ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2: ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΤΕΣ ΜΕ ΨΕΓΑΔΙΑ
Κρατούσα ημερολόγιο για λίγο.
Ένα χρονικό όσων συνέβαιναν κατά την απουσία σου.
Μα οι λέξεις άρχισαν να ξεθωριάζουν.
Λίγο καιρό αφότου έφυγες,
όλα τα βιβλία στη βιβλιοθήκη έγιναν δεμένοι τόμοι κενών σελίδων.
Σύντομα, εξαφανίστηκε η βιβλιοθήκη.
Δεν την ξαναβρήκα ποτέ.
Κι όμως, εσύ παρέμεινες ενώ οι άλλοι έφυγαν,
η βασιλική βιβλιοθηκάριος ενός έρημου βασιλείου.
Ποτέ δεν ένιωσα έρημη.
Ήξερα πως θα επέστρεφες.
Χρειάζεσαι ξεκούραση, αφέντη.
Να φας και να ξεκουραστείς περισσότερο,
για ν' ανακτήσεις πλήρως τη δύναμή σου.
Όχι.
Όχι χωρίς τα εργαλεία μου.
Τα εργαλεία;
Την άμμο, την κάσκα, το ρουμπίνι μου.
Τι απέγιναν αυτά;
Μου τα πήραν.
Οι δεσμοφύλακές μου.
Και μετά τους τα έκλεψαν.
Δεν ξέρω πού…
ούτε τι είμαι χωρίς αυτά.
ΜΠΑΦΑΛΟ, ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
Σαλάμ αλέκουμ, αγάπη μου. Πώς είσαι;
Λοιπόν, δεν μπορείς να φανταστείς τι κοιτάζω.
Έναν Καραβάτζιο.
Που μπορεί να γίνει δικός σου για 22 εκατομμύρια.
Ασφαλώς και μπορείς να το σκεφτείς, αλλά όχι για πολύ.
Τζιοβάνι, η Τζοζιάνε είμαι.
Συγγνώμη που σ' ενοχλώ στη δουλειά,
αλλά μόλις απέκτησα άλλο ένα έργο του Βασάρι.
Ναι, πολύ ωραίο.
Πείτε στον διευθυντή ότι καλεί η μαντάμ Ντοντέ.
Ναι, περιμένω.
Μπερνάρ, το βρήκα.
Και είναι σε εξαιρετική κατάσταση.
Το ξίφος του Μασαμούνε.
Εμπρός;
Ωραίο το σπιτάκι σου, Έθελ.
Ποιος είσαι;
Πώς μπήκες μέσα;
Το να μπω μέσα ήταν εύκολο. Το δύσκολο ήταν να σε βρω.
Έκανες καλή δουλειά
αποκρύπτοντας την ύπαρξη της Έθελ Κριπς.
Προφανώς όχι αρκετά καλή.
Δεν είμαι συνηθισμένο άτομο.
Τι είσαι, τότε;
Θυμάσαι το πλάσμα που ο Ρόντερικ Μπέρτζις κρατούσε σ' ένα κλουβί στο υπόγειό του;
Τον Βασιλιά των Ονείρων;
Τον υπηρετείς;
Μόνο τον εαυτό μου υπηρετώ.
Και θα συνεχίσω, με τη βοήθειά σου.
Γιατί τη δική μου;
Γιατί βγήκε από το κλουβί του και θα μας κυνηγήσει.
Εσένα και εμένα.
Γιατί εμένα; Δεν τον έβλαψα ποτέ.
Κι όμως, Έθελ.
Τον λήστεψες.
Υπάρχει μόνο ένας σίγουρος τρόπος να βρω τα εργαλεία μου.
Να καλέσω την Τριάδα.
Θα υπάρχει κι άλλη λύση.
Οι Μοίρες βλέπουν παρελθόν, παρόν και μέλλον. Τα ξέρουν όλα.
Ναι, αλλά μιλούν με γρίφους.
Δεν σου λένε όσα θες να μάθεις,
μόνο όσα δεν πρέπει.
