ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6: Ο ΗΧΟΣ ΤΩΝ ΦΤΕΡΩΝ ΤΗΣ
Τον νου σου!
Συγγνώμη, φίλε. Ωραίο πιάσιμο, πάντως.
Σ' ευχαριστώ.
Φράνκλιν.
Έλα, Φράνκλιν. Τι χασομεράς;
Τι κάνεις;
Ταΐζω τα περιστέρια.
"Αν το παρακάνεις, ξέρεις τι έχεις;
Χοντρά περιστέρια".
Από το Μαίρη Πόπινς. Το έχεις δει;
Όχι.
Εντάξει, τι συμβαίνει;
Τι εννοείς;
Καταλαβαίνω ότι κάτι δεν πάει καλά. Κοίτα τι κάνεις.
Κάθεσαι εδώ, κατηφής, και ταΐζεις τα περιστέρια.
Δεν το συνηθίζεις.
Όχι. Μάλλον δεν το συνηθίζω.
Δεν ξέρω τι συμβαίνει, μα…
Έχεις δίκιο.
Κάτι δεν πάει καλά.
Όταν με αιχμαλώτισαν, μόνο μία σκέψη είχα.
Να εκδικηθώ.
Δεν ήταν όσο ικανοποιητικό περίμενα.
Στο μεταξύ, το βασίλειό μου κατέρρευσε.
Τα εργαλεία μου κλάπηκαν και διασκορπίστηκαν.
Έτσι, ξεκίνησα ένα ταξίδι για να τα βρω.
Και τα βρήκα.
Είμαι πιο ισχυρός απ' όσο εδώ και αιώνες.
Κι όμως…
Κάθεσαι και ταΐζεις περιστέρια.
Βλέπεις, μέχρι τότε,
είχα μια αληθινή επιδίωξη.
Έναν σκοπό πέρα από το καθήκον μου, και, ξαφνικά, ολοκληρώθηκε και…
ένιωσα απογοητευμένος.
Αποκαρδιωμένος.
Κενός.
Βγάζει νόημα;
Ήμουν σίγουρος ότι θα ένιωθα καλά μόλις τα ανακτούσα όλα.
Από κάποιες απόψεις, νιώθω χειρότερα από πριν.
Νιώθω σαν…
Τίποτα.
Ορίστε.
Εσύ ρώτησες.
Μπορούσες να με καλέσεις.
Δεν ήθελα να σε ανησυχήσω.
Δεν το πιστεύω.
Θα σου πω κάτι, Όνειρο.
Και θα το πω μόνο μία φορά, γι' αυτό δώσε προσοχή.
Είσαι πραγματικά η πιο ανόητη,
η πιο εγωκεντρική, η πιο θλιβερή ανθρωπομορφική προσωποποίηση
σ' αυτήν και κάθε άλλη διάσταση.
Λυπάσαι τον εαυτό σου επειδή τελείωσε το παιχνιδάκι σου
και δεν έχεις τα κότσια να βγεις και να βρεις ένα νέο.
Σαν την Επιθυμία είσαι.
Όχι, χειρότερος.
Δεν διανοήθηκες ποτέ ότι θα ανησυχούσα για σένα;
-Δεν σκέφτηκα ότι… -Ακριβώς.
Δεν σκέφτηκες.
Τον νου σου!
Είσαι καλή σαν τον… φίλο σου εκεί.
Αδελφός μου είναι. Και είναι ανόητος.
Απλώς ταΐζω τα πουλιά.
Άκου, δεν μπορώ να μείνω εδώ όλη μέρα. Έχω δουλειά.
Έλα μαζί μου αν θέλεις, ή κάτσε εδώ να μιζεριάζεις.
Θα έρθω μαζί σου, υποθέτω.
Μη μου κάνεις χάρη.
Με συγχωρείς, πριν φύγεις, θα μπορούσα να σε ξαναδώ;
Ασφαλώς, Φράνκλιν. Θα με ξαναδείς.
Σοβαρά;
Σύντομα.
Εντάξει, ωραία.
Ναι, να γράψω το τηλέφωνό σου και…
Μισό, πώς ήξερες το…
Έλα, Φράνκλιν! Θα παίξεις ή όχι;
Κοίτα!
Μιαμ!
Δύο, παρακαλώ.
Εγώ δεν θέλω, ευχαριστώ.
Κάνουν καλό.
-Δεν πεινάω. -Για αργότερα.
Μόνο ένα. Ευχαριστώ.
-Ορίστε. Είναι δώρο. -Ευχαριστώ.
Σ' ευχαριστώ.
Τι ευγενικό.
Νοστιμότατο είναι.
Τι;
Τα πας καλά μαζί τους.
Με τα μήλα;
Με τους ανθρώπους.
Θες λίγο;
Όχι, ευχαριστώ.
