ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
ΟΝΕΙΡΟ ΓΙΑ ΧΙΛΙΕΣ ΓΑΤΕΣ
Έλα, καλέ μου. Έλα στο κρεβάτι.
Έρχομαι, αγάπη μου. Βάζω το γατάκι στο κρεβατάκι του.
Άσε ανοιχτή την πόρτα να πηγαίνει στην άμμο.
Καληνύχτα, χνουδόμπαλα.
Απόψε είναι. Θα έρθεις;
Θα ψυχαγωγηθούμε, αν μη τι άλλο.
Δεν μπορώ να βγω. Όλα τα ανοίγματα στους τοίχους είναι κλειστά.
Όχι, όχι όλα.
Εκεί πάνω. Μια μισάνοιχτη δίοδος. Μπορείς να βγεις από κει.
Κούνα την ουρά σου, μικρούλα. Μην το χάσουμε.
Ωραίο άλμα. Να δουλέψεις την προσγείωση.
Έλα. Η νύχτα δεν περιμένει.
Πώς είναι αυτή;
Ποιος ξέρει; Όχι εγώ.
Γεια σας, φίλοι νυχτοπερπατητές.
Γεια. Πάμε να τη δούμε.
Κι εγώ.
Αν και δεν βλέπω το νόημα.
Τότε, γιατί είσαι εδώ;
Από περιέργεια, ίσως.
Εγώ θέλω ν' ακούσω τι έχει να πει.
Όπως όλοι μας, παιδί μου. Όπως όλοι μας.
Πού είναι;
Αδελφές, αδελφοί, καλό κυνήγι.
Κάποιοι ήρθατε από μακριά για να ακούσετε το μήνυμά μου.
Αφήσατε τα ζεστά, άνετα μέρη σας, και ελπίζω ότι, όταν τελειώσω,
θα μοιράζεστε το όνειρό μου.
Δεν ήμουν πάντα όπως με βλέπετε σήμερα.
Κάποτε, όπως πολλοί από εσάς, ζούσα στον κόσμο τους.
Και, όπως εσείς, κορόιδευα τον εαυτό μου.
Με τάιζαν και μου έδιναν στοργή. Με υπηρετούσαν.
Ως αντάλλαγμα, ζητούσαν μόνο τη συμπάθειά μου.
Μηδαμινό τίμημα, στ' αλήθεια.
Ήταν δυνατός και γρήγορος.
Τα νύχια και τα δόντια του κοφτερά σαν χειμώνας.
Ήταν ο εκλεκτός εραστής μου.
Δεν τον ξαναείδα ποτέ, αλλά δεν τον ξέχασα.
Δεν θυμόμουν τη δική μου μητέρα, αλλά ορκίστηκα εγώ να είμαι αλλιώς.
Θα τα μάθαινα να πλένονται, να παραμονεύουν αθόρυβα, να κυνηγούν.
Ήξερες ότι ήταν σε οίστρο.
Γιατί την άφησες να βγει;
Μου φαίνονται χαριτωμένα.
Χαριτωμένα; Είναι καθαρόαιμη καταγεγραμμένη σιαμέζα.
Αυτά είναι ημίαιμα. Δεν αξίζουν τίποτα.
-Τι θα τα κάνεις; -Μην ανησυχείς.
Θα το φροντίσω.
Πολ!
Τα ένιωθα, από μακριά, στο σκοτάδι, καθώς τα κατάπινε το κρύο νερό.
Τα ένιωθα να χτυπιούνται και να γρατζουνίζουν στα τυφλά.
Τα ένιωθα να με φωνάζουν μες στον φόβο τους.
Και μετά… χάθηκαν.
Για όνομα του Θεού, σιγά μην καταλαβαίνει.
Κοίτα την. Μάλλον απαλλαγμένη θα νιώθει.
Ποιος θα ήθελε τέσσερα μικρά που τσιρίζουν;
Μάλλον έχεις δίκιο.
Απλώς νιώθω ενοχές.
Τότε κατάλαβα ότι έλεγα ψέματα στον εαυτό μου. Υποτελείς ήμασταν.
Όσο ζούσαμε με τους ανθρώπους, δεν θα ήμασταν ελεύθεροι.
Κι έτσι, προσευχήθηκα.
Προσευχήθηκα στο σκοτάδι, στη νύχτα.
Στον Βασιλιά των Γατών,
που περπατά ανάμεσά μας και δεν τον γνωρίζουμε.
Και… ονειρεύτηκα.
Γιατί ήρθες εδώ, μικρή γάτα; Στην καρδιά του Ονειρέματος;
Δεν υπάρχει τίποτα για σένα εδώ.
Ήρθα γυρεύοντας δικαιοσύνη.
Αποκάλυψη. Σοφία.
Η δικαιοσύνη είναι πλάνη.
Κι η σοφία δεν έχει θέση εδώ.
Η αποκάλυψη, όμως, είναι στη δικαιοδοσία του Ονείρου,
αν η καρδιά σου είναι δυνατή και δεν φοβάσαι.
Δεν φοβάμαι τίποτα.
Υπάρχει μια σπηλιά στο βουνό. Εκεί θα τον βρεις.
Αλλά ο δρόμος είναι δύσκολος.
Μια μικρή γάτα μπορεί να πάθει πολλά δεινά αν ξεστρατίσει.
Οι γάτες έχουν δικούς τους δρόμους.
Διέσχισα το Δάσος των Φαντασμάτων, όπου μου ψιθύριζαν νεκροί και χαμένοι.
Με καλούσαν τα παιδιά μου.
Αλλά συνέχισα να προχωρώ.
Πέρασα απ' τους Κρύους Τόπους,
όπου κάθε βήμα ήταν πόνος, κάθε κίνηση μαρτύριο.
Περπάτησα στην Υγρότητα, που μούδιασε τις πατούσες, μούσκεψε το τρίχωμά μου.
