BİR NETFLIX DİZİSİ
BÖLÜM 6: KANATLARININ SESİ
Dikkat et!
Pardon dostum. İyi yakaladın ama.
Teşekkürler.
Franklin.
Hadi Franklin. Ne bekliyorsun?
Ne yapıyorsun?
Güvercin besliyorum.
"Bunu çok yaparsan ne olur?"
"Şişko güvercin."
Mary Poppins'ten. Seyrettin mi?
Hayır.
Pekâlâ, sorun nedir?
Nasıl yani?
Bir terslik olduğu belli. Hâline bak.
Suratın beş karış oturmuş güvercin besliyorsun.
Hiç senlik değil.
Evet, değildir belki.
Sorun ne, bilmiyorum ama…
Haklısın.
Bir terslik var.
Beni esir aldıklarında kafamda tek bir şey vardı.
İntikam.
Umduğum kadar tatmin edici değilmiş.
O sırada krallığım dağılmıştı.
Eşyalarım çalınmış, el değiştirmişti.
Ben de onları bulmak üzere yola koyuldum.
Ki buldum da.
Şimdi asırlardır olmadığım kadar güçlüyüm.
Ama yine de…
Burada güvercin besliyorsun.
O saate kadar
gerçek bir gayem vardı.
Vazifemin ötesinde bir amaç. Derken bir anda her şey bitti…
Ben de hüsrana uğradım.
Hayallerim yıkıldı.
Bomboş kaldım.
Mantıklı geliyor mu?
Her şeyi geri alınca mutlu olacağımdan emindim.
Ama bazı açılardan daha da beter hissediyorum.
İçimde sanki…
…bir hiçlik var.
İşte.
Sen sordun.
Beni çağırabilirdin.
Endişelenmeni istemedim.
Buna inanmıyorum.
Sana bir şey diyeyim.
Ve bunu tekrar etmeyeceğim, o yüzden kulağını dört aç.
Bu veya başka bir gezegendeki
insan kılığına girmiş, kesinlikle en aptal, en benmerkezci
ve en ezik canlı müsveddesisin.
Oyunun bitti diye dert yanıyorsun
ama kendine yeni bir oyun bulacak cesaretin de yok.
İhtiras kadar fenasın.
Daha betersin.
Seni merak edeceğim hiç aklına geldi mi?
-Edeceğini düşünmedim… -Aynen.
Düşünmedin.
Dikkat!
Vay canına.
Sen de yanındaki arkadaşın kadar iyisin.
Arkadaşım değil, kardeşim. Ayrıca kendisi bir salak.
Sadece kuşları besliyorum.
Bütün gün burada kalamam. Yapacak işlerim var.
İstersen gelirsin veya burada kalıp surat asarsın.
Seninle gelirim herhâlde.
Bana iyilik olsun diye gelme.
Pardon, gitmeden sorayım, seni yine görür müyüm acaba?
Elbette Franklin. Beni yine görürsün.
Sahi mi?
Yakında.
Tamam, süper.
Telefonunu alayım da o zaman…
Adımı nereden…
Hadi Franklin! Oynayacak mısın?
Baksana!
Ne güzel!
İki tane lütfen.
Ben istemem, teşekkürler.
İyi gelir.
-Aç değilim. -Sonra yersin.
Bir tane. Teşekkürler.
-Buyurun. Hediyem olsun. -Teşekkürler.
Sağ olun.
Ne kibar.
Çok lezzetli.
Ne var?
Onlarla aran çok iyi.
Elmayla mı?
İnsanlarla.
Bir ısırık?
Hayır, sağ ol.
Döndüğünden beri diğerlerini gördün mü?
Sen?
Sen yokken bir kere ailecek yemek yedik.
İkizlerin keyfi yerindeydi.
İhtiras'ın öyleydi.
Ben olmayınca eminim öyledir.
Bilmem.
İhtiras, yemek masasındaki atışma partnerini
özlemiştir bence.
Hovardadan haber var mı?
Yok.
Hâlâ kayıp.
İkiniz de çok özlendiniz.
"Sen nasılsın abla?"
"Her şey yolunda mı?"
