POPRZEDNIO...
WITAMY ICH KRÓLEWSKIE WYSOKOŚCI
-Juliano. -Trudy.
-Weź. -Co to?
Droga wyjścia.
-Co to jest? -Kronika filmowa.
Człowiek z Wysokiego Zamku?
-Pokazuje, jak wygraliśmy wojnę. -Ale my ją przegraliśmy.
Po śmierci Führera wybuchnie wojna.
Führer stracił przytomność.
To nasza chwila.
Nie wahajmy się jej wykorzystać.
Budują bombę atomową.
Zabierz mnie do Człowieka z Wysokiego Zamku.
Spytaj, czy chce mnie widzieć.
To ty, prawda?
Nazywam się Abendsen. Hawthorne Abendsen.
W filmach, w których wygrywają japońce, prędzej czy później San Francisco
zostaje zmiecione przez bombę atomową.
Ale w tym ten sukinsyn zdycha jako nazista w jakiejś uliczce.
Nazywa się George Dixon.
-Co on ma wspólnego z Trudy? -Jest jej ojcem.
Potrzebuję wizy dyplomatycznej, żeby wydostać się ze Stanów Pacyficznych.
Samymi próbami sprowadzasz tragedię.
Jestem Juliana Crain. Pracuję z Joe Blakiem, potrzebuję azylu.
GABINET NR 2
Mam dla ciebie rozkazy z Berlina.
Od ministra Heusmanna.
Dlaczego sądzicie, że chcę go zobaczyć?
Jest twoim ojcem.
To jedna z najpotężniejszych osób w Rzeszy.
Załatwi ci, co zechcesz.
Nie chcę nic, co chciałby mi dać.
Słyszałeś o Lebensborn? Aryjki chciały dobrowolnie
rodzić dzieci w domach porodowych Lebensborn,
by wychowano je zgodnie z ideałami partii.
To tu się urodziłeś, Joseph.
Reichsführer Himmler.
Jestem twoim chrzestnym.
Mam nadzieję widywać ciebie o wiele częściej.
Twój syn jest poważnie chory.
Wiesz, co trzeba zrobić.
Daj mi więcej czasu.
Zatajenie diagnozy to zbrodnia przeciw państwu.
Jeśli dziś się tym nie zajmiesz, sam będę musiał to jutro zrobić.
To była straszliwa tragedia, Alice.
Może chodziło o coś więcej?
Znajdź przełącznik i wynoś się stamtąd.
Ile mam czasu?
Mnóstwo, jeśli natychmiast wyjdziesz.
Frank.
Poszedłem pomedytować do parku. Ujrzałem dziwne miejsce.
To było San Francisco, ale obce.
Zapamiętałem cię inną. Jesteś wolna.
Po co ci to?
To dowód na to, że coś takiego nie może się powtórzyć.
Nasze imperium nie posiada takiego urządzenia.
Ten film jest prawdziwy.
Proszę pomóc mi go pokazać.
Widzą panowie bombę wodorową
tysiąckrotnie potężniejszą niż jakakolwiek broń w naszym arsenale.
Choć ofiar będzie więcej, może być to konieczne.
Nie można budować lepszego świata, gdy nic nie zostało.
Panie kanclerzu,
jest pan aresztowany za zdradę stanu.
O co tu chodzi?
Twój ojciec jest zdrajcą, Joe.
Nie powiem im, co mówiliście z ojcem.
Bądź ze mnie dumna. Powiedz to ojcu.
Thomas, proszę, nie odchodź!
Wiedziałeś, co będzie, gdy pokazałeś mi ten film.
Nie. Wiedziałem tylko, że ty, Juliana Crain,
byłaś naszą jedyną nadzieją.
Wciąż pojawiałaś się w nagraniach.
Niektórzy twoi znajomi,
których też zacząłem widywać, kręcili się wokół ciebie.
Jak w atomie. Zmieniali się,
inne zachowania i związki,
różne punkty widzenia.
Wiedziałem, że to klucz. Twoja dobroć, Juliano.
Na to postawiłem.
Cześć, siostrzyczko.
