‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(บทที่ 10: หัวใจที่สาบสูญ)
‎ฉันไม่ทำร้ายเธอหรอก
‎คุณเพิ่งฆ่าผู้ชายคนนั้น
‎ฉันเพิ่งช่วยชีวิตเธอไว้อีกหน ‎แล้วผมก็พยายามช่วยคุณนะ
‎ช่วยจากใคร
‎จากมอร์เฟียส
‎มอร์เฟียสคือใคร
‎เจดดี้ ขอเวลาเราแป๊บนะ
‎คุณคือหนึ่งในฝันร้ายที่หายไป
‎และคุณคือวอร์เท็กซ์
‎ถ้าคุณรู้เรื่องนั้น ก็คงรู้ว่ามอร์เฟียสดูฉันอยู่
‎คิดว่าเขาดูคุณอยู่เพื่อจะปกป้องคุณงั้นเหรอ
‎เขาดูคุณอยู่เพราะทันทีที่คุณหลับ
‎แล้วคุณเริ่มทำลายกำแพงระหว่างความฝันของผู้คน
‎เขาจะฆ่าคุณ
‎แต่ถ้ามีคนคอยปกป้องคุณ ไม่ให้เขาฆ่าคุณ
‎แล้วคุณกลายเป็นหัวใจสำคัญของดินแดนความฝัน
‎เขาจะไร้พลังและผมเป็นอิสระ
‎กู๊ดด็อกเตอร์
‎อีกสิบห้านาทีจะถึงเวลา ‎ปราศรัยสำคัญของแขกของเรา
‎เรื่องฟิลิป ซิตซ์เป็นไงบ้าง
‎ไปได้สวย
‎เราคิดถึงคุณ
‎- เจอเด็กไหม ‎- เจอ
‎เราคุยกันแล้ว
‎เขาเห็นเรื่องของผู้ใหญ่ข้างล่างที่เขาไม่เข้าใจ
‎แต่ผมอธิบายให้เขาฟังแล้ว
‎เขาไม่เป็นปัญหาใช่ไหม
‎ผมเอาอยู่
‎ไว้เจอกันข้างล่าง
‎ผมจะลงไปข้างล่างสักชั่วโมงนะ
‎รอหน่อยได้ไหม
‎ไม่ละ ฉันจะพาเจดไป เราจะกลับบ้าน
‎ก็ได้
‎ถ้าอยากไป คุณก็ไปได้
‎แต่เห็นๆ อยู่ว่าการที่คุณเดินไปโน่นนี่ ‎ทั่วโรงแรม มันไม่ปลอดภัย
‎และถ้าคุณออกจากโรงแรม ‎เรเวนของดรีมจะเจอคุณ
‎เอางี้นะ
‎ผมยกห้องนี้ให้คุณ
‎คุณเอากุญแจผมไว้ได้
‎เดี๋ยวอีกชั่วโมงผมกลับมา
‎ผมจะเคาะประตู ‎ถ้าคุณโอเค ก็เปิดให้ผมเข้ามา
‎แต่ถ้าไม่ ผมจะไป
‎พอผมไปก็ล็อกประตูด้วย ‎เพราะอาจเกิดอะไรขึ้นก็ได้
‎การมาปรากฏตัวที่นี่ ‎ของแขกผู้มีเกียรติของเราคือหลักฐานว่า
‎อย่างน้อยก็กับผมนะ
‎ความฝันเป็นจริงได้
‎เขาคือตำนานในยุคของเขา
‎เป็นแรงบันดาลใจให้เราทุกคน
‎หนึ่งในผู้บุกเบิกและหนึ่งในผู้ที่เก่งที่สุด
‎สุภาพบุรุษ สุภาพสตรีครับ
‎โครินเธียน
‎ปกติผมไม่พูดต่อหน้าสาธารณชน
‎แต่โอกาสที่จะได้พูดกับคนมากมาย
‎ที่มีแรงปรารถนาเหมือนกัน มีฝันเดียวกัน
‎มันดีเกินกว่าจะปล่อยผ่านไป
‎เพราะคุณคือคนพิเศษ
‎คนพิเศษสุดๆ
‎เราคือเหล่านักฝันชาวอเมริกัน
‎เดินทางไปบนถนนศักดิ์สิทธิ์แห่งความรู้แจ้ง
‎ที่ปูทางไว้ด้วยเลือดและทองคำ
‎ทั่วประเทศอันสวยงามนี้
‎เราสังหารผู้คน
‎(งานชุมนุมซีเรียล)
‎เราไม่ได้ทำเพื่อหาเลี้ยงชีพ
‎ไม่ได้ทำเพื่อแก้แค้น
‎เราไม่ได้ฆ่าเพื่อเงิน
‎เราฆ่าเพราะอยากฆ่า
‎เราคือผู้ประกอบการในวงการที่ขยายตัวนี้
‎แต่จะมีคนเห็นเราแค่หนึ่งสุดสัปดาห์ต่อปี
‎ผมเห็นพวกคุณนะ
‎ผมเห็นตัวตนที่แท้จริงของพวกคุณ
‎และอยากให้พวกคุณเห็นตัวตนพวกคุณเช่นกัน
‎เพราะงั้นช่วยผมหน่อย
‎หลับตา
‎แล้วเห็นตัวตนพวกคุณเหมือนที่ผมเห็น
‎เราคือนักสู้
‎ผู้พิชิต
