BÜYÜLEYİCİLİK
DONBEI
Geldiğiniz için çok teşekkür ederim.
30 yıl oldu.
Sahneye ilk çıktığımda
sadece üç seyirci vardı.
Konuşmaya başladıktan kısa süre sonra ikisi uykuya daldı.
Harap oldum.
Diğer kişi elini kaldırıp şöyle dedi:
"Tuvalet!"
Ben onu beklerken uyuyanlardan biri kalktı
ve "Niye konuşmayı kestin? Bu yüzden uyandım!" dedi.
Günümüzde gençler çok şanslı.
Büyük bir hikâyemiz var, bu yüzden girişi burada noktalıyorum.
Shinagawa'nın genelev sokağında Shirokiya adında bir geyşa evi varmış.
En üst düzey geyşanın ismi Osome'ymiş.
Geyşa evinde en fazla para kazanan oymuş.
Bir şey dedin.
Pardon, fark etmedim bile.
Mevsim değişiyor.
Yanlış üniformayı giyen çocukları hatırlıyor musun?
- Göze batmışlardı. - Mevsim değiştiğinde geyşalar monbi yapar.
Arkadaşlarını ve göstericileri çağırırlar, bu çok fazla paraya mal olur.
- Yeni giysilerle gösteriş yaparlar. - Patron.
- Hediyeler verirler... - Patron!
Doktora gitmelisin.
Bence rakugo yapmalıyım.
Geri döneceğim!
Risa-chan, not defteri var mı?
Risa-chan mı?
Babama mektup yazmalıyım.
Kartpostallar var.
Doğru!
Bir geyşa yüklü miktarda paraya ihtiyaç duyduğunda
patronlarına mektup gönderir ve "bağış" ister.
Genç ve popülerse sorun yoktur. Ama Osome'nin en güzel vakitleri geçmiş.
Hiçbir patronu cevap vermemiş ve bir zerre bile para alamamış.
"Çok utanç verici! Yaşayıp bu utanca katlanmaktansa
ölmeyi yeğlerim.
Ama yalnız ölmek de onur kırıcı.
Benimle ölecek birini bulayım! Böylece çifte intihar olur.
Adımdan söz ettiririm, bu çok iyi olur."
"Haziranda münasip bir günde beni öğrenciniz olarak kabul etmenizi umarım."
- Cidden mi Ryuji? - Evet.
"Demir tavında dövülür."
Ya da "Yapacaksan hemen yap!"
Değil mi?
Bana öyle bakma Risa-chan! Hafta sonları geleceğim.
Bana Risa-chan demeyi kes. Tüylerim ürperiyor.
Doğru. Sana "patron" demeliyim.
Satış ilanı yapayım.
- Müşterilerin listesi... - Burada.
Teşekkür ederim!
"Bu adam olmaz.
Bu iyi ama evlatlık.
Onu da severim ama eşi ve çocukları var.
Bir tane buldum!
Nakahashi'deki kitapçıdaki Kinzo.
Ona karşı hiç his beslemiyorum ama o benim için deliriyor.
Karar verdim!"
Hoşça kal Ryu-san.
Adios.
Chibi-T.
Özür dilerim, sana hep kötü davrandım.
İşte sana veda hediyem.
- Sağ ol. - Ağlama Chibi-T.
Yakında geri gelecek nasılsa.
Geri gelmeyeceğim.
Üst tarafı alabilirsin.
- Ryuji! - Ryuji!
Sonunda
Osome bir intihar partneri seçmiş.
İnsanlar daha sonra buna "Shingawa Shinju" demiş.
Hep bunu yapmak istemiştim.
Tiger and Dragon!
Üzgünüm, anlamadım.
Çeteyi Kurt Şirketi'ne satmamızı mı istiyorlar?
Yasuo yüzünden mi?
Hayır, bunu bir süredir istiyorlar.
Zırvalamayı kes!
Hyuga, kaç aydır para almıyorsun?
Bu seni ilgilendirmez!
Bizimle gel.
