SERIAL NETFLIX
KORYNTCZYK
ROZDZIAŁ 7: DOMEK DLA LALEK
HISTORIA SNU
Nie zapomnij ich.
2015 ROK – CAPE KENNEDY, FLORYDA
Dzięki, koleżko.
- Włożysz buty? - Jak daleko jest z Florydy do New Jersey?
Samochodem ze dwa dni…
- Nagle zaczniesz odstawiać… - To mój syn!
Nie chce, żebyśmy jechali.
Wiem.
Nic ci nie jest?
Nic.
Ale…
Rozmawiałam z tatą.
Myślimy, że będzie lepiej, jeśli najpierw się z Rose urządzimy
i potem sprowadzimy cię do New Brunswick.
Co?
Musimy go zabrać.
Nie jadę z wami?
Nie tym razem.
Ale tata mi obiecał.
Zmienił zdanie.
Za bardzo by za tobą tęsknił.
Pójdę z nim pomówić.
Rose.
Nie jest w nastroju do słuchania.
Robi tak ze złośliwości.
A co ze wspólną opieką?
Nie mogę zabrać Jeda bez zgody ojca.
Pożegnaj się z bratem i poczekaj na mnie w aucie.
Kocham cię, Jeddy.
Zabierz mnie ze sobą.
Rozpakujmy twoje rzeczy.
Rose, proszę cię.
Przykro mi.
- Rose! - Już dobrze.
- Rose! - Spokojnie.
Jesteś tam, siostro?
Pomówisz ze mną, Królowo Rozpaczy?
Zawsze chętnie cię wysłucham, Pożądanie.
Mam wieści.
Prawdziwe wieści?
Wyrodny wrócił?
Co?
On?
Nie, wciąż go nie ma.
Mówię o Śnie.
Udało mu się uwolnić.
Znów próbujesz wplątać go w swoje knowania?
Nie dość się wycierpiał przez ostanie sto lat?
Tak by się zdawało.
Ale wciąż jest tak samo pyszałkowaty.
Myślisz, że te nasze gierki go zmienią?
To nie gierki, bliźniaczko.
Sen wciąż zachowuje się tak, jakby jego królestwo górowało nad naszym.
Czas, by nauczył się, że sny to ledwie echa pożądania i rozpaczy.
Cokolwiek planujesz, to się nie uda.
Jak ostatnim i jeszcze poprzednim razem.
Nada była błędem.
A Roderick Burgess sabotażem.
Ale sprawy mają się inaczej, kochana bliźniaczko.
Pojawił się wir snów.
Pierwszy od dawna. I… jest kobietą.
- Więc czekamy? - Nie będziemy musieli.
Dziewczyna nie wie o swych zdolnościach,
ale już robi, co robią wiry snów.
Przyciąga do siebie wszystkich i wszystko.
Włączając Morfeusza.
Kim ona jest?
Kobieta, która zgubi Sen?
Ma na imię Rose.
Rose Walker.
Rose?
Lyta. Znalazłam nową fotkę Jeda.
Co?
- Nie nową, tylko nową dla mnie. - Halo?
Pani Bloom? Mówi Rose Walker, córka Mirandy.
Samochód już jedzie.
Proszę wybaczyć, ale przeglądałam rzeczy mamy…
Carl, co tu robisz?
Popilnuję pod waszą nieobecność domu.
Znalazłam nowe zdjęcie mojego brata Jeda.
Będzie potrzebowała do tego buty.
Sprzed rozwodu, więc przynajmniej sprzed siedmiu lat,
ale widać na nim wyraźnie jego twarz.
Mogę je pani wysłać?
Opieka społeczna nie chciała powiedzieć, gdzie umieszczono Jeda,
a pani zasugerowała detektywa.
Myślałam, że spadek po mamie pokryje koszty.
Nie, zamierzam pani zapłacić.
Jak tylko znajdę pracę.
Może akurat kogoś szukacie?
Nie?
Dobrze. Dziękuję za pomoc.
Nie ma już pieniędzy?
