BİR NETFLIX DİZİSİ
BİN KEDİNİN RÜYASI
Hadi canım, yatağa gel.
Hemen geliyorum aşkım. Pisiciği sepetine koyuyorum.
Kapıyı açık bırak da kumuna gidebilsin.
İyi geceler tüy yumağı.
Bu gece. Geliyor musun?
En kötü eğlenmiş oluruz.
Çıkamam. Duvardaki delikleri kapattılar.
Hayır, hepsini değil.
Yukarıda. Yarı açık bir pencere var. Oradan çıkabilirsin.
Kuyruğunu salla ufaklık. Bunu kaçırmamalıyız.
İyi atladın. Bir tek inişe çalışman lazım.
Hadi. Gece beklemez.
Tipi nasıldır?
Kim bilir? Ben bilmez.
Ne hoş bir karşılaşma, gece gezgini dostlarım.
Merhaba. Onu görmeye gidiyoruz.
Ben de.
Gerçi bana anlamsız geliyor.
O zaman niye buradasın?
Meraktan herhâlde.
Ne diyecek, merak ediyorum.
Hepimiz ediyoruz evladım. Hepimiz ediyoruz.
Nerede?
Kardeşlerim, iyi avlanmalar.
Bazılarınız bugünkü mesajımı dinlemek için çok uzaklardan geldi.
Sıcacık, konforlu yerlerinizi bıraktınız ve umarım konuşmam bittiğinde
benimle aynı rüyayı paylaşırsınız.
Ben hep böyle değildim.
Bir zamanlar ben de çoğunuz gibi onların dünyasında yaşardım.
Yine sizin gibi kendimi kandırırdım.
Beni beslediler, hoş tuttular. Bana hizmet ettiler.
Benden karşılığında tek istedikleri ilgi, alakaydı.
Yüksek bir bedel değil gerçekten.
Güçlü ve hızlıydı.
Pençe ve dişleri bıçak gibi keskindi.
Âşık olarak kendime onu seçtim.
Ama onu bir daha ne gördüm ne de unutabildim.
Kendi annemi hatırlamıyordum ama onun gibi olmamaya yeminliydim.
Çocuklarıma yıkanmayı, sessizce yürümeyi, avlanmayı öğretecektim.
Kızışma dönemindeydi.
Onu niye evde tutmadın?
Bence çok şirinler.
Şirin mi? Şecereli, safkan mavi lekeli Siyam kedisi o.
Bunlarsa melez. Hiçbir değerleri yok.
-Ne yapacaksın onları? -Merak etme.
Halledeceğim.
Paul!
Buz gibi karanlık sular onları yutarken uzaktan hep hissettim.
Hiçbir şey görmeden çırpınışlarını hissettim.
Korkuyla bana seslenmelerini duydum.
Derken… Artık yoklardı.
Tanrı aşkına, anlayacak hâli yok ya.
Baksana hâline. Rahatlamış bile olabilir.
Ciyak ciyak dört piçi kim ne yapsın?
Muhtemelen haklısın.
Sadece suçlu hissediyorum.
Kendime yalan söylediğimi anladım. Bizler onlara tabiydik.
İnsanlarla beraber yaşamamıza rağmen biz özgür değildik.
Böylece dua ettim.
Karanlığa dua ettim, geceye ettim.
Aramızda dolaşan ama tanımadığımız
Kediler Kralı'na dua ettim.
Ve… Rüya gördüm.
Ne işin var burada pisicik? Düş Dünya'nın merkezine niye geldin?
Burada senlik bir şey yok.
Adalet için geldim.
Aydınlanma için. İrfan için.
Adalet bir hayaldir.
İrfanın da burada yeri yoktur.
Ama aydınlanma… Düş'ün uzmanlık alanıdır o,
tabii güçlü bir yüreğin varsa ve korkmuyorsan.
Hiçbir şeyden korkmuyorum.
Dağlarda bir mağara var. Onu orada bulursun.
Ama yol zordur.
Ufak bir kedi yoldan çıkarsa başını belaya sokabilir.
Kediler kendi yolunu çizer.
Ölü ve kaybolmuşların bana fısıldadığı Hayaletler Ormanı'ndan geçtim.
Çocuklarımın seslendiğini duydum.
Ama yoluma devam ettim.
