SERIAL NETFLIX
Zaczynamy…
w świecie jawy,
który ludzkość uparcie zwie rzeczywistym…
jakby sny nie miały wpływu na wasze decyzje.
Wy, śmiertelnicy, pracujecie,
kochacie i toczycie wojny,
jakby jedynie liczyło się wasze świadome życie.
Ale istnieje jeszcze takie, które czeka na was, gdy zamkniecie oczy…
i wkraczacie do mego królestwa.
Bo jestem Królem Snów…
i Koszmarów.
Gdy świat jaźni was strudzi,
sen prowadzi was tutaj
po wolność i przygodę.
Mierzycie się z lękami i fantazją
w Snach i Koszmarach, które ja tworzę…
i które muszę kontrolować,
byście się w nich nie zatracili.
Takie jest moje zadanie.
A raczej było,
nim opuściłem moje królestwo, by ścigać nieposłuszny Koszmar.
Wrócisz chyba, panie?
Czemu miałbym nie wrócić, Lucienne?
Nie wiem. Mam takie przeczucie.
Choć w twojej krainie jesteś potężny,
Sny z rzadka przeżywają w świecie jawy.
Koszmary zdają się za to świetnie tam prosperować.
Proszę się obudzić. Jesteśmy na miejscu.
Tak szybko?
Musiało mi się przysnąć.
Dziękuję.
ROZDZIAŁ 1: SEN SPRAWIEDLIWYCH
1916 – WYCH CROSS, ANGLIA
Dzień dobry, chłopcze. Jestem dr John Hathaway.
Z Muzeum Królewskiego.
Przyjechał pan do Magusa?
Do pana Rodericka Burgessa.
Tata woli, by nazywać go Magusem. Czarnoksiężnikiem.
Tu w mrok.
Magus przyjmie gościa w gabinecie, Aleksie.
Dobrze, panie Sykes.
Przybył pan wstąpić do loży ojca?
Do Loży Pradawnych Misteriów.
Dr Hathaway, cóż za nieoczekiwany zaszczyt.
Aleksie, podaj gościowi herbatę.
Proszę siadać. Musi pan być wyczerpany podróżą.
Dziękuję.
Zatem przemyślał pan propozycję?
Po naszym spotkaniu w muzeum…
Wiem, co powiedziałem.
Dziś rano otrzymałem telegram.
W zeszłym tygodniu
u wybrzeży Jutlandii zatonął niszczyciel mojego syna, Edmunda.
Moje wyrazy współczucia.
Zatem łączy nas
wspólny ból.
Jak pan wie, niedawno w Gallipoli straciłem mojego syna Randalla.
Proszę wybaczyć,
ale myślałem, że Randall był pańskim jedynym synem.
Był moją największą radością.
To wszystko miało być jego.
Przywiózł pan Grimoire Magdaleński?
Jeśli dam panu tę księgę,
czy naprawdę może pan
schwytać Anioła Śmierci?
Tak.
Dzięki spisanym w niej zaklęciom
możemy zmusić Śmierć, by zwróciła nam synów.
Pański Edmund i mój Randall powrócą do żywych.
Proszę się nie bać, dr. Hathaway. Chodźmy.
Dziś osiągniemy to, czego dotąd nawet nie ośmielono się spróbować.
Przywołamy i uwięzimy Śmierć.
Tu w mrok.
BERLIN, NIEMCY
Koryntczyku.
Moje dzieła pozostają w Śnieniu.
Nie chodzą wśród żywych, by zabijać ich dla przyjemności.
Nie po to mnie stworzyłeś?
Po co ograniczać się do uśpionego umysłu?
Tu, na jawie, jesteśmy nie do powstrzymania.
Nie ma niczego, co wzbroni nam wziąć…
co tylko zechcemy.
Ależ jest.
Mój panie…
Proszę, nie.
Błagam.
Proszę.
Tu w mrok.
Daję ci pieniądz zrobiony z kamienia.
Tu w mrok.
