Był u mnie kokujin.
Powiedział, że się przyjaźnicie.
Lem.
Kempeitai dalej go szuka.
Powiedział, skąd wziął filmy?
Podobno jestem we wszystkich.
Filmy są niepokojące.
I tak chciałabym je obejrzeć.
To trudne.
Ryzykowne dla nas obojga.
Dziękuję, że nas pan przyjął.
Dziś znajdę nam inne schronienie.
Moja zmarła żona i syn, Nori.
Wydaje się, że znalazłeś tu cel.
Wasza trójka...
Jeszcze się zobaczymy.
Jestem tego pewien.
Nie.
Właśnie miałam wizję.
Wspomnienie...
Byłam jego żoną.
Mieliśmy dziecko.
W innym świecie byłaś moją synową.
Człowiek z Wysokiego Zamku powiedział, że łączy nas silna więź.
Dlatego przyjąłem filmy.
Jest pan podróżnikiem.
Tak jak Trudy.
CZŁOWIEK Z WYSOKIEGO ZAMKU
KAMPANIA NIEDOBORÓW PALIWA PRZECIWKO JAPOŃSKIM STANOM PACYFICZNYM
Helen?
Wychodzę.
Powiedz Bridget, że wrócę na kolację, dobrze?
Dziewczynki się ucieszą.
Co się stało?
Alice Adler.
Mary mówi, że znów rozpowiada plotki o dziewczynkach.
To tylko plotki, Helen.
Nie, John. Nie tylko.
Nic im się nie stanie.
Rozumiesz?
-Nie zapomnij o... -Nie zapomnę.
Wyślę po ciebie samochód. Erich cię zawiezie.
Nie będzie wiedział, po co.
Wiemy coś o majorze Raederze?
Jeszcze nic.
Czeka na pana agent Matthews z ARBI.
Oberstgruppenführerze.
Agent Matthews.
W rzeczy samej.
Sprawa musi być pilna.
Stosuję się do zasad.
No i?
Pięć dni temu Kommandos SD przeprowadziło nalot
na dom niedaleko Boulder. Sknocili sprawę.
Komandosi zostali wybici, a cel uciekł.
-I dopiero się o tym dowiaduję? -Proszę o wybaczenie.
Sam dowiedziałem się dopiero wczoraj.
Tylko dla dyrektora.
Kim był cel?
Znamy jedynie kryptonim. Pożeracz Lotosu.
Obecna lokalizacja Pożeracza Lotosu?
Nieznana.
Dyrektor Hoover wysyła kolejne jednostki do Strefy Neutralnej.
Skąd pan o tym wie?
Dostałem przydział.
Wiosenka w Górach Skalistych.
Miłego pobytu.
Czekamy na pocztówki.
Tak jest.
Wyślij jednostkę do Kolorado.
Tak jest.
Obecne braki paliwa na Zachodnim Wybrzeżu.
Tymczasowe, admirale.
Problemy nad Kanałem Panamskim.
Problemy, które sami stworzyli.
Nieoficjalne, potajemne embargo.
Rzesza ma większość światowych zasobów.
Naziści chcą nas zdławić.
Powoli.
Zgodnie z przewidywaniami.
To pan będzie musiał zająć się tutejszą sytuacją.
Ministrze Handlu.
-Złom? -Tak jest.
-Skąd jedziesz? -Z Denver.
-Dokąd? -Do domu.
Zaczynałam się martwić.
Na stacji była duża kolejka. To szaleństwo.
-Jak dzieci? -Rosną. Dzięki.
Miałeś po drodze problemy?
Jak na razie żadnych.
-Nie zawsze tak będzie. -Wiem.
-Dzięki za plakaty. -Nie ma za co.
-Co to ma znaczyć? -Nie wiem.
-Kraj Wschodzącego Słońca? -Nie!
Drwisz z Imperium, gówniarzu?
-To nie drwiny. -Czemu je wieszasz?
-Bo są fajne! -Fajnie było cię złapać, głupku.
Aresztowałem młodego wandala.