Buradaki kimse kendini satmaz!
Bizi küçümsemeyin!
Biz iyi günde de berbat günde de Ryuseikai'a bağlıyız!
Hâlâ sadakat ve mertlikte takılı kalmışsın!
Çok demode. Bak!
Sadece dört kişi kalmışsınız, Yamazaki dâhil.
Ayrıca o "iyi günde ve kötü günde".
Kötü! Berbat değil!
O lanet Rikio bize zayıf noktamızdan saldırdı.
Hyuga, paranı almıyor musun sen?
- Boş ver bunu. - Neden? Ben alıyorum.
Senin ders ücretini ödemen gerekiyor.
- Ama Hyuga yeni evlendi. - Hâlâ anlamadın mı?
Patron seni önemsiyor.
Çeteyi feshedeceğiz.
Üzgünüm Ginjiro.
Baba.
Ryuseikai benimle son buluyor.
Böyle şeyler söyleme.
Yarı zamanlı bir işte çalışıp geçinirim.
Hyuga! Çok üzgünüm!
Ne?
Affedersiniz!
Geldi!
Bekliyordum!
Ryuji! Yani Kotatsu!
Mektubumu okudun mu?
Elbette! Bak!
Usta!
Bugünden itibaren kendimi rakugo'ya adayacağım.
Lütfen beni öğrenciniz olarak kabul edin.
Bir yabancı gibi resmî konuşma.
Sayuri-chan'ı ağlatacaksın.
Kotatsu!
Bak!
Bugünden itibaren ailenin bir parçasısın.
Abi.
Sana güveniyorum Kotatsu!
Abi!
Saya.
HOŞ GELDİN KOTATSU
Sağ olun! Hepiniz çok sağ olun!
Oley!
Hadi bakalım!
- Affedersiniz... - Affedersiniz!
Tamotsu! Seni özledim!
Meguppi!
- Uzun yoldan geldin! - Hoş geldin!
Eve hoş geldin!
Valizini al.
Çok sağ olun. Karıma karşı çok nazik olduğunuzu duydum.
Durun, eski karıma.
Çok komiksin Tamotsu!
Pardon, içeriye gireyim.
Hey!
Ueno'da Aomori Ürün Fuarı diye bir etkinlik düzenleyecekler.
Yetiştirdiğim elmalar orada sergilenecek,
ben de Tokyo'yu da dolaşayım diye düşündüm.
Ne kadar kalacaksın?
Emin değilim.
Bu dönem tamamen boşum.
- Elma çiftliğinde yapacak hiçbir şey yok. - Aksanlı bir bebek, ne kadar sıra dışı.
Sana ailedekileri tanıtayım.
Bu geveze benim oğlum Donta.
Don!
Donta'nın karısı Tsuruko,
torunlarım Saya ve Taro.
Bunlar öğrencilerim,
Donkichi, Dontsuku, Donburi.
- Senin ismin neydi? - Udon efendim.
Udon! Çok komik!
İsmim birini güldürdü!
İsmin iyi ki Udon!
Tamotsu bu evi canlandırdı.
Bu karım Sayuri.
Peki şuradaki kim?
Kim mi? Senin Aomori'deki evine geldim!
- Burada ne yapıyorsun? - Ne?
Birkaç gün önce bir mektup gönderdim.
Hiç okumadınız demek.
Mektup mu?
Bir şey yazıyordu.
Ne yazdın?
Lütfen beni öğrencin olarak kabul et.
- Elbette. - Bu kadar mı?
Çok üzgünüm, sadece bu kadar var.
Girişteydi.
Onu ben aldım!
- Bağırma! - Ama...
Çok fazla iç çatışmam vardı.
- Aomori'de şovumu yayımlıyorlar mı? - Geri dönmem mi yoksa o mu daha önemli?
- Elbette misafir! - Bağırmayı kes!
Girişi temizle. Artık stajyersin!
Acele et! Mızmızlanmayı da kes!
Kahretsin.
Ryu-chan!
