SERIAL NETFLIX
ROZDZIAŁ 4: NADZIEJA W PIEKLE
Wiele ma nazw.
Avernus, Tartar, Hades.
Diabelska kraina zwana Piekłem.
Zatem Piekło naprawdę istnieje?
Istnieje. Dla niektórych.
Zatem nie istnieje dla tych, co w nie nie wierzą?
A ty w nie wierzyłeś, gdy byłeś człowiekiem?
Tak.
Nie sądziłem tylko, że będzie tu taki ziąb.
No to którędy pójdziemy?
Sugeruję podążyć za potępionymi.
Każą do Piekła nieść własny ogień?
BUFFALO, STAN NOWY JORK
Jest pan cały?
Chyba tak.
- Pomogę panu. - Dziękuję.
Bardzo przepraszam.
To moja wina.
Posiałem gdzieś kapcie.
Proszę.
Bardzo pani miła.
Zdaje się, że się nie ubrałem.
Gdybym mogła, wciąż chodziłabym w pidżamie.
Mieszka pan blisko?
Nie, ja…
Nie mam pojęcia, gdzie jestem.
Może gdzieś pana podwieźć?
Mogę pana zabrać.
Nie chcę się narzucać.
Ależ skąd. Naprawdę.
Dokąd jedziemy?
Wie pani, gdzie jest Mayhew?
To po drodze. Mieszkam w Cumberland. Jestem Rosemary.
Cześć, Rosemary. Jestem John.
Miło cię poznać.
Chodź, przedstawię cię Susie.
- Susie? - To mój rottweiler.
Nie wślizgniemy się z nimi?
Król nie może wejść do innego królestwa nieproszony.
Takie są zasady. Należy zachować protokół.
Ktoś stoi u bramy.
Bramy potępienia.
Złodziej, bandzior czy dziwka?
Ktoś stoi u bramy.
A miejsce wciąż mamy
do końca stworzenia.
Witaj, Pokurczarzu.
Chcę mówić z twoją panią.
Coś ty za jeden?
Jestem Królem Snów,
Władcą Królestwa Koszmarów.
Tak, palancie.
A korona gdzie?
Okiełznaj język, demonie.
Władczyni Piekieł pomści zniewagę szacownego gościa.
Jestem w tym królestwie gościem, jak w moim jestem władcą.
To gdzie twój rubin?
Mam go użyć, by nękać cię we śnie?
Gnębić na jawie?
Czy otworzysz bramy Piekieł i nas wpuścisz?
Prowadź nas do pałacu.
Ktoś stoi u bramy.
Mieszkasz w Mayhew?
Już nie.
Mam tam rzeczy.
Więc kiedyś tam mieszkałeś.
Tak. Parę lat temu.
Praca mamy wymagała częstych przeprowadzek.
Czym się zajmuje?
Niedawno zmarła.
John…
To świeża sprawa, więc jestem trochę…
Oczywiście.
Tak mi przykro, John…
Niestety nie była dobrą osobą.
To straszne tak mówić. Nawet jeśli to prawda.
Nie. Moja matka jest podobna.
Naprawdę? Czym się zajmuje?
Całymi dniami ogląda wiadomości na kablówce.
Tym się zajmuje.
A twoja? Gdy żyła?
Za życia
była bardzo spełnioną złodziejką.
- Naprawdę? - Niestety tak.
Co kradła?
Nie powinnam pytać? Wybacz.
Ależ skąd.
Kradła, co się dało.
Kradła sztukę. Biżuterię. Tożsamość innych ludzi.
Dlatego wciąż się przenosiliśmy.
Dlatego wciąż kłamała.
Mnie też.
Może chciała cię ochronić.
Mówisz jak matka.
Dwie córeczki. Samantha i Sarah.
Rosemary, mogę cię o coś zapytać?
Naturalnie.
Okłamujesz…
Samanthę i Sarah?
To ich ojciec był kłamcą w rodzinie.
Byliśmy dziesięć lat po ślubie,
gdy dowiedziałam się, że miał żonę i dziecko w innym mieście.
- Boziu. - Dokładnie.
Najgorsze, co komuś można zrobić, to go okłamać.
Jestem tego żywym dowodem.
Mama na pewno cię kochała i była z ciebie dumna.
Ostatecznie mi wybaczyła.
- Co takiego? - Że ją okradłem.
- Co ukradłeś? - Rubin.
Nie taki zwyczajny. Takiego nie widziałaś.
Kazała mnie aresztować i wtrąciła do więzienia.
- Za kradzież rubinu? - I podpalenie.
I morderstwo.
