ISANG SERYE MULA SA NETFLIX
Boss? Boss, gising.
Huy, boss, ano ba.
Tayo na.
Ano ba, seryoso na.
Dapat umalis ka dito. Babawiin mo pa ang ruby mo.
Pero 'di natin magagawa 'yon kung 'di ka gigising!
Gising!
Upo lang, kahit saan.
Pupuntahan kita.
'Wag kayong aalis. Hahatiran namin kayo ng isang libong-galong tasa ng kape,
pagtapos ng Traffic ni Terri.
Sa lagay ng trapiko, ilang milya ang haba ng mga sasakyang nakahinto sa I-95
dahil sa bungguan ng dalawang semitruck.
Ang isa sa mga ito'y may kargang hazardous materials.
Mabuti at walang tumagas…
-Salamat, Lindy. Sana maganda gabi mo. -Ikaw din.
Pinakamagandang upuan dito.
Kumusta ka ngayong araw na 'to?
Kumusta ako ngayon?
Mabuti naman kumpara n'ung nakaraang mga araw. Salamat.
Gusto ko rin n'yan. Ano ang sikreto mo?
Sasabihin ko ba ang totoo?
Honesty is the best policy, 'di ba.
'Yon nga ang sabi nila, ano?
Sana totoo iyon.
Ito…
ang sikreto ko.
Ang ganda.
Kaya nito tumupad ng mga pangarap.
Mukha nga.
At ano ang pinapangarap mo? Bagong bahay? Bagong trabaho?
Isang bagong mundo. Isang mas tapat na mundo.
Iyon nga pangarap ng lahat.
Gusto mo ba ng kape habang inaantay natin matupad ang pangarap natin?
Kung puwede. Pero 'di tayo maghihintay nang matagal.
Dapat ko na pala bilisan at kunin ang kape mo.
Susunod ang isa sa 'ting paboritong panauhin,
si Dr. Brenda ay nandito para talakayin ang bagong diyeta na nauuso ngayon.
Lindy, kape?
Naku, hindi na.
Dulo na ng double shift ko at parating na rin si Marsh.
Puwede mo tingnan muna ang pinto, habang nasa CR ako?
Kayang-kaya ko 'yon.
Babalik ako para kunin ang order mo.
'Di ako nagmamadali. Narito lahat ng kailangan ko sa ngayon.
MAGDAMAGANG KAINAN, 24 ORAS
…pinapayuhan ang mga driver na kung maaari ay mag-detour sa 195.
Ihahatid namin ang kalagayan ng panahon…
Ikaw lang nandito, Lindy?
-Walang tagakuha ng order. -Hindi, narito si Bette.
Kumusta, Marsh.
Bette.
Kayo na bahala dito.
May date pa ako kasama ang mga blackout kong kurtina.
Ingat, Lindy.
Kumusta ka, Marsh? Ayos ka lang?
Oo.
May malakas at matinding bagyo na ang harap ay kumikilos pa-timog.
Mawawala rin ito bago pa kayo mag-drive pauwi at…
Judy, gusto mo umupo o mag-o-order ka ng pang-takeout?
Ha?
Kape? Bagong gawa ko lang.
Diyos ko, oo.
Iihi lang ako.
Kung dumating si Donna, pakisabi narito 'ko?
Oo, sige.
Pakisabi antayin ako?
-Oo naman. -Salamat, Bette.
Teka sandali.
Huy.
Huy, nakuha ko text mo. Ano'ng meron?
Kasama mo na diyan si Donna?
Hindi, bakit? Ayos lang ba kayong dalawa?
Oo, medyo nag…
Nag-away kami kagabi tapos umalis siya bandang hating-gabi at…
'di na siya umuwi. Kaya ngayon…
'tangina, natatakot na 'ko.
Naiintindihan ko, Jude.
-Wala ka pang narinig sa sa kanya? -Wala.
-Rose? -Wala nga, pangako.
Sinubukan mo na sa Mom niya?
Hindi siya pupunta sa Mom niya.
Kaya?
Gusto mo tumawag ako doon para magtanong?
Hindi.