Bunun için özür dilerim.
Önemli değil.
Zamanlamam kötüydü, hepsi bu.
Tamotsu yakında gidecek. O zaman baştan yaparsın.
Nereye gidecek?
Oteline.
Sen de mi?
Burada olduğu için bu gece kalacağım.
"Burada olduğu için" mi? Ne demek istiyorsun?
Çift yataklı oda, yani yatıya kalacağım!
- Ama sen ve ben... - Kıskandın mı?
Evet. Çok kıskandım.
Orayı daha yeni temizledim. Hayır...
Bom!
İyi günler. Yamazaki burada mı?
- Hayır, henüz gelmedi. - Meguppi, hadi gidelim.
Öyleyse içeride bekleriz.
Merhaba.
- Görüşürüz Ryu-chan. - Hoşça kal Ryuji.
- Megumi! - Müsaadenle!
Pasif içicilik için teşekkür ederim.
Ailemi bitirdim. Şimdi öğrencilerimi tanıtayım.
Bu Donkichi.
Bu Dontsuku.
Bu Donburi.
Sen kimdin?
Murata Susumu.
Bu gerçek ismi. Aptal.
Pardon ama Yamazaki'yi nereden tanıyorsunuz?
Bu seni ilgilendirmez!
Tabii ki! Merak etmedim zaten!
Kotatsu! Sen onunla tanıştın, değil mi?
Ben sadece stajyerim.
Bu zor...
- Ben geldim! - Yamazaki!
Misafirlerin var!
İyi günler.
Tanabe Yasuo meselesine dâhil olduğun için teşekkür ederim.
İki değerli adamıma mal oldun.
Bu sizin iç dalaşınızdı!
Bazı sorunlar yaşadık. Bu kadar kaba olma. Ayrıca oturma odasındayız.
Burası konuşulacak yer değil. Üst kata çıkalım mı?
Pardon.
Açık olayım.
Bizim için çalış.
Dışarıdan bir birleşme
ama Kurt Şirketi'nin Shinjuku şubesini açmak gibi olacak.
Ryuseikai isminden ve unvanından vazgeçmeli.
Patron, oğlu ve Hyuga ise...
Belki onları tezgâhtar yaparım.
Bu üzücü olacak.
Patron bunu hiç söylemedi.
Elbette söylemedi.
Tek istediğim sensin Yamazaki
ama ben bile bunu gelip söyleyemiyorum.
Yani diyorsun ki
size gelirsem birleşme olmayacak. Öyle mi?
Doğru.
Peki Ryuseikai'ın ismi ve unvanı?
- Bunlar kalacak mı? - Evet.
Yani ya sizin için çalışacağım
ya da Ryuseikai bitecek. Öyle mi?
- Evet. - Hayır, bunu yapamazsın!
İçeri girme!
Yapamazsın! Konuşmanızı böldüğüm için kusura bakma
ama Kotora en kısa sürede yakuzalığı bırakmalı
ve gerçek bir rakugo sanatçısı olmalı.
Ne diyor bu?
Sahne ismimi ona devretmeyi düşünüyorum.
Baba!
Üzgünüm Ryuji. Geri dönmüş olsan da
bu şekilde olacak. Bu adamı seviyorum.
- Onu kaybetmek istemiyorum. - Usta.
Bu arada ona 2,3 milyon yen borçluyum.
Yani hepsini ödeyene kadar o benim öğrencim.
- Ama ayrıca borcumun... - Kapa çeneni!
Sana parayı ben veririm.
- Yamazaki! Gel. - Bu seni ilgilendirmez.
Patronunun nezaketinin karşılığını bu şekilde verebilirsin.
Ama bu seni ilgilendirmez.
Çekil yolumdan!
Kusura bakma. İyi günler.
Nasıl iyi gün geçirmemi bekliyor?
"İyi günler" mi?
"Kinzo, gelmişsin. Şükürler olsun.
Seninle bir şey hakkında konuşmak istiyorum."
"Ben hallederim!"
