SERIAL NETFLIX
Witamy cię, Rose Walker.
Kim jesteście?
Jakimś sposobem wśniłaś się w audiencję Lorda Morfeusza.
ROZDZIAŁ 8: ZABAWA W DOM
Króla Snów.
- Musisz odejść. - Lucienne.
Nie powinno jej tu być.
Nie. Ale chcę, by została.
Co to za miejsce?
Jesteś w Śnieniu.
To tu ludzie trafiają, gdy śnią.
Czyli teraz śpię? To mi się śni?
Tak, i chciałbym wiedzieć, jak mnie znalazłaś.
Rozmawialiście o moim bracie. Jest tutaj?
Nie.
Wiecie, gdzie jest?
Nie.
Ale może być z jednym z moich zaginionych Koszmarów.
Ona nim jest?
Czego chce od Jeda?
Nie wiem.
Ale zapewne ma to coś wspólnego z tobą.
Ze mną? Dlaczego? Co zrobiłam?
Nie chodzi o to, co zrobiłaś. Rzecz w tym, kim jesteś.
Przepraszam. Nic z tego nie rozumiem.
Nie.
Wiry snów są niewyjaśnionym zjawiskiem.
Co to jest „wir snów”?
Ty nim jesteś.
Co kilka tysięcy lat
rodzi się śmiertelnik o tak potężnej sile marzeń sennych,
że może podróżować do snów innych.
Jak widać, aż po mą salę tronową.
Tylko szukałam mojego brata.
Skoro znalazłaś mnie w Śnieniu, łatwo go odnajdziesz.
Nieważne, gdzie Globa go ukryła.
Jak mam to zrobić?
Na razie szukaj go dalej w świecie jaźni.
Matthew się tobą zaopiekuje.
Do usług, Rose.
Gdy on jest z tobą, jestem i ja.
Gdy dziś zaśniesz,
wspólnie wyruszymy na poszukiwanie Globy i twojego brata.
W twoich snach.
Jest tylko Koszmarem, prawda?
Nie może go chyba skrzywdzić?
Który z moich wrogów jest to tym razem?
Johnny Sorrow?
Upiór Sprawiedliwych?
A może powrócił Doktor Śmierć?
To Pied Piper.
Zdaje się używać fali dźwiękowych nowej generacji,
by kontrolować okoliczne dzieci.
To chyba zadanie dla…
Sandmana.
Czas położyć Pipera do łóżka.
Po Piperze ani śladu. Ani po wszystkich innych.
Niestety. Spóźniliśmy się. Wszyscy zostali porwani.
Poczekaj.
Słyszysz to?
Melodia Pipera.
Słyszysz, skąd dochodzi?
Tak.
Widzisz to?
Tak. I mi się to nie podoba.
Wracaj do bazy.
Nie ma strachu.
Zajmę się tym.
Szczury!
Jed, natychmiast tu wracaj.
Mają przewagę liczebną!
- Pomóż mi! - Staram się.
- Nie! - Jed!
- Przestańcie! - Jed!
Ciociu Clarice?
Wujku Barnaby?
Chyba jestem ranny.
Jest tam kto?
Siedź.
Nie możemy go tam zostawić.
Jak tylko otworzysz te drzwi, ucieknie.
Musi się nauczyć.
Ciociu Clarice?
Jest tam kto?
Matthew?
Unity, cześć. Tu Rose.
Co słychać, skarbie?
SUSSEX, ANGLIA
Jak urzędniczka z opieki? Była wstrętna?
Nie powiedziała nam, gdzie jest Jed.
No oczywiście, że nie.
To by nam zbyt ułatwiło sprawę.
Ale czegoś się dowiedzieliśmy.
Jego rodzice zastępczy byli przyjaciółmi taty.
Trochę więc wam powiedziała.
Pamiętasz przyjaciół taty?
Nie, ale jeśli nie masz nic przeciwko,
chciałabym zostać dłużej i może…
Oczywiście, kochanie.