İyiyim Düş. Sorduğun için sağ ol.
Nasılsın ablacığım?
Her şey yolunda mı?
Kardeşimi merak ediyorum…
…ve afiyetle elmamı yiyorum.
Duyuyor musun?
Bu parçayı biliyorum.
200 yıldır duymamıştım.
Gel hadi.
Hayır. Durma lütfen.
Gürültü için kusura bakmayın.
Gürültü değil ki bu, Schubert.
Devam edin.
Edemem. Besteyi bitirmemiş ki.
Sadece bir kısmı var.
Özür dilerim, benim adım Harry.
Seni tanıyorum Harry.
Sen beni tanıyor musun?
Hayır. Henüz değil, lütfen.
Vakit geldi.
Acaba…
Söylemem gereken bir şey var. Mahzuru yoksa tabii.
Elbette.
Dinle İsrail: Rabbimiz Yehova. Bir olan Yehova'dır.
Şema'yı okuyabildim iyi ki.
O duayla cennette yerin hazır, derdi babam.
Cennet'e inanıyorsan.
Çok yaşlı görünüyorum.
Çok boş.
Ölüyüm demek.
Şimdi ne olacak?
Şimdi öğreneceksin Harry.
Hazır mısın?
Tatlı birine benziyordu. Sence?
Tatlı mı? Bilmem.
Olabilir.
Ablacığım…
Efendim?
Esir alındığım zaman aradıkları ben değildim.
Sendin.
Evet, biliyorum.
Ne yapıyorsun?
Ayakkabımı çıkarıyorum.
Sen de çıkarmalısın.
Çıplak ayakla toprağa basmak iyi gelir.
Elektriğini alır.
Hadi, bir sonrakini kaçırmak istemiyorum.
Selam Sam.
Merhaba. Pardon. Tanışıyor muyuz?
Olamaz.
Hayır, olamaz.
Bir saniye karımla konuşmam lazım.
Sam…
Anlamıyorsun.
Tüm uçuş bilgileri benim telefonumda.
Sadece şifreyi vermem lazım.
Çok üzgünüm Sam.
Ama balayındayız.
Vaktin doldu.
Sam?
Hadi canım.
Sam!
Nasıl yapıyorsun?
-Neyi? -Bunu.
Nasıl hepsinin yanında oluyorsun?
Yapmam gereken bir iş var, ben de onu yapıyorum.
İlk canlı var olduğunda ben de oradaydım.
Son canlı öldüğü zaman da masayı kaldıracağım,
ışıkları söndüreceğim,
evreni arkamdan kapatıp gideceğim.
Ayrıca hepsinin yanında değilim.
Bazı istisnalar var.
Çılgın Hettie.
Sonra senin şu devam eden projen.
O ne kadar ilerleme kaydetti?
Kim? Hob Gadling mi?
Bilmem. Son randevumuzu kaçırmak zorunda kaldım.
Eminim seni görmeyi çok ister.
Ama beni görmeyi pek sevmiyorlar.
Rahatsız olmuyor musun?
Ailede işi en zor olan benim zannederdim eskiden.
Öyle mi?
Güneşsiz Topraklar'dan korkar
ama her gece hiç korkmadan senin diyarına dalarlar.
Buna rağmen ben senden daha beterim.
Başta dert etmiyordum.
Ölüm ve yaşam yeni şeylerdi
ve yeniliklere hep duyulan o heyecanla yapıyordu insanlar bunları.
Ama bir süre sonra işler zorlaştı.
Ama sen devam ettin.
Pes etmeyi düşündüm.
Çekip gitmeyi.
Bu çok uzun zaman önceydi, bu dünyadan çok önceydi.
Sinirlerim bozulmaya başladı.
Asabi ve sert birine dönüştüm.
İnsanlar sanki kendileri başarmış gibi doğunca çok mutlu oluyorlar
ama ölürken de sinirleniyor, üzülüyor ve sarsılıyorlar.
Ama zamanla şunu öğrendim ki tek ihtiyaçları olan
güzel bir söz ve dostane bir yüz.
Aynı başta olduğu gibi.
Merhaba.
Merhaba bebeğim.
Aç mısın?