Powiedziała, że mama wydała wszystko na mieszkanie.
Chciała, żebyście mieli dom.
Chciała, by miał go również Jed.
Musimy jechać.
- Ja chyba nie mogę. - Rosie.
Jak mogę wyjechać z kraju bez pieniędzy i pracy…
Posłuchaj. Gdy ludzie płacą ci, byś była w konkretnym miejscu, to praca.
Fundacja płaci ci, byś poleciała do Londynu.
Nie płacą mi.
Dostajesz 250 funtów za dobę.
Gotówką. Za siedem dni.
W zamian za jedną krótką rozmowę o rodzinie.
- Klasa biznes? - Tak.
Fundacji bardzo zależy na tym spotkaniu.
To nie na mnie im zależy,
tylko na mojej mamie.
Bardzo się na to cieszyła.
Wiem, kiepskie ze mnie zastępstwo.
Nie. Dziękuję, że ze mną lecisz.
Nie miałam wyboru. Twoja mama nalegała.
I bardzo się z tego cieszę.
Z czasem jest łatwiej?
Chyba nie myślisz już bez ustanku o Hectorze?
Szampana?
Dziękuję.
- Dziękuję. - Proszę.
Bo, jak powiedzieliby nam mój mąż i twoja mama,
życie jest za krótkie, by nie cieszyć się biznes klasą.
Słyszałaś o wirze?
- Wszyscy o nim mówią. - Wszyscy?
Niby kto konkretnie?
No ten, Kain głównie…
Ablu, gdybym chciała posłuchać głupich plotek o wirujących bytach,
to bym cię o nie zapytała.
Lord Morfeusz wrócił, sporządzam więc spis.
Potrzebuję pełną listę mieszkających tu istot.
Niech pomyślę.
Jestem tu ja… i oczywiście Dom Sekretów.
No i chochlik z butelki.
I coś niesłychanie paskudnego w piwnicy.
Coś paskudnego w piwnicy.
Staram się tam nie zaglądać. I…
Nieopatrznie pominąłem mojego przyjaciela.
Nazywa się Goldie.
Nowy dodatek. Maleńki gargulec Goldie.
Czy Morfeusz wie o…
wirze?
Zapewniam cię,
że Morfeusz ma lepsze rzeczy do roboty niż słuchanie głupich plotek.
Może wyjazd do Anglii dobrze jej zrobi.
Śpi. To postęp.
- Źle sypia? - Tak.
Zajmuje się spadkiem po matce i stara się odszukać brata.
Robi, co tylko możliwe,
żeby nie myśleć, że została teraz sama.
Ale przecież nie jest.
Tak, wiem, super mieć przyjaciół, ale…
Co?
Kiedy tracisz rodziców, nagle zdajesz sobie sprawę,
że to nie grawitacja sprowadzała cię na Ziemię,
tylko świadomość bycia czyjąś córką. Bądź siostrą.
Lub w moim przypadku żoną.
Przykro mi. Jak się trzymasz?
Raczej kiepsko.
Czemu tak mówisz?
Bo zamiast wrócić do pracy, jestem w samolocie do Londynu
i rozmawiam ze zmarłym mężem.
Proszę pani?
Przepraszam, że panią budzę. Proszę zapiąć pas.
Dziękuję.
Sporządziłam spis, o który prosiłeś.
Świetnie. No i?
Zliczyłam 11 062.
Ktoś tu się natrudził.
Tak. Cóż…
Jest parę nowych istot.
To normalne.
Ale brakuje trzech Głównych Arkanów.
Których?
Pierwsza jest Globa.
Koszmar, której nigdy nie ufałam.
Zmiennokształtna.
Bycie godną zaufania nie jest w jej naturze.
Kto jeszcze?
Koryntczyk.
Spodziewałem się tego.
Pasożytuje na śniących, którym miał służyć.
- Tak. - Kto jest ostatni?
Ostatni to Zielony Zakątek.
Zielony Zakątek?
To ci dopiero.
