BÜYÜLEYİCİLİK
PATRON
İş komediye geldiğinde Japonya'daki en zor beğenen yakuza benim.
Shinjuku Ryuseikai'ın patronuyum.
Aslında en kısa sürede sahneye çıkmak istemiştim
ama erken gelseydim bu diğerlerini üzerdi.
Ana sanatçı geliyor!
Ben çocuklara zarar vermem. Paraları yok.
Yakuza dendiğinde çoğu kişinin aklına Takakura Ken ya da Sugawara Bunta gelir.
Maço adamlar. Ama gerçek farklıdır.
Çoğu aptaldır.
Bazıları ikinci patronun anlamını bilmez, "küçük patron" derler.
Çok aptallar gerçekten.
Ne? Hikâyeye mi başlayayım?
Tamam.
Ama komik girişler benim güçlü yanımdır!
Tamam, başlıyorum.
Bir apartmanda çalışkan bir sersem
ve çok tembel bir sersem yaşarmış.
Hem komşu hem de arkadaşlarmış.
Çalışkan olan Asakusa'daki Buda'yı görmeye gitmiş.
Orada... Hikâye neydi?
"Sokotsu Nagaya"! Benim uzmanlığım!
Ne? Don-chan "Sokotsu Nagaya" mı yapacak?
Tamam.
Öyleyse burada bitireyim.
Şimdi Tiger and Dragon!
Yasuo.
Neden döndün?
Megumi burada değil ve artık benim sevgilim!
Geliyor.
Pardon.
Ne? Beni korkutuyorsun!
- Bu da ne? - Açlıktan ölüyorum.
- Yakuzalığı bıraktığını sanmıştım. - Planım öyleydi. İş bile bulmuştum.
Ama saatlik ücret
ve sabah sporu gibi saçmalıklara istekli olamadım.
Ben sapına kadar yakuzayım.
- Yani? - Shinjuku benim için garip olur.
Kurt Şirketi.
- Meguro Şubesi. - Bu Yamanote Hattı bölgesi!
Rikio. O, patronun astıydı. Onu tanıyor musun?
Patron!
Bu kim?
Çete aslen Kansai'dan. Ryuseikai'a karşı
bölge savaşını kaybettikten sonra Shinjuku'dan gittiler.
Orasının gidebileceğim en harika yer olduğunu fark ettim.
Elbette efendim.
Rikio beni anında beğendi ve hazinedar yaptı.
Dur, bir dakika. İçimde kötü bir his var.
- Biraz kaymağını sıyırdım. - Suçlu bile hissetmiyorsun!
Nedense herkes paraları konusunda bana güveniyor.
Çok güvenilir mi görünüyorum?
Her şeyden önemlisi güvenlik çok gevşek. Her şeyi tek bir hesaba koyuyorlar!
Ben de biraz alırsam yakalanmam diye düşündüm.
Ama yakalandın! Bu yüzden açlıktan ölüyorsun!
Ne oldu?
Ne yapıyoruz?
Hiçbir şey. Sahnen var.
Yakında başlıyor ama hâlâ...
Ne?
İlgi çekici değil mi sence de?
Ne demek istiyorsun?
Adam sorunlu!
Ama bundan iyi bir rakugo hikâyesi çıkar.
- Kotora... - Vazgeçersem iyi bir hikâyeyi kaçırırım.
En azından hikâyesini dinlemeliyim.
Arkanda...
Onu dinleyeyim.
Bu da ne?
Ne oldu?
İyi misin?
Kellem için ödül koymak gerçekten çok orijinal.
Hem de sadece beş milyon yen.
Günümüzde komedi yarışması kazanınca 10 milyon alıyorsun.
Zimmetine ne kadar geçirdin?
Bankaya her gittiğimde birkaç 100 yen hortumladım.
Kimse fark etmedi gibi. Sonra Rikio yurt dışına gitti.
- Ben de bir seferde beş milyon aşırdım. - Adil bir alışverişmiş.
Daha bitmedi.
Ama
Rikio'nun ofisinde gizli bir kamera varmış.
Her şeyi kayıt altına almış.
Beni ayartan o kadındı!
Reddetmek kabalık olurdu!
Nesin sen, hayvan mı?
Neyse, iyi ki seninle tanıştım. Uzun zamandır tanışıyoruz.
Ryuseikai'dan çıkmak istiyordun.
