INIHAHANDOG NG THE SANDMAN DEATH: THE HIGH COST OF LIVING
Dear Sylvie,
sa oras na mabasa mo 'to,
patay na 'ko.
...wala na 'ko.
WALA NA AKO
Alam ko.
Sabi mo wag muna tayong mag-usap,
pero...
ayaw kong isipin mo na dahil sa 'yo ang pagkamatay ko,
o dahil sa atin.
Ang totoo, namamatay na ang planeta,
patay na ang demokrasya,
at susunod na ang sangkatauhan.
Pero wawasakin muna natin ang planeta,
at ang isa't isa.
Hi!
Wala ka sa opisina.
Ikaw rin.
Oo, umabsent ako ngayon. Tinutulungan ako ni Amelia.
- Pero kung nagtatrabaho ka, aalis kami. - Hindi!
O paalis ka na?
Papunta sa café kung saan ka nagtatrabaho minsan?
Oo, paalis na nga ako.
Huling email na 'to.
Nabasa ko 'yong gawa mo sa The Guardian.
'Yong tungkol sa climate crisis?
- Tungkol do'n ang lahat ng gawa niya. - Nagustuhan ko.
- Talaga? - Talaga?
Buweno...
Iiwan ka na namin, pero sasama ka sa 'min ngayong gabi?
- Ang totoo... - Ngayong gabi ba 'yon?
- Nangako ka. - Ayaw mo bang magpahinga na lang?
Lagi na lang gano'n. Ayaw mo sa mga kaibigan ko?
Gusto. Pero mas gusto kita.
Sinabi ko na kay Jackie na pupunta tayo. Ikaw, ako, at si Sexton.
- Maiintindihan ni Jackie. - Di ko siya iindiyanin.
- Masama ba kung gusto kitang masolo? - Obsessed ka na.
Kanino bang kasalanan 'yon?
- Di pwedeng tayong dalawa lang palagi. - Hindi lang tayong dalawa...
Hi, Sylvie.
Ako 'to.
Alam kong sinabi mo na wag muna tayong mag-usap.
Pero kailangan mong malaman na 'yong gagawin ko...
ay hindi dahil sa 'yo.
Uy, wow.
Sino naman ang magtatapon sa 'yo?
Buwisit.
Hello?
May tao ba d'yan?
Oo.
Hello?
Okay ka lang ba?
Oo. Medyo hindi lang ako makagalaw.
Oo, nakikita ko 'yong problema.
Pwede mo bang...
Ay, di ko alam.
Di pa 'ko nakapagbuhat ng ref dati.
Siguro.
Konting usog lang...
Tingnan mo.
Di ko inasahang gagawin ko 'yon ngayong araw. Halika.
- Salamat. - Ay, hindi!
Sorry. Sorry, nakalimutan kong day off ko.
Ayan.
Okay ka lang?
Ano'ng ginagawa mo sa baba?
Wala. Nahulog ako.
- Hinahanap mo 'to? - Oo. Ito...
Para 'to sa mga allergy ko.
Duguan ka.
Naku. Dapat pumunta ka sa bahay ko.
Ano?
Malapit lang ako rito.
May mga plaster ako. Baka maayos ko rin 'yang jacket mo.
Pagkatapos no'n, bahala ka na.
Tara na.
Natutuwa talaga 'ko sa napakagandang araw na 'to.
Pakinggan mo. Naririnig mo 'yon?
Naririnig ko...
- 'Yong traffic? - Oo.
- 'Yon nga. - Natutuwa ka sa ingay ng traffic?
Kaya nga sa London nakatira ang mga tao.
- Mga basura mo 'yong nando'n? - Ano?
- Nagtatambak ka? - Hindi. Ano?
Ilegal 'yon. Di ko gagawin 'yon.
E, ano'ng ginagawa mo?
Kung okay lang matanong.
Nag-iisip, siguro.
Tungkol saan?
Kung pa'no natin ginawang tambakan ng mga basura ang isang magandang planeta.
Ewan ko.
Gusto ko 'to.
Nandito na tayo.
Tara, gamutin natin 'yan.
Ang bait mo.
Mas madali na maging mabait sa tao kesa maging masama.
At mas masaya 'yon.
Wow. Salamat.