Wszędzie ich pełno.
Co za utrapienie.
Dobrowolnie podał lokalizację jednostki ruchu oporu,
dla której załatwia sprawunki.
Prowodyrem jest zbrodniczy kapłan, Hagan.
Chcę go żywego.
Jak ci dziś szło?
Wciąż tu jestem.
To potrwa. Musisz być cierpliwa.
To samo mówił Tagomi.
Powiedział też, że powinnyśmy
pozwolić sobie odejść.
Próbuję.
Ja również.
To trudne.
Tak.
Może kiedy zobaczysz filmy, uda mi się...
Wspominał coś o filmach?
-Tak? -Jutro.
Rano.
Wyśle po ciebie swojego asystenta.
PÓŁNOCNY NOWY MEKSYK STREFA NEUTRALNA
FAKTORIA NAVAJO BLUFF'S
Te bransolety są kunsztownie wykonane.
I za rozsądną cenę.
Myślisz, że turkus jest prawdziwy?
-Co? A ty nie? -Skąd mamy to wiedzieć?
Ważniejsze, czy będą to wiedzieć żółtki.
Czyż to nie wspaniałe?
O tak. Prawdziwe cacko. Tak jak pozostałe.
Monopolizujemy rynek.
Nie ma czegoś takiego jak za wiele luksusowych towarów.
Żółtki będą się o to zabijać. Gwarantuję.
Ile jesteśmy winni za paliwo, ziomku?
44 marki.
Dwa razy tyle, co tydzień temu?
Powiedz to yakuzie.
Mamy braki.
Mogę je odciągnąć, jeśli chcecie.
Boże, nie.
-Znaleźliście coś dla siebie. -Tak.
Widywaliśmy lepsze, ale nie przystoi narzekać. Podliczaj.
Skoro już o tym mowa, ten tradycyjny naszyjnik...
Mogę go zobaczyć?
Należał do dziadka.
Nie jest na sprzedaż.
Przepiękna obróbka srebra.
Wu oznacza pasję i ducha.
Nie jest takim gburem, jak się wydaje. Nie do końca.
Wiecie, czemu go nie sprzedam.
Wszystko ma cenę, przyjacielu.
Co powiesz na 100 marek?
Czyli nie. To nam wystarczy.
Czuję się winna. W żałobie.
-To normalne? -Cóż...
Opłakiwanie śmierci dziecka jest naturalne,
niezależnie od wagi okoliczności.
Mam wrażenie, że to słabość.
Tak samo jak te wizyty.
Analiza nie jest już piętnowana
jako „żydowska nauka”.
Kieruję się teorią Junga, który był Aryjczykiem.
Wszystko, co tu pani powie, objęte jest tajemnicą zawodową.
Proszę się nie wahać.
Wie pan, kim jest mój mąż?
-Pochwala to? -Uważa, że może mi to pomóc.
Pomóc mi się pogodzić.
A on się pogodził?
To nie on się załamuje.
Tylko pani.
Wiem, że jest w żałobie.
Ma swoje obowiązki. Musi też zająć się mną.
Rozmawiacie z mężem o synu?
Nie o wszystkim.
Niektóre kwestie są zbyt drażliwe.
Dlatego tu pani jest.
Proszę mi się wygadać.
Niech pani mówi o Thomasie, swoim synu.
Gdzie mam zacząć?
Gratulacje, nadinspektorze.
Pańska strategia się sprawdziła.
Ruch oporu został zniszczony.
Dziękuję.
Mimo to odwety trwają.
To porządki, admirale.
Nie pozwolą tubylcom zapomnieć.
Nabył pan amerykański akcent, Kido Tai-i.
Moja żona też tak twierdzi.
Jest tu pan od dawna.
Od dziesięciu lat.
Kiedy ostatnio widział pan rodzinę?
Odwiedzili mnie, gdy wracałem do zdrowia.
A wcześniej?
Praca mnie tu trzyma.
Powinien pan częściej bywać w domu.
Tak, admirale.
Imperium jest osłabione, Kido Tai-i.
