EEN NETFLIX-SERIE
Pas op.
Sorry, man. Wel mooi gevangen.
Dank je.
Franklin.
Kom op. Waar wacht je op?
Wat doe je?
Ik voer de duiven.
'Bij te veel, wat krijg je dan?
Vette duiven.'
Dat is van Mary Poppins. Ooit gezien?
Nee.
Wat scheelt eraan?
Wat bedoel je?
Er is duidelijk iets mis. Moet je jezelf zien.
Je zit hier te kniezen, voert duiven.
Niks voor jou.
Nee. Misschien niet.
Ik weet niet wat er is, maar…
Je hebt gelijk.
Er is iets.
Toen ik gevangen zat, had ik maar één gedachte.
Wraak.
Het was niet zo bevredigend als verwacht.
Ondertussen was mijn koninkrijk ineengestort.
Mijn gerei reeds lang gestolen en verspreid.
Dus begon ik aan een reis om ze te vinden.
Wat gelukt is.
Ik ben nu krachtiger dan ik in eeuwen geweest ben.
En toch…
Zit je hier duiven te voeren.
Weet je, tot dan…
…had ik een ware queeste.
Een doel voorbij mijn functie en toen ineens was het voorbij en…
Voelde ik me teleurgesteld.
In de steek gelaten.
Leeg.
Snap je dat nou?
Ik wist zeker dat ik me goed zou voelen als ik alles terug had.
Maar ik voel me slechter dan toen ik begon.
Ik voel me…
Niets.
Zo.
Je vroeg het.
Je had me kunnen bellen.
Ik wilde je niet alarmeren.
Niet te geloven.
Luister eens, Droom.
Ik zeg dit maar één keer, dus let goed op.
Je bent met voorsprong het stomste…
…meest egocentrische, zielige excuus voor een antropomorfe personificatie…
…op deze en elke andere planeet.
Je hebt meelij met jezelf omdat je spelletje voorbij is…
…en je hebt niet de ballen om een nieuw te zoeken.
Je lijkt Verlangen wel.
Nee, erger.
Nooit bij je opgekomen dat ik me zorgen om je zou maken?
Ik dacht niet… -Precies.
Je denkt niet.
Pas op.
Je bent net zo goed als je vriend daar.
Niet m'n vriend. M'n broer. En een idioot.
Ik voer gewoon de vogels.
Ik kan niet de hele dag blijven. Ik heb werk te doen.
Je kunt mee als je wilt, of je kunt hier blijven mokken.
Ik ga met je mee, denk ik.
Het hoeft niet, hoor.
Sorry, voor je gaat, kan ik je misschien nog eens zien?
Zeker, Franklin. Je zult me weer zien.
Echt?
Binnenkort.
Cool.
Als je me je nummer geeft en…
Wacht, hoe wist je…
Kom op, Franklin. Speel je mee of niet?
Kijk.
Jammie.
Twee, alsjeblieft.
Niet voor mij, dank je.
Ze zijn goed voor je.
Ik heb geen honger. -Voor later.
Eentje maar, bedankt.
Alsjeblieft. Cadeautje. -Dank je.
Dank je.
Wat aardig.
Wat zalig.
Wat?
Je weet er weg mee.
Met appels?
Met mensen.
Hapje?
Nee, dank je.
Heb je nog anderen gezien sinds je terug bent?
Jij dan?
We hebben een familiediner gehad toen je weg was.
De tweeling was uitgelaten.
Verlangen, in ieder geval.
Ongetwijfeld omdat ik weg was.
Dat weet ik niet.
Ik denk dat Verlangen een kiftmaatje miste…
…aan de eettafel.
En de verloren zoon?
Nee.
Nog steeds vermist.
Jullie werden beide gemist.
'Hoe gaat het, zus?
Hou je het nog vol?'
Het gaat goed. Lief dat je het vraagt.
Hoe gaat het, mijn zuster?
Hou je het nog vol?
Ik zit over m'n broer in.
En geniet van deze appel.
Hoor je dat?
Ik ken dit stuk.
Ik heb het al 200 jaar niet gehoord.
Kom op.
Nee. Niet stoppen, toe.
Sorry voor het lawaai.
Het is geen lawaai. Schubert.
Ga door.
Dat gaat niet. Hij heeft het nooit afgemaakt.
Er is slechts een deel.
Vergeef me, ik ben Harry.
Ik weet wie je bent.
Weet je wie ik ben?
Nee. Nog niet. Alsjeblieft.
Het is tijd.