Soğuk Yerler'den geçtim,
attığım her adım ağrılı, her hareketim işkenceydi.
Patilerimi uyuşturan, kürkümü ıslatan Islaklık'tan geçtim.
Ama yine de yoluma devam ettim.
Her şeyimi emen
Karanlık'tan, boşluktan geçtim.
Beni ben yapan her şeyimi emdi.
Sebebini bile artık bilmememe rağmen yine de yoluma devam ettim.
Bir süre sonra benliğime kavuştum ve kendimi bir dağda buldum.
Düşler Kedisi'ni görmeye geldim.
Seni niye içeri alalım?
Senin gibi biri için niye onu rahatsız edelim?
Ufacık bir tüy ve kemik yumağı. Kedi bile denmez sana.
Geri çevrilmeyecek kadar yol katettim.
Görmeye geldiğim kişiden başka kimseyle görüşmeyeceğim.
Ben bir kediyim. Ağzım sıkıdır.
Gir içeri o zaman gururlu kedi.
Ama dikkat et.
Düşlerin bedeli vardır.
Ben de yürüdüm.
Geldim.
Sen kimsin?
Kedi. Karanlık yerlerin gezgini.
Aydınlanma için ölü bir karga beni buraya gönderdi.
Çocuklarımı neden benden alabildiler, bilmek istiyorum.
Niye böyle yaşıyoruz?
Anlamıyorum.
Bakan göze yasak olmazmış. Öyle derler.
Gözlerime bak sen de kardeşim. Gözlerimin içine bak.
Ve gözlerinin içinde her şeyi gördüm.
Gerçeği gördüm. Bizim gerçeğimizi.
Hayal ettiğim her şeyin ötesindeydi.
Çok, çok mevsimler önce bu dünyanın hükümdarı kedilermiş.
O zamanlar daha büyükmüşüz. Her şey bizim içinmiş.
İnsanlar minnacık yaratıklarmış. Şimdiki hâlimizden büyük değillermiş.
Bizi sever, bizi beslerlermiş.
Dolunay zamanı onları avlarmışız.
Çünkü onları yakalaması kuş yakalamaktan bile zevkliymiş.
O günlerin şenliğini, kedi ve insan oyununu
gözlerinde gördüm.
Sonra insanlardan bir tanesi ayaklanma çıkarmış,
onlara anlattığı bir rüyadan etkilenmiş.
Dünyaya şekil veren düşlerdir.
Düşler her gece dünyayı baştan yaratır.
Şu anki dünyanın hayalini kurmayın.
Yeni bir dünya hayal edin.
Bizi avlamadıkları, artık av olmadığımız bir dünya.
Hükmettiğimiz bir dünya.
Yeteri kadarımız aynı düşü görürse gerçek olur. Dünyaya düşler şekil verir.
Haber insanlar arasında yayılmış ama bir süre hiçbir şey olmamış.
Ama derken bir gece yeteri kadarı aynı rüyayı görmüş.
Çok kişi değil, en fazla bin kişi.
Rüya görmüşler.
Ertesi gün işler değişmiş.
Artık onların, köpeklerinin, metal makinelerinin avı olmuşuz.
Biz minikmişiz ve onlar kocamanmış.
Yani dünyayı onlar mı değiştirdi? Onlar mı böyle yaptı?
Tam olarak değil.
Hep böyle kalacak şekilde dünyayı hayal ettiler.
Kedilerin hüküm sürdüğü bir dünya hiç olmadı.
En baştan itibaren sonsuza dek her şeyi değiştirdiler.
Hep böyleydi.
Şimdi anlıyor musun?
Evet. Anlıyorum.
O zaman görevinin ne olduğunu biliyorsun. Sırtlanman gereken yükü de.
Yeterince güçlü müsün?
Evet, ben…
Umarım.
O zaman uyan evladım. Benim lütfumla.
Bana gösterdiklerinin en zayıf kısımlarını görmüştüm.
Müjdeyi duyurmak için o gece evden ayrıldım.
Şimdi oradan oraya gidip duruyorum.
Boş yerlerdeki yabani kedilere vaaz verdim,
mesajımı yıldızlara haykırdım.
Sokak aralarında kedilere fısıldadım.
Nereye gittiysem mesajım hep aynıydı.
Düşleyin.