Dapat umarte na akong nasa hustong gulang,
-ako na ang tatawag sa kanya. -Okay.
Mukhang nag-away na naman si Judy at Donna kagabi.
Umalis si Donna at 'di na bumalik. Si Judy lahat na tinatawagan, nag-aalala.
'Di ko alam ba't pinag-aaksayahan ni Judy ng oras si Donna Cavanagh.
Sa ganda ni Judy, kaya niya makuha kahit sino'ng lalaki dito sa bayan.
May mga tao talagang takot maging masaya, alam mo 'yon?
Kaunti na lang ang mushroom.
Isasama ko sa lista.
Isa lang para sa tanghalian, pogi?
Okay lang ba… medyo maaga ako para sa interview ko malapit lang dito.
-Okay lang ba kung magka-kape lang ako? -Oo naman, kakagawa ko lang ng bago.
Dito na kita ilalagay.
Sa Vanguard ba interview mo?
Pa'no mo alam?
Kaunting lugar lang dito ang nagpapasuot ng amerikana sa interview.
'Di ko rin ito madalas isuot.
Dapat sinusuot mo. Maganda tingnan sa 'yo.
Magugustuhan ka nila.
Ang bait mo naman. Salamat.
'Di ako nagpapakitang-tao lang. Meron…
May kutob lang ako sa mga tao.
Makukuha mo ang trabahong 'to.
Judy, ito na kape mo.
Ire-refill ko lang 'tong mga creamer.
Mawalang-galang na, may inaantay ako.
Puwede ako lumipat kung gusto n'yo dito.
Ayos na kami, salamat.
Ako pala si Mark.
At tomboy naman ako, kaya…
Nabasa mo na ang menu?
May iba ako'ng iniisip. Sabihin mo na lang kung alin ang masarap.
Ayan na sila.
Pasensiya na. Sandali lang.
Sige lang.
Happy anniversary! Kumusta naman kayo ngayong araw ninyo?
-Pa'no mo naalala? -Taon-taon.
Ba't hindi? Kayo ang pinakapinagyayabang kong tagumpay.
Ang lungkot naman.
Siya nag-set up.
Ako nag-set up.
-Talaga? -Wow.
Mga regular dito…
Dalawa sa aking best customer.
Kinukutuban daw siya sa mga tao--
Kinukutuban lang ako sa mga tao. Kaya isang araw, pinagtabi ko sila…
Diyan sa upuan mo.
…at eto tayo ngayon, limang taon na'ng nakalipas.
Lima sa pinakamasayang taon ng buhay ko.
Ano ba.
-Congratulations. -Happy anniversary.
-Maraming salamat. -Salamat.
Ayos 'yon sa tingin mo?
E kung kinukutuban nga siya?
Sinubukan niya'ng i-set up tayo.
-Kumusta trabaho? -Mabuti naman. Abala.
May bagong pinapamunuang venture si Garry na mukhang magbubunga.
'Di ba, sweetheart?
Ikaw, Bette? Kumusta si Bernard?
-Kumusta pagsusulat mo? -Oo nga, kumusta ang nobela?
Ayos lang. Akala ko magkaka-oras na ako magsulat kasi magka-college na si Bernard,
pero masaya rin na nasa bahay siya…
Ano order 'nyo?
Gusto namin ng…
'Yung dati, sweetheart?
Dalawang spinach salad.
Eto na'ng order.
Oof. Tingnan mo nga 'yang burger na 'yan.
Ang disiplinado mo na kaya. Ayaw naman nating sirain ang macros mo.
Pero anniversary naman natin.
Tama ka. Nagdiriwang tayo.
Order ka ng kahit ano'ng gusto mo.
'Wag mo sabihin 'yan at baka mag-order ako ng double-decker.
Ano 'yong double-decker?
Doble ng lahat. Dobleng patty, dobleng bacon, keso, dobleng pritong itlog.
Diyos ko po.
Tingnan mo?
Kunin mo.
Kung iyon talaga ang gusto mo.
Salad ang akin.
Hanga ako sa disiplina mo.
Sa disiplina ninyo. Parating na ang mga spinach salad.
-Salamat. -Tumutulong sila sa mga tao.