Kan ik nog…
Ik moet iets zeggen. Als dat goed is.
Natuurlijk.
Hoor, Israël, De Heer is onze God. De Heer is de Enige.
Fijn dat ik het Sjema heb gezegd.
Mijn pa zei altijd dat het je een plek in de hemel zou garanderen.
Als je in de hemel gelooft.
Ik zie er zo oud uit.
Zo leeg.
Dus ik ben dood.
Wat nu?
Daar kom je nu achter.
Ben je zover?
Ik vond hem lief. Jij niet?
Lief? Ik weet het niet.
Wellicht.
Mijn zuster…
Toen ze me vingen, zochten ze niet naar mij.
Maar naar jou.
Ja, dat weet ik.
Wat doe je?
Ik trek m'n schoenen uit.
Doe de jouwe ook maar uit.
Het is goed om zo de aarde te voelen.
Het aardt.
Kom, ik wil de volgende niet missen.
Hoi, Sam.
Hoi. Sorry. Ken ik jou?
O, nee.
Ik moet mijn vrouw even wat zeggen.
Je begrijpt het niet.
Al onze vluchtinformatie staat op m'n telefoon.
Ik moet haar de code geven.
Het spijt me.
Maar we zijn op huwelijksreis.
Je tijd is om.
Kom, lieverd.
Hoe doe je het?
Wat? -Dit.
Er zijn, voor allemaal.
Het is mijn taak. En ik vervul 'm.
Toen het eerste levende wezen bestond, was ik er.
Als het laatste levende wezen sterft, zet ik de stoelen op tafel…
…doe de lichten uit en…
…sluit het universum achter me als ik ga.
Ik ben er niet voor allemaal.
Er zijn uitzonderingen.
Gekke Hettie.
En dan is jouw lopende project er ook nog.
Hoe is het met hem na al die tijd?
Wie? Hob Gadling?
Geen idee. Ik ben onze laatste afspraak misgelopen.
Hij wil je vast graag zien.
Mij zien ze liever niet.
Zit je daar niet mee?
Ik dacht altijd dat ik het moeilijkste werk in de familie had.
Is dat zo?
Ze vrezen de Zonloze Landen…
…toch gaan ze elke nacht zonder vrees jouw rijk binnen.
Toch ben ik veel akeliger dan jij.
In het begin was het prima.
Sterven en leven waren nieuwe dingen…
…en men deed ze met het enthousiasme dat met nieuwe dingen gepaard gaat.
Pas na een tijdje werd het moeilijker.
Maar je ging door.
Ik dacht erover om op te geven.
Weg te lopen.
Lang geleden, lang voor deze wereld.
Het ging me tegenstaan.
Ik werd wat hard en broos van binnen.
Mensen voelen zich zo blij dat ze geboren zijn alsof ze het zelf hebben gedaan.
Maar ze zijn overstuur, gekwetst en van slag als ze sterven.
Maar uiteindelijk ontdekte ik dat ze alleen…
…een geruststellend woord en een vriendelijke blik nodig hebben.
Zoals in het begin.
Hallo, babymeisje.
Heb je honger?
Dan zal mama een flesje maken.
Ja. Ik vrees van wel.
Meer is er niet, kleintje.
Meer krijg je niet.
Goed, liefje. Lunchtijd.
We kunnen gaan.
We gaan wat eten…
…en dan even slapen omwille van mama.
Dan misschien het park?
Liefje?
Ik verbaas me over de mensheid.
Hun houding ten opzichte van jouw geschenk is zo vreemd.
STERFHUIS NAGLER - SINDS 1909
Waarom vrezen ze de Zonloze Landen?
Sterven is net zo natuurlijk als geboren worden.
Mensen zijn misschien niet klaar voor mijn geschenk.
Maar ze krijgen het toch.
Onder alle omstandigheden.
Uiteindelijk zijn we allemaal alleen.
De Zonloze Landen zijn ver en de reis erheen is zwaar.
De meesten zullen blij zijn met het gezelschap van een vriend.
Het is grappig als ik nu terugkijk.
Vroeger dacht ik dat ik dit alleen moest doen.
Dat is ook zo.
Op het einde, ben ik samen met ze.
Ik hou hun hand vast en zij de mijne.
Ik ben niet alleen als ik mijn werk doe.
En jij ook niet.
Ga maar na.
De enige reden dat wij bestaan…
…jij en ik en Verlangen en Wanhoop…
…de hele familie.
We zijn er om hen te dienen.