"Ne diyorsun? Henüz bir şey demedim."
-"Shinagawa Shinju." - Kotatsu'nun döndüğünü duydum.
Rekabete hazırlan Kotora!
Kes şunu!
Biz Edolular arkadaşlığı böyle ifade ederiz!
Yalnız kalan Kinzo battaniyenin altına yatmış,
bu şekilde boynunu çıkarıp içeri sokmuş.
Bir süre sonra Kinzo çıkmış
ve Osome'nin bir mektup yazdığını görmüş.
Çok kötüsün! Horlarken kalkıyorsun.
Çok yabanisin.
Senin gibi.
Burnumun dibinde başka bir âşığına mektup yazıyorsun.
Âşığım olsaydı hayat daha kolay olurdu. Uyudun, ben de sana yazıyordum.
Ama gözünün önündeyim. Neden yazıyorsun?
"Canım, bildiğin gibi
monbi'de parasız hiçbir şey yapılamıyor.
Diğerlerinden istemeye çalıştım
ama bu bülbül kafeslendi, dilediğini yapamıyor,
bağıramıyor, ötemiyor, sesini duyuramıyor.
Artık bu şekilde yaşayamam. O yüzden bu gece intihar edeceğim."
Kahretsin, bunu kaçıramam!
İntihar mı?
Neden bana söylemedin? Bu ciddi bir şey!
Söylemek istedim ama çok insafsızdın, uyudun.
Sana güvenebileceğimi düşünmedim.
Mesele paraysa yardım ederim.
Ne kadar lazım?
2,3 milyon yen mi?
Evet. O parayla Kotora yakuza hayatını bırakabilir.
Sen de o parayı ödeyecek misin?
Tek yapabileceğim bu.
- Ne de olsa senin borcundu. - Kes şunu!
Kabullen! Biz Edolular arkadaşlığı böyle ifade ederiz!
Bu gece babamın gösterisini izlerken borçla nasıl rakugo yaparım diye düşündüm.
Toraji'ye gelince,
bu onun için adil değil çünkü o borçtan sorumlu değil.
Yani 2,3 milyon bulmam lazım.
- Yoksa sahneye çıkamam. - Kim için rakugo yapmak istiyorsun Ryuji?
Tora-chan için mi? Baban için mi?
Neden böyle sert sorular soruyorsun?
Nedeni yok. Biraz sarhoşum sadece.
- Biraz temiz hava alacağım. - Ben de!
Megumi-chan!
Kahretsin! Herkes...
Sırf Edolu değilim diye!
Ne oldu?
Bir şey söylemek istiyorsan söyle!
Konuşması gereken sensin.
Ne? Anlamıyorum.
Tamotsu'yu sormayacak mısın?
Onunla Aomori'ye gitmemi istedi.
Gerçekten mi?
Ölürüm. Senin için seve seve ölürüm.
Benim gibi bir aptal sana inanır.
Gerçekten mi?
Elbette. Hadi gidelim.
Erişte yemeye çıkmıyoruz.
Bu çifte intihar!
Ölürken ikimiz de bembeyaz kimono giymeliyiz,
böylece herkes ölmeye kararlı olduğumuzu bilir
ve ismimizi tarihe yazdırırız.
Öyleyse bu gece yapalım.
Ama Aomori Ürün Fuarı yarın.
Ne? Öleceksin!
Yani...
Dur, kardeşimi görmeden ölemem.
Yarın intihar edelim.
Bana söz ver Kinzo.
Osome.
Yani?
Ne demek istiyorsun?
Bu kadar.
Üzgünüm.
Dikkatimden kaçtı.
Belirli bir şey söylemeni istemedim.
Dur Megumi-chan! Bu kadar karmaşık bir karakter değildin!
Ben karakter değilim!
Bir anime ya da oyun değilim.
- Ben bir insan şeyiyim! -İnsan şeyi mi?
Bana aptal gibi davranma!
Tam bir baş ağrısı.
Günaydın kardeşim!
Günaydın!