Inaalipin nila ang mga tao. 'Yan ang gawain ng Big Pharma.
Malalaman mo 'yan pagkapasok mo.
Bakit mo naisip na makukuha ako?
Gusto ng Vanguard ang mga tulad mo.
Taga-Vanguard sila?
Iyon ang CEO.
Seryoso ba? Ano'ng pangalan nu'ng lalaki?
Pare, 'yung babae ang CEO.
-'Yung lalaki ang trophy husband. -Gusto mo ipakilala kita?
'Wag mo gawin.
Salamat, pero sa level ko,
mas mabuting malayo ako sa radar ng CEO hangga't maaari.
-Pero salamat talaga. -Pa'no tanghalian mo?
Spinach salad ang sa CEO.
Puwede mo gayahin pero may manok 'yung sa 'yo.
Sige, may oras pa ako. O-order ako.
Spinach salad may grilled chicken.
Inay ko po.
Pasensiya na talaga, sir. Anniversary kasi nila.
Oo, narinig ko. Ikaw nagpakilala sa kanila.
Oo nga.
At hindi ka talaga serbidora, tama ba, Bette?
Isa kang manunulat.
Ako ay serbidora na nagsusulat.
Kathang-isip? Hindi kathang-isip?
Lahat ng tauhan ko ay base sa mga tunay na tao,
pero kathang-isip siguro, dahil lahat ng kuwento ko'y masaya ang katapusan.
Dahil alam mo kung kailan hihinto.
Ano ibig mo sabihin?
Ang problema sa mga kuwento,
kung itutuloy-tuloy mo sila, lahat sila'y magtatapos sa kamatayan,
hindi ba?
Handa na 'ng order.
Ano'ng order mo, pogi?
Puwede ko ba itanong, sa tingin mo 'di naman talaga ako pogi, 'di ba?
Hindi, siyempre hindi.
Bakit mo ako tinawag na ganu'n? Bakit ka nagsinungaling?
Hindi ko alam…
Siguro gusto ko lang maging…
Gusto ko lang maramdaman mo na…
Gusto ko magustuhan mo 'ko.
Gusto kita.
Mas gusto ko itong ikaw na ganito, ano sa tingin mo?
'Di ba't nakakaginhawa na magsabi ng totoo sa wakas?
Gusto mo bang mabuhay sa mundong maaari natin sabihin ang totoo nating iniisip?
Gusto ko.
Sa atin magsisimula, Bette, sa iyo at sa akin. Babaguhin natin ang mundo.
Isang mas matapat na mundo.
Sinusuportahan lang kita.
Sa pagtawag sa 'kin na mataba… sa harap ni Bette?
'Di ko ginawa 'yon.
Sino'ng text nang text?
Shipping. Hinihingi ang distro list.
Eto na order.
Pinadala ko 'yon kay Spencer kagabi.
-Ite-text ko siya. -'Wag mo gawin 'yon.
Kapag ako ang tinanong ni Spencer at ikaw ang sumagot, ano labas nu'n?
Masyado mo pinapahalagahan ang iniisip ng iba.
Oo, dahil hindi ako ang boss.
'La akong awtoridad at 'di ako kapani-paniwala kapag nanggaganito ka.
Babaan mo'ng boses mo. Ngayon na.
Eto na. Isang spinach salad at isang double-decker.
'Di kami nag-order niyan. 'Di siya nag-order niyan.
Hindi nga, ano? Pasensiya na talaga.
-Ayos lang. -Hindi mo kakainin 'yan.
Iiwan ko ang bun.
-Bette, puwede mo bang-- -Puwede ko bang
kainin kung ano ang gusto ko kahit minsan lang?
Salamat, Bette.
Ilang bar signal mo?
'Di 'ata pumapasok mga text ko. Subukan kita i-text?
Nakakapasok. Ayaw ka lang niya pansinin.
Ano?
Apat na bar signal ko.
'Tangina mo, gago.
Judy?
Sumagot na si Donna?
Gusto mo maghintay nang kaunti pa?
Bigyan kita ng menu.
Ayos ka lang ba?
Sa tingin ko, hindi.