Είδες κανέναν από τους άλλους αφότου γύρισες;
Εσύ;
Είχαμε ένα οικογενειακό δείπνο όταν έλειπες.
Τα δίδυμα είχαν κέφια.
Τουλάχιστον η Επιθυμία.
Μ' εμένα απόντα, είμαι σίγουρος.
Δεν ξέρω.
Στην Επιθυμία έλειψε ο συνηθισμένος αντίπαλος
στο τραπέζι.
Νέα από τον άσωτο;
Όχι.
Ακόμα αγνοείται.
Μας λείψατε κι οι δυο.
"Πώς είσαι αδελφή;
Πώς τα περνάς;"
Καλά είμαι, Όνειρο. Ευχαριστώ.
Πώς είσαι, αδελφή μου;
Πώς τα περνάς;
Ανησυχώ για τον αδελφό μου.
Κι απολαμβάνω το μήλο.
Το ακούς;
Το ξέρω αυτό το κομμάτι.
Διακόσια χρόνια έχω να το ακούσω.
Έλα.
Όχι. Μη σταματάς, σε παρακαλώ.
Συγγνώμη για τον θόρυβο.
Όχι θόρυβος. Σούμπερτ είναι.
Συνέχισε.
Δεν μπορώ. Δεν το ολοκλήρωσε ποτέ.
Μόνο ένα απόσπασμα σώζεται.
Με συγχωρείς, είμαι ο Χάρι.
Ξέρω ποιος είσαι, Χάρι.
Ξέρεις ποια είμαι εγώ;
Όχι. Όχι ακόμα. Σε παρακαλώ.
Είναι ώρα.
Μπορώ απλώς…
Πρέπει να πω κάτι. Αν επιτρέπεται.
Ασφαλώς.
Άκου Ισραήλ: Ο Κύριος είναι ο Θεός μας. Ο Κύριος είναι Ένας.
Χαίρομαι που είπα το Σεμά.
Ο μπαμπάς μου έλεγε πάντα ότι σου εγγυάται μια θέση στον Παράδεισο.
Αν πιστεύεις στον Παράδεισο.
Φαίνομαι τόσο γέρος.
Τόσο κενός.
Λοιπόν, πέθανα.
Και τώρα τι;
Τώρα θα μάθεις, Χάρι.
Είσαι έτοιμος;
Γλυκός μού φάνηκε. Εσένα;
Γλυκός; Δεν ξέρω.
Ίσως.
Αδελφή μου…
Ναι;
Όταν αιχμαλωτίστηκα, δεν ήθελαν εμένα.
Εσένα ήθελαν.
Ναι, το ξέρω.
Τι κάνεις;
Βγάζω τα παπούτσια μου.
Βγάλε κι εσύ τα δικά σου.
Είναι ωραίο ν' αγγίζεις τη Γη με γυμνά πόδια.
Σε γειώνει.
Έλα. Δεν θέλω να χάσω τον επόμενο.
Γεια σου, Σαμ.
Γεια. Συγγνώμη, γνωριζόμαστε;
Όχι.
Όχι, όχι.
Να μιλήσω στη γυναίκα μου μισό λεπτό.
Σαμ…
Δεν καταλαβαίνεις.
Έχω στο κινητό τις πληροφορίες της πτήσης μας.
Να της δώσω τον κωδικό.
Λυπάμαι, Σαμ.
Μα κάνουμε ταξίδι του μέλιτος.
Ο χρόνος σου έληξε.
Σαμ;
Έλα, γλυκέ μου.
Σαμ!
Σαμ… Σαμ!
Πώς το κάνεις;
-Ποιο; -Αυτό.
Το να είσαι εκεί, για όλους τους.
Έχω μια δουλειά. Και την κάνω.
Όταν υπήρξε το πρώτο έμβιο ον, ήμουν εκεί.
Όταν πεθάνει το τελευταίο έμβιο ον, θα σηκώσω τις καρέκλες,
θα σβήσω τα φώτα και…
θα κλειδώσω το σύμπαν φεύγοντας.
Και δεν είμαι εκεί για όλους.
Υπάρχουν εξαιρέσεις.
Η Τρελή Χέτι.
Και το υπό εξέλιξη πείραμά σου.
Πώς τα πάει μετά από τόσον καιρό;
Ποιος; Ο Χομπ Γκάντλινγκ;
Δεν ξέρω. Αναγκάστηκα να χάσω το τελευταίο ραντεβού.
Σίγουρα θα χαρεί να σε δει.
Εμένα δεν χαίρονται όταν βλέπουν.
Δεν σε πειράζει;
Πίστευα ότι έχω την πιο δύσκολη δουλειά στην οικογένεια.
