BİR NETFLIX DİZİSİ
3. BÖLÜM: DÜŞÜNDE BİRAZ BENİ DÜŞLE
DİSKOTEK
Johanna!
Astra. Mesajını alır almaz geldim. Hayırdır? Ne oldu?
Derhâl gitmemiz lazım buradan!
Gideriz. Ne olduğunu anlat sen.
Kazaydı, dedi. Annem öldüğündeki gibi.
Nerede?
CASANOVA SUNAR - HEMEN KAÇ! 22 TEMMUZ PERŞEMBE
Logue.
SATANİK RİTÜELLER
Merhaba Johanna.
Ne halt ettin sen be?
Sadece biraz eğleniyorduk.
Biraz eğlenmek mi?
Eğlenceniz iblis çağırmak mı?
-Siz kimsiniz? Diğerleri nerede? -Hâlâ içeridedirler.
-Kulüpte mi? -Oraya girmek istemezsin.
Hayır. Hem de hiç istemem.
Ama pisliğini temizleyecek biri lazım.
Seninle geleyim.
İster inan, ister inanma canım ama burası, babanın yanı daha güvenli.
ÇIKIŞ
Evet efendim. Geldik.
LONDRA, BİRLEŞİK KRALLIK
Pardon, uzun bir gündü.
Benimki daha yeni başlıyor.
Benimki de öyle galiba.
Johanna Constantine.
Şu hâline bak, nasıl da süslü püslü.
Niye geldin Hettie?
Seninle aynı sebepten.
Geliyor, değil mi?
-Kim? -Kim olduğunu pekâlâ biliyorsun.
Morpheus.
Düş Kâhini.
Biliyorsun, Sandman geri döndü.
Sandman mi?
Çocukları uyutan mı?
O bir masal Hettie.
Masal falan değil küçük hanım.
Döndü ve kumunu geri istiyor.
İyi ki söyledin. Ben işime gidiyorum.
Görürsün. Biliyorum.
280 yaşındayım ve biliyorum.
Constantine.
Tanışıyor muyuz?
Seninle bir işimiz var.
Sıranı bekle.
Tanrı bekletilmez.
Galip Ric.
Geldin! Çok şükür.
Hayrına gelmedim ama. Paramı alır ya da yatmaya giderim.
Tabii ki paranı alacaksın.
Tamamen profesyonel bir ziyaret.
Sonra bir şeyler içmek istersen ayrı.
Ne olduğunu anlat. Niye çağrıldım?
Her zamanki sebepler. Yardıma muhtaç bir ruh var.
Kimmiş o?
Fark eder mi?
Ücretini ikiye katlasam?
Üçe?
Ailesi varlıklı.
Ailesi kraliyettense cevabım hayır.
Onlarla işim bitti. Kraliçeye dedim…
Kraliçe onun burada olduğunu bilmiyor.
Prenses mi?
Bir saat önce geldi.
Saray ve basın duymadan onları evlendirmemi istedi.
Niye, kiminle evleniyor ki?
-Kevin Brody. -Futbolcu Kevin Brody mi?
-Hiç oynayamıyor. -Vücudu sıkı ama.
Goldsmiths mezunu bir prensesin
futbolcuyla evlenmek istemesi
-şeytan çıkarıcı gerektirmez. -Sırf o değil.
Sadece bir konuş onunla, anlarsın.
-Hayır, asiller hep riskli oluyor. -Ama…
Sohbetimiz ters giderse elimde ölü bir prenses,
firari bir iblis kalır, kimse paramı vermez.
-Siktir git! -Eyvahlar olsun.
-Ne yapıyorsun bana? -Bu o mu?
Kükürt kokusunu almıyor musun?
-Nerede? -Teşekkürler. Ofisimde.
Rituale Romanum'a ihtiyacın olacak.
Latince bir şeyler okuyarak içeri dalamam.
Bağlı mı, o yüzden mi sesi böyle?
Sesi böyle çünkü içine kahrolası bir şeytan girmiş.
Kıza önceden ilaç versek olmaz mı? Sarhoş etsek, bağlasak falan?
