THE SANDMAN SUNAR ÖLÜM: YAŞAMANIN AĞIR BEDELİ
Sevgili Sylvie...
Sen bunu okuduğunda
ben ölmüş olacağım.
Gitmiş olacağım.
Biliyorum,
"Bir süre konuşmayalım" demiştin.
Ama...
Ölümümün seninle ya da bizimle bir ilgisi olmadığını bilmeni istedim.
İşin aslı şu ki gezegenimiz ölüyor,
demokrasi zaten ölmüş, sırada da insanlık var.
Hele önce gezegene ve birbirimize verebileceğimiz kadar zarar verelim de...
Selam!
Ofise gitmemişsin.
Sen de öyle.
Evet, bugün işten kaçtım. Amelia da bana yardım ediyor.
- Çalışıyorsan gidelim Sexton. - Hayır!
Yoksa sen de tam gitmek üzere miydin?
Şu bazen çalıştığın kafeye mi gidecektin?
Evet, ben de tam gitmek üzereydim.
Son bir e-posta.
The Guardian'daki yazını okudum. İklim kriziyle ilgili olanı.
- Hepsi iklim kriziyle ilgili. - Çok umut vericiydi.
- Öyle mi? - Öyle mi?
Eh, bırakalım da sen çalış. Ama akşam geliyorsun, değil mi?
- Aslında... - O bu akşam mıydı?
- Söz vermiştin. - Bir gece de evde kalsak?
Hep evdeyiz. Arkadaşlarımı mı sevmiyorsun?
Seni daha çok seviyorum.
Jackie'ye geleceğimizi söyledim. Sen, ben, Sexton.
- Jackie anlayacaktır. - Jackie'yi ekmeyeceğim.
- Yalnız kalmak istemem suç mu? - Sen kafayı bozmuşsun.
Peki bu kimin suçu?
- Sürekli yalnız takılamayız. - Yalnız değiliz ki...
Selam Sylvie.
Benim.
"Bir süre konuşmayalım" demiştin, bunu biliyorum.
Ama bilmeni istedim ki yapmak üzere olduğum şeyin
seninle bir ilgisi yok.
Vay canına.
TRİFFİDLERİN GÜNÜ
Seni kim çöpe atar ki?
Sıçayım!
Merhaba?
Orada biri mi var?
Evet.
Merhaba!
- İyi misin? - Evet.
Ama kıpırdayamıyorum.
Sorunun ne olduğunu gördüm.
Acaba şunu...
Bilmem ki.
Hiç buzdolabı kaldırmamıştım.
Belki yapabilirim. Şöyle güzelce itersem...
İşte böyle.
Bugün bunu hiç beklemiyordum.
Gel.
- Sağ ol. - Yok, dur!
Pardon, izinde olduğumu unuttum.
İşte böyle.
İyi misin?
- Orada ne işin vardı? - Hiç, düştüm.
- Bunları mı arıyorsun? - Evet, bunlar... Alerji ilaçlarım.
Aman, yaralanmışsın.
Eyvah! Gel de bana gidelim.
- Ne? - Birkaç dakika mesafede yaşıyorum.
Yara bandım var. Hatta montunu bile dikebilirim.
Ama sonra tek başınasın.
Hadi.
Bugünün bu kadar güzel olmasına inanamıyorum.
Dinle. Duyuyor musun?
- Trafiğin sesini duyuyorum. - Evet, ben de onu diyorum.
- Trafik sesi mi seviyorsun? - İnsanlar o yüzden Londra'da yaşıyor ya?
- O çöpler senin miydi? - Ne?
- İzinsiz çöp mü atıyordun? - Hayır! Yasalara aykırı, asla atmam.
O zaman ne yapıyordun?
Tabii sormamın mahzuru yoksa.
Düşünüyordum diyelim.
Ne konuda?
Böyle güzel bir gezegeni alıp bir çöplüğe nasıl dönüştürdüğümüzü.
Bilemedim, ben gayet seviyorum.
İşte burası.
Gel, üstünü başını halledelim.
Çok naziksin.
İnsanlara iyi davranmak kötü davranmaktan daha zor değil.
Hem de daha eğlenceli.
Vay canına, teşekkürler.
