ISANG SERYE MULA SA NETFLIX
Darling, halika na. Tulog na tayo.
Susunod na ko, love.
Ilalagay ko lang ang kuting sa basket niya.
Iwan mong bukas ang pinto para makakapunta siya sa ihian niya.
Good night, mulmol.
Ngayong gabi na. Sasama ka ba?
Kung anuman, mukhang maaaliw tayo.
Hindi ako makakalabas. Lahat ng bukasan sa dingding ay sarado.
Hindi, hindi lahat.
Sa taas. May isang klarong butas na medyo bukas. Pwede ka lumusot.
Bilisan mo, bata. Hindi natin ito dapat palampasin.
Magaling. Aralin mo pa ang paglapag mo.
Halika na. Hindi maghihintay ang gabi.
Ano kaya itsura niya?
Aba'y malay ko.
Nagkita tayo, mga manlalakbay sa gabi.
Kumusta. Pupuntahan namin siya.
Ako rin.
Pero wala akong nakikitang patutunguhan nito.
Kung ganoon, bakit ka narito?
Para maki-usyoso siguro.
Gusto ko marinig kung ano sasabihin niya.
Lahat naman tayo, bata, iyon ang ipinunta.
Nasaan na siya?
Mga kapatid, matiwasay na manunugis.
Ang ilan sa inyo'y malayo pa'ng nilakbay para makinig sa'kin.
Iniwan ang mga maginhawang kinalalagyan, at sana'y pagkatapos kong maglahad,
lahat kayo ay pangarapin din ang aking pangarap.
Dati, hindi ako katulad ng nakikita ninyo ngayon.
Dati, tulad ng marami sa inyo, nabuhay din ako sa mundo nila.
At tulad ninyo, niloko ko ang sarili ko.
Pinakain naman ako at ginawang matiwasay. Pinagsilbihan nila ako.
At ang hiningi lang nilang kapalit ay ang aking paglalambing.
'Di naman malaking kahirapan talaga.
Siya ay malakas, at mabilis.
Ang mga kuko niya at ngipin ay kasing talas ng taglamig.
Siya ang napili kong maging kalaguyo.
Hindi ko na siya nakita muli, ngunit hindi ko siya nakalimutan.
'Di ko na naaalala ang sarili kong ina, pero pinangako kong magiging iba ako.
Tuturuan ko silang maglinis ng sarili, palihim na sumubaybay, manugis nang tama.
Alam mong nangangandi siya.
Bakit mo siya pinalabas?
Cute din naman sila.
Cute? Rehistradong siyang pure-bred na blue point.
Pusakal iyang mga iyan. Walang kwenta, hindi natin mabebenta.
-Ano'ng gagawin mo sa kanila? -Hayaan mo na.
Ako na bahala.
Paul!
Naramdaman ko sila,
nasa malayo, nasa dilim, habang nilululon sila ng malamig na tubig.
Naramdaman ko silang nagsisisipa at kumakalmot nang walang nakikita.
Naramdaman kong tinatawag nila ako habang sila'y natatakot.
At pagkatapos… wala na sila.
Ano ba, hindi naman siya nakakaintindi.
Tingnan mo siya. Baka nga gumaan pa loob niya.
Sino naman may gusto ng apat na umaatungal na bata?
Baka tama ka nga.
Pakiramdam ko lang, may kasalanan tayo.
Noon ko nalaman na nagsinungaling ako sa sarili ko.
Na tayo ang nasa ilalim nila
Habang tayo ay tumitira kasama ng mga tao, hindi tayo malaya.
Kaya nagdasal ako.
Nagdasal ako sa kadiliman, sa gabi.
Nagdasal ako sa Hari ng mga Pusa,
siya na lumalakad kasama natin, bagama't hindi natin siya kilala.
At… ako ay nanaginip.
Bakit ka narito, munting pusa? Sa puso ng Panaginipan.
Wala kang makukuha rito.
Pumunta ako para sa katarungan.
Para mapahayagan. Para makakuha ng karunungan.
Ang katarungan ay isang kahibangan.
At ang karunungan ay wala ring lugar dito.
Ngunit ang pagpapahayag ay tungkulin ng Panaginip,
kung ang puso mo ay malakas at ikaw ay hindi takot.
Wala akong kinatatakutan.
May kweba doon sa bundok. Doon mo siya makikita.
Ngunit mahirap ang dadaan.
Maraming panganib ang maaaring mangyari sa isang munting pusang lilihas ng landas.
Sariling mga landas ang nilalakad ng mga pusa.
Naglakad ako sa Kakahuyan ng mga Multo,
kung saan ang mga namatay at nawala ay bumulong sa akin.
Narinig kong tinatawag ako ng mga anak ko.
Pero… tinuloy ko ang paglakad.