Musimy opracować nową strategię.
Przekonywać, a nie karać.
Kogo przekonywać, teitoku?
Tubylców. Do naszej wybitnej kultury
i japońskiego stylu życia.
Uczyć ich i cywilizować.
Przekonywać, kiedy możemy.
Karać, kiedy musimy.
Tak, admirale.
Więcej wyrozumiałości,
nadinspektorze Kido.
Więcej wyrozumiałości.
Witam.
Przepraszam, że przeszkadzam.
Nic się nie stało.
Co pani maluje?
Nie jestem już pewna.
Malowałam flotę.
Statki nie stoją jednak w miejscu.
Nie umiem malować z pamięci.
Tamiko.
Jest pani Japonką.
Okinawianką z Hawajów.
Okinawianką.
Miłego dnia.
Cześć.
Jak było?
Dobrze.
Trudno.
Dużo płakałam.
Mówiąc o Thomasie,
miałam wrażenie,
że wciąż żyje.
Myślisz, Johnie...
Myślę, że to...
Myślę, że to uczucie
jest naturalne,
ale...
Nie.
On nie żyje.
Reichsführer wierzy w widma. Zjawiska spektralne.
-Duchy. -Sferę astralną.
Komunikację ze zmarłymi. Tabliczki Ouija.
-Helen... -Moglibyśmy z nim porozmawiać.
W zaświatach.
Czyż nie byłoby to wspaniałe?
Nieprawdaż?
Sądzisz, że to możliwe?
Szczerze?
Nie.
Przykro mi, Helen. Nie sądzę.
A ja tak. Chciałabym spróbować.
Helen.
Dziewczyny za tobą tęsknią.
Tęsknią za swoją mamą.
Ja również tęsknię.
W pogotowiu.
Jakieś postępy?
Przeczesujemy Strefę Neutralną. Sprawdzamy każdy ślad.
Czyli nie.
Czy odkryłeś już, jak człowiek w moim wieku
obezwładnił i zabił trójkę elitarnych Lebensborn?
Ktoś mu pomógł.
To oczywiste. Ruch oporu?
To prawdopodobne.
Spodziewamy się szybkiego przełomu.
Nie zawiedź mnie, Reichsmarschallu.
Jezu Chryste.
Co zrobimy?
Nie tutaj.
To mój dom.
Jedna z naszych agentek z yakuzy widziała w Denver, jak starsi ludzie
wysadzili parę młodych kobiet przed hotelem.
Rozpoznała samochód i jedną kobietę.
Później kobieta ta wsiadła do autobusu do San Francisco.
Sporządź opis samochodu
i pary. Przekaż je do Strefy.
Tak jest.
-Rozmawiałeś z Joe Blakiem? -Tak jest. Przed jego odjazdem.
Major Raeder zawiózł mu wczoraj dokumenty do hotelu.
A potem?
Ślad po majorze Raederze zaginął.
Nie wrócił do domu. Nikt go nie widział.
Sprawdź szpitale, więzienia...
I kostnice.
Tak jest.
Musimy ich schwytać.
Nie zabijajcie ich. Bez granatów.
Przyprowadźcie mi Hagana.
Znajdźcie ciało zbrodniczego kapłana, Hagana.
To chyba Kotomichi.
Do zobaczenia wkrótce.
Witam w domu, pani Crain.
Juliano!
Zabrać je!
Gdzie ona jest?
Byłem w ich motelu. Kempeitai już tam czekało.
Juliana Crain została aresztowana wraz z siostrą.
-Słyszysz mnie, Juliano? -Tak.
-Boję się. -Wiem.
Czekali na mnie.
Nie wiem, skąd wiedzieli.
Czemu tak się na mnie patrzył?
Ponieważ cię zabił.
Co?
To on zabił moją Trudy.
O mój Boże.
Co teraz będzie?
Będą nas tu trzymać, aż ogarnie nas przerażenie.
Będą nas torturować?
Jeśli nie odpowiemy na pytania.
Co mam im powiedzieć?