A jakbyś nie widziała tego filmu?
TYLKO DLA UPOWAŻNIONYCH
CZŁOWIEK Z WYSOKIEGO ZAMKU
WIELKA RZESZA NAZISTOWSKA - JESIEŃ 1962 R.
Serce ze stali.
Josef.
Tylko wtedy możesz zmierzyć się z prawdą.
UTAH POŁUDNIOWE JAPOŃSKIE STANY PACYFICZNE
Panowie, na świecie znów panuje równowaga.
Panie ministrze?
Admirale, oszukujemy się, myśląc...
że zrównaliśmy się z nazistami.
Z czasem będziemy mieli więcej.
Z całym szacunkiem, admirale.
Wyścig zbrojeń z Rzeszą...
doprowadzi nas do bankructwa.
Jaki mamy wybór?
Jak szybko naziści zorientują się, że zostali oszukani?
Przeanalizują wyniki testu.
Porównają je z bombą na filmach, tysiąckrotnie potężniejszą.
Zorientują się, że powinni byli zaatakować nas, kiedy mieli okazję.
Wciąż mogą to zrobić.
Innymi sposobami.
DENVER, KOLORADO STREFA NEUTRALNA
Hej, Clyde. Masz coś?
Tak się składa...
Sprzed paru dni.
Jesteśmy u cioci Judy
-Co za ciocia Judy? -Czytasz moje listy?
To pocztówka.
Muszę wysłać odpowiedź.
Firma stawia.
Świetnie. Dziękuję.
-Nie ma adresu nadawcy. -Nie znasz go?
Dopiero się przeprowadzili.
Niech będzie.
Jak chcesz znaleźć kogoś lub coś w Strefie,
przejdź się do Wielkiego Pałacu.
Pójdź schodami w dół do baru.
Przemknij się przez podwójne drzwi.
Raźno przejdź koło pianina do baru, jakbyś wiedziała, gdzie idziesz.
Bądź pewna siebie.
Po prawej jest loża.
Siedzący tam facet może będzie w stanie ci pomóc. Nazywa się Wyatt Price.
Wyatt Price?
Potrzebuję adresu kogoś w Santa Fe.
Nazywa się Judy Bridger.
„Bridger” z „d”.
Wróć jutro.
JAMESTOWN, KOLORADO STREFA NEUTRALNA
To spotyka każdego podróżnika.
Chęć powrotu do domu, do swojego świata.
-To już jakieś pięć miesięcy? -Raczej sześć.
Dziś ją naprawdę nosi.
Coś tu nie gra.
Tak.
MIASTO NOWY JORK AMERYKAŃSKA RZESZA
Witam w domu. Gratulacje.
PIERWSZY AMERYKANIN NA STANOWISKU OBERST-GRUPPENFUHRERA
Dziękuję.
-Cześć, dziewczynki. -Tatuś.
Wróciłeś!
Tęskniłem za wami. Gdzie mama?
Wyszła.
-A Bridget? -Mama odesłała ją do domu.
W porządku.
Zobaczmy, co we troje możemy upichcić na kolację.
Trudy.
Hej.
Jejku, jesteś rozpalona.
Mama?
Juliana.
Juliana nie żyje.
Nie, skarbie, jestem przy tobie.
Tuż obok.
Przepraszam.
Zapominam.
Ja też.
Pamiętasz? Miałaś sześć lat i chorowałaś na odrę.
Nigdy nie miałam odry.
Moja Trudy ją miała.
Całą noc gładziłam jej włosy.
Myślałam, że mi odpadnie ręka.
Przez okno wpadało światło księżyca.
Położyłam się obok niej.
Zostałam z nią, aż zasnęła.
Biedaczka całe rano chodzi jak skazaniec na deptaku.
Od miesięcy namawiam ją do powrotu. Próbowała.
Ale najwyraźniej utknęła.
Nie wiem, co ją powstrzymuje.
Ty, kochanie. Umarłaś w jej świecie,
a ona w naszym. Mimo tego tu jesteście razem.
I spójrz, kim się dla siebie stałyście.
Parą dobranych, wzajemnie przyciągających się magnesów.
