ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Ξεκινάμε…
στον ξυπνητό κόσμο,
τον οποίο η ανθρωπότητα επιμένει να αποκαλεί αληθινό κόσμο…
λες και τα όνειρα που βλέπεις δεν επηρεάζουν τις επιλογές σου.
Εσείς οι θνητοί ασχολείστε με τη δουλειά σας,
τους έρωτές σας, τους πολέμους σας,
λες και οι ξυπνητές ζωές σας είναι οι μόνες που μετράνε.
Όμως, υπάρχει και μια άλλη ζωή που σε περιμένει μόλις κλείσεις τα μάτια…
και εισέλθεις στο βασίλειό μου.
Γιατί εγώ είμαι ο Βασιλιάς των Ονείρων…
και των Εφιαλτών.
Όταν ο ξυπνητός κόσμος σε αφήνει ανικανοποίητο και ταλαιπωρημένο,
ο ύπνος σε φέρνει εδώ
για να βρεις την ελευθερία και την περιπέτεια.
Για να αντιμετωπίσεις τους φόβους και τις φαντασιώσεις σου
μέσα σε όνειρα και εφιάλτες που δημιουργώ…
και που οφείλω να ελέγξω,
ειδάλλως θα σε κυριεύσουν και θα σε καταστρέψουν.
Αυτός είναι ο σκοπός και ο ρόλος μου.
Ή τουλάχιστον ήταν,
ώσπου άφησα το βασίλειό μου καταδιώκοντας έναν άτακτο εφιάλτη.
Αφέντη μου, θα γυρίσεις πίσω, έτσι;
Γιατί να μην επιστρέψω, Λουσιέν;
Δεν ξέρω. Έχω ένα προαίσθημα.
Όσο ισχυρός κι αν είσαι εδώ στο βασίλειό σου,
τα όνειρα σπανίως επιβιώνουν στον ξυπνητό κόσμο.
Οι εφιάλτες, αντιθέτως, φαίνεται να ευδοκιμούν.
Ξυπνήστε, κύριε. Φτάσαμε. Φόνεϊ Ριγκ.
Κιόλας;
Θα με πήρε ο ύπνος.
Ευχαριστώ.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1: Ο ΥΠΝΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ
1916 - ΓΟΥΙΤΣ ΚΡΟΣ, ΑΓΓΛΙΑ
Καλησπέρα, νεαρέ. Λέγομαι δρ Τζον Χάθαγουεϊ.
Από το Βασιλικό Μουσείο;
Ήρθατε να δείτε τον Μάγο;
Βασικά, ήρθα να δω τον κο Ρόντερικ Μπέρτζις.
Ο πατέρας θέλει να τον αποκαλούν Μάγο. Δηλαδή θαυματουργό.
Εδώ στο σκοτάδι.
Ο Μάγος θα δει τον καλεσμένο στο γραφείο του, Άλεξ.
Μάλιστα, κύριε Σάικς.
Ήρθατε για να μπείτε στο Τάγμα;
Στο Τάγμα των Αρχαίων Μυστηρίων;
Δρ Χάθαγουεϊ, τι απρόσμενη ευχαρίστηση.
Άλεξ, τσάι για τον καλεσμένο μας.
Παρακαλώ, κάθισε. Θα είσαι εξουθενωμένος από το ταξίδι.
Ευχαριστώ.
Μάλλον το ξανασκέφτηκες, ε;
Αφού συναντηθήκαμε στο μουσείο…
Ξέρω τι είπα.
Έλαβα ένα τηλεγράφημα σήμερα το πρωί.
Ο γιος μου, ο Έντμουντ…
Πριν μια βδομάδα, το αντιτορπιλικό του βυθίστηκε στ' ανοιχτά της Γιουτλάνδης.
Τα συλλυπητήριά μου.
Μας συνδέει,
λοιπόν, το πένθος, εμάς τους δύο.
Όπως ξέρεις, έχασα τον γιο μου τον Ράνταλ πρόσφατα στην Καλλίπολη.
Συγγνώμη, αλλά…
Είχα την εντύπωση ότι ο Ράνταλ ήταν μοναχογιός σου.