Powiedz, że zgubiłaś dokumenty.
Co z Tagomi-sanem?
Pozwolił nam zostać na noc, bo dla niego pracowałam.
-Co z filmami? -Nic o nich nie wiesz.
Tak samo z Hawthornem i ruchem oporu. Nic nie wiesz.
Dobrze.
Tru...
To dobry czas na podróż.
-Nie mogę cię zostawić. -Proszę.
Chcę tego.
Wybacz, siostrzyczko.
Nie ma mowy.
Nie.
Przygotowuje Smitha do mojej posady.
Czuję to.
Smith nigdy nie pchał się do polityki.
Uwierz mi, nie może się doczekać.
Musimy coś zrobić.
Sprawa z Adlerem.
Doktor Gerald Adler zdiagnozował u Thomasa Smitha
wrodzoną zwyrodnieniową chorobę neurologiczną.
Żadne z nich nie zgłosiło diagnozy, choć wymaga tego prawo.
-Kto jest nosicielem? -Rodzina Smitha.
Jego syn zostałby poddany przymusowej eutanazji.
Oszczędziłoby to nam tego świętoszkowatego heroizmu.
Doktor Adler, w pełni zdrowia,
padł trupem, nim zdążył wydać Smitha,
a następnie został skremowany bez autopsji na jego rozkaz.
Wdowa po nim wciąż o tym mówi.
Powinniśmy otworzyć się na sieroty i wdowy.
Jak u większości mężczyzn, rodzina to słabość Smitha.
Nie tylko niezrównoważona żona. Jego dwie drogie córki
również mogą być nosicielkami.
Wkrótce dorosną.
Jedziesz do Strefy, prawda?
Nie obawiaj się. Tu ich nikt nie użyje.
Upewnij się co do tego.
Są do samoobrony. Pomóż mi.
Masz tu sporo samoobrony, bracie.
Wiesz, co mówią.
„Nie zapominaj i nie wybaczaj”.
Mówiłem ci, Nakamura. Potrafię wiele rzeczy.
Przesłuchiwanie zmarłych do nich nie należy.
Nie jestem godzien zastępować sierżanta Yoshidy.
Być może nie.
Zanim zejdę panu z oczu, chcę przekazać,
że wszystkie ciała zostały zbadane.
Ani znaku zbrodniczego kapłana Hagana.
Znajdź Hagana, przyprowadź mi go żywego,
a zostaniesz moim sierżantem.
Jeśli ci się to nie uda,
czeka cię kariera w kolonialnym zakątku w strefie konfliktu.
Jeśli sądzisz, że zimą w San Francisco jest nieprzyjemnie,
wyobraź sobie Mandżurię.
Sprawdziliśmy szpitale i kostnicę. Nie ma go też w areszcie.
W naszym areszcie.
Nasze źródła z SD twierdzą, że go nie przetrzymują.
-Szukajcie dalej. -Tak jest.
Kido Tai-i.
Minister Tagomi poinformował mnie, że doszło do niefortunnej pomyłki
odnośnie gaijin Juliany Crain.
Współpracowała z ruchem oporu
i ma związek z morderstwem dwóch z moich oficerów.
Minister prosi, żeby uwolnił pan gaijin
oraz jej siostrę, jak rozumiem?
Siostrę.
Siostra Juliany Crain nie żyje.
Ta tak zwana siostra to kolejna sprawa, którą trzeba dokładnie sprawdzić.
Może pan się tym zająć.
W międzyczasie proszę jednak przekazać je pod jego opiekę.
Czemu chronisz wywrotowców? To zdrada.
Zabrałeś film do Nowego Jorku. Ryzykowałeś życiem. Zdrada.
Cena pokoju jest wysoka.
Wyjaśnij mi więc paradoks Trudy Walker.
Sam ją zabiłem. Widziałem jej śmierć.
A jednak dziś tu jest.
Żywa.
Odpowiedź jest prosta. To nie ta sama osoba.
-Pani Crain. -Tagomi-san.
Przepraszam, że tak długo mi to zajęło.
