DZWON WOLNOŚCI - FILADELFIA
Spodziewamy się setek tysięcy osób.
Obawiam się nieco o bezpieczeństwo publiczne, panie Turner.
Tak samo jak my, Reichsmarschallu.
Nasi najlepsi piloci trenowali tygodniami.
Próbne ćwiczenia w zatoce Fundy.
Zakładam, że nie będzie żadnych problemów.
Pani Dörmer ma panu coś do pokazania, Mein Führer.
Przygotowując obchody Jahr Null,
zaplanowaliśmy coś, co pana zachwyci. Niespodziankę.
Lubię niespodzianki.
Doskonale.
Po prostu doskonale.
CZŁOWIEK Z WYSOKIEGO ZAMKU
„Inne światy”.
Co za bujda!
Pozwól jej wyjaśnić.
Wiem, że ciężko to sobie wyobrazić, ale to nie podstęp.
Co nam dadzą sny o innych światach?
To najlepszy z możliwych światów.
To nieprawda.
Film to udowadnia.
To miejsce i ten świat nie przetrwają,
jeśli nie zmienimy ich na lepsze.
To tylko kwestia czasu. Będzie coraz gorzej.
Nic na to nie poradzimy. Wszystko w rękach Boga.
W naszych rękach.
Pokazałam wam ten film,
byśmy uczyli się od tego świata i wprowadzili to tu.
Faszystów da się pokonać.
To prawda, czyż nie?
To możliwe.
Tak. To prawda.
Przepraszam bardzo.
Musicie przyznać, że ciężko w to uwierzyć,
prawda?
Wciąż nie wierzysz.
Chciałabym uwierzyć.
Ale nie umiem.
Ja ci wierzę.
Wierzę w ten film.
Dziękuję.
Jestem fizykiem, a nie inżynierem.
W laboratoriach mówi się na to „gotowy do budowy” projekt.
Wiem, że to budują.
Naziści.
Tak.
Nie wiem co to, ale jest ogromne
i zużywa ogromne ilości energii. Tyle, co oświetlenie małego miasta.
Na co to panu wygląda, doktorze?
Kwantowe urządzenie transferowe.
Maszyna do podróży między światami.
Fizycy pracowali nad czymś podobnym od lat.
Nie wiedziałem, że naziści są tak blisko.
Nie wiesz, gdzie to jest?
W tunelu.
W szybie w górach.
To ma sens.
Musi być blisko anomalii kwantowej,
gdzie błona jest najcieńsza,
a jednocześnie pod ziemią, na wypadek awarii.
Jaki byłby wynik awarii?
Potencjalna eksplozja byłaby katastrofalna.
Niczym mała bomba atomowa.
Ale pod ziemią...
I tak wszystko w promieniu kilku mil zmieniłoby się w popiół.
W twoim wspomnieniu
to był wypadek?
Albo ktoś to wysadził.
Wróciłeś.
Tak, właśnie...
Dzwonili dzisiaj ze szkoły.
Chcą umówić Jennifer na badania.
Nie mogłaby ich nie wykonywać?
Jesteś Reichsmarschallem.
Dokładnie, Helen.
Jestem wzorem dla społeczeństwa.
Helen, jeśli...
Jeśli spróbujemy tego uniknąć,
będzie to wyglądać na przyznanie się do winy.
Użyją tego przeciwko nam.
Hoover?
Każdy.
A jeśli wynik będzie dodatni?
Co pijesz?
Dla mnie za wcześnie, ale nie krępuj się.
Prosto z rządowej drukarni. Lepiej się nie da.
Jak udało ci się zdobyć coś tak dobrego?
Wciąż mam wpływy
i kilku przyjaciół w WRN.
Pełna suma, kolego.
-Nie ufam ci. -Wzajemnie.
Muszę iść. Udanych wakacji.
Skąd pomysł, że wyjeżdżam?
Myślałem, że z taką ładną panią...
To interesy.
