ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4: ΕΛΠΙΔΑ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ
Έχει πολλά ονόματα.
Αβέρνος, Τάρταρα, Άδης,
ο καταχθόνιος τόπος που αποκαλείτε Κόλαση.
Οπότε, υπάρχει όντως η Κόλαση;
Υπάρχει. Για κάποιους.
Δηλαδή, δεν υπάρχει αν δεν πιστεύεις σ' αυτήν;
Εσύ πίστευες σ' αυτήν όταν ήσουν άνθρωπος;
Ναι.
Απλώς δεν περίμενα να κάνει τόσο κρύο.
Λοιπόν, προς τα πού πάμε;
Ακολουθούμε τους καταδικασμένους.
Πρέπει να φέρνεις δική σου φωτιά στην Κόλαση;
ΜΠΑΦΑΛΟ, ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
Είσαι καλά;
Έτσι νομίζω.
-Να σε βοηθήσω. -Ευχαριστώ.
Με συγχωρείς.
Εγώ έφταιγα.
Έχασα τις παντόφλες μου.
Ορίστε.
Είσαι πολύ καλή.
Μάλλον δεν είμαι ντυμένος σωστά.
Άκου, αν μπορούσα, δεν θα έβγαζα ποτέ τις πιτζάμες μου.
Εδώ κοντά μένεις;
Όχι, δεν…
Δεν έχω ιδέα πού είμαι, βασικά.
Μπορώ… Θέλεις να σε πάω κάπου;
Θα ήταν χαρά μου.
Δεν θέλω να γίνω φόρτωμα.
Δεν γίνεσαι φόρτωμα. Ειλικρινά.
Πού πάμε;
Ξέρεις πού είναι το Μέιχιου;
Στον δρόμο μου. Μένω στο Κάμπερλαντ. Λέγομαι Ρόζμαρι.
Γεια σου, Ρόζμαρι. Τζον.
Χάρηκα, Τζον.
Έλα, θα σου γνωρίσω τη Σούζι.
-Ποια είναι αυτή; -Το ροτβάιλερ μου.
Δεν θα τρυπώσουμε μαζί τους;
Ένας βασιλιάς δεν μπαίνει σε βασίλειο άλλου μονάρχη ακάλεστος.
Υπάρχουν κανόνες, πρωτόκολλα που πρέπει να τηρηθούν.
Κάποιος είναι στην πύλη.
Της αιώνιας καταδίκης.
Είναι κλέφτης, κακοποιός ή πόρνη;
Κάποιος είναι στην πύλη.
Υπάρχει χώρος για έναν ακόμα.
Μέχρι το τέλος της δημιουργίας.
Σε χαιρετώ, Σκουότερμπλοουτ.
Ζητώ ακρόαση από τον ηγεμόνα σου.
Κι εσύ ποιος είσαι;
Είμαι ο Βασιλιάς των Ονείρων.
Άρχοντας των Εφιαλτικών Βασιλείων.
Ναι, γελωτοποιέ μου.
Πού είναι το στέμμα σου;
Πρόσεχε τη γλώσσα σου, δαίμονα.
Ο Άρχοντας της Κόλασης τιμωρεί την αγένεια προς τιμημένους επισκέπτες.
Και είμαι επισκέπτης σ' αυτό το βασίλειο, όπως είμαι μονάρχης στο δικό μου.
Πού είναι το ρουμπίνι σου;
Θες να στοιχειώσω τα όνειρά σου;
Και τον ξύπνιο σου;
Ή θα ανοίξεις τις πύλες της Κόλασης για να περάσουμε;
Τώρα, πήγαινέ μας στο παλάτι.
Κάποιος είναι στην πύλη.
Λοιπόν, στο Μέιχιου μένεις;
Όχι πια.
Τα… πράγματά μου είναι εκεί.
Άρα έμενες στο Μέιχιου;
Ναι. Πριν από μερικά χρόνια.
Η δουλειά της μητέρας μου μας ανάγκαζε να μετακομίζουμε συχνά.
Τι κάνει;
Βασικά, απεβίωσε πολύ πρόσφατα.
Τζον…
Μόλις συνέβη, γι' αυτό είμαι κάπως…
Φυσικά.
Λυπάμαι, Τζον.
Δεν ήταν πολύ καλός άνθρωπος.
Δεν είναι κακό να το λες αυτό; Ακόμα κι αν ισχύει.