Kız İngiliz Kraliyetinden.
Bunları severler.
Başka fikrin var mı?
Var.
Üstünü çıkar.
Prenses, bu adamı kocan olarak…
Evet.
Dur bebeğim, bunu istediğine emin misin?
İstediğim için evet dedim.
Yani yüzyılın kraliyet düğünü gibi abartılı bir şey istemediğine emin misin?
Kraliçe ve fotoğrafçılarla falan?
Sırf seni istiyorum.
Devam edin lütfen.
-Sen Kevin… -Evet, ediyorum.
O zaman tekrar edin.
Pardon, oruç tutuyordum.
Fotoğrafçı olursa diye. Anlatabildim mi?
-Önemli değil. -Devam edin.
Pardon, acaba…
Miden mi bulandı? Kevin?
Düğünümüzde kusacak mısın?
Kevin.
Ric!
İblis olayı doğru da, konak yanlış.
-Lanet olsun. -Çıkar onu.
Tanrım! Kevin…
Gel canım. Gel.
Gel benimle.
Çok konuşuyorsun.
-Adını söyle, susayım. -Niye söyleyeyim?
Seni susturmanın çok daha keyifli yolları var.
Adı Agilieth.
Uzun yokluğunuzdan sonra
beni hatırlamanız gururumu okşadı Lord Morpheus.
Lord Morpheus mu?
Ta kendisi.
Gerçi itiraf ediyorum, miğfersiz sizi neredeyse tanıyamadım.
Miğferiniz nerede acaba?
Takasla onu alan iblisle beraber Cehennem'dedir herhâlde.
Evet ama hangi ibliste? Prensesi bana verin, size söyleyeyim.
Bekle.
Peki!
Miğferin yerini söylerim, yeter ki beni geri gönderme.
Constantine. Dur!
Sana emrediyorum!
-Sonsuzlar'ın Düş'ü emrediyor! -Dur!
Uza ve defol git Cehennem'e.
Ne yaptığını bilmiyorsun.
Aslında biliyorum.
Ücretimi üçe katladım.
Ric! Faturayı kime keseyim? Kiliseye mi, Buckingham Sarayı'na mı?
-Sınav mı bu? Beni mi sınıyorsun? -Hayır.
Genelde bunu konuşmamaya dikkat edersin.
Doktorlarım öyle söyledi diye sanıyordum.
Ne değişti? Ne oldu?
Ona ait olanı çaldın.
Hiçbir şey. Sadece…
Yalanını anlamaz mıyım sence?
Şöyle diyelim, güvenilir bir kaynak dedi ki
yakutun sahibi onu almaya geliyormuş ve onu soyanların peşine düşecekmiş.
Yani senin.
-Yakutu ondan çalan sensin. -Sen de benden çaldın.
Yerini bilen sensin.
Geliyor John.
Yıllardır bunu diyorsun.
Evet ama bu sefer…
Ne zaman yeni bir şehre taşınsak ve soyadımızı değiştirsek
bunun sebebi o zamanki sevgilinden dayak yememiz değil,
Sandman'in gelmesiydi…
-Seni korumaya çalışıyordum. -Kimden?
Sandman'den mi?
Babamdan mı?
Dedim ya sana John, baban sen bebekken öldü.
Evet. Bunu da yıllardır söylüyorsun
ama her şeyin yalan. Yalanla para kazanıyorsun.
Ethel Cripps'sin, Ethel Dee'sin, Madam Daudet'sin.
Anlaşılan ben de John Burgess diye bir adammışım.
Sana bunu kim söyledi?
Hapiste olmanın tek iyi yanı
okuyacak bolca vaktin olması ve buna göre,
İngiltere'de Ritüel Büyüsü Tarihi'ne göre,
yakut bir zamanlar Aleister Crowley'nin Roderick Burgess adındaki rakibine aitmiş.
Bir de metresi varmış.
Adı da Ethel Cripps'miş.
Babam ben bebekken ölmedi, değil mi?
Babam Roderick Burgess'ti.
