CZŁOWIEK Z WYSOKIEGO ZAMKU
Po wszystkim.
Dziękuję. Ja...
To był wypadek, John.
Poszłam tylko z nią porozmawiać.
Nie chciałam... Zaatakowała mnie i...
Boże, co ja zrobiłam.
Nic.
Nic nie zrobiłaś.
Policja Kryminalna przeprowadzi dochodzenie.
Nakryła włamywacza.
Podejrzani zostaną aresztowani.
Jeden z nich się przyzna.
Będzie po sprawie.
Nie. Z powodu powiązania Thomasa z dr. Adlerem
zajmie się tym Służba Bezpieczeństwa. Rozumiesz?
-Tak. -Musisz myśleć trzeźwo.
Żadnych potknięć, Helen.
Hoover się tym zajmie
i nie możemy go lekceważyć.
-Tak, wiem. -Niczego nie rób.
Z nikim o Alice nie rozmawiaj.
-Rozumiem. -Przykro mi,
ale nie możesz widywać doktora Ryana. Nie w obecnej sytuacji.
Tak mi przykro.
Tak strasznie mi przykro, John.
Była moją przyjaciółką.
Przepraszam...
Mówi pan po angielsku?
Spływaj.
Bardzo przepraszam.
Szukam tramwaju.
Mamy rozkazy.
„Delikatniejsze podejście...”
Skręć za rogiem, miń dwie przecznice i skręć w lewo.
Dziękuję.
Ty!
Smith cię przysłał?
Mściwa kanalia.
Nie powinieneś zdradzać Rzeszy.
Stary reżim musiał odejść.
Heydrich i twój ojciec to rozumieli.
Mój ojciec wyznał swoje winy,
wyrzekł się konspiracji przeciw Führerowi.
Zatem twój ojciec umarł jako zdrajca.
Mój ojciec umarł jako bohater.
Dzwonił Reichminister Goebbels.
Urządził w Berlinie prywatny pokaz mojego filmu
dla Reichsführera i kilku przyjaciół.
-Dobrze go przyjęli. -Gratuluję.
Wujek powiedział, że Himmler wpadł w zachwyt.
Dołożę starań, żeby wszyscy dowiedzieli się o tym.
Reichsführer poprosił mnie też, żebym obmyśliła nowy projekt
z twoim udziałem.
Zamieniam się w słuch, schatzi.
Rok Zerowy.
Eksperyment. Nowy start.
Nowa Ameryka.
Jaki mamy motyw?
Pozbawienie ludności świadomości narodowej.
Osłabienie ich narodowej dumy.
Koniec nauczania historii.
Zatem Reichsführer chce wymazać amerykańską historię.
I tak wiele jej nie mają.
Kiedy zaczynamy?
AMBASADA NIEMIECKA STANY PACYFICZNE
Poranna przesyłka z Berlina.
A właśnie, dołączy pan do nas wieczorem.
Ministerstwo Handlu wydaje bankiet.
Nadinspektorze.
Co znaleźliście?
Tę broń.
To na nic.
Brak numeru seryjnego i odcisków palców.
Są też doniesienia o gaijin w okolicy.
Biały, 25 do 30 lat, szczupły.
Przygotujcie szkic.
Naziści.
Aż tyle dla nich znaczył?
To była prowokacja.
TYLKO DLA UPOWAŻNIONYCH
Stać.
Pamiętam.
A.I. LACKAWANNA KOPALNIA WĘGLA NR 9
Nic ci nie jest?
Byłam w samochodzie wojskowym, mijałam SS i znak przydrożny,
„Lackawanna, Kopalnia Węgla nr 9”.
-Nie ma tego w filmie. -Ale pamiętam to.
-Byłaś tam? -Jedynie w pamięci.
Jak wspomnienie o moim synu
i świecie, w którym nie byłaś?
Tak.
Ten mężczyzna w filmie to...
Nazywa się Joe Blake, jest przyjacielem.
Był.
Żywisz do niego uczucia?
Tak.
Żywiłam.
Straciliśmy kontakt. Słyszałam, że miał zobaczyć się z ojcem w Berlinie.
Jest na liście zaproszonych na dzisiejszy bankiet.
Joseph Cinnadella.
-„Cinnadella”? -Nowy młodszy attaché handlowy.
Szpieguje.