Αλήθεια;
Φοβούνται τους Ανήλιαγους,
αλλά εισέρχονται άφοβα στο βασίλειό σου κάθε βράδυ.
Παρότι είμαι πολύ πιο τρομακτικός από σένα.
Ήταν καλά στην αρχή.
Ο θάνατος και η ζωή ήταν νέα πράγματα,
κι ο κόσμος τα βίωνε με τον ενθουσιασμό που έχει πάντα για κάτι νέο.
Και μετά από λίγο, έγινε πιο δύσκολο.
Αλλά συνέχισες.
Σκέφτηκα να τα παρατήσω.
Να αποσυρθώ.
Ήταν πριν από πολύ καιρό, πολύ πριν απ' αυτόν τον κόσμο.
Άρχισε να με επηρεάζει πολύ.
Έγινα σκληρή και εύθραυστη μέσα μου.
Οι άνθρωποι χαίρονται που γεννήθηκαν, λες κι είναι κάτι που έκαναν οι ίδιοι.
Αλλά αναστατώνονται, πληγώνονται και συνταράζονται όταν πεθαίνουν.
Όμως, εν τέλει, διαπίστωσα ότι το μόνο που χρειάζονται
είναι μια καλή κουβέντα κι ένα φιλικό πρόσωπο.
Όπως στο ξεκίνημά τους.
Γεια σου.
Γεια σου, μικρό κοριτσάκι.
Πεινάς;
Η μαμά θα φέρει το μπιμπερό.
Ναι. Δυστυχώς.
Αυτό ήταν όλο, μικρούλα.
Μόνο τόσο είχες.
Εντάξει, γλυκιά μου. Ώρα για μαμ.
Ας φύγουμε.
Θα φάμε λίγο
και μετά έναν υπνάκο ακόμα, για τη μαμά.
Και μετά στο πάρκο;
Αγάπη μου;
Άρχισα να αναρωτιέμαι για την ανθρωπότητα.
Η συμπεριφορά τους για το δώρο σου είναι πολύ παράξενη.
ΚΛΙΝΙΚΗ ΝΑΓΚΛΕΡ ΕΤΟΣ ΙΔΡΥΣΗΣ 1909
Γιατί φοβούνται τους Ανήλιαγους Τόπους;
Ο θάνατος είναι τόσο φυσικός όσο η γέννηση.
Μπορεί να μην είναι έτοιμοι για το δώρο μου.
Αλλά το παίρνουν.
Υπό οποιεσδήποτε συνθήκες.
Στο τέλος, είμαστε όλοι μόνοι μας.
Οι Ανήλιαγοι Τόποι είναι πολύ μακριά και το ταξίδι δύσκολο.
Οι περισσότεροι θα χαρούμε να έχουμε για συντροφιά έναν φίλο.
Είναι παράξενο όταν το θυμάμαι τώρα.
Πίστευα ότι έπρεπε να το κάνω μόνη μου.
Μα αυτό κάνεις.
Όχι.
Στο τέλος, είμαι εκεί μαζί τους.
Τους κρατώ το χέρι κι αυτοί το δικό μου.
Δεν είμαι μόνη όταν κάνω τη δουλειά μου.
Ούτε κι εσύ.
Σκέψου το.
Είναι ο μόνος λόγος που υπάρχουμε καν,
εσύ κι εγώ, η Επιθυμία κι η Απελπισία,
όλη η οικογένεια.
Για να τους υπηρετούμε.
Όχι για επιδιώξεις ή για να βρίσκουμε σκοπούς πέρα απ' το καθήκον μας.
Ο σκοπός μας είναι το καθήκον μας.
Είμαστε εδώ γι' αυτούς.
Από τότε που το κατάλαβα,
συνειδητοποίησα ότι τους χρειάζομαι όσο εκείνοι εμένα.
Είδα πολλά ωραία πράγματα,
ανθρώπους, κόσμους.
Έμαθα πάρα πολλά.
Πολλοί δεν έχουν μια δουλειά που αγαπούν, σωστά;
Οπότε, νομίζω ότι είμαι πολύ τυχερή.
Άκου, πρέπει να επιστρέψω σύντομα.
Μου δίδαξες κάτι που είχα ξεχάσει.
Σ' ευχαριστώ, αδελφή μου.
Γι' αυτό είναι η οικογένεια, μικρέ αδελφέ.
Σ' εμένα, φίλε! Εδώ!
Ένα τελευταίο ραντεβού, και φεύγω.
Κι εγώ έχω αργήσει σε ραντεβού.
Δώσ' του χαιρετίσματα.
Φράνκλιν!
Πρέπει να φύγω.
Το είδες αυτό;
Παραλίγο να με χτυπήσει αμάξι.
Παραλίγο;
Ναι.
Έλα, μαζί μου, Φράνκλιν. Θα σου δείξω κάτι.