Yanlışın var.
Ne?
Ben arkadaşın değilim.
Anne baban yok, değil mi? Senin için yas tutacak kimsen yok.
Yaptığın şeyi unutmadım.
Seni Rikio'ya teslim edebilirim
ya da seni öldürüp o beş milyonu alabilirim.
Canın cehenneme!
Yamazaki, seni piç kurusu!
Bölüyorum ama Tanabe, burada mı kalacaksın?
- Evet! - Bırak, kalsın!
Kesinlikle olmaz!
Bu da kim?
Yakuzalardan hoşlanmıyorum.
Yakuzalar kırıp döküyor.
Onlar kalırsa ben giderim!
Şaka yapmıyorum!
Tamam.
Bu odada mı?
Evet. Muhtemelen.
Muhtemelen mi? Seni işe yaramaz pislik!
Buyurun?
- Bu oda değil. - Kusura bakma.
Pardon, başka bir yerde konuşabilir miyiz?
Bir süre benimle kalacak.
Sağ ol.
Bir işim var.
Dur Kotora!
Otur.
- Gitmeliyim. - Otur!
- Otur, dedim! - Neden?
Otur!
Tamam. Ne var?
Biliyorsun ki bu ev
yakuzalar için bir hostel değil.
Burası normal bir ev.
Lütfen bunu anla. Değil mi hayatım?
O ve sen yakuzasınız ama sen bu yakuzadan çok farklısın.
Yakuza lafını kes!
Ne oldu?
Felç oldum. Başka tarafa bakamıyorum!
Bay Tanabe.
Ne var?
Misafirlere kendimizi hep tanıtırız.
İzin verin, ben başlayayım.
Ben Donbei, bu evin lideriyim.
Memnun oldum.
Şuradaki felçli adam...
- Benim oğlum Donta. - Don... Don...
Torunlarım Saya ve Taro.
Bunlar öğrencilerim,
Donkichi ve Dontsuku, Dobburi. Senin ismin neydi?
- Udon efendim. - Udon. Çok aptalca.
Pasif içicilikten kaçınmalıyım ama şimdi konumuz bu değil.
Bu oğlumun eşi Tsuruko ve bu da benim eşim Sayuri.
- Onlara iyi davran lütfen. - Selam.
Kalbim.
Bu kadar.
Bu arada o hırsız. Paralarınızı saklayın.
Kotora, seninle geleyim.
Biz de gidelim!
Sen de git.
- Neden? -Çocukları al.
Yumurta, süt falan al.
Ama neden?
Ya da birkaç bira.
Değil mi Tsuruko?
Hop step, Jumptei-Jump!
Birkaç gün önce Young Jump dergisiyle bir röportaj yaptım.
Böyle bir hikâye anlat.
Tehlikede olan bir yakuzayla ilgili bir hikâye mi? Hiç yok ki.
Ayrıca çok kanlı.
Kimse gülmez.
Aranan bir adamla ilgili de olabilir.
"Sokotsu Nagaya" ölen bir adamla ilgili hikâye.
Nasıl? Anlat.
Sensoji Tapınağı'nda kimliği meçhul bir ceset buluyorlar.
- Bu harika olur. Bunu anlat! - Saçmalama.
Usta niye senden istek alsın?
Muhteşem Kotora benzer bir hikâyeyi bir duruma uyarlayabileceğini
fark etti.
Yaşı büyük rahip bungee jumping yapmış!
Çok sinir bozucu. Buraya atla, oraya atla.
Sayuri-chan'ın eve dönmesinden endişeleniyorum.
- Sen şarkıcı mıydın? - Evet.
Ama evlendiğimden beri hiç çalışmadım.
Yazık olmuş Türk.
Hâlâ gençsin.
Evde sıkışıp kalmamalısın.
İsmim Tsuruko,
Türk değil.
Özür dilerim.
Genlerimin dörtte biri Türk, o yüzden...
Yüz hatlarının bu kadar harika olmasına şaşmamalı.
Çok güzelsin.
20, hayır, 10 yıl önce tanışsaydık
çizgiyi aşabilirdim.
En pahalı suşiden sipariş ver!
Tamam anne!
Kusura bakmayın, zahmet verdim!
Bu çok eğlenceli. Sarhoşum!
Ben de! Sanki büyülenmiş gibiyim!
"Gönder"e basmıyorum.