Ο Ράνταλ ήταν η μεγαλύτερη χαρά μου.
Θα κληρονομούσε όλα αυτά.
Το έφερες, λοιπόν, το Γριμόριο της Μαγδαληνής;
Αν σου δώσω το βιβλίο…
μπορείς στ' αλήθεια να…
Πιάσω τον Άγγελο του Θανάτου;
Ω, ναι.
Με τα ξόρκια που περιέχει το βιβλίο,
θα εξαναγκάσουμε τον Θάνατο να επιστρέψει τους γιους μας.
Ο Έντμουντ σου κι ο Ράνταλ μου θα επιστρέψουν στη ζωή.
Μη φοβάστε, δρ Χάθαγουεϊ. Ελάτε.
Απόψε θα πετύχουμε κάτι που κανείς πριν από μας δεν επιχείρησε καν.
Θα καλέσουμε και θα φυλακίσουμε τον Θάνατο.
Εδώ στο σκοτάδι.
ΒΕΡΟΛΙΝΟ, ΓΕΡΜΑΝΙΑ
Κορίνθιε.
Οι δημιουργίες μου μένουν εντός του Ονειρέματος.
Δεν περπατούν με τους ζωντανούς, σκοτώνοντας θνητούς προς τέρψη.
Μα γι' αυτό δεν με έπλασες;
Γιατί να περιοριζόμαστε στον κοιμώμενο νου τους;
Εδώ, στον ξυπνητό κόσμο, είμαστε ακατανίκητοι.
Δεν μας εμποδίζει τίποτα απ' το να πάρουμε
όποιον και ό,τι θέλουμε.
Κι όμως.
Αφέντη μου…
Σε παρακαλώ, όχι.
Όχι, σε ικετεύω.
Σε παρακαλώ.
Εδώ στο σκοτάδι.
Σου δίνω ένα νόμισμα φτιαγμένο από πέτρα.
Εδώ στο σκοτάδι.
Σου δίνω ένα μαχαίρι από τα έγκατα των λόφων.
Σου δίνω το αίμα από τη φλέβα μου.
Εδώ στο σκοτάδι.
Σου δίνω ένα τραγούδι που έκλεψα από το χώμα.
Και σου δίνω ένα φτερό
βγαλμένο από φτερούγα αγγέλου,
για να ανέλθεις στους ουρανούς.
Εδώ στο σκοτάδι.
Σε καλώ με δηλητήριο.
Εδώ στο σκοτάδι.
Σε καλώ με πόνο.
Εδώ στο σκοτάδι.
Ανοίγω τον δρόμο, ανοίγω τις πύλες.
Εδώ στο σκοτάδι.
Σε καλώ στο όνομα των παλαιών αρχόντων.
Νάμταρ, Αλάτου, Μόραξ… Ο Μαμπόριμ σε καλεί.
Ο Χόρβενταϊλ σε καλεί.
Σε καλούμε όλοι μαζί. Έλα!
Άλεξ.
Άλεξ!
Πάρε αυτό το πουγκί.
Μα πρόσεχε.
Μη διαρρήξεις τον κύκλο εγκλεισμού.
Άμμος.
Και τώρα το πετράδι. Εκεί.
Ωραία.
Λοιπόν, για να δούμε τι άλλους θησαυρούς μάς έφερες.
Το πτηνό!
-Πατέρα! -Όχι! Σταμάτα.
Κάνε άκρη.
Ας αναρρώσει πρώτα ο καλεσμένος μας,
και μετά του λέμε τα αιτήματά μας.
Φρουροί, να τον προσέχετε.
Ήμουν ανήμπορος,
παγιδευμένος από ένα ξόρκι που έριξε ένας ερασιτέχνης
χωρίς να νοιάζεται για τη ζημιά που προκάλεσε στο βασίλειό μου
και στο δικό του.
ΛΟΝΔΙΝΟ, ΑΓΓΛΙΑ
Γιατί το επόμενο πρωί, κάποιοι κοιμώμενοι…
Γιούνιτι.
…δεν μπορούσαν να ξυπνήσουν.
Γιούνιτι.