Εντάξει.
Τα λέμε, Όνειρο.
Μη χάνεσαι, εντάξει;
Έλα, λοιπόν.
Τι περιμένεις;
Πολύ καλά.
Αλλά δεν βλέπω σε τι θα εξυπηρετήσει αυτό.
Εγώ βγαίνω και τους συναντώ.
Θα ήταν καλό για σένα να τους βλέπεις υπό τους δικούς τους όρους,
όχι τους δικούς σου.
Κύριε, δύο μπίρες για μένα και τον αδελφό μου, παρακαλώ.
Ασφαλώς, κυρία.
Ευχαριστώ. Ορίστε.
Απαίσια είναι.
Ο τρίτος κεφαλικός φόρος του βασιλιά σε τρία χρόνια.
Τι άλλο μπορούσαμε να κάνουμε;
Όταν σκοτώθηκαν ο Πολ κι ο Τάιλερ,
το πνεύμα της εργατικής τάξης πέθανε.
Έχουμε πόλεμο, λοιμό και δύο καταραμένους πάπες να τσακώνονται.
Έρχεται η συντέλεια, να το θυμάσαι.
Με επισκέφθηκαν εκπρόσωποι της Νεραϊδοχώρας.
Σκέφτονται να εγκαταλείψουν αυτήν τη διάσταση.
Όνειρο. Άκου τον κόσμο.
Πιες το ποτό σου.
Να επαναφέρουμε νόμο και τάξη.
Να αναλάβουμε δράση κατά των ληστών.
…σκύβει στον φούρνο.
Βάζει το χέρι κάτω απ' το φόρεμά της.
Κι αυτή λέει "Πάλι κουνέλια κυνηγάς, καλόγερε;"
Πιρς Πλάουμαν.
Αυτό θέλει ο κόσμος, Τζέφρι, όχι βρόμικες ιστορίες με ρίμα για προσκυνητές.
Έντμουντ, μ' αρέσουν οι ρίμες.
Κι οι ιστορίες τα βράδια σε ταβέρνες.
Άκου, έχω δει τον θάνατο.
Η πανώλη πήρε το μισό χωριό μου.
Πολέμησα στη Βουργουνδία.
Συνεπώς, ξέρω τι είναι ο θάνατος. Ο θάνατος είναι…
ηλιθιότητα.
Είσαι ανόητος, Χομπ.
Κανείς δεν πρέπει να πεθαίνει.
Οι άνθρωποι πεθαίνουν, επειδή το κάνουν όλοι.
Ακολουθείτε το παράδειγμά τους.
Αλλά όχι εγώ.
Το πήρα απόφαση.
Δεν θα πεθάνω.
Χομπ, ο θάνατος έρχεται για όλους.
Ίσως εγώ σταθώ τυχερός. Για όλα υπάρχει πρώτη φορά.
Υπάρχουν τόσα να κάνω, τόσα να δω.
Γυναίκες να καβαλήσω, μπίρα να πιω, άνθρωποι να πιούμε μαζί.
Γιατί ένα σκεπτόμενο πλάσμα να λαχταρά μια τέτοια αιωνιότητα;
Μπορείς να το μάθεις.
Πώς;
Θα ικανοποιήσω την επιθυμία του.
Κάν' το, και θα εκλιπαρεί για θάνατο μέσα σ' έναν αιώνα, σε διαβεβαιώνω.
Θα είναι πολύ ενδιαφέρον.
Τι θα κάνεις με τόση ζωή;
Σίγουρα θα βρω καλύτερους φίλους από σας.
Θα του το πεις εσύ ή εγώ;
Εγώ.
Πολύ καλά, μικρέ αδελφέ.
Πολύ καλά.
Σε άκουσα να λες ότι δεν προτίθεσαι να πεθάνεις ποτέ;
Ναι. Ναι, σωστά.
Τότε, να μου πεις πώς είναι.
Ας συναντηθούμε ξανά εδώ, Ρόμπερτ Γκάντλινγκ,
στην ταβέρνα Το Λευκό Άλογο σε εκατό χρόνια.
Γίνομαι πάπας Ουρβανός σε τόσα.
Μη δίνεις σημασία.
Σε εκατό χρόνια, σαν σήμερα;
Θα σε ξαναδώ το 1489, λοιπόν.
Ποιος ήταν αυτός, Χομπ;
Δεν έχω ιδέα.
Αλλά θα τον ρωτήσω σε εκατό χρόνια.
Πώς ήξερες ότι θα ζω ακόμα;
Ποιος είσαι;
Μάγος; Άγιος;
Δαίμονας;
Έκανα συμφωνία με τον Διάβολο;
Όχι.
Τότε, γιατί δεν έχω πεθάνει εδώ και καιρό;
Κάποιο κόλπο είναι;
Δεν είναι κόλπο.
