FASCYNACJA
KOTATSU
Smok, smok, halo, słucham!
Dzień dobry.
Tego przywitania nauczył mnie trzy lata temu mój starszy uczeń.
Pamiętacie Kotorę Hayashiyatego,
legendarnego rakugokę?
Yakuzę i artystę scenicznego.
Pół roku próbował dokonać niemożliwego i pogodzić te dwie jakże odmienne role,
jednak trafił do więzienia.
Mój mistrz musiał zrezygnować z członkostwa w Stowarzyszeniu Rakugo.
Mojej rodzinie przypięto łatkę kryminalistów.
Zostaliśmy zhańbieni i poddani ostracyzmowi.
Mistrzu Donbei, jakiś komentarz?
Kometa? Kumiko Oba! Don, don, don!
- Czy będzie konferencja prasowa? - Prasa, prasa, Kaikou Ken! Opa!
To na nic, żarty nie działają.
Posłuchajcie mnie.
Jeśli nadal chcecie uczyć się sztuki rakugo,
nie będę was zatrzymywał. Znajdźcie sobie innego mistrza.
Nie mów tak.
Po tym, co dla nas zrobiłeś, nie zdradzimy cię!
Donkichi.
Czterooki grubasek ma rację. O pieniądze się nie martw.
Poprowadzę teleturniej albo wystąpię w filmie porno.
- Zrobię to! - Donta.
Skoro nie możemy występować w teatrze, wynajmijmy salę.
Właśnie! Nie jesteśmy członkami Stowarzyszenia,
tylko twoimi uczniami.
Na dobre i na złe, mistrzu!
Kompletni z was idioci.
Mistrzu.
A ty?
Jak mógłbym mu wtedy odmówić?
Następne trzy lata spędziłem więc ze smętną rodziną Hayashiyate.
Teraz, dzięki waszemu wsparciu, powróciliśmy do teatru,
a ja wkrótce zostanę shinuchim
i przyjmę imię „Donbei Hayashiyate Siódmy”.
Zamierzam przekazać mój przydomek temu człowiekowi.
Tato!
Nadal o nim myślisz?
- Jak mógłbym nie myśleć? - Przywitasz go?
Ja? Mam go przywitać?
Zapowiadał się obiecująco, ale jest, kim jest.
Gangsterem.
Przypomnij sobie, jak wiele złego wyrządził Yamazaki
tobie i mnie.
Wspiąłeś się od zera na sam szczyt.
Przestań nad tym rozmyślać i przyjmij tytuł.
Zamiast mojego mistrza lub jednego ze starszych uczniów
to ja poprowadzę wielki finał.
Denerwuję się.
Tygrys i smok!
ZAKŁAD KARNY SASAGASECHO
Gratulacje!
To ty?
Tak, to ja. A to moja żółta chusta szczęścia.
Jesteś sam?
Tak, sam.
Nie znamy się aż tak dobrze.
To prawda.
Miałem czas.
Nie dotarła do nich poczta?
Przykro mi, nie mamy koszulek ze smokiem Urahara.
Być może nasz sklep w Daikanyamie ma jeszcze jakieś na stanie.
Szefowo.
Nie teraz. Jestem zajęta.
Serio?
Co za niespodzianka! To miało być dziś?
Dobrze ci idzie.
Sławni ludzie zakładali je dla beki. Teraz stały się hitem.
Dragon Soda idzie z duchem czasów.
Cyber Dragon Soda.
Więc Ryuji spłacił dług.
Mamy filie w Daikanyamie i Shimokicie.
Rozumiem. To dobrze.
Co u Ginjiro?
To temat tabu.
- Niedawno się rozstali. - Dlaczego?
Dowiesz się.
Yasuo.
Wygląda na to, że wrócił.
- Hej, Gin! - Witamy!
Po tym wszystkim przejął schedę po ojcu.
Odbyła się ceremonia ślubowania,
na której szef Wilków sprzymierzył się z Gin-ginem.
Ojciec przekazał Gin-ginowi gang i wyjechał do Hachioji.
