Niektórzy powiedzieliby, że sam wyglądasz na Żyda.
Zamknij się.
Jeszcze jedno słowo i odstrzelę ci łeb.
Tylko bez żadnych machlojek.
Mark Sampson przyjechał do ojca Finna.
Tak jak mówiłem, nie ma tu nic, poza Jezusem.
Jedź.
Dzień dobry, ojcze.
Jesteś w samą porę na mszę.
Co za szczęście.
-Kim jest twój przyjaciel? -Kolejnym dzieckiem bożym.
Witaj, bracie. Przyłącz się.
Hej, padre.
Daj mi kluczyki.
-Ciało Chrystusa. -Amen.
Ciało Chrystusa.
Wiedziałem! Jesteś cholernym Żydem.
Wydasz mi każdego Żyda, którego tu ukrywasz.
-Nie jest Żydem. -Kto to powiedział?
Wstań i pokaż mi się.
Weź mnie zamiast niego.
Jestem Żydem. On nie.
Ma numer. Tatuaż.
Zrobił go w geście solidarności z milionami zabitych.
Spokojnie.
-Odłóż broń. -Odsuń się.
Niech nikt się nie rusza!
-Jestem Żydem. Zabierz mnie. -Siadaj!
Nie, ja jestem Żydem. Zabierz mnie.
Zabiorę was obu, jeśli chcecie. A właściwie was trzech.
-Jestem Żydówką. Zabierz mnie. -Hej.
-Jestem Żydówką. -Zamknij się.
-Jestem Żydem. -Zamknij się.
Siadajcie! Wszyscy, u diabła!
Zabiję tego fałszywego żydowskiego księdza.
Nikt nie musi ucierpieć.
Uspokój się.
Odłóż broń.
Lila.
Po co to zrobiłaś? Mogłem go uspokoić.
-Poddałby się. -A potem co?
Staliśmy się nieostrożni.
Przechwycił mnie w Denver.
Schrzaniłem. Przepraszam.
Szlag.
CZŁOWIEK Z WYSOKIEGO ZAMKU
...mecz towarzyski między San Francisco Seals
a Yomiuri Giants z Sadaharu Oh.
W Seals zagrają bracia DiMaggio, Vince, Dom
oraz oczywiście Joe, wypożyczony z New York Valkyries.
Słucham?
Dzień dobry. Zastałem pani męża?
Kochanie! Ktoś do ciebie.
-Howard Wexler? -Tak.
Do środka.
Heksagram 23.
Rozpad.
Rozstanie. Oddalenie.
Jedna osoba odsuwa się od drugiej.
Coś się kończy.
Ja i Joe.
Być może.
A może ja i pan.
Chcę go dzisiaj zobaczyć.
Będę ostrożna.
Wychodzę.
Bridget przygotowuje dziewczynki.
Jakie masz dzisiaj plany?
Żadne.
Bridget robi zakupy i zajmuje się domem.
Nie mam co robić.
Może wyjdziesz z domu? Idź na spacer.
Dobrze ci to zrobi.
Chciałabym wrócić do wizyt u doktora Ryana.
John?
Potrzebuję ich.
Nie wiem, Helen.
Obiecuję, że będę mówić tylko o Thomasie.
Pozwól mi się zastanowić, dobrze?
Teraz czas na wiadomości lokalne.
Imperialny Zarząd Energetyczny ogłosił trzyletni program,
który jednocześnie promuje oszczędzanie zasobów i przekraczanie produkcji
w japońskiej stacji pacyficznej. Minister Rashida zapewnia naród...
Panie Cinnadella.
-Skąd... -To gra dla dwojga.
To nie jest gra. Śledziłaś mnie.
Wiedziałeś o tym.
Trudno cię nie zauważyć.
Powiedz mi coś.
Co się stało z filmem, który ci dałam?
Dostarczyłem go Smithowi.
A co stało się z Frankiem?
Nie wiem. Zniknął.
Dalej kontaktujesz się z ruchem oporu?
Nie. Mam to za sobą.
Dalej szukasz Człowieka z Wysokiego Zamku?
Nie. To była obsesja Smitha, nie moja.
Skoro o Smicie mowa,
twierdzisz, że tobą manipulował.