Ostatecznie jest władcą własnego kraju. Można było na nim polegać.
Wiem.
To moja wina.
Gdybym tu był i wykonywał obowiązki…
- To nie twoja wina, panie. - Nie?
To czyja?
Obawiam się, że to nie koniec wieści.
- To właściwie plotki. - Słucham.
W Śnieniu mówi się o wirze.
Być może zechcesz to sprawdzić.
Plotki są prawdziwe.
Wir istnieje.
Prawdziwy anulus. Pierwszy tej ery.
Musisz więc go złowić, panie. Należy go kontrolować.
Wir jest kobietą, Lucienne.
Nie jest rzeczą.
A Nieskończonym nie wolno działać przeciwko śmiertelnikom,
którzy nie stanowią zagrożenia.
Ale jeśli stworzą zagrożenie?
Wtedy być może jeden z naszych problemów rozwiąże pozostałe trzy.
Jest przecież wirem.
Przyciągnie zabłąkane sny do siebie.
Czy to czasem nie ryzykowne?
Mogłaby zniszczyć Śnienie. I tym samym świat jawy.
Obserwuję ją.
Ale tylko, gdy śpi.
Być może jedno z nas powinno śledzić ją na jawie.
Myślę, że lepiej jest teraz nie zostawiać Śnienia bez mojej opieki.
Ja mógłbym polecieć.
Doskonale. Lucienne powie ci, na co zwracać uwagę.
Będę widział to, co ty zobaczysz.
Rose?
Obudź się.
To tutaj.
Miałam cudaczny sen.
Dziękuję.
HRABSTWO SUSSEX, ANGLIA
Panna Walker.
Cześć. Jestem Rose.
Lyta Hall.
Pan jest prawnikiem? Pan Holdawell?
Holdaway.
Przepraszam.
Po naszej stronie Atlantyku zwiemy się radcami prawnymi.
Tu mieści się zarząd fundacji?
To prywatny dom opieki dla starszych osób.
Moja klientka tu mieszka.
Wejdziemy?
Proszę za mną.
Pana klientka zarządza fundacją?
Sama wyjaśni wszystko lepiej ode mnie, pani Hall.
Wiecie, czym jest anulus?
- Co takiego? - Anulus.
To chyba stare określenie pierścienia.
Skąd taka młoda dziewczynka zna takie stare słowo?
Wcale nie jestem taka młoda. Mam 21 lat.
Wszyscy zawsze nie dowierzają.
I ciągle pytają mnie o dowód. To wkurzające.
Będzie, jak przestaną to robić.
Wierz mi.
Proszę wejść.
Dziękuję.
Ty to pewnie Rose.
Tak. A to moja przyjaciółka, Lyta Hall.
Miło mi was poznać.
Mam na imię Unity. Unity Kincaid.
- Dziękuję, panie Holdaway. - Naturalnie.
Poważny z niego człowiek.
Rozgośćcie się.
Dziękujemy.
- Czyje to? - To mój, z dzieciństwa.
Wygląda na nowy.
Nic dziwnego.
Nie miałam szansy się nim bawić.
Czemu?
Stąd to spotkanie.
Dostałam go w prezencie na 12. urodziny.
Lekarze powiedzieli mi, że zachorowałam w ich wigilię
na coś o nazwie encephalitis lethargica.
Wstawaj, myszko.
Zasnęłam i już tak spałam.
Kochanie? Unity?
Aż do ośmiu miesięcy temu.
Ale w snach miałam wspaniałe życie.
Przejęłam interes ojca.
I spotkałam mężczyznę o złotych oczach.
Mieliśmy dziecko.
Po przebudzeniu dowiedziałam się, że nic z tego nie było prawdą.
Poza dzieckiem.
Powiedziano mi, że gdy spałam w szpitalu,
urodziłam córeczkę.
Uciszyli sprawę, ale pan Holdaway się dowiedział,
że adoptowała ją dobra rodzina.
I że sama też urodziła córkę.
O imieniu Miranda.
Miranda Walker.
Twoja matka.