Evet.
Sayuri-chan! Endişeleniyorum.
- Hayır, mesajı yazmalısın. - Usta.
Sıra sende usta!
Lütfen usta. Ben seyirciler arasında olacağım.
Seni bekliyorduk! Don-chan!
DONBEI
Geldiğiniz için çok sağ olun.
Sonunda "Sakotsu Nagaya"!
"Sakotsu" değil, "Sokotsu"!
Duyduğuma göre
gezegenimizin toplam nüfusu yaklaşık 6,1 milyar
ve 4,875 milyar insan
unutkan.
Ama şanslıyız ki seyirciler buna dâhil değil.
Tebrik ederim.
Unutkanlara sersem deniyor.
"Kavgayı kesin! Siz evlisiniz!"
"Sen niye karışıyorsun?"
-"Kavga etmiyoruz." -"Ediyordunuz."
"'Git buradan sürtük' diye bağırdın."
"Bağırmadım! Birbirimizi uzun zamandır tanıyoruz.
Biliyorsun ki ben hâlâ bekârım!"
"Evet, doğru. Öyleyse o neydi?"
"Belki şu şeydir.
Apartmanın etrafında koşan şu şey."
-"Şu hayvan işte." -"Fare mi?"
"Fare değil. Daha büyük."
-"Fil." -"Hayır."
Ne oldu? Somurtuyorsun.
Eski hâlimi görüyorum gibi.
"Şu hav hav diye bağıran hayvan."
"Köpek!"
"Evet, o köpek odama geldi,
çömeldi ve at kakası yaptı."
"Bir köpek at kakası yapamaz.
Garip bir adamsın."
"Neyse, köpek dişi olduğu için
'Git buradan sürtük!' diye bağırdım.
Bu yüzden kafan karıştı."
Umutsuz vaka.
Gülmeyin!
Bir apartmanda tembel bir sersem
ve çalışkan bir sersem yaşarmış.
Hem komşularmış hem de arkadaşlarmış.
Bir gün çalışkan olan Buda'ya dua etmeye gitmiş.
Büyük bir kalabalık var. Ne oldu?
Orada bir ceset olduğunu duydum.
Kendim görmek istiyorum.
Ben de.
Çok insan var, bacaklarının arasından emeklemediğin sürece geçemezsin.
Bacaklarının arasından mı?
Pardon, izin verirseniz geçeyim.
İzin vermek mi? Git başımdan!
Kahretsin!
Bu adam ne yapıyor?
Gördüyseniz çekilin!
Yol açın!
Yeni mi geldin? Buraya gel.
Sağ ol.
"Şimdi başlayacak mı?"
"Başlayacak bir şey yok.
Kimliği meçhul biri var."
"Kimliği 'meşhur' demek.
Ne yapıyor peki?"
"Ne garip bir adam.
Çok sinir bozucu.
Saz hasırla örtülü."
"Affedersin.
Herkes izliyor. Kalksan iyi edersin."
"Kalkamaz.
Adam ölü."
"Öyleyse kimliği meçhul bir ölü.
Sen kimliği 'meşhur' dedin."
"Seninle gerçekten çok fazla konuşmak istemiyorum.
Tanıyor musun diye suratına baksana."
"Doğru ama tanıdığım biri olduğunu sanmıyorum.
Neyse, müsaade et de...
Tanrım, onu tanıyorum!"
İnanamıyorum! Bu Kuma!
Yani onu tanıyor musun?
Elbette. Onu çok iyi tanıyorum! Komşum!
Biz kardeş gibiyiz!
Aynı gün doğmadık ama aynı gün ölmemeye yemin ettik.
Şüphesiz!
Şüphesiz arkadaşız!
Bunu ona kim yaptı?
Sen mi yaptın?
Ne oluyor?
- Ben bu adam hakkında endişeleniyordum. - Bu Kuma! Eminim!
Öyleyse lütfen evine git ve karısına...
Karısı yok. Bekâr.
Anne babası? Ailesi?
Kimsesi yok.
O yardım isteyeceği kimsesi olmayan zavallı ve yalnız biri.
Bu bir sorun.
Şöyle yapacağız.
Gidip adamı buraya getirelim.
Adam mı?
"Adam diyerek kimi kastediyorsun?"
"Kimliği meçhul adamı diyorum."
Sessiz olur musun?
Ama adam ölü!