Dobra.
Pamiętaj, co ci mówiłem.
Do zobaczenia.
Ty pieprzony idioto.
Co jest, Liam?
Ty chciwy draniu.
Nie zrobiłem tego.
Zrobiłeś.
Ty nazistowski dupku.
Zanim rano wstanę,
myślę o tym,
czego moje troje dzieci będzie potrzebować do szkoły.
Potem sobie przypominam.
Mam już tylko dwoje dzieci, nie troje.
Tak.
Jeśliby się nad tym zastanowić, jest to nieudolne.
Co takiego?
Mój syn nie był bezużyteczny. Mógł być przydatny na wiele sposobów.
Polityka Rzeszy przynosi korzyści nam wszystkim.
Przykro mi, ale nie widzę tu korzyści.
Zachowanie i ochrona rodziny,
genetycznej czystości Rzeszy.
Minister Goebbels jest ułomny, a to wielki człowiek.
To wstrętna plotka, Helen. Nie wierz w nią.
To nie plotka. Spotkałam go.
Czemu o tym teraz myślisz?
Nie wiem.
Ja tylko...
Budzę się co rano i jestem smutna.
Oraz rozgniewana.
To niesprawiedliwe.
Oczywiście, że wybuchnę i będę działać impulsywnie.
Nie wiem, do czego nawiązujesz.
Chciałabym cofnąć czas z tak wielu powodów.
Wszyscy czegoś żałujemy.
Jeśli o czasie mowa, obawiam się, że musimy na tym zakończyć.
Doceniam twoją cierpliwość, Danielu.
Doktorze Ryan.
Myślę, że dla celów analizy, ważne jest zachowanie zasad.
Oczywiście, doktorze Ryan.
Ojej.
-Przepraszam. -To nic.
Nie powinnam była.
-To był impuls. -To przeniesienie.
To całkowicie normalne.
To normalne?
Nic tu nie jest normalne.
To nowa kata?
Jak się nazywa?
-Kasumi. -Kasumi.
„Przez mgłę”.
Widzę cię.
Jesteś pełen gracji niczym żuraw.
Pełen gracji, tak. Ale kata jest do walki.
Do zabijania wrogów.
Już czas, ministrze.
Jesteś dziś bardziej zatroskany niż zwykle.
To ponure i niepewne czasy, Tamiko-san.
Tagomi-san,
wierzę w ciebie.
Juliano!
To on.
Podobno to twój przyjaciel?
Tak. Dziękuję.
Frank, to jest Wyatt. Wyatt, to jest Frank.
Cześć.
Miło mi.
Zdobyłeś go?
Oczywiście.
Co z tego masz?
Czemu jej pomagasz?
Doprowadziłem ją tak daleko.
Już i tak tkwię w tym po uszy.
Co więcej, jest sama.
Potrafię sobie poradzić.
Wiem.
Walczyłem z nimi w Europie i tutaj.
Myślę, że czas wrócić do boju
i znów z nimi walczyć.
Dziękuję ci.
Zaczekam w środku.
Wciąż mi nie odpowiedziałeś.
Muszę wiedzieć.
Czemu mi pomagasz?
Zabili połowę mojej rodziny w Irlandii,
a drugą połowę w Nowym Jorku.
Nie wiem, czy film jest prawdziwy,
ale zmusił mnie do myślenia.
Podziwiam też twój charakter.
Wesprzesz mnie?
Oczywiście.
Witaj z powrotem.
Znalazłem twoich łowców nagród.
Widziałem, jak zabili jakiegoś biedaka w barze Grand Palace.
W biały dzień.
-Żyda? -Tak uważali.
O cholera.
Myślisz, że wrócą?
Prędzej czy później.
Będziemy musieli się z nimi uporać.
Tak jak mówiłem.
O kurwa.
Hej!
-Co ty tu robisz? -Czemu?
Widziałem go w Denver. Rozmawiał z informatorem nazistów.