Jestem twoją prababcią, Rose.
Bardzo mi przykro, że wezwałam cię tu pod fałszywym pozorem,
ale pomyślałam, że jeśli ci to wyjaśnię, mogłabyś…
Mogłabyś nie przyjechać.
Nie mogłam tego ryzykować.
Porozmawiajcie sobie.
- Nie musisz… - Zostań.
Niedługo wrócę. Pogadajcie.
Rozumiem, że to dla was fatyga,
ale jako współprzewodniczący komisji
musimy wybrać odpowiednie zastępstwo Domatora.
Potrzebujemy nowego gościa honorowego. Najlepiej na wczoraj.
Mamy na liście jakieś inne szychy?
NAPOJE I BURGERY
- Moon River. - Nie.
Cukierek.
Potrzeba nam gwiazdy. Bilety już się sprzedają.
Gorzej niż rok temu.
Tym bardziej powinniśmy olśnić.
Na kogo sami kupilibyśmy bilety?
- Na Koryntczyka. - Tak.
Co roku ignoruje moje zaproszenia.
Nie.
Dziękuję.
Ile waszym zdaniem ma lat?
Koryntczyk?
Istnieje od wieków.
Nie, ten kelner.
Z 16 lat?
Stary dla ciebie.
Wygląda na młodszego.
Choć pewnie był więcej niż jeden Koryntczyk.
Kimkolwiek ten bieżący jest, tworzy arcydzieła.
To z zeszłego tygodnia. W Waszyngtonie.
Czyli jest na Wschodnim Wybrzeżu. Blisko.
Po co mu te oczy?
Jest kolekcjonerem. Jak my.
Mogę znów go zaprosić zwyczajowymi sposobami.
Jeśli chcemy jego uwagi, musimy myśleć jak on.
Działać… jak on.
Sugerujesz, że mamy…
Naśladować Koryntczyka?
Może być fajnie.
Nie zajmujemy się plagiatem.
Mamy swoje zasady.
Na wydarzeniu będzie ponad setka seryjnych zabójców.
„Kolekcjonerów”, nalegam.
Zapłacili sporo kasy, by zobaczyć Domatora.
Nie. Wykluczone.
Dobrze. Jak sobie chcesz.
Gdzie toaleta?
Myślisz, że Koryntczyk ma typ?
W czym mogę pomóc?
Nie jesteś Rose Walker.
Jestem Carl.
Współlokator Rose?
Pilnuję jej mieszkania. Wyjechała.
Kim jesteś?
Chyba możesz mnie nazwać łowcą głów.
Chciałem zaoferować Rose pracę.
- Poważnie? - Wiesz, gdzie mogę ją znaleźć?
Jest teraz w podróży, ale mogę przekazać jej wiadomość.
Na długo wyjechała?
Na tydzień.
Ale możesz na nią zaczekać.
Koryntczyk jest pedantyczny.
Elegancki.
Przekonująca „kolekcja” wymagałaby miesięcy badań.
Potrzebujemy narzędzi.
Poza tym, czemu Koryntczyk miałby przejąć się naśladowcą?
Ja bym się przejął.
Gdyby ktoś uzurpował sobie moją pracę,
odszukałbym go i upewnił się, że więcej tego nie zrobi.
To kolejny powód, by tego nie robić.
Dobrze. Zatem postanowione.
- Zdecydowaliśmy… - Musimy iść.
Nie możemy. Nie mamy gościa honorowego ani planu, co zrobimy dalej.
Chcę deser. Gdzie ten kelner?
Mamy plan.
Wyślemy wiadomość do Koryntczyka.
A kelner nie wróci.
Pójdę po Lytę. Zaraz wracam.
Rose.
Różyczko.
Rose Walker.
Cześć, Rosie.
Wejdź, motylku.
Jesteś na rozdrożu, Rose Walker.
Skąd znacie moje imię? Kim jesteście?
Imiona…
Każde jest pojedynczym aspektem całości.
Ciesz się swoją trójnią.