Çok daha iyi görünüyor.
Balıklarla tanıştın mı?
Büyük ve turuncu olan Slim.
Küçük ve sarı olan da Wandsworth.
Seni de takdim ederdim ama adını bilmiyorum.
Pardon, ben Sexton Furnival.
Tamamen ailemin suçu.
Ben beğendim.
Sexton Furnival.
Peki ya sen?
Ben...
Çok iyi bir terziyimdir.
- Al. - Hakikaten öyleymişsin.
Teşekkürler.
İşin bu mu? Moda sektöründe misin?
Hayır.
Peki ne iş yapıyorsun?
Ben...
Yasa dışı çöplüklerden gazeteci kurtarıyorum.
Üç şeker mi?
Evet ama... Gazeteci olduğumu nereden bildin?
Sence dünyada kaç Sexton Furnival vardır?
- Köşemi mi okuyorsun? - Mesaide olmadığımda.
Neyin mesaisi?
Söylerdim ama inanmazsın.
- Neden inanmayayım? - Çünkü...
Ben Ölüm'üm.
- Ölüm'sün. - Evet.
- Peki... - Ama korkacak bir şey yok.
Çünkü bugün izin günüm.
- Ölüm'ün izin günü mü var? - Sadece bir gün.
Yüz yılda bir.
İnsan olmanın nasıl bir şey olduğunu görebilmek için.
- Ölüm, Shoreditch'te mi yaşıyor? - Hayır.
Evren kendimi rahat hissedeyim diye beni böyle bir yere koydu.
Teknik olarak ben doğalı henüz birkaç saat oldu.
Tabii.
O hâlde ben artık...
...gideyim.
Mont ve çay için teşekkürler.
- Ve her şey için. - Ne demek.
Görüşürüz.
Görüşür müyüz?
Er ya da geç herkesle görüşürüm.
Doğru.
- Peki, hoşça kal. - Tamam, güle güle.
Merhaba tatlı çocuk.
Onunlaydın, değil mi? Kokusu üstüne sinmiş.
- Kalk bakalım. - Galiba bir yanlış anlaşılma oldu.
Tecrübeyle sabit,
kırık bir şişe öyle keskin olur ki tatlılığından eser bırakmaz tatlı çocuk.
- Tamam, eğer para istiyorsan... - Sesini kes, çeneni de kapa.
İçeri geri gidip kapısını çalacaksın, "Ben geldim" diyeceksin.
Anlaşıldı mı?
Merhaba, ben Sexton.
Furnival hani.
Sexton!
Demek döndün. Daha görüşmemize var diyordum.
- Sen gelmişsin. - Aynen öyle, ben geldim.
Gir bakalım tatlı çocuk.
- Sexton'ı karıştırma Çılgın Hettie. - Karıştırırım tabii.
Sonuçta pazarlık için kozum o. Senden bir şey yapmanı istiyorum.
Peki.
Ne istiyorsun?
Otur bakalım tatlı çocuk.
- Ruhumu bulmanı istiyorum. - Ruhunu mu?
- Peki nerede kaybetmiştin? - Kaybetmedim.
O lanet şeyi son derece güvenli bir yere koydum.
Kimsenin bulamayacağı bir yere.
Hele ki senin.
Ruhunu Ölüm'den saklarsan asla ölmezsin.
Nihayetinde bulamadığı şeyi alamaz.
Doğru mu anladım?
Ruhunu benden sakladın
ve şimdi gidip bulmamı istiyorsun, öyle mi?
Bulur musun?
Her yeri aradım.
Kendim bulamıyorum.
Nereye saklamış olabilirsin?
Bir ördek yumurtasının içine koymuş olabilirim.
Bir ördeğin içine, bir kuyuya,
etrafı ateş deniziyle çevrili bir adadaki bir şatoya.
Her biri diğerinden vahşi 100 ejderhanın koruduğu bir yere.
Ama emin değilsin.
Üstünden uzun zaman geçti.
Ayrıca...
Aklım bazen gidip gidip geliyor.
Peki.
Gözümü açık tutacağım.
Buzdolabından istediğini al. Dolapta da çay ve bisküvi var.
Sağ ol canım.