Naglakad ako sa Malamig na mga Lugar,
kung saan bawat hakbang ay masakit at bawat galaw at pahirap.
Naglakad ako sa Kabasaan na nagpamanhid ng aking mga paa
at binasa nang lubos ang aking balahibo.
Pero tinuloy ko pa rin ang paglakad.
Naglakad ako sa Kadiliman, sa kawalan,
kung saan lahat ay hinigop mula sa akin.
Lahat ng bagay na bumubuo sa kung ano ako.
At kahit noong 'di ko na alam kung bakit, tinuloy ko pa rin ang paglakad.
Pagkalaon, bumalik din ako sa aking sarili at nakita ko'ng narating ko na ang bundok.
Narito ako upang kausapin ang Pusa ng mga Panaginip.
Bakit ka namin dapat papasukin?
Bakit siya dapat magambala ng isang katulad mo?
Ang balahibo't buto mo ay ni hindi pa isang subo. Bahagyang pusa ka lang.
Napakalayo na ng narating ko para lang paalisin ninyo.
Sasabihin ko ang pinunta ko sa kanya lamang na pinunta ko rito.
Ako'y isang pusa. Ang mga iniisip ko'y akin lamang.
Pumasok ka, matapang na pusa.
Ngunit binabalaan ka namin.
May kabayaran ang mga panaginip.
At naglakad akong muli.
Nandito ako.
At sino ka?
Isang pusa. Isang naglalakad sa mga lugar ng gabi.
Isang patay na uwak ang nagpapunta sa'kin dito para mapahayagan.
Gusto kong malaman bakit kaya nilang kuhanin ang mga anak ko sa akin?
Bakit tayo nabubuhay nang ganito?
Hindi ko naiintindihan.
Sabi nga nila, maaaring tumingin ang pusa sa hari.
Tumingin ka sa aking mga mata, munti kong kapatid.
At sa kanyang mga mata, nakita ko ang lahat.
Nakita ko'ng katotohanan. Ating katotohanan.
At nalampasan nito ang anumang inisip ko.
Dati, matagal nang panahon ang lumipas, mga pusa ang totoong namumuno sa mundo.
Mas malalaki tayo noon. Lahat ng bagay ay ginawa para sa atin.
Ang mga tao noon ay maliliit na nilalang. Kasing laki lang natin ngayon.
Nililinis nila tayo, pinapakain.
Kapag maliwanag ang buwan, tinutugis natin sila.
Dahil mas nakakaaliw silang hulihin kaysa mga ibon.
Ang saya ng mga araw na iyon na nakita ko sa kanyang mga mata,
ang laro ng pusa
at tao.
At isang araw…
may isa na bumangon mula sa kanila,
mula sa kanyang napanaginipan, sinabi niya ito sa kanila,
Mga panaginip ang humuhubog ng mundo.
Mga panaginip ang bumubuo at nagpapanibago ng mundo gabi-gabi.
'Wag kayong managinip ng mundo tulad nito.
Managinip ng bagong mundo.
Isang mundong hindi na tayo tinutugis, hindi na pinaglalaruan.
Isang mundong tayo'ng namumuno.
Magaganap ito, kung may sapat na bilang natin ang mangangarap.
Mga panaginip ang humuhubog ng mundo.
Kumalat ang pananaw na ito sa mga tao,
pero walang nangyari nang matagal na panahon.
Ngunit isang gabi, may sapat na bilang nila ang nanaginip.
'Di ganoon karami. Isang libo siguro, 'di hihigit pa.
Nanaginip sila.
At nang sumunod na araw, nagbago na ang mga bagay.
Tayo na ang tinutugis nila, ng mga aso nila, ng mga bakal nilang makina.
Tayo na ang maliit, at sila ay malaki.
Binago nila ang mundo? Ginawa nila kung ano ang meron ngayon?
Hindi lang ganoon.
Nanaginip sila ng mundong ganoon na ang lahat mula pa sa umpisa.
'Di nagkaroon ng mundong mga pusa ang namumuno.
Binago nila mula sa simula ng lahat hanggang sa katapusan ng panahon.
Walang nagbagong kahit ano.
Naiintindihan mo na ba?
Oo, naiintindihan ko na.
Alam mo na kung ano ang dapat mong gawin.
Ang iyong dapat pasanin.
Sapat ba'ng iyong lakas?
Oo…
…sana.
Gumising ka na, anak. Na may pagpapala ko.
Nakita ko,
ang magandang pangako ng ipinakita niya sa akin.
Agad akong lumisan para ikalat ang mabuting balita.
At ngayon, naglalakbay ako a iba't ibang lugar.
Nangaral ako sa mababangis na pusang nasa mga lugar na walang laman.
isinisigaw ang aking mensahe sa mga bituwin.
Ibinulong ko ito sa mga pusa sa mga eskinita.