Ίσως θα μπορούσες αυτήν τη φορά να ζητήσεις βοήθεια από τα αδέρφια σου.
Το Πεπρωμένο θα ξέρει πού είναι τα εργαλεία σου. Ή η Επιθυμία.
Τα αδέρφια μου έχουν τα βασίλειά τους κι εγώ το δικό μου.
Δεν μπλεκόμαστε ο ένας στα πόδια του άλλου.
Εσύ όχι, αλλά εκείνοι σίγουρα.
Ίσως για μία φορά να άξιζε τον κόπο να τους πεις τι σου συνέβη.
Είμαι απολύτως σίγουρος πως ξέρουν τι μου συνέβη.
Και κανείς τους δεν με βοήθησε.
Οι Μοίρες κοστίζουν, ξέρεις.
Μια ολάκερη περιουσία.
Και, προς το παρόν, δεν έχω καν τη δύναμη να τις καλέσω,
πόσο μάλλον να πληρώσω το κόστος.
Εκτός…
Υπάρχει τίποτα δικό μου που απέμεινε στο Ονείρεμα;
Κάτι που να δημιούργησα εγώ;
Όλα αυτά δικά σου είναι.
Όχι, κάτι που να παρέμεινε ανέπαφο.
Που να διατηρεί ένα ψήγμα των δυνάμεών μου μέσα του.
Για να το απορροφήσω.
Υπάρχει κάτι.
Γκρέγκορι, κατέβα από κει αμέσως.
Θα γλιστρήσεις και θα πέσεις!
Έτσι μπράβο.
Καλώς τον.
Είσαι σίγουρος;
Μπράβο, Γκρέγκορι. Καλό γκαργκόιλ.
Κάιν, έλα γρήγορα.
Να πάρει και να σηκώσει!
-Κάιν. -Τι θες, κουφιοκέφαλε;
-Δεν βλέπεις πως έχω δουλειά; -Έχουμε επισκέψεις.
Τι;
Πού;
Κάιν.
Άβελ.
Άρχοντα Μορφέα.
Επέστρεψες.
Επιτέλους.
Σου είπα ότι θα γύριζε.
Ποτέ δεν αμφέβαλλα.
Κόπιασε, αφέντη,
κι εσύ, Λουσιέν, στον Οίκο του Μυστηρίου.
Ή στον Οίκο των Μυστικών. Έχω και τσάι.
Κι εγώ, και μπισκότα.
Κύριοι, δυστυχώς η επίσκεψη δεν έχει κοινωνικό χαρακτήρα.
Τι έγινε;
-Συμβαίνει κάτι; -Τι τρέχει;
Για χάρη του Ονειρέματος,
χρειάζομαι ένα δώρο που σας έκανα πριν από καιρό.
Μάλιστα, αφέντη.
Τα δικά μας, δικά σου.
Ό,τι θέλεις.
Απλώς ζήτα το.
ΓΚΡΕΓΚΟΡΙ
Θα υπάρχει κι άλλη λύση.
Μακάρι να υπήρχε.
Μα το Ονείρεμα χρειάζεται αναστήλωση.
Το λες σαν να το καταστρέψαμε εμείς.
Σαν να εξαφανιστήκαμε εμείς έναν αιώνα.
-Κάιν. -Ξεχνιέσαι, Κάιν.
Όχι, εσύ μας ξέχασες.
Έχεις ιδέα τι χάσαμε ήδη
περιμένοντας να γυρίσεις τόσα χρόνια;
Εσείς τι χάσατε;
Η απάντηση είναι "όχι".
Δεν ήρθα να ρωτήσω εσάς,
αλλά τον Γκρέγκορι.
Θέλω βοήθεια.
Γκρέγκορι, σταμάτα. Όχι.
Πάρε εμένα. Ή τον Άβελ.
-Πάρε εμένα, Άρχοντα Μορφέα. -Δεν γίνεται.
Μπορώ να απορροφήσω μόνο κάτι που έφτιαξα.