Het gaat niet om queesten of een doel buiten onze functie vinden.
Ons doel is onze functie.
We zijn er voor hen.
Sinds ik daarachter ben…
…besef ik dat ik hen net zo hard nodig heb als zij mij.
Ik heb zo veel coole dingen…
…en mensen en werelden gezien.
Ik heb zo veel geleerd.
Niet iedereen heeft werk dat ze graag doen, toch?
Ik denk dat ik me gelukkig mag prijzen.
Luister, ik moet zo weer terug.
Je hebt me iets geleerd wat ik vergeten was.
Dank je, mijn zuster.
Daar heb je familie voor, broertje.
Naar mij, man. Hierheen.
Nog een laatste afspraak, dan moet ik gaan.
Ik ben ook te laat voor een afspraak.
Doe hem de groeten.
Ik moet gaan.
Zag je dat?
Die auto had me bijna geraakt.
Bijna?
Kom mee. Ik moet je iets laten zien.
Tot kijk, Droom.
Laat van je horen.
Kom maar, dan.
Waar wacht je op?
Goed dan.
Maar ik zie niet in welk doel dit zal dienen.
Ik ga erop af en ontmoet ze.
Het lijkt me goed dat je ze op hun voorwaarden kunt zien…
…niet op de jouwe.
Een stuiver bier voor mij en een voor m'n broer, graag.
Natuurlijk, dame.
Dank je. Alsjeblieft.
Dit is goor.
De derde hoofdelijke belasting in drie jaar.
Wat hadden we dan moeten doen?
Toen Ball en Tyler vermoord werden…
…stierf ook de arbeidersgeest.
We hebben oorlog, de pest, en twee pausen die ruzie maken.
Het einde van de wereld is nabij, let op.
Gister kwam er een delegatie van Faerie bij me.
Ze denken erover deze planeet te verlaten.
Droom. Luister naar de mensen.
Drink je drank.
We moeten terug naar de wet en orde.
We moeten tegen de bandieten optreden.
Iets bekokstoven.
Hij doet zijn hand onder haar rok.
En zij zegt: 'Ben je weer op konijnenjacht, frater?'
Piers Plowman.
Dat willen mensen, Geoffrey, geen smerige verhalen op rijm over pelgrims.
Maar ik vind rijmen leuk.
En ik geniet van taveerneverhalen.
Luister, ik heb de dood gezien.
Mijn halve dorp stierf aan de pest.
Ik vocht in Bourgondië.
Ik weet heus wel wat de dood is. De dood is…
…stom.
Je bent een dwaas, Hob.
Niemand hoeft te sterven.
Mensen doen het alleen omdat iedereen het doet.
Jullie gaan er maar in mee.
Maar ik niet.
Ik ben vastbesloten.
Ik ga niet dood.
Hobs, de dood komt iedereen halen.
Weet je niet. Misschien bof ik. Er is altijd een eerste keer.
Er is zoveel te doen, zoveel dingen om te zien.
Vrouwen om te pakken. Bier om te drinken. Mensen om mee te drinken.
Waarom zou een verstandig wezen hier eeuwig willen blijven?
Dat kun je uitzoeken.
Hoe?
Ik kan zijn wens vervullen.
Doe dat, en binnen een eeuw zal hij om de dood smeken, dat verzeker ik je.
Dit kan interessant worden.
Wat zou je met al dat leven doen?
Betere vrienden dan jullie zoeken, zeker weten.
Ga jij 't hem vertellen, of ik?
Ik zal het doen.
Heel goed, broertje.
Heel goed.
Hoorde ik je zeggen dat je niet van plan bent ooit dood te gaan?
Ja, dat klopt.
Dan moet je mij zeggen hoe dat is.
Laten we elkaar hier weer ontmoeten, Robert Gadling…
…in deze taveerne van het Witte Paard over honderd jaar.
Over honderd jaar ben ik Paus Urbanus.
Let niet op hen.
Over honderd jaar, op deze dag?
Dan zie ik je weer in het jaar onzes Heren 1489.
Wie was dat, Hobsie?
Geen flauw idee.
Maar dat vraag ik hem over 100 jaar wel.
Hoe wist je dat ik er nog zou zijn?
Wie ben jij?
Een tovenaar? Een heilige?
Een demon?
Heb ik een pact met de duivel?
Waarom ben ik dan nog steeds niet dood?
Is dit een spelletje?
Geen spelletje.
Maar waarom?
Wie ben jij?
Waarom ben je hier?