Baban, seni aldırmamı isteyen şerefsizin tekiydi.
Bu bana söylediğin ilk dürüstçe şey olabilir.
Yakutu mu vereyim?
O zaman her şeyi anlat.
Ve bu kez doğruyu söyle.
Evet. Dük ve düşes prensesi almaya geliyor.
Zavallıcık.
İçine şeytan girmiş gibiydi.
Öyleydi.
Aşk insanın ağzına sıçar.
Senin yeni adam da fena değilmiş.
Benim adamım değil o. Adam bile değil hatta.
Ne peki o zaman?
Bir Sonsuz.
Sandman dediğimde Sandman'i kastetmiştim işte.
Dönmenize çok sevindim efendim.
Sizi kandırmasına izin vermeyin.
Ninem seninle ilgili hikâyeler anlatırdı.
Aileni asırlardır tanırım.
Bize güvenilmeyeceğini biliyorsundur öyleyse.
Benden ne istiyorsun?
Bana ait olan bir şey eline geçmiş.
Kum dolu deri bir kese.
Onu geri istiyorum.
Senin miydi o?
Bir müzayededen aldım. Kesenin bağını bile daha açamadım.
Nerede peki?
-Bilmem. Her yerde olabilir. -Bulmamız lazım.
Bizim mi? O niyeymiş?
Çünkü o olmazsa diyarımın sonu gelir
ve düşler yok olursa insanlık da gider.
Kusura bakma ama ben bir süre düşsüz de idare ederim.
Yıllardır düzgün uyku uyumadım.
Uyumayacaksın da.
Kumu bulana dek olmaz.
Hemen gitmemiz lazım.
Bu yaklaşım genelde işine yarıyor mu? Birden çıkıp millete emir mi yağdırırsın?
Evet.
Pekâlâ.
-Kum için yardım ederim. -İyi.
-Yarın ilk iş. Yalnız çalışırım. -Hayır.
Seni ve arkadaşını peşimde istemiyorum.
-Arkadaşım mı? -Senin değil mi?
-Ninem Düş'ün hep kuzgunu olur derdi. -Artık yok.
Sen kimsin?
Bana adını söyle.
Matthew efendim.
Matthew, Lucienne'e açıkça söyledim,
bu seferlik kuzguna ihtiyacım yok.
Bunu diyeceğinizi söylemişti.
-Yardım gerekirse söylerim. -Gerekiyor aslında…
Kaçıyor. Efendim, kız…
İşte bu yüzden bir kuzguna ihtiyacınız var.
Düş Dünya'ya geri dön Matthew.
Eşyaları çalmamın tek sebebi bize yardımcı olacağını düşünmemdi.
Sonra babanın adamları peşimize düştü. Ben de yakutu saklayıp
diğerlerini takas ettim.
Bununla.
Koruma Tılsımı.
Bunca yıldır beni hayatta tutan bu.
Ama seni tutmaz.
O yüzden yakut bana lazım John.
Yerini söylesem bile bir faydası olmaz. Onu değiştirdim.
Artık sırf benim işime yarıyor.
İnanmıyorsan kullanmayı dene. Ne oluyor, gör.
John, onu kullanmaya niyetim yok.
Sadece geri vermek istiyorum.
-Belki bizi affeder. -Belki.
Ama belki Sandman'siz bir dünya
düşlemek için kullanmak varken
düşleri gerçekleştiren bir mücevheri kimseye vermemeliyiz.
Yeni bir sayfa açabiliriz.
Ben geldim.
Evet, sana git dememe rağmen.
Gidemem… Patron hanım dedi ki…
Senin efendin Lucienne değil.
Bunu diyeceğinizi de söylemişti.
Kim olduğumu biliyor musun?
Tam olarak değil ama…
Ben kimim, artık onu da bilmiyorum.
Anlaşılan birkaç saat önce uykumda öldüm
ve şimdi bir kuş oldum.
Eskiden parmaklarım vardı, şimdi kanatlarım var.
Evet ve onları kullanıp Düş Dünya'ya geri uçmalısın.