Gin-gin kiedyś był miły, ale teraz stał się na wskroś gangsterem.
Żyjemy w innych światach.
Mieszka teraz w Roppongi Hills.
Aha.
Odnalazł się w roli szefa.
Cieszy mnie to.
To dobrze.
Tora, wyglądasz na samotnego.
Nie czuję się samotny. Zawsze byłem sam.
Przecież świętujemy. Napijmy się!
Nie zadzwonimy do Ryujiego?
Pewnie jest zajęty próbami.
- Odwiedź go jutro. - Nie mogę.
Za bardzo mi wstyd.
Zhańbiłem ród Hayashiyate.
Rozchmurz się! Na zdrowie!
Właśnie! Na zdrowie!
Zostań tu na noc.
Że co?
Nie ma mowy, Chibi-T.
Ryu-san, nie bądź wredny!
No co?
Nie!
Saya, chodźmy się kąpać.
Skarbie, weź ją i Taro.
Don...
Z KIM BYŚ SIĘ NIE PRZESPAŁA? 1. JUMPTEI JUMP 2. DONTA
Szlag.
Drugie miejsce to porażka.
Wytrzymał pięć sekund dłużej!
Tatusiu, skąd się biorą dzieci?
Seks!
„Czy ze względu na dobro dziecka
możemy znowu być razem?
Czy to cię uszczęśliwi?”
„O mnie się nie martw. Da to szczęście naszemu synowi.
Gdyby nie on, nie spotkalibyśmy się po trzech latach”.
Spójrz, dziadku.
Narysowałam Anpanmana.
Bardzo ładnie.
„Mówisz, że jestem zszywką? Nic dziwnego,
że chciałaś dać mi w głowę młotkiem”.
Sayuri, co to jest?
Schowałam to.
Dlaczego?
Kiedy Kotora...
Nie Kotora. Yamazaki.
Gdy ktoś o nim wspomina, od razu się złościsz.
A gdzie tam, nie złoszczę się!
Właśnie widać.
Co?
Mówię ci, że się nie złoszczę.
To jakiś żart? „Wypuszczą mnie 24 czerwca”.
To dziś!
Po tym wszystkim, co nawyprawiał, powinien chociaż nas odwiedzić.
I tak od razu bym go wykopał, ale wypadałoby, żeby się tu pojawił.
Mistrzu, Taro przez ciebie płacze.
To nie przeze mnie, tylko przez Yamazakiego!
Nawet Taro nie znosi yakuzy!
Cóż za wynalazek!
Zwierzak dla każdego dziecka! Śmiga na wszystkie strony!
Hanzo?
- Kotora! - Kto to?
Prowadził ten beznadziejny bar na kółkach.
Przestałeś przychodzić, więc zwinąłem interes.
Kiedy wyszedłeś?
Wczoraj.
Aha. To świetnie.
Mistrz ma się dobrze?
Tak.
Wspominał coś o mnie?
Nie bardzo.
Tora.
Przed sobą widzą panowie...
Tora-chan!
Megumi.
Co się stało?
Wybacz. Chciałem przynieść ci do więzienia paczkę,
ale tyle się wydarzyło.
Ta-chan, znowu się ożeniłeś?
Z Brazylijką.
Tańczyliśmy w parze na festiwalu samby w Asakusie.
Anito, chodź się przywitać.
Jak zjecie sobę.
Ma alergię na sobę.
Za to w nocy...
Nadal jesteś z Ryujim?
Tak. Chociaż już trzykrotnie ze sobą zrywaliśmy.
Co ty mówisz?
Za pierwszym razem miałam romans. Za drugim byłam na grupowej randce.
Za trzecim poszłam w święta do klubu dla pań.
Był jeszcze Ta-chan...
Cztery razy okazałaś się niewierna.
Problem w tym, że nie wiem, na co gniewa się Ryu.
Przeżywa stres w związku z sukcesją.
Sukcesją?
W lipcu zostanie kolejnym Donbeim!