- Można? - Proszę.
Unity, w czymś przeszkadzam?
Jest tutaj uroczy młody dziennikarz,
który pyta mnie o chorobę senną.
Unity.
Powtarzam mu, że wszystko przespałam.
No to się rozłączam. Grzej się w świetle reflektorów.
To była moja prawnuczka Rose.
Jest w Londynie?
Była.
Wróciła już do Stanów. Na Florydę.
Naprawdę? Gdzie dokładnie?
Do Cape Kennedy.
Brzmisz jak Amerykanin. Byłeś tam?
W Cape Kennedy? Nie. Teraz będę musiał tam zajrzeć.
CZY WIDZIELIŚCIE TEGO CHŁOPCA?
Rozpracowałaś drukarkę?
Tak.
Co sądzisz?
Sądzę, że pomogę ci je porozwieszać.
Naprawdę?
- Zapłacę za nie. - Już zapłaciłaś.
Zdarłem z ciebie za pokój.
Mogę zobaczyć?
Dobry!
Rany, Rose!
Patrzcie no. Mogę parę?
Skarbie, co ty wyprawiasz?
Porozwieszam je.
Mamy spędzić dzień z Sindy.
Może nam pomóc. To pośredniczka nieruchomości. Wspaniała.
Dziękuję wam.
Zelda sugeruje, byśmy też wzięły.
Dziękuję.
Jak wstanie Lyta, wyruszymy na ulice.
Nadal śpi?
Chciałabym zostać tak na zawsze.
Ja też, ale…
Co?
Powinnaś wyjść, żyć swoim życiem,
zamiast uprawiać seks z duchem zmarłego męża.
Nie jesteś duchem, tylko snem.
Właśnie.
Chciałem z tobą o tym pogadać.
Gdybym był snem,
to przecież znikłbym, gdy się budzisz.
- A nie znikasz? - Nie.
To co robisz?
Pracuję. Gotuję. Ćwiczę.
Pracujesz?
Tak.
Co robisz?
Nareszcie wybudowałem nasz dom.
Pokazać ci?
Zbudowałeś nasz dom?
Chodź. Oprowadzę cię.
Starałem się trzymać twojego projektu,
ale paru detali nie pamiętałem.
Jest idealny.
Co tam jest?
Ten pokój jeszcze nie jest skończony.
Czemu to zbudowałeś?
To nasze marzenie.
I skoro oboje tu jesteśmy, może się spełni.
Jak?
Musisz ze mną zostać.
Tutaj.
W naszym domu, jak planowaliśmy.
Skarbie.
Wiesz, że będę musiała się obudzić.
Nie śpisz.
Tak.
- Nic ci nie jest? - Nic.
Co to?
Czy to głupi pomysł?
Skąd.
Może rozwiesimy parę w pobliżu agencji adopcyjnej?
Niech kobieta wie, że się nie poddamy.
To chyba wywnioskowała już wczoraj.
Dałam popis?
- Powinnam ją przeprosić? - Nie.
Ale ja zajmę się tą częścią miasta.
Mogę pomóc, panie?
To wszystko, co mamy o Rose Walker?
I Jedzie Walkerze.
Ale nie sądzę, żebyś znalazł w nich coś, czego już nie wiesz.
Być może poza…
Poza tym, jak dostała się do sali tronowej.
Co sądzisz?
Czemu Globa upatrzyła sobie jej brata, a nie ją?
Czytałeś o Unity Kincaid?
Gdy cię uwięziono,
na całym świecie byli ludzie, którzy zasnęli i już się nie obudzili.
Unity Kincaid jako jedyna wyzdrowiała z tak zwanej „choroby sennej”.
Ocknęła się w dniu, w którym powróciłeś.
Rose Walker jest jej prawnuczką.
Co sugerowałoby, że moja nieobecność spowodowała narodziny wiru.
To chyba możliwe?
Wiry to naturalne zjawiska.
Nikt nie wie, co je powoduje. Nawet ja.