To prawda?
Jestem Juliana, przyjaciółka Franka. To Wyatt.
Jest w porządku.
Jeśli potrzebujesz papierów, żeby dostać się do Rzeszy,
czasem musisz gadać z nazistami.
Papiery są dla mnie.
Wierzysz, że ten facet nas nie sprzeda?
Wierzę.
Widział zdjęcie, Wyatt. Zna moją twarz.
Nie żyje.
-Na pewno nikt cię nie śledził? -Na pewno.
-Lepiej już jedźmy. -Wezmę rzeczy.
Nie wiem, jak długo mnie nie będzie.
Nie musisz wracać.
Zabiorę cię ze sobą.
W ten czy inny sposób.
Bądź ostrożna.
Będę.
Ufasz mu?
Muszę.
Odprowadź mnie.
Juliano.
Zostanę tutaj.
Jeśli nie zobaczę, jak odjeżdżasz...
Będzie tak, jakbyś wciąż tu była.
Mogę sobie wmawiać, że rozminęliśmy się w kantynie
albo że pojechałaś do miasta i niedługo wrócisz.
Nie...
Proszę.
Idź już.
Do zobaczenia, Jules.
Do zobaczenia, Frank.
-Kocham cię. -Kocham cię.
Uważaj na siebie.
-O Boże. -Pan Childan Robert?
Właściwie to Robert Childan. Nieważne.
Co mogę dla pana zrobić, szanowny panie?
Nadinspektor Kido usunął ludzi,
którzy nielegalnie zajmowali pana sklep.
Co takiego?
Mam przekazać, że może pan z niego korzystać wedle życzenia.
Nie rozumiem.
Nadinspektor Kido nagradza pana
za służbę Japońskiemu Państwu Narodowemu.
Moją służbę...
Tak, oczywiście.
Boże. Co ja zrobiłem?
-Jackson? -Nie, Jack.
Wysoki, w kapeluszu kowbojskim?
Tak. Mam go zawołać?
Tak. Dziękuję. Może go pani podać?
Jasne. Chwileczkę.
Halo. Mówi Jack.
Jack, mówi Robert Childan.
-Bobby? -Tak, Bobby.
Musisz przekazać Edowi wiadomość.
Może być w niebezpieczeństwie.
Halo?
Jack!
Odjechała.
Wszystko dobrze?
Tak, świetnie.
Ale nie ze mną, Frank.
Ten film jest niesamowity. Przełomowy.
Powinienem był z nią pojechać. Czemu nie pojechałem?
Muszę coś zrobić.
Więc chodź ze mną.
-Jedziemy do Denver. -Do Denver?
Musimy dać wyraźny przekaz.
Coś, co ludzie zauważą.
Wsadzić złym palec do oka.
Chodź. Porozmawiamy z Markiem o jego aucie.
Doktorze?
Reichsmarschall?
Nie zamierzałem pana tu ściągać.
-Myślałem, że sprawa jest pilna. -Mogłem przyjechać.
Tak jest bezpieczniej. Proszę usiąść.
Co ma pan mi do powiedzenia, doktorze?
Obawiam się, że sprawa jest delikatna.
Proszę wybaczyć...
Mam obowiązek przekazać panu, że pańska żona
wygłasza poglądy
niezgodne z zasadami Rzeszy.
Rozumiem.
Proszę mówić.
Dzisiaj rano wyraziła chęć...
Chęć przemyślenia polityki Rzeszy dotyczącej eugeniki.
Myślę, że uważa, że pańska pozycja
daje panu jakiś wpływ na te sprawy.
Czy dzieliła się tymi poglądami z kimś jeszcze?
Z tego, co wiem, nie.
Mówiła też dzisiaj,
że działała impulsywnie.
-W jaki sposób? -Nie dociekałem.
Uznałem, że pana powiadomię.
Dziękuję.
Jeszcze coś?