Nie chciałabyś poznać nas jako Pań Łaskawych.
Możemy cię jedynie ostrzec, siostro.
Nie możemy cię ochronić.
Ochronić przed…
Przed życiem, pączuszku.
I tym, co czai się poza życiem.
Co próbuje dostać się do środka.
- Strzeż się snów. - I domów.
O czym mówicie?
Zadałaś niewłaściwe pytanie.
Jakbyś spytała poprawnie,
ostrzegłybyśmy cię przed Koryntczykiem.
Opowiedziały o Jedzie.
I Morfeuszu.
Co tu robisz?
Ja…
Chyba mam jet lag.
Skąd się znacie?
- Jesteśmy sąsiadkami. - Dzieli nas jedno piętro.
Kiedy moja mama się rozchorowała, Lyta z mężem praktycznie mnie adoptowali.
Czuliśmy, jakby Rose nas zaadoptowała.
Przez co jesteś z mężem również moją rodziną.
Wysłać mu bilet lotniczy, by do nas dołączył?
To bardzo miłe z twojej strony, ale… Hector zmarł jakiś rok temu.
O nie.
To był wypadek. Ktoś przejechał na czerwonym.
Tak mi przykro.
Nie ma powodu.
Spotkaliśmy się na studiach.
Skończyliśmy architekturę.
Otworzyliśmy firmę. Spędziliśmy razem lata.
Zawsze mogło być ich więcej.
Widać wszystkie zostałyśmy doświadczone przez życie.
Może na tym życie polega. Na serii diametralnych zmian.
I odnawianiu więzi.
Musimy tylko znaleźć twojego brata.
Chciałam nająć prywatnego detektywa.
Albo może kiedyś samej pojechać do Cape Kennedy.
Powinnaś.
Pojadę.
Muszę najpierw znaleźć pracę.
Może ja bym cię zatrudniła.
Co miałabym zrobić?
Znaleźć mojego prawnuka.
Za wszystko zapłacę. Podróż, wydatki.
I oczywiście dostaniesz pensję.
- Unity… - Nie martw się.
Pieniędzy nie zabraknie.
Nasza rodzina była właścicielem cukrowni Kincaid.
- Naprawdę? - Boże drogi.
Zrobiłabyś mi przysługę. Chcę poznać mojego prawnuka.
Lyta, pojedziesz z nią?
Wszystkie pojedziemy.
Nie, tylko bym was spowalniała.
Ale będę z wami duchem.
Nie. Więcej.
Dawno temu dostałam go od rodziców.
Teraz jest twój.
Dziękuję.
To złoty anulus.
Co się stało?
W drodze tutaj przyśnił mi się w aucie anulus.
Naprawdę? No to…
Oby spełniły się nasze sny.
Tak to jeszcze nie pilnowałem mieszkania.
Rose zostawiła ci sporo lektury.
Lubisz książki?
Wolę ludzi.
To dla nich dobra wiadomość.
Nie powiedziałeś, co to za praca.
Ta dla Rose.
Chcę, by pracowała dla mnie.
Zostawiłem swoją starą pracę, żeby się uniezależnić.
Z Rose u boku mogę wysiudać z rynku mojego byłego szefa.
Zacząć coś nowego, coś tylko… naszego.
KOLEJNY ATAK KORYNTCZYKA W LOKALNYM BARZE
Coś nie tak?
Muszę wracać do pracy.
Wracasz do łowienia głów?
Na to wygląda.
Na pewno nie masz czasu na kolejną rundkę?
Może tym razem bez okularów.
Powiedz Rose, żeby zadzwoniła.
Mam. „Rose Walker, 21 lat”.
„Matka, zmarła. Ojciec, zmarł”.
Biedulka.
Ma brata, Jeda Walkera. I kogoś jeszcze.
To prawda?
Tak. Zatwierdzono plany nowego celestarium.
Nie przyszedłem mówić o budowach. Chcę porozmawiać o wirze.
Lord Morfeusz już monitoruje jej sny.
Lepiej, by tak było.