Olay buradan sonra komikleşiyor. Dinle.
"Bu sabah iyi hissetmediğini söylemişti."
"Bu sabah mı? Öyleyse başkasıyla karıştırdın.
O dün geceden beri burada."
"Bu yüzden adamı buraya getirmelisin.
O kendisi hakkında kafası karışanlardan.
Yani eminim burada olduğunu
bilmiyordur bile."
Usta kafayı mı yedi?
"O yüzden gidip adamı getireyim.
Adam geldiğinde ve ikisini karşılaştırdığımızda
onu tanıyacak. Sorun çözülecek."
Kuma!
Kalk Kuma!
Aptal! Bu kadar çok Kuma deme!
Kalk Kuma!
Buraya gel!
Bekle, ben Kuma'yım!
- Kuma! - Ne oldu?
Oturup tüttürmenin zamanı değil.
Buna inanamayacaksın!
Oraya gitmişler.
Dosakusa'ya. Dur, Dosakusa değil.
Asakusa.
- Dur, anlamadım. - Ne?
Kuma'nın evde olması mantıklı değil. Adam ölmüş.
Komik çünkü saçma!
Ne?
Sersem adam ölü olduğunu bilmiyor, evde tüttürüyor. Değil mi?
Ne "Değil mi" serseri?
Ben arkadaşın değilim. Ustanım!
- Tamam, her neyse. - Tamam falan değil!
Kimono giymiyorsun bile!
- Sadece gözlemliyorum! - Gözlemlemek için ödeme yap!
Usta, bence asıl büyük sorun şu gözleyici.
Ne? Beni boş verin ve devam edin.
Pislik herif!
- Ona dava açsam eminim kazanırım! - Devam edebilir miyim?
Evet.
Hachi, Kuma'ya gidiyor ve her şeyi açıklıyor.
Dur. Kimliği meçhul bir ceset mi? Ben mi?
Böyle ürkünç şeyler söyleme. Hiç ölmüş gibi hissetmiyorum.
Çok vurdumduymazsın!
Geçen gece neredeydin?
Dışarı çıktım. Eve geldiğimde gün doğuyordu.
Sanırım yarım şişe içki içtim.
Buda heykelinin yanında sızdığımı hatırlıyorum
ama eve nasıl geldiğimi...
Gördün mü?
Sahte içki içtin ve bayıldın.
Heykelin yanına düştün ve öldün.
Ama fark etmedin bile ve öylece eve döndün.
-Öyle mi? - Evet.
Demek bu yüzden iyi hissetmiyorum.
Gördün mü? Hadi gidelim.
- Nereye? - Cesedi alalım.
Kimin?
- Senin. - Dur!
"Dur" demeyi keser misin?
Kafam karıştı.
Adam hayatta diyelim.
Kuma oraya gidiyorsa ölü adam kim?
- O kısım sonu. - Ne peki?
"Biliyorum, taşınan kişi benim
ama beni taşıyan kim?"
Anlamıyorum! Can alıcı kısım yok!
Bağırmayı kes!
Akla yatkın değil!
Akla yatın olmak zorunda değil.
Her şeyi sadece kelimelerle ve birkaç hareketle ifade edersin.
Rakugo budur.
Anladın mı?
Kotatsu.
-Çok iyi açıkladın. - Yapma.
Aynen öyle.
Yetenekli bir rakugo sanatçısı seyirciyi saçma bir hikâyeyle cezbeder.
Komik bulmak ya da anlaşılmaz bulup reddetmek
seyircinin bileceği bir iş.
Söylediklerinden bir şey anlamıyorum! Kendi kendinize eğlenmeyi bırakın!
Eğlenmiyoruz!
En azından öğrendiğim hikâyelerin sonları bir anlam ifade ediyordu.
Ama bu etmiyor.
- Keyfini bu kadar kaçıran ne? - Kotora!
Söylediğin şey yüzünden baba.
Affedersiniz.
Ryu-chan burada mı?
Bu Megumi-chan!
Megumi-chan?
Çekil!
Bay Tanabe? Olamaz!
Neden buradasın?
Seni görmeye geldim.
Lütfen.
Sessiz ol ve git.
Çekil önümden.
Hâlâ çok güzelsin.
Büyü bozuldu!
Kapa çeneni! Uggo!
Megumi-chan, evime gidelim. Ben gidiyorum.