Nie wiem, czy pan to wie,
ale w psychoterapii istnieje pewne zjawisko
nazywane przeniesieniem.
Pacjent zaczyna odczuwać sympatię
lub pociąg do analityka.
To bardzo powszechne.
Czy moja żona wyraziła takie uczucia w stosunku do pana?
Dzisiaj, pana żona...
Fizycznie...
pokazała...
w sposób, który...
Może mi to pan powiedzieć.
Pocałowała mnie.
Na pożegnanie.
To tylko pocałunek w policzek.
-W takich okolicznościach jednak... -Rozumiem.
Biorąc to wszystko pod uwagę,
uważam, że najlepiej będzie, jeśli zaprzestanę terapii
i zrezygnuję z pozycji jej analityka.
Dobrze się pan spisał, mówiąc mi to.
Cisza.
Gdzie jest nadinspektor Kido?
Nie powinien tu być?
Wyjechał, panie ministrze.
Poproszę, by się skontaktował po powrocie.
Będę wdzięczny.
Odwieź panią Watanabe do domu, Kotomichi.
Tak jest.
Jestem głęboko wdzięczna.
Jak mogli porzucić jego ciało na ulicy.
Barbarzyńcy!
Przekazano nam też komunikat,
w którym zażądano zakończenia embargo na ropę
i uhonorowania naszych umów handlowych pod groźbą odwetu wojskowego.
Nie zaryzykują wojny.
Zmiażdżymy ich.
Mają bombę, sir.
Wiem, że Europa jest bezpieczna, ale Amerykańska Rzesza już nie.
Blefują.
Wyślij im wiadomość.
Sir?
Powiedz, że odrzucamy wszelkie żądania.
Tak jest!
Znasz japoński?
Ani słowa.
Chyba przeprasza.
Za co przepraszasz, żółtku?
Powiedziałem, że chyba powinieneś bardziej uważać.
Zapomnij, bracie.
Nie znam nikogo, kto płaciłby za żółte skalpy.
To twój szczęśliwy dzień.
Dokładnie.
„Szczęśliwy dzień”.
Człowiek, którego szukasz, Frank Frink, nie był widziany, Baku.
Uważa się, że nie żyje.
Żyje.
Jest w Strefie Neutralnej. Być może w tej okolicy.
Kempeitai dobrze płaci za informacje.
Pokaźną sumę.
Ten człowiek to znany wspólnik Frinka.
Ma przyjaciela, który może tu bywać.
Przyjaciel nazywa się Jack.
Może podwoisz wysiłki.
Zarzucimy szeroką sieć.
O mój Boże.
Jak znalazłaś to miejsce?
Jak to możliwe, że go nie znałam?
Jest tylko dla Europejczyków i ich gości.
Mam więc szczęście.
Obie mamy.
Dobry wieczór paniom.
Co pijecie?
Martini z oliwką.
Poproszę Manhattan.
Dobrze. Zaraz podam.
Więc to tu jest tunel.
Tam.
Co zamierzasz zrobić, kiedy tam dojedziemy?
Opracować sposób zniszczenia maszyny.
To możliwe. Widziałam to.
Jasna cholera.
Będzie silnie chroniona.
Wiem.
Dlatego muszę to sama zobaczyć. Wiedzieć, z czym się mierzę.
Z czym się mierzymy.
Przepraszam. To prawda.
Czyli to misja zwiadowcza.
Początek.
Przyda nam się pomoc.
Słyszałem, że kogoś szukacie.
Podobno wiesz, gdzie jest.
Wiedza nie jest darmowa.
Ten Jack...
Gdzie on jest?
Nie szukam kłopotów.
Zero kłopotów.
Tylko interesy.
Chodzi o pana przyjaciół, Roberta Childana i Eda McCarthy'ego.
Nie mam nic wspólnego z ich interesem.
Odzyskałem ładunek antyków, który do nich należał
od grupy murzyńskich opryszków.
Rabusiów na motorach.