Καλά ξυπνητούρια, ποντικάκι μου. Μην αργήσεις στο σχολείο, έτσι;
Αγάπη; Ξύπνα. Γιούνιτι;
-Τι τρέχει; -Πάρε τον γιατρό.
Εμπρός, κέντρο.
Η ασθένεια του ύπνου, όπως ονομάστηκε,
έπληξε σχεδόν ένα εκατομμύριο άντρες, γυναίκες και παιδιά
σε κάθε πόλη, κωμόπολη και χωριό στον κόσμο.
Σάικς! Άλεξ!
Καλημέρα, Μάγε.
Γνωριζόμαστε;
Όχι, αλλά ξέρω τα πάντα για σένα, Ρόντερικ,
και το πλάσμα που παγίδευσες στο κελάρι σου.
Ήρθες να μ' εκβιάσεις; Θες ανταλλάγματα;
Καθόλου. Ήρθα να σε βοηθήσω.
Θα χρειαστείς κάθε δυνατή βοήθεια.
Έχει και τα θετικά του να κρατάς έναν από τους Αέναους.
Τους Αέναους;
Νόμιζες πως μόνο ο Θάνατος έκανε κουμάντο;
Ο Χάρος έχει οικογένεια, ξέρεις.
Επιθυμία, Πεπρωμένο, Απελπισία.
Εγώ ποιον έχω, τότε;
Το Όνειρο.
Και τι κάνει ο θεός των ονείρων;
Δεν είναι θεός.
Είναι κάτι παραπάνω.
Τα όνειρα δεν διαφεντεύουν τους ανθρώπους;
Πήρες τα ενδύματά του;
Το ρουμπίνι, το πουγκί και την κάσκα;
Σου προσφέρουν ένα μέρος της δύναμής του.
Επεκτείνουν το προσδόκιμο ζωής σου, επιτρέπουν να χειραγωγείς τους άλλους.
Πρέπει να διασφαλίσεις, όμως, ότι δεν θα δραπετεύσει ποτέ.
Ο κύκλος εγκλεισμού είναι άθικτος.
Ο κύκλος δεν αρκεί.
Πρέπει να φτιάξεις μια σφαίρα από γυαλί μέσα στον κύκλο
για να περιορίσεις την ενσάρκωση του Ονείρου.
Κανείς δεν πρέπει να κοιμηθεί δίπλα του,
αλλιώς θα δραπετεύσει στα όνειρά σας.
Και δεν το θέλεις αυτό.
Υπάρχουν ταμπλέτες αντοχής.
ΤΑΜΠΛΕΤΕΣ ΑΝΤΟΧΗΣ
Διεγερτικά για να μην κοιμούνται οι στρατιώτες.
Φρόντισε να τα λαμβάνουν οι φρουροί σου.
Γιατί με βοηθάς; Τι σου είναι αυτός;
Ας πούμε ότι με έκανε αυτό που είμαι σήμερα.
Αν ελευθερωθεί, μπορεί να το αναιρέσει.
Μας παρακολουθούν.
Τι; Δεν είναι κανείς εδώ.
Κάνε τα κουμάντα σου μ' αυτό.
Το λένε Τζέσαμι.
Είναι δικό του.
Καλή τύχη… και στους δυο μας.
Θα τα ξαναπούμε;
Να ελπίζεις πως όχι.
Εσείς πηγαίνετε.
Είσαι ξυπνητός;
Μ' ακούς;
Ξέρω ποιος είσαι…
Όνειρο των Αέναων.
Σε αιχμαλώτισα ακολουθώντας τους νόμους της μαγείας.
Αλλά δεν ήθελα εσένα.
Ήθελα τον Θάνατο, για να μου επιστρέψει τον γιο μου τον Ράνταλ,
που πέθανε στην Εκστρατεία της Καλλίπολης.
Αν μου τον επιστρέψεις εσύ, ζωντανό και υγιή,
θα σ' αφήσω.
Έχεις αυτήν την ικανότητα, Άρχοντα των Ονείρων;
Υποθέτω πως όχι.
Τότε, τι μπορείς να μου δώσεις;
Αν σ' ελευθερώσω, αν υποσχεθώ να δώσω πίσω τα πράγματά σου.