-Bu dünya güvenli değil. -Bunu bilmiyor muyum sizce?
Ömrüm burada geçti. Yardım etmem için Lucienne o yüzden beni yolladı.
Son kuzgunum da yardıma geldi.
Öyle mi? Şimdi nerede?
Adı Jessamy'ydi.
Öldü. Bana yardım etmeye çalışırken.
Çok üzüldüm.
En azından bu kadını bulmanıza yardım edeyim bari.
Eğer uyuyorsa
yeniden harekete geçene dek beş, altı saatimiz var demektir.
Eğer uyuyorsa onu nerede bulacağımı çok iyi biliyorum.
Johanna!
Astra! Geri dön hemen!
-Hayır! -Astra!
Hayır!
Bırakma!
Astra!
Hayır!
Yuh artık.
Beni nasıl buldun?
Düş görüyordun.
Ama sadece bir düş değildi, değil mi?
Bir anı bu.
Uyuyamamana şaşmamalı.
Belki hak etmiyorumdur.
Belki de.
Ama onu yok edebilirim.
Kumu bulmana yardım edersem.
Gerçi bu yerde bir şey bulmak için haddinden fazla
büyü gücü gerekebilir.
Ofise bakayım.
-Ben yokken temizlik yapma sakın. -Ben de geliyorum.
Yok olmakta çok beceriklisin.
Pekâlâ.
Ama bu dağınıklıktan rahatsız olduysan sen bir de ofisi gör.
İnsanlardaki bu nesne aşkı nedir?
Bazen çok işe yarıyorlar.
Sen de kumuna bayağı düşkün gibisin.
O nesne değil, benim bir parçam.
Bu doğruysa nasıl kaybettin onu?
Burgess diye başka bir büyücü tarafından çalındı.
Roderick Burgess mi?
O ihtiyar Şeytan Kral mı?
Onun için sahtekâr derlerdi.
Bodrumuna Şeytan'ı hapsetmiş güya. Sen bunu nereden…
Siktir.
Bodruma kapattığı Şeytan değildi, değil mi?
Bunca zamandır orada mıydın?
Bu sen misin?
Niye? Çok mu değişmişim?
Ya da daha mı gencim?
Hayır.
Mutlusun.
Siktir.
Kumunun yerini biliyorum.
Seni özledim anne.
Seninle hep çok yakındık.
Hele ki seninle baş başayken.
-Hiç baş başa kaldık mı ki? -Sevgilin olmadığı zamanlarda işte.
Hayır. Yakutu kastettim ben.
Onu bir tek doğum günlerimde gösterirdin.
Dilek tut derdin, bahçede birden bir midilli belirir,
temmuzun ortasında odamda kar olurdu.
Bunu asla yapmamam gerekirdi.
Hayır, muhteşemdi.
Onu senden hiç çalmamalıydım.
Asıl ben onu hiç çalmamalıydım.
İkimizi de hayatta tutmak için gerekeni yaptın.
Bunu şimdi anlıyorum.
İyiliğinin karşılığını vermeyi de çok isterim.
Yakutu bana getirirsen tabii.
Bence bu iyi bir fikir değil.
Dedim ya, onu değiştirdim.
Son seferinde o insanların yaralanmasının sebebi…
İnsanlar yaralanmadı John. Öldüler.
Onları öldürdün.
Yakutu almaya çalışıyorlardı. Kendimi savunuyordum.
Şimdi de onunla seni savunabilirim.
Ama benim savunulmaya ihtiyacım yok.
Bende bu var. Ben seni kurtarmaya çalışıyorum.
Öyle mi?
Seni nasıl inandırabilirim?
Ne yapıyorsun?
Yıllar önce yapmam gerekeni.
Oğlumu koruyorum.
Sana bunu verirsem yakuta ihtiyacın kalmaz.
Fotoğraftaki kadın kim?
Adı Rachel, Rachel Moodie.
O da mı büyüyle ilgileniyor?
Hayır, asla.
Hayır, o aslında düzgün biri.
