.
Mój Eros!
Bielizna!
Gonić je!
Otoczyć!
Do boju, Don!
Czekaliśmy na ciebie, Don-chan!
Dziękuję wam za przybycie.
Faktem jest, że rodzice bez przerwy martwią się o swoje dzieci.
To Akegarasu!
No, Akegarasu.
- Znasz? - Wtedy by mnie tu nie było!
Jeden z moich synów się wyprowadził i do dziś nie wrócił.
Ciągle rozwieszam na słupach plakaty.
Gdyby zapodział się u was, dajcie mi znać.
Beznadzieja!
- Przepraszam! Co jest? - Lepiej na to nie patrz.
Gotowi?
Kręcimy!
Niech ktoś się ze mną umówi!
Minęły już trzy godziny.
Nikt mnie nie chce.
Słyszałem, że w Harajuku łatwo o randkę.
Niech ktoś mnie zaprosi!
Rodzice martwią się, jeśli syn prowadzi zbyt swawolne życie.
Lecz jeśli traktuje je zbyt poważnie, jest to dla nich równie niepokojące.
„Ojcze, wróciłem”.
„Jak sprawy w świątyni Inari?”
„Tłoczno z uwagi na odprawianą ceremonię”.
„Rozumiem. To dobrze”.
Po złożeniu czci bóstwu Inari
poczęstowano mnie ryżem z czerwoną fasolą.
Jedzenie było tak smaczne, że wziąłem trzy dokładki.
Mój drogi, jesteś synem właściciela ziemskiego!
Nie możesz żebrać o strawę na święcie, na którym roi się od chłopów.
Czas dorosnąć, synu.
Kupiec powinien być człowiekiem światowym.
Poznawać ludzi i orientować się w niuansach.
Idźże i zabaw się.
Podobno za świątynią Kannon jest inna kapliczka ku czci Inari.
Za świątynią Kannon?
Mogę ją odwiedzić?
Kto ci to powiedział?
Genbei i Tasuke.
Oto i oni.
Idź już. Chyba że chcesz spędzić noc tutaj.
Grupowa randka?
Tego dnia teatr jest zamknięty.
Zorganizujmy randkę, żeby znaleźć dziewczynę Donkichiemu.
Gość jest po czterdziestce. To na nic.
Duo Ryu-Ryu postara się zauroczyć panie.
Ja potrafię zagadać panienkę przy barze.
- Przydam się. - Ale jak nakłonimy go, żeby poszedł?
W życiu się nie zgodzi.
Spóźniłem się!
Przepraszam!
Ojciec kazał mi się ubrać odpowiednio do okazji.
Więc zmieniłem odzienie.
- Masz pieniądze na ofiarę? - O tak, sporo.
To może chodźmy się napić?
Nie, dziękuję, ja nie piję.
Nie frasuj się rachunkiem. Później my...
Wykluczone.
Ojciec ostrzegał mnie, że macie w mieście złą reputację.
Nie chcę zostać waszym dłużnikiem.
Słyszałeś? Mamy złą reputację.
Wypili kilka głębszych i poszli.
Zmierzchało, gdy tłum zgromadził się u brzegów rzeki.
„Jaka ciżba! Czy oni wszyscy chcą oddać cześć bóstwu Inari?”
„Niekoniecznie. Niektórzy odchodzą po odprawieniu modłów”.
To dziwne. Nie widzę bramy torii.
Jesteś bardzo spostrzegawczy.
Zamiast torii mają tu wielką bramę zwaną Omon.
Co to jest Omon?
Brama do Yoshiwary.
Teraz już kapuję.
Tyle ci to zajęło? Beznadzieja.
Wkręćmy go, że mamy występ poza miastem
i chodźmy do hotelu, gdzie dowie się, że to grupowa randka!
- Co wy na to? - Świetny pomysł!
Jak już tam będziemy, to na pewno sam nie wróci!
Genbei, Tansuke, jesteśmy w Yoshiwarze!
- Istotnie. - Jak to?
Zgodziłem się, bo myślałem, że idziemy do świątyni!
Jesteście okropni!
Nie bądź beksą.
Bez obaw. Twój ojciec o wszystkim wiedział.
Mój ojciec jest mniej surowy niż reszta rodziny.
Muszę iść.
Za chwilę przyjdą niewiasty i będziemy ucztować.
Wracaj do domu, jeśli chcesz.
Ale mniemam, że nie znasz reguł panujących w dzielnicy Yoshiwara?