To robił dla Johna Smitha, gdy go spotkałam.
Ale poznałam go z innej strony.
-Ufasz mu? -Pomogliśmy sobie.
Dzięki temu przetrwaliśmy.
Powinnam pójść na bankiet.
Chcę, by mnie zobaczył, Tagomi-san.
Jeśli się nie zmienił, pomoże nam.
To trudne i niebezpieczne. A jeśli dowiedzą się, kim jesteś?
Nie dowiedzą się.
Będziemy się widzieli po raz pierwszy.
INSTYTUT AHNENERBE
Instytut Ahnenerbe będzie kontynuował badania naukowe
pod moją pieczą.
Reichsführer Himmler poprosił, bym pokazał panu
nasze zaawansowane przygotowania do jego wizyty.
Całe archiwum filmowe naszego zmarłego Führera
jest do pańskiej dyspozycji, z ukłonami od Himmlera.
Oglądałem niektóre z nich w Berlinie.
Zadziwiająca ilość była nieistotna lub sfałszowana.
Wielu nie można wyjaśnić w tak prosty sposób.
Wydarzenia i ich skutki, których nie można uznać za sfabrykowane.
Führer wiedział, że filmy w rękach wrogów
mogłyby zostać użyte przeciw Rzeszy.
Jednym z celów archiwum jest ich usystematyzowanie
i oddzielenie tych prawdziwych od reszty.
Reichsführer panu powierzył to zadanie.
Mnie? Nie Rockwellowi?
Tak, panu, Oberstgruppenführer.
Filmy są częścią kilku powiązanych ze sobą badań.
Nasze wspólne starania oddzielą prawdę od fałszu.
-Kto to? -Fatima Hassan.
Rozprowadzała filmy.
Kurierka? Dlaczego nie zatrzymało jej SS?
Musimy ją zbadać.
Sądzimy, że przybyła tu z innego świata.
Nazywamy takich ludzi podróżnikami.
Nie rozumiem.
Fatima Hassan z naszego świata
zmarła na skutek badań klinicznych
nieprawidłowej pigmentacji skóry.
Tak, ja...
Przechowuję dane z moich badań.
Widzi pan?
Chce pan powiedzieć, że...
nasze różne wersje...
istnieją w innych światach?
Dokładnie.
W całym multiwersum.
Jest tego żyjącym dowodem.
Te same odciski palców, ta sama osoba,
która nauczyła się jakoś podróżować po świecie astralnym.
Miała przy sobie ten film, gdy ją zatrzymano.
Odłóż go.
Powinienem kilka z nich zabrać.
Muszę przyznać,
że to coś z książek Frederica Browna.
To nadal jedynie teoria, ale robimy postępy.
Nasi fizycy i inżynierowie pracują nad maszyną,
pozwalającą na podróże do innych światów.
Pokażę panu resztę instytutu. Nadal staramy się...
Miło pana znów widzieć, Tagomi-san.
Witam, ambasadorze Webber.
Nasz nowy attaché z Nowego Jorku, Joseph Cinnadella.
Bardzo mi miło, panie ministrze.
Cóż za piękny gmach.
Dziękuję, ambasadorze.
Nie równa się jednak...
Ponownie dziękuję za spotkanie.
Okami, przepraszam, że musiał pan tak długo czekać.
Nie trzeba. Mam nadzieję, że rany się zagoiły?
W pełni odzyskałem siły.
Niezdrowo jest zostawiać pewne sprawy nierozwiązane.
Zaczynamy z czystym kontem, prawda?
Nowy początek.
Świetnie.
Kido-san.
Wszystko w porządku?
Rozmawiał pan z yakuzą.
To nowy szef.
Okami.
Wilk.
I robi się głodny.
Od śmierci Taishiego sytuacja jest niepewna.
Wie, że na tym embargo
można dużo zarobić.
Muszę go nakłonić do współpracy.
To dobrze. Normalne interesy.
Normalne interesy.
Co pana dziś trapi? Pierwszy raz widzę pana w tym stanie.
Może nie powinni byli przyjeżdżać.
Kto?
Moja rodzina.
Byłem...
zdeterminowany.
Nie, Kido-san. Nieprawda.
Odkąd pana znam, jest pan samotny.
Pójdę już.
Proszę się położyć.
Aż panu przejdzie.