Όχι. Κι η δική μου έτσι είναι.
Αλήθεια; Τι κάνει;
Παρακολουθεί δελτία ειδήσεων. Όλη μέρα.
Αυτό κάνει.
Η δική σου; Όταν ζούσε;
Όταν ζούσε,
η μητέρα μου ήταν μια πολύ επιτυχημένη κλέφτρα.
-Αλήθεια; -Φοβάμαι πως ναι.
Τι έκλεβε;
Είναι αγένεια; Συγγνώμη.
Όχι, καθόλου.
Έκλεβε οτιδήποτε, τα πάντα.
Έκλεβε έργα τέχνης, κοσμήματα, τις ταυτότητες άλλων.
Γι' αυτό έπρεπε να μετακομίζουμε.
Γι' αυτό έλεγε ψέματα για όλα.
Και σ' εμένα.
Να σε προστατεύσει θα προσπαθούσε.
Λόγια γυναίκας που έχει παιδιά.
Δύο κορίτσια. Σαμάνθα και Σάρα.
Ρόζμαρι, να σε ρωτήσω κάτι;
Ασφαλώς.
Λες ψέματα;
Στη Σαμάνθα και στη Σάρα;
Ο μπαμπάς τους ήταν ο ψεύτης της οικογένειας.
Πέρασαν πέντε χρόνια γάμου
πριν ανακαλύψω ότι είχε άλλη σύζυγο και παιδί σε διαφορετική πόλη.
-Θεούλη μου. -Ναι.
Να λες ψέματα σε κάποιον είναι ίσως ό,τι χειρότερο μπορείς να του κάνεις.
Είμαι ζωντανή απόδειξη αυτού.
Σίγουρα η μαμά σου σ' αγαπούσε κι ήταν περήφανη.
Με συγχώρησε στο τέλος.
-Για τι; -Που της έκλεψα κάτι.
-Τι έκλεψες; -Ένα ρουμπίνι.
Μοναδικό. Δεν έχεις ξαναδεί τέτοιο.
Έβαλε να με συλλάβουν. Να με φυλακίσουν.
-Για το ρουμπίνι; -Και για εμπρησμό.
Και για φόνο.
Γενικό μακελειό. Μεταξύ άλλων.
Βλέπεις, ως κάτοχος του ρουμπινιού,
όλοι προσπαθούσαν να μου το πάρουν.
Κι έτσι, έκανα αυτό που έπρεπε.
Δολοφόνησες ανθρώπους;
Δεν ήταν καλοί άνθρωποι.
Όχι σαν εσένα και τη Σούζι.
Έτσι δεν είναι, Σούζι;
Έτσι δεν είναι, γλυκό μου κορίτσι;
Έχεις ιδέα πού είμαστε;
Το τοπίο αλλάζει κατά τις επιθυμίες του Μόρνινγκσταρ.
Του Αυγερινού, θες να πεις;
Θα περάσουμε τη νύχτα σ' αυτό το καταραμένο…
Του Λούσιφερ Μόρνινγκσταρ.
Του Διαβόλου εννοείς;
Δεν είναι ένας απλός διάβολος.
Ώστε γνωρίζεστε;
Γνωριζόμαστε πάρα πολύ καιρό.
Όταν πρωτογνωριστήκαμε, ήταν ο άγγελος Σαμαέλ.
Ξέχασα ότι ο Διάβολος ήταν άγγελος αρχικά.
Όχι οποιοσδήποτε.
Ο ομορφότερος, σοφότερος και ισχυρότερος απ' όλους τους αγγέλους.
Πέρα από τον Δημιουργό, ο Λούσιφερ είναι, ίσως, το πιο ισχυρό ον που υπάρχει.
Πιο ισχυρό κι από σένα;
Μακράν. Ειδικά τώρα.
Γιατί τώρα;
Την τελευταία φορά ήμουν φιλοξενούμενος.
Απεσταλμένος του βασιλείου μου.
Αυτήν τη φορά αυτοπροσκλήθηκα,
χωρίς τα σύμβολα του αξιώματός μου.
Μα παραμένεις το Όνειρο από τους Αέναους. Έχεις την άμμο.
Τι συμβαίνει;
Ο Σκουότερμπλοουτ. Εξαφανίστηκε.
Εντάξει, όχι πανικός.
Θα πετάξω ψηλά να δω πού είμαστε.
Όχι. Δεν πρόκειται.