Eto na 'ng order.
Umalis siya,
mga hating-gabi na, at wala na 'kong narinig sa kanya mula n'un.
Hindi niya sinasagot mga tawag ko o text.
Sana ayos lang siya.
Talaga?
Hindi. 'Tangina sana naaksidente siya sa kotse niya,
para may dahilan man lang ba't 'di siya sumasagot.
Bakit siya umalis?
Nag-away kami.
Tungkol saan?
Minsan, nagseselos ako.
Sa tingin mo nangangaliwa siya?
Hindi, kahit kailan.
Kung gan'un, bakit ka nagagalit?
Hindi ko sinabing nagagalit ako.
Sabi ko, nagseselos ako.
Galit ka ngayon, bakit?
Dahil ayokong hinuhusgahan ako .
'Di kita hinuhusgahan.
Wala ditong humuhusga sa 'yo.
Lahat ng narito ay hinuhusgahan ako.
Ikaw, si Bette, si Marsh,
iniisip n'yo na mas sasaya ako kung papatol na lang ako sa lalaki.
Para kay Bette, hindi sapat si Donna para sa 'yo.
Sinabi niya 'yon?
Kay Marsh. Narinig ko siya.
Mali siya. Ako ang hindi pa sapat para kay Donna.
Sumama ang tiyan mo doon sa burger, 'no?
Nandito kayo.
Happy anniversary.
-Hi, Bette. -Kumusta naman kayo ngayong araw ninyo?
Handa na 'ng order.
Tama ba 'to?
'Di 'yan gusto niya?
Natutuwa ako pag tama ako tungkol sa panahon, pero hindi ngayon.
Ang mga bagyong nakita ko'y may kaakibat na malalakas na hangin at nayelong ulan,
na 'di kakaiba sa bahaging ito ng taon.
Ngunit mukhang nagmumula sila sa hilaga at hindi sa timog.
Kanino ka nagte-text?
Shipping. Hinihingi ang distro list.
Akin na 'yan.
Eto na.
Isang spinach salad at isang double-decker.
Marsh. Sinasaluduhan kita.
Bago kayo umalis, may binata rito na may interview sa Vanguard mamaya.
Siya si Mark.
Mark, halika. Ipapakilala kita sa mga kaibigan ko.
Si Kate at GArry Fletcher, ito is…
Kumusta. Ako si Mark Brewer.
Pasensiya na sa abala.
Wala iyon. Sabi ni Bette, may interview ka sa 'min mamaya.
Oo.
Dapat na rin akong umalis. Ayaw kong mahuli.
Huwag ka na umalis. Puwede natin gawin dito.
Kayo ang gagawa?
Oo.
Kate?
Maganda ang mga sinabi ni Bette tungkol sa 'yo.
Halika.
Upo ka.
'Di ka maniniwala, natulungan ko 'ata si Mark magka-trabaho sa Vanguard.
Marsh?
'Di puwedeng tingnan mo man lang ako?
Nasa trabaho tayo, Bette.
Eh kung…
pagkatapos ng trabaho?
Puwede ka pumunta ka sa bahay, magluluto ako ng hapunan.
Nandoon ba si Bernard?
Malamang.
Pero gusto ka ni Bernard. Nagsasalita siya kapag nandoon ka.
'Di siya nagsasalita 'pag ako lang.
At pagkatapos ng hapunan, aakyat na siya sa kuwarto niya at…
puwede kang pumunta sa kuwarto ko.
Hindi magandang idea 'yan.
Bakit?
Marsh…
Gusto ko.
Ayaw mo ba?
'Di mo ko gusto, Bette.
Nababagot ka lang at nangungulila at ako lang ang nasa paligid mo ngayon.
Bakit mo sinasabi 'yan?
Okay lang naman.
'Di rin ako interesado sa 'yo.
Eh, bakit…
Bakit ka punta nang punta sa bahay?
Dahil gusto kong kumakain kasama kayo ni Bernard.
At may iba naman na nagluluto.
Pagkatapos ng hapunan, kapag nakatulog ka na sa harap ng TV…
Gusto ko umaakyat sa kuwarto ng anak mo.