‎เราคือนักสำรวจ
‎นักแสวงหาความจริง
‎เราคืออันธพาล
‎เราคือนักล่า
‎ทหารรับจ้าง
‎และราชาแห่งราตรีกาล
‎เจดดี้ เราต้องไปแล้ว
‎เจ้าทำให้ข้าผิดหวัง โครินเธียน
‎เจ้ากับเหล่ามนุษย์ ‎ที่เจ้าให้แรงบันดาลใจและสร้างขึ้นมา…
‎ทำให้ข้าผิดหวัง
‎ข้าทำดีที่สุดเพื่อเป็นสิ่งที่ท่านสร้างข้าขึ้นมา
‎เปล่าเลย เจ้าทำได้แย่ที่สุดต่างหาก
‎ซึ่งในหลายๆ แง่ก็เป็นดังที่ข้าหวังไว้
‎เจ้าคือผลงานชิ้นเอกของข้า
‎กระจกดำมืดที่สร้างขึ้นเพื่อสะท้อนทุกสิ่ง ‎ที่มนุษยชาติไม่กล้าเผชิญ
‎ข้าเป็นเช่นนั้น
‎นั่นคือสิ่งที่ข้าทำ
‎เปล่าเลย ดูเจ้าสิ ‎ดุ่มเดินบนโลกนี้มากว่าศตวรรษ
‎ทำให้ผู้อื่นสนุกกับการฆ่าเหมือนเช่นเจ้า ‎แต่เจ้าให้อะไรพวกเขาเล่า
‎เจ้าสร้างอะไรขึ้นมาบ้าง ไม่มีเลย
‎แค่อีกสิ่งที่ทำให้ผู้คนหวาดกลัว เท่านั้นเอง
‎แล้วตอนนี้จะเป็นยังไง
‎จะส่งข้ากลับไปสู่ความฝันพวกเขารึ
‎เพราะข้าไม่เต็มใจไปแน่ๆ
‎เอามีดมาต่อสู้กับความฝันรึ
‎ท่านไม่คิดรึว่าความฝันก็ตายได้
‎- มาลองดูกัน ‎- พอที
‎ได้ยังไง
‎ข้าทำให้โรส วอล์คเกอร์มีพลังขึ้น ‎ทุกวินาที แต่ท่านอ่อนแอลง
‎นางกำลังยึดตำแหน่งท่าน ‎ที่ใจกลางดินแดนความฝัน
‎นางกำลังทำลายกำแพงระหว่างจิตของนักฝัน
‎บัดนี้พวกเขาทุกคนกำลังฝันร่วมกัน
‎ฝันที่ข้าให้แรงบันดาลใจ
‎ไม่
‎มันเกิดขึ้นแล้ว
‎ท่านทำอะไรไม่ได้ นางกำลังหลับและฝันอยู่
‎เช่นนั้นนางก็อยู่ไม่ไกลเกินเอื้อม
‎ข้าว่าไกลนะ
‎ตอนนี้นางรู้แล้วว่าท่านวางแผนจะฆ่านาง
‎เจด หนีเร็ว
‎เจ้าต้องตื่น
‎อย่าไปฟังเขา โรสบัด
‎ตอนนี้คุณคือคนที่มีพลัง ไม่ใช่เขา ‎นี่คือฝันของคุณ
‎นี่คือฝันของเขา เพื่อโลกของเจ้า
‎งั้นทำให้เป็นฝันของคุณสิ ให้เป็นแบบไหนก็ได้ ‎โรส อยากทำอะไรทำเลย
‎เจดอยู่ไหน
‎เจดสบายดี
‎เขาอยู่ข้างบน หลับอยู่ นอนอยู่ข้างคุณ
‎ตอนนี้ฝันนี้เป็นของคุณแล้ว ‎บัดนี้ดินแดนความฝันเป็นของคุณ
‎ดินแดนความฝันเป็นของเจ้า ‎เขาบอกเจ้าเช่นนั้นรึ
‎เขาบอกฉันว่าคุณจะฆ่าฉัน
‎เขาบอกไหมว่าทำไม
‎เมื่อวอร์เท็กซ์ทำลายกำแพงระหว่างความฝัน
‎นางสร้างความฝันเดียวที่ไม่มั่นคง
‎ที่จะพังทลายลง ‎และทำลายโลกแห่งยามตื่นไปด้วย
‎โลกของเจ้า ทุกสิ่ง ทุกผู้คนจะสิ้นชีพ
‎- อย่าไปเชื่อเขา โรซี่ ‎- มันเคยเกิดขึ้นมาแล้ว
‎ข้าทำหน้าที่ล้มเหลว ทั้งจักรวาลสูญสิ้น
‎เขาฆ่าคุณไม่ได้ ถ้าคุณฆ่าเขาก่อน
‎สังหารข้าอาจช่วยชีวิตเจ้า
‎แต่มันจะไม่ช่วยผู้คนที่เจ้ารัก
‎- ผมพยายามช่วยให้คุณรอด ‎- ข้าพยายามช่วยให้โลกเจ้ารอด
‎- คุณต้องเลือกเราคนหนึ่ง โรส ‎- พอที
‎ถ้าฉันมีพลังมากอย่างที่คุณบอก ‎ฉันจะหาทางของฉันเอง
‎ระหว่างนี้จะมีกำแพงระหว่างความฝันเหมือนเดิม
‎เพราะตอนนี้ฉันไม่ได้ฝันแล้ว