Jestem ciekawa. Na jaki układ musiałeś pójść?
Wydałem swojego ojca.
Hej.
Cześć, tato.
Też za tobą tęskniłem.
-Hej, tatku. -Lunch jest gotowy.
Umieram z głodu. Chodźmy.
-Idziesz? -Za minutę, Charlie.
To dopiero mieliśmy poranek.
Nie sądzisz, że przyszedł po mnie?
Nie. To tylko łowca nagród.
Widziałem już dosyć zabójstw.
Chciałbym znaleźć inny sposób.
Znalazłeś. To, co tu robisz. To.
Chcę ci coś pokazać.
Pracowałem nad tym.
Co to ma być? Kempeitai?
Nie. Wszyscy faszyści. Wszechobecna tajna policja.
Zinternalizowana opresja ujarzmionych narodów świata.
Dla mnie wygląda jak Kido.
No dobra. Wszelkie podobieństwo jest całkowicie przypadkowe.
-Co sądzisz? -Przeraża mnie.
Dobrze. I powinno.
Wschód słońca oznacza nadzieję.
Obietnicę i możliwość nowego dnia, nowego świtu.
Ten człowiek to niezbędny krok,
przypomnienie o siłach ciemności,
pragnących zapobiec nowemu świtowi.
Myślisz, że ludzie tego nie wiedzą?
Myślę, że zapomnieli
lub nigdy o tym nie wiedzieli.
Myślą, że świat jest normalny, a tak nie jest.
Mówiłeś, że mój świt jest w całych Stanach Pacyficznych.
-Tak. I w Strefie Neutralnej. -Doskonale.
Spójrz.
Zrobiłem plakaty.
Zabierz je ze sobą. Chcę, żebyś je rozwiesił.
Muszę ci coś powiedzieć.
Ludzie nie tylko je wieszają, ale także kopiują.
Szczególnie młodzież.
Przerabiają je.
To wspaniale. Tym bardziej...
Dochodzi do aresztowań, Frank.
Nie chcę, żeby ktoś ucierpiał.
Nie masz już nad tym kontroli.
Te świty już do ciebie nie należą.
To przyciągnie uwagę żółtków.
-Negatywnie. -Mówiłeś, że to konieczne.
Tak. I pewnego dnia nadejdzie czas. Obiecuję ci, że wtedy
rozkleimy te plakaty wszędzie, gdzie się da.
Przyczyna zgonu?
Uderzenie w głowę.
Doszło do ujawnienia?
Lekkie okaleczenie przez zwierzęta, ale brak oznak tortur.
Dziękuję, doktorze.
Co dokładnie o nas powiedział?
Że kryją się tu Żydzi.
Podobno w górach kryje się nas całe gniazdo.
To mnie martwi.
Większość osób myśli pewnie, że Sabra to mit.
Tak jak Shangri-La, wiesz?
Sabra, utracona kolonia Semitów.
Czyli niemal prawda, co?
Miejmy nadzieję, że nikt nie zatęskni za draniem i nie przyjdzie go szukać.
Proszę.
-Masz? -Jadę do miasta.
Przywiozę zapasy i sprawdzę, czy ludzie nie gadają.
Co będziesz tu robił beze mnie,
taki samotny?
Będę studiował Torę
i spróbuję się nie wydurnić na bar micwie.
Jeszcze będzie z ciebie rabin.
Reb Sampson, dziękuję.
Podoba mi się.
Marki, nie jeny.
-Ile? -Dwadzieścia pięć.
Dwadzieścia pięć tysięcy marek?
To cholernie duża przysługa.
Minister Handlu?
Moja cena...
Właśnie wzrosła do 50.
Bierz albo się wynoś.
Twój kontakt?
Solidna sprawa.
Mam wtykę.
Wśród Kempeitai? Jak ci się to udało?
No dobra.
Potrzebuję informacji o wspólnikach, kontaktach, adresach.
Wszystko, co ma na niego Kempeitai.
Czemu sądzisz, że coś na niego mają?
Bo nadinspektor Kido go obserwuje.
Mają mnóstwo informacji.
Uwierz mi.
Ministrze Tagomi-san.
Jaki piękny widok.
Herbaty?
Nie trzeba.
Nie mogę zostać.