Mas okay na 'yan.
Nakilala mo na 'yong mga goldfish?
Si Slim 'yong orange na malaki,
at 'yong dilaw na maliit, si Wandsworth.
Ipapakilala kita, pero di mo pa sinasabi kung sino ka.
Sorry.
Sexton Furnival.
Kasalanan ng mga magulang ko.
Gusto ko 'yon.
Sexton Furnival.
At ikaw?
Ako...
Magaling akong manahi.
- Ayan. - Oo nga.
Salamat.
'Yon ang trabaho mo? Nasa fashion ka ba?
Hindi.
Ano'ng trabaho mo?
Ako...
Sinasagip ko 'yong mga journalist sa tambakan ng mga basura.
Tatlong asukal?
Oo. Pa'no mo nalaman na journalist ako?
Ilang Sexton Furnival ba ang meron sa mundo?
- Binabasa mo 'yong column ko? - Pag day off ko.
Day off saan?
Sasabihin ko, pero di ka maniniwala.
Bakit hindi?
Dahil...
Ako si Death.
Ikaw si Death.
Oo.
Okay.
Pero wala kang dapat ipag-alala dahil day off ko ngayon.
May day off si Death?
Isa lang.
Kada 100 taon.
Para lang maranasan ko kung pa'no maging tao.
Sa Shoreditch nakatira si Death?
Hindi, eto lang 'yong paraan ng universe para maging komportable ako.
Ang totoo, ilang oras pa lang 'yong edad ko ngayon.
Okay.
Dapat siguro...
umalis na 'ko.
Salamat sa pagtahi sa jacket at sa tsaa.
At sa lahat.
Walang anuman.
Magkita tayo ulit.
Talaga?
Kalaunan, nakikipagkita ako sa lahat.
Oo nga pala.
Okay, bye.
Okay. Bye.
Hello, pogi.
Kasama mo siya, di ba? Naaamoy ko sa 'yo.
Tayo.
Nagkakamali yata kayo.
Sa karanasan ko,
sapat na ang basag na bote para sirain ang mukha mo,
pogi.
Okay, kung pera ang kailangan mo...
Manahimik ka.
Babalik ka sa loob,
kakatok ka sa pinto niya,
sasabihin mong ikaw 'yon.
Di ba?
Hello?
Si Sexton 'to.
Furnival?
Sexton.
Bumalik ka. Di ko inasahang makita ka ulit agad.
Uy, ikaw pala.
Oo, ako nga.
Pasok, pogi.
- Wag mong idamay si Sexton, Mad Hettie. - Idadamay ko siya.
Siya ang isasangkalan ko.
At may ipapagawa ako.
Sige.
Ano 'yon?
Maupo ka, pogi.
Hanapin mo 'yong kaluluwa ko.
Kaluluwa mo?
- Alam mo ba kung saan mo nawala? - Hindi ko nawala.
Itinago ko 'yon sa napakaligtas na lugar.
Sa lugar na walang makakahanap.
Lalo na ikaw.
Pag itinago mo ang kaluluwa mo kay Death, di ka mamamatay.
Di niya 'yon makukuha kung di niya mahahanap.
Lilinawin ko lang.
Itinago mo 'yong kaluluwa mo sa 'kin, ngayon, gusto mong hanapin ko para sa 'yo?
Pwede ba?
Sinikap ko nang hanapin.
Di ko magagawang mag-isa.
Alam mo ba kung saan mo naitago?
Maaaring nailagay ko sa itlog ng bibe,
sa loob ng bibe,
sa loob ng balon,
sa isang kastilyo sa isla na napapalibutan ng lawa ng apoy,
na binabantayan ng nasa 100 dragon, na napakalalaki at napakababangis.
At maaaring hindi.
Napakatagal na no'n.
At...
minsan, nagugulo 'yong isip ko.
Sige.
Hahanapin ko.
Kumuha ka ng gusto mo sa ref. May tsaa at biskuwit din.
Salamat, iha.
- Hindi ka ba tatawag ng pulis? - Bakit?
Dahil may bayolenteng hibang na babae sa bahay mo.
Mahihibang ka rin pag nawala 'yong kaluluwa mo.
Ano'ng gusto mong kainin?
Masyado akong busy, nakalimutan ko nang kumain.