Δύναμη; Πλούτη; Αθανασία;
Τίποτα δεν θα μου προσφέρεις;
Όπως θέλεις, τότε.
Μέχρι να είσαι έτοιμος να μιλήσεις,
θα απολαύσω τα δώρα που μου έδωσες ήδη.
Κάθε μέρα που περνούσε, ζητούσε να του προσφέρω δώρα
που δεν προορίζονται για την ανθρωπότητα ούτε έχω την αρμοδιότητα να χαρίσω.
Έτσι, παρέμενα σιωπηλός.
Και δέκα χρόνια αργότερα…
-Καλή διασκέδαση. -Ευχαριστώ.
…παρότι η παρουσία μου παρέμενε κρυφή…
1926 - ΓΟΥΙΤΣ ΚΡΟΣ, ΑΓΓΛΙΑ
το ρουμπίνι, η άμμος και η κάσκα μου έφεραν ευημερία
στον Ρόντερικ Μπέρτζις και τους ακολούθους του.
Καλή διασκέδαση.
Μα στον υπόλοιπο κόσμο…
ΣΤΡΕΒΛΑ ΜΥΑΛΑ ΚΑΙ ΣΩΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΥΠΝΟΥ
τα βάσανα συνεχίζονταν.
Άλεξ.
Πρέπει να δουλεύεις, όχι να διαβάζεις.
Μη σε δει ο πατέρας σου.
Καλησπέρα.
Φοβάμαι πως δεν υπάρχει άλλος χώρος μέσα απόψε,
-αλλά αν ξανάρθετε αύριο… -Περιμένουμε ώρες. Δεν φεύγουμε.
Φοβάμαι πως ο Μάγος επιμένει.
Ώστε επιμένει, ε;
Και ποιος στα κομμάτια είσαι εσύ που μιλάς εκ μέρους του;
Ο γιος του Μάγου,
βρε άχρηστε!
Ξέρει κι εκείνος να κάνει μαγικά.
Έτσι δεν είναι;
Θες να φας καμιά κατάρα, εσύ και τα αγέννητα παιδιά σου;
Όχι; Τότε, στρίβετε αμέσως.
-Μπορούμε να ξανάρθουμε αύριο; -Μπορούν;
Ναι, αν φέρουν μετρητά.
Τον ακούσατε. Μόνο μετρητά.
Και τώρα, σπάστε.
Ευχαριστώ γι' αυτό.
Δεν με είχες ανάγκη.
Πάω στοίχημα ότι μπορείς να κάνεις μαγικά.
Βασικά, είμαι άχρηστος.
Δεν ισχύει αυτό.
Είσαι πιο ισχυρός απ' όσο ξέρεις.
Πέρνα με μέσα να δω τον Μάγο.
Δεν μένω κάτω με αυτό το πλάσμα ούτε στιγμή παραπάνω.
-Μην τον αφήνεις μόνο. -Γιατί όχι; Στο κλουβί δεν είναι;
Μερικές φορές αναρωτιέμαι τι κάνω.
Αλήθεια; "Μερικές φορές";
-Δεν έχω… -Καλημέρα.
-Είδες τον Νόελ και τον Μόρις; -Όχι.
Έχουν αργήσει μισή ώρα.
Μπορώ να τον προσέχω εγώ,
μέχρι να έρθουν, αν θέλετε να φύγετε.
-Τα λέμε αύριο. -Να 'σαι καλά.
Γεια.
Είμαι ο Άλεξ, ο γιος του Μάγου.
Δεν ξέρω αν μιλάς
ή αν με καταλαβαίνεις, αλλά…
ήθελα απλώς να ρωτήσω…
Είσαι εντάξει εκεί μέσα;
Όχι. Φυσικά και δεν είσαι.
Λυπάμαι για όλα αυτά.
Δεν είναι κακός άνθρωπος ο πατέρας μου, απλώς…
Αν μπορούσες να φέρεις πίσω τον Ράνταλ
ή να του δώσεις κάτι, οτιδήποτε,
έστω να του μιλήσεις,
είμαι σίγουρος πως θα σ' άφηνε να φύγεις.