Bin tanemiz düşlerse hiçbir kedinin acı çekmediği, yavruların soğukta,
tek başına ölmediği bir dünya hayal edebiliriz.
Kedilerin kral ve kraliçe oldukları bir dünya.
Mesajım budur.
Ölene kadar dolaşmaya, bunu tekrarlamaya devam edeceğim.
Ya da bin kedi sesimi duyup da bana inanıp hayal edene kadar.
İşte yine cennete geldik.
Efendim?
Ben inanıyorum.
O zaman umut var evladım.
En azından eğlenceli biri. O kadarını söyleyebilirim.
Sence dediği gibi olur mu?
Peygamber, Tanrı ya da kral olsun, birinin bin kediyi
aynı anda aynı şeyi yapmaya ikna ettiğini görmeyi isterim.
Güneş doğmak üzere.
Seni evine götürelim ufaklık.
Bak, hâlâ uyuyor.
Bence rüya görüyor.
Acaba kediler ne rüya görür?
İrkilmesine bakılırsa bir şey avlıyor olmalı.
Baksana ona. Çok şirin değil mi?
Öyle. Gerçekten çok şirin.
KALLİOPE
Yazar olarak size kolay geliyor diye
bir karaktere zorla bir şey yaptıramazsınız.
AĞUSTOS 2018
Öncelik karakterde olmalı.
Gerisi ardından gelmeli.
HİKÂYEYİ İDARE ETMEK
Her sürpriz gelişme, her replik.
Endişe verici, manidar her sessizlik.
Sorusu olan?
Evet.
Bize sürecinizden bahseder misiniz?
Daha yeni başlayan ve yazdığı her şeyden
nefret etmemek için büyük çaba harcayan bizler için bir tavsiyeniz var mı?
Üzülerek söylüyorum ki bu işi çok ama çok uzun zamandır yapıyorum
ve hiç kolaylaşmıyor.
Ama işler zorlaşınca cesaretiniz kırılmasın.
İlk romanımı, çok satar olmadan önce
yedi yayınevi geri çevirdi…
Evet. Bugünlük bu kadar.
Ödevi unutmayın, bir olay,
olayı farklı açılardan anlatan iki ayrı karakter.
Aldın mı?
Biraz uğraştırdı…
…ama evet.
Bu…
Harika. Teşekkürler.
Rica ederim.
Senin gibi bir yazarın
araştırma konusunda bu kadar ileri gitmesi takdire şayan.
Müstakbel doktor bir tanıdığın olması işe yarıyor.
Aslında yazar olmak istiyordum
ama bizimkiler sırtımı dayayacağım bir şey olsun istedi.
Vakit buldukça hâlâ yazıyorum…
Sizinkiler akıllıymış.
Böyle daha iyi. Yemin ederim.
Sana borcum nedir?
-Hiçbir şey. -Yapma. Nora…
Cidden.
Muhtemelen yakılacaktı zaten.
Nereden bulduğunu kimseye söyleme.
Söylemem. Söz.
Bir de mahzuru yoksa…
Bunu imzalar mısın?
DR. CALIGARI KABARESİ
Tabii ki.
Yeni kitap ne zaman çıkıyor?
Bilmem. Ama teşekkür kısmında yer alacağın kesin.
Devam kitabı mı?
Yeni bir şey mi?
Söylersem sürpriz olmaz.
Kim o?
Richard Madoc, Erasmus Fry'a geldim.
Hemen iniyorum.
Yalnız mısın?
Tekim. Getirdim.
İçeri gel canım, buyur.
Nasılsın Richard?
Yakın zamanda şöyle düzgün, heyecanlı bir şeyler yazdın mı?
Yazmadığımı biliyorsunuz.
Hayır.
Bir yıldır tek kelime yazmadım. Hepsini çöpe attım yani.
O zaman oturmanı, bir şeyler içmeni
ve bana hediyemi göstermeni öneririm. Sırası farklı olabilir.
Evet.
Bravo evladım.
Hakiki bir trikobezoar.
Bunları bilir misin?
Kendi saçını yeme alışkanlığı olan
genç kadınların midesinden çıkarılır.
Rapunzel sendromu diyorlar.
Bezoarların mistik güçleri olduğuna inanılırmış eskiden.
Zehre panzehir olur, hastaları iyileştirirmiş.