Από δω.
Σου μοιάζει αυτός να είναι ο δρόμος προς το παλάτι;
Ένας δαίμονας έχει εκατό κίνητρα για ό,τι κάνει.
Όλα κακόβουλα.
Δαίμονα.
Λάθος δρόμος.
Κάικουλ;
Ονειροάρχοντα;
Εσύ είσαι.
Σε χαιρετώ, Νάντα.
Κάικουλ.
Πόσο προσευχήθηκα γι' αυτήν τη μέρα.
Ήξερα ότι θα ερχόσουν.
Πονάω που σε βλέπω έτσι.
Τότε, απελευθέρωσέ με, Άρχοντα.
Μόνο η συγχώρεσή σου μπορεί να με απελευθερώσει.
Δεν εξακολουθείς να μ' αγαπάς;
Πέρασαν 10.000 χρόνια, Νάντα.
Ναι. Εξακολουθώ να σ' αγαπώ.
Μα δεν σε συγχώρησα ακόμα.
Έλα, Μάθιου.
Κάικουλ, δεν θα χάσω την ελπίδα μου.
Δεν θα το βάλω κάτω ποτέ.
Ναι. Παραδέχομαι ότι κατά το παρελθόν ίσως έκανα κάποια πράγματα
που ήταν ηθικά… αμφίσημα.
Μα με δίδαξαν για την ανθρώπινη φύση
και το μυστικό της αληθινής κατανόησης και συμπόνιας.
Θέλεις να μάθεις ποιο είναι;
Θέλω.
Θα ακουστεί παράξενο,
αλλά το μυστικό για να συμπονάς τους άλλους
είναι να ξέρεις ότι είναι θεμελιωδώς ιδιοτελείς.
Και δεν το λέω επικριτικά.
Έτσι είναι φτιαγμένοι οι άνθρωποι. Είναι η στόφα μας.
Μα αν ξέρεις τι συμβαίνει,
αν κατανοήσεις ότι λειτουργούμε
βάσει έμφυτης βιολογικής ιδιοτέλειας,
η ζωή αρχίζει να βγάζει πολύ μεγαλύτερο νόημα.
Είσαι καλά;
Συγγνώμη. Μου έπεσε το κινητό.
Τι έλεγες;
Όπως… Όπως έλεγα,
ξέροντας ότι οι άνθρωποι είναι ιδιοτελείς,
απαλλάσσεσαι από το να παίρνεις τις πράξεις, τα ψέματά τους, προσωπικά.
Οι άνθρωποι λένε ψέματα επειδή είναι ιδιοτελείς.
Λένε ψέματα επειδή είναι άνθρωποι.
Λένε ψέματα επειδή φοβούνται.
Θα πουν τα πάντα.
Θα κάνουν τα πάντα για να μην πληγωθούν.
Τουλάχιστον, έτσι πιστεύω.
Είσαι πολύ καλή, Ρόζμαρι.
Δεν ξέρω τι εννοείς.
Εννοώ ότι εκλαμβάνω τους ανθρώπους ως βασικά ιδιοτελείς
κι εσύ τους εκλαμβάνεις ως φοβισμένους.
Και είναι, όλοι είμαστε. Έχεις απόλυτο δίκιο.
Κι είσαι καλή.
Σ' ευχαριστώ.
Να σταματήσουμε για βενζίνη;
Κανένα πρόβλημα.
Λοιπόν, αυτή η γυναίκα προηγουμένως.
Θα το μοιραστείς με τον φίλο σου τον Μάθιου;
Το όνομά της είναι Νάντα.
Ήταν ηγέτης μιας φυλής που αποκαλούνταν ο Πρώτος Λαός.
Ήμασταν ερωτευμένοι.
Λοιπόν, τι έκανε; Πώς κατέληξε εδώ;
Με αψήφησε.
Στάσου. Εσύ την έβαλες εδώ;
Ο Μόρνινγκσταρ με ενημερώνει ότι η Κόλαση είναι έτοιμη για μένα.
Γιατί σταματάμε;
Φτάσαμε.
Γεια σου.
Γεια σου, Όνειρο.
Σε χαιρετώ, Λούσιφερ Μόρνινγκσταρ.
Κι εσένα, Μαζικίν των Λίλιμ.
Σε χαιρετώ, Ονειροάρχοντα.