Gitme.
- Neden? - Yakuza arabaları oraya park etmiş.
Cidden mi?
Kim bu Yamazaki?
- Kim? - Ne demek istiyorsun?
O bir yakuza.
Sanki bunu bilmiyorum!
Ryu'nun arkadaşı.
Ryu senin ismin.
- Dragon Soda'dan Ryuji'yi kastetti. - Taiji.
Kapa çeneni!
Bu yüzden Japon yakuzalardan nefret ediyorum.
Senin için üzülüyorum Ryu-chan. Japonya'da çok çalışıyorsun
ama bazı kötü Çinliler çalıyor
ve insan kaçakçılığı yapıyor.
- Seni utandırıyorlar. - Ryu-chan değilim. Ryu-san'ım.
Ryu-san.
Bu, yakuzalar için de geçerli.
Zor kazanılmış paramızı çalan kötü bir yakuza var!
Sen ve ben farklı değiliz. Bize yardım et.
Peki.
Ryu-san?
- Shinjuku Ryuseikai. -Xiexie.
"Çok kötü görünüyorum. Sonucu bilseydim
daha çok yemek yerdim."
"Şimdi ağlamanın anlamı yok. Nasıl..."
Bölüyorum, kusura bakma.
Sana içeride kalmanı söyledim!
Dur.
Aklıma harika bir fikir geldi.
Duyduğumuz komik hikâye...
Rakugo, "Sokotsu Nagaya".
Evet, o. Bana fikir verdi. Acaba...
Beni öldür.
- Ne? - Beni öldürmüş gibi göster.
Rikio'yu kandırırız ve beş milyon yeni bölüşürüz.
Parayı alıp Tokyo'ya veda ederim ve Okinawa ya da Hokkaido'ya giderim.
Peki ben?
Sanırım hapse gidersin.
Arabamı mahvetme Kotora!
Bu büyük bir mesele değil! Sadece üç ya da dört yıl yatarsın.
Sonuçta öldürdüğün kişi sadece bir suçlu.
Beni dinle.
Kalabalığın önünde
silahını ateşle, sonra beni denize attığını söyle.
Bunun için hapse girersen Rikio ceset olmasa bile sana inanır.
İnanır.
Bu "Sokotsu Nagaya".
- Yapacak mısın? - Evet.
Ya da seni gerçekten öldürüp beş milyonu alırım.
Nasıl olsa kimse yasını tutmaz!
Böbürlendiğimden değil ama artık sevdiğim insanlar var.
Beni ailesi olarak gören insanlar var.
Rüyanda görürsün aptal!
Parçaladın! Parasını ver!
Dikkatlice düşün.
Bizim gibilerin yeri doldurulur.
Senin doldurulabilir ama benim değil.
Kimse benim yerimi dolduramaz.
Nereye gidiyorsun?
Sana ne? Sanki yardımına ihtiyacım var. Aptal!
Parasını ver!
Anlamıyorsun, değil mi?
Söz konusu Tanabe'yse biz de kurbanız.
Tanabe senin Yamazaki'nle bağlantılı.
Hangi kanıta dayanarak?
Gördün, değil mi?
Evet.
Şu uzun, yakışıklı adamla yemek yiyordu.
Yakışıklının Yamazaki olduğunu nasıl biliyoruz?
Gördüğün Yamazaki'yse bile artık bizimle değil.
Ne?
Bıraktı. Nerede olduğunu bilmek isteriz!
Beni korkuttun.
Genç bey Gin.
Çok büyümüşsün!
Onun fotoğrafını çekmeliydim.
Kıçına tekme yemek istiyorsun, değil mi?
Üzgünüm.
Kavga başlatmaya gelmedim.
Tanabe'yi bize ver.
Eğer verirsen Gin'e güzel bir takım elbise alırım.
Böyle seviyesiz şeyler giymesi hoş değil.
Uzatma artık Rikio.
Patron, ben gidiyorum.
Gidelim Tetsuya.
Emredersiniz.
Sen de.
KAPALI
İçeri gel.
Mağazayı olduğu gibi bıraktım.
Geçen seferki ikili mi?
Elbette, başka kim olacak?
Her şeyi kırıp dökün!
Lütfen yapmayın!
Ne yapıyorsun Taiji? Kırıp döksene!
Sana bir emir verdim!
KURT ŞİRKETİ
Mağaza sahibi nerede?