Saanman ako tumungo, iisa lang ang aking mensahe.
Pangarapin natin.
Kung tayo'y mangangarap, kahit isang libo lang sa atin,
kaya natin managinip ng mundong walang pusa ang maghihirap,
walang kuting ang mamamatay na mag-isa sa lamig.
Kung saan lahat ng pusa'y mga reyna't hari ng sangkalupaan.
Ito ang aking mensahe.
Patuloy akong gagala at magpapahayag nito hanggang ako'y mamatay
o hanggang may isang libong pusang makarinig at maniwala dito at mangarap.
At tayo'y makakabalik… sa paraiso.
Ginang?
Naniniwala po ako.
Kung gayon, may pag-asa pa, anak.
Ayon, nakakaaliw naman siya. Ibibigay ko na iyon sa kanya.
Sa tingin mo, pwedeng mangyari tulad ng sinabi niya?
Gusto kong makita ang kahit sino, propeta man, diyos, o hari,
na makapag-kumbinsi sa isang libong pusa na gumawa ng isang bagay nang sabay-sabay.
Sisikat na ang araw.
Sasamahan kita pauwi, munting kuting.
Tingnan mo, tulog pa rin siya.
Mukhang nananaginip siya.
Ano kaya pinapanaginipan ng mga pusa?
Sa pagkibot-kibot niya mukhang meron siyang tinutugis.
Tingnan mo. Ang cute, 'di ba?
Oo e. Ang cute nga talaga.
'Di dapat pilitin ang tauhan na gumawa ng isang bagay
dahil lang mas madali ito para sa'yo bilang manunulat.
Ang tauhan mo ang dapat manguna.
Lahat-lahat ay susunod sa kanya.
Bawat plot twist, bawat linya ng dialogue.
Bawat… puspos sa kahulugang katahimikan.
May tanong?
Ikaw.
Pwede ka ba magbahagi tungkol sa proseso mo?
May maipapayo ka ba sa aming nagsisimula pa lang
at nahihirapan na hindi kasuklaman bawat isang bagay na sinulat ko?
Kinalulungkot ko pero, matagal na panahon ko na itong ginagawa, at…
hindi siya dumadali.
Pero, subukan mong huwag mawalan ng loob kapag mahirap.
Ang una kong nobela ay tinanggihan ng pitong publisher
bago naging bestseller, kaya…
Iyon lang muna para sa araw na ito.
Huwag ninyo kalimutan ang assignment, isang pangyayaring
ikukuwento mula sa pananaw ng daalwang magkaibang tauhan.
Nakakuha ka?
Nahirapan ako, pero…
oo.
Ito ay…
Ito ang hinahanap ko. Salamat.
Walang anuman.
Kahanga-hanga nga
kung ano'ng gagawin ng isang writer para mag-research.
Buti na lang may kakilala akong magiging doktor.
Ang gusto ko talaga ay magsulat,
pero gusto ng mga magulang ko meron akong ibang maaasahan.
Nagsusulat pa rin ako, kapag may oras, pero--
Maalam ang mga magulang mo.
Mas mabuting 'di mo ito pinasok.
Magkano ang ibabayad ko?
-Wala. -Ano ba, Nora--
Sa totoo lang, malamang susunugin lang naman iyan.
Basta 'wag mo na lang sabihin kahit kanino kung saan mo nakuha.
Oo, pangako.
At kung okey lang sana,
pwede mo ba pirmihan ito para sa'kin?
Siyempre naman.
Alam mo na kung kailan lalabas ang susunod mong libro?
Hindi. Pero siguradong kasama ka sa acknowledgement page.
Sequel ba?
O bagong kwento ba?
Hindi ko pwede sabihin.
Sino ito?
Richard Madoc para kay Erasmus Fry.
Baba na ako.
Mag-isa ka lang?
Ako lang. Dala ko na.
Kung gayon, pasok, bata, pasok.
Kumusta ka, Richard?
May naisulat ka bang malalim o nakaka-antig ng damadamin kailan lang?
Alam mong wala, Mr. Fry.
Wala.
Wala akong naisulat ni isang salita buong taon. Lahat tinatapon ko.
Kung gayon, maupo ka, uminom,
at ipakita ang regalo ko, kahit hindi sa ganoong pagkakasunod-sunod.
Magaling. Nakakuha ka.
Isang totoong trichino-bezoar.
Alam mo ba'ng tungkol sa mga ito?
Tinatanggal sila sa tiyan ng mga dalagang
nakasanayang kumain ng sarili nilang buhok.
Tintawag nila itong Rapunzel syndrome.
Pinaniniwalaan dati na ang mga bezoar ay may kapangyarihan.
Kaya nilang lunasan ang lason, pagalingin ang maysakit
Nakaligtas si Edward IV mula sa epekto ng sugat na may lason
dahil meron siyang dalang bezoar.