Matthew ma obserwować ją w świecie jaźni.
Co za Matthew?
Merv. To ja.
Daj spokój. Wysyła nowego dzieciaka?
A czemu nie?
Jesteś tu pięć minut. W ogóle wiesz, na co uważać?
Nie. Chcesz sam się zgłosić?
Nie.
To powiedz, na co mam uważać.
Na wszelkie cudaczne wydarzenia.
Powiedziała dynia do gadającego ptaka. Możesz ciut uściślić?
Manifestacja wiru następuje w snach,
które naturalnie odzwierciedlają jej świat jaźni.
Szukaj wszelkich oznak szoku lub urazu.
Czegoś, co mogłoby sprawić, że nas wszystkich powybija.
Czyli wszystko.
Czyli tak.
Dzieciak ma talent.
Jak coś zobaczysz,
powiedz Lucienne, zanim kłapniesz szefowi.
- Mervyn. - Daruj sobie.
Wszyscy wiedzą, że ty tu rządzisz.
Nie widzę problemu.
- Zuch ptaszek. - Dziękuję, Matthew.
- Co do tego celestarium… - Na razie, Loosh.
CAPE KENNEDY, FLORYDA
- Rose. - Hal.
Witaj w domu.
Dziękuję.
Jak to jest wrócić?
Cape Kennedy zupełnie się nie zmieniło.
Zmiany omijają Florydę.
To pewnie Lyta. Jestem Hal Carter.
- Miło poznać. - Ciebie również.
To właściciel pensjonatu.
Kiedyś to był dom mojej mamy. Dopracowałem go.
- Pozwól. - Dziękuję.
Przyjaźniliście się wcześniej?
Nie.
Poznaliśmy się przy rezerwacji.
Chyba opowiedziałem Rose całe swoje życie.
Ja swoje Halowi z pewnością.
Hej! Rose i Lyta?
- Cześć. - Hej.
- Jestem Ken. - A ja Barbie.
- To okropne. - Wiemy.
- Mieszkamy pod wami. - Ale już niedługo.
Idziemy oglądać domy. Ale wieczorem wszyscy wychodzimy?
Jeśli wam jet lag pozwoli.
Brzmi świetnie.
Wspaniale.
I powodzenia dzisiaj z panią od adopcji.
Dziękuję.
Opowiedziałem im również twoje życie,
ale tylko po to, by roznieść wieści o twoim bracie.
Nie żebyśmy plotkowali.
Przykro nam z powodu śmierci twojej matki.
- Jej męża. - I twojego męża.
Chantal i Zelda mieszkają po drugiej stronie korytarza.
Mamy największą prywatną kolekcję wypchanych pająków
na całym Wschodnim Wybrzeżu.
Chcecie je zobaczyć? Może wieczorem?
Zelda pyta, czy zaprosiłeś Gilberta.
Tak, wsunąłem mu pod drzwiami liścik.
Do wieczora, nowe lokatorki.
Są przemiłe.
To…
Siostry? Matka i córka? Kochanki?
Nikt tego nie wie.
Ta wiedza zepsułaby zabawę.
Kim jest Gilbert?
Mieszka w pokoju na strychu.
Rzadko go widujemy. Wiecznie tam tylko czyta.
To już wszyscy?
Czy jest ktoś jeszcze, kto wszystko o nas wie?
W tym domu nie ma sekretów.
Jesteśmy jedną wielką cudaczną rodziną.
Przepraszam.
Nie ma za co. Jesteśmy tu dla rodziny.
Przykro mi, panno Walker,
ale jak powiedziałam prawnikowi matki,
prawo zakazuje mi ujawnienia informacji o bracie.
Mogę powiadomić rodziców Jeda…
- Nie są jego rodzicami. - Są, gdy pozostaje pod ich opieką.
Ale jestem jego siostrą.
Rozumiem.
Ale musisz zrozumieć, że nie masz prawa do opieki.
Może pani przez chwilę być jebanym człowiekiem?
- Proszę? - Rosie.
Nie. Przebyłyśmy kawał drogi.