Αλλά γιατί;
Ποιος είσαι;
Γιατί είσαι εδώ;
Επειδή ενδιαφέρομαι.
Για μένα;
Για την εμπειρία σου.
-Τι πρέπει να κάνω; -Τίποτα.
Ζήσε τη ζωή σου όπως θες.
Και κάθε εκατό χρόνια, σαν σήμερα, θα συναντιόμαστε.
Επειδή θες να μάθεις πώς είναι.
Καλά. Θα σου πω πώς είναι.
Είναι τέλεια, γαμώτο.
Όλα αλλάζουν.
Με ποιον τρόπο;
Καμινάδες.
Δεν δακρύζουν τα μάτια σου από τον καπνό συνεχώς.
Και τώρα έχουμε μικρά μαντηλάκια για τη μύτη μας.
Παλιά, σκουπιζόμασταν στο μανίκι.
Και τράπουλες.
Τι άλλο θα σκεφτείτε;
Ελπίζω κάτι κατά των ψύλλων.
Όμως, τι έκανες εσύ τα τελευταία εκατό χρόνια;
Ό,τι και πριν. Μισθοφόρος, κυρίως.
Μερικές ληστείες, αν δεν έβρισκα πόλεμο.
Μα τώρα άρχισα να ασχολούμαι με μια νέα τέχνη.
Λέγεται τυπογραφία.
Δεν χρειάζεσαι συντεχνία ακόμα.
Δεν έχει πολλή ζήτηση κι είναι δύσκολη δουλειά,
αλλά είναι προτιμότερο απ' το να σαπίζεις στο χώμα.
Ώστε θες ακόμα να ζεις;
Ναι.
Σε εκατό χρόνια;
Ναι.
Δεν μου είπες ποιος είσαι.
Κιτ, η κεντρική ιδέα σου είναι η εξής: για την τέχνη και τα όνειρά σου,
μπορείς να κάνεις συμφωνία με πολύ σκοτεινές δυνάμεις.
Έτσι είναι.
Φίλε μου!
Κάθισε.
Έχω δυο μπουκάλια καλό κρασί για μας.
Τα άρχισα ήδη.
Γεια σου, Χομπ.
"Χομπ";
Μα την πίστη, με πας αρκετά χρόνια πίσω.
Λέγομαι Σερ Ρόμπερτ Γκάντλεν τώρα, παλιέ μου άγνωστε.
Ώστε είχες καλοτυχία.
Οι θεοί μού χαμογέλασαν, όπως και σε όλη την Αγγλία,
όπου κανείς δεν είναι σκλάβος ή δούλος.
Πιτάκι ελαφιού;
Όχι; Είναι νόστιμα.
Για να σκεφτώ.
Όταν ειδωθήκαμε, δούλευα με τον Μπίλι Κάξτον.
Επένδυσα τον χρυσό που έβγαλα στα ναυπηγεία του Χένρι Τούντορ.
Έβγαλα λίγο χρήμα.
Πήγα βόρεια για δυο χρόνια, γύρισα ως ο γιος μου.
Το 'κανα δύο φορές.
Κορίτσι, κρασί.
Όταν ο Ερρίκος κατέλαβε τα μοναστήρια, αγόρασα κτήματα,
και δωρίζοντας αρκετό χρυσό στο Στέμμα, απέκτησα…
τον τίτλο του ιππότη.
Και όχι μόνο. Δες.
Η όμορφη Έλενορ κι ο μικρός Ρόμπιν μου.
Ο πρώτος μου γιος που γεννήθηκε τα τελευταία 200 χρόνια, απ' όσο ξέρω.
Είναι παράξενο.
Παλιά, έτσι φανταζόμουν τον Παράδεισο.
Δεν κινδυνεύεις στους δρόμους. Υπάρχει αρκετό φαγητό, καλό κρασί.
Η ζωή έχει τόσο πλούτο.
Ανάθεμα! Μακάρι να μπορούσα να γράφω σαν εσένα.
Στον Φάουστ, όταν έγραψες "Στον Θεό; Δεν σε αγαπάει".
Γουίλ, κάτσε κάτω.
"Ο Θεός που υπηρετείς είναι οι ίδιες σου οι ορέξεις,
όπου εδρεύει η αγάπη για τον Βελζεβούλ".
"Γι' αυτόν, θα φτιάξω έναν βωμό στην εκκλησία
και θα προσφέρω χλιαρό αίμα νεογνών".
Εύγε!
Θα έδινα τα πάντα για το χάρισμά σου.
Να δίνω στους ανθρώπους όνειρα που θα ζουν μετά τον θάνατό μου.
Θα παζάρευα, όπως ο Φάουστ σου, για αυτήν την ευλογία.