Omdat ik geïnteresseerd ben.
In mij?
In je ervaring.
Wat moet ik dan doen? -Niets.
Leef je leven zoals je wilt.
Op deze dag, elke 100 jaar treffen we elkaar.
Omdat je wilt weten hoe het is.
Goed. Ik zal je zeggen hoe het is.
Het is fantastisch.
Alles verandert.
In welk opzicht?
Schoorstenen.
Je ogen tranen niet meer de hele tijd van de rook.
En we hebben doekjes voor onze neus.
Vroeger gebruikten we onze mouw.
En kaartspelen.
Wat zullen jullie nu weer bedenken?
Met wat geluk iets tegen vlooien.
Maar wat heb je de afgelopen honderd jaar gedaan?
Hetzelfde als eerst. Vechten, voornamelijk.
Een beetje stelen als er nergens oorlog was.
Maar nu ben ik iets nieuws begonnen.
Het heet drukken.
Gildelid zijn hoeft nog niet.
Er komt vast nooit echt vraag naar en het is hard werken…
…maar een stuk beter dan in de grond liggen rotten.
Dus je wilt nog steeds leven?
Tot over honderd jaar?
Maar wie ben je?
Kit, volgens mij is jouw motto dat men zich voor z'n kunst en dromen…
…in mag laten en kan onderhandelen met duisterste machten.
Inderdaad.
Mijn vriend.
Neem plaats.
Ik heb wat goede flessen wijn aan laten rukken.
Ik ben al begonnen.
Hallo, Hob.
'Hob'?
Hemel, dat brengt me heel wat jaren terug.
Het is nu Sir Robert Gadlen, oude vreemdeling.
Is het je voor de wind gegaan?
De goden hebben me toegelachen zoals ze heel Engeland toelachen…
…waar niemand slaaf of lijfeigene is.
Pasteitje?
Nee? Ze zijn lekker.
Eens zien.
De laatste keer werkte ik samen met Billy Caxton.
Goed mee verdiend. Dat heb ik in de werven van Henry Tudor belegd.
Ik werd rijk.
Toen jaren naar het noorden, ik kwam terug als m'n zoon.
Twee keer tot nu toe.
Meid, meer wijn.
Toen dikke Henry weg was, kocht ik mijn landgoederen…
…en een royale gift aan de Kroon verschafte me…
…het ridderschap.
Dat is niet alles. Hier.
Mijn mooie Eleanor en kleine Robyn.
Mijn eerste zoon in meer dan 200 jaar op deze aarde, voor zover ik weet.
Het is grappig.
Ik droomde altijd dat het in de hemel zo zou zijn, vroeger.
Het is veilig op straat. Genoeg eten. Goede wijn.
Het leven is zo rijk.
Allemachtig. Kon ik maar schrijven zoals jij.
In Faustus, toen je schreef: 'Aan God? Hij houdt niet van u.'
Will, ga zitten.
'De God die gij dient, is uw eigen lust…
…waarin liefde voor de duivel besloten ligt.'
'Voor hem zal ik een altaar in de kerk oprichten…
…en offer er lauw bloed van pasgeboren baby's.'
Bravo.
Ik zou alles geven voor jouw gaven.
Om mensen dromen te geven die lang na m'n dood voort zouden leven.
Ik zou voor die zegen onderhandelen zoals jouw Faustus.
Wie is hij?
Hij heet Will Shaxberd. Acteert een beetje. Schreef een stuk.
Is hij goed?
Nee, waardeloos.
Die knul naast hem, met het gebroken been…
…hij is een goed toneelschrijver.
Maar goed, ik heb het beste voor het laatst bewaard.
De koningin zelf heeft deze zomer bij mij thuis geslapen.
Dat was een dure grap.
Ben jij Will Shaxberd?
Ja, meneer. Kennen wij elkaar?
Zeker. Maar dat vergeet men in wakkere uren.
Ik hoorde je spreken.
Wil je mooie stukken schrijven?
Nieuwe dromen creëren die de geest verlichten?
Wil je dat?
Zeker.
Laten we dan praten.
Wilt u nog lam, meneer?
Ja. Breng het lam.
Alles om voor te leven.
En alleen maar omhoog.
Wijs geen plagen, branden en overstromingen toe…
…tot de Heer oordeelt over onze zonden.
Met een uitkering beuren ze meer dan met eerlijk werk.
Daar ben ik niet voor.
Wilt u echt niets meer?
Nee, dank je. Ik wacht…
Blijf van me af.