Oo, nagse-sermon na naman ako.
Ang matandang manunulat na walang makausap
ay nahihilig sa tunog ng sarili niyang boses.
Pero siguro gusto mo nang makuha ang iyong regalo ngayon.
Ako'y 27, binibisita ang Bundok Helicon.
Nagsasaliksik para sa isang nobela na alam kong iiwan ko rin lang.
Ang kuwento'y puno ng mitolohiya ng mga Griyego.
Habang nandoon ako, nakahanap ako ng mga sinaunang sulatin
tungkol sa mga Paraluman at paano sila magagamit
sa pamamagitan ng moly, isang bawang ng mga mangkukulam,
at ilang nakalimutan nang ritwal.
Ang pinakamahirap na parte ay ang pag-uuwi sa kanya sa Inglatera.
Ayan siya.
Ano ang pakay mo sa akin ngayon, Erasmus?
Magtatanghal ba ako para sa iyong kaaliwan?
Siya ba ay manonood sa'tin?
Siya si Richard Madoc. Isa siyang nobelista.
Medyo nobelista. Nakapagsulat siya ng isa lamang matagumpay na nobela.
Pero ngayon, hindi siya makasulat ng kahit na ano.
Richard, siya si Calliope, pinakabata sa siyam na paraluman.
Siya ang paraluman ni Homer. Siguro naman ayos na siya para sa'yo.
Calliope, binibigay na kita kay Richard.
Pag-aari ka na niya ngayon.
Ngunit sinabi mong palalayain mo ako bago ka mamatay.
"Huwag ilalagay sa mga prinsipe ang iyong tiwala," Calliope.
O sa isang tumatandang may-akda na kailanma'y hindi magaling
sa pagtupad ng mga napagkasunduan.
Ngunit pinangako mo.
Sinungaling ang mga manunulat.
Siguro naman napagtanto mo na iyan ngayon.
Huwag ka mag-alala. Hindi siya makakatakbo.
Nakatali na siya sa iyo ngayon tulad ng pagkakatali niya sa akin dati.
Bakit mo siya kinakandado?
Dahil ayaw kong makita ang nakasimangot at nalugi niyang mukha buong araw.
Ikaw rin. Maniwala ka.
Hindi ko alam kung kaya ko itong gawin.
Kayang-kaya mo ito, Richard.
Sabi nila, dapat nililigawan ang uri niya.
Pero nalaman kong mabisa rin kapag pinupwersa siya.
Huwag kang magpapaloko. Hindi siya tao.
Libo-libong taon na ang tanda niya. Ginawa siya para dito.
Ito ang kanyang pakay, bigyang inspirasyon ang mga lalaking tulad natin.
Binigyan niya ako ng kasikatan,
karangalan, mga nobela, mga tula, mga dula.
Makikita mo.
Kung totoo iyan, bakit mo--
Lumipas na ang panahon ko. Lahat ng obra ko'y hindi na nilalathala.
Kahit nagmula sila sa Paraluman
Wala nang nagbabasa ng Erasmus Fry ngayon.
Dalhin mo na ang hitad na iyan, Richard.
Ayoko nang makita kayong dalawa kahit kailan.
Pero, kung gusto mong magpasalamat,
kumbinsihin mo ang publisher mong ibalik sa print ang Here Comes a Candle.
Pinagmamalaki ko isang iyon.
Kailangan kong…
Kailangan ko lang ng oras para isipin kung ano ang gagawin.
Ano pa'ng dapat pag-isipan?
Ako'y isang diyosa.
Anak ako ni Zeus.
Hindi ako isang ari-arian
na tinatago at ginagamit at pinagpapalit.
Dapat mo akong palayain.
-Kailangan mo lang sabihin ang mga salita. -Gagawin ko. Pangako.
Pero…
pwede bang tulungan mo muna ako?
Bigyan ako ng inspirasyon?
Para sa isang libro lang, at pagkatapos pakakawalan na kita. Sinusumpa ko.
"Sinungaling ang mga manunulat."
Hindi lahat kami.
Isang libro lang.
Pakiusap.
Pinipili ko kung kanino ibabahagi ang aking kakayanan.
Baka kailangan lang natin pareho ng oras para mag-isip.
Sa hangganan, sa mismong linya
kung saan wala ka sa isang lugar o sa ibang lugar,
nasa isa akong gray area, kung saan walang bagay na malinaw
Walang kayang maging malinaw.
Hindi namin masabi, labo-labo mga salita namin.
Hindi namin malaman kung ano sa ginawa niya ang mali sa pakiramadam namin.
Kaya oo, sa tingin ni Bob nasisiraan na ako ng bait.
Sinusuyo mo ako gamit ang mga regalo?
Hindi ba ganito ang dapat kong gawin?