Κι όμως, συνέχισα να προχωρώ.
Διέσχισα το Σκοτάδι, το κενό,
όπου μου ρούφηξαν τα πάντα.
Όσα με κάνουν αυτό που είμαι.
Μα ακόμα κι όταν δεν ήξερα πια γιατί, συνέχισα να προχωρώ.
Κάποια στιγμή, μου επεστράφη ο εαυτός μου και βρέθηκα στο βουνό.
Ήρθα να δω τη γάτα των Ονείρων.
Γιατί να σ' αφήσουμε να μπεις;
Γιατί να ενοχληθεί για κάποια σαν εσένα;
Μια μπουκιά τρίχωμα και κόκαλα. Μετά βίας γάτα.
Ήρθα από πολύ μακριά για να με διώξετε.
Θα πω τι γυρεύω μόνο σ' αυτόν που ήρθα να δω.
Είμαι γάτα. Δεν αποκαλύπτω τις προθέσεις μου.
Πέρασε, λοιπόν, περήφανη γάτα.
Μα σε προειδοποιώ.
Τα όνειρα έχουν ένα τίμημα.
Και συνέχισα να προχωρώ.
Ήρθα.
Και ποια είσαι εσύ;
Μια γάτα. Ένας περιπατητής της νύχτας.
Με έστειλε ένα νεκρό κοράκι για αποκάλυψη.
Θέλω να μάθω, γιατί μπόρεσαν να μου πάρουν τα παιδιά μου;
Γιατί ζούμε όπως ζούμε;
Δεν καταλαβαίνω.
Μια γάτα μπορεί να κοιτάξει βασιλιά. Ή έτσι λένε.
Κοίτα στα μάτια μου, λοιπόν, μικρή αδελφή. Κοίτα.
Και στα μάτια του, είδα τα πάντα.
Είδα την αλήθεια. Την αλήθεια μας.
Και υπερέβαινε οτιδήποτε φανταζόμουν.
Πριν από πάρα πολλές εποχές, οι γάτες κυβερνούσαν αυτόν τον κόσμο.
Ήμασταν μεγαλύτερες τότε. Όλα ήταν φτιαγμένα για εμάς.
Οι άνθρωποι ήταν πολύ μικρά πλάσματα. Όχι μεγαλύτερα από εμάς τώρα.
Μας περιποιούνταν, μας τάιζαν.
Όταν έλαμπε το γεμάτο φεγγάρι, τους κυνηγούσαμε.
Γιατί ήταν πιο απολαυστικό, ακόμα κι από πουλιά, να τους πιάνουμε.
Στα μάτια του είδα τη χαρά εκείνης της εποχής,
το παιχνίδι της γάτας και του ανθρώπου.
Και μετά, ένας απ' τους ανθρώπους ορθώθηκε.
Εμπνευσμένος από ένα όνειρο, τους είπε.
Τα όνειρα διαμορφώνουν τον κόσμο.
Τα όνειρα δημιουργούν τον κόσμο εκ νέου κάθε βράδυ.
Μην τον ονειρεύεστε όπως είναι τώρα.
Ονειρευτείτε έναν νέο κόσμο.
Έναν κόσμο όπου δεν είμαστε πια οι κυνηγημένοι, τα θηράματα.
Έναν κόσμο που κυβερνούμε.
Αν το ονειρευτούμε αρκετοί, θα συμβεί. Τα όνειρα διαμορφώνουν τον κόσμο.
Τα νέα διαδόθηκαν μεταξύ των ανθρώπων, αλλά για λίγο καιρό τίποτα δεν έγινε.
Όμως, ένα βράδυ, αρκετοί απ' αυτούς ονειρεύτηκαν.
Δεν ήταν πολλοί, χίλιοι ίσως, όχι περισσότεροι.
Ονειρεύτηκαν.
Και την επόμενη μέρα, τα πράγματα άλλαξαν.
Γίναμε θηράματά τους, των σκύλων, των μεταλλικών μηχανημάτων τους.
Εμείς μικρύναμε κι εκείνοι έγιναν τεράστιοι.
Δηλαδή, αυτοί άλλαξαν τον κόσμο; Τον έκαναν όπως είναι τώρα;
Όχι ακριβώς.
Ονειρεύτηκαν τον κόσμο να ήταν πάντα όπως είναι τώρα.
Δεν υπήρξε ποτέ κόσμος όπου βασίλευαν γάτες.
Τον άλλαξαν απ' την αρχή των πάντων έως το τέλος του χρόνου.
Δεν ήταν ποτέ αλλιώς.
Καταλαβαίνεις τώρα;
Ναι. Ναι, καταλαβαίνω.
Τότε, ξέρεις ποια είναι η αποστολή σου. Το φορτίο που πρέπει να κουβαλάς.
Είσαι αρκετά δυνατή;
Ναι, το…
Το ελπίζω.
Τότε, ξύπνα, παιδί μου. Με τις ευλογίες μου.
Βλέπετε, είχα δει το μαλακό υπογάστριο εκείνων που μου είχε δείξει.
Εκείνη τη νύχτα, έφυγα για να διαδώσω τα καλά νέα.
Και τώρα ταξιδεύω από τόπο σε τόπο.
Κήρυξα σε αγριόγατες σε ερημότοπους,
φωνάζοντας το μήνυμά μου στα αστέρια.
Το ψιθύρισα σε γάτες σε σοκάκια.
Και όπου κι αν πήγα, το μήνυμά μου ήταν το ίδιο.
Ονειρευτείτε το.
Ας ονειρευτούμε αρκετοί, μια χιλιάδα, έναν κόσμο όπου δεν υποφέρει γάτα,
δεν πεθαίνουν γατάκια, κρύα και μόνα.
Όπου κάθε γάτα είναι βασίλισσα και βασιλιάς της δημιουργίας.
Αυτό είναι το μήνυμά μου.