Θα σ' άφηνα εγώ να φύγεις,
αν μπορούσα.
Θα το έκανες, ε;
-Τι γύρευες εκεί κάτω; -Τίποτα.
Σχεδίαζες να τον αφήσεις ελεύθερο πίσω από την πλάτη μου;
Όχι, πατέρα.
-Τι σου είπε; -Δεν είπε τίποτα.
Ξέρεις τι θα γινόταν αν έφευγε;
Δεν θα τον αφήσω, ορκίζομαι.
Θα σ' έσφαζε.
Θα μας έσφαζε όλους. Αυτό θέλεις;
Αυτό; Θες να πεθάνεις, Άλεξ;
Γιατί αν θέλεις, είναι πολύ απλό.
Γαμώτο.
Ρόντι;
Τι έγινε; Τι τρέχει;
Η Τζέσαμι.
Ποια είναι η Τζέσαμι;
Εδώ και δέκα χρόνια προσπαθώ να σκοτώσω το κωλόπουλο.
Δεν μπορεί να 'ναι το ίδιο πουλί.
-Εκείνος σου είπε να το πεις αυτό; -Όχι, δεν είπε τίποτα.
Απόδειξέ μου το.
Σκότωσε το κωλόπουλο.
Έθελ.
Να πάρει η οργή.
-Να καλέσω την πυροσβεστική; -Εμείς είμαστε αυτοί. Εμπρός!
Ανόητε. Θα έσπαζες το γυαλί.
Καθαρίστε τα αίματα.
Η βαρβαρότητα των δεσμοφυλάκων μου πρόδιδε έναν κόσμο
όπου τα όνειρα εν τη απουσία μου γίνονταν όλο και πιο σκοτεινά.
Έναν κόσμο που θα ζούσε πάλι τον πόλεμο.
1926 - ΛΟΝΔΙΝΟ, ΑΓΓΛΙΑ
ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΜΑΡΛΕΝΣ
Έναν κόσμο ρημαγμένο από την ασθένεια που οι γιατροί ονόμασαν
encephalitis lethargica.
Θέλω να κοιμηθώ, σας παρακαλώ.
Μερικοί παρακαλούσαν να τους έρθει ύπνος,
άλλοι ζούσαν ως αδιάκοποι υπνοβάτες,
οι περισσότεροι κοιμούνταν και δεν ξυπνούσαν.
Με συγχωρείτε.
ΜΙΑ ΧΟΥΦΤΑ ΣΚΟΝΗ
Τι διαβάζετε;
Φοβάμαι ότι περισσότερο κοιμάμαι παρά διαβάζω τώρα.
Έχετε διαβάσει το Vile Bodies;
Θα σας κρατήσει ξυπνητό.
Είσαι καλά;
Είμαι έγκυος.
Υπέροχο νέο!
Θέλει να κάνω έκτρωση.
Μάλιστα, πήγε να καλέσει τον γιατρό αμέσως.
Θα τα βγάλω πέρα.
Μη στενοχωριέσαι.
Τι έγινε; Τι τρέχει;
Τα πήρε όλα.
Την κάσκα, το πουγκί, το ρουμπίνι, το γριμόριο
και 200.000 μετρητά.
Πήρε πολύ περισσότερα από αυτά.
Βρείτε την και φέρτε την πίσω αμέσως.
Πού πηγαίνεις;
Να δω πόσο πολύ θέλει να βγει από το κλουβί του.
Η γυναίκα που ζει μαζί μου έφυγε
κι έκλεψε την περιουσία μου.
Λήστεψε κι εσένα.
Πήρε την κάσκα, την άμμο και το ρουμπίνι σου.
Μπορώ να ξεκλειδώσω αυτό και να την κυνηγήσεις.
Αρκεί να μου δώσεις αυτά που ζητάω.
Πλούτη, νιότη, αθανασία.
Θεός είσαι. Αυτά δεν είναι τίποτα για σένα.
Θέλεις τα όπλα και την ελευθερία σου;
Μίλα μου!
-Εμπρός! Μίλα μου! -Ηρέμησε, πατέρα.