- Polisi aramayacak mısın? - Neden arayayım?
Evinde cani bir deli kadın var.
Ruhunu kaybetsen sen de delirirdin.
Bir şey ister misin? Koşuşturmacadan yemeyi unuttum.
- Yok, sağ ol. - Enfes.
Merhaba! Bir tane alayım.
- Tavuklu mu, kuzulu mu, sebzeli mi? - Sebzeli olsun.
- İçine ne koyayım? - Ne varsa. Şefin seçimi olsun.
Tamam, bir sebzeli dürüm geliyor.
Zen bir keşiş var.
O da buradan yiyor. Nasıl sipariş veriyor dersin?
- "Karma olsun" mu? - Demek daha önce duydun.
Vay, ben duymamıştım.
Enfes görünüyor.
- Borcum nedir? - Yok, paran sende kalsın.
Ne? Olur mu hiç?
İştahı yerinde güzel bir kadın yaşadığıma şükretmemi sağlıyor.
- Afiyet olsun. - Yediğim en güzel şey olabilir.
- Denemen lazım. - Yok, sağ ol.
Bir tadına bak.
Yeterince vakit geçmiştir, artık eve dönebilirim.
Nasıl yani?
Ev arkadaşımla sevgilisi dışarı çıkmamı istemişlerdi de...
Sevişmek için mi?
Çok tatlısın.
Ama ne kadar süreceği meçhul.
- Ne zamandır birlikteler? - Üç hafta kadar oldu.
Bir süre dönmesen iyi olur.
- Taksi! - Ne yapıyorsun?
Hazır buradayken yapmak istediğim tonla şey var.
Ne gibi?
Bir operaya gitmek ya da BFI'da bir film izlemek,
Dishoom'da sıraya girip Hint çayı içmek.
Bir partiye ve parti sonrası partiye gitmek.
Sonra da Regency Kafe'de İngiliz kahvaltısı yapmak.
Çılgın Hettie'ye de ruhunu bulacağıma söz verdim.
- Nasıl plan? - Bir geceyi geçtim, bir hafta yetmez.
Deneyip görelim!
Hadi gidelim!
Olmaz.
- Neden? - Çünkü seni tanımıyorum bile.
Bu taksiye binmezsen asla tanıyamayacaksın.
Nereye canım?
Sexton, nereye gitmek istersin?
- Eve. - Evin nerede?
Eve gidemez. Ev arkadaşları sevişiyor.
- İyiymiş. - Evet.
- Gitmek istediğin başka bir yer var mı? - Ben...
- Hiçbir fikrim yok. - Hangimizin var ki? Değil mi?
- Sen bizi nereye götürmek isterdin? - Ben mi?
Evet, aklına gelen ilk yeri söyle.
Yeşil alanları çok severim.
- Sizi parkta gezdireyim mi? - Kulağa harika geliyor.
Atla hadi.
Peki ya opera ve Dishoom?
Onları da yaparız.
Ağabeyimin dediği gibi, bazı istikametler kaçınılmazdır.
Önden sen buyur.
Bir şey sorabilir miyim?
- Özel bir şey mi? - Hem de çok.
Güzel. Tamam, sor bakalım.
Sence hayatı yaşamaya değer kılan nedir?
Eh...
Kız kardeşim Maggie'ye sorarsan
"Erkekler" der.
Ama bana sorarsan
gece vardiyamın sonunda,
güneş doğmaya başladığında
Londra'nın bana kaldığı an derim.
Sadece bir an için
her şey ama her şey mümkün gibi geliyor.
Evet.
Buna bayıldım.
Peki ya sence Sexton? Sence hayatı yaşamaya değer kılan ne?
Ev arkadaşının sevişmeyi bitirdiği ve eve dönebildiğin an.
- Ciddi bir soru sormuştum. - Ciddi bir cevap verdim.
- Bu gece eğlenmeyi hak ediyorsunuz. - O kadar bilgece bir laf ettin ki.
- Önerin nedir? - Undercut Club hemen bu yolun sonunda.
- Undercut Club mı? Hiç gittin mi? - Hayır, hiç denk gelmedi.
Bir şey kaybetmemişsin, inan bana.
Sen gittin mi?