‎เพราะคุณทั้งสองคน ฉันตื่นเต็มตา
‎ถ้าคิดว่าข้าจะกลับไปดินแดนความฝันกับท่าน…
‎เจ้าไม่ได้กลับไปหรอก
‎ข้าพาเจ้ามายังโลกนี้เพื่อรับใช้มวลมนุษย์ ‎ไม่ใช่ดูดกลืนจากพวกเขา
‎รู้ไหมข้าทำแบบนี้ไปทำไม
‎เพื่อข้าจะได้สัมผัสว่าการเป็นมนุษย์นั้นเป็นเช่นไร
‎ท่านไม่ได้สนใจมนุษยชาติ
‎ท่านสนใจแต่ตัวเอง ดินแดนของท่าน กฎของท่าน
‎ในตัวข้ามีจิตไร้สำนึกที่สะสมมาแต่อดีตทั้งหมด
‎หากไร้กฎของข้า มันจะกลืนกินข้า
‎แล้วมนุษยชาติจะโดนกลืนกิน
‎หรือว่าท่านอาจรู้สึกอะไรได้จริงๆ
‎ข้าไม่ใช่ตัวปัญหา ดรีม
‎เจ้าพูดถูก
‎นี่เป็นความผิดข้า ไม่ใช่เจ้า
‎ข้าหวังในตัวเจ้าไว้มาก
‎แต่ตอนนั้นข้าสร้างเจ้าไม่ดีพอ
‎ตอนนี้ข้าต้องทำลายเจ้า
‎ข้าก็แค่เสียใจที่ไม่ได้อยู่ดูโรส วอล์คเกอร์ ‎ทำกับท่านแบบเดียวกัน
‎ครั้งหน้าที่ข้าสร้างเจ้า เจ้าจะไม่บกพร่องขนาดนี้
‎ไม่ต่ำช้าเช่นนี้ เจ้าความฝันน้อยเอ๋ย
‎และพวกเจ้า…
‎ผู้ขนานนามตนเองว่า "นักสะสม"
‎จนบัดนี้พวกเจ้าเชื่อในความเพ้อฝัน
‎ที่พวกเจ้าตกเป็นเหยื่อ
‎ฝันกลางวันที่ช่วยปลอบประโลมใจ ‎ว่าพวกเจ้าเป็นฝ่ายถูกเสมอ
‎ทว่าจบสิ้นแล้ว
‎ความฝันจบสิ้น
‎ข้าพรากมันไป เพราะนี่คือคำพิพากษาของพวกเจ้า
‎ที่นับแต่นี้ไป
‎เจ้าจะได้รู้ว่า
‎เจ้าขี้ขลาด เห็นแก่ตัว
‎และชั่วร้ายแค่ไหน
‎เจ้าจะรู้สึกถึงความเจ็บปวด ‎ของบรรดาผู้ที่เจ้าสังหารไป
‎ฮัลโหล เก้าหนึ่งหนึ่ง
‎ฉันโทรมาสารภาพคดีที่ตัวเองก่อขึ้น
‎และความโศกเศร้าของผู้ที่ยังคงอาลัยพวกเขาอยู่
‎และเจ้าจะแบกรับความเจ็บปวด ‎ความเศร้าโศก ความรู้สึกผิด
‎ไปกับเจ้าตราบฟ้าดินสลาย
‎ให้ข้าตามนางไปไหม
‎ไม่ต้อง ตอนนางตื่น นางไม่ได้เป็นภัยใด
‎แต่คืนนี้เมื่อนางหลับ ข้าจะไปหานาง
‎และเราจะยุติเรื่องนี้
‎ผมถามหน่อยได้ไหม
‎แม่ยังป่วยอยู่หรือว่า…
‎พี่เสียใจนะ เจดดี้
‎แม่…
‎แม่เสียแล้วเมื่อสองสามเดือนก่อน
‎แต่นายต้องรู้ไว้นะ ‎แม่ไม่เคยเลิกพยายามเอาตัวนายคืนมาเลย
‎พ่อไม่อยากปล่อยนายไป
‎งั้นตอนนี้ก็เหลือแค่เราสองคนเหรอ
‎ไม่ๆ ที่จริงนะ
‎เรามีทวดที่อยากเจอนายแทบแย่
‎กับเพื่อนซี้พี่ชื่อไลต้า ที่อยู่ชั้นบน
‎เธอโทรมา
‎ไง ทายซิใครอยู่ในรถกับฉัน
‎ไม่อยากให้เธอตกใจนะ แต่ฉันอยู่ที่โรงพยาบาล
‎หา
‎ลูกจะคลอดแล้ว ฉันกำลังจะคลอด
‎พระเจ้า
‎นั่นโรสเหรอ
‎บาร์บี้ เคน กับฮาลอยู่ที่นี่
‎เราจะดูแลไลต้าอย่างดีนะ โรส
‎ชานทัลกับเซลด้ากำลังมา
‎เราก็กำลังไป ฉันสัญญา
‎ไม่ต้องรีบนะ ขับรถดีๆ
‎เดี๋ยวเจอกัน
‎เธอเป็นไงบ้าง เธอโอเคไหม
‎ฉันว่าเธอไม่เป็นไรหรอก แต่เราไม่ใช่ครอบครัว
‎พวกเขาเลยไม่ยอมบอกอะไรเรา
‎รู้ไหมว่าเธอท้องน่ะ
‎เธอต้องรู้สิ
‎คุณรู้ใช่ไหม
‎ทุกคน นี่เจด
‎- เจด หวัดดี ‎- ไงเจด
‎นั่นแมงมุมจริงๆ เหรอ