Rozróby i takie tam.
Problem z posiadaniem rubinu jest taki,
że wszyscy wciąż chcieli mi go odebrać.
Dlatego postąpiłem, jak musiałem.
Mordowałeś ludzi?
To nie byli dobrzy ludzie.
Nie jak ty i Susie.
Prawda, Susie?
Zgadza się, suniu?
Gdzie my jesteśmy?
Krajobraz zależy od kaprysu Gwiazdy Zarannej.
Porannej gwiazdy?
Spędzimy noc na tym wygwizdowie?
Lucyfer. Gwiazdy Zarannej.
Tego diabła?
Władczyni Piekieł to nie jakiś tam diabeł.
To wy się znacie?
Od bardzo dawna.
Gdy się poznaliśmy, Lucyfer była aniołem Samaelem.
Zapomniałem, że diabeł był aniołem.
Nie zwykłym aniołem.
Najpiękniejszym, najmądrzejszym, ze wszystkich najpotężniejszym.
Poza Stwórcą Lucyfer jest najpotężniejszym bytem.
Potężniejszym od ciebie?
O wiele. Zwłaszcza teraz.
Czemu teraz?
Ostatnim razem byłem tu szanowanym gościem,
przedstawicielem własnego królestwa.
Tym razem się wprosiłem
i brak mi insygniów.
Wciąż jesteś Snem z Nieskończonych. Masz też piasek.
Co się stało?
Pokurczarz zniknął.
Bez paniki.
Wzlecę i zobaczę, gdzie jesteśmy.
Nie. Nie ma bata.
Tędy.
Wygląda ci to na drogę do pałacu?
Demon ma na każdy czyn sto motywów.
I wszystkie podłe.
Demonie.
To niewłaściwa droga.
Kai'ckul?
Władca Snów?
To naprawdę ty.
Bądź pozdrowiona, Nado.
Kai'ckul.
Jakże się o ten dzień modliłam.
Wiedziałam, że przyjdziesz.
Twój widok tutaj sprawia mi ból.
Zatem uwolnij mnie, panie.
Jedynie twoje przebaczenie może mnie oswobodzić.
Czy mnie już nie kochasz?
Minęło 10 000 lat, Nado.
Tak. Nadal cię kocham.
Ale wciąż ci nie przebaczyłem.
Chodź, Matthew.
Kai'ckulu, będę żywić nadzieję.
Nigdy jej nie stracę.
Tak. W przeszłości zrobiłem rzeczy
moralnie… wątpliwe.
Ale poznałem ludzką naturę
oraz sekret głębokiego zrozumienia i współczucia.
Zdradzić ci go?
Tak.
To zabrzmi nieco osobliwie,
ale sekret współczucia ludziom
leży w wiedzy, że są oni zasadniczo samolubni.
I mówię to bez osądu.
Tak już ludzie mają. Tak nas stworzono.
Ale jeśli się o tym wie,
jeśli rozumie się, że powoduje nami
biologicznie wrodzony egoizm,
wtedy życie nabiera o wiele więcej sensu.
Nic ci nie jest?
Wybacz, telefon się zsunął.
Co powiedziałeś?
Mówiłem,
że wiedza o ludzkim egoizmie
pozwala na niebranie ich czynów i kłamstw do siebie.
Ludzie kłamią, bo są samolubni.
Kłamią, bo są ludźmi.
Kłamią, bo się boją.
Ludzie powiedzą wszystko,
zrobią wszystko, by ochronić się przed krzywdą.
Przynajmniej ja tak uważam.
Jesteś bardzo dobra, Rosemary.
Nie rozumiem.
Ja w ludziach dostrzegam egoizm,
a ty to, że się boją.
Bo boją się. Wszyscy się boimy. Masz całkowitą rację.
Jesteś dobra.
Dziękuję.
Muszę zatankować.
Jasne.
Co to była za kobieta?
Chcesz zwierzyć się swojemu Matthew?
Ma na imię Nada.
Władała plemieniem zwanym Pierwsi Ludzie.
Kochaliśmy się.
To co zrobiła? Jak tu wylądowała?
Sprzeciwiła mi się.
Chwila. Ty ją tu umieściłeś?
Gwiazda Zaranna daje mi znać, że Piekło jest gotowe na moją wizytę.
Czemu się zatrzymaliśmy?
Jesteśmy na miejscu.
Witaj.
Witaj, Śnie.
Bądź pozdrowiona, Gwiazdo Zaranna.
I ty, Mazikeen z Lilimu.
Witaj, Władco Snów.
Dobrze wyglądasz, Śnie. Jak się miewasz?