Ale wiem, że nikt i nic ich nie powoduje.
Zwyczajnie się pojawiają.
Zatem to tylko zbieg okoliczności, a nie bezpośrednie zagrożenie?
Instynkt podpowiada mi, że nie, ale będę miał jasność,
gdy dziś w nocy Rose Walker zaśnie. Mogę?
Naturalnie.
Próbowałam przypomnieć sobie przyjaciół taty,
ale chyba żadnych nie miał.
Nie był zbyt sympatyczny.
Może pamiętasz kumpli od golfa czy od kieliszka…
Co jeszcze robią żonaci i dzieciaci goście?
Jeśli są podobni do mojego ojca, to miewają romanse.
Dlatego mama się z nim rozwiodła.
To był jeden z powodów.
Może nie miał przyjaciół.
Dlatego zaczniemy od jego sąsiadów.
To był jego dom. Nasz dom.
To w tamtym miejscu siedem lat temu widziałam Jeda po raz ostatni.
Nie widziałaś go tyle lat?
Gdy mama dostała pracę w New Jersey, tata zupełnie zerwał z nami kontakt.
Przestał płacić alimenty.
Nie pozwalał nam choćby porozmawiać z Jedem.
Mama wniosła sprawę.
Ona wciąż walczyła, a ja poszłam na studia.
Byłam kiepską siostrą.
Teraz to nadrabiasz.
Staram się.
Proszę.
Dzień dobry.
Jestem Lyta Hall, przyjaciółka Rose Walker.
Co mogę dla pani zrobić?
Chciałam jedynie przeprosić za wczoraj.
Wiem, że pani praca jest wymagająca
nawet bez wysłuchiwania żali innych ludzi.
Bo tak właśnie było. To nie pani wina.
Rose chciała przyjść, ale…
Szuka swojego brata.
Naprawdę chce wiedzieć, że jest bezpieczny.
Z pewnością jest.
Może pani jakoś to potwierdzić? Sprawdzić jego sytuację?
Bez informowania nas.
Nie chcę narobić pani kłopotów, ale może składacie wizyty kontrolne?
Tak, ale nie mogę tak po prostu…
Oczywiście, rozumiem.
Przepraszam.
Tylko tyle chciałam powiedzieć.
Dziękuję za poświęcony mi czas.
Kobieta z opieki chce nas odwiedzić.
Po co?
- Sprawdzić, co z Jedem. - Co?
Czemu akurat teraz?
Mają taką procedurę.
Co jej powiedziałaś?
Nie mogłam przecież jej odmówić.
Ale ja mogę.
Oddzwoń do niej.
Dobra, ja zadzwonię.
Nie sądzisz, że to będzie podejrzane?
Jeśli go tu nie chcesz, możesz go oddać z powrotem.
Nie zrezygnuję z 800 $ miesięcznie.
Dawaj go tu.
Pomówię z nim. Już więcej nie ucieknie.
Nie. Ja z nim pomówię.
Chodź na górę.
Nie bój się.
Kobieta z opieki przyjdzie sprawdzić, co z tobą.
Jak będziesz grzeczny, będziesz dziś mógł spać w swoim łóżku.
Ale jeśli narobisz nam przy niej wstydu,
zabiorę cię z powrotem do piwnicy.
Przywiążę ci ręce drutem do rur
i połamię ci wszystkie kości.
Rozumiemy się, Jed?
To idź się ogarnąć.
Masz. Zrobię ci coś do jedzenia.
Próbowałem stąd uciec.
Po studiach pojechałem do Nowego Jorku, żeby zrobić zawrotną karierę na Broadwayu,
a potem naturalnie w filmie i telewizji.
Naturalnie.
Ale wiesz, w tych czasach
jeśli już nie jesteś gwiazdą filmową,
to o Broadwayu możesz tylko marzyć.
Wróciłem, gdy umarła babcia
i zostawiła mi to gmaszysko.
Tęsknisz za Nowym Jorkiem?
Nie tak bardzo, jak się spodziewałem.