Misselijke kwast. Laat me door.
Ga terug naar de pot bij de rest van 't plebs.
Laat hem. Hij is mijn gast.
Ik wist dat je er zou zijn.
Weet je hoe hongerig een man kan worden?
Als hij niet sterft, maar ook niet eet?
Ik ben alles kwijt.
Mijn land. Mijn goud.
Mijn Eleanor.
Ze stierf in het kraambed.
De baby ook.
Mijn zoon, Robyn, stierf op z'n 20e in een kroeggevecht.
Daarna bleef ik veel binnen.
Ze wilden me als een heks verdrinken.
Ik had er 40 jaar gewoond, vol zelfvertrouwen.
Ik kon nog net het vege lijf redden.
En toen werd het erger.
En erger en erger.
Ik heb elke seconde van de laatste 80 jaar gehaat, elke seconde.
Weet je dat?
Wil je nog steeds leven?
Ben je gek?
De dood is voor de dommen. Ik heb zoveel om voor te leven.
Kunnen we bestellen? Anders vreet ik de tafel op.
TAVEERNE HET WITTE PAARD - 7 JUNI, 1689
Ik hoorde laatst iets grappigs.
Een vent zegt tegen me:
'Hadden de Franse edelen cricket met 't volk gespeeld…
…zoals wij, dan hadden ze nooit deze problemen.'
Eerst de koloniën, nu Frankrijk.
De volgende revolutie zal vast in dit land zijn.
Ik heb geld in alle delen van de wereld.
Bij het eerste teken van problemen, ben ik weg.
Ondertussen…
…zit ik in het transport.
Er is een nieuw systeem waarbij ze Engelse katoenen goederen naar Afrika brengen…
…en daar zwarten stapelen als sardientjes.
Met hetzelfde schip steken ze de oceaan over.
Dan komen ze terug met ruwe katoen, tabak en suiker.
Wat?
Triest dat mensen elkaar tot slaaf maken.
Zo gaat het gewoon.
Ik stel voor dat je een andere branche zoekt, Robert Gadling.
Geef je me advies?
Na 400 jaar?
Hoezo: 'Leef je leven zoals je wilt?'
De keuze is aan jou.
Maar wil je anderen die keuze afnemen?
Ik zal over je advies nadenken.
Ik zag gister een productie van King Lear.
Mrs Siddons als Goneril. De idioten lieten het goed eindigen.
Dat beklijft niet.
Grote verhalen keren altijd terug naar hun oorspronkelijke vorm.
Die knul, Will Shakespeare.
Hij bleek achteraf toch niet zo'n slechte schrijver.
Je hebt een deal met hem gesloten, niet?
Misschien.
Wat voor deal? Zijn ziel?
Niets zo grof.
Vierhonderd jaar heb ik je hier nu ontmoet…
…en nog steeds weet ik heel weinig.
Wie ben jij? Werkelijk?
Hoe heet je?
Ik zou u beiden hetzelfde kunnen vragen, heren.
Toe, blijf zitten.
Dit zijn Michael en Tobias.
Smokkelaars.
Hoewel ze graag wat bijverdienen met kelen doorsnijden.
Als jullie bewegen, die van jullie.
Er gaat een verhaal hier in Londen…
…dat de duivel en de zwervende Jood elkaar elke eeuw in een taveerne treffen.
Twee jaar terug, genaaid in het hemd van een dode…
…heb ik dit gevonden.
Zou ik dat moeten zijn?
Ik zie er vreselijk uit. Jij nog erger.
Jullie komen elke honderd jaar naar deze pub…
…sluiten opvallende overeenkomsten, delen geschenken en onsterfelijkheid…
…zo ook nu met mij.
Hebben jullie niks te zeggen?
Ik ben geen duivel.
En ik niet Joods.
Donders.
Wat zijn jullie dan voor schepsels?
Wie wil dat weten?
Ik ben Lady Johanna Constantine.
Volg mij, heren. Ik ben zonder koets.
Jullie kunnen me vast veel vertellen.
En me veel leren.
Nee, ik denk het niet.
Sta op.
Wacht.
Nee, niet jij.
Het spijt me.
Wat heb je met haar gedaan?
Ze heeft oude geesten die ik haar toonde.
Je had me niet hoeven verdedigen.
Duidelijk.
Maar ik zou hier niet alleen willen zitten over 100 jaar.
Zullen we nog naar een andere pub gaan?
Wellicht heeft ze anderen over ons verteld.
Dat is niet veilig.