- Salamat na lang. - Ang sarap.
Hello. Isa nga.
Chicken, lamb, o gulay?
Gulay.
Ano'ng gusto mong sahog?
Kung ano'ng meron. Bahala ka na.
Okay. Isang veggie flatbread overload.
May isang Zen monk, okay?
At umorder siya ng isa nito. Alam mo 'yong sinabi niya?
- Bigyan mo 'ko no'ng kasama lahat? - Narinig mo na 'yon, ha?
Ako, hindi pa.
Uy, mukhang masarap. Magkano 'to?
Wag na. Libre na 'yan.
Ano? Hindi.
Magandang babaeng gusto ng masustansiya.
Pinasasaya mo 'ko na buhay ako. I-enjoy mo 'yan.
Ito na yata ang pinakamasarap na natikman ko. Tikman mo.
- Salamat na lang. - Sige na, tikman mo.
Sapat na siguro 'yong oras para makauwi ako.
Ibig mong sabihin?
Pinaalis ako ng roomate ko at girlfriend niya para...
Makapag-sex?
Ang bait mo naman.
Kaya lang di ko alam kung gaano tatagal 'yon.
- Gaano na ba sila katagal? - Nasa tatlong linggo.
Matatagalan ka pa sa labas.
- Taxi! - Ano'ng ginagawa mo?
May listahan ako ng mga gagawin ko habang nandito ako.
Gaya ng ano?
Gaya ng pagpunta sa opera o sa BFI.
Bumili ng pinipilahang chai sa Dishoom.
Sa isang party. Tapos sa isang after-party.
Saka gusto ko ng full English breakfast sa Regency Café.
Nangako rin ako na hahanapin ko 'yong kaluluwa ni Mad Hettie.
Kumusta 'yon?
Sobrang dami para sa isang linggo, lalo na sa isang gabi.
Tinatanggap ko ang hamon!
Tara na!
Ayoko!
- Bakit? - Dahil hindi kita kilala.
At pag di ka sumakay, di mo na talaga 'ko makikilala.
Saan tayo?
Sexton, saan mo gustong pumunta?
Sa bahay.
At saan ang bahay?
Di siya makakauwi. Nagse-sex 'yong mga roommate niya.
- Ayos. - Oo.
May gusto ka pang puntahan?
Hindi ko alam.
Gano'n ang pagiging tao, 'no?
Saan mo kami gustong dalhin?
Ako?
Oo. Unang lugar na maiisip mo.
Buweno, gusto ko sa mapupunong lugar.
Gusto n'yo sa park?
Maganda 'yan.
Sakay na.
Pa'no na 'yong opera? Saka Dishoom?
Pupunta tayo ro'n.
Sabi nga ng kuya ko, di maiiwasan ang ilang destinasyon.
Mauna ka.
Pwedeng magtanong?
Personal ba 'yan?
Sobra.
Okay. Sige. Magtanong ka.
Ano sa palagay mo ang nagpapasaya sa buhay?
Buweno...
'Yong kapatid kong si Maggie,
para sa kanya, mga lalaki.
Pero para sa 'kin,
pagkatapos ng night shift ko,
pag pasikat na 'yong araw,
at solo ko ang buong London.
Sa maikling oras,
ang lahat,
parang posible ang lahat.
Oo.
Gusto ko 'yon.
E, ikaw, Sexton?
Ano'ng nagpapasaya sa buhay?
'Yong oras na tumigil sa pakikipag-sex 'yong roomate mo at makakauwi ka na.
- Seryoso 'yong tanong ko. - Seryoso 'yong sagot ko.
Kailangan n'yong gumimik.
Mukhang magandang plano 'yan.
Ano'ng naiisip mo?
Malapit lang 'yong Undercut Club.
Undercut Club? Nakapunta ka na ro'n?
Hindi pa.
Mas mabuti 'yon, maniwala ka sa 'kin.
Nakapunta ka na?
Kinakaladkad ako ng ex ko ro'n dati para sa '80s Nights.
At Noughties Nights.
Pero walang '90s Nights?
Masaya ba?
- Kung hilig mo 'yong gano'n. - 'Yong masaya?
'Yong matao at mahal na inumin
at mga sabog na feeling cyberpunk
na mukhang mga nakatakas sa pangit na pelikula.