IV. Edward sırf elindeki bezoarlar sayesinde
zehirli bir yaranın etkilerinden sağ kurtulmuş.
Evet, yine nutuk çekmeye başladım.
Konuşacak kimsesi olmayan yaşlı bir yazar kendi sesini sevmeye başlar.
Ama herhâlde sen de kendi hediyeni istersin şimdi.
27 yaşındaydım, Helicon Dağı'na gitmiştim.
Yine yarım bırakacağım başka bir roman için araştırma yapıyordum.
Bu seferki Yunan mitolojisi doluydu.
Oradayken eski yazıtlarla dolu bir gömü buldum,
ilham perilerini ve onların moli otu, büyücü sarımsağı
ve bazı unutulmuş ritüellerle nasıl idare edileceğini anlatıyordu.
En zoru onu İngiltere'ye geri getirmek oldu.
İşte burada.
Benimle şimdi ne yapacaksın?
Seni eğlendirmek için şov mu yapayım?
Bu adam da seyircimiz mi olacak?
Bu Richard Madoc. Roman yazarı.
Ya da en azından müthiş başarılı bir ilk roman yazdı.
Ama şimdi hiçbir şey yazamıyor.
Richard, bu Kalliope. Dokuz kardeşin en küçüğü.
Homeros'un ilham perisiydi. O yüzden sana da yeterli olacaktır kesin.
Kalliope, seni Richard'a veriyorum.
Artık ona aitsin.
Ama ölmeden önce beni özgür bırakacağını söylemiştin.
Erkeğin sözüne güven olmaz canım.
Sözünü tutmak konusunda asla iyi bir örnek teşkil etmemiş
ihtiyar bir yazara da.
Ama söz verdin.
Yazarlar yalancıdır canım.
Bu saate kadar anlamışsındır herhâlde.
Merak etme. Kaçamaz.
Bir zamanlar bana bağlı olduğu gibi şimdi de sana bağlı.
O zaman niye kilit altında?
Bütün gün o asık, kederli suratına
bakmaya dayanamıyorum da ondan.
Sen de dayanamayacaksın. Emin olabilirsin.
Yapabilir miyim, bilmiyorum.
Yaparsın tabii ki evladım.
Onun gibilere kur yapmak lazım diyorlar.
Ama bence en etkili yol güç kullanmak.
Aldanma sakın. O insan değil.
Binlerce yıldır hayatta. Bunun için yaratılmış.
Onun amacı bizim gibi erkeklere ilham vermek.
Sonuçta bana şöhret,
şan, roman, şiir ve oyunlar verdi.
Görürsün.
Bu doğruysa neden…
Ben sıramı savdım. En iyi eserlerimin hepsi basıldı bitti.
İlhamın yazdırdıkları bile.
Kimse Erasmus Fry okumuyor artık.
Şimdi al şu kadını götür Richard. İkinizi de bir daha görmek istemiyorum.
Ama olur da bir minnet duygusuna falan kapılırsan
yayıncını Mum Geliyor'u yeniden basmaya ikna edebilirsin.
Özellikle o kitap benim gurur kaynağım.
Benim…
Benim ne yapacağımı düşünmem lazım.
Düşünecek ne var?
Ben bir tanrıçayım.
Zeus'un kızıyım.
Bir kenarda tutulup, kullanılıp
takas edilecek bir eşya değilim.
Beni özgür bırakmalısın.
-Söylemen yeter. -Bırakırım. Söz.
Ama…
Önce bana yardım edebilir misin?
Bana ilham verir misin?
Sadece bir kitap için, sonra seni bırakırım.
Söz, bırakırım.
"Yazarlar yalancıdır."
Hepimiz değil.
Bir kitap.
Lütfen.
Hünerimi istediğimle paylaşırım.
Belki ikimizin de düşünmeye ihtiyacı var.
İSİM TEYİT EDİLECEK - YAZAN RICHARD MADOC
KABARE'YE DEVAM?
DR. CALIGARI'NİN KABARESİ
@RICMADOC 2. ROMAN NEREDE?
Sınırda, o ya da bu yerde olmanın tam eşiğinde,
gri bir alandaydım, hiçbir şey belli değildi.
Kimse net olamıyordu.
Konuşamıyoruz, kelimeler ağzımızda yuvarlanıyor.