Mam nadzieję, że nie posuwam się za daleko,
ale chciałabym zaprosić pana do mnie na kolację.
Zgadzam się.
Wspaniale.
Ugotuję coś z Okinawy.
Z przepisów matki.
Cudownie.
Co pan powie na 19.00 w sobotę?
Tak. Może być 19.00.
Do zobaczenia.
Ale John Wayne miał żonę.
A ja męża, kotku.
Książę dał mi to tuż przed tym, jak wyjechał walczyć z Rebeliantami.
To ma być sprzączka, którą nosił w Dyliżansie?
To mój ulubiony film Forda.
Tak, tylko...
Brzmi nieco trefnie.
To znaczy, że ci nie wierzy.
Ludzie małej wiary.
Kazał mi to przechować do jego powrotu,
który nigdy nie nastąpił.
Cóż...
Teraz to inna historia.
To ja, książę i sprzączka.
Widzę to.
Zginął w trakcie bitwy pod Dayton.
Wiesz o tym?
Wszyscy o tym wiedzą. To John Wayne.
Damy ci pięć marek za sprzączkę i zdjęcie.
To nasze jedyne wspólne zdjęcie.
Bez zdjęcia sprzączka jest nic niewarta.
Może podniesiesz cenę do siedmiu?
Muszę zapłacić czynsz. Siedem marek mnie poratuje.
-Powiem ci, co zrobię. -Piętnaście.
Zapłacimy jej 15.
Sprawiedliwa cena, prawda?
Zadowolony?
Skąd ta pewność, że on wciąż żyje?
Żyje.
Strefa to duże miejsce.
Znajdź go, a przekonam Ministra Handlu
do rezygnacji z polityki Imperium co do ropy z czarnego rynku.
Pozwolenie na kupno i sprzedaż?
Handlujesz już kradzionym paliwem
i robisz ryzykowne interesy.
Otworzymy jednak kurek
i przymkniemy oko,
jeśli dasz mi to, czego chcę.
Kido-san.
-Wszystko dobrze? -Nie.
Chce pan odrobinę prywatności?
Kim on jest?
Kto?
Kokujin, z którym rozmawiałaś.
To basista.
Lubi ze mną rozmawiać między piosenkami. To wszystko.
Masz z nim zażyłe stosunki.
Kido-san...
Jest pan zazdrosny?
Jest pan zazdrosny.
To część nowego projektu?
-Rok Zero? -Tak.
Propaganda jest niezbędna.
Naprawiamy amerykańską historię. Wyjaśniamy sprawy.
Cieszę się, że zajęli się tym najlepsi ludzie.
Cięcie!
Cięcie.
To stara Ameryka.
Jesteście nową Ameryką.
Macie być pełni siły i energii.
Zdejmijcie kamerę i podejdźcie bliżej. Idźcie za nimi.
Musicie poczuć kinetyczny potencjał,
witalność nowej amerykańskiej młodzieży nazistowskiej.
Słuchajcie, chłopcy.
Robicie tu coś ważnego.
Wymazujecie przeszłość i zastępujecie ją lepszym światem.
Swoim własnym światem.
Gotowi? Zaczynamy od początku.
Gotowi.
Akcja!
Zjedźcie pod nich, kręcąc pracę.
Kręć. Niech wygląda heroicznie.
-Wystarczy ci paliwa, żeby wrócić? -Tak.
Kupiłem wczoraj od mafioza. Kosztowało fortunę.
Nie możesz zostać na jeszcze jedną noc?
Chciałbym. Mam...
Kulę u nogi?
Tak bym go nie nazwał, ale trochę się czepia.
-I to z nim jadę. -Jedź autobusem.
Zapłacę za bilet.
-No nie wiem. -Boisz się?
Może.
Może się boję, że nigdy nie wrócę.
Co w tym takiego złego?
Mam dziadka, Jack.
Jest stary.
Pewnie myśli, że nie żyję.
Bardziej nie mógłby się mylić.
Ktoś tu się zdobył na odwagę.
To dzięki tobie.
Nie wiem.
Mam wrażenie, że po prostu stajesz się sobą.
Nie lubię przynosić złych wieści, ale...
Carpe diem.
Czas jechać.
Kula u nogi?