Φαίνεσαι καλά, Όνειρο. Είσαι καλά;
Η οικογένειά σου, το Πεπρωμένο, ο Θάνατος, η Απελπισία και οι άλλοι;
Γνωρίζεις ότι δεν είναι κοινωνική επίσκεψη.
Ήρθες να ενώσουμε τις δυνάμεις μας;
Να συμμαχήσουν τα βασίλειά μας;
Να αναγνωρίσεις την αυτονομία μας;
Ξέρεις τις απόψεις μου, Εωσφόρε.
Οι απόψεις αλλάζουν.
Ειδικά όταν κάποιος έχει αιχμαλωτιστεί και φυλακιστεί από θνητούς.
Περιμέναμε περισσότερα από σένα, γλυκέ Μορφέα.
Ήρθα επειδή μου έκλεψαν την Κάσκα της Εξουσίας μου.
Την έχει ένας δαίμονάς σου.
Θα την ήθελα πίσω.
Αμέσως.
Όνειρο, μακάρι να ήταν τόσο εύκολο.
Όμως, υπάρχουν κανόνες.
Πρωτόκολλα που πρέπει να τηρηθούν.
Ποιος δαίμονας έχει την κάσκα;
Κατονόμασέ τον και θα τον φέρουμε εδώ.
Ομολογώ ότι δεν γνωρίζω το όνομα.
Τότε, θα πρέπει να τους καλέσουμε όλους.
Ορίστε, Όνειρο, μπορείς να ρωτήσεις.
Ποιος δαίμονας έχει την κάσκα σου;
Να τους ανακρίνουμε με τη σειρά ή…
Δεν θα χρειαστεί.
Μας εκπλήσσει το πόσο εύκολα τα παρατάς, Όνειρο.
Ξέρουμε ότι βασιζόσουν στα εργαλεία σου.
Όμως, τα εργαλεία είναι οι πιο ανεπαίσθητες παγίδες.
Βασιζόμαστε πολύ σ' αυτά,
και κατά την απουσία τους γινόμαστε ευάλωτοι,
αδύναμοι, ανυπεράσπιστοι.
Όχι απολύτως.
Ανέκτησα την άμμο μου.
Με έφερε στην Κόλαση
και τώρα φέρνει σ' εμένα αυτό που μου ανήκει από την Κόλαση.
Το όνομά σου, δαίμονα.
Πρέπει να του το πω;
Είναι ο Χορόνζον. Ένας Δούκας της Κόλασης.
Χορόνζον…
Η κάσκα μού ανήκει. Πρέπει να μου την επιστρέψεις.
Όχι. Είναι δική μου τώρα.
Την αντάλλαξα με θνητό για κάτι ασήμαντο.
Ήταν δίκαιη ανταλλαγή. Δεν παραβίασα κανέναν νόμο.
Κι αν ο Βασιλιάς των Ονείρων τη θέλει πίσω,
θα πρέπει να αναμετρηθούμε.
Πολύ καλά.
Σε προκαλώ, Χορόνζον.
Ξέρεις τους κανόνες, Ονειροάρχοντα.
Αν κερδίσω, μου επιστρέφεις την κάσκα μου.
Κι αν χάσεις,
θα με υπηρετείς ως σκλάβος στην Κόλαση για όλη την αιωνιότητα.
Αποδέχομαι τους όρους.
Ποιον επιλέγεις να σε εκπροσωπήσει στην αναμέτρηση;
Θα εκπροσωπήσω τον εαυτό μου.
Χορόνζον, ποιον επιλέγεις να σε εκπροσωπήσει;
Εσένα, αφέντη μου.
Λυπάμαι, Όνειρο, αλλά οι νόμοι της Κόλασης απαιτούν να γίνω ο υπερασπιστής του.
Εκτός αν δεν θες να αναμετρηθούμε.
Αποδέχτηκα τους όρους.
Ας ξεκινήσει η αναμέτρηση.
Ούτε πέντε λεπτά.
Δεν πειράζει. Με το πάσο σου.
Πρέπει να προπληρώσω μέσα.
Θέλεις κάτι; Διψάς;
Όχι, ευχαριστώ. Εντάξει είμαι.
Ένα λεπτάκι.
Βασικά, Ρόζμαρι…
θα ήθελα κάτι να πιω, αν είναι εύκολο.
Βέβαια. Τι θέλεις;
Δεν ξέρω. Έχω 30 χρόνια να βγω στον κόσμο.