Annen sana biberonunu getirsin.
Evet. Korkarım öyle.
Hepsi bu kadar küçüğüm.
Görüp göreceğin bu kadar.
Pekâlâ canım. Öğle yemeği vakti.
Gidebiliriz.
Bir şeyler yeriz,
sonra anneciğinin hatırı için belki biraz uyuruz.
Sonra parka gideriz belki.
Canım?
İnsanlığı merak ederken buluyorum kendimi.
Sendeki bu Tanrı vergisi yeteneğe karşı tutumları çok tuhaf.
NAGLER DÜŞKÜNLER EVİ KURULUŞ 1909
Güneşsiz Topraklar'dan niye korkuyorlar?
Ölüm de doğmak kadar doğal.
İnsanlar bendeki yeteneğe hazır olmayabilir.
Ama yine de tadacaklar.
Şartlar ne olursa olsun.
Sonunda hepimiz yalnızız.
Güneşsiz Topraklar çok uzakta ve yolu da çok zorlu.
Yanımızda bir dostumuzun olması çoğumuzun hoşuna gider.
Geçmişe bakıyorum da, ne garip.
Bunları tek başıma yapmam gerek zannederdim.
Ama öyle.
Hayır.
Son anda onların yanında oluyorum.
Ben onların, onlar benim elimi tutuyor.
İşimi yaparken yalnız olmuyorum.
Sen de değilsin.
Bir düşünsene.
Varlığımızın yegâne sebebi bu,
senin ve benim, İhtiras ve Keder'in,
bütün ailenin.
Onlara hizmet etmek için buradayız.
Konu, arayışlarla veya vazifemiz dışında bir amaç bulmakla alakalı değil.
Bizim amacımız vazifemiz zaten.
Onlar için buradayız.
Bunu fark ettiğimden beri
onların kadar, benim de onlara ihtiyacım olduğunu anladım.
Bir sürü harika şey,
harika insan ve dünya gördüm.
Çok şey öğrendim.
Yaptığı işi seven çok insan yoktur, değil mi?
Yani bence çok şanslıyım.
Dinle, yakında dönmem lazım.
Bana unuttuğum bir ders verdin.
Teşekkür ederim ablacığım.
Aileler bu günler içindir kardeşim.
Bana at ya! Bu tarafa!
Son bir işim daha kaldı, sonra gitmem lazım.
Ben de bir yere geç kaldım.
Benden selam söyle.
Franklin!
Gitmeliyim.
Şunu gördün mü?
Ezilmeme bu kadarcık kalmıştı.
Bu kadarcık mı?
Evet.
Gel Franklin. Sana bir şey göstermeliyim.
Peki.
Görüşürüz Düş.
Arayı açma, olur mu?
Gel bakalım.
Ne bekliyorsun?
Pekâlâ.
Bu ne işe yarayacak, anlamadım ama.
Ben onlarla görüşüyorum.
Belki onları kendi dünyanda değil de onların şartlarında görmen
sana iyi gelir.
Efendim, bana ve kardeşime birer ale rica edebilir miyim?
Tabii leydim.
Sağ ol. Al bakalım.
Bu berbat bir şey.
Majestelerinin bu yıl aldığı üçüncü kelle vergisi.
Ne yapabilirdik ki?
Ball ve Tyler öldürülünce
işçilerde çalışma şevki de kalmadı.
Bir yanda savaş ve veba, bir yanda kavga eden iki papa.
Buraya yazıyorum, dünyanın sonu yakındır.
Periler Diyarı'ndan bir elçi dün bana geldi.
Bu gezegeni bırakıp gitmeyi düşünüyorlar.
Düş. İnsanları dinle.
İçkini iç.
Kanun ve düzeni geri getirmeliyiz.
Bu haydutlara karşı harekete geçmeliyiz.
Mercimeği fırına vermişler.
Elini elbisesinin içine daldırmış.
O da "Yine tavşan avına mı çıktın peder?" demiş.
Piers Plowman.
İnsanlar bunu istiyor Geoffrey, kafiyeli, pis, seyyah masalları değil.
Ama kafiye yapmayı seviyorum.
Akşam anlatılan han hikâyelerini de.