- Zamknij się. Nie mów... - To boli.
- Dlaczego nic mi nie powiedziałeś? - Ryuji coś wspominał. To skomplikowane.
Gdyby nie stało się to, co się stało,
to ty zostałbyś następcą Donbeiego.
Dobrze.
Tak będzie lepiej.
Od wczoraj powtarzam tylko „dobrze”.
Dobrze dla ciebie, że wyszedłeś.
Nie byłbym taki pewny.
Skoro Ryuji zostanie Donbeim, co stanie się z mistrzem?
Nic nie poradzimy.
Przekonaj się sam.
DONBEI HAYASHIYATE SIÓDMY
KOTORA
I co? Jesteś w szoku?
Jestem Kotora Hayashiyate Drugi, już nie Donbei Hayashiyate.
Tygrys, tygrys, arigataiga!
Dlaczego?
Mistrzu, dlaczego?
Twierdzi, że przejął twój przydomek, żebyś już tu nie wrócił.
To nie ma sensu.
Jak wiemy, nawet rozwiedzione pary
czasami się schodzą, ponieważ kochają swoje dzieci.
To Ko Wakare.
Jak to mówi młodzież,
z moją żoną kochamy się na zabój. Nigdy nie rozważaliśmy rozstania.
„Przepraszam, sąsiedzie. Wybieram się do Kiby”.
Mógłbyś popilnować mi domu? Wybacz, że kazałem ci czekać.
Trudno jest żyć samotnie.
Sąsiad musi pilnować ci domu.
A to nie wszystko. Nie radzę sobie z rosnącą stertą prania.
W domu wdowy rosną kwiaty, a w domu wdowca robale.
Mógł sąsiad się nie wygłupiać.
Ponoć twoja druga żona była okropna.
Zakochałem się i wyciągnąłem ją z Yoshiwary.
Można rzec, że kupiłem tanią szkapę.
Całymi dniami, popołudniami i nocami nic, tylko spała.
Bez przerwy się wylegiwała.
Wróciłem!
Kuma, jestem głodna.
Coś byś czasem ugotowała.
Nie mogę gotować. Nie po to za ciebie wychodziłam.
Ty mi coś ugotuj.
Byłbym ją sprał, ale wcześniej ode mnie odeszła.
Zrozumiałem, że dłużej tak nie mogę. Przestałem pić
i zacząłem ciężko pracować, by zarobić.
A co z twoją brzydką, acz pracowitą poprzednią żoną?
Z tą?
Ta z kolei przywykła do biedy.
Gospodarna kobiecina.
Masz syna, nieprawdaż?
Kame. Ile ma lat?
Trzy lata temu miał sześć, więc teraz dziewięć.
Nie tęsknisz za nim?
Oczywiście, że tak.
„Czasami widząc chłopca w tym wieku,
zastanawiam się, czy to nie mój syn.
Któregoś dnia przechodziłem obok straganu, gdzie gotowano manju.
Sprzedawca otworzył wieko garnka, z którego wydobyła się para.
Pachniało wspaniale.
Przypomniałem sobie, że Kame uwielbiał manju.
Wyobraziłem sobie jego minę, gdy go nim częstuję.
Ta myśl sprawiła, że do oczu napłynęły mi łzy”.
Spójrz.
Czy to nie twój Kame?
Ten największy.
To Kame!
Jest już taki duży. I się rusza.
Rusza się jak każdy człowiek.
Porozmawiaj z nim. No idź.
Kame!
W nogi!
Jesteś moim tatą, prawda?
Tak, jestem twoim tatą!
Jak ty wyrosłeś, od kiedy widziałem cię po raz ostatni!
Ty też wyrosłeś.
Ja już nie rosnę.
Jesteś ogorzały i silny.
Jak się czuje mama?
Tata dobrze cię traktuje?
Ty jesteś moim tatą!
Na pewno masz nowego tatę!
Nie słyszałem, żeby jakieś dziecko
miało nowego rodzica.
Więc mieszkasz sam z mamą?