Dalga mı geçiyorsun? Saat öğleni geçti!
Öyleyse kusura bakma.
Dur Kinzo.
Sana birkaç tavsiye vermek istiyorum.
Son zamanlarda sık sık Shinagawa'ya gidiyorsun. Gitme.
Çifte intihar isteyen biriyle tanışırsın, dikkat et.
Komik olan ne?
Hyuga nerede?
Ona biraz izin verdim.
Yeni evlendi sonuçta.
Niye geldin?
Bu, ustanın... Yani Yanaka'nın geçen ayki ödemesi.
Neydi şu?
"Sokotsu Nagaya". Onu anlatmışsın.
Evet efendim.
Bu harika. Oldukça zordur.
Benimleyken eğlenceli değildin
ama şimdi sahnede seyircileri kahkahaya boğuyorsun.
Rakugo ilgi çekici mi?
Evet, öyle.
- Değil mi? - Evet.
Ne kadar kaldı?
2,3 milyon.
Hikâye başına 200.000.
İki çarpı 11... 100.000 eksiğin olacak.
Son 100.000 için sana kısa bir hikâye öğreteceğim.
Patron.
Elinden geleni yap.
Üzgünüm.
Patrona karşı sadakatsiz olamam.
Teklif hiç olmamış gibi davranabilir miyiz?
Hayır.
Sana her şeyi anlattım.
- Yani... - Peki.
Ryuseikai'ı yok edeceğim.
Pardon, söylediğimi duymamış gibi yapabilir miyiz
Bay Rakugo Sanatçısı?
Hoşça kal.
Ryu-san haklıymış.
Stajyer para almaz. Yarı zamanlı çalışıyorum.
Patronunun ilişki sorunları mı var?
Hayır! Senden ayrılmayacağım! Asla!
Bu senin iyiliğin için! Gireceğim mesele ölüm kalım "medresesi".
"Meselesi" denir.
Ne tür bir yakuza "mesele" kelimesini söyleyemez ki?
Kusura bakmayın! Lütfen sonra tekrar gelin!
Olmaz. Senden asla ayrılmayacağım.
Jiletler tehlikelidir!
Jilet yaraları iyi iyileşmez.
Yani ölmeye niyetli değilsin.
Beni kandırdın!
Seni aptal! Ölmeye geldim. Beyaz giydim.
Ama pantolonun yok!
- Param yetmedi. - Gel!
Hadi Kinzo. Hızlı. Köprü uzun.
Köprü uzun ama hayat kısa!
Ne saçmalıyorsun?
- Karanlık. - Atla! Şimdi!
Suya bir bakayım!
Sıcak banyoya girmiyorsun. Hadi, atla!
Yapamam.
Osome!
Hemen arkandan geleceğim. Üzgünüm!
Arkandan geliyorum!
Hayır, yapma! Aptalca bir şey yapma!
Lütfen görmemiş gibi davran!
Ishimachi'deki dükkân sahibi 50 ryo getirdi!
Artık paran var. Yani...
Ölme.
Gerçekten mi?
Neden yalan söyleyeyim? Yalancı değilim.
- Nasıl? - Nasıl mı? Bu çocuk açıklayacak.
Sen devam et, ben Şam fıstıklarını ayıklayacağım.
Usta, dernekten bağış istedi.
Usta Koshin isteksizdi ama dün 200.000 verdi.
Doğru. Gülümse, pop!
Pop!
Neden benim için bu kadar şey yapıyorsunuz?
Herkes yakuzalığı bırakmanı istiyor.
Al. Başarılı olduğunda geri ödersin.
Hayır, alamam.
- Neden? - Mesele para değil.
Rakugo'da daha iyi olmak, insanları güldürmek,
sonra yakuzalığı bırakmak istiyorum. Şimdi bıraksam bile...
Üzgünüm. Düşünceniz için sağ olun
ama ben inceliğe alışık değilim.
Usta, ne yapmalıyız?
"Ne yapmalıyız" mı? Aklını kullan!