Ο Γκρέγκορι ξεκίνησε ως εφιάλτης.
Ναι, μα είναι σαν κι εμάς τώρα.
Δεν είναι δίκαιο.
Όχι, δεν είναι.
Είσαι πολύ καλό παιδί.
Δεν είναι ανάγκη να το κάνεις.
Δεν είναι δίκαιο.
Υπηρέτησες αυτό το βασίλειο με μεγάλη εντιμότητα.
Θα μας λείψεις.
Έλα, Λουσιέν.
Έχουμε δουλειά.
Καλή τύχη, αφέντη.
Ανάθεμα την ώρα.
Βλέπω ότι μετέτρεψες το ταλέντο σου στις κλοπές σε επιτυχημένη καριέρα.
Δεν τα κλέβω. Τα εμπορεύομαι.
Κρατάς κανένα για τον εαυτό σου;
Όχι.
Ούτε τα εργαλεία του Όνειρου;
Θα τα γυρέψει.
Όπως κι εσύ, φαντάζομαι.
Μου είναι άχρηστα τα εργαλεία.
Είμαι φτιαγμένος από το ίδιο υλικό.
Τότε, γιατί ήρθες;
Για να βοηθήσει ο ένας τον άλλον.
Να σου δείξω τη χρήση τους.
Τη χρήση τους για τι;
Για να τον ξεφορτωθούμε. Για τα καλά αυτήν τη φορά.
Θέλεις να σκοτώσω των Βασιλιά των Ονείρων;
Είσαι ικανή. Το ξέρω.
Αρκεί να μ' ακούσεις και να μ' εμπιστευτείς.
Τότε, φοβάμαι πως είμαστε νεκροί,
γιατί δεν τα έχω.
Πολύ κρίμα, τότε.
Μήπως ο γιος σου ξέρει πού είναι;
Πώς περνάει ο Τζον;
Τι λες να κάνει το Όνειρο στον γιο του Ρόντερικ Μπέρτζις;
Σε ξαναρωτάω για χάρη του γιου σου.
Πού είναι τα εργαλεία, Έθελ;
Πιστεύεις πως είσαι έτοιμος γι' αυτό, υψηλότατε;
Πάει καιρός που πλοηγήθηκες σ' αυτά τα νερά.
Λες να ξέχασα πώς γίνεται;
Όχι, μα…
Δεν μπορώ να ζητήσω τη βοήθεια των Μοιρών χωρίς να τους δώσω κάτι ως αντάλλαγμα.
Δεν απέμεινε τίποτα άλλο στο Ονείρεμα.
Πρέπει να μαζέψω τα αναθήματά μου από τα όνειρα άλλων.
Καταλαβαίνω.
Απλώς, κατά την απουσία σου,
αυτά τα νερά έγιναν πιο σκοτεινά, επικίνδυνα, επισφαλή.
Αυτά τα νερά είναι κομμάτι μου, κι εγώ δικό τους.
Η θυσία του Γκρέγκορι δεν θα είναι μάταιη.
Είχες δίκιο, Λουσιέν.
Τα όνειρα και οι εφιάλτες δεν αναγνωρίζουν πλέον τον αφέντη τους.
Θα τους το θυμίσω και θα πάρω απ' αυτά ό,τι χρειάζομαι.
Μια που τις Μοίρες τις συναντάς σε σταυροδρόμια,
βρήκα ένα στα όνειρα αγρότη από την Καμπότζη.
Ο κρεμασμένος συμβολίζει τη θυσία για το ευρύτερο καλό.
Η κρεμάλα είναι από μια νεαρή Γιαπωνέζα σινεφίλ,
που λατρεύει τις βρετανικές ταινίες τρόμου.
Κατέβασε!
Τα ρεύματα είναι πιο δυνατά και γρήγορα απ' ό,τι τα θυμάμαι.
Πρέπει να συγκεντρωθώ.
Να ανοίξω τα μάτια μου και να δω τι ζητάνε οι Μοίρες.
Ένα φίδι. Συμβολίζει τη μεταμόρφωση,
τη ζωή, τον θάνατο και την αναγέννηση.