Sa tingin ko ay alam mo kung ano ang dapat mong gawin.
Ang mga manlilikha ay nagdadasal sa mga Paraluman.
Naghahandog siya ng mga panata ng paglilingkod at pagsamba sa mga diyosa
kapalit ng dakilang inspirasyon.
Ang manlilikha ay 'di nagbibilanggo ng Paraluman laban sa kanyang kagustuhan.
Ibinigay mo ang gusto ni Erasmus Fry.
Hindi ko ibinigay.
Kinuha niya ito sa akin.
Bumalik ako sa Bundok Helicon.
Sa banal na mga bukal.
Ibinaba ko'ng aking pergamino sa baybay at ako'y naligo tulad ng dati.
Doon niya nakita iyon.
Binasa niya
at sinabi sa akin,
"Calliope, tawagin mo akong panginoon."
Matapos ay sinunog niya'ng pergamino ko at natali na ako sa kanya, ngayon sa'yo.
Maaari mong sasabihin ang mga salita, para maging malaya ako tulad mo.
Sa tingin mo ay malaya ako?
Dalawang taon na mula nang binigay advance sa librong ito.
Wala pa akong nasisimulan.
Ni hindi ko alam kung tungkol ito saan.
Nalulunod na ako, Calliope.
Pakiusap.
Nagmamakaawa ako sa iyo.
Tanungin mo ako ulit… kapag malaya na ako.
'Tangina dapat nagsusulat ka ngayon.
Gagawin ko kung 'di ka lang tumatawag para guluhin ako.
Kakatawag din ng mga publisher mo para guluhin ako.
Hinihingi na nila ang libro, ngayon na.
IIang linggo pa.
Ricky, siyam na buwan nang overdue ang libro mo.
Kung tutuusin, labag ka--
Ano'ng magagawa ko, Larry. Kumukuha ito maraming oras.
Ricky, maraming oras ang kinuha mo.
Kinuha mo rin ang pera nila.
Alam ko.
Kailangan mo sila bigyan…
Kahit ano, isang kabanata. O ika-cancel nila ang kontrata
-at ipapabalik nila ang binayad sa'yo. -Pero--
At wala na akong magagawa pa, dahil hindi na kita magiging kliyente.
Naiintindihan mo ba?
Huwag kang magpapaloko. Hindi siya tao.
Libo-libong taon na ang tanda niya. Ginawa siya para dito.
Ito ang kanyang pakay, bigyang inspirasyon ang mga lalaking tulad natin.
Rick? Magsalita ka para alam kong naiintindihan mo.
Naintindihan ko.
Magpapadala ako sa'yo.
Calliope.
Magiliw na mga ginang,
mga Ina ng Camenae, pakinggan ninyo ang aking dasal.
Ako ito, ang inyong anak na si Calliope
ang tumatawag sa inyo upang ilayo ako sa lugar na ito.
Mga ginang ng pagninilay, ng pag-aalaala, ng kanta,
pakinggan ninyo ako.
Nandito kami. Tama na, magandang tinig.
'Di ka namin matutulungan, anak.
Nahuli ka sa Helicon ayon sa mga Hiwaga.
Ikaw ay nakatali ayon sa batas.
Ngunit 'di ito makatarungan, aking mga ina.
Wala ba kayong magagawa?
Walang puwedeng mamagitan para sa akin?
Kaunti na lang sa may kapangyarihan ang payag
o kayang makialam sa mga abalahin ng mga mortal, Calliope.
Maraming diyos na'ng namatay, aking anak. Ang Endless na lang ang 'di kumukupas.
At kahit sila ay nahihirapan din ngayong mga panahong ito.
Pero kahit na… kahit gaano kaliit ay nakakatulong
sabi nga ng matandang babae, habang siya'y umiihi sa dagat.
Ang Endless. Maaaring pag-isipan.
Ang Hari ng mga Panaginip at si Calliope ay naging malapit dati.
'Di nagtagal iyon.
Alalahanin mo, kapatid-kong-sarili, 'di sila nagkahiwalay nang matiwasay.
Kahit na.
Ipinagbuntis niya ang kanilang supling.
Ang batang-binata na pumunta kay Hades para kunin ang kanyang mahal
at napatay sa Thrace, pinagpira-piraso dahil sa kanyang kalapastanganan.
Ang ganda pa naman ng kanyang boses.
Orpheus.
'Di ako tutulungan ng Hari ng mga Panaginip kailanman.
Dahil sa ginawa ko sa kanya.
Kinamumuhian niya ako at ganoon din ako sa kanya.
Ayaw ko ng tulong niya.
Hangal ka, anak ko.
Hindi ka rin kaya tulungan ni Oneiros ngayon kahit gustuhin niya,
na 'di mangyayari.
Tulad mo, ang iyong dating asawa ay bihag ng mga mortal.