Tinatakam mo 'ko na puntahan na.
- Nakumbinsi mo 'ko. Pupunta 'ko. - Gusto mo?
Gusto ko kaya lang nagtatrabaho ako.
Kaya ihahatid ko na kayo ro'n, okay?
Sige.
Magkano?
Libre na. Regalo ko na 'yon.
Talaga?
Salamat.
- Magpasalamat ka, Sexton. - Oo.
Salamat. Pero...
May problema ba?
Di nagbibigay ng libreng sakay 'yong mga taxi driver sa London
papunta sa park pag rush hour.
Oo, alam ko.
Pero may kakaiba sa kanya. Gusto ko siya.
Pero kung mapilit ka, 60 quid 'yon.
- Buweno... - Salamat.
Magaling kang makalibre sa lahat. Ano'ng pakiramdam ng mabuhay nang libre?
Walang nabubuhay nang libre, Sexton. Lalo na 'ko.
Meron akong 20 pounds at 2 pence. Makakapasok na ba tayo sa club nito?
Ipapasok kita. Di ako sasama.
Bakit hindi? Natatakot kang makikita mo si Sylvie?
Sylvie?
'Yong ex mo.
Pa'no mo nalaman na Sylvie ang pangalan?
Dahil kilala ko ang lahat.
'Yon ang trabaho ko, tanda mo?
Ang di ko alam, bakit ayaw mo 'kong samahan.
Dahil hindi ito 'yong masaya para sa 'kin.
Hindi ko sila kapareho.
Sexton!
Bakit ka nandito?
Akala ko may ginagawa kayo ni Amelia.
Nag-away kami. Nag-message ako sa 'yo.
Namatay 'yong phone ko.
Bakit kayo nag-away?
Sorry, kasama ka ni Sexton?
- Oo. - Hindi.
- Ako... - Si Didi.
Billie, siya si Didi. Didi, siya 'yong roommate kong si Billie.
Ikinagagalak ko. Bale, pa'no kayo nagkakilala?
Wag kang ngumiti. Di 'yon gano'n.
- Nakita ko siya sa tambakan. - Gano'n nga siya.
Bakit kayo nag-away ni Amelia?
Sex. Inakusahan ako ng girlfriend ko na sex addict.
- Talaga? - Ano?
Gusto ko lang daw gugulin lahat ng oras ko kasama siya,
at ayokong makasama 'yong mga kaibigan niya.
Hinihintay nila 'ko sa loob.
Matutuwa siya na nandito ka.
- Baka mapatawad niya pa 'ko. - Di ako papasok.
Natatakot siyang makita si Sylvie.
- Gustong-gusto niyang makita si Sylvie. - Hindi.
Nandito ba siya?
Alamin mo.
Kilala ni Amelia 'yong bantay, makakalibre tayo.
Libre? Narinig mo 'yon?
Tara, Sexton. Masuwerteng araw ko ngayon.
Pati sa 'yo.
Hi. Nandito na 'ko. At tingnan mo kung sino'ng dala ko.
- Sexton, pumunta ka! - Hi.
Hi.
Kita mo? Ang saya, di ba?
Magkakasama tayo sa gimik.
Kaibigan pala ni Sexton, si Didi.
Siya si Amelia. At siya si Jackie.
Wow. Sobrang ganda n'yong dalawa.
Wow. Ang gandang gloves.
Salamat. Vintage 'to.
Sexton, nangongolekta ka ng mga vintage, di ba?
Talaga? Ano'ng kinokolekta mo?
Mga libro. Mga typewriter.
- Mga laruan. - Mga laruan?
Mga rocket ship. Mga race car.
Konti lang 'yong mga laruan.
Sayang naman.
Okay, kailangan natin ng maiinom. Sagot ko na 'yong unang round.
- Samahan kita. - Hindi, dito ka lang. Ako na'ng sasama.
Mukhang miserable si Sexton.
Miserable talaga siya.
At di ko masabi na kasalanan ni Sylvie.
Di maganda 'yong pananaw ni Sexton sa mundo ngayon.
Na may basehan naman, dahil sa estado ng mundo ngayon.
Na dama rin ng karamihan.
Pero ikaw, hindi.