Siostrami.
Nieźle!
Podoba ci się Berlin? Widziałeś Führera?
-Wręczył mi medal. -Super.
Nie chwal się tym w szkole, młoda damo.
Obiecuję.
Jak dotrzymasz słowa, może pozwolę ci go założyć.
-Naprawdę? -A ja?
Dobrze, tobie też.
Jak minęła ci podróż?
Cieszę się, że wróciłem.
Pojechałam dziś pociągiem do starego domu.
Trawa nieskoszona.
Dlaczego to zrobiłaś?
Teraz mieszka w nim mała dziewczynka,
w pokoju Thomasa. Pomachała do mnie.
Helen...
Jak wróciłaś?
Podwieźli mnie nowi mieszkańcy.
Dobrze.
Bardzo dobrze.
Postęp.
Josef,
tak dobrze znów cię widzieć.
To mi przynosi tyle...
radości.
Jak ciebie traktują?
Bardzo dobrze. Oni...
Uczą mnie, Josefie.
-Uczą mnie. -Czego?
Że byłem w błędzie,
sprzeciwiając się Führerowi i partii.
Rozumiesz?
Partia ma rację.
Nie opieraj się. Obiecaj mi to.
Przyrzeknij, proszę.
Od tego zależy twoje życie.
-Obiecuję. -Dobrze.
Powiedz im więc, jak to było, synu.
Jak dzieliliśmy
więzy krwi, nazwisko.
Miłość.
Nasze nazwisko! Naszą krew, Josefie!
Nasze nazwisko! Nasza krew!
„Martin Heusmann był moim ojcem.
„Zaraziłem się jego fałszywymi poglądami.
„Obaj byliśmy winni
„bluźnieniu myślą Führerowi,
„co zaowocowało podłym przestępczym planem
„dokonania zamachu na wielkiego przywódcę,
„ojca naszego narodu.
„Bluźniliśmy przeciw Führerowi, przeciwko partii,
„przeciw prawdziwym naukom socjalizmu narodowego.
„Martin Heusmann...
„był moim ojcem”.
Ojcze.
Wiesz, co musisz zrobić.
Josef.
Wykonaj powinność...
mój synu.
Ocal się.
Serce ze stali.
Niemcy uciekają przed dzielnymi Brytyjczykami w Afryce.
HITLER UCIEKA
Zrobiłem nagłówki. Pociąłem gazety jak w żądaniu okupu.
Gdy Anglia powstrzymuje Hitlera, amerykańskie i brytyjskie bombowce
wykonują naloty na Niemcy.
-Więc pierwszy film był fałszywy. -Daj spokój.
To fikcja. Wiadomość w butelce, mająca otworzyć umysły ludzi.
„A gdyby alianci wygrali wojnę?”
Właśnie. Co by było?
Nasi dzielni lotnicy raz za razem
odpierają ataki Luftwaffe.
Skąd masz to nagranie?
Po wojnie pracowałem w Canon City,
w 1948 roku, w zapyziałym kinie.
Hawthorne puszczał filmy.
Podwędziłem różne skrawki taśmy. Stare reportaże, kroniki...
Posklejałem parę z nich i kilka razy je puściliśmy.
Ludzie oszaleli.
Skandowali i krzyczeli. Całowali nieznajomych...
Nieopatrznie wsadziliśmy kij w mrowisko.
KAPITULACJA NIEMIEC
Świętowanie zwycięstwa Amerykanów w Europie.
Mówiło się, że Hawthorne był niejako prorokiem ruchu oporu.
-Którym nie był. -Nie.
Nie z początku.
To dlatego, że zaczęły do nas napływać prawdziwe nagrania.
Po drugiej stronie globu
nasi odważni marines zajmowali wyspę za wyspą.
Podróżnicy sprowadzali filmy ze swych światów,
a ruch oporu przekazywał je nam.
Jest jasne, że ten wróg nie podda się bez walki.
Ameryka została zmuszona do użycia swej sekretnej broni.
KAPITULACJA JAPONII
Wdzięczne tłumy świętują zwycięstwo w Japonii.