Siya'y nakakulong sa ilalim ng lupa.
Kaya ang lupaing ito ay nakararanas ng sakit ng pagka-antok.
At ang mga Panaginip at Bangunot ay nagkakalat ng kaguluhan.
Ikinalulungkot ko, munti kong anak.
Hindi.
Nasayang ang mga dasal mo.
Wala kaming magagawa para sa'yo.
Pakiusap.
At wala kang ibang magagawa kung hindi umasa.
Huwag n'yo akong iwan dito.
Maawa kayo.
Nasa gitna kami ngayon ng bidding war.
Lahat ng malalaking studio ay gustong makuha siya.
Film, broadcast, pati streaming
Sino nangunguna?
Ang papayag na siya magsulat at mag-direk.
Si Jo Rowling nga 'di pinayagang magsulat at mag-direk.
Kailangan ni Jo Rowling ng bagong agent. Sabihin mo tawagan ako.
'Di ko maintindihan kung paano ang isang genre fiction
ay mano-nominate at masho-shortlist pa.
Sa tingin ng komite, lagpas na sa genre ang bagong libro ni Madoc.
-Nabasa mo na? -Siyempre hindi pa.
Ako, oo. At parang ibang tao ang sumulat.
Napakagandang libro.
Pambihira ito.
Kitang-kitang hitik ang nilalaman.
Oo, pero bakit niya binago ang pangalan niya?
-Ano ibig mo sabihin? -Richard tapos Ric na lang na walang "K"?
Baka umaakma sa tema ng nobela ng pagbabago ng sarili.
Baka umaakma lang sa pagpapanggap ng may-akda.
Nasaan na nga tayo?
Sinasabi ko kung gaano ko kagusto ang paghubog mo sa tauhan ni Aileen.
Wala masyadong malakas na tauhang babae sa fiction.
-Kahit sa fiction na sinulat ng babae. -Sang-ayon ako diyan.
Alam kong uso ngayon na sabihing babae lang ang totoong makakasulat
tungkol sa babaeng karanasan, pero…
Nakikita ko ang sarili ko na feminist writer.
At saan nanggagaling ang tinig na iyan mula sa loob mo?
Ang babaeng tinig?
Mula sa mga babae sa buhay ko.
Gagawin ko ang pelikula niyan sa LA.
Kumuha ng private jet ang studio.
'Di tayo mahihirapan ipasok ka sa bansa.
At malay natin?
Baka maisipan natin pumirmi sa LA.
Maisipan "natin"?
'Di mo ba kayang hayaan ang sarili mo na namnamin ang ating tagumpay?
Kahit sandali lang?
Ang mga kwento natin ay umaantig
at gumigising sa sigla ng mga tao.
'Di ba iyon ang dahilan kaya ginawa ang mga Paraluman?
Ang mga kapatid kong diyosa at ako ay pinanganak.
-Hindi kami ginawa. -Teka. Si Larry.
Nakausap mo na ang studio?
Hindi, gusto ko ipangako nila ngayon pa lang
na ang cast at crew ay bubuuin ng 'di bababa sa 50% na babae
at people of color.
Tapos dapat ipamalita agad natin,
para hindi sila makaatras kapag nagha-hire na ng mga tao.
SABI NG PASYENTE NG SAKIT SA PAGKA-ANTOK: "ANG BUHAY AY ISANG PANAGINIP."
Kumusta usapan tungkol sa bayaran?
'Tangina, niloloko mo ba ako?
Hindi. Hindi.
Tinatawag kita, Oneiros, nang ako ay marinig mo
tulungan mo ako kapag sinambit ko ang iyong pangalan.
Morpheus?
Ano'ng ibig sabihin nito?
Iyan ang pangalan ng Diyos ng mga Panaginip.
Sinusulatan mo siya?
Parang ganoon na nga.
Akin ka.
Ayon sa batas.
Hindi ka maililigtas ng Diyos ng mga Panaginip.
Salamat sa pagpaunlak ng interview sa bahay mo.
Salamat sa pagsusulat tungkol sa bago kong libro.
Tatanungin muna kita tungkol sa mga manunulat na humubog sa'yo.
Hindi ako magiging manunulat
kung 'di ko nabasa ang mga gawa nina Shirley Jackson,
Margaret Atwood, at Octavia E. Butler.
Nang mabasa ko ang Eagle Stones, naalala ko ang gawa
ng yumaong si Erasmus Fry.
Ang sinabi mo ba ay "yumaong" si Erasmus Fry?
Siya ay…
Namatay na siya?
Noong nakaraang summer. Kakilala mo ba siya?
Hindi ko talaga siya kakilala.
Nagkita lang kami ng ilang beses.
Naging mabuti siya sa mga sinulat ko.
Siguro halos 90 na siya. Namatay ba siya…
Namatay ba siya sa katandaan?