‎เมื่อก่อนน่ะ
‎เรามีคอลเลกชั่นแมงมุมสตัฟฟ์ที่ใหญ่มาก
‎อยากดูไหม
‎ไงโรส
‎ช่องคลอดเธอเพิ่งเปิดแค่สามเซนต์ ‎ตอนนี้หมออยู่กับเธอ
‎พยาบาลคนนั้นบอกเหรอ
‎ใช่ๆ เธอนิสัยดีมาก
‎ใช่ เธอดูนิสัยดี
‎กิลเบิร์ตอยู่ไหน
‎เขาทิ้งโน้ตไว้บอกว่าต้องกลับบ้าน ‎ฉันนึกว่าเขาอยู่กับพวกคุณ
‎เปล่า
‎เราควรโทรไปบอกใครไหม ครอบครัวไลต้าน่ะ
‎หรือพ่อของเด็ก ไม่ว่าจะเป็นใคร
‎ไม่ต้องบอกเราหรอก เขาเป็นใครเหรอ
‎ตอนนี้มันดึกเกินจะโทรหาใครแล้ว
‎แต่ว่า…
‎ยูนิตี้
‎อรุณสวัสดิ์จ้ะ ที่รัก
‎หนูปลุกทวด ขอโทษค่ะ
‎โรสจ๋า อย่างนึงที่ทวดไม่ต้องการเท่าไหร่นัก ‎คือการนอนหลับจ้ะ
‎เจอเจดไหม
‎เจอค่ะ เจดปลอดภัยดี
‎แต่หนูขออะไรอย่างได้ไหมคะ
‎ได้สิจ๊ะ ที่รัก ว่ามาเลย
‎ถ้าเกิดสมมุติว่าเกิดอะไรขึ้นกับหนู…
‎ไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับหนูหรอก
‎ถ้าเกิดมันเกิด…
‎ถ้าหนูเข้านอนคืนนี้และไม่ตื่นขึ้นมา
‎เจดจะไปอยู่กับทวดได้ไหมคะ
‎ทวดกำลังจะบอกให้หนูกับเจดมาอยู่กับทวด
‎เหรอคะ
‎โรส
‎ทวดสงสัยเสมอว่าชีวิตทวดจะเป็นยังไง ‎ถ้าไม่ได้หลับมาทั้งชีวิต
‎ทวดจะมีครอบครัวไหม มันจะเป็นยังไงนะ
‎พอหนูกับเจดมาที่นี่ ทวดก็ไม่ต้องสงสัยแล้ว
‎ทวดเจ๋งสุดๆ เลยค่ะ รู้ตัวไหมคะ
‎มันอยู่ในสายเลือด
‎นอนเถอะค่ะ
‎หนูขอโทษที่ปลุกทวด ฝันดีนะคะ
‎บายจ้ะ ที่รัก
‎เป็นอะไรไหม
‎เซลด้ามีบทสวดเกี่ยวกับพระเจ้า ‎และช่วงเวลาทุกข์ยาก
‎และบทกวีรอยเท้าบนผืนทรายหลายบท
‎ครั้งนึงเธอเคยท่องให้ฉันฟัง ‎ทำให้ฉันสบายใจขึ้นมาก
‎จะให้ฉันถามไหมว่า…
‎ขอโทษค่ะ โรสใช่ไหมคะ
‎ขอโทษที่ต้องบอกเธอเรื่องนี้ตอนนี้
‎ไม่ต้องขอโทษ
‎ฉันกลัวว่าคืนนี้ตอนฉันหลับ…
‎ดรีมจะฆ่าฉัน
‎เขาไม่ฆ่าหรอก
‎เขาบอกว่าถ้าไม่ฆ่าฉัน ทั้งโลกก็จะตายหมด
‎ทุกคน
‎ฟังนะ
‎ถ้าเรื่องนี้จริง
‎ถ้าเธอมีพลังที่จะทำลายโลก
‎เธอก็ใช้พลังฆ่าเขาสิ
‎ฉันไม่อยากฆ่าเขา
‎ฉันไม่ต้องการอะไรพวกนี้
‎ฉันกลัวจะหลับ ฉันกลัวจะตื่น
‎เขาสิควรจะกลัว
‎ตอนเธอนอนคืนนี้ เธอต้องหาเขาให้เจอ ‎แล้วจบเรื่องนี้ซะ
‎มันอยู่ที่เธอนะ โรส
‎ตอนนี้เธอเป็นคนคุมเกม เธอคือวอร์เท็กซ์
‎มีวอร์เท็กซ์หนึ่ง
‎เครื่องรางแท้จริงหนึ่ง
‎มนุษย์ผู้มีความสามารถในการฝัน
‎ที่ทรงพลังจนนางเดินทางผ่านความฝันของผู้อื่นได้
‎ระวังไว้ อย่าหลงลืมตัวเองไปในความฝันพวกนี้
‎หาทางของเจ้าเอง
‎คิดว่าเขาดูคุณอยู่เพื่อจะปกป้องคุณงั้นเหรอ
‎เขาดูคุณอยู่เพราะทันทีที่คุณหลับ ‎แล้วคุณเริ่มทำลายกำแพง
‎ระหว่างความฝันของผู้คน…
‎คุณมีพลังที่จะทำลายเขา
‎เขาจะฆ่าคุณ
‎- คุณคือวอร์เท็กซ์ ‎- โรส
‎ไม่ว่าเราจะไปที่ใด ไม่ว่าเราจะทำสิ่งใด
‎เราจะผ่านมันไปด้วยกัน
‎เราอาจไปได้ไม่ไกลนัก
‎หากคงมั่นดังดาวบนฟ้า