Bunun ne önemi var? Aptal mısın sen?
Özür dilerim!
"Özür dilerim" demeyeceksin.
"Emredersiniz" diyeceksin.
Emredersiniz!
Eski dostunu korumak istediğini biliyorum
ama bu bizim işimiz değil. Bizi dâhil etme.
Üzgünüm.
Nerede yaşadığımı bile biliyorlar.
Neden Tanabe'yi teslim etmiyorsun?
O...
...gitti.
Ben sana geleceklerini düşünmemiştim.
Dokunma!
Kim olduğunu sanıyorsun, bilmiyorum
ama hâlâ yakuzasın.
Anladın mı?
Neden sustun?
O, çetemizden çaldı.
Açıklaması zordu.
Sorumluluğu alacağım ve onu bulacağım.
Onu bulursan ne olacak?
Öldürülebilir ama onu teslim edeceğim.
Senin de parmağını keserler Yamazaki.
Yasuo ile birlikte para çalan diğer adam kendini öldürdü.
Ambulansı ara!
Bunlar onun akrabalarından teşekkür mektupları.
Teşekkür mektubu mu?
O aptal Tanabe kurtulan çocuğa para gönderiyormuş.
Çocuk bir süre hastanede kalmış
ama şimdi akrabalarıyla yaşıyor ve okula gidiyor.
Bu çeteden para çalmanın
sorun olmadığı anlamına gelmez
ama Tanabe'nin hâlâ insani yanı var gibi.
En azından birazcık.
Olmasaydı
Tiger Mask gibi hareket etmezdi.
Çok geç değil Tora.
Yanlış bir şey yapmadan onu durdur!
Ne olduğunu anlıyorum.
Kararını vermiş olmalısın.
Ayrılacak birini durduracak değilim.
Oğlumu bile durdurmadım.
Usta.
Ama
sen farklısın.
Ne söylersen söyle, bırakmana izin vermeyeceğim.
Kumarhane, sahra hastanesi, nereye gidersen git
seni takip edeceğim.
Neden?
İlk başta yapmam gerekeni yapmamı ve iyi bir yakuza olmamı söylemiştin.
Tek bir nedeni var.
Borç mu?
Sayuri-chan ağlıyor.
Bugün Tsuruko da ağlıyor.
İki kişi ağlıyor.
Gitmeliysen git.
Ama yakuza olarak gitme.
Rakugo sanatçısı olarak git.
Ne yapmamı istiyorlar?
Ne yapmalıyım Tora-chan? Şu anda Tanabe'yleyim.
Ne?
Benden borç para almak istedi.
Neredesin?
Ne oluyor?
Odaiba.
Odaiba mı? Odaiba nerede?
- Bir dönme dolap var. - O her yerden görülüyor!
Bilmiyorum! Buraya ilk defa geldim.
Bir köprünün ortasındayım.
Bir köprü mü? Hangi köprü olduğunu nasıl bileyim?
Yasuo nerede?
Çişini yapıyor.
Geldi.
Megumi.
Onunla konuşmaya devam et. Gitmesine izin verme.
Yapamam! Ben rakugo anlatıcısı değilim ki.
Aptal! Ona bir şeyler sor, ailesini, memleketini falan sor.
Alo? Tora-chan?
Odaiba'da bir köprüdeymiş.
Bir köprüde mi? Hangisinde?
Söylemediler.
Kapa çeneni, seni işe yaramaz pislik!
Arabayı çalıştır!
Sağ ol. Borcumu ödeyeceğim.
- Nerelisin? - Mie Prefektörlüğü.
Mie mi? Orasıyla ilgili aklıma bir şey gelmiyor.
Birçok iyi şeyi vardır. Mesela dikenli ıstakoz ve dana eti.
Annen ve baban?
Hayattalar. Çiftçiler.
Öyleyse onlara git.
Eve gitmelisin.
Annen ve baban endişelenmiştir.
Elinden geleni yaptın.
- O parayla bilet alıp evine git. - Sen de gelir misin?
Megumi.
İyi misin? Odaiba'dayız!
Gaza bassana!
Taiji, niye cevap vermiyorsun?
Çenemi kapamamı söylediniz.
Eceline mi susadın?
Özür dilerim.
Emredersiniz.
Geldim. Yasuo?
Üzgünüm, gitti.
Merak etme. Memleketine gidiyor.