İyi bir işi, güzel bir ailesi vardı.
Büyüden falan nefret ederdi.
Ama yine de kumu ona emanet ettin.
Hayır, emanet etmedim.
Bıraktım.
Onu da öyle.
Evinde kalıyordum.
Beraber yaşadığımız için bizi şey sandı ama değildik.
Ben de bir gece işe çıktım ve bir daha da dönmedim.
Niye?
Çünkü bu işler iyi bitmez, değil mi?
Hangi işler?
Aşk mı?
Hayır. Bitmez sanırım.
Fark ettin mi, bilmem
ama etrafımdakiler ya parçalanıyor ya da Cehennem'i boyluyor.
Gitmem hayrına oldu.
Bunu ona söyledin mi?
Hayır. Şimdi söylemem gerekecek.
Burası. Veya eskiden burasıydı.
Altı ay oldu. Belki taşınmıştır.
Yalvarırım, taşınmış ol.
Siktir.
Belki şansımız yaver gider ve…
Tuhaf. Kim o diye sormadı bile.
Belki birini bekliyordur. Bu iş garipleşebilir.
Daha da garipleşebilir.
-Sen bekle. -Geliyorum.
Hayır, gelmiyorsun. Benden nasıl nefret ediyordur, fikrin var mı?
Hiç eski sevgilin oldu mu?
-Fazla beklemem. -Gerekmez.
Benim şimdi sana yapacağım gibi o da kapıyı yüzüme çarpacak zaten.
Çal gitsin işte.
-Tanrım. -Selam Rach.
-Ne işin var burada? -Önce aramam gerekirdi.
Affedersin.
-Merhaba. -Merhaba.
Söylemek istediğim her şeyi planlamıştım.
Söyle o zaman. Ben mâni olmayayım.
İyi görünüyorsun.
Sen de.
Evet, neyse…
Rahatsız ettim.
Ayrıldığımızda birkaç eşyam burada kalmıştı, acaba…
Biz… Ayrıldık mı peki?
Evet. Haklısın.
Çok ayıp ettim. Hatalıydım.
Aramalı ya da en azından mesaj atmalıydım.
Gelmek ister misin?
Doğru düzgün af dilersin?
Eski bir insan olarak söylüyorum.
İnsanlara güven olmaz.
Olmaz.
Johanna Constantine olsam kumu vermemek için
Rachel'la yukarıda anlaşır, kumu gerçek kumla değiştirir,
en iyi parayı verene satardım.
Ama tabii insanken çok da iyi biri değildim.
Hepimiz Jessamy olamayız, belli ki o her yönüyle kusursuzmuş.
Matthew…
Kuzguna ihtiyaç duymamanı anlıyorum ama burada durup
insanların bencilliği bırakmasını bekleyeceksen
sonsuza dek bu yağmurun altında dikilirsin.
Yukarıda her ne yapıyorlarsa seni düşünmüyorlar.
Özür faslını
yatak odasına taşıyalım mı?
İyi gidiyor, değil mi?
Evet ama özür dilemen gereken çok şey var.
Biliyorum.
-O gece gittiğinde… -Rach.
-O gece gittiğinde… -Buna mecbur muyuz?
…ve eve dönmediğinde
çok korktum.
Özür dilerim.
Herkesi aradım.
Chas ve Renee'yi, Galip Vic'i.
Eskilerini bile aradım.
Yok artık.
Hangilerini?
Sarah'yı.
-Oliver'ı. -Siktir.
Bir de Kit Ryan'ı.
Ama hepsi seni unutmamı söyledi.
Çünkü bencil, zalim bir korkaksın.
Dokunduğun her şeyi mahvediyorsun.
-Rach. -Constantine.
Uyan.
Bana ne yaptın?
Kum yüzünden.
Rachel nerede?
Rachel?
-Rach? -Jo?
Jo? Sen misin?
Ne mükemmel bir düş.
Ona ne olmuş?
Kum insanlara göre değil.
Hayır! Geri ver onu.
Lütfen. Canım acıyor.
Gidebiliriz.
Ne?