Przekroczyłeś bramę Omon, której strzeże budzący grozę strażnik.
Zapamiętuje każdego, kto przez nią przejdzie.
Jeśli wyjdziesz bez nas, gotów pomyśleć, że coś knujesz.
Zwiąże cię!
Stój, czterooki!
- Naprawdę? - Nigdy nie słyszałem...
Tak, to szczera prawda!
Jeden nieszczęśnik leży spętany od początku okresu Genroku!
Nie!
Co to za upiorny śmiech?
- Zamknij się, była krowo! - Robisz coś 31?
Odpuść sobie.
Mam iść na randkę z pracownicą na pół etatu?
Grupowa randka?
Jak się nie przymkniesz, pojadę ci po pensji!
Zostaw to mnie.
- Znam łatwe dziewczyny i chętne mężatki. - A przewodniczki?
Młody pan się krępuje?
Straszna z niego beksa.
Co najmniej, jakby ktoś umarł!
Urocze.
Co?
Ci niegodziwcy będą cię nadal prześladować,
jeśli tu zostaniesz.
Chodźmy do mojej izby.
Chodź.
Wykluczone! Nie zgadzam się!
- Halo, Megumi? - Nie dzwoń do niej!
Grupowa randka? Brzmi fajnie!
Bo tak będzie!
Zaproś koleżanki. Na całą noc.
Nie ma sprawy! Jakie dziewczyny zaprosić?
Ładne.
Wszystkie przewodniczki są ładne.
„Ładna” może oznaczać wiele rzeczy.
Naprawdę przyjdziesz? Mówi Ryuji.
Całonocna wycieczka do gorących źródeł.
Będziemy tam do rana.
Ryuji, masz kosmate myśli.
Załatw to.
Ile? Pięć włącznie z tobą.
Dobra, dzięki!
Bracie.
Co się dzieje?
Ja...
Dobrze mieć takiego brata.
Dobrze jej powiedziałem?
- Ma zabrać pięć dziewczyn. - Zaczekaj.
Mogę się przebiec?
Pewnie.
Jadę na całonocną wycieczkę z Megumi!
Pięciu chłopa. Ja, ty, Donkichi...
- Udon umie rozluźnić atmosferę. - Jeszcze jeden. Kto?
Patrzycie na niego.
Ja! Chibi-T, czyli Takeshi!
Wiesz, co to ogiri?
Ogiri?
Poemat literowy. Znasz się na tym?
Nie jedziemy tam tylko po to, żeby się zabawić.
Zostaje Donburi albo Dontsuku.
A Kotora?
- Nie ma opcji! - Jaja sobie robisz!
Ten tępy przystojniak?
To napakowane testosteronem monstrum? Sprzątnie nam Megumi i pozostałe laski!
Nawet nie zna się na ogiri!
Przestańcie. Zakłuło mnie w plecach.
Boję się. Nie mogę się odwrócić.
Kroi się coś ciekawego.
Nie jesteś na występie?
Zerwałem się z niego. Chyba coś przeczuwałem.
O co biega?
Będzie ogiri?
Występujecie? Kiedy?
Ostatniego dnia miesiąca.
Mam wtedy wolne.
To mała chałtura na wsi. Szkoda twojego czasu.
Przepraszam.
Jednak wtedy nie mogę.
Serio?
Megumi pisze, że mamy grupową randkę.
Grupowa randka.
Co ty tu jeszcze robisz, odludku?
Nie jestem odludkiem! Sprawdzam Katsuko Shiraishi.
I jak?
Sprzedaje słodycze w centrum handlowym. Dziennie zarabia 200 tysięcy jenów
i mieszka w Suginami.
Chyba z nikim się nie spotyka, ale ma ekstrawagancki gust.
Co nie?
To jej blog.
Internetowy pamiętnik.
„O nie. Mam wezwanie do zapłaty”.
„Jestem spłukana.
Ale i tak zamówiłam sobie torebkę”.
Nie ma pojęcia, w co się wpakowała.
„Nie mogę pożyczyć od starych”.
Prowadzą knajpę misokatsu w Nagoi.
Zjadłabym misokatsu!
Tak to wygląda.
Tatku.
Nie rozumiem.
Występ Oh! Giri Giri Boys w gorących źródłach?
Tego dnia teatr jest nieczynny.
Jedźmy tam razem!
Świetny pomysł! Od lat nie byłam u gorących źródeł!
Moment!
Wszyscy nie mogą jechać.