Zło pokonano, a wolność została na zawsze przywrócona.
Koniec
To wszystko.
Możesz cofnąć bliżej końca?
-Do świętujących ludzi? -Tak.
Tu.
To ja. Ta mała dziewczynka.
Kiedy chciałeś mi o tym powiedzieć?
Nie wiedziałem, że to ty. Przysięgam.
-Jesteś pewna? -Tak.
Miałam siedem lat. To było w lutym 1942 roku.
Po odbiciu przez Amerykanów Hawajów wszyscy wylegli na ulicę.
Pamiętam. Myśleliśmy, że wszystko się zmieniło.
To zaskakujący zbieg okoliczności.
To musi być coś więcej, Hawthorne.
-To tego dowodzi. -Czego?
Co to za spojrzenie?
Dowód na to, że mój czas dobiegł końca.
Pora, by kto inny przejął stery.
Jak ktoś inny mógłby...
Myślisz, że dlaczego spaliłem te filmy? Czas się kończy.
Otoczyli nas ci źli, a ja jestem zmęczony.
Przyszedł czas na kogoś innego.
Nie.
Możesz podążać za przeznaczeniem lub go unikać.
Mam dość twojej wizji mojego losu.
Mojej wizji? Pojawiłaś się w moim filmie. To przypadek?
-„Przypadek”? Ty to sprawiłeś. -To nie ja.
Nie ty? Kiedy się poznaliśmy, powiedziałeś,
że nie chciałabym znać mojego końca.
Ale chcę go poznać.
Jaki będzie koniec?
Zależy od ciebie, ślicznotko.
Nie spalił wszystkich.
Nic ci nie jest?
-Dzięki Bogu! -Wciąż tu jestem?
Już...
Masz.
Tak.
-Kim oni są? -To łowcy nagród?
Nie. Może przysłała ich Rzesza.
Musimy uciekać. Natychmiast.
Jesteśmy na miejscu. Wysiadka.
Dlaczego się zatrzymaliśmy? Hawthorne, idziemy z tobą.
-Wysiadać. -Bezpieczniej będzie się rozdzielić.
-A co z wami? -Poradzimy sobie.
Przeczekajcie w pokoju u Danny'ego, aż przycichną sprawy.
Tu macie trochę gotówki. Dam wam znać, jak już będzie bezpiecznie.
Przyślę kogoś po was.
Powinnaś wiedzieć, że wysłałem twojemu przyjacielowi, ministrowi handlu,
te filmy, których nie spaliłem.
-To Japończyk. -Chcemy przyjaciół po drugiej stronie.
Sojuszników. On jest ważny i wpływowy.
Jesteście ze sobą głęboko związani.
O czym ty mówisz?
Co masz na myśli?
Chcesz wiedzieć...
jaki jest twój koniec?
Tagomi to wie.
Jesteś w każdym cholernym filmie.
Niech Tagomi ci je pokaże.
KWATERA GŁÓWNA KEMPEITAI SAN FRANCISCO
Powiedziano mi, że czytanie pana podania to strata czasu.
Bo jestem hapa.
To konketsuji w hawajskim slangu.
Zatem...
Urodzony w Ameryce pół krwi biały.
A język japoński?
Komunikatywny.
Jeszcze raz.
Komu jest pan lojalny, sierżancie Nakamura-hapa?
Japońskiemu ojcu? Czy narodowi matki,
który zdetonował w tym budynku bombę i zabił ludzi, których chce pan zastąpić?
Proszę tylko o szansę na wykazanie się.
Dziś rano działania odwetowe
skłoniły szlachetnego obywatela
do udzielenia informacji
o jednym z ostatnich przywódców rebeliantów na wolności.
I, sierżancie...
Tak jest.
Nie da się przesłuchać trupa.
Joe.
Oberstgruppenführer.
Zatem...
Reichsführer Himmler wysyła cię do naszej ambasady w San Francisco.
Ja mam dostarczyć „przekonującej przykrywki”.
Zastępca attaché handlowego.
Załatwimy czysty paszport i konieczne referencje.
Daj nam na to kilka dni.
Dziękuję.