Συνέλεξα τα αναθήματά μου.
Τώρα είναι στο χέρι των Μοιρών.
Εγώ, ο Άρχοντας Μορφέας,
το Όνειρο από τους Αέναους…
καλώ τις Μοίρες…
την Αδιαίρετη Τριάδα,
την Τριαδική Μονάδα.
Την Εκάτη.
Μορφέα… Πάει καιρός.
Αδυνάτισες, καλέ μου.
Τρως καλά; Μήπως πεινάς;
Πεινάει, μα όχι για τροφή.
Δείτε τον. Κάτι γυρεύει.
Με καταλάβατε.
Θέλω όντως κάτι.
Τη βοήθειά σας.
Βοήθεια;
Ακούστε τι λέει.
Όπως μας βοήθησες εναντίον της Κίρκης;
Περσινά ξινά σταφύλια, αδελφούλα.
Και μας έφερε ωραία δώρα.
Μπορείς να μας κάνεις τρεις ερωτήσεις.
Θα λάβεις μία απάντηση από καθεμιά μας.
Ευχαριστώ, κυρίες.
Η πρώτη μου ερώτηση:
είχα ένα δερμάτινο πουγκί γεμάτο με άμμο.
Πού είναι;
Πουλήθηκε στο Λονδίνο.
Τελευταίος αγοραστής είναι κάποια που εξασκεί μαγεία…
Η Τζοάνα Κόνστανταϊν.
Κόνστανταϊν…
Ήξερα μια Κόνστανταϊν 300 χρόνια πριν.
Είπες "τελευταίος αγοραστής". Το έχει ακόμα;
Όνειρο, ξέρεις καλά τους κανόνες.
Κάνεις μία ερώτηση και λαμβάνεις μία απάντηση.
Με συγχωρείς.
Η δεύτερή μου ερώτηση.
Ακούω, καλέ μου.
Η κάσκα μου. Τι απέγινε;
Δόθηκε ως αντάλλαγμα σ' έναν δαίμονα…
για το Φυλακτό της Προστασίας.
Σε ποιον δαίμονα δόθηκε;
Μία ερώτηση, μία απάντηση, καλέ μου.
Τελευταία ερώτηση:
το ρουμπίνι μου, ποιος το έχει τώρα;
Το πετράδι πέρασε από μάνα σε γιο.
Πού βρίσκονται τώρα;
Ολοκλήρωσες τις ερωτήσεις σου!
Αφέντη μου, αυτό δεν το έδωσες στις Μοίρες.
Γιατί δεν προοριζόταν γι' αυτές.
Δεν ακούς, έτσι;
Οι ελκυστικοί άντρες σπανίως ακούν, μάλλον γιατί δεν είναι ανάγκη.
Έθελ, με φλερτάρεις;
Με ρώτησες πού είναι τα εργαλεία και σου είπα ότι δεν τα έχω.
Δυσκολεύομαι να το πιστέψω, δεδομένης της απίστευτης επιτυχίας σου.
Πιστεύεις πως μια γυναίκα μπορεί να πετύχει
μόνο με μαγικά;
Υπερφυσικός και σεξιστής.
Είσαι πραγματικός εφιάλτης, έτσι;
Έλα τώρα, μην απαρνείσαι τα εργαλεία που σε βοήθησαν.
Σίγουρα σε έκαναν να φαίνεσαι νεότερη.
Ποιος φλερτάρει τώρα;
Μετά τον Ρόντερικ, αντάλλαξα την άμμο και την κάσκα για τη ζωή μου στην Αμερική.
Και το ρουμπίνι;
Το ρουμπίνι…
Όπως ξέρεις, έχει την ικανότητα να πραγματοποιεί τα όνειρά σου,
αλλά και τους εφιάλτες σου.
Μου το πήρε ο γιος μου ο Τζον,
κι αυτό μετά πήρε τον Τζον.
Και πού είναι τώρα;
Δεν ξέρω. Δεν θέλω να ξέρω.