Moi rodzice nie żyją, pani Rubio. Jed to jedyna rodzina, jaką mam.
Mam tylko jego.
Chcę tylko go zobaczyć, pomówić z nim.
Żeby wiedział, że mnie ma.
Załóżmy, że powiem ci, gdzie jest twój brat. I co wtedy?
Pomówię z nim.
Opowiem mu o naszej mamie.
Spytam, jak się czuje. Czy nic mu nie jest.
A co zrobisz, jeśli powie,
że nie chce żyć z tymi ludźmi, tylko z tobą?
Tego chcesz?
Jesteś gotowa samotnie wychowywać dwunastolatka?
W twoim wieku?
Masz pracę? Ubezpieczenie zdrowotne?
Posłuchaj. Pewnie zechcesz wiedzieć,
że Jedem zaopiekowali się znajomi waszego ojca.
Naprawdę?
Aplikowali o prawo do opieki nad Jedem
i teraz dostają 800 $ miesięcznie, więc Jed jest w dobrych rękach.
Hej!
- Wróciłyście. - Jak poszło?
Narobiłam sobie wrogów w agencji.
Postawiłaś się im. Byłam z niej bardzo dumna.
Możesz nam o wszystkim opowiedzieć.
- Przy drinkach. - Idziemy na miasto.
- Teraz? - Oczywiście.
Pięknie wyglądacie. Przebierzemy się.
Zawsze tak wyglądamy.
- To prawda. Nawet przy śniadaniu. - Tak.
Ruszamy?
- Z przyjemnością. - Nie poczekamy na Hala?
Hal już tam jest.
Miałam sen
Przyśniłaś mi się, skarbie
Sen spełni się, kochanie
Szansy nie dają nam
Ale, skarbie
Nie martw się Radę dasz
Otworem stoi przed nami świat
Odtąd i od teraz
Kochanie, szczęście sprzyja nam
Miejsce zrób Przygotuj się
Bo pozostał ci tylko relaks
Ślij całusa Pokłoń się
Kochanie, szczęście sprzyja nam
Zbieraj plon
Niech na głowie stanie świat
Niechaj kręci się
My dopiero rozkręcamy się
Kurtyna w górę i światła snop
Sukces nie ominie cię
Świetlana przyszłość czeka cię
Wiem to na pewno Przekonasz się
Szczęśliwa gwiazda wnet pojawi się
Kochanie, szczęście sprzyja nam Różyczki i żonkile
Kochanie, szczęście sprzyja nam Słońca blask i Gwiazdki czar
Kochanie, szczęście sprzyja nam Białe noce i słodyczy moc
Kochanie, szczęście sprzyja nam…
Mnie i tobie też
Halo? Unity?
Jesteś tam?
Jesteś sama?
Chętnie się zapoznam.
Taka dziewczyna nie powinna być sama.
Nie jestem sama. W środku są moi znajomi. Powinnam już…
- Daj komórkę. - I portfel.
I ten pierścień.
Panowie!
Zdaje mi się, że ta młoda dama nie chce stracić biżuterii
ani honoru. Przepraszam, że się wtrącam.
Dziękuję. Nie potrzebuję pomocy.
Chodź!
Nic panience nie jest?
Przepraszam. Głupio się zachowałam.
- Gdzie tam. To było… - Naprawdę głupio.
Ale dziękuję za pomoc.
Nie potrzebowałaś mnie. Świetnie sobie radziłaś.
Zadzwonimy po policję?
Chcę wrócić do domu.
Mogę ci towarzyszyć?
Mam na imię Gilbert.
Ten Gilbert, co mieszka u Hala na strychu?
Ten sam. Chyba nie jesteś tą nową lokatorką z dołu?
Tą samą. Rose Walker.
Wyśmienicie. Właśnie wybieram się obejrzeć nowe teatralne popisy Hala.
Spóźniłeś się.
Czytałem i straciłem poczucie czasu.
Na pewno nic ci nie jest?
Muszę się tylko wyspać.