Dlaczego? Tu jest napisane: „Bracia Hayashiyate”.
Klient wyraźnie poprosił, żebym to był ja, Donkichi, Udon i Kotora.
A o nas nie wspomniał?
Zespół ma być niewielki.
Możesz jechać za mnie.
Muszę odwiedzić cmentarz.
Nie, ty musisz jechać!
W zespole musi być pięć osób.
- Kim jest piąty? - Ten piąty to...
To amator.
Właśnie! Amator! Jesteśmy supertrupą z amatorem w składzie!
Cuchnąca sprawa. Chyba coś knujecie.
- Prawda, Saya? - No.
Przysięgam, że nic nie knujemy!
Pewnie zaprosicie jakieś dziewczyny.
To ja nie jadę.
Nie możesz...
Ryuhei! Weź mnie! Ja bardzo chcę jechać!
Stop!
Załatw to. A ty chodź ze mną.
O co chodzi?
- Co jest ważniejsze: cmentarz czy rakugo? - Rakugo.
To nie daj się prosić.
Bez ciebie nie wystawimy poematu literowego, mistrzu.
- Mistrzu? - Jesteś naszym mistrzem!
Przyjadą cię oglądać miłośnicy rakugo z całego kraju.
To będą zawody w poematach literowych!
Potem pójdziemy się wykąpać, zjeść świeżą rybkę i napić się sake.
Relaks w męskim towarzystwie.
Tylko męskim?
A jak!
To jedźmy!
Trzeba poćwiczyć!
Co robimy?
Więc taki jest plan.
Odsuń się.
Po prostu się cieszę.
Wszystko wyjaśnił.
To dobrze.
To miłe, że tak martwicie się o Donkichiego.
Czasami zachowuje się, jakby kij połknął. Musi się wyluzować.
No właśnie.
- Naprawdę mu tego trzeba. - Mnie również.
Tak... Że co?
Proszę, Ryuhei! Nie będę wam przeszkadzał.
- Ale... - Nie będę!
Ale my organizujemy
- grupową randkę dla Donkichiego. - Grupową randkę?
Grupową randkę?
- Co? - Jeszcze im nie powiedziałem, baranie.
Nie wierzę własnym uszom.
- Nie wierzę! - Skarbie, kocham cię.
Zamknij się, kretynie! Palancie!
Saya-chan płacze!
Skarbie, Saya-chan!
To przez ciebie, debilu!
Przepraszam, Saya-chan!
Dobrze, że nie pada.
Przecież nie wybieramy się na plażę.
I jak, kupiłeś?
No pewnie!
Kondomy Michiko London!
Wybaczcie spóźnienie.
Kimono?
Jedwab z Oshimy. Mama kazała mi przyzwoicie się ubrać.
Nie za duża ta walizka?
Po drodze możemy zgłodnieć,
więc zabrałem kulki ryżowe, warzywka...
Wyrzuć to badziewie!
Zaczekajmy na Kotorę.
Tak?
Przepraszam, nie mogę jechać.
Dzwonił Ginjiro.
Nasza dłużniczka spakowała się i zwiała.
Rozumiem.
- Co? - Kotora nie może jechać.
Trudno, co robić? Wielka szkoda!
Przysłałem kogoś w zastępstwie.
W zastępstwie?
No i jak? Nie poznaliście mnie, co?
Miałeś jej pilnować, cycu.
Jeszcze przed północą tam była.
Tora.
Zobacz, na co się zdały twoje rady.
Wybacz mi.
Posłuchaj mnie uważnie.
Nawet nie myśl, żeby odchodzić.
Dopóki Yanaka nie spłaci długu, jesteś naszą własnością.
Co tak zacichłeś?
Daję wam dobę na znalezienie tej baby, idioci!
Masz numer jej komórki?
Aż tyle nie ustaliłem.
A stacjonarny?
Twoje „śledztwo” gówno dało!
Przepraszam.
To nie twoja wina.
Moja. Jestem żałosny.
- Zmarnowałem swoją szansę. - Mazanie się nic ci nie da.
Sprawdźmy, czy nie ma jej na czarnej liście.
Jesteśmy na miejscu!
Ryuji!
Tutaj!
Co ona tu robi?
Będzie naszą bus guide.
Gdzie twoje koleżanki?
Zameldowały się w hotelu.
Ale...
- Są brzydkie? - Wszystkie trzy są śliczne.
Trzy?
Najładniejszej spadło ciśnienie i nie mogła przyjechać.