Jak twoje rodzeństwo? Los, Śmierć, Zniszczenie i reszta?
Władczyni Piekieł wie, że to nie wizyta towarzyska.
Przyszedłeś więc połączyć siły?
Związać przymierzem nasze królestwa?
Uznać władzę Piekła?
Znasz moją pozycję w tej sprawie.
Nastawienia się zmieniają.
Zwłaszcza jeśli zostaje się złapanym i przetrzymywanym przez śmiertelnych.
Rozczarowałeś nas, drogi Morfeuszu.
Przybyłem tu, bo skradziono mi mój hełm.
Sądzę, że ma go jeden z twych demonów.
Chciałbym go odzyskać.
Natychmiast.
Gdyby to tylko było takie proste.
Istnieją pewne zasady.
Należy trzymać się protokołu.
Który z demonów ma twój hełm?
Powiedz, to go sprowadzimy.
Wyznaję, że nie znam imienia.
Zatem musimy wezwać je wszystkie.
Proszę. Możesz teraz spytać,
który z demonów ma twój hełm.
Przepytamy ich po kolei czy…
To nie będzie konieczne.
Zadziwiające, jak łatwo się poddajesz.
Wiemy, ile te narzędzia dla ciebie znaczą.
Ale narzędzia to wyrafinowane pułapki.
Uzależniamy się od nich
i gdy ich zabraknie, jesteśmy podatni na razy,
słabi i bezbronni.
Niezupełnie.
Odzyskałem swój piasek.
Sprowadził mnie do Piekła,
a teraz wzywa to, co do mnie w Piekle należy.
Powiedz swe imię, demonie.
Muszę mu powiedzieć?
To Choronzon. Książę piekieł.
Choronzonie…
Hełm należy do mnie. Musisz mi go zwrócić.
Nie. Teraz jest mój.
Wymieniłem go ze śmiertelnikiem za drobiazg.
To była uczciwa transakcja. Nie złamałem prawa.
Jeśli Król Snów chce odzyskać swój hełm,
musi ze mną o niego walczyć.
Niech ci będzie.
Wyzywam cię, Choronzonie.
Znasz zasady, Władco Snów.
Jeśli wygram, zwrócisz mi hełm.
A jeśli przegrasz,
na wieki będziesz służył mi w Piekle jako mój niewolnik.
Przyjmuję zasady.
Kogo wybierzesz, by reprezentował cię w walce?
Sam zawalczę.
Choronzonie, kogo wystawisz?
Wybieram ciebie, pani.
Wybacz, Śnie, ale prawo Piekła wymaga, bym stanęła za niego do walki.
Jeśli się do niej nie stawisz…
Zgodziłem się na warunki.
Zacznijmy wyzwanie.
To tylko pięć minut.
Nic nam nie będzie. Nie spiesz się.
Chyba muszę zapłacić z góry.
Chcesz coś do picia?
Nie, dziękuję. Nic mi trzeba.
Zaraz wracam.
Rosemary…
Jednak bym się czegoś napił.
Jasne. Na co masz ochotę?
Bo ja wiem. Przez 30 lat żyłem w zamknięciu.
Spędziłeś 30 lat w więzieniu?
Nie, w szpitalu psychiatrycznym.
Mieli tam niezwykle ubogą ofertę napojów.
Proszę przodem.
ZAKAZ WNOSZENIA BRONI
Co zechcesz. Ja stawiam.
Na pewno?
Jasne.
Dam sprzedawcy kartę.
Niech pan dzwoni po policję.
Że jak?
Niech pan dzwoni po policję.
Ten mężczyzna to zbiegły morderca.
Co ty pierdolisz?
Proszę dzwonić po policję.
Dobra.
Już dzwonię.
Dobry wieczór.
Mam tu nagłą sprawę.
Dzwonię ze stacji benzynowej przy siódemce.
Tak.
Zgadza się.
Przyślijcie kogoś…
Musimy już jechać.
Puść ją.
Zaczekamy we trójkę na policję.
Młody człowieku, wierz mi, że nie chcesz do mnie celować.
Jeśli pan się ruszy, strzelę.
Nie rób tego, proszę.
Sam tylko ucierpisz.
Źle zrobiłaś.
Nie powinienem był ci ufać.
Zrobisz mi krzywdę?
Zabierzesz mnie do rubinu?
Zatem nie mam ku temu powodu.
Chyba że mi taki dasz.
Witam, panie i panowie.
Dziś dla waszej rozrywki i uciechy
mamy pojedynek.
Wyzywający to Sen,
onegdaj Władca Królestwa Snu.