Nie.
Panie Cinnadella.
Bardzo miło pana poznać.
Przepraszam.
Przejdźmy się.
Więc jesteś nowym attaché handlowym?
Zgadza się.
I przyjechałeś z Nowego Jorku?
Tak.
Nie z Berlina?
Byłem tam, nim wróciłem do Nowego Jorku.
Rozumiem.
Chcę zaradzić kryzysowi paliwowemu.
Co cię tu sprowadza?
Zaprosił mnie Minister Handlu.
-Skąd się znacie? -Dlaczego pytasz?
Z ciekawości.
Pracowałam dla niego.
A obecnie?
Zaprosił mnie, bo mieszkałam w WRN.
Rozumiem.
Jaki jest Minister Handlu?
Muszę z nim pracować.
Żeby go zrozumieć, trzeba rozumieć Japończyków.
Ty ich rozumiesz. Może mnie nauczysz.
Może.
-Juliano. -Nie tutaj.
Proszę wybaczyć.
Guten tag, panie ambasadorze.
Dziękuję za gościnę, panie ministrze.
Mamy wiele do omówienia. Może jutro?
Jestem do dyspozycji.
Jeszcze pomówimy.
Dobranoc.
To wciąż człowiek, którego znałaś?
Nie wiem.
Helen?
Hugo przysłał kilka sukien na dzisiejszy wieczór.
Nie wiem, którą założyć.
Bridget może ci pomóc wybrać.
Nie chcę iść, John.
Nie mamy wyboru.
Berlin wspiera ten film.
To teraz część propagandy Rzeszy.
Mój Boże.
Będzie dziś doktor Mengele?
Dlaczego pytasz?
Możesz go spytać, co stało się z Thomasem?
-Nie... -Proszę.
Nie, Helen.
Thomas umarł...
pewny siebie,
jako silny, dobry, młody człowiek.
Bohater.
To się z nim stało.
Bardzo przepraszam.
Proszę o wybaczenie.
Dziękuję.
Nie ma za co.
Tęskni pan za Japonią?
Była tam pani?
Planowałam pojechać...
z mężem.
Był Japończykiem?
Tai-i w marynarce wojennej.
Stacjonował w Pearl Harbor. Tam się poznaliśmy.
Bohater wojenny.
Jest pan żonaty?
Byłem. Jestem wdowcem.
Przykro mi. Od niedawna?
Piękny.
Jest pana.
Bardzo chciałam spotkać kogoś, komu podoba się moja praca.
Dziękuję.
Będę go cenił.
Cieszę się.
Co podać, señor?
Campari z sodą.
Campari?
Co ma pan z beczki?
-Piwo. -Poproszę.
Dwadzieścia pięć jenów.
Dla mnie to samo.
Stany Pacyficzne, co?
Tak.
Urlop?
Praca.
-A pan? -Tak samo.
Handluję złomem.
Fascynujące.
Nie jest, ale da się wyżyć.
Dzięki.
W jakiej branży pan pracuje?
Rzadkie amerykańskie artefakty.
Szukamy z partnerem przedmiotów na sprzedaż.
-Gdzie jest pański sklep? -W San Francisco.
Mój też.
I jak idzie?
Jest parę skarbów w Strefie Neutralnej.
Zakupiliśmy niedawno niezwykłej wartości przedmioty.
Uchodźcy z Rzeszy, jeśli mnie pan rozumie.
Tych jest wielu.
Judaika.
Często pan...
napotyka takie rzeczy?
To ryzykowne.
Zakazane w Rzeszy, przez co bardzo kosztowne.
To najczarniejszy z rynków.
A Stany Pacyficzne?
Żółtki mają to gdzieś. Chcą prawdziwej Ameryki.
Rockwell. Normana, nie George'a Lincolna.
-Dopiero pan wrócił z miasta? -Tak.
Jak sprawy?
Zakończyły się działania odwetowe.
Wreszcie.
Dobrze wiedzieć.
Jest bezpiecznie? Bardzo chcę...
Jak na razie. Gdzie jest pański sklep?
W centrum. Na Geary Street.
Uważamy to nieoficjalne embargo za kalkulowane wrogie działanie.
To nie jest embargo.
Zapewniam pana ministra,
że robimy, co w naszej mocy, by przywrócić dostawy ropy naftowej.