Tak nie może być, nie jest po równo.
To wracaj! Jesteś jeszcze młody!
O czym wy mówicie?
Przepraszam!
Zaprosisz pierwszą lepszą?
Przepraszam!
Tak?
Chciałaby pani pójść z nami na grupową randkę?
Randkę?
Tak.
Randka...
KOTORA
Dziękuję wam za przybycie.
Tygrys, tygrys, arigataiga!
Zmienił schemacik!
Rodzice to nie tylko ci, którzy powołali was na świat.
Rodzicem może być zarówno szef yakuzy, jak i mistrz rakugo.
Martwią się, jeśli ich syn jest łobuzem.
Ale niepokoją się też, gdy jest zbyt poważny.
- Akegarasu! - Dopiero na to wpadłeś?
W mieście Edo mieszkał rakugoka Donkichi.
To znaczy Ponkichi.
Donkichi może być!
Donkichi był sztywny jak kij od szczotki.
Jak zamrożona pizza!
Zamrożona pizza jest sztywna.
Przyjaciele chcieli go rozluźnić.
RANDKA
Opowiadacz Bonta i sklepikarz Ryu
obmyślili przebiegły plan.
Są zabójczo piękne!
Oczom nie wierzę!
Przedstawmy się!
Tak!
Cześć, jestem Megumi!
A ja Asami!
Lubię dowcipnych chłopaków!
- Don! Don! Don! - A to Murata!
Jestem Marie!
Jestem rozpieszczona, więc lubię być strofowana!
- Co to ma być? - Nie mam pojęcia.
Jestem Asuka!
Lubię umięśnionych panów.
Patrz!
Nazywam się Shiraishi.
Nie słychać cię.
Katsuko Shiraishi...
Na pewno mnie tu chcecie?
Katsuko tkwiła po uszy w długach
i z tego powodu była poszukiwana przez yakuzę.
Zaciągnęła maksymalną pożyczkę.
Zmieniła numer telefonu.
Od początku to planowała.
Przykro mi.
Miałeś się nie mazać.
Dobrze.
Może usiądziemy wygodniej?
W pracy wciąż musimy klęczeć.
No pewnie! Rozprostujmy nogi.
Dzięki!
Ty nie!
Przepraszam.
Teraz wy się przedstawcie!
Dobra!
Hayashiyate Donta, organizator. Naprawdę nazywam się Ryuhei Yanaka.
Ja jestem Ryuji! Razem tworzymy...
duo Ryu-Ryu!
Ale zgrywusy!
Łatwo je rozśmieszyć.
Dajesz, Awashima!
Jestem Jumptei-Jump!
Moja specjalność to skok dosiężny!
- Zmieniłeś styl. - Nieprawda.
Opowiem wam krótkie rakugo.
„Ty!”
„Co się stało, najdroższy?”
„A co się miało stać?”
Dopiero będzie śmiesznie.
Kiedy przekręcasz głowę,
- to znaczy, że zmieniasz role! - To jest zabawne?
- One nigdy nie widziały rakugo. - Jest okej!
Jestem Udon.
Słodziak!
Powiedział tylko, jak ma na imię.
Udon z czym?
Proszę?
Jakim rodzajem udonu jesteś?
Smażonym.
Smakowity!
A teraz ostatni członek naszej trupy...
Gdzie Donkichi?
Zaczekaj!
Koniec żartów! Byłem głupi, że wam uwierzyłem!
Wrócę ostatnim pociągiem. Miłej zabawy.
Proszę, zostań.
Bez ciebie przedstawienie się nie uda!
Dziewczyny nie mają pojęcia o rakugo.
Nie dorosły do niego.
To wracaj,
jeśli tak ci się tu nie podoba.
Jeśli nie bawisz się dobrze, wracaj.
Ryuji!
„Co pomyśli sobie mistrz, jeżeli wrócisz sam?”
„Mistrz?”
„Może tak nie wygląda, ale to groźny człowiek.
Gotów cię nawet spętać!”
A tam!
Myśli, że mamy występ poza miastem.
Zabrałeś ze sobą Udona, który jest nieletni.
Jak mistrz cię dowie, to cię odprawi.
- To nie moja wina! - Nieważne czyja!
A jeśli to dojdzie do stowarzyszenia?
Wilczy bilet gwarantowany. To będzie koniec twojej kariery.
A jesteś singlem!
Nieudacznikiem!
Bus guide!