Ποιος είναι αυτός;
Ο Γουίλ Σάξμπερντ. Κάνει λίγη υποκριτική. Έγραψε ένα θεατρικό.
Είναι καλός;
Όχι, άθλιος είναι.
Αυτός δίπλα του, όμως, με το σπασμένο πόδι,
είναι καλός θεατρικός συγγραφέας.
Τέλος πάντων, κράτησα το καλύτερο για το τέλος.
Η βασίλισσα κοιμήθηκε στο σπίτι μου φέτος το καλοκαίρι.
Μου κόστισε πολύ.
Είσαι ο Γουίλ Σάξμπερντ;
Μάλιστα, κύριε. Έχουμε γνωριστεί;
Ναι. Αλλά οι άνθρωποι ξεχνούν στον ξύπνιο.
Σε άκουσα, Γουίλ.
Θες να γράφεις έξοχα θεατρικά;
Να δημιουργείς νέα όνειρα που ερεθίζουν τα μυαλά;
Αυτό επιθυμείς;
Ναι.
Τότε, ας μιλήσουμε.
Κύριε, θέλετε ακόμα το αρνάκι;
Ναι. Φέρε το αρνάκι.
Έχω πολλά για να ζω.
Και μόνο πιο ψηλά να πάω.
Μην αποδίδεις εύκολα λοιμούς, πυρκαγιές, πλημμύρες
στην κρίση του Κυρίου για τις αμαρτίες μας.
Βγάζουν πιο πολλά από το επίδομα απ' όσα από εργασία.
Δεν θα το πρότεινα.
Σίγουρα δεν μπορώ να εξυπηρετήσω;
Όχι, ευχαριστώ. Περιμένω…
Μη μ' αγγίζεις!
Βλακόμουτρο. Χάσου από δω!
Γύρνα στους υπονόμους με την υπόλοιπη λέρα.
Άφησέ τον. Είναι προσκεκλημένος μου.
Ήξερα ότι θα ήσουν εδώ.
Ξέρεις πόσο μπορεί να πεινάσει κάποιος;
Αν δεν πεθαίνει, αλλά δεν τρώει;
Τα έχασα όλα.
Τη γη μου. Τον χρυσό μου.
Την Έλενόρ μου.
Πέθανε πάνω στη γέννα.
Και το μωρό.
Ο γιος μου, ο Ρόμπιν, σκοτώθηκε σε έναν καβγά σε ταβέρνα στα 20 του.
Έπαψα να πολυβγαίνω μετά.
Πήγαν να με πνίξουν για μαγεία.
Ζούσα εκεί 40 χρόνια, υπερβολικά σίγουρος.
Κατάφερα να το σκάσω, μετά βίας.
Μετά χειροτέρεψαν όλα.
Και συνέχισαν να χειροτερεύουν.
Μίσησα κάθε καταραμένο δευτερόλεπτο από τα τελευταία 80 χρόνια. Όλα.
Το ξέρεις;
Ακόμα θέλεις να ζεις;
Είσαι τρελός;
Ο θάνατος είναι για κορόιδα. Έχω πολλά για να ζήσω.
Παραγγέλνουμε τώρα; Γιατί θα φάω το τραπέζι.
ΤΑΒΕΡΝΑ ΤΟ ΛΕΥΚΟ ΑΛΟΓΟ 7 ΙΟΥΝΙΟΥ 1689
Άκουσα κάτι αστείο τις προάλλες.
Ένας τύπος μού είπε
"Αν οι Γάλλοι ευγενείς έπαιζαν κρίκετ με τον λαό
όπως εμείς, δεν θα είχαν αυτά τα προβλήματα".
Πρώτα οι αποικίες, τώρα η Γαλλία.
Η επόμενη επανάσταση θα γίνει εδώ.
Αποταμιεύω χρήματα σε όλον τον κόσμο.
Με το πρώτο σημάδι μπελά, φεύγω αμέσως.
Στο μεταξύ…
ασχολούμαι με τη ναυτιλία.
Υπάρχει ένα νέο σύστημα. Μεταφέρουν αγγλικά βαμβακερά είδη στην Αφρική,
φορτώνουν νέγρους, στριμωγμένους σαν σαρδέλες,
τους πάνε στην απέναντι όχθη του Ατλαντικού.
Το πλοίο γυρίζει εδώ με βαμβάκι, καπνό και ζάχαρη.
Τι;
Είναι άθλιο άνθρωπος να σκλαβώνει άνθρωπο.
Έτσι συμβαίνει.
Προτείνω να ασχοληθείς με άλλον τομέα, Ρόμπερτ Γκάντλινγκ.
Με συμβουλεύεις;
Μετά από τετρακόσια χρόνια;
Τι απέγινε το "ζήσε όπως θέλεις";
Η επιλογή είναι δική σου.