ROPA TO ŻYCIE
Do przodu.
Tylko pałki.
Nie strzelajcie.
Aresztować ich.
Dalej!
Dobra. Jedziemy!
-Nie! -Co ty tu robisz?
Skąd się tu wziąłeś?
-Musimy coś zrobić. -Za późno.
-Nie... -Idziemy. Już.
To było straszne.
Hej.
Nic nie mogliśmy zrobić.
Kto zrobiłby sobie coś takiego?
Ludzie są gotowi na wszystko.
Zwłaszcza gdy są zdesperowani.
Są?
Wiesz, że są.
-Muszę się napić. -Tak.
-Ty? -Jasne.
Ja...
Przepraszam.
Nie ma lodu.
Zdrowie.
Co to?
Istnieje taka miejscowość, Lackawanna.
To w Pensylwanii. Brzmi znajomo?
A powinna?
To gdzieś w górach Pocono.
Planujesz wakacje w Rzeszy?
Oczywiście, że nie.
To po co ci mapa?
Zainteresowała mnie.
Wierzysz w przeszłe życia?
Inne życia?
Wierzy w nie Reichsführer Himmler,
więc może coś w tym jest.
Hej.
Nie, nie wierzę.
Posłuchaj.
Pamiętam to miejsce.
Na pewno tam byłam, a jednak nie byłam.
Nie w tym życiu.
To déjà vu.
Każdy ma takie chwile.
Byłam tam z tobą.
Chciałbym.
Tutaj też z tobą byłam.
Wiele razy.
Ja także.
Wyobrażałem sobie ten moment.
Wiele razy.
Howard Wexler.
Kto to taki?
Zbieg z Rzeszy. Tak jak Diels.
Tylko cenniejszy. Naukowiec.
Wierzę, że obu zabił ten sam człowiek.
Wexler pracował z pańskim ministerstwem.
Nad projektem, o którym nie mogę rozmawiać.
Naziści robią, co mogą, żeby nas sabotować.
I udaje im się.
Te uliczne protesty...
Uliczne protesty są pod kontrolą.
Agitatorzy cierpią za ropę.
Naftę. Benzynę. Olej grzewczy.
Co pan z tym robi, ministrze?
Nic, o czym mogę z panem rozmawiać,
nadinspektorze.
Hej.
Spałaś?
Miałam pewien sen.
Nie po raz pierwszy.
Coś się stało,
świat obrócił się w popiół,
a ja skończyłam w tunelu...
Z tobą.
Co?
Cieszę się, że mogę brać udział w twoim koszmarze.
Musimy cię stąd zabrać, Juliano.
Od mieszkania tu sam miałbym koszmary.
Możemy się stąd wyrwać. Wyjechać...
Odwiedzić... Jak to się nazywało?
-Lackawannę. -Tak. Góry Pocono.
Sam mówiłeś, że to w Rzeszy.
Mam kontakty.
Wiem, że masz.
Muszę już iść.
To mieszkanie jest wspaniałe.
Nowojorska garsoniera mojego ojca.
Szaleństwo, wiem. Ale podoba mi się.
Nie jestem w tym najlepsza.
Trzeba ci praktyki.
Przychodź, kiedy chcesz.
Jeśli naprawdę chcesz pisać o mojej pracy...
Roku Zero?
To może powinnyśmy spotykać się regularnie.
Bardzo chętnie.
Ile masz czasu?
Wayne wyszedł dziś z przyjacielem.
W takim wypadku...
Mam plany albo...
równania?
Tak przynajmniej sądzę. Oblałem fizykę.
Poważnie utrudniłeś im próby
skopiowania naszego Projektu Nebenwelt.
Dziękuję, sir.
Wiesz już, jak zajmiesz się Ministrem Handlu?
Pracuję nad tym.
To dzięki wysiłkom Tagomiego
zdrajcy Wexlerowi udało się zbiec.
Wie zbyt wiele.
Potrzebuję jeszcze trochę czasu.
To ty jesteś na miejscu.
Sam musisz zdecydować, kiedy w niego uderzysz.
Nie zwlekaj zbyt długo.
Tak, Mein Führer.
Po to się urodziłeś, Josephie.
Thomas?
Tutaj.
Poszedł tędy. Prosto.