Λες ψέματα, Έθελ.
Δεν είναι ανάγκη.
Μάλιστα…
δεν είναι ανάγκη να πεις λέξη.
Τα μάτια σου θα μου πουν τα πάντα, κάθε σκέψη, κάθε συναίσθημα.
Θα το μετανιώσεις, πίστεψέ με.
Γιατί το λες αυτό;
Δεν χρειάζομαι τα εργαλεία του.
Έχω τα δικά μου.
Αδελφέ.
Ευχαριστώ που με έθαψες ρηχά αυτήν τη φορά.
Όπως και γι' αυτό.
Ποιος σου έδωσε αβγό;
Εσύ.
Δεν σου έδωσα αβγό. Γιατί να σου δώσω;
Ως συγγνώμη που με σκότωσες.
Πότε ζήτησα ποτέ συγγνώμη που σε σκότωσα;
Κάιν, κοίτα!
Ένα μωρό γκαργκόιλ!
Αν νομίζει ότι μ' αυτό εδώ θα εξιλεωθεί για τον Γκρέγκορι…
Λες να το άφησε ο Άρχοντας Μορφέας;
Ποιος άλλος, μπούφε;
Μας καλοπιάνει μ' ένα μωρό γκαργκόιλ.
Ή νιώθει κι αυτός εξίσου άσχημα για τον χαμό του Γκρέγκορι.
Χαριτωμένο δεν είναι;
Λέω να τον βγάλω… Ίρβινγκ.
Ίρβινγκ;
Δεν είναι όνομα αυτό για γκαργκόιλ, χαζοβιόλη.
Μ' αρέσει το Ίρβινγκ.
Τα ονόματα των γκαργκόιλ… αρχίζουν πάντα από "γ".
"Γκόρμογκον, Γλάδστων, Γανυμήδης…"
Ωραία, τότε. Γκίρβινγκ.
-Γκίρβινγκ; -Αρχίζει από "γ".
Δεν είναι ανάγκη να 'ναι Γκίρβινγκ, μπορεί να είναι Γκόλντι…
Κυρία Ντι. Είμαι η Τζάκι.
Θα σας συνοδεύσω εγώ σήμερα. Μπορείτε να φορέσετε αυτό;
Ευχαριστώ.
-Γεια, Σαμ. -Γεια, Τζάκι.
-Σας αφήνω στα χέρια του Σαμ. -Ευχαριστώ, Τζάκι.
Καλώς ήλθατε και πάλι.
Ευχαριστώ, Σαμ.
Γεια σου, Τζόνι.
Γεια σου, μαμά.
Πώς είσαι, Τζόνι; Είσαι καλά;
Ως συνήθως: ψιλοβαριέμαι και είμαι τίγκα στα χάπια.
Όλες οι μέρες ίδιες είναι στη φυλακή.
Σε κλινική είσαι, Τζον, όχι σε φυλακή.
Αν προτιμάς να το βλέπεις έτσι.
Τι είπαν οι γιατροί;
Πώς πάει η θεραπεία σου;
Με ρωτάς πλαγίως άμα σε συγχώρεσα;
Καλά δεν είσαι, αγάπη μου;
Έκανες μεγάλη πρόοδο.
Είμαι περήφανη για σένα.
Εμένα πας να πείσεις ή τον εαυτό σου;
Προσπαθώ να κουβεντιάσω με τον γιο μου.
Πρέπει να μιλήσουμε.
Σπανίως καταλήγει καλά αυτό.
Να φωνάξω τον φύλακα για διαιτητή;
Πρέπει να μιλήσουμε για το ρουμπίνι.
ΑΒΕΛ
Γεια σου, Ίρβινγκ. Δηλαδή, Γκόλντι.
Θα σε λέω Γκόλντι για χάρη του Κάιν,
αλλά στην καρδιά μου θα σ' έχω σαν Ίρβινγκ.
Δεν φταίει αυτός.
Έτσι είμαστε πλασμένοι. Κι αυτός κι εγώ.