Bardziej kłująca niż róża!
Super dziewczyna jak malina!
Gapię się na nią jak zaczarowany!
Istne z ciebie bóstwo!
Dobra, kończmy już!
Naprzód!
Oh! Giri Giri!
Giri Giri!
Wieczór upływał
i kolejne pary opuszczały salę.
No wiecie, żeby zrobić swoje.
Dobry jesteś!
Zupełnie jak Ai-chan!
Jest!
Mylisz się. To ty źle to rozumiesz.
Nie masz pojęcia, jaka jesteś atrakcyjna.
Don, Don, Don! Apollonia 6!
Vanity 6!
Yukata chance tonight!
Przepraszam.
Yukata nóżką zamiata!
Ekstra! Koedukacyjna łaźnia!
Niezręczna sytuacja.
Wiedziałeś o tym.
No pewnie!
Wiesz...
Tak?
Nie przejmuj się mną.
Próbuję jakoś zabić czas.
Źle to odbierasz.
Bardzo dobrze się bawię.
Jak to?
Nudzisz się?
Nie.
To dobrze.
Donkichi...
lubisz cukierki?
Sprzedaję je w centrum handlowym.
Może masz ochotę...
Skąd wiesz, jak mam na imię?
Nie przedstawiłem się.
To prawda!
Poczęstuj się. Moja mama je zrobiła.
Wyglądają apetycznie.
Dziękuję.
Dobre?
Wspaniałe!
Mnie też smakują.
Pij.
Wystarczy.
Nic nie poradzisz. Nie znajdziemy jej.
Już dzwoniłem do szefa.
Nalej sobie.
Chcę być taki jak ty.
Jesteś wzorem do naśladowania, Tora.
Nie buntuję się przeciwko tacie.
Chcę tylko robić pewne rzeczy po swojemu.
Miałem wjechać jej do mieszkania i postraszyć: „Utopię cię zatoce!”?
Tak byłoby lepiej?
Mój mistrz zawsze mi powtarza,
żebym trzymał się własnego stylu rakugo.
Tak.
Nie rozumiałem tego i robiłem mu na przekór,
opowiadając klasykę, która nikogo nie śmieszyła.
Chciał mi powiedzieć, żebym nie udawał kogoś, kim nie jestem.
Teraz to rozumiem.
Kogo obchodzą style?
Ten, który pierwszy opowiedział klasyczne rakugo,
nie wiedział, że stanie się klasyką.
Tak samo yakuza, który jako pierwszy postraszył kogoś, że utopi go w zatoce,
nie miał pojęcia, że inni będą stosować tę groźbę.
O czym to ja mówiłem?
- Żebym poszedł własną drogą. - Właśnie.
Nie mów, że chcesz być taki jak ja.
Jeden ja wystarczy.
Rozumiem.
Nie jestem elokwentny.
Ta-chan!
Jak się nazywało to rakugo, które opowiadał mistrz?
Akegarasu.
Jaka była puenta? Wyszedłem, zanim padła.
- Zapytaj mistrza, ja nie opowiadam. - Nieważne. Streść mi to.
Młody panicz w końcu zakochał się w tej luksusowej kurtyzanie.
„Paniczu, tędy!
Nie każ mi czekać!”
„Nie ciągnij mnie!”
Młody panicz się opierał,
lecz towarzysze znali się na rzeczy
i wepchnęli go do izby kurtyzany.
Mistrzu!
Zabawiają się w gorących źródłach, co?
Nie mogłem przez to usnąć.
Siedzisz tu po cichu!
Masz całkowitą rację.
Młodzieńcze.
Podejdź tutaj!
Kotora ma rację.
Bądź yakuzą, jakim chcesz być.
Ale twój ojciec...
Tatuś... Tatko...
Nie doprowadzaj go do płaczu.
Może ci się wydać dziwne, że jego dłużnik daje ci takie rady.
Ściągaj długi w taki sposób, żeby wszyscy cię uwielbiali.
Dobrze.
Czyż to nie ironia losu?
Mój uczeń rozumie mnie lepiej niż syn.
Podobno dzieci nigdy nie zrozumieją swoich rodziców.
Fajnie było.
Serio?
Dawno się tak nie uśmiałam.
A ja dawno nikogo nie rozśmieszyłem.
Przewodniczka wycieczek musi się uśmiechać.
Zazwyczaj uśmiecham się, bo tak trzeba. Ale dziś było inaczej.
Świetnie się bawiłam.