Görmüyor musun? Ben Şam fıstığı ayıklıyorum.
Kinzo, ben de ölecektim.
Ama artık param olduğu için ölmek anlamsız.
Öteki dünyada buluşalım.
Bu gece için beni mazur gör.
"Tam olarak ne için?"
Kinzo köprüden itilmiş.
Su, tuz ve korku hızlıca içine girmiş.
Tek sayı!
Kanun görevlisi!
Çok karanlık! Göremiyorum!
Ver bana şu şeyi!
- Neyi? - Kav kutusunu!
Belki bekçidir!
Kardeşim.
-İyi akşamlar. - Kinzo?
Sana ne oldu?
Shinagawa'da çifte intihar.
Sana demiştim!
Endişelenmeyin. Bu Kinzo.
Çifte intiharı başaramamış. Dur. Ne yapıyorsun?
- Bana bir merdiven getirin. - Kahretsin, kafama bastın!
Kilerde kim var?
Kaçamayacak kadar açtım.
Lütfen! Bana yardım edin.
Miso bidonunda biri bağırıyor.
İçeri düştüğümde kasığımı çarptım ve taşaklarım düştü.
Bakalım!
Değerli, o yüzden nazikçe tutun.
Ne?
Bu bir patlıcan!
Peki, burada benim kendi taşaklarım var!
Don, don, Don Matsugoro!
Matsugoro.
Her biriniz içler acısısınız!
Bay Denbei'ye bakın.
Eski bir samuray farklıdır!
Bu hengamenin ortasında bir santim bile kımıldamadı!
Övgüyü hak etmiyorum.
Hareket edemeyecek kadar... "Şok oldum."
Bitti mi?
- Neyiniz var sizin? Aklınız başka yerde. - Pardon, kafam başka bir şeye daldı.
Can alıcı kısmı yine anlamıyorum.
Buna gerek yok. Hikâye henüz bitmedi.
- Ne? - Bu hikâyenin ikinci kısmı var.
İkinci kısmın ismi "İntikam".
Kinzo'nun Osome'ye dönmesiyle ilgili ama artık kimse anlatmıyor.
- Neden? - Hikâye çok karanlık.
Kimse gülmeyeceği bir hikâyeyi dinlemek istemez.
Kotora ve Kotatsu, bizim mesleğimizde seyirciye neşe vermeliyiz.
Bana söylemene gerek yok, biliyorum.
Hayır, bilmiyorsun. Bu yüzden söylüyorum.
Suratlarınızda hiç mutluluk yok.
- Ne? - Mutluluk.
Gülümse.
Bu ne böyle?
Güneş çok mu parlak?
- Gölge lazım mı? - Gülecek bir şey yok!
Çetem feshedilmek ya da yok edilmek üzere!
Rakugo'da iyi gitmiyorum ve Megumi-chan'a ulaşamıyorum.
- Cidden mi? - Belki de benim için umut yoktur.
İyisin.
İşler yolunda olmasa bile gülün!
Gerçek profesyonel köşeye sıkışmış olsa bile gülümser.
Usta, geçende ismini bana vereceğini söylemiştin.
- Bu senin için bir yük mü? - Mesele o değil.
Gerek yok. İstemiyorum.
Ben de.
Ne diyorsun? Donbei ismi Hayashiyate'yi temsil ediyor.
Beşinci Donbei, Kültür Madalyası kazandı.
Ustamızın bana verdiği ismi, Kotora'yı seviyorum.
Önceki Donbei umurumda değil.
Kotora ismini tanımadığım bir adamın ismine...
...tercih ederim.
Sen yenilmezsin.
Sayuri-chan ağlıyor.
Affedersiniz!
Bay Tamotsu. Sorun ne?
Bugün Megumi buraya geldi mi acaba?
- Hayır. - Bir sorun mu var?
Arkadaşlarıyla arabayla bir yere gidecekmiş
ama henüz dönmedi, endişelendim.
Yaşasın!
Arkadaş mı?