Και θα συνεχίσω να ταξιδεύω, επαναλαμβάνοντάς το ώσπου να πεθάνω
ή ώσπου να το ακούσουν χίλιες γάτες, να το πιστέψουν και να ονειρευτούν.
Και να επιστρέψουμε… στον παράδεισο.
Κυρά;
Εγώ πιστεύω.
Τότε, υπάρχει ελπίδα, παιδί μου.
Τουλάχιστον μας ψυχαγώγησε. Αυτό της το αναγνωρίζω.
Λες να γίνει όπως είπε;
Θα ήθελα να δω οποιονδήποτε, προφήτη, Θεό ή βασιλιά,
να πείσει χίλιες γάτες να κάνουν κάτι συγχρόνως.
Σύντομα ξημερώνει.
Έλα να σε πάω σπίτι, μικρούλα.
Κοίτα, ακόμα κοιμάται.
Νομίζω ότι ονειρεύεται.
Αναρωτιέμαι τι ονειρεύονται οι γάτες.
Έτσι όπως τινάζεται, μάλλον θα κυνηγάει κάτι.
Κοίτα τη. Δεν είναι χαριτωμένη;
Ναι. Πολύ χαριτωμένη.
ΚΑΛΛΙΟΠΗ
Μην αναγκάζετε χαρακτήρες να κάνουν κάτι
επειδή σας διευκολύνει ως συγγραφείς.
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2018
Ο χαρακτήρας πρέπει να είναι πάνω απ' όλα.
Τα υπόλοιπα ακολουθούν.
ΕΛΕΓΧΟΝΤΑΣ ΤΟ ΑΦΗΓΗΜΑ
Κάθε ανατροπή στην πλοκή, κάθε αράδα διαλόγου.
Κάθε… τεταμένη, βαρυσήμαντη σιωπή.
Ερωτήσεις;
Ναι.
Μας μιλάτε λίγο για τη διαδικασία σας;
Τι συμβουλεύετε εμάς που μόλις ξεκινάμε
και δυσκολευόμαστε να μην απεχθανόμαστε καθετί που γράφουμε;
Δηλώνω μετά λύπης μου ότι αυτό το κάνω πάρα πολύ καιρό, και…
δεν γίνεται πιο εύκολο.
Αλλά μην αποθαρρύνεστε όταν γίνεται δύσκολο.
Η πρώτη μου δουλειά απορρίφθηκε από πολλούς εκδότες
πριν γίνει μπεστ σέλερ, οπότε…
Λοιπόν, αρκετά για σήμερα.
Μην ξεχάσετε την εργασία, το ίδιο γεγονός
από την οπτική δύο πολύ διαφορετικών χαρακτήρων.
Το βρήκες;
Δυσκολεύτηκα, αλλά…
ναι.
Είναι…
Είναι τέλειο. Σ' ευχαριστώ.
Παρακαλώ.
Είναι αξιοθαύμαστο
πόση έρευνα κάνει ένας συγγραφέας σαν εσάς.
Βολικό να γνωρίζεις μια μέλλουσα γιατρό.
Συγγραφέας ήθελα να γίνω,
μα οι γονείς μου επέμεναν να έχω κάτι σίγουρο.
Ακόμα γράφω όταν έχω χρόνο, αλλά…
Συνετοί οι γονείς σου.
Καλύτερα έτσι. Πίστεψέ με.
Λοιπόν, τι σου οφείλω;
-Τίποτα. -Σταμάτα. Νόρα…
Ειλικρινά.
Μάλλον θα το αποτέφρωναν, έτσι κι αλλιώς.
Μόνο μην πείτε πουθενά πού το βρήκατε.
Δεν θα το πω. Το υπόσχομαι.
Και, αν δεν σας πειράζει,
θα υπογράψετε αυτό;
ΤΟ ΚΑΜΠΑΡΕ ΤΟΥ ΔΡ ΚΑΛΙΓΚΑΡΙ
Ασφαλώς.
Ξέρουμε πότε βγαίνει το νέο βιβλίο;
Όχι. Μα εσύ σίγουρα θα περιληφθείς στη σελίδα με τις ευχαριστίες.
Συνέχεια είναι;
Ή κάτι νέο;
Δεν μαρτυράω.
Ποιος είναι;
Ο Ρίτσαρντ Μάντοκ για τον Έρασμο Φράι.
Κατεβαίνω αμέσως.
Μόνος σου είσαι;
Ναι. Το έχω.
Τότε, έλα, αγόρι μου, πέρασε μέσα.
Πώς είσαι, Ρίτσαρντ;
Έγραψες τίποτα βαθυστόχαστο και εμπνευστικό τελευταία;
Ξέρεις πως όχι, κε Φράι.
Όχι.
Ούτε λέξη δεν έχω γράψει εδώ κι έναν χρόνο. Που να κράτησα.
Τότε, προτείνω να καθίσεις, να πιεις ένα ποτό
και να μου δείξεις το δώρο μου, όχι απαραίτητα μ' αυτήν τη σειρά.
Ναι.
Μπράβο, αγόρι μου.
Ένα αυθεντικό τριχοβεζοάριο.
Ξέρεις τι είναι;
Συνήθως αφαιρούνται από το στομάχι νεαρών γυναικών
που έχουν τη συνήθεια να καταπίνουν τα μαλλιά τους.
Σύνδρομο Ραπουνζέλ αποκαλείται.
Παλιά πίστευαν ότι τα τριχοβεζοάρια έχουν μυστικιστικές δυνάμεις.
Αντίδοτο για δηλητήριο, γιατρειά για ασθενείς.
Ο Εδουάρδος Δ' ξεπέρασε ένα δηλητηριασμένο τραύμα,
μόνο επειδή είχε στην κατοχή του ένα τριχοβεζοάριο.
Ναι, βλέπω ότι πάλι κάνω διάλεξη.