Stany Zjednoczone próbowały nam to zrobić.
Proszę nie zapominać o Pearl Harbor, panie Cinnadella.
Czy to groźba?
Nie, fakt historyczny.
Nie jesteśmy państwem wasalnym.
To embargo to akt wojenny.
Proszę przekazać moje słowa Oberstgruppenführerowi Smithowi.
Nie ambasadorowi?
Miłego dnia, panie Cinnadella.
Co pana trapi, Kotomichi?
Martwi mnie, że Kido może podejrzewać najgorsze.
Pana związek z panią Crain.
Jej przyjaźń ze szpiegiem nazistów.
Jestem świadom ryzyka, Kotomichi.
Tak jest.
FARMACEUTYKI DORMER
AMERYKAŃSKI BOHATER
-Przyszli. -Dziękuję.
Cudowna, prawda?
Zgadza się.
Nicole Dörmer. Thelma Harris,
dyktatorka trendów i felietonistka „The Reich Herald”.
Miło panią poznać. Uwielbiam pani artykuły.
Dziękuję, kochana. Wyczekiwałam naszego spotkania.
Wyglądasz olśniewająco.
Cudny naszyjnik. Czyj?
-Chanel. -Coco to moja przyjaciółka.
Nicole, to mój mąż, Wayne Harris.
Pani Dörmer, gwiazda wieczoru.
-Wezmą ją na języki. -Miejmy nadzieję.
Już ja się tym zajmę.
Mam nadzieję napisać coś więcej niż tylko artykuł
w „Reich Herald”. Coś głębszego.
-Bardziej osobistego. -Brzmi cudownie.
Mamy ważne wieści z Berlina. Ekscytujące.
Moje biuro je przygotuje, gdy będą gotowe.
Wybornie. Oprowadzę cię. Za pozwoleniem.
-Naturalnie. -Mogę się z nią przejść, kochanie?
Bawcie się dobrze.
Przedstawię ci najbardziej eleganckich i seksownych bywalców Manhattanu.
Miło cię widzieć, John.
Co słychać? Pamiętasz...
Kocham cię.
Oberstgruppenführer Smith, pani Nicole Dörmer.
-Zaszczyt pana poznać. -Proszę wybaczyć.
Przepraszam. Źle się czuje.
Oby to nie było nic poważnego.
W Berlinie bardzo chwalą pani film.
Mam nadzieję, że się panu spodoba.
Thelmo.
Pisz w kolejnym artykule,
że Alice Adler została zamordowana. Włamanie.
I zaaresztowano
bezrobotnego malarza i zawodowego kryminalistę.
Naturalnie. Dziękuję.
Wybacz.
Oberstgruppenführer Smith.
Reichsmarschallu.
Dobre wieści z San Francisco.
Diels był ostatnim z gangu Heydrich-Heusmann.
Tak, słyszałem. Dobra robota.
Tak.
Powinien pan nam powiedzieć o znalezieniu Abendsena.
Mogliśmy panu pomóc.
Hoover poluje.
Długo to nie zajmie.
Słyszałem, że zaginął pański adiutant.
Jak pan myśli, co się stało? Przeszedł na stronę wroga?
Erich Reader by tego nie zrobił.
Cóż, mówiłem to samo o Oliverze Dielsie.
Jeśli potrzebuje pan naszej pomocy, chętnie jej udzielimy.
To bardzo wspaniałomyślne.
Słyszałem, że dokonano aresztu w sprawie Alice Adler.
Tak, słyszałem. Podejrzany posiadał zegarek dr. Adlera.
Cóż za tragedia.
Taka szacowna rodzina i zamordowano oboje małżonków.
Dr. Adlera nie zamordowano, Reichsmarschallu.
-Miał atak serca. -Oczywiście.
Nie wiem, skąd biorą się te plotki.
Ale to rówieśnicy Thomasa,
jego koledzy z klasy, poważają go najbardziej.
Kochałam Thomasa.
Naprawdę.
Odkąd poznałam go w siódmej klasie,
zawsze mówił o przyszłości.
O swoich planach i wszystkim, co zamierzał zrobić,
by uczynić Rzeszę jeszcze lepszym krajem.
Thomas mówił o przyszłości. Czy mówił o swoim ojcu?
Bezustannie. Thomas go uwielbiał.