Eski sevgilim 80'ler partileri için zorla götürürdü.
- Ve 2000'ler partileri için. - 90'lar için götürmez miydi?
- Eğlenceli mi? - Öyle şeyleri seviyorsan.
Eğlenmeyi mi yani?
Kalabalığı, pahalı içkileri
ve kötü bir filmden fırlamış gibi görünen kafası kıyak cyberpunk özentilerini.
- İyice iştahımı kabarttın. - Ben ikna oldum. Ben olsam giderdim.
- Gelmek ister misin? - Çok isterdim ama çalışıyorum.
Ama ikinizi bırakabilirim, olur mu?
Evet, lütfen.
- Borcum ne kadar? - Yok, benden olsun.
Gerçekten mi?
Teşekkürler.
- Teşekkür et Sexton. - Tamam.
- Teşekkür ederim de... - Bir sorun mu var?
Londra'nın taksi şoförleri
genelde iş çıkış saatinde insanları beleşe parkta gezdirmez.
Evet, biliyorum.
Ama bu kadında bir şey var. Kanım kaynadı.
Ama içine bu kadar dert olduysa 60 sterlin alayım.
- Buyur. - Sağ olasın.
Her şeyi bedavaya getirmekte üstüne yok.
- Beleşe yaşamak nasıl bir his? - Kimse beleş yaşamaz Sexton.
Hele ki ben.
Üstümde 20 sterlin ve iki peni var.
- Kulübe girmemize yeter mi? - Seni içeri sokarım ama ben gelmiyorum.
Ama neden? Sylvie'yle karşılaşmaktan mı korkuyorsun?
- Sylvie mi? - Eski sevgilin.
- Adının Sylvie olduğunu ne bildin? - Çünkü bilmediğim kimse yok.
İşim bu, unuttun mu?
Ama niye benimle gelmediğini bilmiyorum.
Çünkü benim eğlenceden anladığım bu değil.
- Bunlar benlik insanlar değil. - Sexton!
Burada ne işin var?
Amelia'yla takılıyorsunuz sanmıştım.
- Biraz atıştık. Sana mesaj atmıştım. - Telefonum kapandı.
Ne konuda atıştınız?
Pardon, Sexton'la birlikte misin?
- Evet. - Hayır.
- Ben... - Didi.
Billie, bu Didi. Didi, bu da ev arkadaşım Billie.
Memnun oldum.
- Nasıl tanıştınız? - Sırıtmayı kes. Öyle bir durum yok.
- Bir çöplükte karşılaştık. - Tam ona göre bir yer.
Peki Amelia'yla niye atıştınız?
Seks yüzünden. Bana seks bağımlısı olduğumu söyledi.
- Öyle misin? - Ne?
Tüm vaktimi onunla baş başa geçirmek istediğimi,
arkadaşlarını sevmediğimi düşünüyor.
İçeride beni bekliyorlar.
Geldiğine çok sevinecek.
- Belki beni affeder. - Kalmayacağım.
- Sylvie'yi görmek istemiyor. - Görmek için canını verir.
Hayır, hiç de bile.
Burada mı?
Öğrenmenin tek yolu var.
Amelia fedaiyi tanıyor, beleşe girebiliriz.
Beleş... Duydun mu?
Hadi Sexton, bugün benim şanslı günüm. Senin de öyle.
Selam, ben geldim. Ayrıca bak, kimi getirdim.
- Sexton, gelmişsin! - Selam.
Selam.
Bak işte, ne güzel, değil mi? Birlikte dışarıda eğleniyoruz.
Bu Sexton'ın arkadaşı Didi.
Bu Amelia, bu da Jackie.
Vay canına, harika görünüyorsunuz.
- Eldivenlerin muhteşem! - Teşekkürler, antikalar.
Sexton, sen de antika topluyorsun, değil mi?
- Gerçekten mi? Ne topluyorsun? - Karton kapak kitap, daktilo...
- Oyuncak. - Oyuncak mı?
Roket gemileri, yarış arabaları.
Oyuncak koleksiyonum küçük.
Çok yazık.
Pekâlâ, bize içki lazım. İlk içkiler benden.
- Ben de geleyim. - Hayır, sen kal. Ben giderim.