Θα τη στερούσες, όμως, από άλλους;
Θα σκεφτώ τη συμβουλή σου.
Είδα μια παράσταση του Βασιλιάς Λιρ χθες.
Η κυρία Σίντονς ως Γκονερίλ. Του έδωσαν και χάπι εντ.
Δεν θα κρατήσει πολύ.
Κάθε σπουδαία ιστορία επιστρέφει στην αρχική της μορφή.
Εκείνος ο νεαρός, ο Γουίλ Σαίξπηρ.
Αποδείχθηκε καλούτσικος θεατρικός συγγραφέας.
Έκανες κάποια συμφωνία μαζί του;
Ίσως.
Τι είδους συμφωνία; Την ψυχή του;
Τίποτα τόσο χονδροειδές.
Τετρακόσια χρόνια τώρα σε συναντώ εδώ,
κι ακόμα είναι πολλά αυτά που δεν γνωρίζω.
Ποιος είσαι; Στ' αλήθεια;
Πώς σε λένε;
Θα κάνω και στους δυο σας την ίδια ερώτηση, κύριοι.
Παρακαλώ, μην κάνετε τον κόπο να σηκωθείτε.
Ο Μάικλ κι ο Τομπάιας.
Είναι λαθρέμποροι.
Αν και τους αρέσει να συμπληρώνουν τα έσοδά τους κόβοντας λαιμούς.
Αν κουνηθείτε, θα το κάνουν σ' εσάς.
Λένε μια ιστορία σ' αυτά τα μέρη του Λονδίνου.
Ο Διάβολος κι ο Περιπλανώμενος Ιουδαίος συναντιούνται κάθε αιώνα σε μια ταβέρνα.
Δύο χρόνια πριν, ραμμένο στο πουκάμισο νεκρού,
βρήκα αυτό.
Εγώ είμαι αυτός;
Χάλια είμαι. Εσύ, ακόμα χειρότερα.
Επιστρέφεις εδώ κάθε εκατό χρόνια,
κάνεις συμφωνίες με ανθρώπους, μοιράζεις δώρα, αθανασία.
Θα τη μοιραστείς μ' εμένα.
Λοιπόν, δεν έχετε να πείτε τίποτα;
Δεν είμαι Διάβολος.
Ούτε εγώ Ιουδαίος.
Αλίμονο.
Τι είδους πλάσματα είστε, τότε;
Ποια θέλει να μάθει;
Είμαι η Λαίδη Τζοάνα Κόνστανταϊν.
Θα έρθετε μαζί μου, κύριοι. Έχω άμαξα έξω.
Βλέπω ότι έχετε πολλά να μου πείτε.
Μπορώ να μάθω πολλά.
Όχι.
Όχι, δεν νομίζω.
Σήκω πάνω.
Στάσου.
Όχι.
Όχι, όχι εσύ.
Συγγνώμη.
Τι της έκανες;
Της έδειξα παλιά φαντάσματά της.
Δεν χρειαζόταν να με υπερασπιστείς.
Προφανώς.
Αλλά δεν ήθελα να πίνω μόνος εδώ σε εκατό χρόνια.
Δεν θα ήθελες να συνεχίσουμε αλλού;
Ίσως έχει πει σε άλλους για μας.
Δεν θα είσαι ασφαλής.
Είμαι απολύτως ασφαλής.
Δεν μπορώ να πεθάνω, ξέχασες;
Ναι. Αλλά μπορείς να πληγωθείς ή να αιχμαλωτιστείς.
Πρέπει να προσέχουμε.
Πάντα.
Σε εκατό χρόνια;
Σε εκατό χρόνια.
Η πρώτη φορά που συνάντησα ανθυπολοχαγό Ήταν σε ένα έφιππο τάγμα
Του έδωσα αυτό που δεν του άρεσε
Και έκλεψα τα ασημένια κουτάλια του
Με κοψοχόλιασες, κύριε.
Νόμισα ότι ήσουν ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης.
Όχι.
Όχι, το ξέρω, κύριε. Αστειεύομαι.
Λοιπόν, θα κεράσεις μια κοπέλα ένα ποτήρι ξανθιά μπίρα;
Ίσως θες κι ένα πήδημα στα γρήγορα;
Να με καβαλήσεις δυνατά με το παλαμάρι σου.
Δεν νομίζω.
Μάλλον δεν μπορείς, κοκαλιάρη τζιτζιφιόγκο.
Λου!
Άντε πάρε να πιεις.
Ίσως ένα ποτήρι.
Συγγνώμη, η μπεκρο-Λου.
Μπεκρο-Λου. Έτσι τη λένε;
Βασικά, εδώ, τη λένε "Νοσοκομείο".
Γιατί;
Γιατί το επισκέπτεται συχνά
κι έχει στείλει πολλούς άνδρες εκεί.