Reichsführer zaplanował całą twoją przyszłość, Joe.
Ale pewnie nie pomyślał o teraźniejszości.
Słucham?
Na drobne wydatki.
Manhattan jest teraz prawie tak drogi jak Berlin.
Dziękuję. Zwrócę panu.
Przykro mi z powodu twojego ojca.
Mnie też.
Z powodu pana syna.
Masz się tym zająć osobiście.
Dyskretnie.
Tak jest.
Nie mogą mi w ostatniej chwili robić koło dupy.
Umowa z Fritzem Kuhnem jest moja.
Żaden niemiecki kociak bez pojęcia
nie będzie mi rozkazywał.
Nicole Dörmer, niemiecki kociak.
Przepraszam. Bill Turner,
minister propagandy i światowej klasy kretyn.
Witam w Nowym Jorku, fräulein.
-Pierwszy raz? -Gdzieżby.
-Pani Dörmer... -Nicole.
Nicole. Chyba nastąpiło nieporozumienie
w sprawie ceremonii zmiany nazwy.
„Faszyzm to wolność”.
„Wolność rozwoju”.
„Wolność poznawania”.
„Wolność od strachu”.
„Wolność rozmnażania”?
To nowa kampania.
„Nowa”? Brzmi jakoś znajomo.
Całkiem nowa.
„Dumne rozmnażanie dla zaludnienia”.
To wiosenna akcja, mająca zainspirować panny młode...
Mają się pieprzyć i być płodne?
Tak bym tego nie określił.
To zdjęcie idealnie przekazuje przesłanie Rzeszy.
Jest cieplejsze, bardziej macierzyńskie.
Może... Proszę wybaczyć mój angielski:
„Jeszcze bardziej nam na was zależy”.
Nieźle.
Ale nie dajmy się ponieść, schatzi.
Racja. Mam pomysł, jak to nakręcić.
Zacząłem mówić, że możemy to zrobić u nas,
damy naszych najlepszych ludzi.
Jestem niemądra. Zapomniałam.
Mój wujek chce nowej twarzy do naszej nowej kampanii w Ameryce.
Reichminister Goebbels to pani wujek?
Można tak powiedzieć.
Rozumiem.
Wunderbar. Bardzo mnie to cieszy,
bo mamy mało czasu na przygotowanie.
Potrzebuję trzech kamer, ekipy i kranu.
Widzimy się na premierze.
Dawno powinnam ci o czymś powiedzieć.
Więc mów.
Najwyższa pora.
W tym świecie,
moim świecie,
twój ojciec
poświęcił swoje życie ruchowi oporu,
a ja musiałam go zabić.
To miało zapobiec czemuś strasznemu.
Hawthorne mi powiedział.
Zabity przez ciebie Dixon nie był moim ojcem.
Naziści zabili mojego ojca w moim świecie.
Hej.
Nie masz czym się przejmować.
Daj spokój.
Dziękuję.
Wiesz co?
Co?
Zabiłabym...
za trochę muzyki
i kufel piwa.
Nie, nie możemy...
Nie możemy tam pójść.
Czy mogę podać coś jeszcze, señoritas?
Jeszcze jeden bourbon z lodem.
-Trudy? -Ja dziękuję.
Dziękuję.
Witam, Santa Fe.
Witam.
Szybko poszło.
Ile jestem ci dłużna?
Kup mi drinka.
Zgoda. Dziękuję.
Proszę.
A to kto?
Moja siostra.
Wyatt Price.
Miło cię poznać, Wyatt.
Wzajemnie, siostrzyczko.
Długo tam będzie szedł?
Pożal się Boże pocztą?
Sam pewnie szybciej was zawiozę do Santa Fe.
-Ponad 600 kilometrów. -Możemy wyruszyć dzisiaj.
Myślałam, że na drogach roi się od rozbójników.
To prawda.
Trzeba lubić przygody.
Dobra. Chyba...
to po prostu wyślę.
Skoro nie pojedziecie ze mną do Santa Fe
w srebrzystej poświacie księżyca,
to może zatańczymy, siostrzyczko?