İşten mi?
Hayır.
Belli ki Web Saito diye bir adam.
Kim bu Saito?
Web sitesi mi diyorsun?
Tamotsu, bu ne demek?
Rentan mı?
Belki kiralık araba demektir.
Burada öyle söylüyorlar herhâlde.
Kiralık arabayla gidecekler.
Rentan mı yazıyordu?
Kiralık araba demektir diye düşünmüştüm.
Değil. Rentan briket demek!
- Megumi tehlikede! - Ne?
Briket intiharı! Bir grup intihar web sitesi!
Niye inmiyoruz? Hadi inelim!
Barbekü mü?
Çok heyecanlı!
Nereye gidiyorlar?
Akşam Shinagawa'da buluşacaklar.
Oradan da Hakone'ye gidecekler.
-"Shinagawa Shinju" mu? - Hayır, Hakone.
Anahtar! Arabanı ver. Çabuk!
Nereye gidiyorsun?
Ryuji?
Ben de geliyorum!
Alo!
- O tarafa. - Bu tarafa mı?
Kardeşim!
Tora, dikkatli ol.
Gözlüğüm yerde.
Ne oldu?
Yeni tuvalet kâğıdı koyarken...
Bana bulaşmayın!
İnsan değiller. Akıllarını kaçırmışlar.
Hyuga nerede?
Onu arama. Yeni evlendi.
- Ara! Hemen! - Arayamam.
Neden?
Geçen hafta saldırıya uğradı.
Bacaklarını, sağ omzunu ve üç kaburgasını kırdılar.
- Neden bana söylemedin? - Senin iyiliğin içindi Tora!
Hyuga sessiz kalmamı söyledi.
Ne yapacağız?
Duracak mıyız?
Gitme! Gidemezsin Tora!
Yakuzalığı bırakmayı bu kadar çok mu istiyorsun?
Kapa çeneni aptal! Şimdi gidersen dönemezsin!
- Bir şey söyle! - Gitme Tora!
Sen bizim umudumuzsun.
Susun!
Tora.
KOTORA
Tatsuo, müzik çok uzun sürdü.
Hadi çık artık Kotora!
Kotora!
Sabırsızlanıyorlar. Belki ben çıksam iyi olur.
Kotora nerede?
- Henüz gelmedi. - Gerçekten mi? Ne peşinde?
- Ne yapıyorsun? - Sahneye çıkıyorum!
Kotora'yı bekliyorlar.
Ama burada değil!
Kes şunu!
Sen stajyersin!
Kotora'nın yerini doldurabilir misin?
Lütfen usta!
İstiyorum! Komik şekilde komik bir hikâye anlatmak istiyorum.
"Shinagawa Shinju"yu anlatabilirim. Ya şimdi ya da hiçbir zaman.
Ryuji.
Kendim için yapmak istiyorum.
Kotora ya da senin için değil.
Kendim için. Yalvarırım!
Bana bak Kotatsu.
Gülümse.
Git.
Tamam efendim.
Seni bekliyorduk!
Bu kim?
Bu, Kotatsu!
Ben Hayashiyate Kotatsu.
Utanç verici ama döndüm.
Ejderha, ejderha, Chan Ejderha!
Pekâlâ!
Isınıyorum!
Ryuseikai serserileri!
Devam et.
Seni serseri!
Ne oluyor?
Bu şanslı günüm olmalı.
Kapa çeneni!
Bize bulaşma.
Al bunu.
Kımıldamayın!
Osome, Shingawa'dan bir geyşa...
"Shinagawa Shinju"!
Konuşmadığında çok güzel biriymiş
ve ağır bir Aomori aksanı varmış.
Aomori mi?
Osome erkek arkadaşlarına mektuplar yazarmış
ve onlarla Shinagawa'da buluşurmuş.
Günübirlik gezi dediğimiz şeyi yaparlarmış ama bu adamlar
art niyetliymiş.
Başlayalım mı?
Durun!
Kızarmış erişte istiyorum!