Gusto kong tinitira siya.
Ano?
Minsan hinahayaan ko siyang tirahin ako.
Bata lang siya.
21 na siya, Bette.
At alam niya ang ginagawa niya. 'La akong kaalam-alam nu'ng edad niya ako.
Makikiraan.
Bette?
Okay ka lang?
Ayos lang. Palabas na 'ko.
Magkuwento ka tungkol sa sarili mo.
Tatlong taon na mula nang nag-gradute ako.
Hindi, nasa CV mo na iyan. Magkuwento ka tungkol sa sarili mo.
Sa buhay mo. May… May asawa ka na ba? May mga anak?
May girlfriend?
Maraming taon pa bago may babaeng gugustuhin akong i-date.
Ba't mo nasabi 'yan?
Dahil ako ay…
walang trabaho,
nakatira sa isang pangit na apartment kasama ang lima pang ibang tao.
Nahihirapan na 'kong alagaan ang sarili ko, pa'no ang isa pa.
Hindi ba medyo sexist 'yan?
'Di lahat ng babae'y kailangan alagaan.
Puwedeng pakisabi 'yan sa nanay ko?
At lahat ng babaeng na-date ko.
Nang nakilala ko si Garry, nagbebenta siya ng membership sa gym.
Ngayon, VP na siya sa Vanguard.
Ang galing na magkasama kayo sa trabaho.
Puwede mo bang sabihin 'yan sa asawa ko?
Ang totoo, ayaw talaga ng mga lalaki na namamanduhan sila ng mga babae.
Sino ngayon ang sexist?
May mga lalaking gustong namamanduhan sila ng mga babae.
Ayos naman sa trabaho, alam mo na?
Abala.
Ang tagal ko na nga kayong hindi nakita.
May pinapasunod sa 'kin si Kate na diyeta,
'Di na singdalas ng dati ang gym ko dahil sa trabaho.
'Pag mamamatay ka na, 'di mo hihilingin na nag-gym ka ng marami .
Alam mo, totoo iyan.
Ano na, ikaw ba at si Bette…
Hindi.
Pero gusto ka niya.
Ngayon, hindi na.
Pasensiya, nasira ko tanghalian mo.
Hindi mo nasira tanghalian ko.
Si Kate ang sumira.
Nagpapa-audition na siya ng bagong ako.
Bata pa 'yan.
Ako rin dati.
Kaso sayang ang burger ko.
Gawan kita ng bago?
-Puwede ko ba kainin dito? -Oo naman.
-Pasensiya, pinag-antay kita. -Hindi, inaantay talaga kita.
Okay ka ba?
Si Marsh ba?
Kasi… nakikita ko minsan pa'no ka tumingin sa kanya, kaya--
Ano ba 'ng mali sa 'kin?
Wala. Kung nakipag-break siya sa 'yo, sa kanya may mali.
Hindi siya nakipag-break sa 'kin.
Mukhang 'di naman pala kami.
Shet. Pasensiya na.
Hindi. Mabuti na rin ito.
Maniwala ka.
Dapat na 'ko bumalik.
Talaga? Magiging ayos ka lang du'n sa loob kasama si Marsh?
Alam mo?
'Tangina ng Marsh na 'yan.
Dati, ang guwapo talaga niya.
Magandang lalaki pa rin naman siya.
Siguro dahil mas kilala ko na siya ngayon.
Diyos ko, ano ba nangyayari kapag nakilala mo na ang isang tao?
Kapag nakilala mo na si Garry…
Papatulan kahit sino… puwera ako.
Na ayos lang naman,
dahil hindi siya magaling.
Ikaw, magaling ka?
Kay Kate, lahat ng bagay ay tungkol sa pagko-kontrol.
Noong nakilala ko siya, wala ako ng kahit ano.
Binigay niya sa akin ang lahat, pero 'di dahil mahal niya ako. Hindi.
Para hindi ako umalis, para hindi mag-isa.
Para isipin ng mga tao na kaya siyang mahalin ng iba. Pero hindi.
Malamig siya.
Perpekto siya, at ako hindi.
Mahilig ako kumain, uminom, makipag-sex.