Hindi.
Nilason niya ang sarili niya.
Ang huling ginawa niya'y sulatan ang publisher niya,
at nagmakaawang ibalik sa print ang isa niya'ng libro.
Here Comes a Candle, siguro.
Iyon nga yata. Paano mo nalaman?
Iyon yata ang paborito kong libro noong lumalaki ako.
Nakaka-antig, tapat, at…
kataka-taka.
Kawawa naman siya.
Sayang 'di na siya binabasa ng mga tao. Nawala sa uso ang mga sinulat niya.
'Di mo naman problema iyon. Ikaw si Richard Madoc.
Sorry. Ric Madoc.
Ayon. Susunod na tanong.
Dumating ka.
Tumawag ka.
Sabi nila ay nabihag ka, katulad ko.
Hindi katulad mo.
Wala sa katiting ang hirap ko kung ikukumpara sa'yo.
Huwag mo sabihin iyan.
Lalong lalala ang hirap kung ikukumpara pa.
Nasaktan ako nang malaman ko ang nangyari sa'yo.
Masaya akong nakalaya ka na.
Nakatali ka rito ayon sa mga batas.
Alam kong hindi mo ako mapapalaya.
Siya lang ang makakagawa noon, pero…
baka pwede mo siyang…
…bigyan ng suhestiyon?
Na palayain ako?
Gagawin ko lahat iyan… at iba pa.
-Dream-- -Dapat siyang maparusahan.
Paano? Ano'ng parusa ang sasapat?
Ang kamatayan niya'y 'di magbabalik ng kinuha niya sa akin.
Wala lang siya.
Tao lang siya.
'Di ko siya hahayaang makatakas.
Bakit?
Dahil ako'y dating iyo?
Dahil sinaktan ka niya.
Nang huli kitang makita, sinabi mo'ng hindi mo na ako kakausapin muli.
Patawad…
wala na akong ibang matakbuhan.
Hindi iyan ang ibig ko sabihin.
Nang marinig kitang tumawag sa akin, kahit matagal na panahon na ang lumipas…
Hayaan mong tulungan kita.
Pakiusap.
Malaki ang utang ko sa iyo.
Ano'ng gagawin mo sa kanya?
Ano ba'ng… Sino kang 'tangina ka?
-Umalis ka sa bahay ko. -Manahimik ka.
May itinatago kang babae rito na laban sa kanyang kalooban.
Nandito ako para hilingin na palayain mo siya.
Nasisiraan ka na ba?
Walang babae dito. Kilala mo ba ako?
Alam ko kung sino ka at kung ano ka, Richard Madoc.
Tatawag ka ba ng pulis?
Hindi.
Hindi ako tatawag sa kahit ano'ng ahensiya ng mga tao.
Pakawalan mo lang siya.
Kailangan ko siya.
Kung wala siya, 'di ako makakasulat, 'di ako magkaka-idea.
-May pera ako. -Tumahimik ka.
Lagpas 60 na taon na siyang binihag.
Hinamak, inabuso, binasura.
At ayaw mo siya palayain dahil kailangan mo ng mga idea?
Kung gayon, kung mga idea ang gusto, makukuha mo sila
maraming-maraming idea.
Ano'ng ginawa mo sa'kin?
Bibigyan mo na ako ng mga bangungot?
Sabihin mo!
Wala akong ginawa sa iyo, Richard Madoc.
Ang nakita mo ay si Morpheus,
tinawag ng mga Romano na Taga-hubog ng Anyo.
Siya ay dati kong asawa.
At ama ng aking anak.
'Di ko alam na mayroon kang anak.
Wala kang alam tungkol sa'kin.
Ngunit huli na para isipin mo pa ang mga iyan.
"At sa kadiliman,
naisip niya ang kuwento sa bawat bituwin,
na parang mga alitaptap."
"Pumipitik… naglalaho… sa gabi."
May tanong ba?
Ang binibini sa ikatlong hilera.
Ang mga sinulat mo ay sumasaklaw sa maraming genre,
sa maraming mundo, sa maraming iba't ibang uri ng tauhan.
Gusto ko lang itanong kung saan ito lahat nanggagaling?
Para sa'kin… ang mga idea ay hindi nanggagaling kung saan lang.
Ang mga idea ay nasa palagid lang natin, sa lahat ng oras.
Kaya kong sumulat ng buong nobelang naka-set sa…
isang book reading.
May nangyari sa mundo sa labas,
isang uri ng holocaust, pero ligtas ang mga manonood…
hangga't patuloy na nagbabasa ang may-akda.
Salamat.
O kaya… isang kuwento tungkol sa isang samahan ng mga kritiko.
Na sa totoo pala'y isang kultong gumagawa ng mga bastos na ritwal at mga sandugaan.