Daję ci nóż spod wzgórza
i krew z żył moich.
Tu w mrok.
Daję ci pieśń skradzioną z ziemi
i daję ci pióro
wyrwane ze skrzydeł anioła,
byś wzbiła się w niebiosa.
Tu w mrok.
Przywołuję cię trucizną.
Tu w mrok.
Przywołuję cię bólem.
Tu w mrok.
Otwieram ci drogę, otwieram ci bramę.
Tu w mrok.
Przywołuję cię imionami dawnych władców.
Namtar, Allatu, Morax… Maborym cię wzywa.
Horvendile cię wzywa.
Wzywamy cię razem. Przyjdź!
Aleks.
Podaj mi tę sakwę.
Ale bądź ostrożny.
Nie przerwij kręgu więzi.
Piasek.
Teraz klejnot. Tam.
Dobrze.
Zobaczmy, jakie jeszcze masz dla nas skarby.
Ptak!
- Ojcze! - Nie! Przestań!
Z drogi.
Pozwólmy gościowi wypocząć,
nim usłyszy nasze żądania.
Straże, pilnujcie go.
Byłem bezsilny,
uwięziony zaklęciem amatora,
który nie dbał o szkody, jakie wyrządził w tak moim,
jak i jego świecie.
LONDYN, ANGLIA
Bo następnego poranka niektóre śpiochy…
Unity.
…nie mogły się obudzić.
Unity.
Wstawaj, myszko. Nie możesz przecież spóźnić się do szkoły.
Kochanie? Obudź się. Unity?
- Co się stało? - Wezwij lekarza.
Centrala?
Na chorobę senną, jak ją nazwano,
zapadło niemal milion mężczyzn, kobiet i dzieci
w każdym mieście i miasteczku, w każdej wiosce na świecie.
Sykes! Aleks!
Dzień dobry, Magusie.
Czy my się znamy?
Nie, ale wiem wszystko o tobie, Rodericku,
oraz o istocie, którą więzisz w piwnicy.
A więc to szantaż? Chcesz pieniędzy?
Skądże. Przybyłem ci pomóc.
Przyda ci się wszelkie wsparcie.
Więzienie jednego z Nieskończonych ma swoje korzyści.
Nieskończeni?
Myślałeś, że Śmierć jako jedyna ma władzę?
Żniwiarz ma rodzinę.
Pożądanie, Los, Rozpacz.
Które z nich pojmałem?
Sen.
Co może bóg, co włada snami?
To nie bóg.
Jest kimś więcej.
Sny mają przecież nad ludźmi kontrolę.
Zabrałeś mu przyodziewek?
Rubin, sakwę i hełm?
Użyczą ci jednej z jego mocy.
Wydłużą twoje życie, pozwolą na manipulowanie innymi.
Ale musisz się upewnić, że on nigdy nie ucieknie.
Krąg więzi jest nienaruszony.
Sam krąg nie wystarczy.
Musisz zbudować w jego środku szklaną kulę,
by zatrzymać w niej fizyczną postać Snu.
Nikomu nie wolno w jego obecności zasnąć. Nikomu.
Inaczej ucieknie do snu tej osoby.
A tego nie chcemy.
To tabletki Forced March.
Nie pozwalały zasnąć żołnierzom w okopach.
Strażnicy muszą je zażywać bez przerwy.
Czemu mi pomagasz? Co cię z nim wiąże?
Można powiedzieć, że to on mnie stworzył.
I jeśli się uwolni, wszystko mi odbierze.
Jesteśmy obserwowani.
Co? Nikogo tu nie ma.
Musisz sobie z nią poradzić.
Ma na imię Jessamy.
Należy do niego.
Życzę powodzenia… nam obu.
Jeszcze się spotkamy?
Miej nadzieję, że nie.
Możecie odejść.
Śpisz?
Słuchasz?
Wiem, kim jesteś…
Śnie z Nieskończonych.
Pojmałem cię według praw magii.