Ένας γέρος συγγραφέας χωρίς παρέες αρχίζει να αρέσκεται στον ήχο της φωνής του.
Αλλά υποθέτω ότι θα θέλεις το δικό σου δώρο τώρα.
Ήμουν 27, είχα ανέβει στον Ελικώνα.
Κάνοντας έρευνα για άλλο ένα μυθιστόρημα που σίγουρα θα εγκατέλειπα.
Βουτηγμένο στην ελληνική μυθολογία αυτό.
Κι όσο ήμουν εκεί, ξέθαψα μια συλλογή αρχαίων κειμένων
για τις Μούσες και το πώς να τις ελέγχεις
χρησιμοποιώντας μώλυ, σκόρδο του μάγου και κάποιες χαμένες ιεροτελεστίες.
Το δυσκολότερο ήταν να τη φέρω πίσω στην Αγγλία.
Να τη.
Τι θέλεις πάλι από μένα, Έρασμε;
Να δώσω παράσταση για να ψυχαγωγηθείς;
Αυτός ο άνδρας θα είναι το κοινό μας;
Από δω ο Ρίτσαρντ Μάντοκ. Είναι μυθιστοριογράφος.
Ή μάλλον, έγραψε ένα πολύ επιτυχημένο πρώτο μυθιστόρημα.
Όμως, τώρα δεν μπορεί να γράψει τίποτ' άλλο.
Ρίτσαρντ, από δω η Καλλιόπη, η νεότερη από τις εννέα αδελφές.
Ήταν η μούσα του Όμηρου. Οπότε θα είναι καλή και για σένα.
Καλλιόπη, σε παραδίδω στον Ρίτσαρντ.
Είσαι δική του τώρα.
Μα είπες ότι θα με απελευθέρωνες πριν πεθάνεις.
"Μην εμπιστεύεστε τους άρχοντες", καλή μου.
Ούτε έναν ηλικιωμένο συγγραφέα που ποτέ δεν ήταν λαμπρό παράδειγμα
ανθρώπου που τηρεί τον λόγο του.
Μα το υποσχέθηκες.
Ψεύτες οι συγγραφείς, καλή μου.
Θα έπρεπε να το είχες καταλάβει ως τώρα.
Μην ανησυχείς. Δεν μπορεί να το σκάσει.
Είναι δεσμευμένη σ' εσένα τώρα, όπως ήταν πριν σ' εμένα.
Τότε, γιατί ήταν κλειδωμένη;
Επειδή δεν άντεχα να βλέπω
αυτό το μουτρωμένο, θλιμμένο προσωπάκι της κάθε μέρα.
Ούτε κι εσύ θ' αντέξεις. Σε διαβεβαιώνω.
Δεν μπορώ να το κάνω αυτό.
Φυσικά και μπορείς, αγόρι μου.
Λένε ότι πρέπει να τις γοητεύσεις.
Μα ομολογώ ότι βρήκα πιο αποτελεσματικό τον εξαναγκασμό.
Μην ξεγελιέσαι. Δεν είναι άνθρωπος.
Είναι χιλιάδων ετών. Γι' αυτό δημιουργήθηκε.
Αυτός είναι ο σκοπός της, να εμπνέει άνδρες σαν εμάς.
Άλλωστε, σ' εμένα έδωσε φήμη,
δόξα, μυθιστορήματα, ποιήματα, θεατρικά.
Θα δεις.
Αν είναι αλήθεια, γιατί…
Πέρασε ο καιρός μου. Τα καλύτερα έργα μου δεν επανεκδίδονται.
Ακόμα και τα εμπνευσμένα από Μούσα.
Κανείς δεν διαβάζει πια Έρασμο Φράι.
Πάρε τώρα την αγελαδίτσα, Ρίτσαρντ. Δεν θέλω να ξαναδώ κανέναν σας.
Ωστόσο, αν τύχει να νιώσεις ποτέ μια σπίθα ευγνωμοσύνης,
πείσε τον εκδότη σου να επανεκδώσει το Ένα Κερί Έρχεται.
Ήμουν ιδιαιτέρως περήφανος γι' αυτό.
Εγώ…
Χρειάζομαι χρόνο για να σκεφτώ τι θα κάνω.
Τι έχεις να σκεφτείς;
Θεά είμαι.
Κόρη του Δία.
Δεν είμαι κάποιο απόκτημα
που φυλάς, χρησιμοποιείς και ανταλλάζεις.
Πρέπει να με ελευθερώσεις.
-Απλώς πες το. -Θα το κάνω. Το υπόσχομαι.
Όμως…
Θα μπορούσες να με βοηθήσεις πρώτα;
Να με εμπνεύσεις;
Μόνο για ένα βιβλίο, και μετά θα σε αφήσω ελεύθερη.
Τ' ορκίζομαι.
"Ψεύτες οι συγγραφείς".
Όχι όλοι μας.
Μόνο ένα βιβλίο.
Σε παρακαλώ.
Εγώ επιλέγω πού δίνω τα δώρα μου.
Ίσως χρειαζόμαστε κι οι δυο χρόνο να σκεφτούμε.
ΠΡΟΣΩΡΙΝΟΣ ΤΙΤΛΟΣ ΕΝΑ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΤΟΥ ΡΙΤΣΑΡΝΤ ΜΑΝΤΟΚ
ΡΙΤΣΑΡΝΤ ΜΑΝΤΟΚ
ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΜΠΑΡΕ;
ΤΟ ΚΑΜΠΑΡΕ ΤΟΥ ΔΡ ΚΑΛΙΓΚΑΡΙ
@ΡΙΚΜΑΝΤΟΚ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ;
Στο σύνορο, στη γραμμή όπου δεν είσαι ούτε στο ένα μέρος ούτε στο άλλο,
σ' αυτήν την γκρίζα ζώνη είμαι, όπου τίποτα δεν είναι ξεκάθαρο.