-Δεν ξέρω το όνομά της. -Λουίζ Μπόλντουιν.
Ο πατέρας της ήταν στρατιωτικός.
Ο ξάδελφός της τη βίασε και την παράτησε έγκυο
όταν ήταν ακόμα παιδί.
Πώς τα ξέρεις αυτά;
Το ποτήρι σου άδειασε. Χρειάζεσαι κρασί.
Ήξερες τη Λαίδη Τζοάνα. Ξέρεις την μπεκρο-Λου.
Όλους τους ξέρεις, έτσι;
Την ξαναείδα.
Ποια; Τη Λαίδη Τζοάνα;
Ανέλαβε μια υπόθεσή μου και την έφερε εις πέρας αξιοθαύμαστα.
Ίσως το μόνο που έμαθα μετά από πεντακόσια χρόνια.
Σχεδόν πάντα είναι πιο καλοί απ' όσο νομίζεις.
Όχι εγώ, όμως. Παραμένω ο ίδιος.
Νομίζω ότι ίσως άλλαξες.
Μπορεί να διδάχθηκα λίγο από τα λάθη μου. Όμως…
δεν μ' εμποδίζει να τα κάνω.
Εγώ νομίζω ότι εσύ άλλαξες.
Πώς;
Πιστεύω ότι ξέρω γιατί συνεχίζουμε να συναντιόμαστε εδώ κάθε αιώνα.
Δεν είναι επειδή θες να δεις αν θα ζητήσω τον θάνατο.
Δεν νομίζω να το κάνω ποτέ.
Θα το έμαθες αυτό για μένα.
Οπότε, πιστεύω ότι είσαι εδώ για κάτι άλλο.
Και ποιο είναι αυτό;
Η φιλία.
Νομίζω ότι νιώθεις μοναξιά.
Τολμάς…
-Όχι, άκου, δεν… -Τολμάς…
να λες ότι κάποιος σαν εμένα χρειάζεται τη συντροφιά σου;
Ναι. Ναι, αυτό λέω.
Τότε, θα αποχωρήσω και θα αποδείξω το λάθος σου.
Άκου, θα είμαι εδώ σε εκατό χρόνια.
Αν έρθεις, θα είναι επειδή είμαστε φίλοι.
Για κανέναν άλλον λόγο. Σωστά;
Γαμώτο.
Ο κεφαλικός φόρος της Θάτσερ.
Θα γίνει επανάσταση…
Γιατί να εργαστούν, όταν βγάζουν με το επίδομα
πιο πολλά απ' όσα δουλεύοντας;
…το φόρεμά της.
Κι αυτή λέει "Πάλι κουνέλια κυνηγάς, εφημέριε;"
Μπορώ να…
Περιμένω κάποιον.
Ουίσκι, παρακαλώ.
Γίνε πιο συγκεκριμένος. Έχουμε κατάλογο τώρα.
Το πιο παλιό;
Έχω ένα Glen Grant, αρκετά παλιό για να είναι πατέρας σου.
Μικροδείχνω.
Περιμένεις κάποιον;
Νομίζω ότι με έστησε.
Τσακωθήκαμε. Την τελευταία φορά που ήμασταν εδώ.
Εγώ έφταιγα.
Μακάρι να μπορούσα να πω ότι ήμουν μεθυσμένος, μα απλώς ήμουν ηλίθιος.
Έχω δει πολλούς φίλους να τσακώνονται σε παμπ.
Ακόμα περισσότερους να γελούν μετά.
Ίσως σε εκατό χρόνια.
Να έχεις βρει άλλη παμπ ως τότε.
Αυτό το μέρος πωλήθηκε για να φτιαχτούν διαμερίσματα.
Ο Δήμος θέλει να το εμποδίσει,
μα αν έχεις χρήμα σ' αυτήν τη χώρα
μπορείς να κάνεις ό,τι θες.
Να βάλω άλλο ένα; Όσο περιμένεις;
Παρακαλώ.
24ΩΡΗ ΦΥΛΑΞΗ ΜΑΚΡΙΑ
ΤΟ ΝΕΟ ΠΑΝΔΟΧΕΙΟ
Άργησες.
Σου οφείλω μια συγγνώμη.
Θεωρώ αγενές να στήνεις τους φίλους σου.
Παρουσιάσου, γλυκιά αδελφή.
Εγώ είμαι, η Επιθυμία.
Στέκομαι στην πινακοθήκη μου και κρατώ το σιγίλιό σου.
Ο αδελφός μας απέδρασε απ' το κλουβί του.
Το σχέδιό μας απέτυχε.
Αλλά μην ανησυχείς. Έχω καινούργιο.
Υποτιτλισμός: Νικόλαος Καπετανάκης