Naramdaman ko rin.
Pero nakilala ko si Amelia.
Di ko sinasabing siya ang sagot.
Tao lang siya.
Pero...
minsan, isang tao lang ang kailangan para bumuti 'yong pakiramdam mo sa lahat.
Nakakatuwa ang mga tao.
Wala silang katulad.
May hinahanap ka ba?
Nandito ba si Sylvie?
Asan?
Hindi, nagtatanong lang ako. Sorry.
Sino si Sylvie?
- Ex ni Sexton. - Kaibigan.
Kung naging magkaibigan kayo ng ex mo, maganda 'yon para sa inyo.
Di ako sigurado na ituturing niya 'kong kaibigan.
Bakit? Hiniwalayan mo ba siya?
Hindi.
Sorry.
Tutulungan ko sila sa inumin.
Susunod kami ro'n.
Masaya 'kong pumunta ka.
Sorry kanina. Walang karapatan si Billie na paalisin ka.
May karapatan siya. Gusto ka niyang makasama.
Oo. Sex lang ang gusto niyang gawin.
Amelia, matagal ko nang kilala si Billie.
Wala siyang interes sa sex hanggang sa makilala ka niya.
- Inutusan ka ba niyang sabihin 'yan? - Papatayin niya pa 'ko.
Wag mong sabihin sa kanya.
Kinuha kita ng gin at tonic. Sana okay lang.
- Akala ko magkaaway tayo. - Pinaliwanagan ako ni Sexton.
- Magkano 'yong mga inumin? - Libre na.
Ang bait mo naman.
Basta kaibigan ni Sexton.
- Hello, Theo. - Sexton.
- Sino ka nga? - Kaibigan ko siya. Si Didi.
Si Theo 'yong manager dito?
DJ, club promoter, at ang host n'yo ngayong gabi.
Kaibigan ni Theo si Sylvie.
Okay. Salamat, Theo.
Oo, salamat, Theo.
Salamat.
Sexton,
'yong si Didi.
- Gaano na kayo katagal magkakilala? - Ilang oras pa lang.
Dinala mo sa club ang isang babaeng kakikilala mo lang?
Parang hindi ikaw 'yon, Sexton.
Hindi mo 'ko kilala, Theo.
Gaya ng sinabi ni Sylvie.
Di masama, wag kang mag-alala. Na hilig niyang magsaya at ayaw mo.
Di gaya ng ginagawa n'yo.
Di ko ginagawa 'yon.
Talaga?
Bale, kumikita ka lang sa pambubuyo sa ibang tao na gawin 'yon.
Buweno, sobrang matutuwa si Sylvie pag nabalitaan niyang may iba ka na.
Hindi. Kami ni Didi, hindi kami...
Buweno, kung gano'n...
E, 'yong girlfriend mo?
Pa'no si Natalie?
- Kayo pa rin ba? - Oo. Ginagawa ni Natalie ang gusto niya.
Ginagawa ko ang akin.
Kaya siguro kami pa rin.
Gusto ko 'tong lugar na 'to.
Mahusay.
Okay ka lang?
Sorry, kasi...
Nagagandahan ako sa ankh mo.
Egyptian, tama?
Simbolo ng kamatayan.
Ang totoo, kabaligtaran.
- Imortalidad. - Tama.
Gusto ng mga pharaoh na mabuhay habambuhay.
'Yong ilan sa kanila.
Naintindihan naman ng iba.
Di gano'n kasaya maging imortal.
Ewan ko lang.
Kung alam mong mabubuhay ka habambuhay, magagawa mo ang lahat.
Wala kang kailangang katakutan.
Kahit sino.
Pero di mo kailangang maging imortal para do'n.
Sinabi ba sa 'yo ni Sexton na department store 'to dati?
- Itong club? - Oo.
Mga kubrekama. Gamit sa garden. Mga pambatang laruan.
Nasa taas pa rin sila. Ginagamit namin sa mga private party.
- Pwede kitang ilibot, kung gusto mo. - Sige.
Siguro mamaya, sige.
Gusto mong sumayaw?
Gusto ko, pero...
- Kasama ko si Sexton, kaya... - Di sumasayaw si Sexton.
Sabi ni Sylvie.
Tara?
Tara!