Κανείς δεν θα μπορούσε να είναι ξεκάθαρος.
Δεν μπορούμε να το αρθρώσουμε, μπερδεύουμε τα λόγια μας.
Δεν θα μπορούσαμε να προσδιορίσουμε τι έκανε που θεωρήσαμε λάθος.
Ναι, ο Μπομπ σε θεωρεί τρελή.
Με δώρα θα με γοητεύσεις;
Έτσι δεν γίνεται;
Ξέρεις πώς γίνεται, νομίζω.
Ο καλλιτέχνης προσεύχεται στις Μούσες.
Δίνει όρκους υποταγής και αφοσίωσης στις θεές
με αντάλλαγμα τη θεϊκή έμπνευση.
Ο καλλιτέχνης δεν κρατά μια Μούσα παρά τη θέλησή της.
Έδωσες στον Έρασμο Φράι ό,τι ήθελε.
Δεν το έδωσα.
Μου το πήρε.
Είχα επιστρέψει στον Ελικώνα.
Στις ιερές πηγές.
Ακούμπησα τον πάπυρό μου στην όχθη και έκανα το μπάνιο μου όπως πάντα.
Εκεί τον βρήκε.
Τον διάβασε
και είπε…
"Καλλιόπη, μπορείς να με αποκαλείς αφέντη".
Και μετά έκαψε τον πάπυρό μου, δεσμεύοντάς με σ' αυτόν και τώρα σ' εσένα.
Εκτός αν πεις τις λέξεις, να είμαι ελεύθερη όπως εσύ.
Είμαι ελεύθερος;
Πήρα προκαταβολή για το βιβλίο δύο χρόνια πριν.
Ακόμα δεν το άρχισα.
Δεν ξέρω καν το θέμα.
Πνίγομαι, Καλλιόπη.
Σε παρακαλώ.
Σε ικετεύω.
Ζήτα το μου ξανά… όταν θα είμαι ελεύθερη.
Ελπίζω να γράφεις, ρε.
Θα έγραφα, αν δεν τηλεφωνούσες για να μ' ενοχλήσεις.
Μόλις ενόχλησαν εμένα οι εκδότες σου.
Θέλουν το βιβλίο αμέσως.
Δυο βδομάδες χρειάζομαι.
Ρίκι, η διορία έληξε προ εννέα μηνών.
Τυπικά, παραβιάζεις…
Δεν ξέρω τι θέλουν να κάνω, Λάρι. Αυτά απαιτούν χρόνο.
Ρίκι, είχες χρόνο.
Πήρες τον χρόνο σου, καθώς και τα χρήματά τους.
Το ξέρω.
Τώρα, πρέπει να τους δώσεις κάτι για…
Οτιδήποτε, ένα κεφάλαιο. Αλλιώς θα ακυρώσουν τη συμφωνία,
-θα πάρουν πίσω την προκαταβολή. -Μα…
Και δεν θα μπορώ να κάνω τίποτα,
γιατί δεν θα είσαι πια πελάτης μου.
Καταλαβαίνεις;
Μην ξεγελιέσαι. Δεν είναι άνθρωπος.
Είναι χιλιάδων ετών. Γι' αυτό δημιουργήθηκε.
Αυτός είναι ο σκοπός της, να εμπνέει άνδρες σαν εμάς.
Ρικ; Πες κάτι για να δω ότι καταλαβαίνεις.
Καταλαβαίνω.
Θα σου στείλω κάτι.
Καλλιόπη.
Συμπονετικές κυρίες,
μητέρα των Καμένων, ακούστε την προσευχή μου.
Εγώ είμαι, η κόρη σας,
η Καλλιόπη, που σας καλεί να με απελευθερώσετε από αυτό το μέρος.
Δέσποινες του διαλογισμού, της θύμησης και του τραγουδιού,
εισακούστε με.
Εντάξει. Αρκετά, όμορφη φωνή.
Σε νιώθουμε, μα δεν μπορούμε να βοηθήσουμε.
Πιάστηκες στον Ελικώνα σύμφωνα με τα Μυστήρια.
Είσαι νόμιμα δεσμευμένη.
Μα δεν είναι δίκαιο, μητέρες μου.
Δεν μπορείτε να κάνετε κάτι;
Δεν μπορεί να μεσολαβήσει κανείς;
Λίγες απ' τις παλιές δυνάμεις είναι ικανές
ή πρόθυμες να παρέμβουν σε υποθέσεις θνητών, Καλλιόπη.
Πολλοί θεοί πέθαναν, κόρη μου. Μόνο οι Αέναοι δεν σβήνουν.
Και ακόμα κι αυτοί αντιμετωπίζουν δυσκολίες τώρα.
Όμως… μάζευε κι ας είν' και ρώγες,
όπως είπε η γριά κατουρώντας στη θάλασσα.
Οι Αέναοι. Να μια σκέψη.
Εξάλλου, ο Ονειροβασιλιάς κι η Καλλιόπη είχαν έρθει κοντά κάποτε.
Όχι για πολύ, αδελφή-εαυτέ. Και δεν χώρισαν υπό καλές συνθήκες.
Έστω.
Αυτή γέννησε τον γιο του.
Το αγόρι που πήγε στον Άδη για την αγαπημένη του και πέθανε στη Θράκη,
κρεουργημένος για την ιεροσυλία του.
Είχε και όμορφη φωνή.
Ο Ορφέας.
Δεν θα με βοηθήσει ο Ονειροβασιλιάς.
Μετά απ' ό,τι του έκανα.
Με μισεί γι' αυτό, κι εγώ τον απεχθάνομαι.
Δεν θα δεχθώ τη βοήθειά του.
Ανόητο παιδί.
Ο Όνειρος δεν είναι σε θέση να σε βοηθήσει, ακόμα κι αν το ήθελε,
πράγμα απίθανο.