Ale to nie ciebie chciałem.
Śmierć miała przywrócić mi syna, Randalla,
który zginął w bitwie o Gallipoli.
Jeśli zwrócisz mi go całego i żywego,
puszczę cię wolno.
Masz taką moc, Panie Snów?
Nie sądzę.
Co więc możesz mi dać?
Jeśli cię puszczę, jeśli obiecam, że oddam ci rzeczy.
Co? Władzę? Bogactwo? Nieśmiertelność?
Możesz mi coś zaoferować?
Jak sobie chcesz.
Póki nie zdecydujesz się mówić,
nacieszę się już otrzymanymi darami.
Dzień za dniem prosił o dary,
których ludzkość nie mogła otrzymać i których ja nie mogłem dać.
Wciąż więc milczałem.
A dziesięć lat później…
- Baw się. - Jasne.
…choć moją obecność trzymano w sekrecie…
ROK 1926 – WYCH CROSS, ANGLIA
…rubin, hełm i piasek przyniosły młodość i sukces
Roderickowi Burgessowi i jego poplecznikom.
Bawcie się.
Ale reszta świata…
CHOROBA SENNA OKALECZA UMYSŁY I CIAŁA
…nadal cierpiała.
Aleks.
Miałeś pracować, a nie czytać.
Żeby ojciec cię nie przyłapał.
Dobry wieczór.
Przykro mi, ale dziś wieczór nie ma już w środku więcej miejsc.
- Jeśli wrócicie jutro… - Czekamy od godzin. Nie odejdziemy.
Niestety Magus nalega.
Nalega, powiadasz.
I mówisz w jego imieniu? Coś ty, kurwa, za jeden?
To syn Magusa.
Ty pierdolony kretynie.
I też potrafi czarować.
Prawda?
Ma rzucić na was klątwę? Przekląć was i wasze nienarodzone dzieci?
Nie? To powinniście zaraz się zwijać.
- Możemy wrócić jutro? - Mogą?
Tak. Jeśli przyniosą gotówkę.
Słyszeliście. Tylko gotówka.
Teraz zjeżdżać.
Dziękuję za pomoc.
Nie potrzebowałeś jej.
Założę się, że potrafisz czarować.
W ogóle niewiele potrafię.
To nieprawda.
Jesteś potężniejszy, niż myślisz.
Możesz prowadzić mnie do Magusa.
Nie zostanę z tym czymś chwilę dłużej, niż będę musiał.
- Nie możemy zostawić go tam samego. - Czemu? Jest przecież w kuli.
Czasem mam wątpliwości co do tej pracy.
Tylko czasem?
- Nie mam… - Dzień dobry.
- Widziałeś Noela i Maurice'a? - Nie.
Spóźniają się pół godziny.
Mógłbym go popilnować,
dopóki nie przyjdą.
- Do jutra. - Dzięki, Aleks.
Cześć.
Jestem Aleks. Syn Magusa.
Nie wiem nawet, czy umiesz mówić,
czy w ogóle mnie rozumiesz.
Chciałem tylko spytać…
czy ci tam dobrze.
Oczywiście, że nie.
Naprawdę przykro mi, że tak się stało.
Ojciec nie jest złym człowiekiem, tylko…
Gdybyś przywrócił Randalla do życia,
albo coś mu dał, cokolwiek.
Lub chociaż do niego przemówił.
Wtedy z pewnością by cię wypuścił.
Sam bym to zrobił,
gdybym mógł.
Wypuściłbyś go?
- Co tam robiłeś? - Nic.
Chciałeś umożliwić mu ucieczkę? Spiskowałeś przeciw mnie?
Nie, ojcze.
- Co ci powiedział? - Nic nie mówił.
Wiesz, czym to groziło?
Nie wypuszczę go, obiecuję.
Zarżnąłby cię.
Zarżnąłby nas wszystkich. Tego chcesz?
Tak? Pragniesz śmierci?
Bo jeśli tak, to całkiem proste.
Kurwa.