Ölümü gördüm.
Köyümün yarısı vebadan öldü.
Burgonya'da savaştım.
Ölümün ne olduğunu bilmiyor değilim. Ölüm dediğin…
…aptalca bir şey.
Salaksın sen Hob.
Kimsenin ölmesine gerek yok.
Herkes öyle yapıyor diye ölüyor insanlar.
Hepiniz razı geliyorsunuz.
Ama ben gelmem.
Kararımı verdim.
Ölmeyeceğim.
Hobs, her insan ölümü tadacak.
Bilemezsin. Şansım yaver gidebilir. Her şeyin bir ilki var.
Yapacak, görecek o kadar çok şey var ki.
Sevişilecek kadınlar. İçilecek ale'lar. Beraber içilecek insanlar.
Aklı başında herhangi bir yaratık niye sonsuza dek bunları yaşamak ister ki?
Öğrenebilirsin.
Nasıl?
Onun dileğini gerçekleştirebilirim.
Bunu yap, daha yüzyıl bitmeden öleyim diye yalvarır, bana güven.
Bu çok ilginç olacak.
O kadar yaşayıp ne yapacaksın?
Daha iyi arkadaşlar edineceğim, o kesin.
Sen söyler misin, ben mi söyleyeyim?
Ben söylerim.
Pekâlâ, kardeşim.
Pekâlâ.
Hiç ölmek gibi bir niyetim yok dediğini mi duydum?
Evet. Bu doğru.
Nasıl bir his, anlatmalısın bana.
Seninle tekrar buluşalım Robert Gadling,
100 sene sonra burada, Beyaz At Hanı'nda.
100 yıl sonra ben Papa Urban olurum.
Sen onları boş ver.
100 yıl sonra bugün mü?
Tanrı'mızın 1489 yılında görüşmek üzere o zaman.
O kimdi ya Hobsie?
Hiç bilmiyorum.
Ama 100 yıl sonra sorarım ona.
Hâlâ burada olacağımı nereden bildin?
Sen kimsin?
Büyücü mü? Aziz mi?
İblis mi?
Şeytanla mı pazarlık ettim?
Hayır.
O zaman niye hâlâ ölmedim?
Bu bir oyun mu?
Oyun yok.
Ama neden?
Sen kimsin?
Niye buradasın?
İlgimi çektiği için buradayım.
Ben mi?
Tecrübelerin.
-Ne yapmam lazım? -Hiçbir şey.
İstediğin gibi hayatını yaşa.
Sonra her 100 yılda bir aynı gün buluşalım.
Nasıl olduğunu merak ediyorsun.
Tamam. Nasıl, sana anlatayım.
Muhteşem lan.
Hep değişiyor.
Ne açıdan?
Bacalar.
Dumandan gözlerin devamlı sulanmıyor.
Artık burnumuzu kapattığımız minik mendiller var.
Eskiden kıyafetimizin kolunu kullanırdık.
İskambiller de.
Sırada ne bulacaksınız acaba?
Şanslıysak bitten kurtulmanın yolunu.
Peki ama sen 100 yıldır ne yapıyorsun?
Yine aynı şeyler işte. Çoğunlukla askerlik.
Savaş yoksa sağda solda ufak haydutluklar.
Ama şimdi yeni bir işe başladım.
Matbaa diyorlar.
Loncaya üye olmana gerek yok.
Çok talep de olmuyor, epey de zor iş
ama toprak altında kurtçuklara yem olmaktan daha iyi.
Hâlâ yaşamak istiyorsun yani?
Evet.
Bir 100 sene daha.
Evet.
Kimsin, hiç söylemedin.
Kit, bence teman şöyle bir şey, insan sanat için, düşleri için
en karanlık güçlerle bile pazarlığa oturabilir.
Aynen öyle.
Arkadaşım!
Otur.
Bize birkaç şişe kaliteli şarap getirttim.
Ben çoktan açtım bir şişe.
Merhaba Hob.
Hob mu?
Tanrım, yıllar öncesine gittim şimdi.
Artık Sir Robert Gadlen'ım ben eski dostum.
Şans yüzüne gülmüş anlaşılan.