Όπως εσύ, ο πρώην σύζυγός σου πιάστηκε από θνητούς.
Είναι φυλακισμένος κάτω απ' τη γη.
Αφήνοντας αυτήν τη σφαίρα στην ασθένεια του ύπνου.
Και μια μάστιγα Ονείρων κι Εφιαλτών να σπέρνουν όλεθρο.
Λυπάμαι, μικρή μου.
Όχι.
Οι προσευχές σου πήγαν στράφι.
Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα.
Σας παρακαλώ.
Κι εσύ μπορείς μόνο να ελπίζεις.
Παρακαλώ, μη μ' αφήνετε εδώ.
Σας εκλιπαρώ.
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2020
Έχουμε έναν ωραίο πόλεμο προσφορών.
Κάθε στούντιο τον θέλει.
ΡΙΚ ΜΑΝΤΟΚ Η ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΕΔΩΣΕ ΦΩΣ
Κινηματογραφικά, τηλεόρασης, στρίμινγκ.
Ποιος έχει το προβάδισμα;
Όποιος δώσει σενάριο και σκηνοθεσία.
Ούτε στη Τζο Ρόουλινγκ δεν τα δίνουν.
Χρειάζεται νέο ατζέντη. Πες της να με πάρει.
Δεν μπορώ να καταλάβω πώς ένα έργο μυθοπλασίας
προτάθηκε, πόσο μάλλον πώς προεπιλέχθηκε.
Η επιτροπή θεώρησε υπερβατικό το νέο βιβλίο του Μάντοκ.
Το διάβασες;
Όχι, φυσικά και όχι.
Λοιπόν, εγώ το διάβασα. Κι είναι σαν να το έγραψε κάποιος άλλος.
Θεσπέσιο βιβλίο.
Πολύ αξιόλογο.
Ο αμιγής πλούτος του υλικού.
Ναι. Αλλά γιατί άλλαξε το όνομά του;
-Τι εννοείς; -Από Ρίτσαρντ σε Ρικ;
Ίσως υποδηλώνει τον επαναπροσδιορισμό, όπως στο βιβλίο.
Μάλλον τη δηθενιά του συγγραφέα υποδηλώνει.
Πού ήμασταν;
Έλεγα πόσο λάτρεψα την απεικόνιση της Αϊλίν.
Λίγοι οι ισχυροί γυναικείοι χαρακτήρες στη μυθοπλασία.
Ακόμα και από γυναίκες.
Συμφωνώ.
Και ξέρω ότι τώρα λένε
πως μόνο γυναίκες μπορούν να γράψουν για τη γυναικεία εμπειρία,
όμως… λοιπόν…
Θεωρώ τον εαυτό μου φεμινιστή συγγραφέα.
Κι από πού μέσα σου πηγάζει αυτή η φωνή;
Η θηλυκή φωνή;
Από γυναίκες στη ζωή μου.
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2022
Η ταινία θα γυριστεί στο Λ.Α.
Το στούντιο μού νοίκιασε τζετ.
Έτσι, δεν θα μας δυσκολέψει η είσοδός σου στη χώρα.
Και, ποιος ξέρει;
ΡΙΚ ΜΑΝΤΟΚ ΑΕΤΙΣΙΕΣ ΠΕΤΡΕΣ
Ίσως αποφασίσουμε να μείνουμε στο Λ.Α.
Ίσως "αποφασίσουμε";
Γιατί αρνείσαι να απολαύσεις την επιτυχία μας;
Έστω για μισό λεπτό;
Λέμε ιστορίες που συγκινούν και εμπνέουν τον κόσμο.
Γι' αυτό δεν φτιάχτηκαν οι Μούσες;
Οι θεές αδελφές μου κι εγώ γεννηθήκαμε. Δεν φτιαχτήκαμε.
Με συγχωρείς. Ο Λάρι.
Μίλησες με το στούντιο;
ΞΥΠΝΗΣΕ Η ΩΡΑΙΑ ΚΟΙΜΩΜΕΝΗ
Όχι, πρέπει να μου εγγυηθούν εξαρχής
ότι καστ και επιτελείο θα απαρτίζονται τουλάχιστον κατά 50% από γυναίκες
και έγχρωμους.
Και να το δημοσιοποιήσουμε,
για να μην κάνουν πίσω μετά στις προσλήψεις.
Πώς πάμε με τα χρήματα;
Πλάκα κάνεις, ρε;
Όχι.
Σε καλώ, Όνειρε, ώστε να με εισακούσεις
και να έρθεις να με βοηθήσεις καθώς λέω το όνομά σου.
"Μορφέας";
Τι σημαίνει;
Είναι το όνομα του θεού των Ονείρων.
Του γράφεις γράμμα;
Κάτι τέτοιο.
Δική μου είσαι.
Νόμιμα.
Δεν θα σε σώσει ο θεός των Ονείρων.
Ευχαριστώ που με δεχθήκατε σπίτι σας.
Κι εγώ που πληροφορείτε για το νέο βιβλίο.
Σκέφτηκα να αρχίσω ρωτώντας για τις διαμορφωτικές λογοτεχνικές επιρροές σας.
Δεν θα ήμουν συγγραφέας
αν δεν είχα διαβάσει Σίρλεϊ Τζάκσον,
Μάργκαρετ Άτγουντ και Οκτάβια Ε. Μπάτλερ.
Στο Αετίσιες Πέτρες, ο συγγραφέας που έρχεται στον νου
είναι ο εκλιπών Έρασμος Φράι.
Συγγνώμη, "εκλιπών" είπες;
Είναι…
Πέθανε;
Πέρσι το καλοκαίρι. Τον γνωρίζατε;
Δεν τον γνώριζα. Εγώ…
Συναντηθήκαμε κάνα δυο φορές.
Είχε εκφραστεί… με ευγένεια για τη δουλειά μου.