Nigdy nie zakochałam się w dowcipnym mężczyźnie.
Co?
Rób zabawne rzeczy i rozśmieszaj mnie, dobrze?
Megumi...
- Takie same tatuaże! - Wyglądamy jak prawdziwa para.
Będziemy nią?
Żartujesz.
Mówię serio.
To niemożliwe.
To się nie dzieje naprawdę.
Zazwyczaj idzie mi jak po grudzie.
Coś tu nie gra.
- Ryuji. - Tak?
Jeśli będziemy ze sobą chodzić, będę ci się naprzykrzać.
Zgadzasz się?
Niech pomyślę.
Zgadzam się.
Ja też dam ci się we znaki.
Co tam, do cholery.
„Jak minęła noc, paniczu?”
„Była pełna wrażeń”.
„Słyszysz? A tak się przed tym bronił!”
„Wstań proszę, paniczu”.
„Nawet kurtyzana o to prosi. Podniesiesz się?”
„Kurtyzana każe mi się podnieść,
lecz pod kocem
kurczowo trzyma mnie za rękę”.
„Nie do wiary!
Wychodzę!”
„Uwaga! Spadł ze schodów!”
„Baw się dobrze, paniczu.
My idziemy”.
„Nie możecie mnie zostawić samego!
Jeśli nie będzie mnie z wami, strażnik na bramie was spęta!”
Jesteś najlepszy, Don-chan!
Nawet nie słuchał!
Obudź się!
Zaktualizowała blog.
„Dziś wyjeżdżam na grupową randkę do Izu”.
Co?
Panowie zajmują się rakugo.
Wszyscy już pojechali
i zostałam sama z Donkichim Hayashiyate.
Wydaje się sympatyczny,
ale czuję się niezręcznie.
Kotora!
Pojedynek sumo.
Jazda!
Tu są sami faceci!
Nie było żadnych lasek! Sromotna porażka!
Ale udało mu się pocałować Megumi.
Przepraszam! Pocałowałem ją!
Brawo.
Mam to gdzieś. Gdzie Donkichi?
- Masz to gdzieś? - Nie ma z nim Katsuko?
Gdzie ona jest? Idziemy!
Cała szóstka poszła do izby Donkichiego.
„Ten, który nie był z kobietą, rano budzi pozostałych”.
Pukali do wszystkich pokojów, budząc gości.
Żaden z nich nie był z kobietą.
Donkichi!
Z drogi!
Mamy cię!
- Co? - Bracie!
Zrobiliście to?
Zrobiliście? Mów prawdę!
Nie wypada mi mówić tego głośno.
Nie jestem playboyem jak wy!
Zamierzam...
poślubić Katsuko!
Naprawdę!
Porzucę rakugo i wżenię się w jej rodzinę.
Odziedziczę restaurację.
Mówisz poważnie?
Oczywiście.
Mam już 40 lat i jestem zdesperowany.
Ginjiro.
Tak?
W takim przypadku mąż musi spłacić długi żony.
Co?
Ta pani narobiła sobie długów.
Nasza grupa je ściąga.
To prawda?
Ja spłacę ten dług!
Co do jena!
Nie, zrobię to sama.
Zostaw to mnie, moja droga.
Skoro Donkichi odziedziczy restaurację,
możemy wracać do Tokio na występ!
Chłopaki!
Nie możecie wrócić beze mnie!
„Sami nie zdołacie udźwignąć poematu literowego!”
Dałeś czadu!
Rakugo yakuzy!
Cześć! Jesteśmy Oh Giri Giri Boys!
Oh! Giri Giri!
Donkichi!
Co za szczęściarz!
Ale beznadzieja!
Proszę, lemoniada!
Mimo tego, że przespałeś mój występ,
twoja puenta była doskonała.
- Dobra robota. - Jeszcze dużo nauki przede mną.
Dzięki tobie rozpocznie nowe życie.
Na koniec miesiąca przedstawię ją rodzinie.
Szybko.
Jestem zdesperowany.
No to... jak zwykle...
Zapłata za ten miesiąc.
Dziękuję.
Ty też mu zapłać.
Jasne.
Dziękuję.
Spłata za ten miesiąc...
Nie miałeś ładniejszej koperty?
Nie gniewaj się na nas!
Co to ma być?
- Przecież ja nie uczę się rakugo! - Milcz. Płacisz za lekcje!
Płacisz za lekcje.
Co?
Jak to „co”?
Napisy: Marcin Mituniewicz