Ano'ng problema mo?
Gusto ka niya.
Gusto niya ang lahat.
Hindi ko alam kung seryoso siya o hindi, pero sinabi niya sa 'kin...
Iniisip niyang siya si Death.
Ano?
Iniisip niya na siya ang nagkatawang-tao na Death.
Sinabi niya 'yon sa 'yo?
Sasabihin niya sa 'yo pag tinanong mo. Di siya nahihiya.
Gagawin ko.
Kailangang may sumagip sa kanya kay Theo.
- Sumayaw ka kasama namin. - Ayoko.
Sabi ni Sylvie di ako sumasayaw.
Patunayan mong mali siya.
Di ka pala mahilig makihalubilo?
Hindi, di ako magaling do'n.
Sanayan lang.
Siguro mali 'yong ginagawa ko.
Lahat ng tao rito, di napapansin o walang pakialam,
na nagugunaw na ang mundo.
O baka dahil do'n kaya sila nandito.
Parang gusto ko nang sumuko.
Di ka seryoso d'yan.
Oo, siguro nga tama ka.
Pwede ba 'kong magbigay ng ibang pananaw?
Susubukan mo ba 'kong pasayahin?
Di ko gagawin 'yon. Kabaligtaran pa.
Buweno, sige.
Bale, may kaibigan ako
na inabuso
ng tatay niya at ilang kaibigan ng tatay niya.
- Pambihira. - Oo.
Ang palabas ng pamilya, mahilig siyang mangaso at mangisda,
kaya isinasama siya ng tatay niya kasama 'yong mga kaibigan nito.
Abogado 'yong tatay niya, at pulis naman 'yong isa sa mga kaibigan.
Wala siyang mapagsabihan.
Isang araw, nakuha niya 'yong isa sa mga kutsilyo ng tatay niya,
nagkulong siya sa banyo,
at nagsimulang maglaslas.
Alam ko.
Sorry.
Sinasabi ko lang 'to sa 'yo dahil no'ng magising siya sa ospital,
kahit na may mga benda hanggang sa braso niya,
at nakabantay do'n 'yong tatay niya,
natatakot na magsasalita siya,
masaya pa rin siyang buhay siya.
Sabi ni Theo, dating department store itong club.
Ililibot niya raw tayo.
Ililibot niya tayo,
o ikaw?
Ako. Pero niyayaya ko kayo.
May girlfriend na siya. Natalie ang pangalan.
Sumama na kayong dalawa. Magsasayaw ako.
Tara, naghihintay si Theo.
Hindi mabuting tao si Theo.
Sexton, naniniwala ka talaga
na may mabubuti at masasamang tao sa mundong 'to?
Reporter ako. Alam na alam kong meron. May mga nabalitaan ako tungkol kay Theo.
Talaga? Tulad ng?
Handa ka na?
Oo. Okay lang sa 'yo na sumama si Sexton?
Oo naman.
Dito tayo.
Mukhang bodega 'to.
Dito n'yo ginaganap 'yong mga private party?
Meron tayo ngayon.
- Aray! - Theo! Ibalik mo 'yan!
D'yan ka lang.
Hindi 'yan sandata. Sagisag 'yan.
Isa 'tong simbolo. Ang simbolo mo.
Ako na ang magpapasya kung sino'ng mabubuhay at mamamatay.
Di gano'n 'yon, Theo.
Hilingin mo na sana gano'n.
Theo! Hoy! Theo!
Theo, palabasin mo kami rito! Theo!
- Tulong! - Di ka nila maririnig, Sexton.
Sinabi mo ba sa kanyang ikaw si Death?
Hindi na kailangan.
Pinapunta niya 'ko rito.
Nabaliw na ba ang buong mundo?
Sorry talaga, Sexton.
Hindi mo kasalanan.
Kasalanan ko.
Binalaan mo 'ko. Pero naging mayabang ako.
Naisip ko na di mahalaga kung may mangyari sa 'kin.
Para do'n ang araw na 'to.
Di ko akalaing may masasaktan din akong ibang tao.
Wala kang sinaktan.
Pa'no si Mad Hettie?
Di na natin mahahanap ang kaluluwa niya.
Pero akala ko sinasakyan mo lang siya.
Siyempre hindi.