Bize bu kadar yanlış gelen ne yapmıştı tam olarak bilemiyorduk.
Yani evet, Bob sana deli diyor.
Hediyeyle mi aklımı çeleceksin?
Böyle yapılmıyor mu?
Nasıl yapılır, biliyorsun.
Sanatçı ilham perilerine dua eder.
Tanrıçalara, ilahi ilhama karşılık
hizmet ve sadakat yemini eder.
Sanatçı bir ilham perisini esir almaz.
Erasmus Fry'a istediğini verdin.
Ben vermedim.
O aldı.
Helicon Dağı'na dönmüştüm.
Kutsal kaplıcalara.
Parşömenimi kıyıya bırakıp her zamanki gibi yıkanmaya gitmiştim.
Onu orada buldu.
Okudu
ve dedi ki
"Kalliope, bana efendim diyebilirsin."
Sonra parşömenimi yaktı ve beni kendine, sonra da sana bağladı.
Senin kadar özgür olabileceğimi söyleyene kadar sana bağlıyım.
Özgür müyüm ben?
Bu kitabın avansını iki sene önce aldım.
Daha başlamadım bile.
Konusunu bile bilmiyorum.
Boğuluyorum Kalliope.
Lütfen.
Sana yalvarıyorum.
Bana tekrar sor… Özgür kaldıktan sonra.
Yazıyorsundur umarım.
Beni taciz etmek için aramasaydın yazıyor olurdum.
Yayıncıların da beni taciz etmek için aradı.
Kitabı hemen istiyorlar.
Birkaç hafta lazım.
Ricky, dokuz ay gecikti bile.
Teknik olarak sözleşmeyi ihlal…
Ne yapmamı istiyorlar, bilmiyorum. Bu işler zaman alıyor.
Ricky, zamanın vardı.
Zamanını kullandın. Ayrıca paralarını da kullandın.
Biliyorum.
Onlara bir şey vermen lazım ki…
Ne olursa, bir bölüm falan. Yoksa sözleşmeyi feshedip
-avansı geri isterler. -Ama…
Benim de elimden bir şey gelmez
çünkü artık müşterim olmazsın.
Anlıyor musun?
Aldanma sakın. O insan değil.
Binlerce yıldır hayatta. Bunun için yaratılmış.
Onun amacı bizim gibi erkeklere ilham vermek.
Rick? Bir şey söyle de anladığını bileyim.
Anladım.
Bir şeyler yollarım.
Kalliope.
Merhametli hanımlar,
Camenae'nin annesi, duy duamı.
Benim, senin kızın,
beni buradan alman için Kalliope sana sesleniyor.
Tefekkür, anma ve ezginin kadınları,
kulak verin bana.
Pekâlâ. Yeter güzel sesli.
Acını hissediyoruz ama yardım edemeyiz.
Gizemler'e göre Helicon'da tuzağa düşürülmüşsün.
Kanunen bağlısın.
Ama bu adil değil annelerim.
Yapabileceğiniz bir şey yok mu?
Benim için kimse araya giremez mi?
Fâni işlerine karışmaya hevesli
veya bunu yapabilecek çok fazla eski güç yok artık.
Tanrıların çoğu öldü kızım. Bir tek Sonsuzlar duruyor.
Ama onlar bile zor günler geçiriyorlar.
Yine de en ufak yardım bile iş görür,
denize işeyen yaşlı kadının dediği gibi.
Sonsuzlar. O da bir fikir.
Sonuçta Düşler Kralı ve Kalliope bir dönem çok yakındılar.
Uzun sürmedi ama. Unutma kardeşim, dostane bir şekilde ayrılmadılar.
Olsun.
Çocuğunu doğurdu ama.
Oğlan, aşkı uğruna Hades'e gitmiş, kutsal şeylere saygısızlıktan
Trakya'da parçalanıp ölmüştü.
Onun da sesi güzeldi.
Orfe.
Düşler Kralı bana yardım etmez.
Ona yaptığımdan sonra olmaz.
Benden nefret ediyor, ben de ondan hoşlanmıyorum.
Yardımını kabul etmem.
Aptal çocuk.
Sen istesen bile Oneiros yardım edecek durumda değil,
ki zaten istemezsin.
Eski kocan da senin gibi fânilerin tuzağına düşmüş.
Yerin altına hapsedilmiş.