‎ไม่ว่าเราจะไปที่ใด เราไปด้วยกัน
‎ไม่ว่าฉันจะไปที่ใด ฉันรู้เขาไปกับฉัน
‎ไม่ว่าฉันจะไปที่ใด ฉันรู้เธอไปกับฉัน
‎- ไม่ทะเลาะ ‎- ไม่สู้กัน
‎- ไม่บาดหมาง ‎- ไม่เห็นแก่ตัว
‎เพื่อนๆ เอ๋ย
‎ไปด้วยกัน
‎นี่คือเรื่องที่เขาเล่า
‎คืนนั้นมืดมิด ลมพัดแรง
‎กัปตันบอกต้นหนว่า "ต้นหน เล่านิทานให้ฟังที"
‎นี่คือเรื่องที่เขาเล่า
‎คืนนั้นมืดมิด ลมพัดแรง
‎กัปตันบอกต้นหนว่า "ต้นหน เล่านิทานให้ฟังที"
‎นี่คือเรื่องที่เขาเล่า คืนนั้นมืดมิด ลมพัดแรง
‎กัปตันบอกต้นหนว่า
‎- "ต้นหน เล่านิทานให้ฟังที" ‎- ชานทัล
‎- นี่คือเรื่องที่เขาเล่า ‎- ฉันเองนะ โรส
‎คืนนั้นมืดมิด ลมพัดแรง กัปตันบอกต้นหนว่า
‎- "ต้นหน เล่านิทานให้ฟังที" ‎- มา ฉันเล่าเอง
‎นี่คือเรื่องที่เขาเล่า
‎คืนนั้นมืดมิด ลมพัดแรง
‎กัปตันบอกต้นหนว่า
‎"ต้นหน เล่านิทานให้ฟังที" นี่คือเรื่องที่เขาเล่า
‎เดือนกันยายนของค.ศ. 1811
‎รถม้าคันหนึ่งมาจอดหน้าประตูแอสวาร์บี้ฮอลล์
‎ใจกลางลิงคอล์นเชอร์
‎เด็กชายคนหนึ่งกระโดดลงมาทันทีที่รถม้าจอด
‎เขามองไปรอบๆ
‎ระวังนะ เจ้าหญิงบาร์บาร่า ‎ข้าได้กลิ่นแปลกๆ ในสายลม
‎กลิ่นอะไรรึ มาร์ติน เทนโบนส์
‎คุกคู เฮียโรแมนเซอร์ หรือโคโลเนลโนว์เลจ
‎ไม่ใช่เลย
‎มีบางสิ่งเกิดขึ้น เจ้าหญิงของข้า ดูสิ
‎เคน
‎คุณมาทำอะไรที่เพลซ ออฟ ลอส คาร์นาไดน์
‎เวรละ
‎พระเจ้า
‎มาเถอะ มาร์ติน เทนโบนส์ เราไปกันดีกว่า
‎พวกคุณมาทำอะไรที่นี่
‎ที่รัก มันไม่ได้เป็นอย่างที่เห็นนะ…
‎แย่แล้ว
‎พระเจ้าช่วย
‎เกิดอะไรขึ้น
‎ฉันเอง ขอโทษ แต่มันเป็นแค่ฝัน
‎คุณแค่ต้องตื่น ตื่นเดี๋ยวนี้
‎- โรส ‎- โรส ได้โปรด
‎โรส ทำแบบนี้ทำไม
‎ฉันหยุดมันไม่ได้ คุณต้องตื่น
‎ได้โปรด ฉันขอร้อง
‎คืนนั้นมืดมิด ลมพัดแรง…
‎รถม้าคันหนึ่งมาจอดหน้าประตูแอสวาร์บี้ฮอลล์
‎"เล่านิทานให้ฟังที"
‎เซลด้า
‎โรส
‎- ฮาล ‎- เจอเธอแล้ว
‎- ฮาล เกาะไว้ ‎- อย่าปล่อยนะ
‎ฮาล
‎พี่โรส ผมช่วยพี่เอง
‎ไม่ เจด อย่าเข้ามา
‎- ผมจะช่วยพี่ ‎- ไม่
‎- พี่โรส พี่โรส ‎- เจด
‎- พี่โรส ‎- เจด
‎เจด
‎เจ้าทำให้เกิดความเสียหายใหญ่หลวง
‎แต่อย่างน้อยตอนนี้ข้ายังซ่อมแซมได้
‎เกิดอะไรขึ้นกับเจด กับเพื่อนๆ ฉัน
‎พวกเขาหลับอยู่บนเตียง ‎แต่พวกเขาไม่ปลอดภัย ไม่มีใครปลอดภัย
‎ไม่ปลอดภัยจนกว่าวอร์เท็กซ์จะตาย
‎ให้ช่วยอะไรไหม
‎ดีค่ะ ฉันหาหนังสือเล่มนึงอยู่
‎เรามีหนังสือทุกเล่มที่เคยเขียนมา ‎รวมถึงเล่มที่ยังไม่ได้เขียนด้วย
‎ฉันกำลังหาเรื่องราวของชีวิตฉัน
‎ถ้าอะไรๆ มันไม่ได้เป็นแบบนี้
‎ข้ามีรายละเอียดความฝันของนักฝัน
‎ไม่ละ ขอบคุณ ฉันฝันมามากมายเกินพอแล้ว
‎ฉันอยากอ่านเรื่องชีวิตที่ฉันไม่มีโอกาสได้ใช้
‎ข้าไม่แน่ใจว่าเรามีหนังสือพวกนั้น