Ebeveynlerinin çiftliğinde çalışacak.
Tora-chan?
Tora-chan!
Kahretsin! Nereye gittiler?
Nazik ol Tetsuya.
Burası harika bir yer. Burada yakuza gibi davranmana gerek yok.
Soğuk! Donuyorum Tetsuya.
Taiji!
- Yok artık. - Vur. Şimdi.
Beş milyon için mi?
Komedi yarışması bile...
Vur, dedim!
Vur onu Taiji!
İnsanlar sürekli "sersem" der.
"Sakotsu Nagaya"!
Bu "Sokotsu Nagaya", en sersem sensin!
Kaplan, kaplan...
Jirettaiga!
Niye söylüyorsun?
Hep kurmaca olmayan hikâyeler anlattım ama bugünkü hikâye kurmaca.
Bu hikâyedeki kişiler ya da kurumlar gerçek değil.
Kural bu!
Edo döneminde iki sersem yakuza varmış.
Bu tür adamlar zeki olduklarını düşünür.
Bir tanesi çetenin parasını çalmış.
Patron öğrenmiş ve adamın başına ödül koymuş.
500 ryo.
Diğer sersem yakuza ise...
Yamazaki!
Benim ismim Taiji değil!
Benim ismim Yasuji!
Bu ne?
Seni lanet olası!
Beni her gün kum torbası gibi dövüyorsun!
Senden nefret ediyorum!
Dur!
Dur.
Bırak!
Sikerim "Emredersiniz"i.
Bunu artık söylemeyeceğim.
Kahretsin!
Adamının adını doğru söylememiş, o yüzden öldürülmüş.
Bu hikâye çok şiddet içermiyor mu?
Tanabe'yi yakalarsak beş milyonu bölüşeceğimize dair
söz verdi.
Ama hiçbir şey yapmadı. Tek yaptığı yakınmaktı.
Her defasında beni dövdü.
Tam bir piç kurusuydu.
Ama onu öldürmek zorunda değildin.
Üzgünüm.
Ama daha bitmedi.
Ne?
Tanabe gelmeden önce o, çetemizden çalıyormuş.
Öyle mi?
Hiç şaşırmadım.
Sonra benim suçummuş gibi gösterdi.
Ben bir şey yapmadım ama beni dövdü.
En başta Tanabe'yi ele veren oydu.
Onu hiç saygım yok.
Kıdemsiz bir üye, abisine saygı duyamazsa yakuza olamaz.
Tamam, bunu anlıyorum.
Anlıyor musun?
Senin ölmen gerekiyordu.
Doğru.
Adamın seninki gibi bir ailesi olmalı.
Peki yardım ettiğin o çocuk ne olacak?
Herkesin onun için yas tutacağı
birileri vardır.
Kıyafetlerini çıkar.
- Niye? -Öldürülen sensin.
Taiji.
Yani Yasuji. Onun kıyafetlerini çıkar ve patronunu ara.
Tetsuya'nın Tanabe'yi öldürdüğünü söyle.
Sonra ne yapacağım?
Ailenin çiftliğine ne oldu?
Tetsuya'nın cesediyle patronu kandırmak için
Yasuo ve Tetsuya'nın kıyafetlerini değiştirdiler.
Karanlıkta oldukça benziyorsunuz.
Ama hep kanlı!
Onunmuş gibi yap.
Merhaba, ben Yasuji.
Tanabe'yi öldürdüm.
Ben... Tetsuya mı?
O benimle. Evet.
Odaiba'dayız. Evet.
Bizi sonra arayacak.
Seni aptal.
Tetsuya, Tanabe'yi öldürdü!
- Ben ne dedim? - Onu senin öldürdüğünü söyledin!
-Özür dilerim. -"Özür dilerim" deme aptal.
- Aptal mı? -Özür dilerim.
Kafam karışmaya başladı.
Bu piç kurusu seni öldürdü ve sen artık Tetsuya'sın.
Neden her tarafım kan?
Onlar da aynısını merak edecek.
Niye onunla olduğunu söyledin?
Gidip kıyafet alayım mı?
Bu saatte mi?
Ayrıca niye gidiyorsun?
İtirazın yoksa dandik kıyafet...
Odaiba mı? Niye ben? Mağaza hâlâ berbat durumda.
Ayrıca bulaşmak istemiyorum!