Roddy?
Co się dzieje?
To Jessamy.
Kim jest Jessamy?
Od dekady próbuję zastrzelić to przebrzydłe ptaszysko.
To nie może być ten sam ptak.
- Kazał ci tak powiedzieć? - Nie. Nic nie powiedział.
Udowodnij to.
Zastrzel tego jebanego ptaka.
Ethel.
Ja pierdolę.
- Dzwonić po strażaków? - My nimi jesteśmy. Jazda.
Kretyn. Mogłeś strzaskać szkło.
Posprzątaj to.
Barbarzyństwo mych oprawców sprawiło,
że pod moją nieobecność sny stały się jeszcze mroczniejsze.
Świat znów miał prowadzić wojnę.
ROK 1926 – LONDYN, ANGLIA
SZPITAL MARLENS
Nadal toczyła go choroba, którą medycy nazwali…
encephalitis lethargica.
Ja tylko chcę zasnąć.
Niektórzy błagali o sen, który nie nadchodził.
Inni nieustannie lunatykowali.
Większość nigdy się nie budziła.
Wybacz, paniczu.
GARŚĆ PROCHU
Co czytasz?
Obawiam się, że więcej śpię, niż czytam.
Znasz Vile Bodies?
Nie pozwoliłaby ci zasnąć.
W porządku?
Będę miała dziecko.
To wspaniała wiadomość.
Kazał mi się go pozbyć.
Właśnie dzwoni po lekarza.
Będzie dobrze.
To nie twój problem.
O co chodzi? Co się stało?
Zabrała wszystko.
Hełm, sakwę, rubin, księgę
i 200 tysięcy gotówką.
Zabrała o wiele więcej.
Znajdź ją. Natychmiast tu ją sprowadź.
Dokąd idziesz?
Sprawdzę, jak bardzo Sen chce wydostać się z niewoli.
Kobieta, która ze mną mieszkała,
uciekła z moją fortuną.
Okradła też ciebie.
Zabrała twój hełm, twój piasek i rubin.
Mogę to otworzyć, byś mógł ją ścigać…
jeśli dasz mi, o co proszę.
Bogactwo, młodość, nieśmiertelność.
Jesteś bogiem. Nic dla ciebie nie znaczą.
Nie chcesz swych broni ani wolności?
Przemów!
- Dalej! Odpowiedz! - Już dobrze, ojcze.
Zjeżdżaj stąd.
Gdybyś był mi synem…
Gdyby Randall dziś żył…
Nienawidziłby cię tak bardzo, jak ja.
Panie?
Nigdy się nie wydostaniesz.
Przenigdy.
Słyszysz mnie, panie?
Panie?
Nie rusza się. Czy on…
Nie żyje.
Nie rób tego.
On nas pozabija.
Co powiedziałby ojciec?
Muszę pomyśleć.
Paniczu?
Nic ci nie jest?
Mój ojciec…
nie żyje.
Tak mi przykro, paniczu.
Przykro mi, Aleks.
Ze straty narodziła się nowa miłość
i nowe życie.
Dziewięć miesięcy później Ethel Cripps powiła syna.
Mama powtarzała mi, że jeśli będę grzeczna,
gdy zasnę, odwiedzi mnie mężczyzna
i sypnie mi piasek na oczy.
Spełni wszystkie moje marzenia.
Ale Sandman nie nadejdzie.
Od teraz, Johnny,
sami będziemy musieli ziścić nasze marzenia.
Nikt i nic nie stanie nam na drodze.
Jak się dziś czuje?
A skąd mam wiedzieć.
Ruszył dziś rano ręką. Prawą.
Boże drogi.
Aleks?
Cześć.
To mój przyjaciel Paul.
Paul, to nasz gość wbrew własnej woli.
Przedyskutowałem to z Paulem.
Jeśli cię wypuszczę,
to nie zrobisz nam krzywdy?
Mógłbyś do nas przemówić.
Widzisz, mówiłem ci.