Chcę tylko dostać znaleźne.
Jak ich znajdę?
Nie mam pojęcia.
Spotkałem ich, kiedy tędy przejeżdżali.
Przejeżdżali w drodze do...
Na południe. Albuquerque, El Paso, coś takiego.
Jestem Baku.
Zostaw mi wiadomość w recepcji, jeśli będziesz z nimi rozmawiać.
Za właściwą cenę mogą odzyskać ładunek.
Jasne.
Wyborna, prawda?
Nie umywa się do ciebie.
Nie potrafisz kłamać.
To prawda.
Zamykamy klub do odwołania.
Aresztujemy was za dekadencję i zboczenie.
Ministerstwo Propagandy?
Mój przełożony to Reichsminister Goebbels.
-Niemka? -Ja.
Możesz iść. Zaraz! Ona też jest z ministerstwa?
Thelma Harris z Reich Herald.
Nic z tego.
Gdzie ją zabierają?
Do więzienia dla kobiet w Jefferson Market.
Nie martw się, wyciągnę cię.
Wszyscy wychodzić! Już!
Dalej!
Turner.
Dzięki Bogu, Billy. Tu Nicole.
Co się stało?
Aresztowano Thelmę.
Poszłyśmy na drinka. Doszło do nalotu.
Nalotu? Gdzie u diabła byłyście?
-W klubie. -Jakim klubie?
Dla kobiet.
O cholera.
Wykonam kilka telefonów.
Przyszli z fotografami.
Dowiem się, z kim. Zabiorę kliszę i wyślę po nią kogoś.
Musisz iść sam, Billy. Jeśli to się wyda...
Oczywiście. Masz rację.
-Zobaczę, co mogę zrobić. -Dziękuję.
Jesteś pewien, że to najlepsze przejście?
Wiem, co robię.
Ciągle tędy jeżdżę w interesach.
Wszystko gra. Otworzyć bramę.
Kiedy przyjdzie twój łącznik?
Kilka godzin po świcie.
Chodź. Idziemy.
Helen...
Dzwonił do mnie wczoraj doktor Ryan.
Był zaniepokojony
po twojej sesji.
Czym?
Miałaś rozmawiać tylko o Thomasie, Helen.
Mówiłam o Thomasie.
Kwestionowałaś politykę Rzeszy.
Mówiłam samą prawdę.
Masz te same wątpliwości.
Tak. I nikomu o nich nie mówię.
Nie wierzę, że z tobą rozmawiał.
Sesje powinny być poufne.
Był zaniepokojony.
Uznał, że powinienem to wiedzieć.
Mówił o czymś jeszcze?
A powinien?
Więcej do niego nie pójdziesz.
John!
Myślę, że oboje rozumiemy, dlaczego tak będzie lepiej.
Idiotka.
Tak jak mówiłem, Carter to mój przyjaciel.
Jest w okolicy?
Chyba jesteście tutaj nowi, co?
Oto i on.
Carter.
Wyatt.
Jakiś problem?
Nie, to nie ona.
Nie, znam go.
Będziecie musieli mi zaufać.
Co się dzieje, chłopie?
Ten, kto ci to sprzedał, wydymał cię.
Chyba sobie kurwa żartujesz.
Podpis stracił ważność.
Co to znaczy?
Podpis autoryzacyjny należy do trupa.
Albo zmartwychwstał, albo to fałszerstwo.
Nie możesz nas przepuścić?
Mam tyle kasy, żeby odpalić wam wszystkim.
Chciałbym, ale ci nowi to wściekłe psy.
A mały Adolf sądzi, że ją rozpoznaje.
Cholera!
Wycofaj i zabieraj się stąd,
zanim Adolf chwyci za telefon.
Dobra. Czas na nas.
Zaraz. Co tu się kurwa wyprawia?
Juliana Crain. Jesteś aresztowana.
Zaczekajcie chwilę.
Nie!
Kurwa!
Wsiadaj do auta.