Kölenin ya da esirin olmadığı İngiltere'nin yüzüne
Tanrı nasıl güldüyse benimkine de güldü.
Geyik etli börek?
Yok mu? İyidir ama.
Bir bakalım.
Son konuştuğumuzda Billy Caxton'la çalışıyordum.
O işten biraz altın kazandım. Henry Tudor'un tersanesine yatırdım.
İyi para kazandım.
Sonra bir yıl kadar kuzeye gittim, oğlum olarak geri geldim.
Bunu iki kez yaptım.
Kızım, şarap getir.
Şişko Henry manastırlarla ilgilenirken asilzadeliğimi aldım,
saraya hediye ettiğim yüklü altınlar sayesinde de…
…şövalye oldum.
Bitmedi. Bak.
Güzel Eleanor'um ve küçük Robyn.
200 yıl boyunca bu dünyada doğan, benim bildiğim ilk oğlum.
Komik.
Eskiden Cennet'in de böyle bir yer olduğunu sanırdım.
Sokaklarda yürümek güvenli. Yemek var. Şarap iyi.
Hayat çok bereketli.
Tanrım! Keşke ben de senin gibi yazabilsem!
Faustus'ta "Tanrı'ya mı? O, seni sevmiyor ki" diye yazmıştın.
Will, otur.
"Kendi çıkarların için kulluk ediyorsun Tanrı'ya,
içinde aslında şeytan aşkı gizli.
Onun uğruna kiliseye bir sunak kurarım,
yeni doğmuş bebeklerin ılık kanını sunarım."
Evet!
Yeteneğine sahip olmak için her şeyi veririm.
Ben öldükten sonra bile yaşamaya devam edecek düşler yaratmak.
Bu nimet için senin Faustus gibi şeytanla pazarlık ederim.
O kim?
Adı Will Shaxberd. Oyunculuk yapıyor. Bir de oyun yazmış.
İyi mi?
Hayır, bok gibi.
Ama yanındaki eleman, kırık bacaklı olan,
çok iyi bir oyun yazarı.
Neyse, en iyi kısmı sona sakladım.
Bu yaz evimde kraliçe kaldı.
Pahalıya patladı.
Sen Will Shaxberd müsün?
Evet efendim. Tanışıyor muyuz?
Evet. Ama insan uyanıkken unutuyor.
Seni konuşurken duydum.
Harika oyunlar mı yazardın?
İnsanların aklını çelmek için yeni düşler mi yaratırdın?
İstediğin bu mu?
Evet.
O zaman konuşalım.
Kuzuyu istiyor musunuz hâlâ efendim?
Evet. Ver kuzuyu.
Uğruna yaşanacak her şey.
Ama tek istikamet yukarısı.
Salgınları, yangınları, selleri
günahlarımızın vebali diye Tanrı'ya yükleyip durmayın.
İşsizlik maaşı günlük yevmiyelerinden daha fazla.
Bunu önermem.
Yardım istemediğinize emin misiniz?
Hayır, teşekkürler. Ben…
Bana dokunma!
Kahrolası embesil. Çekilsene!
Diğer pisliklerle beraber kerhaneye dön.
Bırak onu. O benim misafirim.
Geleceğini biliyordum.
İnsan ölmezken yemek yemeyince
nasıl acıkabiliyor, biliyor musun?
Hepsini kaybettim.
Arazimi. Altınımı.
Eleanor'umu.
Doğum sırasında öldü.
Bebek de.
Oğlum Robyn de 20 yaşındayken bir han kavgasında öldü.
Ondan sonra pek çıkmadım.
Beni cadı diye boğmaya kalktılar.
40 yıl orada yaşadım, fazla emin davrandım.
Korkmaya başladım. Biraz daha.
Sonra daha da beter oldu.
Daha da, daha da.
Son 80 yılın her saniyesinden nefret ettim, kahrolası her saniyeden.
Biliyor musun?
Hâlâ yaşamak istiyor musun?
Deli misin?
Ölüm boş iş. Uğruna yaşayacak çok şeyim var.
Sipariş verelim mi? Masayı yiyeceğim yoksa.