Nie, dziękuję.
Chyba pójdę spać.
A ty, Santa Fe? Zechciałabyś ze mną zatańczyć?
Dalej. Baw się.
To piosenka kilku przyjaciół z Zachodu.
Gramy ją po raz pierwszy.
Zaryzykuję.
Muszę ci coś wyznać.
-Nie umiesz tańczyć. -Zgadza się.
Ja też nie.
Cztery lewe nogi.
Muszę powiedzieć ci o czymś innym.
O czym?
Nadal nie znam twojego imienia.
To prawda.
Tak jest każdej nocy?
Poza niedzielami i świętami.
-Jasne. -Często jesteś w Strefie?
Średnio.
Jest podniecająco.
Niebezpiecznie, swobodnie.
Zgadza się.
Niewiele prawa i porządku.
Każdy tu szwindluje.
Żeby przeżyć.
Strefa to bałagan.
Ale jest nasz.
Boże, nie wiem, jakie to uczucie dorastać w takim wolnym miejscu.
Nie wychowywałem się tutaj.
Wyjechałem z rodzicami do Nowego Jorku, potem tutaj.
-Dwukrotny uchodźca. -Stąd twój akcent.
Czuły słuch.
Dziękuję bardzo.
Jak kombinujesz?
Głównie na czarnym rynku.
-Facet, z którym rozmawiałeś... -Partner w interesach.
-Kupujesz czy sprzedajesz? -To i to.
Broń?
Nie obraź się,
ale dopiero się poznaliśmy.
Słusznie.
A ty jak kantujesz?
Co naprawdę ciebie tu sprowadziło?
Przepraszam, ale dopiero się poznaliśmy.
-Zobaczymy się jutro? -Chętnie.
Wiesz, gdzie mnie znaleźć.
Juliana.
Trudy?
Hej, Tru?
O nie!
Nie.
Już dobrze, oddychaj.
Jeszcze się spotkamy.
Musimy się wynieść. Nie możemy tu zostać.
Jak? To zbyt niebezpieczne.
Zaufaj mi.
Zamierzałeś do mnie zadzwonić?
Tak mi przykro, Joe.
Będziesz na ceremonii?
Nie zaproszono mnie.
Będę ją filmować. Kręcę film dokumentalny.
To tym teraz się zajmujesz? Kolejna Leni Reifenstahl.
Dlaczego nie?
W zeszłe lato skończyła 60 lat. Czas na jej emeryturę.
Co tu robisz?
Powiedziałam ci.
Nie.
Co tutaj robisz?
Naturalnie chciałam ciebie zobaczyć.
-I sfilmować ciebie. -Jasne. Chcesz mnie nakręcić.
Dlaczego?
Bo jesteś jednym z nas.
Chcę zrobić film o naszym Lebensborn.
Mamy wyjątkową rolę w historii Rzeszy. I jej przyszłości.
Tak.
To prawda.
Mój Boże!
Co oni ci zrobili?
Już dobrze.
Teraz jesteś tu.
Ze mną.
Już dobrze.
Nic ci nie jest.
Czy to już wszystko?
Przygotuj propozycje strojów na jutro.
Tak, proszę pani.
Ostatnio widziałem Joe Blake'a.
-Wrócił do Nowego Jorku? -Wpadł
w drodze do San Francisco.
Przyjdzie jutro?
Nie sądzę, skarbie.
Chciałem pomówić o jutrze.
Jutro
uczcimy wspólnie, jako rodzina, waszego brata.
Chcemy, żeby świat wiedział,
jak jesteśmy dumni z Thomasa, prawda?
I z dokonanego przez niego wyboru.
Niezależnie od naszych uczuć.
Jak się czujesz, tatusiu?
Kochanie...
Budzę się rano i...
uświadamiam sobie, że go nie ma
i muszę sobie przypominać,
że przez to, co zrobił,
przez wysłaną przez niego wiadomość,
nie należy już do nas.
Nie jest tylko naszym Thomasem.
Teraz w pewien sposób należy do wszystkich.
Czyli można jutro świętować i smucić się?
Oczywiście.