Para patumbahin ang isang manunulat, nagsasakripisyo sila ng bata, nagmimisa.
O isang lungsod kung saan ang mga kalye ay sementado ng oras.
Isang tren puno ng mga tahimik na babae at minamaneho ng isang bulag na lalaki.
Mga ulong gawa sa liwanag… Paumanhin.
Sandali lang, teka.
Isang were-goldfish na nagiging lobo tuwing kabilugan ng buwan.
Isang lalaking nagmana ng isang library card sa Akalatan ng Alexandria.
Dalawang matandang babaeng nagdala ng weasel sa kanilang bakasyon.
Sestina tungkol sa katahimikan,
na gumagamit ng mga salitang… dilim, punit-punit,
hindi, sumisigaw, apoy, halik…
Matandang lalaki na nagmamay-ari ng sansinukob at ito'y nasa bote.
-Lalaking umibig sa manikang papel. -Mr. Madoc, si Nora ito.
-Ano'ng nangyari sa kamay mo? -Ang daming dumadating na idea.
Wala akong lapis o papel kaya ginamit ko na lang ang kamay ko.
Sabi ko kailangan ko ng mga idea pero masyadong mabilis sila dumating.
-Kailangan siya dalhin sa ospital. -Hindi. Pakiusap, pumunta ka sa bahay ko.
May babae sa isang kuwarto sa taas.
Naka-kandado siya doon.
Sabihin mo, makakaalis na siya, pinapalaya ko na siya.
Hindi ko naiintindihan.
Kunin mo susi ko. Palabasin mo siya. Paalisin mo siya, palayasin mo siya.
Pumirma ako ng libro para sa'yo dati, tama?
Pakiusap.
Okey. Okey, pupuntahan ko.
Pahintuin mo ito.
Sabihin mo, humihingi ako ng tawad.
Magkaugnay na mahika at alkemika na nakikita bilang isang kargadang kulto.
Magkita tayo sa ospital.
Lumulubog na araw sa taas ng Parthenon.
Isang nightingale, isang palumpong ng rosas, at isang itim na gomang kulyar.
Hello?
SIYA'Y KANYANG PARALUMAN… ALIPIN NG KANYANG PAGNANASA!
Natapos na rin.
Salamat.
Sinagot ko lang tawag mo.
Ano na ang gagawin mo ngayon?
Ang gagawin ko ay siguraduhing…
hindi na ito mangyayari sa kahit sino, kahit kailan.
Paano?
Hindi ko alam.
Itanim sa mga tao na piliin ang kabutihan para sa sarili nila at para sa iba.
Ipababago ang mga batas na nagbihag sa akin.
Matatandang batas na 'di kami binigyan ng pagpipilian, ako at mga kapatid ko.
Ganoon din ang gagawin ko sa aking lupain.
Nagbago ka na, Oneiros.
Noong kapanahunan natin, baka iniwan mo na lang ako dito para mabulok.
Kinamumuhian mo pa rin ba ako…
…dahil iniwan kita?
-Dahil ikaw ang sinisi ko sa nangyari? -Hindi.
Marami akong natutunan kamakailan lang, at…
Hindi bale na.
Hindi kita kinamumuhian.
Sa tingin ko'y dapat mo nang pakawalan ang mortal na iyon.
Pinalaya na niya ako,
kung walang kapatawaran, 'di hihilom ang mga sugat.
Papatawarin mo siya sa ginawa niya?
Hindi ko mapapatawad ang ginawa niya,
ngunit dapat ko patawarin ang taong gumawa.
Hindi para sa kanya.
Para sa akin.
Papakawalan mo na siya?
Kung iyon ang iyong nais…
gagawin ko.
Nandito na ako, Mr. Madoc.
Kumusta?
Hindi ko na alam.
Sinusubukan kong mag-isip.
Ginawa ko. Pumunta ako sa bahay mo.
Ito'ng libro lang na ito ang naroon.
Mayroon siyang sinabi.
Ang… Taga-hubog ng mga Anyo.
May pangalan. Sinulat pa niya. Hindi ko…
Gusto kong maalala!
Parang bigla na lang… ang hirap na mag-isip.
May dapat ba akong tawagan?
Wala na siya.
Nawala na lahat kasama niya.
Ang mga idea, ang mga kuwento
Lahat iyon ay kanya.
Kanino? Sino ang sinasabi mo?
Wala akong idea.
Walang idea.
Maaari… ba kitang bisitahin sa Lupain ng Panaginip minsan,
para mapag-usapan na natin sa wakas ang ating anak,
at…
ipagluksa siya nang tama?
Balang-araw siguro, ngunit…
Naiintindihan ko.
Salamat, Oneiros.
Hindi ko makakalimutan ito.
Paalam.
Pumanig nawa sa'yo ang kapalaran.
Paalam, Calliope.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Miray Lozada-Balanza