Hindi mahilig si Kate sa kahit ano du'n.
Ano na lang ginagawa mo?
Kapag kasama ko siya, mabuting bata ako.
Kapag hindi ko siya kasama…
medyo pilyo ako.
Gaano kapilyo?
Minsan gusto mo lang talaga magpa-chupa.
Alam mo 'yun?
Masuwerte si Donna sa 'yo.
Hindi ako sigurado d'yan.
Mukhang, nag-brek na kami kagabi.
Nalulungkot ako para sa 'yo.
Alam ko ayaw mo sa kanya.
Hindi totoo 'yan. Ayoko lang…
Ayaw ko lang siya para sa 'yo.
Ang dapat sa 'yo, isang taong 'di mo na kailangan alagaan parati.
Isang taong masayahin at mapagbiro na aalagaan ka.
Masayahin at mapagbiro… tulad mo?
Hindi.
Oo rin, ewan ko.
Isang taong nakikita… kung gaano ka katalino,
at gaano kaganda. At…
Bakit mo ginawa 'yon?
Ano'ng nangyayari ngayon?
Nakikita tayo ng asawa mo.
Wala na siya.
Wala na silang lahat.
Gusto mo bang nandito sila?
Kapag lahat ng bagay na dati nating ginagawa
Mga alaalang hindi madaling mabura
At ang mga bahid ng lipstick sa mukha mo ay nagpatunay sa akin
Nang nagkakilala tayo, ako'y bata pa at ika'y matanda na
Ngunit ako ang nag-anyaya sa iyo sa bahay nila.
At nang nasa loob ka na umasta kang parang bata.
At, parang ina, pagkaalis mo, ang nagawa ko lang ay umiyak
At ngayon ay parati na lang umuulan
Ang mga luha ko'y pumapatak na parang ulan
Ang mga mata ko'y naging kulay abo
Ako ay parating nasa ulan
Sa Vienna Zoo, dalawang giant panda ang nagtalik na matapos ang isang dekada.
Sabi sa ulat, ang mga panda na si Bao Lin at Pai Gao ay nagtalik na
matapos ang isang dekada ng pagsisikap ng mga nag-aalaga sa kanila sa zoo.
Hindi ko sila masisisi kung ayaw nilang magka-anak
dahil dalawa na lang sila sa natitirang dalawang libong panda na nabubuhay ngayon…
Pa'no kung si Donna 'yan?
'Di siya 'yan.
Ayaw na niya 'ko makita ulit.
Hindi mo alam 'yon.
Alam ko.
At hindi ko siya masisisi.
Bakit? Ano ba nangyari?
Sinuntok ko siya.
Kagabi nang nag-aaway kami…
Sinuntok ko siya sa mukha.
Pare… hinay-hinay lang.
-Akala mo sapat ka na para sa kanya? -Kalma.
-Tingnan natin ano meron ka. -Kalma lang.
Garry, bitawan mo siya.
'Di na masama.
Kaso 'di ka marunong lumaban.
Mahina ka. Nakakaawa ka.
Bagay na bagay ka sa kanya.
Diyos ko po!
Diyos ko, Garry!
Patawad.
Garry?
-Ano'ng ginawa mo? -Inatake niya 'ko.
-Nakita mo. -Garry?
-Nakita n'yo, sinasakal n'ya ako. -Tumawag kayo ng ambulansiya.
Hinding-hindi ako mananakit ng tao. Hinding-hindi. 'Di ako ganu'n.
…mga pag-atake, at mga walang-kabuluhang pagpatay
ang ilan sa karahasang nangyayari sa buong mundo.
Sa tingin ko, hindi ikaw.
Sa tingin ko, siya ang dahilan.
Mga aksidente, sakuna, buhol-buhol na trapiko,
nagbabanggaang mga tren, mga eroplanong bumabagsak.
Nag-isyu na ang gobernador ng state of emergency…
Sabi mo babaguhin mo ang mundo. Hindi ako naniwala sa 'yo.
May dumarating rin na balita ng mga pagsabog sa mga tubo ng gas
at malawakang pagkawala ng kuryente sa buong bansa.