Μη με πλησιάζεις.
Αν ήσουν πραγματικός γιος μου…
Αν ο Ράνταλ ζούσε σήμερα…
Αν ζούσε ο Ράνταλ, θα σε μισούσε όσο κι εγώ.
Κύριε;
Δεν θα βγεις ποτέ από εκεί.
Ποτέ.
Κύριε, μ' ακούτε;
Κύριε;
Δεν κινείται. Μήπως είναι…
Είναι νεκρός.
Μην το κάνετε, κύριε.
Θα μας σκοτώσει.
Τι θα έλεγε ο πατέρας σας;
Θέλω να σκεφτώ.
Κύριε;
Είστε καλά;
Ο πατέρας μου…
Είναι νεκρός.
Λυπάμαι πολύ, κύριε.
Λυπάμαι πολύ, Άλεξ.
Μέσα από την απώλεια, ξεπήδησε μια νέα αγάπη,
όπως και μια νέα ζωή.
Γιατί εννιά μήνες αργότερα, η Έθελ Κριπς γέννησε έναν γιο.
Η μαμά μου έλεγε πως αν ήμουν καλό παιδί,
όταν θα έπεφτα για ύπνο, ένας άντρας
θα έριχνε άμμο στα μάτια μου.
Θα έκανε πραγματικότητα όλα τα όνειρά μου.
Αλλά δεν έρχεται ο Σάντμαν.
Από δω κι εμπρός, Τζόνι,
θα πρέπει να πραγματοποιούμε μόνοι μας τα όνειρά μας.
Και τίποτα και κανείς δεν θα μας εμποδίσει.
Πώς είναι σήμερα, Ρότζερς;
Πού να ξέρω, κύριε;
Κούνησε το χέρι του το πρωί. Το δεξί.
Θεέ μου!
Άλεξ;
Γεια.
Από δω ο φίλος μου ο Πολ.
Πολ, από δω ο απρόθυμος καλεσμένος μας.
Το συζητήσαμε με τον Πολ,
και αν σε αφήσω ελεύθερο,
υπόσχεσαι αν μη μας κάνεις κακό;
Μπορείς να μας μιλήσεις;
Βλέπεις; Σου το 'πα.
Συνέχισε να προσπαθείς.
Δείξε πως είσαι αξιόπιστος.
Ότι το εννοείς.
Όντως, το εννοώ.
Υποσχέσου ότι δεν θα πειράξεις εμένα ή τον Πολ,
και θα σ' αφήσω ελεύθερο.
Έπρεπε να τον πιστέψω αυτήν τη φορά;
Να τον συγχωρέσω που δολοφόνησε το κοράκι μου;
Ίσως.
Στο τέλος, όμως…
δεν μπορούσα.
Θα μπορούσα να ζητήσω πλούτη ή εξουσία, όπως ο πατέρας μου.
Μα το μόνο που ήθελα ήταν ν' απαλλαχθώ από σένα.
Σίγουρα κι εσύ το θέλεις.
Άλεξ, αγάπη μου, σε παρακαλώ.
Πήγαινέ με πάνω, Πολ.
Δεν θα ξανακατέβω εδώ κάτω.
Ο γερο-Δράκουλας είναι ανένδοτος.
-Γιατί τον λες Δράκουλα; -Επειδή πιστεύω ότι είναι τέτοιος.
Εσύ τι λες λες να είναι;
Δεν το σκέφτομαι.
Ξέρεις τι έχω στο μυαλό μου;
Τη Μαγιόρκα.
Σε τέσσερις μέρες θα είμαι στην παραλία.
-Θα μυρίζω ολόκληρος αντηλιακό. -Βρε τυχερούλη!
Είχα πάει στην Κέρκυρα κάποτε.
Γνώρισα έναν γυμνασμένο άντρα στο ξενοδοχείο το πρωί…
ΟΙ ΚΙΝΚΕΪΝΤ ΕΥΗΜΕΡΟΥΝ
Φρεντ!
Φρεντ, σταμάτα! Θα… Φρεντ!
Μην κουνηθείς! Ακίνητος!
Τι κρατάει στο χέρι του;
Άνοιξε το χέρι σου αμέσως!