W takim razie wracajmy do domu.
Co takiego czytasz?
Chestertona.
Czytujesz go?
Nie chcę nic wykrakać…
Ojej.
…ale jeśli sny Rose Walker przypominają jej życie na jawie…
Co się stało?
Zaatakowano ją przed barem na Florydzie.
Ale dała sobie radę.
Co robiła na Florydzie?
Szukała zaginionego brata.
- Jed Walker zaginął? - Rose nie może go znaleźć.
Co?
Ja też nie mogę go znaleźć.
Przecież mówię, że zaginął.
Nie tylko ze świata jawy.
Nie ma go w Śnieniu.
Pomyślałem, że dwa przestępstwa w stylu Koryntczyka z całą pewnością
zwrócą jego uwagę.
W sumie…
trzy.
Chociaż moje jest bardziej złożonym mu hołdem.
Oboje powiedzieliście, że to okropny pomysł.
- Nie mieliśmy lepszego. - Nadal potrzebujemy gościa honorowego.
I fascynująco było wejść w umysł
innego kolekcjonera.
Czemu akurat oczy? Dlaczego tylko oczy?
Są oknem duszy.
I ciężko jest je wydłubać tak, by nie pękły.
Cała sztuka polega na użyciu kciuków.
Rany!
Dokładnie.
Zapewne chcieliście zwrócić moją uwagę.
Skoro już ją macie…
powiedzcie, czemu mam was oszczędzić.
Chcielibyśmy… żebyś był naszym gościem.
Gościem honorowym.
Na naszym corocznym zjeździe kolekcjonerów.
Ludzi, którzy podzielają nasze hobby.
Mamy nadzieję, że jako obecny Koryntczyk
mógłbyś wygłosić inauguracyjny wykład.
„Obecny Koryntczyk”.
Nie wyglądasz na 130 lat.
Dziękuję.
To spore wyróżnienie.
Zjazd podobnie myślących dusz.
Wszystkie o takim samym marzeniu.
Zainspirowanym przez Koryntczyka.
W takim razie może przyprowadzę gościa.
Kolekcjonera?
Wprowadzi nasze wspólne marzenie na wyższy poziom.
Oczywiście.
Jak ma na imię lub jak woli być nazywany?
Tam, skąd pochodzę, nazywają ją „wirem”.
Jed Walker pozostaje w świecie jawy, ale nie potrafię go znaleźć.
Ani ja, panie.
Wszyscy ludzie są połączeni ze Śnieniem.
Spędzają w nim jedną trzecią życia.
Zerwanie tej więzi wymagałoby specyficznej wiedzy.
I mocy.
W takim razie zechcesz wiedzieć,
że ostatnim koszmarem Jeda Walkera nim zniknął, była Globa.
Myślisz, że zerwała jego więź ze Śnieniem?
Tak sądzę.
Czemu?
Bo przecież nie jest zwyczajnym dzieckiem.
Jest bratem Rose Walker.
To ona jest wirem.
Przepraszam.
Jestem Rose Walker.
Co wiecie o moim bracie Jedzie?
Pomocy, błagam.
Ratunku!
- Jed? - Ciocia Clarice?
Co ty tu robisz?
Uciekłem.
Dlaczego? Co się stało?
Wujek Barnaby chce zamknąć mnie w piwnicy.
Czemu? Co zrobiłeś?
Nic. Przysięgam, że mnie nienawidzi.
To nieprawda.
Musimy od niego uciec. I to zaraz!
Dokąd mielibyśmy uciec?
Dokądkolwiek. Nie możemy czekać!
Dobrze.
Co tu się wyrabia?
Nic, Barn. Ja tylko…
Znalazłam Jeda. Miałam właśnie zabrać go do domu.
Nie.
Jed wróci ze mną.
Prawda, Jed?
Tak jest.
Nie będziesz siedział z przodu.
Pojedziesz z tyłu.
Barnaby, nie!
Chcesz jechać z nim?
To mi się nie stawiaj.
Napisy: Marcin Chojnowski