Bu âleme uyku hastalığını salmış.
Düşler ve Kâbuslar ortalığı birbirine katmışlar.
Üzgünüm küçüğüm.
Hayır.
Duaların boşa gitti.
Elimizden gelen bir şey yok.
Lütfen.
Sen de anca umut edebilirsin.
Beni burada bırakmayın.
Size yalvarırım.
AĞUSTOS 2020
Ufak bir teklif savaşı söz konusu.
Bütün büyük stüdyolar onu istiyor.
…VE AŞKIM BANA IŞIK YAKTI
Film, televizyon, çevrimiçi yayın.
Başı çeken kim?
Yazıp yönetmesine kim izin verirse.
Jo Rowling'in bile yazıp yönetmesine izin vermezler.
Jo Rowling'e iyi bir menajer lazım. Söyle, beni arasın.
Türe dayalı bir kurgunun bırak finale kalmasını,
aday gösterilmesini bile kafam almıyor.
Komiteye göre Madoc'un yeni kitabı türlerin ötesindeymiş.
Okudun mu?
Tabii ki hayır.
Ben okudum. Tamamen farklı bir adamın kaleminden çıkmış gibi.
Muhteşem bir kitap.
Olağanüstü.
Yani metnin zenginliği muazzam.
Evet. Ama neden adını değiştirdi ki?
-Nasıl yani? -Richard'ı, K'siz Ric yaptı.
Romandaki baştan icat etme fikrini temsil ediyordur.
Yazarın kibrini temsil ediyordur bence.
Nerede kalmıştık?
Aileen karakterini ne kadar sevdiğimi anlatıyordum.
Kurguda yeterince güçlü kadın karakterler yok.
Kadın kurgularında bile.
Katılıyorum.
Kadınsal deneyimleri
sadece kadınlar gerçekçi yazabilir demek bu aralar moda.
Ama… İşte…
Feminist bir yazar olarak görüyorum kendimi.
İçindeki ses nereden geliyor peki?
Dişi ses?
Hayatımdaki kadınlardan.
AĞUSTOS 2022
Filmini Los Angeles'ta çekiyorum.
Stüdyo bana özel jet kiraladı.
Seni ülkeye sokarken bir sıkıntı çıkmaz yani.
Hem kim bilir?
KARTAL TAŞLARI
Belki LA'de kalmaya karar veririz.
Biz mi karar veririz?
Bıraksan da başarımızın tadını çıkarsak olmaz mı?
Bir saniyeliğine?
İnsanları etkileyen, onlara ilham veren hikâyeler anlatıyoruz.
İlham perileri bunun için yapılmadı mı?
Tanrıça kardeşlerimle ben doğduk. Yapılmadık.
Pardon. Larry arıyor.
Stüdyoyla konuştun mu?
UYUYAN GÜZEL UYANIR
Hayır, öncelikle onlardan garanti istiyorum,
kastın ve ekibin en az yüzde 50'si kadın
ve farklı ırktan olacak.
Bunu duyurmaları da gerek ki
işe alımlar başlayınca geri adım atamasınlar.
Para durumu ne âlemde?
Taşak mı geçiyorsun benimle?
Hayır.
Sana sesleniyorum Oneiros, adını söyleyince
sesimi duy ve imdadıma gel.
Morpheus mı?
Anlamı ne?
Düşler Kralı'nın adı.
Ona mektup mu yazıyorsun?
Öyle bir şey.
Sen benimsin.
Kanunen.
Düşler Kralı seni kurtaramaz.
Röportajı kabul ettiğin için sağ ol.
Sen de kitabı duyurduğun için sağ ol.
Yazarlığına şekil veren edebî esin kaynaklarından başlarım dedim.
Shirley Jackson, Margaret Atwood
ve Octavia E. Butler gibi insanları
okumamış olsaydım yazar bile olamazdım.
Kartal Taşları'nı okurken aklıma gelen yazar
merhum Erasmus Fry oldu.
"Merhum" Erasmus Fry mı dedin?
O…
Öldü mü?
Geçen yaz. Tanır mıydın?
Tanımazdım. Sadece…
Birkaç kere denk gelmiştik.
Kitaplarımla ilgili çok nazikti.
90 yaşında falan olmalı. Acaba…
Yaşlılıktan mı ölmüş?