Son kez rica edeceğim. Lütfen.
Bunu tek başıma yapamam. Gelmezsen...
Gelmezsem ne olur?
O zaman hikâye bitmez.
Öyleyse başka seçeneğim yok. Geliyorum.
Lütfen garip yamaları olmayan kıyafetler getir.
Onlara amblem denir!
Hemen döneceğim!
Mağaza sahibi Ryu'dan birkaç kıyafet getirmesini istemiş.
Maalesef patron daha önce gelmiş.
Merhaba.
Bunu sen mi kullandın? Aferin. Şimdi kaldır onu.
Ceset nerede?
Bagajda.
Aç.
Çıkar.
Suratı çok kötü ezilmiş, yani...
Umurumda değil. Çıkar!
Ne var?
Geciktiğim için üzgünüm!
Bu Tanabe'ye olur mu?
Bunlar yeni tasarımlarım.
Sen kimsin? Tanabe'yi tanıyor musun?
Üzgünüm, o benimle.
Merhaba. Ben Ryuseikai'dan Yamazaki.
Neler olduğunu açıklayın!
-Şey... - Yasuiji, Tanabe'yi öldürdü.
Kendi gözlerimle gördüm.
Tetsuya?
Arabada. İyi hissetmiyor.
Tetsuya.
Bu pisliği düzgünce temizle.
Yapabilir misin?
- Evet efendim. - Sana güveniyorum.
Ben...
Beyzbol.
Teslim ol ya da ne istersen yap.
Döndüğünde seni "küçük patron" yapacağım.
Tamam efendim.
Benden patronuna selam söyle.
İyi günler!
Tanabe'nin cesedi bulunursa
Tanabe'nin Tanabe olmadığını öğrenirlerdi.
Bu yüzden onu bir dağa doğru götürmüş. Kim mi götürmüş?
Tanabe!
Ne olduğunu anlat.
Tanabe'nin öldürüldüğüne gerçekten inandım.
Evet. Tanabe Yasuo öldü.
Onun başını da belaya soktum.
Siz ikinizin de.
Yardım edeyim.
Ona dokunma!
Yardım edersen suça yardımdan tutuklanırsın.
Artık yakuza değilsin.
Bir rakugo sanatçısısın.
Hoşça kal.
Onu duydun mu?
Ben yakuza değilim.
Bir yakuza söylediğine göre doğru olmalı.
Sana bir şey sorabilir miyim?
Ne?
Taşıdığım ceset bensem...
"Taşıyan kişiyim, kimim ben?"
Yine harikaydın! Ama korkutucu bir hikâyeydi!
İşte yahnin.
Gerçeği söylemek gerekirse
"Sokotsu Nagaya"nın senin için zor olacağını düşündüm
çünkü saçma.
-İlk başta söylemiştim. - O gösteri, işinin zorluğunu gösteriyor.
En kısa sürede bırakmalısın. Tamam mı? Şimdi ver.
- Ne? - Ders ücreti.
İşte. Bu ayın ücreti.
Sağ ol.
Tekrar hoş geldin Kotora.
Usta.
Şimdi geri ver.
Borcu ver!
Pardon. Sakin ol!
Seni suda boğarım!
- Kotora, lütfen yapma. - Ne?
Sakin ol.
Lütfen sakin ol. Özür dilerim.
Özür dilerim. Cebime koyduğum için mi?
Geri vereyim. Özür dilerim.
İşte bu ayın ödemesi. Çok teşekkür ederim.
Yamazaki.
Şu ana kadar çok şey yaptın, değil mi?
Bırakman için ne kadar ödemem gerekiyor, biliyor musun?
Henüz hesaplamadım.
Şu ana kadar ödediğim her şeyi hesapladığımızda
1,7 milyon yapıyor, yani 2,3 milyon kaldı.
Sadece 1,7 milyon mu?
- 1,7 ödedim! - Yarısından azını ödemişsin.
O kadar ödedim. O yüzden acele et ve daha hızlı öğren!
- Sadece 1,7 ödedin demek! - Sadece 1,7.
Bunlar Bay Tanabe'den mi?
Onun için çok iyi olmuş.
- Hayır! -İyi bir kadınla evlenmiş.
Çok iyi mi olmuş?
Tam bir aptal!
Bana söylememeliydin!
Seni sersem!
Alt yazı çevirmeni: Melih Atahan