Tak. Mówi, że ma dość małżeństwa, od kiedy wyszła za tego yakuzę-pijaka.
Mocne stwierdzenie.
Za yakuzę?
To przez alkohol.
Mama zawsze powtarzała, że masz dobre serce.
Nadal żywi wobec ciebie uczucia.
Może być?
Jump, przestań gwiazdorzyć! Umiesz skakać, to skocz do nieba!
Co?
Kotora!
Zostałeś shinuchim?
Jeszcze nie.
Kotatsu mnie ubiegł.
Ostatnio pracuję głównie jako krytyk kulinarny.
Postarasz się dla mnie?
Tak.
Zaczekaj! Tato!
Jesteś samotny?
Nawet jeśli tak, to z własnej winy.
Tam mieszkam. Chodźmy.
Nie mogę się widzieć z twoją mamą.
Zaczekaj... Dam ci trochę pieniędzy.
Proszę bardzo.
Aż tyle? Nie mam reszty.
Nie trzeba. Tylko nie wydaj tego na głupoty.
Mężczyźnie nie przystoi płakać.
Ty też płaczesz.
Nieprawda. Oczy mi się pocą.
„Oczy mi się...”. Nie poszedłem tam oglądać ciebie.
Gdzie Kotora?
Spotkałem go pod teatrem.
Przyszedł obejrzeć mistrza!
Zatrzymał się u kolegi w Aoyamie.
U Chibiego-T!
Zaczekaj.
Po co?
Mistrz za nim tęskni. W przeciwnym razie nie przejąłby jego przydomku.
Czego nie rozumiesz? Przecież go wyrzuciłem.
W tym domu...
Jedziemy na tym samym wózku! On też nie ma innego domu poza tym!
- Jeszcze będziesz tego żałował! - Ryuji.
Ojciec ma swoje powody, żeby mu nie wybaczyć.
Nie rozumiesz tego?
Jeśli mu wybaczy,
Stowarzyszenie się od nas odwróci,
a ty nigdy nie zostaniesz mistrzem!
Yamazaki to dobry chłopak, ale Donbei...
to znaczy Kotora, został przezeń zdradzony.
Więc jeśli Donbei wybaczy Kotorze...
Chciałam powiedzieć,
że gdyby Kotora wybaczył Yamazakiemu...
Wszystko mi się plącze!
Na pewno tym, który ucierpi najbardziej, będzie ojciec.
Widzisz, płacze!
Skoro przez ciebie płacze,
nie jesteś moim synem i dostaniesz w ucho!
Co to ma być?
Chlebek naan.
Zabijcie mnie.
Ja go przyniosłam.
Od kiedy tu jesteś?
Od początku.
Ugotuję wam dziś indyjskie curry.
Curry było wczoraj.
Dzień dobry panu.
Witamy!
Yamazaki.
Mistrzu. Gratulacje z okazji sukcesji.
Spocznij sobie.
Tak jest.
Kiedy wyszedłeś?
Wczoraj.
Co zamierzasz?
Najwyraźniej szuka pracy.
Co?
Proszę cię w jego imieniu, Hyuga.
Znamy się od...
Nie!
Co to za ponure miny?
Mówcie normalnie i nie marszczcie brwi!
Przepraszam!
Bracie.
Pozwól, że będę cię tak nazywał.
Kiedyś powiedziałeś mi,
żebym nie robił tego, czego nie czuję.
Przepraszam.
Pomyślałem sobie wtedy:
„I kto to mówi?”.
Czym się różnimy?
Facet bez poczucia humoru zostaje rakugoką.
Po tym, jak zrobiliśmy rozwałkę u Rikio, poczułem się szczęśliwy.
Byłeś niesamowity.
Minęły trzy lata.
Teraz robię coś, czego kompletnie nie czuję.
Trzydziestu ponuraków nazywa mnie szefem, a ja im przytakuję.
To nie ja. Chciałbym, żebyś zajął moje miejsce.
Więc...
powtórzę ci to, co kiedyś mi powiedziałeś.