Oberstgruppenführer Smith to jeden z najbardziej odznaczonych
żołnierzy Amerykańskiej Rzeszy.
Zeszłej jesieni został odznaczony przez Reichsführera Himmlera
za ocalenie Rzeszy przed zdrajcą Heusmannem.
W chwili największego tryumfu Smitha
jego syn szedł na swoją śmierć.
Podczas ceremonii w liceum Thomasa Smitha
byłam świadkiem zaskakującego momentu.
Chłopiec z marzeniem w swym sercu.
Amy, młodsza siostra Thomasa, instynktownie wstała, by salutować bratu.
Za jej przykładem poszły kolejne dzieci.
Zastanowiło mnie, jaki człowiek zakorzenił takie oddanie
i pasję w swoich dzieciach.
Ten człowiek, John Smith,
ma na sobie odpowiedzialność bycia ojcem swoich dzieci
oraz całego narodu.
To tak ważne i tak proste.
Zjedzmy jutro razem obiad.
BERLIN WIELKA RZESZA NAZISTOWSKA
Uważam, że Smith wyeliminował Adlerów,
by ukryć wadę genetyczną swojej rodziny.
-Coś jeszcze? -Helen Smith
nadużyła publicznie alkoholu na dwóch uroczystościach.
Bezsprzecznie stanowi problem.
Takie zachowanie nie przystoi żonie oficera o randze Smitha.
Wszystko udokumentuj. Raportuj bezpośrednio nowe wydarzenia.
Jak się czujesz?
Zawstydzona.
Mówiłeś o Hooverze i niepopełnianiu błędów, a ja...
Posłuchaj. To picie i tabletki...
Musisz je na jakiś czas odstawić,
przynajmniej aż przez to przebrniemy.
Jak mamy to zrobić, John?
On jest wszędzie,
ta cała chlubna wersja
naszego syna...
Nie powiedziałeś mi nigdy, co o tym myślisz.
O filmie.
Obrzydza mnie.
Jak to wszystko.
To, co nam robią.
Ale możemy tego użyć,
by chronić nasze córki.
Jak?
Ten film to zwykła sonda.
Zamierzają zrobić mnie Reichsmarschallem.
-John, to... -Wiem.
Ale to najlepsza szansa na przetrwanie naszej rodziny.
Rockwell przed niczym się nie cofnie, by zostać przy władzy.
-A Hoover... -Nie mam co do niego złudzeń.
Pójdzie za każdym, który może wygrać.
John?
Chyba zajęli się Erichem Readerem.
Nie jest chory. Zaginął.
Zaginął?
Nie rozumiem. Dlaczego?
Dlatego musisz...
skupić się na rodzinie...
na razie.
Skup się na sobie.
Zrobisz to dla mnie?
Dobrze.
Leni miała wpływ na moją pracę, ale ja inaczej postrzegam sprawy.
Ona rejestrowała stary świat.
Ja skupiam się na tym, co będzie, gdzie jesteśmy i dokąd idziemy.
-Jesteś ambitna. -I?
Podoba mi się to. Też taka jestem.
A czego ty pragniesz?
Dyskrecji.
A co z twoim mężem?
Z Wayne'em?
Wie. Ma swoich przyjaciół,
a ja swoich.
Tak myślałam, kiedy go poznałam.
Ten układ nam pasuje.
Chciałabym być twoją przyjaciółką.
Taką mam nadzieję.
Nie.
Nie waż mi się tego powtarzać.
Już dobrze. O co chodzi?
Jesteś miłośnikiem Żydów?
Co?
Facet, z którym gadałeś przy barze.
Pytałeś o kupowanie żydowskich śmieci.
Miałem zakablować tę jebaną pijawkę po powrocie do Stanów Pacyficznych.
Nie wyglądało na to.
Co wiesz o Żydach w Strefie?
Chwileczkę, szukasz Żydów?
Tak.
Słyszałem, że w górach jest ich całe gniazdo.
Słyszałem plotki.
Słyszałeś o Świętej Teresie?
To moi klienci.
Tam się wybieramy.
Dlaczego? To sami katolicy.
Bo słyszałem, że ukrywają Żydów.
Jedziemy.
Podoba mi się tutaj. Chcę zobaczyć więcej.
Santa Fe, może Meksyk.