‎ถ้าคุณมีหนังสือทุกเล่มที่เคยเขียนมา
‎และทุกเล่มที่จะมีคนเขียน ‎มันต้องอยู่ที่ไหนสักแห่งแถวนี้
‎อยู่นี่เอง
‎เจ้าคือยูนิตี้ คินเคดรึ
‎โรส วอล์คเกอร์คือเหลนของเจ้ารึ
‎ใช่
‎คุณรู้จักโรสได้ยังไง
‎ความตายไม่ได้แย่เสมอไปหรอก
‎เจ้าจะอยู่ที่นี่ก็ได้ ถ้าอยากอยู่
‎ครั้งหนึ่งเรเวนของข้าก็เคยเป็นมนุษย์
‎เดี๋ยว ท่าน
‎กิลเบิร์ต คุณมาทำอะไรที่นี่
‎นี่คือฟิดเดเลอร์ส กรีน
‎คุณ คุณคือความฝันเหรอ
‎ใช่แล้ว
‎ผมทิ้งหน้าที่ที่นี่เพื่อไปสัมผัสชีวิตแบบมนุษย์ผู้หนึ่ง
‎ชีวิตที่บัดนี้ผมขอเสนอเพื่อแลกกับชีวิตคุณ
‎ข้าเกรงว่านั่นคงเป็นไปไม่ได้
‎เพื่อให้ดินแดนความฝันและโลกแห่งยามตื่นคงอยู่
‎วอร์เท็กซ์ต้องตาย
‎งั้นจะมีวอร์เท็กซ์ไปทำไมล่ะ
‎เรามีตัวตนเพื่ออะไร
‎พูดตามตรง…
‎ผมมีทฤษฎีหนึ่ง
‎เมื่อมนุษย์ผู้หนึ่งอยู่ที่ใจกลางดินแดนความฝัน
‎มันไม่ได้เพื่อย้ำเตือนเราหรอกหรือว่า ‎เรามีตัวตนเพราะความฝันของมนุษย์
‎ไม่ใช่ในทางกลับกัน
‎ปาฏิหาริย์ของมนุษย์เอง ‎ควรจะชัดเจนต่อเรามากกว่า
‎พลังมหัศจรรย์ใดๆ เสมอ
‎ข้าไม่อาจทำใจลงโทษเจ้าที่จากไปได้ ‎ฟิดเดเลอร์ส กรีน
‎แต่ได้เวลาที่เจ้าต้องไป ‎ประจำตำแหน่งของเจ้าอีกครั้งแล้ว
‎ถือเป็นเกียรติขอรับท่าน
‎ข้าไม่เคยตั้งใจจะละทิ้งหน้าที่
‎หน้าที่คุณคืออะไร คุณเป็นใคร
‎ฟิดเดเลอร์ส กรีนไม่ใช่ "ใคร" ‎แต่เป็นสถานที่แห่งหนึ่ง
‎ผมไม่ใช่คน ผมเป็นสถานที่
‎และเมื่อคุณตายไปแล้ว
‎ถ้าคุณอยู่ในดินแดนความฝัน ไปเยี่ยมผมนะ
‎เดินท่องไปในทุ่งหญ้าของผม ‎ที่โล่งเขียวชอุ่มในป่าของผม
‎พักผ่อนใต้ร่มไม้ของผม
‎ลาก่อนโรส วอล์คเกอร์
‎ถือเป็นเกียรติที่ได้เป็นมนุษย์กับคุณ
‎ข้าไม่ได้อยากเอาชีวิตเจ้า
‎แต่ทุกคนล้วนมีความรับผิดชอบ ‎นี่คือหนึ่งในความรับผิดชอบของข้า
‎ข้าเสียใจ
‎จัดการเลย
‎ทำอะไรก็ทำเพื่อช่วยน้องฉันกับเพื่อนๆ ฉัน
‎ฉันพร้อมแล้ว
‎นายท่าน หยุดก่อน
‎ยูนิตี้
‎นี่คือยูนิตี้ คิดเคด
‎ฉันคือทวดของโรส
‎ตามหนังสือเล่มนี้ว่าไว้ ‎ฉันควรจะเป็นวอร์เท็กซ์ของยุคนี้
‎แต่เพราะท่านโดนคุมขัง ‎และอยู่นอกดินแดนความฝัน
‎ชะตานี้จึงถูกส่งต่อไปยังทายาทของฉัน
‎ข้าไม่เข้าใจ
‎ท่านไม่ค่อยฉลาดเท่าไหร่สินะ
‎มานี่จ้ะ โรส
‎ทวดอยากให้หนูค้นลึกลงไปในตัวเอง
‎และมอบสิ่งใดก็ตาม ‎ที่ทำให้หนูเป็นวอร์เท็กซ์มาให้ทวด
‎ทำยังไงล่ะคะ
‎หนูฝันอยู่จ้ะ ที่รัก
‎อะไรก็เป็นไปได้
‎นี่เหรอคะ
‎ขอบใจจ้ะ โรสที่รัก
‎ตอนนี้ฉันเป็นวอร์เท็กซ์แล้ว ราชาแห่งความฝัน ‎อย่างที่ฉันควรจะเป็นมานานแล้ว
‎เพราะงั้นปล่อยเหลนฉันไป
‎ยูนิตี้
‎เกิดอะไรขึ้น
‎เจ้าตายเพื่อให้โอกาสโรสได้อยู่ต่อ
‎หนูเสียใจจริงๆ ค่ะ
‎ไม่ อย่าเลยจ้ะ ทวดไม่เสียใจ
‎ทวดควรจะตายไปนานแล้วจ้ะ โรส