Nie rób tego, czego nie czujesz!
Yasuo, idziemy.
Tak jest.
Ginjiro.
Pasujesz do tej roli.
Przepraszam.
Saya.
Taro.
Urośliście.
Kim pan jest?
Nie kłam!
Nieznajomy dał ci tyle pieniędzy?
Nie kłamię!
Powiedz, kto to był.
Nie mogę. Zabronił mi!
Jesteś żałosny.
Nawet gdy jadałam raz dziennie, dbałam, żeby niczego ci nie brakowało.
Jeśli ukradłeś te pieniądze,
powiedz mi komu,
a zwrócę je właścicielowi.
Nie powiesz?
Jesteś taki uparty!
Spójrz. To młotek twego ojca. Przyniosłeś go tutaj po tym,
jak postanowiłam od niego odejść.
Jeśli cię nim uderzę, to będzie tak, jakby zrobił to twój ojciec.
„Jeśli mi nie powiesz, rozłupię ci tym młotkiem czaszkę”.
„Nie ukradłem ich, tylko dostałem!
Nie ukradłem!
Dostałem je od taty!”
Nie czarujesz.
„Dostałeś je od taty?”
„Dlaczego się do mnie zbliżasz, gdy o nim mówię?”
Coś mówiłeś?
Nie mówiłem.
Kolacja gotowa.
Dziękuję.
Powiedziałeś, że nie czaruję!
Cicho bądź. Nie skupiałeś się na opowieści.
Co to?
Curry nie gotowe?
Podobno jedliście je wczoraj.
Dobierzcie sobie dodatki do chlebka naan.
Skrzyżowanie Hindusa z Japończykiem.
Jesteś gotów przejąć schedę?
Jeśli mistrz zdoła mnie nauczyć.
O czym ty mówisz? Przecież cię uczę.
Okropne!
Wolno mi to powiedzieć? Okropne!
Inne słowo nie przychodzi na myśl!
Mamy ryż?
Albo curry?
Chyba nie da się tego zjeść bez curry.
To niejadalne.
Podłe!
Wszyscy to powiedzieli! Teraz moja kolej.
Ty nie masz prawa głosu. Żywiłeś się mlekiem w proszku!
Nieprawda.
Zrywam z tobą!
Przeproś ją.
To już piąty raz.
Tym razem zrywamy na dobre!
- Ojcze? - Tak.
Taro go miał.
Rolex?
Co jest grane?
Taro, kto ci go dał?
Pan ze straszną buzią.
„Pan ze straszną buzią”?
Może to był Kotora? To Kotora!
Założylibyście buty.
A ty to co? Masz na sobie pantofle Megumi.
CEREMONIA DONBEIEGO SIÓDMEGO
Jest i Donbei Siódmy.
Nie przyszedł?
Nie.
Rozumiem.
Na razie.
Nie możesz iść od razu do domu.
Nie chce mi się z tobą gadać.
Ostatni dzień Kotatsu.
Zachowam się jak na brata przystało.
BAR RÓŻOWY AUTOBUS
U ciebie i Megumi wszystko gra?
Bracie.
Już idę!
Panie szefie. Pani Koharu.
Pobraliśmy się.
Jest Don-chan?
Stuknęła mi już sześćdziesiątka.
Zostawiłem interes synowi i młodszym.
Zamieszkamy w Hachioji.
Razem... Gratulacje.
Przepraszamy za kłopot.
Chciałam was odwiedzić, ale on powtarzał, jak to...
Wystarczy.
Słuchaj, Don-chan,
obaj jesteśmy już starzy.
Puścimy w niepamięć to, co było?
Jeśli tego chcesz, Ken-chan.
Tak.
- Zacznijmy od nowa. - Dziękuję.
To świetnie!
Nareszcie!
A tak przy okazji, co słychać u Yamazakiego?
Nie mam pojęcia.
Nie ma go tu.
Ginjiro go odprawił, więc myślałem, że przyjdzie do ciebie.
Odprawił?