Ojcze.
Tutaj.
Mamusiu!
Nie, proszę.
Mamusiu!
Witaj, John.
Cincinnati jest piękne jesienią,
-czyż nie? -Mamusiu!
Nie możesz tego powstrzymać.
John!
Będziemy żyć, przyjacielu,
opływając w jeny.
Skoro o tym mowa...
Nie zmienię zdania co do podziału. Rozmawialiśmy o tym.
Nie dbam o podział. Nie widzę powodu,
dla którego mielibyśmy się nie rozdzielać.
-Jesteśmy partnerami. Zawarliśmy umowę. -Na całe życie?
Oczywiście, że nie.
Nie muszę się ciebie trzymać. Jestem wolny. Mogę robić, co chcę
-i iść, gdzie chcę. -Zgadzam się.
-Też mam swoje życie. -Zgadzam się.
-No dobrze! -Dobrze.
Spójrz.
Czego oni chcą?
Kurczę! Co z nim nie tak?
Nie wiem. Jedź.
-Cholera. -Zjedź na pobocze!
-Bierz broń. -Co?
-Bierz cholerną broń. -Oszalałeś?
-Dobra, ja wezmę. -Nie! Zaczekaj!
-Oszalałeś? -Puścisz wreszcie?
-Jest ich za wielu. -Przestań, Childan!
Patrz na drogę! Odłóż broń.
O cholera!
Zatrzymaj się.
Niezły strzał!
Odłóż broń! Już!
-Gotowi? -Tak.
Ostrożnie. To antyk.
To piękny przykład kunsztu francuskiego.
Zamknij się.
Dość już twojego gadania.
Co to za starocie?
To wszystko złom.
Rzeczy mojego dziadka,
które zabieramy do domu.
Całkiem drogi ten złom.
Te zapiski nie dotyczą przedmiotów z naszego autobusu.
Dobra, chłopcy. Jedziemy!
-Proszę pana... -Posłuchaj.
Nie możecie tego zabrać.
Proszę. To wszystko, co mamy.
Wszystko, co mieliście.
Jedziemy. Odpalaj.
Dwóch zaradnych Irlandczyków w Strefie Neutralnej
na pewno sobie poradzi.
Tagomi-san. Witam.
Nie trzeba było. Dziękuję.
Proszę wejść.
Do zajścia doszło w okolicy Union Square.
Sytuacja została szybko opanowana.
Trzynastu przestępców aresztowano i oskarżono o zbrodnie przeciwko Imperium.
A teraz wracamy do programu.
Santa Fe?
Chwileczkę.
Wyatt?
Co ty tu robisz?
Dostałem twoją wiadomość.
Miałem cię odszukać, kiedy będę w mieście.
-Oto jestem. -No tak.
Zaczynam myśleć, że mnie nie zaprosisz.
-Jest późno i... -Masz tam faceta, co?
-Nie. -Hej, facet! Wychodź!
Masz czas jutro wieczorem?
Ile dni tu będziesz?
Dwa albo trzy. Uznam, że masz.
Zadzwoń z budki pod ten numer
i poproś Liama.
-A Liam to? -Ja.
Jestem Liam.
Dobrze, Liam.
-Czerwone wino. -Już podaję.
-Co słychać? -Znasz go?
Widziałeś go?
Znasz go?
Widziałaś go?
Znasz go?
Nie.
Jesteś pewna?
Tak, proszę pana.
Nie musiał pan.
Dziękuję.
Przepiękne.
Muszę przyznać,
że byłam bardzo zakłopotana,
kiedy nie wiedziałam, że jest pan Ministrem Handlu.
Nie musiała pani tego wiedzieć.
Wzbudził we mnie podziw
widok na most z pana biura.
Jest przepiękny.
Proszę.
Jedzmy.
Myślałem, że jesteś w łóżku.
Nie mogłam spać.
Wydajesz się zmęczony.
Jestem zmęczony.
Tęsknię za dawnym życiem.
Naszym domem.
Czuję, jak się oddala.
Nie chcę, żeby się to oddalało, John.
Rozumiesz to, prawda?
Tak.
Myślałem o tym, o co pytałaś.
Może powinnaś wrócić na trochę do wizyt u doktora Ryana.
Dziękuję.