Za wcześniejsze wydarzenia.
Nie pana wina. Dziękuję za przybycie.
Będę sprawować nad panią kuratelę.
Będę chronił panią i pani siostrę.
Prowadźcie do drugiej więźniarki.
„Wybitna rodzina, obecnie uważana za ideał aryjski,
„której syn oddał życie dla Rzeszy,
„może jeszcze stanąć przed podobnym wyborem”.
Jak śmiała to wydrukować?
Nie zrobiłaby tego, gdyby nie naciski Hoovera.
To przez Alice Adler.
-Nie wiemy tego, Helen. -Ja wiem.
Musisz coś z tym zrobić.
Zrobię. Zaufaj mi.
Miałam dziś telefon ze szkoły, John.
Jennifer dostała okresu.
Co?
Pójdę się przywitać.
Zgłoszą to władzom, John.
Zostanie przebadana.
Wtedy się dowiemy.
Może nic jej nie jest.
Nie możesz tego zatrzymać?
Nie stracę kolejnego dziecka, John.
Muszę się napić!
Byli panowie już u nas?
-Nie. -Bar jest tam, panowie.
Pokoje 619 i 620.
Winda jest za rogiem. Nie działa, w przeciwieństwie do schodów.
-Macie jedzenie? -Najlepsze steki w okolicy.
-W odniesieniu do czego? -Tak jak mówiłem, najlepsze w okolicy.
To ogólnikowe.
Lubię krwiste.
Byle rogi z drogi i przetarta skóra, to wystarczy.
-Brzmi dobrze. -Tęsknię za sushi.
I kto teraz chce wracać do San Francisco?
Wejdź, Joseph.
Williams, Miller.
Poznajcie nowego młodszego attaché handlowego.
-Joseph Cinnadella. -Włoch.
Niebieskooki.
Mój dziadek był z Północnych Włoch.
-Okolice Brenner. -Bardzo teutoniczny.
Witaj w kloace genetycznej.
-Byłeś tu już? -Nie.
Zobaczysz, że to nie Rzesza.
Na ulicy otrzesz się o Murzynów i Azjatów,
a czasem nawet Semitów.
Co z japońcami? Mamy z nimi do czynienia?
-Honorowi Aryjczycy. -Tak nam powiedziano.
-Trzymamy się na uboczu. -Jeśli będziesz miał szansę,
koniecznie odwiedź kluby nocne w North Beach.
Koniecznie zabezpiecz broń, żołnierzu.
Miłego wieczoru, panowie.
-Sir. -Sir.
Co to za ludzie?
SD. Odpowiadają przed Hooverem. Słowo przestrogi...
Witam w San Francisco. Pański pokój?
Jest adekwatny. Dziękuję.
Oberst-Gruppenführer Smith dzwonił, gdy pan leciał.
Prosił, żebyśmy się panem zajęli.
-Oczywiście. -Jeśli pan czegoś potrzebuje...
Z Berlina. Tylko dla pańskich oczu.
Wybaczy pan.
Jakby nie było,
pobyt w Strefie Neutralnej nie oznacza, że musimy zarzucić
całe poczucie przedsiębiorczości.
Chodzi mi o to, że nie możesz
wyłudzać od ludzi ich skarbów.
Takie rzeczy potrafią się mścić.
To nie wyłudzanie, tylko negocjacje.
Na co się tak gapisz?
-Na tego gościa. -Którego?
Tego, który się tu gapi.
Ostrożnie.
To może być konkurencja. Nigdy nie wiadomo.
Rozluźnij się, co?
-Hej. -Cześć.
Mogę wam postawić drinka?
Ja podziękuję.
Wypiłbym coś jeszcze.
Barman.
-Jestem Jack. -Ed.
To jest Bobby.
Robert. Nie rób tak.
-Dzięki. -Zdrowie.
Pani Harris.
Oberst-Gruppenführer.
Proszę.
-Bardzo mi... -Nie.
Słucham?
Chciała mnie pani okłamać.
Lepiej nie.
Nie zrobiłabym tego.