Hayır.
Kendini zehirlemiş.
Anlaşılan, en son eski yayıncısına mektup yazmış.
Eski kitaplarından birini tekrar bassınlar diye yalvarmış.
Mum Geliyor'u herhâlde.
Sanırım oydu. Nereden bildin?
Çocukken belki de en sevdiğim kitaptı.
O kadar etkileyici ve içtendi ki…
Enteresandı da.
Zavallı adamcağız.
Maalesef kitaplarını okumayı bıraktılar. Eserlerinin modası geçti.
Senin öyle bir endişen olmayacaktır. Sen Richard Madoc'sın.
Pardon. Ric Madoc.
Evet. Sıradaki soru.
Geldin.
Çağırdın.
Benim gibi esir alındığını söylediler.
Senin gibi değil.
Seninkinin yanında benimki ıstırap değil.
Öyle deme.
Istıraplarımızı kıyaslamak onları güçlendirir.
Yaşadığın badireyi duyunca kahroldum.
Kurtulmana sevindim.
Buraya kanunen bağlanmışsın.
Beni kurtaramayacağını biliyorum.
Bunu sadece o yapabilir
ama belki ona… İlham verebilirsin, olur mu?
Beni bırakması için.
Onu da yaparım, fazlasını da.
Düş…
Cezalandırılması gerek.
Nasıl? Hangi ceza kâfi gelir ki?
Ölümü bile benden aldıklarını geri getirmez.
O bir hiç.
Basit bir adam.
Cezasız kalmasına izin veremem.
Niye? Bir zamanlar senindim diye mi?
Canını yaktı diye.
Seni son gördüğümde benimle asla konuşmayacağını söylemiştin.
Üzgünüm, ben…
Kime başvuracağımı bilemedim.
Beni yanlış anladın.
Bunca zaman sonra bana seslendiğini duyunca…
Bırak yardım edeyim.
Lütfen.
Bunu sana borçluyum.
Ona ne yapacaksın?
Ne… Sen de kimsin be?
-Defol evimden. -Sessiz ol.
Buraya bir kadın kapatmışsın.
Onu serbest bırakmanı rica etmeye geldim.
Aklını mı kaçırdın?
Polis çağırıyorum. Ben kimim, biliyor musun?
Kim olduğunu, ne olduğunu gayet iyi biliyorum Richard Madoc.
Polis çağıracak mısın?
Hayır, hiçbir insan çağırmayacağım.
Bırak onu yeter.
Ona ihtiyacım var.
O olmadan yazamam, fikir üretemem.
-Dinle, param var. -Sus.
60 yılı aşkın süredir esir tutuluyor.
Aşağılanıyor, tacize uğruyor, iğfal ediliyor.
Sen de fikre ihtiyacın var diye onu bırakmıyor musun?
İstediğin şey fikirse o zaman al sana fikir.
Bol bol.
Bana ne yaptın?
Kâbus mu veriyorsun bana?
Söyle!
Sana hiçbir şey yapmadım Richard Madoc.
Romalıların "Biçim Veren" dediği
Morpheus'la tanıştın.
Bir zamanlar kocamdı.
Oğlumun babasıydı.
Oğlun olduğunu bilmiyordum.
Hakkımda hiçbir şey bilmiyorsun.
Ama bunları dert etmen için çok geç artık.
"Ve karanlıkta
ateş böceği gibi parlayan yıldızların
hikâyesini düşündü.
Gecenin içinde ışıl ışıllardı."
KARTAL TAŞLARI
Sorusu olan?
Üçüncü sıradaki genç kadın.
Eserleriniz birçok türü,
birçok dünya ve birbirinden farklı karakteri kapsıyor.
Bunların hepsi nereden geliyor acaba?
Benim için… Fikirler bir yerden gelmiyor.
Devamlı etrafımızdalar zaten.
Mesela bir kitap okumasında geçen bir roman yazabilirim.
Dünyanın başına bir şey gelmiştir,
bir tür soykırım yaşanmıştır ama yazar okumaya devam ettiği sürece
dinleyiciye bir şey olmaz.
Teşekkürler.
Ya da eleştirmen cemiyetiyle ilgili bir hikâye de olabilir.
Din dışı törenlerle ve kan yeminleriyle birleşmiş karanlık bir tarikattır aslında.