Naprzód, Klubie Erotycznych Eksploracji!
Kapitan!
Różowy Autobus!
Kapitanie!
Zaraz będzie tu tłum. Pędem!
Rozumiem.
Pan domu chroni swoją rodzinę.
Takie same zwyczaje panują w świecie yakuzy i rakugo.
Sam rozumiesz.
Oczywiście.
Twierdzisz, że Yamazaki nie jest członkiem twojej rodziny.
Wcale nie.
Zimny z ciebie drań.
Przestań, Ken-chan.
Don-chan.
Obiecałem, że Yamazaki trafi pod twoje skrzydła, gdy spłacisz dług.
Narozrabiał i wylądował w więzieniu,
ale odkupił swoje grzechy. Należy teraz do twojej rodziny.
Wyjdź mu naprzeciw.
Jeśli nie możesz, to żaden z ciebie mistrz!
Skończyłem!
- Chciałeś zacząć wszystko na nowo! - Puszczaj!
Chciałem do niego pójść!
Przywitać go z uśmiechem na twarzy.
Chcę iść do niego teraz!
Jeszcze trzy lata temu
siedział przy tym stole.
Razem się śmialiśmy. Razem jedliśmy.
Dlaczego go tu nie ma?
To twoja wina!
To ty uwikłałeś mojego Kotorę,
mojego drogiego ucznia, w ten bezsensowny spór.
Dlatego nie ma go z nami!
Chcę, żebyśmy byli rodziną,
ale nie jesteśmy.
Nie dane jest nam się spotykać.
To strasznie boli.
Don-chan!
Sam chciałem się do niego wybrać.
Ale nie mogłem tego zrobić,
bo oddałem go pod opiekę tobie.
Ken-chan.
Don-chan.
Ken-chan.
Don-chan.
Ken-chan.
- Wybacz mi, Don. - Ja też cię przepraszam.
Jestem cholernie uparty.
Masz bardzo groźny wyraz twarzy. Pamiętaj o tym.
Przepraszam.
Ty jesteś Kotora Hayashiyate?
To nie ja.
- Poproszę autograf. - Jesteś w błędzie.
Autograf!
INTRODUKCJA
Czekaliśmy na ciebie, Donbei Siódmy!
Czy to miejsce jest zajęte?
Nie.
Wschód i zachód!
Na dzisiejszej ceremonii sukcesji mój towarzysz, Kotatsu Hayashiyate,
przyjmie tytuł „Donbei Hayashiyate Siódmy”.
Dziękuję za przybycie.
Mimo że jest ode mnie młodszy, występuje już od dwudziestu lat.
Przez chwilę nie było go wśród nas,
lecz teraz będzie wskazywał nam drogę.
Gin-chan, gdzie Tora-chan?
Dzwoniłem, ale zgłasza się poczta. Spróbuję.
Przed państwem Donbei Hayashiyate Siódmy!
Cześć, jestem Donta.
Żaden tam Bontan! Don, don, don, Be-Bop High School!
Coś taki sztywny?
Starzy ludzie mają słabe zęby.
Babciu, dotarło?
Tak to się robi. A teraz Donbei Siódmy.
Mój młodszy brat.
Skoro ja jestem Shintaro, to on Yujiro.
Stare i niemodne? No to jak Chieko i Mitsuko Baisho.
Baisho, Baisho, czy ty znasz ją?
Powitajmy mojego brata!
Don, don, don, Chaka Khan!
Będziesz futatsume do śmierci!
Rozwścieczyłeś mnie!
Dziękuję bardzo, że wypełniliście salę do ostatniego miejsca.
Jestem Koneko Hayashiyate.
Jaki Koneko?
Chyba zjadła go trema.
Witam na ceremonii sukcesji.
Mimo że nieco się krępuję,
przedstawię tego młodego człowieka.
Będąc jeszcze w łonie matki,
był ustawiony pośladkowo.
Gdy się urodził, ważył cztery kilogramy.
Moja ukochana żona Sayuri
podczas porodu darła się wniebogłosy.