W Nowym Jorku jest ciężko, a tu nie jest tak źle.
Rozwieszę tam kilka.
Może zechcesz…
Jasne. Zobaczymy się później.
Matthew, to ty?
Nie, to wrona.
Ja jestem krukiem. To częsty błąd.
Jesteś prawdziwy?
Właściwie to jestem snem, ale tak.
Morfeusz teraz patrzy?
Tak. Czuję go z tyłu głowy.
Przecudaczne uczucie.
Kurwa.
Potrzebujesz go?
Nie, ale powiedział, że spotkamy się w nocy, gdy zasnę.
Pomoże mi znaleźć brata.
Taki jest plan.
Będę do tego czasu w pobliżu.
Dziękuję.
Się rozumie.
…Jed Walker. Dajcie znać, jeśli coś będziecie wiedzieli.
Dobrze. Dzięki.
Co tam masz?
Cześć.
Szukamy dzieciaka, Jeda Walkera.
Teraz ma 12 lat.
Dawno zaginął?
Nie zaginął. Jest w rodzinie zastępczej.
Ale nie chcą powiedzieć nam gdzie.
- Mogę sobie zatrzymać? - Bardzo proszę.
Do zobaczenia.
Mam nadzieję.
To twój znajomy?
Nie, ale wziął ulotkę, więc może zadzwoni.
Dam mu twój numer.
Dobra z ciebie przyjaciółka, Rose Walker.
Świetnie mu idzie w szkole.
Pomaga nam w domu.
Nigdy nie narzeka.
Co byśmy bez niego zrobili?
Prawda, Barn?
Zgadza się.
Bardzo miło mi to słyszeć.
Dobrze wyglądasz.
Taki zadowolony.
Dziękuję pani.
Chciałabym pomówić z państwem na osobności.
Muszę zaktualizować informacje.
Pójdziesz do swojego pokoju?
To nie zajmie długo.
Muszę zaktualizować informacje w aktach Jeda.
O szkole, ubezpieczeniu. Rutynowe dane.
Nadal uczy się w Callow?
Miło panią widzieć.
Ciebie też, Jed.
Witam. W czym mogę pomóc?
Mam do ciebie pytanie.
Widziałaś tego chłopca?
Jesteśmy z ciocią Clarice pod ogromnym wrażeniem.
Tak sprytnie wsunąłeś liścik do torebki tej kobiety.
BŁAGAM, POMÓŻ MI
Przykro mi.
Nie jest ci przykro.
Ale będzie.
Gdzie są wszyscy?
Chyba poszli do łóżek.
W Cape Kennedy nie ma zbytnio co robić po zmroku.
W sumie za dnia też nie.
To mi się tu podoba.
Może powinnam się tu sprowadzić.
Czemu? Co będziesz tu robiła?
Nie wiem.
Zanim umarła mama, chciałam zrobić szkołę podyplomową
i zostać pisarką.
Ale to może taki mój Nowy Jork.
Boże. Mam nadzieję, że nie.
Masz tu przecież swoje życie.
Ten dom.
Ludzi, którzy cię kochają. Masz Dolly.
Myślisz, że chcę tu być?
Sprzątać po Barbie i Kenie?
Nie zrozum mnie źle, uwielbiam ich.
Ale gdyby wezwano mnie jutro z Broadwayu, sprzedałbym tę jebaną budę.
I zupełnie zapomniałbym tych ludzi.
Idź do szkoły,
napisz powieść… o mnie,
ale szybko, póki jestem na tyle śliczny, żeby zagrać siebie w filmie.
Bo to nigdy nie było moim marzeniem.
Trzymaj się, mały.
Idę do ciebie.
Oto ona, chłopcy.
Oto ona, świecie.
Oto Rose!
Kurtyna w górę
Zapalcie światła
Grajcie, chłopcy.
Albo to masz, albo nie
Chłopcy, ja mam to
Podoba wam się?
Bo ja to mam.