Gidemeyiz. Onu bu hâlde bırakamayız.
Ona yardım edemeyiz.
Onu hayatta tutan tek şey kumdu.
Bir şey yapmalısın.
Senin kumun yüzünden bu hâle geldi.
Kumu ona bırakan ben değilim.
Derdin ne senin?
İnsanlığı kurtarmak için kumu istedin, al sana insan işte!
Ama hepimiz senin için Roderick Burgess'iz.
Tek derdin kumun. Gücün.
Sen ne işe yararsın ki?
Kumunu aldın. Yardım etmeyeceksen ne diye hâlâ buradasın?
Dışarıda bekle.
Rach…
Çok üzgünüm Jo. Çok üzgünüm.
Benim hatam.
Hepsi benim suçum.
Onu sende bırakmamalıydım.
Gitmemeliydim.
Ama döndün işte. Değil mi?
Hayır. Geri tak onu.
Sen ve o şeyle ters düşen insanlara ne olduğunu gördüm.
Seni kurtarmaya çalışıyorum, sana zarar vermeye değil. Al.
Bu şey beni 116 yıldır hayatta tutuyor.
Umarım seni de sonsuza dek hayatta tutar.
Bir annenin tek istediği budur aslında. Al.
Son bir şey daha.
Bu kadar boktan bir anne olduğum için üzgünüm.
Hayır. Anne.
Geri al.
Artık çok geç canım.
Hayır.
Gardiyan!
Anne.
Yakuta ihtiyacın yok.
Artık kimse sana zarar veremez.
Ona ne yaptın?
Hiçbir şey. Bir şey yapmadım.
Ondan uzak durmanı istiyorum. Tamam mı?
O silahı bana doğrultmak istemezsin, yemin ederim.
Güvenlik destek talep ediyor.
Neden beni bırakmıyorsun?
Kendi iyiliğin için.
Seni uyarıyorum John, vururum.
Sadece kendine zarar verirsin.
Üzgünüm.
-Kıpırdama! -Dur orada!
Kıpırdama!
Sakın kıpırdama!
Ceketsiz sokağa çıkmak için çok soğuk.
Çok naziksin.
Hayır, lütfen. Israr ediyorum.
Peki ya sen?
Soğuğu severim ben.
İşte, böyle daha iyi.
Gideceğim yere varınca paltonu geri vereyim mi?
Benim için tek önemli olan gideceğin yere varman.
Sağ ol.
Sen sağ ol.
Huzur içinde öldü. Uykusunda.
Babasına haber vereyim.
Gerçekten çok iyi bir insandı.
Onlardan artık çok az kaldı.
Herkes ben ve Roderick Burgess gibi değil.
Sen de Roderick Burgess değilsin.
Arkadaşının adı ne?
-Adı Matthew ama o benim… -Ona iyi bak Matthew.
Buna ihtiyacı var.
Constantine!
O kâbusu artık görmeyeceksin.
Orada yaptığın şey çok hoştu.
Bir daha sakın beni gözetleme.
Gözetlemiyordum.
Gözetleseydim asla haberin olmazdı.
Sonraki adımımız ne?
Ben miğferimi arayacağım.
Sen de Düş Dünya'ya gidiyorsun.
Ya da bir dinle, beni de yanında götürebilirsin
ve bir daha bu konuyu konuşmamız gerekmez.
Cazip bir fikir.
Hatta gideceğim yerde sana ihtiyacım olabilir.
Öyle mi? Nereye gidiyoruz?
Cehennem'e.
Cehennem. Bildiğimiz Cehennem mi, mecazi anlamda mı diyorsun?
Çünkü her koşulda önce Lucienne'e danışmalıyız, değil mi?
Bakalım, o ne diyecek.
Kolum kanadım kırılsın, ki kuşların başına gelir bu,
Cehennem fikrine pek sıcak bakmayacaktır.
Ama kulak asıyormuşsun gibi bir hâlin yok, o yüzden siktir et, Cehennem'e gidelim!
Alt yazı çevirmeni: Zeynep Tangun