Barbekü yapmıyoruz.
- Biraz getirebilir misiniz? - Tabii!
Evet, bu briket intiharıymış.
Hayatın değerini bilmeyen insanlar vardır.
Yalnız ölemeyecek kadar korkaktırlar, bu yüzden intihar partneri ararlar.
Osome'nin hiçbir fikri yokmuş.
Pencere!
Açayım. Olur mu?
Pardon. Sabredeceğim, tamam.
Bu sırada sevgilisi olan mağaza sahibi Ryu
ve eski arkadaşı Tamotsu güvenlik görevlileriyle onu arıyormuş.
Neredesin?
Megumi-chan!
Tanrım, Meguppi!
Megumi!
Sessiz olmasına şaşmamalı. Derin uykuya daldı.
Bacakları çok uzun.
Böyle bir güzelle ölmek harika.
Keşke ölmeden önce onun gibi biriyle çıkabilseydim.
Çok geç olmayabilir.
Şaka yapıyorum.
- O ölmemeli. -Ölme.
Ölmek istemiyorum!
Yardım edin!
Megumi-chan!
Lütfen uyan!
Uyan!
- Pamuk Prenses ve Yedi Cüceler gibi. - Belki bir öpücüğe ihtiyacı vardır.
Ne yapıyorsunuz?
- Megumi-chan'ım! - Bölmeyin!
Az önce ölmeye çalıştıklarına inanmak imkânsızmış.
Sonunda Osome kalkmış.
"Ne yapıyorsunuz?"
Ben neredeyim?
Prensesin kaçmasına izin vermeyin!
Ne? Yaklaşmayın!
Megumi-chan, benim!
Gidin!
Megumi-chan! Dur!
Bekle Megumi-chan!
Nerede o?
Yardım edin!
Meguppi!
Tamotsu!
Dur!
Hayır!
Çok korkunçtu.
Geçti.
"Şuna bak. Dört yetişkin adam, hepsi acınası.
Bir de ona bak.
Bir çiftçi farklıdır!
Osome'yi taşıyor!"
Övgüyü hak etmiyorum.
Hareket edemeyecek kadar...
"Şok oldum."
Hey Kotatsu!
Gelişme katetmişsin Kotatsu!
Ryu-chan, harikasın!
Japonya'da en iyisi sensin!
Sağ olun.
İşte kızarmış erişten!
Kotora'ya ne olduğunu merak ediyorum.
Hep Kotora. Rakugo'ma bir şey demeyecek misin?
Pek "Shinagawa Shinju" denemez.
Sadece Shinagawa'da buluştular.
Bana biraz zaman tanı. Üç yıl oldu!
İyiydin. Temelin var.
Sıkı çalış.
- Ne? - Ders ücreti.
Bu ne kabalık! Bununla sigara bile alınmaz.
- Geri ver! Kotora'ya hep geri veriyorsun! - Kotora'ya geri veren benim!
Boş ver. Neyse, öğrencinim, değil mi?
Kurt Şirketi. Bu, son hikâyedeki yakuza değil mi?
Adam tabanca tarzı bir silah taşıyor. Şimdi haber geldi.
Bu adam Shinjuku Ryuseikai'dan Yamazaki'ymiş.
Olamaz!
Kaji Rikio ve birkaç kişiyi rehin olarak tutuyor gibi.
Takıntılı görünebilirim ama bir kez daha söyleyeceğim.
Ryuseikai'a bulaşırsan bir dahakine hayatta olmazsın.
Genç beyim oldukça hiddetlidir!
Güzel.
Teslim olacağım.
Kardeşim.
Hayır, kardeşim deme.
Tora de.
Tora.
Ben...
Dikkatlice çık İkinci Patron.
Acele et!
Bu Yamazaki!
Şüpheli dışarı çıktı!
Teslim ol.
KURT ŞİRKETİ'Nİ SOYAN ADAM
- Baba? - Ne?
Kotora.
Gülümsüyor.
Alt yazı çevirmeni: Melih Atahan