Ik ben volkomen veilig.
Ik kan niet doodgaan, toch?
Maar wel gewond raken of gevangen worden.
We moeten oppassen.
Altijd.
Honderd jaar?
Honderd jaar.
de eerste keer met een cornet was in een regiment dragonders
ik gaf hem wat hem niet beviel
en stal zijn zilveren lepels
Ik schrok me dood, meneer.
Heel even dacht ik dat je Bloody Jack zelf was.
Dat weet ik. Ik plaag je maar.
Heb je misschien zin om een potje bier voor een meisje te kopen?
En misschien een vlugge wip maken?
Me een flinke beurt geven met je roomstok?
Ik denk het niet.
Je kunt het vast niet eens, magere viespeuk.
Lou.
Ga wat te drinken halen.
Misschien eentje.
Sorry voor Lustige Lou.
Lustige Lou. Noemen ze haar zo?
Hier noemen ze haar 'Het Ziekenhuis'.
Waarom?
Omdat ze er vaak in ligt…
…en er zo veel mannen heen gestuurd heeft.
Geen idee hoe ze echt heet. -Louise Baldwin.
Haar vader zat in het Britse leger.
Haar neef verkrachtte, bezwangerde en verliet haar…
…toen ze nog een kind was.
Hoe weet je dat allemaal?
Je glas is leeg. Je hebt meer wijn nodig.
Je kende Lady Johanna. Je kent Lustige Lou.
Jij kent iedereen, niet?
Ik heb haar nogmaals gezien.
Wie? Lady Johanna?
Ze heeft een taak op zich genomen en is er wonderwel in geslaagd, bovendien.
Voor het eerst in 500 jaar kom ik iets te weten.
Mensen zijn bijna altijd beter dan je denkt.
Maar ik niet. Ik ben nog altijd dezelfde.
Volgens mij ben je wel veranderd.
Ik heb misschien wel iets van mijn fouten geleerd. Maar…
…desondanks blijf ik ze maken.
Volgens mij ben jij veranderd.
Hoezo?
Ik denk dat ik weet waarom we elkaar hier nog steeds ontmoeten, eeuw na eeuw.
Het is niet omdat je wilt zien of ik klaar ben voor de dood.
Volgens mij ben ik daar nooit klaar voor.
Dat zul je nu toch wel weten.
Volgens mij ben je hier voor iets anders.
Wat dan wel?
Vriendschap.
Volgens mij ben je eenzaam.
Jij durft.
Nee, ik zeg niet… -Jij…
…durft te suggereren dat iemand als ik jouw gezelschap nodig heeft.
Ja. Inderdaad.
Dan ga ik en zal je bewijzen dat je je vergist.
Moet je horen, ik ben hier over 100 jaar weer…
…indien jij ook, is dat omdat we vrienden zijn.
Geen andere reden, toch?
Thatchers stomme belastingen.
Er komt een revolutie…
Waarom werk zoeken als ze met een uitkering meer beuren…
…dan met eerlijk werk.
…onder haar rok.
En zij zegt: 'Ben je weer op konijnenjacht, dominee?'
Mag ik…
Ik wacht op iemand.
Whisky, graag.
U zult specifieker moeten zijn. Er is nu een kaart.
Wat is de oudste?
Ik heb een Glen Grant, oud genoeg om uw vader te zijn.
Ben ouder dan ik lijk.
Wacht u op iemand?
Hij laat me zitten.
We hadden ruzie. De laatste keer dat we hier waren.
Mijn schuld.
Kon ik maar zeggen dat ik dronken was, maar ik was gewoon dom.
Ik heb zo vaak vrienden zien ruziën in pubs.
De meesten kunnen er later om lachen.
Wellicht over 100 jaar.
Dan zult u een andere pub moeten zoeken.
Deze is verkocht om plaats te maken voor nieuwe flats.
De gemeenteraad is tegen…
…maar heb je geld zat in dit land…
…dan kun je doen wat je wilt.
Nog een? Terwijl u wacht?
Graag.
24 UURSBEVEILIGING
DE NIEUWE HERBERG
Je bent laat.
Ik moet me verontschuldigen.
Het is onbeleefd om een vriend te laten wachten.
Luister, lieve zuster.
Ik ben het, Verlangen.
Ik sta met jouw zegel in mijn galerij.
Onze broer is uit zijn kooi ontsnapt.
Ons plan heeft gefaald.
Maar wees gerust. Ik heb een nieuw plan.
Ondertiteld door: Chris Freriks