BEYAZ AT HANI 7 HAZİRAN 1689
Geçen hafta çok ilginç bir şey duydum.
Adamın teki bana dedi ki
"Keşke Fransız asiller de adamlarıyla bizim gibi
kriket oynasaydı, o zaman bu sorunu yaşamazlardı."
Önce koloniler, şimdi de Fransa.
Bence bu ülkede de devrimin eli kulağında.
Dünyanın her yerinde birikmiş param var.
İlk olayda buradan kaçıp giderim.
Bu arada…
…nakliye işine girdim.
Yeni bir sistem geliştirdiler, pamuklu malları Afrika'ya götürüyor,
orada da gemiye zencileri dolduruyorlar.
Aynı gemi onları Atlantik'ten geçiriyor.
Sonra buraya ham pamuk, tütün ve şeker geliyor.
Ne?
Başkalarını köle yapmak kötü bir şey.
Bu işler böyle.
Bence kendine yeni bir meslek bulmalısın Robert Gadling.
Sen mi tavsiye veriyorsun?
400 yıl sonra mı?
"Hayatını istediğin gibi yaşa"ya ne oldu?
Seçim sana ait.
Başkasının seçim hakkını elinden mi alacaksın?
Tavsiyeni düşünürüm.
Dün akşam Kral Lear oyununu seyrettim.
Bayan Siddons, Goneril rolündeydi. Salaklar mutlu sonla bitirmişler.
Çok sürmez.
Büyük hikâyeler daima orijinal hâllerine geri döner.
Şu Will Shakespeare.
Adam düzgün bir oyun yazarı çıktı.
Anlaşma yaptınız, değil mi?
Olabilir.
Ne tür anlaşma? Ruhunu mu sattı?
Öyle ilkel bir şey değil.
400 yıl oldu, seninle burada buluşuyoruz
ve hâlâ bilmediğim çok şey var.
Kimsin sen? Gerçekten?
Adın ne?
Ben ikinize de aynısını sorabilirim beyler.
Lütfen, zahmet edip kalkmayın.
Bunlar Michael ve Tobias.
Aslen kaçakçılar.
Ama ek kazanç için seve seve gırtlağınızı keserler.
Kıpırdarsanız gırtlağınızı keserler.
Londra'nın bu kısımlarında bir hikâye dolaşıyor,
Şeytan ve Gezgin Yahudi her 100 yılda bir handa buluşuyormuş.
İki sene önce, ölmüş bir adamın gömleğinin içinde
bunu buldum.
O ben miyim?
Berbat görünüyorum. Sen daha betersin.
Her 100 yılda bir bu hana dönüyor,
insanlarla pazarlık edip hediye gibi ölümsüzlük veriyorsun,
şimdi bana da vereceksin.
Bir şey demeyecek misin?
Ben Şeytan değilim.
Ben de Yahudi değilim.
Tüh.
O zaman nasıl bir yaratıksınız?
Kim soruyor?
Ben Leydi Johanna Constantine.
İkiniz de benimle geliyorsunuz. Arabam dışarıda.
Bana anlatacağınız çok şey olduğu belli.
Öğreneceğim çok şey var.
Hayır.
Hayır, sanmıyorum.
Kalkın.
Bekle.
Hayır.
Hayır, sen olamazsın.
Üzgünüm.
Ona ne yaptın?
Ona eski hayaletlerini gösterdim.
Beni savunmana gerek yok.
Belli.
Yine de 100 sene sonra burada yalnız içmek istemedim.
Bu akşam başka yer bulsak olur mu?
Buluşmamızdan başkalarına da bahsetmiş olabilir.
Senin için güvenli değil.
Gayet güvendeyim.
Ölemem, unuttun mu?
Doğru. Ama yaralanabilir ya da kaçırılabilirsin.
Temkinli olmalıyız.
Her zaman.
100 yıla görüşürüz.
100 yıla.
Bir sancaktarla ilk defa Tanıştım bir süvari alayında
Ona bir şey verdim ama sevmedi
Çaldım gümüş kaşıklarının hepsini
Bizi ürküttünüz efendim.
Bir an sizi Karındeşen Jack sandım.
Hayır.
Yok, biliyorum efendim. Şaka yapıyorum.