Bądź silna, postaraj się.
Tak jak zrobiłby Thomas.
Dobrze?
Przebrniemy przez to, Helen.
Musimy.
Dziś czcimy pamięć i świętujemy.
Zgadza się, Reichsmarschall.
-Panie Smith, tutaj. -Tu, proszę.
Panie Smith, proszę spojrzeć.
Panie Smith.
John.
Edgar. Cieszę się, że mogłeś przyjść.
Jak mógłbym przegapić taką okazję?
Twój syn inspiruje młodzież całej Rzeszy.
To bohater na wieki.
Mogę?
PAMIĘCI THOMASA C. SMITHA
Pani Smith?
Można prosić o komentarz?
Czy ma pani przesłanie dla czytelników w ten wyjątkowy dzień?
Bylibyśmy wdzięczni.
Bardzo wiele by to znaczyło...
Pani Smith...
Thelma.
Kto to jest?
Nicole Dörmer.
Córka Ernsta Dörmera.
Tego od Farmaceutyków Dörmera?
Próbowałam jego środków uspokajających.
Nie sądziłam, że robi też pobudzające.
Przedstaw mnie, Edgarze.
Może później.
Zachowuj się.
Mam spodziewać się dziś wieczór telefonu z Berlina.
-Jaki ma nastrój? -Jest wściekły.
Szczególnie że stracił troje ze swoich cennych Lebensborn.
Mówiłem ci, że trzeba było wysłać więcej ludzi.
Nie mogliśmy przesadzić, żeby Smith nic nie zwęszył.
Zwal winę za nieudany nalot na zdrajcę w biurze Smitha.
Musisz mieć na nich wszystkich haki.
Oszczędzam je na czarną godzinę.
Edgar, już zapada zmrok.
Posłuchaj,
nieważne, który z was za to beknie,
Smith ma inne problemy.
Panią Smith?
Która o 10 rano na uroczystym uczczeniu pamięci jej syna
i w obecności Reichsmarschalla Ameryki Północnej
cuchnie jak cholerna gorzelnia.
Thelma...
Ty zjawiskowa, mistyczna syreno.
Wkrótce mogę mieć soczysty kawałek do twojej rubryki.
Świetnie. Uwielbiam takie.
Wiem o tym.
Drodzy przyjaciele i sąsiedzi.
Swą obecnością zaszczycił nas
Reichsmarchall Ameryki Północnej, George Lincoln Rockwell.
Zebraliśmy się tu dziś, by uczcić
prawdziwego bohatera Rzeszy.
Gdy nadszedł czas podjęcia decyzji, Thomas Smith
stanął na wysokości zadania w sposób,
który imponująco odbił się na jego ojcu.
Bez wahania
i użalania się...
Zrób zbliżenie.
...Thomas Smith w pojedynkę dokonał największego poświecenia
dla naszej społeczności, kraju i sprawy.
Z pewnością Thomas Smith już zawsze
będzie stawiany za niezrównany przykład...
aryjskiej młodzieży.
Upamiętniając ten dzień,
wyciągnijmy z niego ważną lekcję.
Gdy musimy podjąć decyzję w kryzysowej sytuacji,
gdy szukamy kierunku i odwagi,
gdzie go znajdziemy?
Ujęcie rodziny Smith.
Zwariowałaś? Zastrzelą mnie.
Filmuj albo ja każę cię zastrzelić.
Czasem lepiej jest wziąć przykład...
z chłopca.
Chłopca
z marzeniem w sercu.
LICEUM IM. THOMASA C. SMITHA
Właśnie wyszedł.
Użył tylnych schodów.
Joe.
Reader, co ty tu robisz?
Przyniosłem nowy paszport i referencje, jak ustaliliśmy.
Racja. Przepraszam.
W porządku.
„Młodszy attaché handlowy Joseph...
-„Cinadella”. -Chin-adella.
„Chinadella”, jasne. Dzięki.
Masz wszystko?
Tak.
O tej porze w zeszłym roku...
to był mój świat.
Dasz wiarę, że to wszystko...
było takie proste?
Te palety, deski,
cegły
i ta łopata.