‎แต่ถ้าทวดตาย
‎ก็คงไม่ได้เจอผู้ชายดวงตาสีทองของทวด
‎และเราคงไม่มีลูกสาวแสนสวยด้วยกัน
‎และหนูคงไม่ได้เกิดมา
‎เดี๋ยวนะ พ่อของลูกเจ้ามีดวงตาสีทองรึ
‎ฉันไม่เคยเห็นดวงตาแบบนั้นเลย
‎ข้าเคย
‎ลาก่อน โรสที่รัก
‎คุณโฮลดาเวย์จะจัดการให้ ‎หนูกับเจดมีทุกสิ่งที่หนูต้องการ
‎เจ้ากับน้องชายเจ้าคือสายเลือดของดิเอนด์เลส
‎เจ้าทรมานมามากแล้ว
‎เจ้าไปจากที่นี่เถอะ
‎ลาก่อน โรส
‎น้องแรงเยอะมาก ไม่ยอมปล่อยนิ้วผมเลย
‎เขาเพอร์เฟกต์
‎เราจะเลี้ยงเขาด้วยกันใช่ไหม
‎นี่ก็เลี้ยงด้วยกันอยู่แล้ว ใช่ไหม เจ้าหนูน้อย
‎ฉันคือน้าโรสนะจ๊ะ นี่เจด ญาติของหนู
‎หวัดดีเจ้าหนูน้อย
‎เลือกชื่อได้หรือยัง
‎ฉันอยากตั้งชื่อเขาตามเฮคเตอร์ แต่…
‎มีเฮคเตอร์คนเดียวสำหรับฉัน
‎และลูกควรจะมีชื่อของตัวเอง
‎เคยสังเกตไหมว่าคนจะเรียกชื่อเรา
‎ตอนเรามีปัญหาน่ะ
‎โรส
‎จริงด้วย
‎เห็นไหม ตราบใดที่นายไม่มีชื่อ ‎นายก็ไม่เจอปัญหา
‎ตาฉันแล้ว
‎เตรียมใจไว้นะ เขาน่ารักเชียว
‎เราพร้อมแล้ว
‎เข้าไปได้ทีละคน
‎ไม่เอาน่า ที่รัก
‎ที่รักจ๋า นั่นแค่ฝันนะ
‎พวกเขาเป็นไงบ้าง
‎เยี่ยม
‎ทางโรงพยาบาลจะให้กลับคืนนี้ ‎แล้วพรุ่งนี้เราจะบินกลับบ้าน
‎เร็วขนาดนั้นเลยเหรอ
‎ไปนิวบรันสวิก
‎มันไกลจากนิวยอร์กแค่ไหน
‎ไม่ถึงชั่วโมง ทำไมเหรอ
‎ไม่รู้สิ เมื่อคืนฉันฝัน
‎ตอนนี้ฉันคิดว่าถ้าเกิดฉันขายบ้าน ‎แล้วย้ายกลับไปล่ะ
‎เราจะซื้อบ้าน
‎ดีซายร์
‎ข้ายืนอยู่ในแกลเลอรี่ของข้า ‎และถือสัญลักษณ์เจ้าอยู่
‎คุยกับข้าสิ
‎แหม ดรีมที่รัก แปลกใจจริงๆ
‎- แทบจะเป็นปรากฏการณ์เลยเชียว ‎- ดี
‎ข้าจะไปหา
‎จริงรึ
‎ได้สิ
‎เจ้าก็รู้ว่าห้องของข้ายินดีต้อนรับเจ้าเสมอ
‎ดีใจที่เจอเจ้า
‎ให้ข้าเสกอะไรที่เจ้าปรารถนาให้เอาไหม
‎ข้าไม่ต้องการอะไรจากเจ้า ยกเว้นคำตอบ
‎นี่เป็นการทดสอบรึ
‎ยูนิตี้ คินเคดควรจะเป็นวอร์เท็กซ์ของยุคนี้
‎แต่มีผู้ถือโอกาสที่ข้าโดนจองจำ
‎ไปมีลูกกับนาง
‎ทั้งที่รู้ดีว่าเด็กนั่นจะกลายเป็นวอร์เท็กซ์
‎และข้าจำเป็นจะต้องฆ่านาง
‎เจตนาข้าเห็นชัดขนาดนั้นเลยรึ
‎เปล่าเลย
‎เจ้ากลบเกลื่อนร่องรอยของเจ้าได้ดีมาก
‎ถือเป็นคำชมที่ยอดเยี่ยมจากเจ้าเชียวนะ
‎เจ้าตั้งใจจะทำอะไรกันแน่
‎คิดว่าข้าจะสู้กับเจ้างั้นรึ
‎โดยมีผลที่จะตามมาทั้งหมดนั้นรึ
‎หนนี้เกือบได้ผลแล้วนะ
‎น้องข้า
‎เราเหล่าเอนด์เลสคือผู้รับใช้มนุษย์ ‎ไม่ใช่เจ้านาย
‎เรามีตัวตนอยู่เพราะพวกเขารู้ดีในใจว่ามีเราอยู่
‎เราไม่ชักจูงพวกเขา
‎พวกเขาต่างหากชักจูงเรา
‎และเจ้ากับเดสแพร์
‎กระทั่งดิลิเรียมผู้น่าสงสารก็น่าจะจดจำสิ่งนั้นได้ดี
‎มาลองดีกับข้าหรือของของข้าอีกหน ‎ข้าจะไม่สนว่าเจ้าเป็นน้อง
‎เจ้าเชื่อหรือว่าเจ้าแข็งแกร่งพอจะสู้กับข้า
‎สู้กับเดธ