Należy wciąż próbować.
Pokazać, że może ci ufać.
Że mówisz serio.
Mówię szczerze.
Obiecaj, że nas nie skrzywdzisz,
to cię wypuszczę.
Powinienem był tym razem mu wierzyć?
Przebaczyć za zabicie mego kruka?
Być może.
Ale ostatecznie…
nie mogłem.
Mógłbym jak mój ojciec prosić cię o bogactwo i władzę.
Ale zawsze tylko chciałem uwolnić się od ciebie.
Z pewnością chcesz tego samego.
Aleks, skarbie, proszę cię.
Zabierz mnie na górę.
Więcej tu nie zejdę.
Stary Drakula się uparł.
- Czemu Drakula? - Bo na Drakulę wygląda.
Jak myślisz, co to?
Wolę nie zgadywać.
Wiesz, o czym myślę?
O Majorce.
Za cztery dni legnę na plaży.
SŁOŃCE I PLAŻA
- Będę walił kremem do opalania. - Taki pożyje.
Kiedyś byłam na urlopie na Korfu.
Rano spotkałam w hotelu niezły towar…
DOBRA PASSA KINCAIDÓW – „NIE SPRZEDAMY!”
Fred!
Fred, przestań!
Nie ruszaj się. Ani kroku!
Co on ma w rękach?
Otwórz pięści! Natychmiast!
Paul?
No cześć. Skąd się tu wziąłeś?
Witam.
To ty.
Jesteś wolny.
Zgadza się.
Masz pojęcie, jakie to uczucie
spędzić ponad wiek zamkniętym w kuli?
Wiesz, jaką szkodę uczyniliście światu?
Przepraszam. Nie wiedziałem. Błagam.
Zatem twoja kara będzie darem.
Daję ci
wieczny sen.
Aleks, obudź się.
Ponad wiek niespokojnego snu,
rozszalałych Snów i Koszmarów,
zbliżał się do kresu.
Jest wolny.
Wydostał się z kuli.
Obawiam się, że muszę już uciekać.
I nie zatrzymam się, póki ten świat
nie będzie wyglądał jak ja.
Panie.
Wielkie nieba.
Panie.
To ja.
Lucienne.
Jesteś w domu, panie.
Jestem.
Wybacz, ale kraina…
pałac…
nie są, jak je zostawiłeś.
Co tu się stało?
Kto to zrobił?
Panie, ty jesteś Śnieniem.
Śnienie jest tobą.
Pod twoją nieobecność
królestwo zaczęło niszczeć
i się rozpadać.
A mieszkańcy?
Pałacowa służba?
Obawiam się, że większość…
odeszła.
- Odeszła? - Część cię szukała.
A reszta?
Pomyśleli, że obowiązki cię znużyły
- i… - Co?
Że ich porzuciłem?
Tak słabo we mnie wierzyli?
Nie znają mnie właśni poddani?
Za pozwoleniem, panie.
Nie pierwszy raz Nieskończony…
Dość.
Sny i Koszmary nie mogą buszować na jawie.
Sprowadzę je z powrotem.
Już raz stworzyłem to królestwo.
Znów to zrobię.
Wiedziałam, że wrócisz.
Trzeba odbudować Śnienie.
Mam zabić Króla Snów?
Musisz tylko mi ufać.
W jakiś sposób
wasze sny się spełniają.
Martwię się o brata.
Musisz mi pomóc. Gdy znikną sny, zniknie i ludzkość.
Musisz coś zrobić.
Chuj tam! Idźmy do diabła!
Jaką moc mają Sny w Piekle?
Sny i Koszmary nie mogą buszować na jawie.
Świetnie tam pasuję.
Czegoś pożądasz?
Twoje królestwo należy do mnie.
Wyobrażasz sobie szkody, jakie może wyrządzić?
Czy Sny umierają? Dowiedzmy się.
- Szefie! - Wciąż jesteś z nami?
Sny nie umierają.
Napisy: Marcin Chojnowski