Şu kızcağıza bir bira almak ister misiniz?
Ya da şöyle ufak bir kaçamak?
Krema çubuğunuza bindirirsiniz belki.
Zannetmiyorum.
Eminim seninki kalkmıyordur cılız sapık.
Lou!
Kendine bir içki al.
Bir tane ama.
Ayyaş Lou'yu mazur gör.
Ayyaş Lou. Adı bu mu?
Burada ona "Hastane" diyorlar.
Niye?
Çünkü çok hastanede yatmış,
bir sürü adamı da hastanelik etmiş.
-Gerçek adını bilmiyorum. -Louise Baldwin.
Babası İngiliz ordusundaydı.
Ufacık çocukken kuzeni tecavüz etmiş,
hamile bırakıp terk etmiş.
Nereden biliyorsun?
Kadehin boş. Şarabını tazeleyelim.
Leydi Johanna'yı tanıyordun. Ayyaş Lou'yu da.
Tanımadığın yok, değil mi?
Onu tekrar gördüm.
Kimi? Leydi Johanna'yı mı?
Benim için bir görev üstlendi, takdire şayan bir şekilde de başardı.
500 sene sonra öğrendiğim tek şey bu olabilir.
İnsanlar sandığından neredeyse hep daha iyidir.
Ben hariç. Eskiden neysem oyum hâlâ.
Bence değişmiş olabilirsin.
Hatalarımdan ders almış olabilirim. Ama…
…bu, hata yapmama engel değil.
Bence değişen sensin asıl.
Nasıl?
Aradan 100 sene geçse bile niye hâlâ burada buluşuyoruz, biliyorum.
Ölümü arzu edip etmeyeceğimi görmek için değil bence.
Ölümü asla arzu edeceğimi sanmam.
Şimdiye bunu öğrenmişsindir.
O yüzden bence başka bir şey için geliyorsun.
O neymiş peki?
Arkadaşlık.
Bence yalnızlık çekiyorsun.
Bu ne cüret…
-Hayır, demiyorum ki… -Sen…
Benim gibi birinin senin dostluğuna ihtiyacı olabileceğini söylüyorsun.
Evet. Öyle diyorum.
O zaman iznini isteyip sana yanıldığını kanıtlayayım.
100 sene sonra ben yine burada olacağım.
O zaman da gelirsen arkadaşız diye gelirsin.
Başka sebebi olamaz, değil mi?
Siktir.
Thatcher'ın kahrolası kelle vergisi.
Devrim olacak…
O zaman işsizlik maaşı yevmiyeden daha yüksekken
sen tıraş ol, giyin, bir iş bul.
…içine daldırmış.
O da "Yine tavşan avına mı çıktın peder?" demiş.
Acaba…
Aslında birini bekliyorum.
Viski lütfen.
Daha spesifik olmalısın. Artık menümüz var.
En eskisi hangisi?
Glen Grant'ım var, baban olacak yaşta.
Göründüğümden yaşlıyım.
Birini mi bekliyorsun?
Ekildim galiba.
En son buradayken kavga ettik.
Benim hatamdı.
Keşke o sırada sarhoştum diyebilsem ama sadece aptaldım.
Pub'larda kavga eden çok arkadaş gördüm.
Hâllerine gülüp geçeni ise daha çok.
Belki gelecek yüzyılda.
O zamana yeni bir pub bulman gerekir.
Burası satıldı, apartman yapacaklar.
Belediye durdurmaya çalışıyor
ama bu ülkede yeterince zenginsen
istediğin her boku yersin.
Beklerken içkini tazeleyeyim mi?
Lütfen.
24 SAAT GÜVENLİK UZAK DUR
YENİ MEKÂN
Geciktin.
Sanırım sana özür borçluyum.
Arkadaşlarını bekletmek ayıptır diyorlar hep.
Dikkatini ver tatlı kardeşim.
Benim, İhtiras.
Galerimde duruyorum, elimde mührün var.
Kardeşimiz kafesinden çıkmayı başardı.
Planımız suya düştü.
Ama merak etme. Yeni bir planım var.
Alt yazı çevirmeni: Zeynep Tangun