Sexton çok mutsuz görünüyor.
Çünkü Sexton mutsuz.
Sylvie'yi suçlayamıyorum bile.
Sexton bu aralar dünyaya çok karanlık bir yerden bakıyor.
Dünyanın durumunu düşününce haksız da sayılmaz.
Birçok insan bu durumda.
Ama sen değilsin.
Ben de öyleydim.
Sonra Amelia'yı buldum.
Her derdimin çözümü o değil, nihayetinde o da sadece bir insan ama...
Bazen kendini daha iyi hissetmen için tek bir insan bile yetiyor.
Bence insanlar bir harika.
Onlar gibisi yok.
Birini mi arıyorsun?
- Sylvie mi burada? - Nerede?
Yok, sadece soruyordum. Pardon.
Sylvie kim?
- Eski sevgilisi. - Arkadaşım.
Arkadaş kalabilmeniz ikiniz hakkında da çok ipucu veriyor.
O beni arkadaş görüyor mu, bilmem.
Neden? Sen mi ayrılmıştın?
Hayır.
Kusura bakma.
- Ben içkilere yardım edeyim. - Biz de birazdan geliriz.
Gelmene çok sevindim.
Bugün için kusura bakma. Billie seni göndermemeliydi.
Tabii gönderecekti. Seninle yalnız kalmak istiyordu.
- Evet, tek yapmak istediği sevişmek. - Amelia, Billie'yi üniversiteden tanırım.
Seninle tanışana kadar sekse hiç de düşkün değildi.
- Bunu söylemeni o mu söyledi? - Bilse beni gebertir, sakın bilmesin.
Sana cin tonik aldım. Umarım sorun değildir.
- Kavgalı değil miydik? - Sexton sakinleştirdi.
- İçki için borcumuz ne kadar? - İçkiler müesseseden.
- Çok naziksin. - Sexton'ın arkadaşına canım feda.
- Merhaba Theo. - Sexton.
- Senin adın neydi? - Bu arkadaşım Didi.
Theo buranın işletmecisi gibi bir şey.
DJ'i, kulüp promotörü ve bu akşamki barmeniniz.
Theo, Sylvie'nin arkadaşı.
Anlaşıldı. Teşekkürler Theo.
Evet, sağ ol Theo.
Teşekkürler.
Sexton.
Arkadaşın Didi...
- Ne zamandır tanışıyorsunuz? - Birkaç saat önce tanıştık.
Birkaç saat önce tanıştığın kadını kulübe mi getirdin?
- Hiç senlik bir hareket değil Sexton. - Beni tanımıyorsun ki Theo.
Sylvie bahsetmişti.
Kötü bir şey söylemedi. O eğlenmeyi severken sen sevmiyormuşsun.
- Senin eğlence anlayışını sevmem. - O taraklarda bezim yok.
Öyle mi?
Yani başkalarını teşvik ederek para kazanıyorsun, öyle mi?
Sylvie birini bulduğunu duyunca çok mutlu olacak.
- Hayır, Didi'yle ben birlikte değiliz... - Madem öyle...
Kız arkadaşın ne olacak? Natalie ne olacak?
- İkiniz hâlâ... - Evet.
Ama Natalie kendi işine bakıyor, ben kendi işime.
Belki o yüzden hâlâ birlikteyiz.
Buraya bayıldım. Tebrikler.
- Sen iyi misin? - Kusura bakma, ben...
Ankh sembolüne bayıldım.
Mısır'dan, değil mi?
Ölümün sembolü.
Aslında tam tersi.
- Ölümsüzlük sembolü. - Doğru.
Firavunlar ebediyen yaşamak istemişler.
Bazıları istedi, bazıları istemeyecek kadar zekiydi.
- Ölümsüzlük o kadar matah bir şey değil. - Orasını bilemem.
Ölmeyeceğini bilsen aklına eseni yapabilirsin.
Hiçbir şeyden korkmazsın.
Hiç kimseden.
Bunun için ölümsüzlük şart değil ki.
Burası eskiden mağazaydı, Sexton söyledi mi?
- Kulüp mü? - Evet, aynen.
Nevresimler, bahçe mobilyaları, çocuk oyuncaları...