Można było ją usłyszeć w Shizuoce.
Co to za wstęp?
Przez te wszystkie lata tak wiele się wydarzyło.
Dziś jesteśmy w tym miejscu.
Nie mogę ręczyć za jego charakter,
ale posiada zdolności artystyczne.
Ja, Koneko, i wszyscy członkowie mojej rodziny
będziemy go wspierać, aby nie zhańbił imienia
Donbeiego Hayashiyatego Siódmego.
Dziękuję.
- Znów ten Koneko. - No i?
Nadal poczta.
Co?
Tora-chan!
Bracie.
To Kotora!
Pomimo że czułem wielki wstyd, powróciłem.
Kotora Hayashiyate.
Nie...
Jestem Kotora Hayashiyate Trzeci.
Dzięki mistrzowi Donbeiemu Siódmemu
mogę wystąpić dziś na scenie.
Dobrze wyglądasz.
Nie przejmuj się.
Mam się nie przejmować? Pracujesz w Różowym Autobusie.
Jakoś muszę zarabiać.
Niedługo będzie twoja ceremonia?
Tak, ale nie jestem w szczytowej formie.
W końcu to nie ja miałem odziedziczyć przydomek Donbei.
Mistrz mówi...
Dlaczego wstałeś?
Odpuść sobie.
Nie zamierzam.
Jeśli to zrobię, drugi raz popełnię ten sam błąd.
Przykro mi.
Mam opowiedzieć Ko Wakare.
Jestem w kropce.
Zajmij moje miejsce.
Zatrudnię się w Autobusie.
Do cholery, czemu nic nie mówisz?
Rzucasz rakugo?
Uwielbiałeś to robić!
Dlaczego rezygnujesz?
Kiedy ja odszedłem, do znudzenia namawiałeś mnie do powrotu.
Teraz już pewnie wiesz, jak się wtedy czułem.
To takie irytujące,
gdy ktoś każe ci robić to, na co i tak sam masz ochotę.
A więc wiem...
co ty wtedy czułeś.
Dobrze było wyrzucić to z siebie.
„Dlaczego przybliżasz się do mnie, gdy mówię »tato«?”
„Upadłeś na głowę, głuptasie?
Trzeba było powiedzieć mi to od razu.
Tata był pijany i niechlujny?”
„Nie, nosił czysty płaszcz i miał mnóstwo pieniędzy.
Odprawił tę złą kokotę i teraz ciężko pracuje.
Płakał, gdy mówił, że musiałem przez niego cierpieć.
Jutro chce mi kupić węgorza. Mogę się z nim spotkać?”
„Oczywiście, mój drogi”.
Nazajutrz matka ubrała syna i wyprawiła go z domu.
Sama przed lustrem nałożyła na twarz i nos nieco pudru.
Błąkała się w pobliżu sklepu rybnego, nie wiedząc, co począć.
W więzieniu była biblioteka.
Można było wypożyczać książki.
Przeczytałem i zapamiętałem wszystkie dzieła rakugo.
Nedoko, Shinigami, Meguro no Sanma,
Nezumi, Douguya,
Tokisoba,
Inokori Saheiji,
Kaji Masuko, Kaen Taiko.
Wkułem na blachę sto historii,
opowiadając je towarzyszom z celi.
Ale pewnych ważnych informacji w nich zabrakło.
Na przykład, co oznacza słowo kasugai w opowieści Ko Wa Kasugai?
Kiedyś mógłbym zadać to pytanie mistrzowi.
To takie coś,
czym łączy się jeden słup z drugim.
Jak to?
Chodzi o to, żeby konstrukcja się nie rozpadła.
Wbija się specjalną zszywkę. Nie wiem, jak to wygląda.
Dlatego chciała walnąć syna młotkiem.
A więc o to tu chodziło.
Już rozumiem.
Przyjdź jutro.
KOTORA
Przecież to twoja ceremonia.
Spokojnie. Opowiem Jugemu albo coś innego.
Ale mistrz...