Kogoś tu świerzbią nogi.
Nie chcę, by to się skończyło.
Nikogo to tutaj nie obchodzi, Ed.
Przepraszam. To dla mnie nowe.
Jak tam jest?
Nie jest aż tak źle, dopóki się ukrywasz.
Nie tak jak w Rzeszy.
Żółtków nie obchodzi, co robisz za zamkniętymi drzwiami.
Nadal nie jest łatwo, ale...
Bobby.
Proszę.
Możesz dać nam chwilę?
Nie ma sprawy.
Muszę się odpryskać.
Czas wracać do domu.
Ale nie jestem gotów.
Chciałbym jeszcze zostać na kilka dni.
Dobrze. Może pół godziny?
Wystarczająco czasu na porządne pożegnanie.
Skąd ten pośpiech?
Już czas. Odwet się skończył. Możemy wracać do domu.
-Ale nie jestem gotowy. -W porządku.
Trzeba zająć się sprawami.
Twoim dziadkiem. Moim sklepem.
I ogólnie rzecz biorąc cywilizacją.
Tutaj jest wolność.
Jeszcze takiej nie czułem.
Nie musisz martwić się, co myślą inni.
-Dla ciebie to też jest dobre. -Co? W jaki sposób?
Nie musisz imponować żółtkom.
Wyjeżdżam jutro rano.
Twój wybór.
Poddaj się! Ani drgnij!
Jesteś tym zbrodniczym kapłanem Haganem.
Wejdź.
Jak mnie znalazłeś?
Myślałem, że nie żyjesz.
Dlaczego?
Smith mnie okłamał.
Pozwolił mi w to wierzyć, aż czegoś ode mnie potrzebował.
Przez ciebie trzymał mnie blisko.
Tak.
Usiądź.
Szukałam ciebie.
Myślałam, że tam będziesz.
Dlaczego pojechałeś do Berlina?
Ojciec mi rozkazał.
Rozkazał?
Kto to?
Martin Heusmann.
Jest twoim ojcem?
-Przecież go stracono. -Za zdradę.
Razem nas aresztowano. Ostatnie pół roku spędziłem w więzieniu.
Nie miałam pojęcia.
Musiałem się jego wyrzec i ślubować wierność Rzeszy.
Himmler pozwolił mi żyć.
Himmler osobiście cię ułaskawił?
Ile musiałeś przejść reedukacji?
Tyle, by zostać przy życiu.
-Wiem, jak to wygląda. -Na pewno?
Byłem na jebanym dnie, Juliano. Nie masz pojęcia, przez co przeszedłem.
Ale wiem, że wszedłeś tu w mundurze,
ucieleśniając każdy mój lęk.
Przez to tylko mnie ocenisz?
To nie tylko to. Wsadziłam cię na łódź do Meksyku.
Wtem pniesz się w Berlinie.
Nie miałem wyboru.
Tylko ty mnie znasz.
-To było wtedy. -Boże, nic z tego się nie zmieniło!
To tylko pieprzona praca.
Nie definiuje mnie.
Dałaś mi nadzieję.
Dlatego nigdy się nie poddałem.
Proszę.
Kiedyś we mnie wierzyłaś.
Ponowne spotkanie to nie przypadek.
Więc co?
Zaufaj mi.
Co się stało?
Ja tylko...
Nic.
Nie chcę, żebyś martwiła się japońcami albo Rzeszą.
Japońcy nie przetrwają.
Przyszłość to Rzesza i Rzesza jest przyszłością, Juliano.
Możemy być po właściwej stronie historii.
Ty i ja.
Stać.
Już dobrze. Zaufaj mi.
-Muszę iść na spotkanie. -Wiem, gdzie oni są.
W górach Pocono w Pensylwanii.
W tym świetle jest mechaniczny dźwięk.
-Jakby maszyna. -Z twojego wspomnienia?
Wszystkie nagrania łączą się z tym filmem,
z tym jednym nagraniem.
I potrzebny mi jest Joe.
Musi pomóc mi dowiedzieć się, co jest w tej kopalni.
Powtórz mu, co mówiłeś mi o ruchu oporu.
Hagan, co możesz powiedzieć mi o ruchu oporu?
Od tamtego dnia wciąż brzęczy mi w uszach.
Powtórz.
Frank.
Żyje.