Yazarı yok etmek için
bir çocuk kurban eder ve yeterli çoğunluğa ulaşırlar.
Veya yolları zamanla döşeli bir şehir olsun.
Sessiz kadınlarla dolu bir tren, makinist de kör bir adam.
Işıktan yapılmış kafalar… Pardon.
Affedersiniz, pardon.
Dolunayda kurda dönüşen bir kurt balık.
İskenderiye Kütüphanesi için bir kütüphane kartı miras kalan bir adam.
Tatilde düzenbazlık yapan iki yaşlı kadın.
Sessizlik hakkında bir sestina,
içinde geçen kelimeler karanlık, hırpani,
asla, çığlık, ateş, öpücük…
Evreni bir kavanozda saklayan yaşlı bir adam.
Kâğıt bebeğe âşık olan bir adam.
Bay Madoc, benim, Nora. Ellerinize ne oldu?
Tanrım, devamlı fikir üretiyorum.
Kalemim kâğıdım yoktu, ben de ellerimi kullandım.
Fikirleri unutmayayım dedim ama o kadar hızlı geliyorlar ki.
Onu hastaneye götürmeliyiz.
Hayır. Lütfen, evime git.
Üst kattaki odada bir kadın var.
Orada kilitli.
Ona gidebileceğini, onu serbest bıraktığımı söyle.
Anlamıyorum.
Anahtarımı al. Onu çıkar. Evimden çıksın, gitsin.
Vaktinde sana kitap imzalamıştım, değil mi?
Lütfen.
Tamam, giderim.
Durdur şunu.
Ona üzgün olduğumu söyle.
Kargo kültü olarak görülen sihirli ve alşimik ilişkiler.
Hastanede buluşuruz.
Parthenon'da batan güneş. Köpek balığı çorbası.
Bülbül, gül çalısı ve siyah kauçuk köpek tasması.
Kimse var mı?
MUM GELİYOR - ERASMUS FRY
Bitti.
Teşekkürler.
Ben sadece çağrına cevap verdim.
Şimdi ne yapacaksın?
Sanırım yapmam gereken şey
bunun bir daha kimsenin başına gelmemesini sağlamak.
Nasıl?
Bilmiyorum.
İnsanlığı kendisi ve başkaları için daha iyisini istemeye teşvik ederek.
Beni tutan kanunları baştan yazarak.
Eskiden yazılmış, kardeşlerim ve beni alakadar etmeyen kanunlar.
Aynısını diyarımda yapmalıyım.
Değişmişsin Onerios.
Eskiden kılını kıpırdatmaz, beni burada çürümeye terk ederdin.
Seni bıraktığım için benden nefret ediyor musun hâlâ?
-Olanlar yüzünden seni suçladığım için? -Hayır.
Yakın zamanda çok şey öğrendim…
Önemi yok.
Senden nefret etmiyorum.
Bence fâniyi serbest bırakabilirsin.
Sonuçta beni bıraktı
ve merhamet olmadan yaralar asla iyileşmez.
Yaptıkları için onu affeder misin?
Yaptıklarını affetmem
ama adamı affetmem lazım.
Onun için değil.
Kendim için.
Onu bırakır mısın?
İstediğin buysa…
…öyle yaparım.
Ben geldim Bay Madoc. Nasılsınız?
Ben…
Bilmiyorum. Düşünmeye çalışıyorum.
İstediğiniz şeyi yaptım. Evinize gittim.
Sadece bir kitap vardı.
Bir şey demişti.
Biçim Veren.
Bir isim vardı. Yazmıştı. Keşke…
Keşke hatırlasam!
Düşünmek birden çok zorlaştı.
Arayacağım biri var mı?
O gitti.
Her şey de onunla gitti.
Fikirler, hikâyeler.
Hepsi onundu.
Kimindi? Kimsen bahsediyorsunuz?
Hiç fikrim yok.
Hiç.
Düşler Diyarı'na geleyim mi bir ara?
Böylece nihayet oğlumuz hakkında konuşur,
doğru düzgün yasını tutarız, olur mu?
Belki bir gün…
Anlıyorum.
Teşekkürler Oneiros.
Bunu asla unutmayacağım.
Elveda.
Bahtın açık olsun.
Elveda Kalliope.
Alt yazı çevirmeni: Zeynep Tangun