‎สู้กับเดสตินี่
‎ไม่
‎จำไว้ให้ดี เมื่อคราวหน้า ‎ที่เจ้าอยากจะมาวุ่นวายกับเรื่องของข้าอีก
‎ดรีมผู้น่าสงสาร
‎หนนี้ข้ากวนใจเจ้าได้จริงๆ ใช่ไหม
‎หนหน้าได้เลือดแน่
‎นายท่าน
‎ขอโทษที่ต้องรบกวนระหว่างท่านทำงาน แต่…
‎มีเรื่องอะไรรึ
‎เปล่า ที่จริงมีสิ่งที่น่ายินดี
‎มีหนังสือใหม่ปรากฏในห้องสมุดเช้านี้ ‎เขียนโดยโรส วอล์คเกอร์
‎มันเป็นอย่างไร
‎ท่านอาจมีปัญหา ‎กับการบรรยายถึงราชาในเรื่อง แต่…
‎ข้าชอบนะ
‎นางคือลูกสาวของดิเอนด์เลสที่มีเรื่องสนุกให้เล่า
‎โรซี่ ส่งได้แล้ว
‎เรื่องเธอดีจริงๆ นะ
‎มากินเร็ว มื้อเย็นเสร็จแล้ว ไปกินกัน
‎(ขอบคุณที่ส่ง)
‎ท่านจะสร้างฝันร้ายใหม่ ‎มาแทนโกลต์กับโครินเธียนไหม
‎โลกยังไม่ต้องการโครินเธียนตนใหม่หรอก
‎ที่จริง…
‎เจ้าช่วยดูแลสิ่งนี้ให้ปลอดภัยแทนข้าได้ไหม
‎ข้ากำลังทำความฝันหนึ่งให้สำเร็จ
‎งั้นข้าจะปล่อยท่านทำงานไป
‎ลูเซียนน์
‎ไม่อยากทักทายหน่อยรึ
‎เจ้าดูงดงามนัก โกลต์
‎ขอบคุณลูเซียนน์
‎ทำไมท่านถึงเปลี่ยนใจเรื่องข้าล่ะ นายท่าน
‎ข้าไม่มีสิทธิ์จะกลับมาที่นี่ ‎หลังจากหนึ่งศตวรรษผ่านไป
‎แล้วคาดว่าทุกสิ่งจะเป็นเหมือนตอนข้าจากไป
‎ลูเซียนน์พยายามบอกข้าเรื่องนั้น
‎เจ้าก็เช่นกัน
‎บัดนี้ข้ากำลังรับฟัง
‎หรือพยายามอยู่
‎เหล่าความฝันใหม่
‎เหล่าฝันร้ายใหม่
‎ยุคใหม่
‎ขอบคุณนายท่าน
‎ข้าอาจจะอยู่ที่นี่อีกสักพัก
‎เจ้าช่วยดูแลสิ่งต่างๆ ระหว่างข้าทำงานได้ไหม
‎ด้วยความยินดีค่ะ
‎ฝ่าบาท
‎ให้ข้าเรียกนางกำนัล ‎มาช่วยท่านแต่งเครื่องทรงไหม
‎มีศึกปีศาจหลายศึกเตรียมไว้ให้ท่านรับชม
‎ไม่มีอะไรน่าเบื่อเท่านั้นแล้ว
‎ลอร์ดอาเซเซลอยากขอเข้าเฝ้า
‎ยกเว้นเรื่องนั้น
‎ถ้าเช่นนั้นข้าจะรีบพูด ฝ่าบาท
‎อาเซเซล เจ้ามาเยือนโดยไม่ได้รับเชิญเสมอนะ
‎ข้ามาตามคำสั่งของบรรดาลอร์ดแห่งนรก
‎พวกเจ้าหยุดสู้กันเองนานพอจะรวมตัวกันได้ด้วยรึ
‎ถูกต้อง เพื่อสู้กับศัตรูของท่าน ‎ศัตรูของเรา ดรีมแห่งดิเอนด์เลส
‎กองทัพนรกพร้อมรับใช้ท่าน ‎หากท่านปรารถนาจะโจมตี
‎เจ้าอยากบุกดินแดนความฝันรึ
‎หากท่านบัญชา
‎หลังจากนั้นอาจเป็นโลกแห่งยามตื่น
‎และสักวันอาจไปถึงนครสีเงิน
‎ถูกต้อง
‎ในเมื่อในหมู่พวกเราไม่มีใครออกจากนรกได้
‎เราก็น่าจะขยายพรมแดนนรกออกไป ‎จนกระทั่งทุกถิ่นที่คือนรก
‎เจ้าทำให้ข้ามีเรื่องต้องคิด อาเซเซล
‎ข้าขอให้ท่านทำมากกว่าแค่คิด
‎เหล่าจอมทัพเรียกร้องให้ลงมือ
‎จริงรึ
‎เช่นนั้นข้าก็จะลงมือ เจ้าไปบอกพวกมันได้
‎เยี่ยม
‎ลาก่อนฝ่าบาท
‎ไว้ใจเขาไม่ได้
‎ใช่ แต่เขาพูดถูก
‎เช่นนั้น ท่านคิดจะทำอะไร
‎สิ่งที่ข้าไม่เคยทำมาก่อน
‎สิ่งที่จะทำให้พระเจ้าพิโรธอย่างที่สุด…
‎และทำให้มอร์เฟียสพ่ายแพ้หมดรูป
‎คำบรรยายโดย ศมน จิตติบุญเรือน