Słuchaj uważnie, kochasiu.
Powiem to tylko raz.
To nie jest moja prawdziwa twarz.
Ta też nie jest prawdziwa.
Hal, musisz przyjść mi pomóc.
Mamuśka się rozbrykała.
Rose?
Jestem w związku ze zdaniem.
Tak czasem bywa.
To było przypadkowe spotkanie,
które okazało się dla nas bardzo ważne.
Wszyscy wiedzą o mnie i zdaniu.
A teraz
mam przyjemność przeczytać je
w Bibliotece Kongresu.
Rose?
Skarbie, otwórz drzwi!
Wpuść mnie do auta. To już nie jest śmieszne.
Kochanie! Otwórz drzwi.
Barbie, otwórz. To nie jest śmieszne.
Wpuść mnie do samochodu!
Daj spokój!
Kochanie, muszę wsiąść. Wpuść mnie, proszę.
Czemu to się dzieje? Mieliśmy szukać Jeda.
I szukamy.
W snach moich znajomych?
Przyciągasz do ciebie sny innych.
Barbie, błagam! Co ja takiego zrobiłem?
Tylko uważaj, by się w nich nie zatracić.
Nie spiesz się. Znajdź własną ścieżkę.
Nie do wiary.
Nareszcie tu jesteśmy.
Łuk Porpentyny.
Odbyliśmy bardzo długą podróż, Barbaro,
w trakcie której poznaliśmy i straciliśmy wielu przezacnych kompanów.
Tak wiele ofiar, Martinie Tenbones.
I na cóż to?
Dla ozdób ze srebrnego drutu i różowego kwarcu.
Porpentyna to coś więcej, pani. Wiesz o tym w głębi swojej duszy.
Czym jest wir snów?
Jaki ma cel? Co robi?
Przyznam, że na niektóre pytania nawet ja nie znam odpowiedzi.
Ale mogę ci powiedzieć,
że może wyśnić nowe światy lub je zniszczyć.
Czy to…
Zelda.
W wieku twojego brata.
Mamusia i tatuś mnie odesłali. I oto jestem w starym kościanym ogrodzie.
Nikt mnie nie rozumie.
Nikt o mnie nie dba.
Nikt poza Chantal.
Przychodzi i udowadnia, że jest mi bratnią duszą.
Jesteśmy gotyckimi bohaterkami,
narzeczonymi niewolników bez twarzy bezimiennej nocy
w zamku straszliwych żądz.
Zgubiła się?
Tu czuje się jak w domu.
Tego szuka większość śniących.
Domu?
Wiesz, gdzie jest ten Jeda?
CZY WIDZIELIŚCIE TEGO CHŁOPCA? PROSZĘ O POMOC
Znasz to miejsce?
Dorastaliśmy w tym domu. Spójrz.
Udało ci się.
Odnalazłaś sen brata.
Teraz znajdźmy Globę.
Nie należy do mojej galerii łobuzów.
Jest naszym najpotężniejszym wrogiem.
To Król Koszmarów.
Przyszedł, by mnie od ciebie zabrać.
Nie pozwolę na to.
Dziękuję, Sandmanie.
Ale ja muszę stanąć do tej walki.
Tylko ja.
To się zobaczy.
Jed, wróć, proszę.
I co teraz? Jak go znajdziemy?
Stój, Królu Koszmarów, albo wyślę was oboje do Krainy Snów.
Jed?
Jestem Strażnikiem Ludzkich Snów.
Jestem Władcą Kopuły Snów.
Jestem Sandmanem.
Ty jesteś Sandmanem?
Tak ci powiedziała?
Gdzie jest twoja pani?
Cofnijcie się.
Nie chcemy cię skrzywdzić.
To mnie chcesz, a nie jego.
Boże. Mama?
To nie jest twoja matka, Rose.
Rose?
To ty?
Wszędzie cię szukałam.
Mamo, to Rose. Jest dorosła.
Przykro mi, Jed.
Mamo! Co jej zrobiłeś?