Hepsi hâlâ üst katta. Özel partiler için kullanıyoruz.
- İstersen seni gezdireyim. - Tamam, daha sonra olabilir.
Dans edelim mi?
Çok isterdim ama...
- Buraya Sexton'la geldim. - Sexton dans etmez ki.
Sylvie öyle diyor.
Dans edelim mi?
Hadi bakalım!
Neyin var senin? Belli ki kız senden hoşlanıyor.
O herkesten hoşlanıyor.
Ciddi olup olmadığını bilmiyorum ama öyle bir şey söyledi ki...
Kendini Ölüm sanıyor.
Ne?
Kendini ölümün vücut bulmuş hâli sanıyor.
Bunu o mu söyledi?
Sorarsan sana da söyler. O konuda hiç çekincesi yok.
Bakarsın sorarım. Birinin onu Theo'dan kurtarması lazım.
- Gel, bizimle dans et. - Hayır.
Sylvie dans etmediğimi söylüyor.
O zaman onu yalancı çıkar.
Coşkuya katılmamışsın.
- Hayır, bu konuda asla iyi olamadım. - Pratik şart.
Galiba yanlış yapıyorum.
Buradakiler ya önemsemiyor ya da farkında değil
ama dünyanın sonu geliyor.
Belki de o yüzden buradalar.
Benimse pes edesim geliyor.
Ciddi olamazsın.
Evet, muhtemelen haklısın.
Başka bir bakış açısı sunabilir miyim?
- Beni neşelendirmeye mi çalışacaksın? - Kesinlikle hayır, tam aksine.
O zaman buyur.
Bir arkadaşım vardı.
Babasının ve babasının arkadaşlarının istismarına uğruyordu.
- Tanrım... - Evet.
Kızın avlanıp balık tutmayı sevdiği yalanını uydurmuşlardı.
Babası onu hafta sonları arkadaşlarıyla gittiği turlara götürürdü.
Babası zengin bir avukattı ve arkadaşlarından biri komiserdi.
Konuşabileceği kimse yoktu.
Derken bir gün babasının av bıçaklarından birini aldı,
kendini tuvalete kilitledi
ve kendini kesmeye başladı.
Biliyorum. Kusura bakma.
Sana bunu anlatmamın sebebi
kolları bandajlara sarılmış biçimde hastanede kendine geldiğinde
babası karşısında oturmuş birine bir şey söylemesinden korkarken
yine de yaşadığına şükrediyordu.
Theo'nun söylediğine göre burası eskiden bir mağazaymış.
- Bizi gezdirmek istiyor. - Bizi mi gezdirmek istiyor, seni mi?
Beni. Ama ben de sizi davet ediyorum.
Theo'nun sevgilisi var. Adı Natalie.
Siz gidin, ben dans edeceğim.
- Hadi, Theo bekliyor. - Theo iyi biri değil.
Sexton, gerçekten insanların ya iyi ya kötü olduğunu mu düşünüyorsun?
Ben gazeteciyim, olduğunu biliyorum.
- Theo hakkında çok şey duydum. - Öyle mi? Ne gibi?
Tura hazır mısın?
Evet, Sexton da gelse mahzuru var mı?
Yok tabii.
Bu taraftan.
Burası depoya benziyor.
Özel partileri burada mı veriyorsunuz?
Yani... Bu da özel bir parti.
- Theo, geri ver şunu! - Çekil.
O bir silah değil, bir sembol.
Bu bir mühür. Senin mührün.
- Artık kimin ölüp kalacağına bana kalmış. - Bu iş öyle yürümüyor Theo.
Dua et de yürüsün.
Theo! Dur!
Theo!
Theo, bırak bizi! Theo!
- Biri yardım etsin! - Seni duyamazlar Sexton.
Ölüm olduğunu ona söyledin mi?
Gerek yokmuş ki.
Beni buraya o çağırmış.
Tüm dünya kafayı mı yedi?
Çok özür dilerim Sexton.
- Senin suçun değil. - Benim suçum.
Sen beni uyarmıştın ama kibrime yenildim.
Başıma bir şey gelse de sorun olmayacağını düşündüm.
Bugünün amacı buydu.