Umaasa siya sa 'kin.
At may ilang oras na lang ako.
Hanggang sa ano?
Hanggang sa matapos 'yong isang araw ko kada 100 taon.
Ayun.
Di nito mabubuksan 'yong pinto, pero mabubuksan nito 'yong bungo ni Theo.
Sexton,
ibaba mo 'yan.
Masasaktan mo siya.
Ikaw ba talaga si Death?
Hindi ibig sabihin na pumapatay ako ng mga tao.
Hindi?
Hindi.
Merong kalayaang pumili.
Pumipili ang mga tao.
Di pinipili ng mga taong mamatay.
Kadalasan.
May gera. May taggutom.
Sakit.
Hindi ko sinasabing hindi masakit ang mabuhay.
Pero...
hindi naman palaging masakit.
Di ba?
Hindi.
Ang totoo, sobrang sarap minsan na nalilimutan mo
na may paghihirap kahit saan.
Palagi.
Mga mahihirap na lumalaban para mabuhay, para buhayin ang mga pamilya nila.
Di natatapos.
Kahit ano pa ang sabihin, gawin, o isulat ko.
Kahit anong pagsisikap ko na magkaro'n ng pagbabago, hindi.
Di ko mababago.
Na humantong na 'ko sa "bakit pa magpapakahirap?"
Na humantong na sa "ano pa'ng punto?"
Lagi kong kailangang tandaan na pagiging tao pa lang ang naranasan mo.
Kaya di mo alam 'yong pakiramdam
na di maramdaman 'yang mga bagay na 'yan.
'Yong pakiramdam na wala kang kalayaang pumili.
Wala kang kalayaang pumili?
May tungkulin kami ng mga kapatid ko.
At ginagampanan namin sila.
Bukod sa isang araw...
kada 100 taon.
Pag nagde-day off si Death?
At ginugol lang sa isang bodega.
Buweno...
kasalanan ko 'yon sa pagkakaro'n ng mga plano.
Sa pagkakaro'n ng mga inaasahan.
Kaya imposible na
ma-enjoy ang mangyayari sa araw na 'to.
Iisipin mong natuto na 'ko ng leksiyon.
Bakit?
Mga holen.
Pag bumalik si Theo, madudulas siya sa mga 'to,
babagsak siya, hindi mamamatay, at makakatakas tayo.
Ililigtas mo ba ang buhay mo gamit 'yan? O ang buhay ko?
Sa 'ting dalawa sana.
Napakabilis ng pagbabago.
Ibig mong sabihin?
'Yong sleeping pills.
Na nasa bulsa mo.
Hindi kita hinuhusgahan.
Merong kalayaang pumili.
At ngayong araw, gusto mong mabuhay?
Ano'ng ginagawa mo?
Para sa 'kin ba 'yan?
Asan 'yong ankh ko?
Nasa ilalim ng Thames.
Hindi gumagana.
Hindi sa paraang gusto mo.
Buweno, hindi na mahalaga.
Dahil hawak kita.
- At sasama ka sa 'kin. - Hindi siya si Death.
Sinabi ko sa kanya. Di siya naniwala.
Kahit pa siya nga, di mo siya kailangan. Kaya mong pumatay. Desisyon mo 'yon.
Ayokong pumatay siya.
Gusto kong may buhayin siya.
Si Natalie.
Bubuhayin mo ba siya?
Di ko magagawa.
Kasalanan ko na namatay siya.
Hindi, hindi mo kasalanan.
Nagpakasasa si Natalie isang gabi.
Theo, ginawa mo ang lahat para mailigtas siya.
Kasama na ang pagtawag sa 'kin.
Pero walang maniniwala ro'n.
Iisipin nilang pinatay ko siya. Bakit hindi?
Makukulong ako habambuhay.
Puwera na lang...
- Theo. - Kunin mo na rin ako tulad niya?
- Hindi, Theo, makinig ka. - Theo, ibaba mo ang baril.
- Tahimik. Iniisip mo ring pinatay ko siya. - Hindi. Theo, ibaba mo ang baril.
Sexton, d'yan ka lang!
Theo.
Nabagok siya.
Humingi ka ng tulong.
Tumawag ka ng ambulansiya.
Ibalik mo siya sa 'kin.