Ang ginawa ko lang ay tanggalin ang mga kasinungalingan.
Kayo ang gumawa ng mga sumunod. Ginawa n'yo ang mga gusto ninyo.
Hindi ko ginusto ito.
Hindi mo ginustong makita,
o mahawakan, o mahalin?
Hindi ko ginustong pumatay ng kahit sino.
Oo, ginusto mo. Kung hindi, hindi mo magagawa 'yon.
-Ginusto rin siyang patayin ni Kate. -'Di ko ginusto 'yon.
Hindi mo na kailangan magpanggap pa.
Makukuha n'yo na ang gusto n'yo.
Ibaba n'yo ang mga kutsilyo.
Ibaba ninyo ang mga kutsilyo.
Binigyan ko kayo ng mundo
na maari kayong magpakatotoo at 'di na magdudusa pa,
pero mukhang gusto ninyo ang pagdurusa nin. yo.
At kung iyan ang katotohanan ninyo,
baka ang pagdurusa ninyo ang magpapalaya sa inyo.
Ang katotohanan ay apoy na naglilinis…
sinusunog palayo ang mga kasinungalingang sinabi natin sa isa't isa…
at ang mga kasinungalingang sinabi natin sa ating mga sarili.
Para ang pag-ibig at pagkamuhi,
kasiyahan at kalungkutan…
ay lahatang maipahayag…
ng walang kahihiyan.
Kung saan walang mabuti o masama…
mayroon lang na katotohanan.
Ayon sa balita, isang semitruck na may kargang potassium hydroxide,
na inulat ni Terri,
ay sinilaban sa gitna ng I-95
matapos sapilitang pasukin ng isang grupo ang barikada ng mga pulis,
sinilaban nila ito.
Ang pagsabog ang pinagmulan ng mga sumunod apoy
na tumupok ng ilang kotse at trak,
isa na rito ang tanker na naglalaman ng gasolina.
Ang I-95 ngayon ay isang impiyerno,
at ang malakas na hangi'y nagkakalat ng mainit na abo sa mga kalapit na bayan.
Paano ito naging mas mabuting mundo?
Tinitingnan mo pa rin ito gamit ang mga mata mo.
Kailangan mong pumikit.
Tanggapin ang kadiliman.
Nakikita ko ang mangyayari.
Sabihin mo.
Sabihin mo kung ano ang mangyayari sa 'kin.
Galing ka sa alikabok.
Lumalakad ka sa alikabok. Babalik ka sa alikabok.
Iyan ang mangyayari sa lahat. Sabihin n'yo ang sa 'kin lang.
Wala ka nang kinabukasan, John Dee.
Ito'y puno ng mga pader at mga guwardiya at ng maasim na amoy ng kabaliwan.
At ang pisi ng buhay mo ay mapuputol na, anak ng iyong ina.
Hindi. Tingnan n'yo muli. Sabihin ninyo ang kinabukasan ko.
Ninakaw mo ang ilan sa kapangyarihan ni Dream.
Kukunin mo ang lahat-lahat nito.
Dudurugin mo ang buhay ng Dream Lord sa iyong mga kamay.
Kumusta.
Ako si John.
Buti na lang nandito ka. Nawalan na ng kuryente.
Kaya wala nang TV, at wala na ring natitirang makausap.
Ano sa tingin mo ang ginagawa mo?
Nililigtas ang mundo mula sa mga kasinungalingan nito.
Hindi ginawa ang ruby para sa ganyan.
Ikaw ang Sandman.
Tama ang ina ko. Sabi niya darating ka para kunin ito.
Dapat mo nang ibalik sa akin para maayos ko ang mga pinsalang ginawa mo.
'Di ko ibibigay. Akin ito.
Sinasaktan ka nito, John, at ang mundo mo.
Pinapakita nito ang katotohanan.
-Ito ang katotohanan ng sangkatauhan. -Hindi. Mali ka.
Ito ang katotohanan ng sangkatauhan.
-Kumusta trabaho? -Mabuti naman. Abala.
Nagsisinungling sila sa mga sarili nila.
May bagong pinapamunuang venture si Garry na mukhang magbubunga.