Και θα πλησίαζε τα 90. Πέθανε…
Πέθανε από γηρατειά;
Όχι.
Πήρε δηλητήριο.
Το τελευταίο που έκανε ήταν να γράψει στον παλιό εκδότη του,
εκλιπαρώντας τον να επανεκδώσει ένα βιβλίο του.
Το Ένα Κερί Έρχεται, υποθέτω.
Έτσι νομίζω. Πώς το ξέρατε;
Καθώς μεγάλωνα, ήταν ίσως το πιο αγαπημένο μου βιβλίο.
Πολύ συγκινητικό, ειλικρινές και…
παράξενο.
Τον φουκαρά.
Κρίμα που έπαψαν να τον διαβάζουν. Έγινε ντεμοντέ.
Όχι ότι πρέπει να ανησυχεί γι' αυτό ο Ρίτσαρντ Μάντοκ.
Συγγνώμη. Ο Ρικ Μάντοκ.
Λοιπόν. Επόμενη ερώτηση.
Ήρθες.
Με κάλεσες.
Μου είπαν ότι είχες φυλακιστεί, όπως εγώ.
Όχι όπως εσύ.
Το δικό μου μαρτύριο ήταν ασήμαντο.
Μην το λες αυτό.
Η σύγκριση των δεινών μας τα ενισχύει.
Πόνεσα ακούγοντας την κακοτυχία σου.
Χαίρομαι που είσαι ελεύθερος.
Είσαι δεσμευμένη νόμιμα εδώ.
Ξέρω ότι δεν μπορείς να βοηθήσεις.
Μόνο εκείνος μπορεί,
αλλά ίσως θα μπορούσες… να τον εμπνεύσεις;
Να με αφήσει;
Θα κάνω όλα αυτά, και περισσότερα.
Όνειρο…
Πρέπει να τιμωρηθεί.
Πώς; Ποια τιμωρία θα ήταν αρκετή;
Ακόμα κι ο θάνατός του δεν θα έφερνε πίσω ό,τι μου πήρε.
Είναι ένα τίποτα.
Ένας άνθρωπος.
Δεν επιτρέπω να μείνει ατιμώρητος.
Γιατί; Επειδή κάποτε ήμουν δική σου;
Επειδή σε έβλαψε.
Την τελευταία φορά, είχες πει ότι δεν θα μου ξαναμιλούσες.
Συγγνώμη, δεν…
Δεν ήξερα πού αλλού να στραφώ.
Με παρεξήγησες.
Όταν σε άκουσα να με καλείς, έστω και μετά από τόσον καιρό…
Άσε με να σε βοηθήσω.
Σε παρακαλώ.
Αυτό σου το χρωστάω.
Τι θα του κάνεις;
Τι… Ποιος στον διάολο είσαι εσύ;
-Έξω απ' το σπίτι μου. -Σιωπή.
Κρατάς μια γυναίκα εδώ παρά τη θέλησή της.
Ήρθα να ζητήσω να την απελευθερώσεις.
Τρελός είσαι;
Παίρνω την αστυνομία. Ξέρεις ποιος είμαι;
Ξέρω ακριβώς ποιος και τι είσαι, Ρίτσαρντ Μάντοκ.
Θα καλέσεις την αστυνομία;
Όχι, δεν θα καλέσω καμία ανθρώπινη υπηρεσία.
Απλώς άφησέ την.
Δεν καταλαβαίνεις, τη χρειάζομαι.
Χωρίς αυτήν, δεν θα μπορούσα να γράφω, να έχω ιδέες.
-Κοίτα, έχω λεφτά. -Κλείσε το στόμα σου.
Είναι αιχμάλωτη πάνω από 60 χρόνια.
Ταπεινώθηκε, κακοποιήθηκε, ατιμάστηκε.
Και δεν την αφήνεις ελεύθερη επειδή χρειάζεσαι ιδέες;
Λοιπόν, αν ιδέες είναι αυτό που θέλεις, τότε, θα τις έχεις…
σε αφθονία.
Τι μου έκανες;
Μου δίνεις εφιάλτες τώρα;
Πες μου!
Τίποτα δεν σου έκανα, Ρίτσαρντ Μάντοκ.
Συνάντησες τον Μορφέα,
που οι Ρωμαίοι αποκαλούσαν Διαμορφωτή.
Κάποτε ήταν σύζυγός μου.
Και πατέρας του γιου μου.
Δεν ήξερα ότι είχες γιο.
Δεν ξέρεις τίποτα για μένα.
Μα είναι πολύ αργά για να σε απασχολούν αυτά τώρα.
"Και μες στο σκοτάδι,
σκέφτηκε την ιστορία που υπάρχει μέσα σε κάθε αστέρι,
σαν πυγολαμπίδες.
Που τρεμοπαίζουν… σβήνουν… στη νυχτιά".
ΑΕΤΙΣΙΕΣ ΠΕΤΡΕΣ
Ερωτήσεις;
Η νεαρή στην τρίτη σειρά.
Το έργο σας περιλαμβάνει πολλά είδη,
πολλούς κόσμους, πολλά διαφορετικά είδη χαρακτήρων.
Θέλω να ρωτήσω, από πού προέρχονται όλα αυτά;
Για μένα, οι ιδέες δεν προέρχονται από κάπου.
Είναι παντού γύρω μας, συνεχώς.
Θα μπορούσα να γράψω ολόκληρο μυθιστόρημα για μια εκδήλωση ανάγνωσης ενός βιβλίου.
Όπου… κάτι θα συνέβαινε στον έξω κόσμο,
κάποιο είδος ολοκαυτώματος, αλλά το ακροατήριο θα ήταν ασφαλές…
όσο ο συγγραφέας θα διάβαζε.
Ευχαριστώ.
Ή μια ιστορία για την αδελφότητα των κριτικών.