- Başkasına zarar vereceğimi düşünmedim. - Kimseye zarar vermedin.
Çılgın Hettie'ye ne demeli? Bu gidişle ruhunu bulamayacağız.
- Sadece huyuna gidiyorsun sanmıştım. - Hayır, tabii ki gitmiyordum.
Bana güveniyor.
Ama sadece birkaç saatim kaldı.
Neye kadar?
Yüz yılda bir gelen günüm bitene kadar.
Hah, işte bu.
Kapıyı açmaya yetmeyebilir ama Theo'nun kafatasını açar.
Sexton, bırak onu. Theo'ya bir zarar verebilirsin.
Ölüm olduğuna emin misin?
- Bu milleti öldürdüğüm anlamına gelmiyor. - Gelmiyor mu?
Gelmiyor.
Özgür irade diye bir şey var.
- Seçimleri insanlar yapıyor. - Kimse ölmeyi seçmez.
Yani normalde.
Savaşlar var, kıtlık var.
Hastalıklar var.
Yaşamanın hiç acı vermediğini söylemiyorum.
Ama...
Sadece acıdan da ibaret değil, değil mi?
Değil.
Hatta bazen öyle güzel ki insan unutuyor.
Her yerde ızdırap var.
Hem de her zaman.
Ellerinde avuçlarında olmayanlar yaşamaya, ailelerini yaşatmaya çalışıyor.
Sonu gelmiyor.
Ne söylersem söyleyeyim, ne yazarsam yazayım.
Bir fark yaratmaya çalışsam da nafile.
Yapamıyorum.
İşte o yüzden "Niye uğraşayım ki?" diyorum.
Sonra da "Ne manası var ki?" diyorum.
İnsan dışında bir şey olmayı hiç tatmadığını unutup duruyorum.
O yüzden böyle şeyler hissedememenin
neye benzediğini tabii ki bilmiyorsun.
Özgür iraden olmamasının.
Senin özgür iraden yok mu?
Kardeşlerimin ve benim vazifelerimiz var.
Onları yerine getiriyoruz.
Sadece tek bir gün hariç.
Her yüz yılda bir gün.
Ölüm tatile çıktığında mı?
Ama tatilini bir depoda geçiriyor.
Eh...
En başından plan yapmamam gerekirdi.
Beklenti yaratmamalıydım.
Böyle yapınca
günün getirdiklerinin tadını çıkarmak imkânsız hâle geliyor.
Oysa şimdiye dersimi almış olmam gerekirdi.
Ne?
Bilye.
Theo döndüğünde bunlara basıp ayağı kayacak,
ölümcül bir yara almadan düşecek, biz de kaçacağız.
Kendini mi kurtarmaya çalışıyorsun, beni mi?
Tercihen ikimizi de.
Bir günde her şey değişti.
Nasıl yani?
Uyku hapları.
Cebindekiler.
Seni yargılamıyorum.
Özgür irade gerçekten var.
Ve sen bugün yaşamak istiyorsun.
Ne yapıyorsun lan sen? Bunları bana mı hazırladın?
- Kolyem nerede? - Thames'in dibini boyladı.
- Bir boka yaramadı. - İstediğin işe yaramadı.
Artık bir önemi yok çünkü sen buradasın.
- Benimle geliyorsun. - O Ölüm değil.
Söyledim ama inanmıyor.
Öyle olsa bile ona ihtiyacın yok. İstediğini öldürmek senin elinde.
Amacım ona birini öldürtmek değil.
Geri getirtmek.
Natalie'yi.
Onu geri getirir misin?
Yapamam.
- Ölmesi benim suçumdu. - Hayır, değildi.
Natalie bir gece aşırıya kaçtı.
Theo, sen onu kurtarmak için elinden geleni yaptın.
Beni bile çağırdın.
Ama buna kimse inanmayacak.
Benden bilecekler. Niye bilmesinler ki?
Hayatımın kalanını hapiste geçireceğim.
Ya da...
- Theo... - Onu aldığın gibi beni al.
- Theo, beni dinle... - Theo, o silahı indir.
- Kes sesini! Sen de beni suçluyorsun! - Suçlamıyorum.
- O silahı indir... - Yaklaşma Sexton!