Jed, spójrz na mnie.
Ona nie jest naszą mamą.
Nie ma jej tu, ale ja jestem i musisz mi powiedzieć, gdzie jesteś.
Jestem tutaj.
Nie, to jest sen.
Gdzie się obudzisz?
Zobacz. Ty to napisałeś?
BŁAGAM, POMÓŻ MI
Wujek Barnaby powiedział, że połamie mi kości.
- Jaki Barnaby? - Ciocia Clarice go nie powstrzyma.
Gdzie są Clarice i Barnaby?
W domu. W Homeland.
Gdzie jest Home Land, Jed?
Chodź, Globo. Musimy iść.
Przykro mi, Sandmanie.
Czas się obudzić, Jed.
Czekaj, nie!
Do widzenia, Rose Walker.
Stój! Jeszcze nie. Jed, gdzie jesteś?
Rose?
Spodziewasz się kogoś?
Nie.
Dzień dobry.
Nie ułatwiasz mi odejścia stąd.
Taki był plan.
Wysłuchaj mnie.
To, że jesteś w moim śnie,
oznacza, że coś się zmieniło.
Skoro możesz mnie odwiedzać…
możesz też postanowić zostać.
Pomyśl. Możemy mieć życie, o jakim marzyliśmy.
Mieć dziecko.
Założyć rodzinę.
Lyto…
O tym śniliśmy.
Wszystko jest możliwe.
Boże drogi.
Co się dzieje?
WYSZUKIWARKA OSÓB
1 PEŁNE DOPASOWANIE
Lyto, znalazłam go. Znalazłam Jeda.
- Co? - Znalazłam Jeda.
Chwileczkę.
Masz pojęcie, jakie on ma życie na jawie?
Ludzie nie mogą żyć w snach.
Dopóki tam pozostawał, nie miał życia
ani nawet na życie szansy.
Jest gnębiony.
Cierpi.
Wykorzystałaś tę udrękę,
by zbudować swoje Śnienie.
Nie chcę rządzić.
Chcę tylko być Snem, nie Koszmarem.
Inspirować, a nie przerażać.
Ten wybór nie należy do ciebie.
Nie prosiliśmy, by nas stworzono.
Nie wybraliśmy, czym nas uczyniono.
To prawda.
- Ale możemy się zmienić. - Nie.
Każde z nas rodzi się z powinnościami.
Nawet ja nie mogę stać się niczym innym.
Tak jak cała reszta.
Jeśli to prawda,
czemu wszystkie Sny i Koszmary
wyniosły się stąd, gdy cię nie było?
Nie wszyscy stąd odeszliśmy i prawie wszyscy powrócili.
Myślisz, że wrócili z miłości?
Czy może bali się, co im zrobisz,
jeśli tego nie zrobią?
Bo ja się nie boję.
A powinnaś.
Koszmar ma za zadanie ujawnić lęki śniącego,
by stawił im czoła.
Być może kilka tysięcy lat w ciemności ukaże twoje.
To i tak lepsze od straszenia innych.
Koszmar też może śnić, mój panie.
Jej kara nie była sprawiedliwa?
Ja byłam czymś innym.
Nim uczyniłeś mnie swą bibliotekarką.
Wszyscy się zmieniamy.
Może pewnego dnia i ty się zmienisz.
Lucienne, podczas mojej nieobecności
podejmowałaś decyzje w moim imieniu
i jestem ci za to wdzięczny.
Ale teraz wróciłem.
Możesz wrócić do biblioteki.
Ty to pewnie Jed.
Twoja siostra mnie przysłała.
Rose.
Nie może pani tu być.
W tym domu mieszka mój brat Jed.
Jest w środku? Nic mu nie jest?
KORONER
W środku nikogo nie było.
Tylko dwie dorosłe ofiary.
Pani brata tu nie ma.
Skąd znasz moją siostrę?
Nie znam jej.
Ale cieszę się na jej spotkanie.
Napisy: Marcin Chojnowski