Ήσουν στη φυλακή 30 χρόνια;
Όχι, σε ψυχιατρείο.
Οι επιλογές ροφημάτων ήταν εξαιρετικά περιορισμένες.
Μετά από σένα.
ΑΠΑΓΟΡΕΥETAI Η ΟΠΛΟΦΟΡΙΑ
Ό,τι θέλεις, κερνάω εγώ.
Είσαι σίγουρη;
Απολύτως.
Θα του δώσω την κάρτα μου.
Θέλω να καλέσεις την αστυνομία.
Συγγνώμη, τι;
Θέλω να καλέσεις την αστυνομία.
Αυτός ο άνδρας είναι δραπέτης δολοφόνος.
Πλάκα κάνεις;
Σε παρακαλώ, πάρε την αστυνομία.
Καλά.
Παίρνω τώρα.
Ναι, γεια.
Υπάρχει επείγουσα ανάγκη.
Καλώ απ' το βενζινάδικο στον αυτοκινητόδρομο 7.
Σωστά.
Ναι. Ακριβώς.
Να στείλετε κάποιον…
Ρόζμαρι, πρέπει να φύγουμε.
Άφησέ την.
Και θα περιμένουμε εδώ, οι τρεις μας, την αστυνομία.
Νεαρέ, δεν θέλεις να με σημαδεύεις μ' αυτό το όπλο, σε διαβεβαιώνω.
Κύριε, αν δεν μείνεις εκεί που είσαι, θα σε πυροβολήσω.
Μη, σε παρακαλώ.
Μόνο τον εαυτό σου θα έβλαπτες.
Δεν έπρεπε να το κάνεις αυτό.
Εγώ φταίω που σ' εμπιστεύθηκα.
Θα μου κάνεις κακό;
Με πηγαίνεις στο ρουμπίνι μου;
Τότε, δεν έχω λόγο να σε βλάψω.
Μέχρι να μου δώσεις έναν.
Καλώς ήρθατε, κυρίες και κύριοι.
Σήμερα, προς τέρψη και ψυχαγωγία σας,
μια επίσημη πρόκληση.
Ο προκαλών είναι το Όνειρο.
Κάποτε Αφέντης του Βασιλείου του Ύπνου.
Ως ο προκαλούμενος, επέλεξα υπερασπιστή,
τον Άρχοντα της Κόλασης, Λούσιφερ Μόρνινγκσταρ…
να με εκπροσωπήσει σε μια αναμέτρηση ικανοτήτων, αυτοπεποίθησης και μεταλλαγής.
Το παλιότερο παιχνίδι.
Μάθιου, θα επιστρέψεις στο Ονείρεμα.
Τι; Όχι!
Γι' αυτό σε άφησα να έρθεις.
Να σε αφήσω, λοιπόν;
Αν δεν μπορέσω να φύγω,
η Λουσιέν δεν πρέπει να αγνοεί την τύχη μου.
Όχι ξανά.
-Η άμμος θα σε πάει πίσω. -Δεν γυρίζω πίσω.
Μορφέα, μήπως διακόπτω κάποιον προκαταρκτικό αγώνα;
Μερικά εμψυχωτικά λόγια, Μεγαλειότατε.
Ήρθαμε για την κάσκα και δεν φεύγουμε χωρίς αυτήν.
Θα το δούμε.
Ως ο προκαλούμενος,
καθορίζω το μέτρο και κάνω την πρώτη κίνηση.
Πολύ καλά.
Κάνε την κίνησή σου.
Είμαι…
ένας ανταρόλυκος.
Θηρευτής, θανάσιμος άρπαγας.
Είμαι ένας κυνηγός.
Έφιππος, καρφώνω λύκους.
Είμαι ένα φίδι.
Δαγκώνω άλογα, έχω δόντια με δηλητήριο.
Είμαι αρπακτικό πουλί.
Κατασπαράζω φίδια, ξεσκίζω με τα νύχια.
Είμαι βακτήριο χασάπικου.
Καταστροφέας θερμής ζωής.
Είμαι ένας κόσμος.
Αιωρούμαι στο διάστημα, συντηρώ ζωή.
Είμαι ένα νόβα.
Εκρήγνυμαι, αποτεφρώνω πλανήτες.
Είμαι ένα σύμπαν.
Περικλείω τα πάντα, εναγκαλίζομαι κάθε ζωή.