Mogę mówić pani Thelma?
-Oczywiście. -Dobrze.
Powiedz mi, Thelmo.
Jesteś szczęśliwą żoną?
Tak.
Musi być ci ciężko.
Małżeństwo to ciężka praca.
Tak. Wiem.
Szczególnie dla takiej pary.
Z takimi sekretami jak twoje.
-Słucham? -Straciłabyś pracę, prawda?
Ale twój mąż...
On zgodnie z prawem straciłby wszystko.
A jego przyjaciel?
Roger?
Nie oceniam was.
Nie?
Nie. Wiem, że musisz czuć się bezradna.
Podatna na...
pozbawionych skrupułów kombinatorów.
Takich jak nasz pan Hoover.
Ciągła groźba ujawnienia.
Tak nie da się żyć.
Nie, proszę pana.
Nie da się.
Mogę ci pomóc.
Jeśli chcesz.
Byłoby wspaniale, proszę pana.
Co mam zrobić?
Nic.
Słucham?
Rób to, co robisz.
Musisz mi tylko mówić co.
Zawsze.
Żebym mógł ci pomóc.
Zapewnić bezpieczeństwo tobie i twojemu mężowi.
Rozumiesz?
Doskonale.
Bardzo dobrze.
Major Metzger cię odprowadzi.
Dziękuję, Oberst-Gruppenführerze.
Dzwoni nadinspektor Kido.
Dziękuję, majorze.
Do zobaczenia, Thelmo.
Nadinspektorze. Dziękuję za telefon.
Jak mogę pomóc, Oberst-Gruppenführerze?
Dostaliśmy informacje,
że Juliana Crain może się kierować w pana stronę.
Czy to wiarygodne pogłoski?
Chciałem dać panu znać.
Dziękuję, Oberst-Gruppenführerze.
Rozprowadzę zdjęcia i przeprowadzę zwyczajowe dochodzenie.
-Niech mi pan powie, jeśli się pojawi. -Oczywiście.
-Helen. -Alice.
Chciałam oczyścić atmosferę.
Wejdź.
Mało nas do pieczenia chleba
Tylko nam ciebie tu potrzeba
Dużo nas do pieczenia chleba
Więc już nam ciebie nie potrzeba
Podać ci coś do picia? Kawy?
Drinka?
Nie, dziękuję.
Mów, co chciałaś powiedzieć.
Myślę, że wiesz co. Musisz przestać.
Mało nas do pieczenia chleba
Tylko nam ciebie tu potrzeba
Przestać mówić prawdę?
Przestać zwalczać moją rodzinę.
Niby dlaczego?
-Powiedz mi. -Bo tak należy.
Dużo nas do pieczenia chleba
Mój mąż nie żyje. Co w tym należytego?
Przykro mi z tego powodu. Bardzo.
Ale nie mamy z tym nic wspólnego.
Jesteś pewna? Zapytaj męża.
-Co ty insynuujesz? -Zapytaj go o śmierć Gerry'ego.
-Czemu nie było autopsji? -Oszalałaś.
A ten artykuł w gazecie o dziewczynkach...
Jak możesz sugerować...
To prawda, czyż nie?
Wszystko z nimi w porządku.
Zbadałaś je już?
-To nie twój interes. -Trzeba się nimi zająć.
-Jak śmiesz! -Dla dobra Rzeszy.
Zamknij się.
Nie.
Rzuciłem Księgę Przemian.
Heksagram 40.
Wyzwolenie.
Zmieniam linię na Heksagram 56.
Przejście.
Niezwykle obiecujące.
Nigdy jej nie opłakałam, wiesz?
Teraz już możesz.
Skup się.
Jeśli pozwolisz jej odejść,
Trudy, którą utraciłaś,
zostaniesz wyzwolona.
Uda ci się pozwolić jej odejść.
A jej tobie.
Przejście.
Zawsze się mną zajmowałaś, siostro.
Już nie musisz.
Znalazłam powód...
wszystkiego.
Trzymaj się, siostrzyczko.