Jako wyzwany wybieram swego bojownika,
Władczynię Piekieł Lucyfer, Gwiazdę Zaranną…
by reprezentowała mnie w konkursie zręczności, buty i transformacji.
Najstarsza z gier.
Matthew, musisz wrócić do Śnienia.
Co? Nie!
Tylko dlatego cię ze sobą zabrałem.
Żeby mnie odesłać?
Gdybym nie mógł stąd odejść,
chciałem, by Lucienne wiedziała, co się stało.
Nie jak poprzednio.
- Piasek cię tam zabierze. - Nie wracam.
Morfeuszu, przeszkadzam w jakimś sporze?
Tylko dyskutujemy strategię, Wasza Wysokość.
Przybyliśmy tu po hełm i nie odejdziemy bez niego.
To się zobaczy.
Jako wyzwana
ustalam zasady i wykonuję pierwszy ruch.
Doskonale.
Ruszaj.
Jestem…
straszliwym wilkiem.
Chwytającym zdobycz morderczym drapieżcą.
Jestem myśliwym.
Jeźdźcem na koniu, wilkobójcą.
Jestem wężem.
Kąsam konie, z mych kłów trucizna tryska.
Jestem ptakiem drapieżnym,
co węże pożera, szarpie szponami.
Jestem wąglikiem.
Zabójczą bakterią.
Jestem światem.
Pływającym w kosmosie, życiodajnym.
Jestem supernową.
Eksplodującą, niszczącą planety.
Jestem wszechświatem,
wszechogarniającym źródłem wszelkiego życia.
Jestem antyżyciem,
Bestią Sądu Ostatecznego.
Mrokiem na krańcu wszystkiego.
Kim więc teraz będziesz, Władco Snów?
Jestem…
Szefie?
Hej, szefie!
Wciąż jesteś z nami?
Tak. Teraz jego ruch, Wasza Wysokość.
Nie ma już ruchów.
Cóż może przetrwać antyżycie?
Posłuchaj mnie, szefie. Wiesz, co przetrwa antyżycie?
Ty.
Marzenia nie umierają,
jeśli się w nie wierzy,
a ja wierzę, że Sen z Nieskończonych nie zostawiłby swego kruka samego
w Piekle z Lucyfer.
Ja…
jestem…
nadzieją.
Nadzieja.
Słucham, Niosąca Światło.
Twój ruch.
Powiedz, co zabija nadzieję?
Oddaj mu hełm, Choronzonie.
Nie.
Nie oddam.
Jest mój. Błagam.
Dziękuję ci, Mazikeen.
Dziękuję, Lucyfer.
Władczyni Piekieł jest honorowa.
Zapamiętam to sobie.
Honorowa?
Z pewnością drwisz sobie.
Rozejrzyj się, Morfeuszu.
Otacza cię miliardowa armia demonów.
Powiedz no.
Czemu mamy pozwolić ci odejść?
Nawet z hełmem nie masz tu mocy.
Przecież…
jaką moc mają sny w Piekle?
Mówisz, że nie mam tu mocy.
Być może to prawda.
Ale stwierdziłaś też, że nie mają jej sny…
Powiedz, Lucyfer, Gwiazdo Zaranna,
jaką moc miałoby Piekło nad tu uwięzionymi,
gdyby ci nie mogli śnić…
o Niebie?
Pewnego dnia, Morfeuszu…
zniszczymy cię.
Do zobaczenia wtedy, Niosąca Światło.
Lucyfer będzie cię ścigała?
Czemu?
Bo właśnie publicznie upokorzyłeś Władczynię Piekieł.
W ogóle coś w tym widzisz?
Tak.
Widzę rubin.
Coś jest nie tak.
Ktoś go zmienił.
To tutaj?
Tak. Dziękuję.
Jeszcze tu jesteś?
Wiem, że pożałuję tego, ale…
Trzeba cię dokądś podwieźć?
Naprawdę chcesz, bym znów wsiadł?
Mów prawdę. Nie kłam.
Chcę jechać do domu.
Jesteś dobrą osobą, Rosemary.
Niestety dobre osoby rzadko długo żyją.
Tylko nie skrzywdź Susie.
Nie dbam, co stanie się ze mną, ale…
Masz.
Weź.
Noś go.
Od teraz nikt nie będzie mógł zrobić ci krzywdy,
nawet ja.
Nie musisz już się bać ani kłamać.
Nie jest ci potrzebny?
Nie. Mam swój rubin.
Szefie!
Rubin spełnia sny.
Użyję go, by ocalić świat.
Napisy: Marcin Chojnowski