Πολ;
Καλώς την. Από πού ήρθες εσύ;
Γεια σου.
Εσύ είσαι.
Είσαι… ελεύθερος.
Είμαι.
Μπορείς να φανταστείς πώς ήταν;
Κλεισμένος σ' ένα κλουβί για πάνω από έναν αιώνα;
Αντιλαμβάνεσαι το κακό που έκανες στον κόσμο σου;
Συγγνώμη. Δεν το ήξερα. Σε παρακαλώ.
Η τιμωρία σου, λοιπόν, θα είναι ένα δώρο.
Σου χαρίζω αυτό:
το δώρο… του αιώνιου… ύπνου.
Άλεξ, ξύπνα, σε παρακαλώ.
Πάνω από ένας αιώνας βασανισμένου ύπνου,
ονείρων και εφιαλτών που ήταν ανεξέλεγκτα,
έφτανε στο τέλος του.
Ελευθερώθηκε.
Βγήκε από το κλουβί του.
Άρα φοβάμαι πως πρέπει να φύγω.
Και δεν θα σταματήσω μέχρι να αναμορφώσω τον κόσμο,
ώστε να μοιάζει σαν εμένα.
Κύριε!
Θεούλη μου!
Κύριε.
Εγώ είμαι.
Η Λουσιέν.
Λουσιέν.
Γύρισες σπίτι, αφέντη μου.
Γύρισα.
Συγχώρα με, κύριε, μα το βασίλειο…
το παλάτι…
δεν είναι όπως τα άφησες.
Τι συνέβη εδώ;
Ποιος το έκανε αυτό;
Αφέντη μου, εσύ είσαι το Ονείρεμα.
Το Ονείρεμα είσαι εσύ.
Δεδομένου ότι έλειπες τόσο καιρό,
το βασίλειο άρχισε να μαραζώνει
και να καταρρέει.
Και οι κάτοικοι;
Το προσωπικό του παλατιού;
Φοβάμαι ότι οι περισσότεροι
έφυγαν.
-Έφυγαν; -Κάποιοι σε γύρεψαν.
Κι οι άλλοι;
Σκέφτηκαν πως ίσως σε κούρασαν τα καθήκοντά σου
-και… -Τι;
Τους εγκατέλειψα;
Τόσο λιπόψυχοι ήταν;
Δεν με ξέρουν οι υπήκοοί μου;
Αν μου επιτρέπεις, κύριε,
δεν θα 'ταν η πρώτη φορά που ένας Αέναος…
Αρκετά.
Δεν θ' αφήσω όνειρα και εφιάλτες να κατατρώνε τον ξυπνητό κόσμο.
Θα τα φέρω όλα πίσω.
Όπως έστησα κάποτε αυτό το βασίλειο…
θα το κάνω και τώρα.
Ήξερα πως θα επέστρεφες.
Το Ονείρεμα θα αναστηλωθεί.
Θες να σκοτώσω τον Βασιλιά των Ονείρων;
Έχε μου εμπιστοσύνη.
Ό,τι κι αν συμβαίνει, όπως κι αν συμβαίνει,
τα όνειρά σου υλοποιούνται.
Ανησυχώ για τον αδερφό μου.
Θέλω βοήθεια. Αν χαθούν τα όνειρα, πάει η ανθρωπότητα.
Πρέπει να κάνεις κάτι.
Χέσ' το. Πάμε στην Κόλαση.
Τι δύναμη έχουν τα όνειρα στην Κόλαση;
Οι εφιάλτες δεν ανήκουν στον ξυπνητό κόσμο, Κορίνθιε.
Κι όμως, ταιριάζω γάντι.
Μπορώ να ικανοποιήσω κάποια επιθυμία σου;
Το βασίλειό σου μου ανήκει δικαιωματικά!
Φαντάζεσαι πόση ζημιά θα έκανε;
Για να δούμε αν πεθαίνουν τα όνειρα.
-Αφεντικό! -Είσαι μαζί μας, Όνειρο;
Τα όνειρα δεν πεθαίνουν.
Υποτιτλισμός: Φίλιππος Ηρακλειώτης