Ο πρώτος φονιάς, το πρώτο θύμα.
Αυτή είναι η ιστορία μας.
Ξέρεις τι θα πει "ιστορία";
Να σου πω μία;
Είναι μυστική.
Αφορά δύο αδέρφια που αγαπιούνταν μεταξύ τους πάρα πολύ.
Ήταν πολύ καλοί μεταξύ τους.
Καλοί κι ευγενικοί.
Όπως είναι τα αδέρφια, ξέρεις.
Ο μεγαλύτερος αδελφός δεν έβλαψε ποτέ τον μικρότερο αδελφό.
Και δεν ζούσαν σε άλλα σπίτια. Ζούσαν μαζί στο ίδιο σπίτι.
Και υποτίθεται πως ήταν… χαρούμενοι.
Δεν με πειράζει που με σκοτώνει. Αφού τον ευχαριστεί, τότε…
Γι' αυτό δεν είναι τα αδέλφια; Ε, αδελφούλη;
Έλα, λοιπόν.
Πάμε να πούμε καλημέρα στον Κάιν;
Μια χαρά θα 'μαι.
Σπανίως με σκοτώνει πριν το μεσημέρι.
Δεν είναι πρωινός τύπος.
Σαν εμένα. Ή εσένα, απ' ό,τι φαίνεται.
Να ρωτήσω πού πας, κύριε;
Στο Λονδίνο.
Εκεί δεν πέρασες τα τελευταία 100 χρόνια;
Συγγνώμη. Γιατί στο Λονδίνο;
Εκεί πουλήθηκε η άμμος.
Όταν την πάρω πίσω, θα γυρέψω την κάσκα μου.
Στην Κόλαση.
Αμάν…
Τότε, θα μου κάνεις μια χάρη πριν φύγεις;
Πάρε μαζί σου ένα κοράκι.
Όχι άλλα κοράκια.
Για μένα, αν όχι για σένα.
Το κοράκι μπορεί να ταξιδεύει ανάμεσα στα βασίλεια,
-να με ενημερώνει… -Δεν χρειάζομαι νταντά.
Είμαι το Όνειρο των Αέναων.
Το Όνειρο των Αέναων πάντα έχει κοράκι.
Η Τζέσαμι ήταν το τελευταίο.
Αν αυτή η Κόνστανταϊν μοιάζει με την πρόγονό της,
θα με εξυπηρετήσει μια χαρά.
Άνθρωπος είναι.
Όπως ήταν και ο Ρόντερικ Μπέρτζις.
Τι μπορεί να πάει στραβά;
Ωραία. Ξαναγύρισες.
Πάνω στην ώρα. Ο αφέντης θα χαρεί πολύ.
Πού είναι το Όνειρο;
Έφυγε. Ξανά. Προς το παρόν.
Πήγε να βρει τα εργαλεία του, έτσι;
Θα ξαναγυρίσει.
Τότε, να βιαστώ.
Πού πας;
Πίσω στον ξυπνητό κόσμο.
Στην ελευθερία. Δόκιμασέ την κι εσύ καμιά φορά.
Όνειρα και εφιάλτες δεν ανήκουν στον ξυπνητό κόσμο.
Κι όμως, ταιριάζω γάντι.
Δεν σέβεσαι τον δημιουργό σου;
Γιατί να το κάνω; Αυτός δεν σέβεται εμάς.
Τον έχεις παρεξηγήσει, Κορίνθιε.
Όχι, βλέπω πραγματικά ποιος είναι.
Δεν του καίγεται καρφί για σένα ή για μένα.
Μόνο την πάρτη του κοιτάει.
Το βασίλειό του.
Χάρισμά του.
Γιατί φεύγω και ποτέ δεν θα ξανάρθω.
Θα σε κυνηγήσει.
Αν το κάνει, ούτε κι αυτός θα ξανάρθει ποτέ.
Δεν μπορείς να τον αλλάξεις.
Ούτε να τον σώσεις.
Υποτιτλισμός: Φίλιππος Ηρακλειώτης