Σκοτεινά αδέλφια, αληθινά, που συνδέονται από αισχρά δικαιώματα και όρκους αίματος.
Για να εξοντώσουν συγγραφείς,
θυσιάζουν ένα παιδί και διεξάγουν μια τελετή κριτικών.
Ή μια πόλη όπου οι δρόμοι είναι στρωμένοι με χρόνο.
Ένα τρένο, γεμάτο σιωπηλές γυναίκες, που οδηγεί ένας τυφλός άνδρας.
Κεφάλια από φως… Συγγνώμη.
Με συγχωρείτε.
Ένα χρυσόψαρο που μεταμορφώνεται σε λύκο κατά την πανσέληνο.
Ένας άνδρας που κληρονομεί μια κάρτα για τη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας.
Δύο γριές που πάνε διακοπές μια νυφίτσα.
Μια σεστίνα για τη σιωπή,
με τις λέξεις… "σκοτάδι", "κουρέλιασμα",
"ποτέ", "ουρλιαχτό", "φωτιά", "φιλί"…
Ένας γέρος που κρατούσε το σύμπαν σε βάζο.
Κάποιος που ερωτεύεται μια κούκλα.
Κε Μάντοκ, η Νόρα είμαι. Τι έπαθαν τα χέρια σας;
Θεέ μου, έχω τόσο πολλές ιδέες.
Δεν είχα μολύβι και χαρτί, και χρησιμοποίησα τα χέρια μου.
Είπα ότι χρειάζομαι τις ιδέες, αλλά έρχονται υπερβολικά γρήγορα.
Να τον πάμε στο νοσοκομείο.
Όχι. Σε παρακαλώ, πήγαινε σπίτι μου.
Είναι μια γυναίκα σε ένα δωμάτιο στον πάνω όροφο.
Είναι κλειδωμένη εκεί.
Πες της ότι μπορεί να φύγει, ότι την αφήνω ελεύθερη.
Δεν καταλαβαίνω.
Πάρε τα κλειδιά μου. Βγάλ' την έξω. Κάν' τη να φύγει, να με παρατήσει.
Δεν σου είχα υπογράψει ένα βιβλίο κάποτε;
Σε παρακαλώ.
Εντάξει, θα πάω.
Κάν' το να σταματήσει.
Πες της ότι λυπάμαι.
Μαγικές και αλχημικές σχέσεις ως λατρεία του φορτίου.
Τα λέμε στο νοσοκομείο.
Δύση στον Παρθενώνα. Σούπα με δόντια καρχαρία.
Ένα αηδόνι, μια τριανταφυλλιά και ένα μαύρο λαστιχένιο κολάρο σκύλου.
Με ακούτε;
ΕΝΑ ΚΕΡΙ ΕΡΧΕΤΑΙ ΕΡΑΣΜΟΣ ΦΡΑΪ
Τελείωσε.
Σ' ευχαριστώ.
Απλώς απάντησα στο κάλεσμά σου.
Τι θα κάνεις τώρα;
Νομίζω ότι αυτό που πρέπει να κάνω
είναι να φροντίσω να μην ξανασυμβεί σε κανέναν αυτό.
Πώς;
Δεν ξέρω.
Εμπνέοντας τους ανθρώπους να θέλουν το καλό των άλλων και το δικό τους.
Αναθεωρώντας τους νόμους που με φυλάκισαν.
Είχαν γραφτεί όταν οι αδελφές μου κι εγώ δεν είχαμε λόγο.
Θα κάνω το ίδιο στο βασίλειό μου.
Έχεις αλλάξει, Όνειρε.
Παλιά, θα με άφηνες να σαπίσω χωρίς δεύτερη σκέψη.
Εξακολουθείς να με μισείς… που σε άφησα;
-Που σε κατηγόρησα για ό,τι συνέβη; -Όχι.
Έμαθα πολλά τον τελευταίο καιρό, και…
Δεν έχει σημασία.
Δεν σε μισώ.
Απελευθέρωσε τον θνητό τώρα.
Με άφησε να φύγω,
και χωρίς συγχώρεση, οι πληγές δεν επουλώνονται.
Θα τον συγχωρήσεις για ό,τι έκανε;
Δεν θα συγχωρήσω ό,τι έκανε,
μα πρέπει να συγχωρήσω τον άνθρωπο.
Όχι γι' αυτόν.
Για μένα.
Θα τον ελευθερώσεις;
Αν αυτό επιθυμείς…
θα γίνει.
Γύρισα, κύριε Μάντοκ. Πώς αισθάνεστε;
Δεν…
Δεν ξέρω πλέον. Διαρκώς προσπαθώ να σκεφτώ.
Έκανα ό,τι ζητήσατε. Πήγα στο σπίτι σας.
Μόνο ένα βιβλίο υπήρχε.
Κάτι που είχε πει εκείνη.
Ο… Διαμορφωτής.
Ένα όνομα. Το είχε σημειώσει. Εγώ…
Μακάρι να θυμόμουν!
Δυσκολεύομαι πολύ να… σκεφτώ, ξαφνικά.
Να τηλεφωνήσω σε κάποιον;
Έφυγε.
Και έφυγαν όλα μαζί της.
Οι ιδέες, οι ιστορίες.
Όλα ήταν δικά της.
Ποιας; Για ποια μιλάτε;
Δεν έχω ιδέα.
Καμία ιδέα.
Μπορώ να σε επισκεφθώ κάποια στιγμή στο Ονείρεμα,
για να μιλήσουμε επιτέλους για τον γιο μας…
και… να τον πενθήσουμε όπως πρέπει;
Μια μέρα, ίσως, όμως…
Καταλαβαίνω.
Σ' ευχαριστώ, Όνειρε.
Δεν θα το ξεχάσω αυτό.
Έχε γεια.
Η τύχη μαζί σου.
Αντίο, Καλλιόπη.
Υποτιτλισμός: Νικόλαος Καπετανάκης