Będzie lepiej, jak obejrzę to stąd.
Nareszcie!
Powiem krótko.
Dziecko to zszywka.
Ko Wakare.
To Ko Wa Kasugai.
Trzecia z trzech części Ko Wakare nosi tytuł Ko Wa Kasugai.
Tak jest w książce.
Mniejsza o to.
Sklepikarz Ryu...
- Czekaliśmy na to! - Zamknij się!
Dasz mi opowiadać?
Sklepikarz Ryu ponownie spotkał yakuzę Torę.
Niestety, trzy lata wcześniej
między ojcem Ryu a Torą doszło do waśni.
Ryu obmyślił plan, jak doprowadzić do ich spotkania.
Wróciliśmy!
- Co tak późno? Gdzie byliście? - No...
Co to?
Szlag!
To nie jest moja firmowa chusta. Co to?
Dostałem ją od kogoś.
Od kogo? Coś kręcisz!
- Nie mogę powiedzieć. - Nie mogę.
Powiedz albo dostaniesz!
Co tu się dzieje?
Ojcze, Ryu-chan ma romans
z inną przewodniczką wycieczek!
Dostałem ją w barze Różowy Autobus!
Od przewodniczki?
Ryuji, przestań!
Masz na miejscu swoją przewodniczkę, a zachciewa ci się innej?
Tym razem zrywam z tobą na dobre!
Nie, tam pracuje Kotora!
Co?
„Dlaczego się do mnie przybliżasz, gdy słyszysz imię Kotora?”
Kotora pracuje w domu publicznym?
- W domu publicznym? - Nie, to bar.
Sayuri-chan.
- Tak. - Dzwoń po taryfę.
O tej porze?
Nieważne, ja zadzwonię.
Dobrze!
Tymczasem jego ojciec nałożył nieco makijażu.
A może i nie. W każdym razie wybrał się do knajpy.
Kręcił się w pobliżu, nie wiedząc, co począć.
Chce pan wejść?
Zapraszam.
Już sobie idę.
Mistrzu!
Mój drogi.
Wczoraj ktoś dał mu pieniądze,
a dziś poczęstował węgorzem.
Przyszedłem ci podziękować.
A więc to byłeś ty.
Wczoraj spotkałem Kamego.
Chciał zjeść węgorza, więc zabrałem go do karczmy.
Miał ci nic nie mówić,
ale dzieci są szczere.
Wczoraj go spotkałem.
Chciał zjeść węgorza.
Powiedział ci o tym?
Wpadłem na Kamego.
Chciał zjeść węgorza...
Co się dzieje?
Tędy, proszę! Dziękuję za wspólną wycieczkę.
Czemu nie usiądziesz?
Nie mogę.
Tutaj zaczynałem.
Więc stąd muszę zacząć na nowo.
Mistrzu, błagam cię!
Spraw, bym ponownie nabrał ogłady!
Co ja mogę?
Skoro tak, to ja też zacznę od nowa stąd.
Mistrzu.
Proszę, zostań moim uczniem.
Mistrzu!
- Kotora! - Mistrzu!
- Wspaniale! - Mistrzu!
Brakowało mi ciebie.
Tak się cieszę.
Spokojnie, nie są gejami.
Wszystko w porządku.
Ludzie patrzą! Wystarczy!
Puszczaj. Chodź tu.
Wiesz co, Ryuji?
Z bólem serca przyznam, że tym razem muszę ci podziękować.
Dzięki tobie zobaczyłem się z Kotorą po trzech latach.
Kotora, mogę wstać?
Mogę wstać?
Po co ludzie mają dzieci?
Po co?
- Żeby czuć satysfakcję i szczęście. - „Nie wtrącaj się”.
Witaj z powrotem, Kotora!
Witaj z powrotem!
Hau, hau, Kotora!
Tygrys, tygrys...
...Jirettaiga!
Tygrys, tygrys...
...Jirettaiga!
Mistrzu.
Dziękuję, tygrysie!
Napisy: Marcin Mituniewicz