Είμαι αντι-ζωή.
Το Κτήνος της Κρίσης.
Το σκότος στο τέλος των πάντων.
Τι θα γίνεις, λοιπόν, Ονειροάρχοντα;
Είμαι…
Αφεντικό;
Αφεντικό!
Ζεις ακόμα, Όνειρο;
Ζει και είναι η σειρά του να κάνει κίνηση, Μεγαλειότατε.
Δεν υπάρχουν άλλες κινήσεις.
Τι μπορεί να επιβιώσει της αντι-ζωής;
Αφεντικό. Άκουσέ με. Ξέρεις τι μπορεί να επιβιώσει της αντι-ζωής;
Εσύ.
Τα όνειρα δεν πεθαίνουν, γαμώτο.
Όχι αν τα πιστεύεις,
κι εγώ πιστεύω ότι το Όνειρο των Αέναων δεν θα άφηνε ποτέ το κοράκι του μόνο εδώ,
στην Κόλαση με τον Λούσιφερ.
Εγώ…
είμαι…
η ελπίδα.
Η ελπίδα.
Λοιπόν, Εωσφόρε;
Η σειρά σου.
Τι σκοτώνει την ελπίδα;
Χορόνζον, δώσε την κάσκα του.
Όχι.
Δεν τη δίνω.
Είναι δική μου. Σε παρακαλώ.
Ευχαριστώ, Μαζικίν.
Ευχαριστώ, Εωσφόρε.
Ο Άρχοντας της Κόλασης είναι έντιμος.
Δεν θα το ξεχάσω αυτό.
"Έντιμος";
Αστειεύεσαι, ασφαλώς.
Κοίτα εκεί έξω, Μορφέα.
Ένα δισεκατομμύριο Διοικητές της Κόλασης παρατάχθηκαν γύρω σου.
Πες μας.
Γιατί να σ' αφήσουμε να φύγεις;
Με κάσκα ή χωρίς, δεν έχεις ισχύ εδώ.
Σε τελική ανάλυση…
τι ισχύ έχουν τα όνειρα στην Κόλαση;
Λες ότι δεν έχω ισχύ εδώ.
Ίσως λες την αλήθεια.
Μα το να λες ότι τα όνειρα δεν έχουν ισχύ στην Κόλαση…
Πες μου, Λούσιφερ Μόρνινγκσταρ,
τι ισχύ θα είχε η Κόλαση αν οι φυλακισμένοι της
δεν ονειρεύονταν…
τον Παράδεισο;
Μια μέρα, Μορφέα…
θα σε καταστρέψουμε.
Μέχρι εκείνη τη μέρα, Εωσφόρε.
Λες να σε κυνηγήσει ο Λούσιφερ;
Γιατί;
Επειδή ταπείνωσες δημοσίως τον Άρχοντα της Κόλασης.
Βλέπεις μ' αυτό το πράγμα;
Βλέπω.
Βλέπω το ρουμπίνι.
Κάτι δεν πάει καλά.
Κάποιος το τροποποίησε.
Εδώ είναι;
Ναι. Σ' ευχαριστώ.
Γιατί είσαι ακόμα εδώ;
Ξέρω ότι θα το μετανιώσω, αλλά…
Θες να σε πάω κάπου;
Στ' αλήθεια θέλεις να ξαναμπώ στο αμάξι;
Την αλήθεια. Όχι ψέματα.
Θέλω να πάω σπίτι.
Είσαι καλός άνθρωπος, Ρόζμαρι.
Δυστυχώς, οι καλοί άνθρωποι σπανίως επιβιώνουν σ' αυτόν τον κόσμο.
Μόνο μην πειράξεις τη Σούζι, σε παρακαλώ.
Δεν με νοιάζει τι θ' απογίνω εγώ…
Ορίστε.
Πάρ' το.
Φόρα το.
Από δω και στο εξής, κανείς δεν θα μπορεί να σε βλάψει.
Ούτε καν εγώ.
Δεν θα χρειαστεί να φοβηθείς ή να πεις ψέμα ξανά.
Δεν το χρειάζεσαι;
Όχι. Έχω το ρουμπίνι μου.
Αφεντικό. Αφεντικό!
Το ρουμπίνι πραγματοποιεί όνειρα.
Και θα το χρησιμοποιήσω για να σώσω τον κόσμο.
Υποτιτλισμός: Νικόλαος Καπετανάκης