Pag patay na sila, huli na ang lahat.
Kukunin mo na ba 'ko?
Hindi ngayon.
Day off ko ngayon.
Okay, salamat. Salamat.
Magiging maayos naman daw siya. Nabagok siya, kaya ia-admit nila siya.
Naisip ko na dalawin natin siya bukas.
Wala na 'ko rito.
Oo nga pala.
Isang araw lang 'yong day off mo.
Buweno, hindi ito 'yong araw na hinangad ko, pero...
ito siguro 'yong araw na kailangan ko.
At eto 'yong patunay.
Nagustuhan mo?
Ang ganda.
Magkano 'to?
Para sa 'yo?
Ibigay mo na lang sa kanya, alam nating 'yon ang gagawin mo.
Para sa 'yo?
Thirty quid?
Thirty quid.
Totoong silver 'to?
Sa 30 quid, suwerte kung totoong metal 'yan.
Eto, magkano?
Magkano ang pera mo?
Twenty pounds, at two pence.
Akin na 'to. Sa 'yo na 'yang pence.
Salamat.
Nag-enjoy ako ngayong araw.
Nag-enjoy kang maging bihag at tutukan ng baril?
Hindi.
Pero parte 'yon ng lahat ng nangyari...
at ginusto ko lahat 'yon.
Siya nga pala...
Para sa 'yo.
Ito na lang ang natira.
Di mo alam kung kailan sila magagamit.
At...
para kay Mad Hettie naman 'to.
Salamat.
Nag-enjoy ako.
Napakabilis lumipas.
Gusto mong patagalin ang bawat segundo.
At ibibigay mo ang lahat para sa isa pa.
Please.
Didi!
Patay na siya, iho. Wala na siya.
Hindi mo na siya maibabalik.
Binigay niya 'yong two pence?
Akin na.
Ito ang halaga ng buhay.
Kawawang dilag.
May isang araw lang siya kada 100 taon.
Napakahirap na sitwasyon.
May binigay pa ba siya sa 'yo bago siya namatay?
Ito nga.
Alam kong mahahanap niya.
Ang kaluluwa ko.
Ito si Cordelia.
Ang anak ko.
Hindi ako si Mad Hettie noon.
Henrietta ang tawag sa 'kin. Nakatira 'ko sa magandang bahay.
Matagal na 'yon.
Lumipas na.
Siguro kailangan kitang itago ulit.
Kung nandito siya,
itatanong ko kung saan ito itatago na walang maghahanap.
Pero bigyan mo siya ng panahon, pogi.
Sandaang taon ulit, at babalik siya.
Makalipas ang ilang minuto, dumating 'yong paramedics at kinuha siya.
Tingin nila na baka atake sa puso, pero...
Pa'no kung siya nga si Death?
Maganda 'yon kung tao nga si Death,
at hindi lang sakit at kalungkutan, di ba?
Isang taong palakaibigan,
totoong gusto ang mga tao,
at...
mabait at...
nakakatawa.
Di ko alam.
AT SUSUNOD NA ANG SANGKATAUHAN
- Hi. - Nasa labas kami at naisip naming dumaan.
- Okay lang ba si Sexton? - Alamin n'yo.
Nag-alala kami, sabi ni Billie hindi ka nakauwi kagabi.
Sisiguruhin ko lang na okay ka pagkatapos nating mag-usap.
Oo. Sorry hindi na tayo nakapag...
Naku, hindi. Okay lang.
Sobrang daming tao, e.
Sigurado akong nagtatrabaho ka.
Hindi, may...
Gusto mo ng tsaa?
Sige. Oo, kung may oras ka.
Gatas at asukal?
Tatlong asukal.
'Yon na 'yon?
Oo.
Kumusta naman?
Ang saya.
Puno ng mga tao.
Naranasan kong huminga at kumain at sumayaw.
Sana lang hindi nagtapos nang gano'n.
Laging nagtatapos.
'Yon ang nagbibigay-halaga ro'n.
Kapag nabuhay ka kahit isang araw lang...
may isang paraan lang para tumigil mabuhay.
Siguro nga.
Nag-enjoy ka ba?
Sana nga habambuhay na.
Kumapit ka.
Nagsalin ng Subtitle: Jayran Kempiz