Theo.
Kafasını çarptı.
Yardım çağır.
Ambulansı ara.
Lütfen onu bana geri getir.
Bir kez gittiler mi çok geç.
Beni de mi alacaksın?
Bugün değil.
Bugün izin günüm.
Tamam, teşekkürler. Sağ olun.
İyileşecekmiş ama sarsıntı riskine karşı bu gece müşahede altında tutacaklar.
Belki yarın ziyaretine gideriz.
Burada olmayacağım.
Doğru.
Ölüm'ün izni bir gün.
Eh, istediğim gibi bir gün olmasa da
muhtemelen ihtiyacım olan buydu.
Kanıtı da burada.
- Beğendin mi? - Mükemmel.
Kaç para?
Senin için...
Ver işte. Nasıl olsa vereceksin.
Senin için...
30 sterlin.
Gerçek gümüş mü?
30 sterline metal olduğuna şükret.
Şu kaç para?
Kaç paran var?
20 sterlin ve iki peni.
Sterlini alayım, peni sende kalsın.
Teşekkürler.
Bugün çok iyi vakit geçirdim.
Silah zoruyla tutulmak hoşuna mı gitti?
Hayır.
Ama o da bu tecrübenin bir parçasıydı.
Amaç her şeyi tecrübelemekti.
Konusu açılmışken...
Bunlar senin.
Elimde bir bunlar kaldı.
Ne zaman lazım olacağı belli olmaz.
Bir de...
Bu da Çılgın Hettie için.
Teşekkürler.
Çok güzel bir gündü.
Öyle hızlı akıp geçiyor ki...
İnsan her anına tutunmak istiyor.
Bitmesin diye her şeyi feda edesi geliyor.
Lütfen...
Didi!
Öldü bile canım. Gitti.
Geri getiremezsin.
Sana iki peniyi verdi mi?
Ver bakalım.
İşte yaşamanın bedeli.
Zavallıcık.
Her yüz yılda bir sadece tek gün yaşıyor.
Her seferinde böyle zor.
Ölmeden önce sana başka bir şey verdi mi?
İşte buradasın.
Bulacağını biliyordum.
Ruhum.
Bu Cordelia.
Benim kızım.
O zamanlar adım Çılgın Hettie değildi.
Bana Henrietta derlerdi. Güzel bir evde yaşardım.
Üstünden çok vakit geçti.
Hepsi gitti.
Seni yine saklasam iyi olacak.
Gitmiş olmasaydı
kimse bulamasın diye nereye saklayacağımı ona sorardım.
Ama sen bekle tatlı çocuk.
Yüz yıl daha geçsin, yine dönecek.
Birkaç dakika sonra sağlık görevlileri gelip onu götürdüler.
Kalp krizi olabileceğini söylediler ama...
Ya gerçekten Ölüm'düyse?
Ölümün sadece acı ve boşluk yerine
biri olması güzel olmaz mıydı?
Dost canlısı, insanları gerçekten seven
ve...
...iyi kalpli, espritüel biri.
Hiçbir fikrim yok.
- Selam. - Bu civardaydık, bir uğrayalım dedik.
- Sexton iyi mi? - Bakıp görün.
Senin için endişelendik. Billie de dün eve gelmediğini söyledi.
Konuşmamızdan sonra iyi olduğuna emin olmak istedim.
Evet. Kusura bakma, sonrasında...
Yok, hiç sorun değil.
Etraf çok kalabalıktı.
Eminim işin başından aşkındır.
Hayır, ben...
Bir çay içer misin?
Tabii, senin de vaktin varsa.
- Süt ve şeker? - Üç şeker.
Bu kadar mıydı?
Evet.
Nasıl geçti?
Harikaydı.
Her yer insan doluydu.
Nefes aldım, yemek yedim, dans ettim.
Keşke öyle bitmesi gerekmeseydi.
Bitmesi kaçınılmaz. Onu değerli kılan da bu.
Bir günlüğüne bile olsun hayata geldiysen
yaşamının sona ermesinin tek yolu bu.
Galiba.
Peki değdi mi?
Keşke sonsuza dek sürseydi.
Elimi tut.
Alt yazı çevirmeni: Doğa Uludağ