Kasinungalingan lahat.
Hindi kasinungalingan, John. Mga pangarap.
'Di ba, sweetheart?
Pangarap ni Kate na tumakas sa isang lugar na walang makakahanap sa kanya.
Ikaw, Bette?
Pangarap ni Garry na patunayang mali ang ama niya tungkol sa kanya.
Kumusta si Bernard? Kumusta ang pagsusulat mo?
Oo nga, kumusta ang nobela?
Ayos lang.
Pangarap ni Bette na gumawa ng bagay na magiging mahalaga sa mga tao.
Ang mga pangarap nila ang inspirasyon nila.
Akala ko magkaka-oras na ako pag nag-college si Bernard,
pero masaya rin na nasa bahay siya…
Ang mga pangarap nila ang tumutulong sa kanila mabuhay.
Pero kung nanakawin mo sa kanila ang mga pangarap nila,
kapag inalis mo ang kanilang pag-asa,
'pag nangyari iyon…
oo, ito ang katotohanan ng sangkatauhan.
Sinasaktan ka ng ruby, John.
Masyadong malaking bahagi ng kapangyarihan ko ang nilalaman niyan.
Kumuha pa ng mas marami nang sinubok ko gamitin.
Kung gamitin ko ito para nakawin ang natitira mong kapangyarihan,
ako na ang magiging Hari ng mga Panaginip.
Kung nanakawan mo ang Dream Lord ng kapangyarihan niya,
gagawin mo ito sa kanyang lupain.
Sa panaginip.
Maligayang pagbabalik, Johnny.
'Wag ka ngang parang sanggol, Johnny.
Matulog ka na, Johnny.
-Maawa ka na. -Mama?
Johnny, kailangan mo na matulog.
Tama ang ama mo. Dapat pinalaglag na lang kita.
Panaginip ito!
Panaginip ito.
Ito ba ang iyong palasyo… Dream Lord?
Ito ba ang iyong trono… Hari ng mga Kasinungalingan?
Akin na ito ngayon!
Nanonood ka ba?
Nakikita mo ba ako?
Gamit ang sarili mong kapangyarihan para sunugin ang mga kasinungalingan mo?
Dapat kang huminto.
'Di pa huli para maligtas mo ang iyong sarili.
Akala mo ako 'ng may kailangan ng pagliligtas?
Ninakaw ng ama mo ang ruby mula sa 'kin at sinumpa ka kasama nito.
Baka ang ibig mo sabihin ay biniyayaan niya ako nito.
Ang paghahari mo
ay nagtapos nang mahuli ka ng ama ko.
Ang kaharian mo
ay nararapat kong mana.
Ang kapangyarihan mo ay nananahan sa loob ko.
Ano ang pakiramdam na hawak ko ang buhay mo sa aking kamay?
Sinasaktan mo ang mga nananaginip.
Oras na para gumising sila!
Ang buhay mo at mga kasinungalingan ay magtatapos ngayon.
Nagawa ko.
Napatay ko siya.
Nanalo ako.
Salamat, John.
Pero pinatay na kita.
Winasak mo ang ruby at pinakawalan ang kapangyarihan sa loob nito.
Hindi ko naisip 'yon.
Nakalimutan ko na kung gaano kalaking bahagi ng sarili kong nilagay ko sa hiyas.
Papatayin mo ba ako?
Puwede.
Baka gawin ko.
Ngunit ang bato ng panaginip ay hindi ginawa para sa mga mortal.
At hindi mo naman kasalanan kung paano ito napunta sa iyo.
Kaya, hindi, John. Hindi kita papatayin.
Matulog ka ng mahimbing, John.
Lahat ng pinsalang ginawa ng ruby, kaya mo bang itama?
Hindi ang ruby ang may gawa nito.
Ginamit lang iyon ni John para ipakita ang mga sugat na nakatago
ngunit 'di kailanman naghilom.
Bukas, magsisimula ang muling magtatayo.
Sa lupaing ito at sa aking lupain.
Ngunit sa gabing ito…
matutulog ang sangkatauhan nang mapayapa.
Pinapanood kita…
kuya.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Miray Lozada-Balanza