Szybciej, brat.
Uważaj.
Podleciałeś mi, brat.
Okej.
I to wszystko?
Chcesz przycisnąć?
Luks było, brat.
Jełopie, puszczaj.
Fajnie było polatać.
Przybij czwórę.
Dobra, muszę wracać.
Braciszku,
powiedz mi coś, zanim pójdziesz.
Jak umarłem?
Zastrzelili cię.
Zamiast wiać ciągnąłem cię po Pająka.
Musieliśmy wrócić.
Nie twoja wina.
Powiedz to tacie.
Miało nas nie być na tym statku.
Dorwali nas, bo olałem rozkaz.
Tak już masz, braciszku.
Kocham cię, brat.
Jełop.
Brat zginął przeze mnie.
Co bym nie zrobił,
muszę z tym żyć aż do własnej śmierci.
Też bym tak chciał.
Ja to dopiero bym chciała.
Jak znów dostanę durnego ataku pod wodą…
Wiem.
Skończysz jak ja bez maski.
Chodź, sprawdzimy.
- Uważaj. - Zobaczymy.
Uważaj na szwy.
I co, podoba ci się?
Nie!
Po ogniu nienawiści
zostaje tylko popiół smutku.
Moja matka opłakuje syna,
jak nakazuje tradycja.
Śpiewa pieśni, gdy trwa zmierzch.
Bo mrok zawsze ustępuje światłu.
Są sposoby Na'vi.
I jest sposób mojego ojca.
Nie rozmawiać. Szukać zajęcia.
Ludzie Rafy mawiają, że morze oczyszcza.
Zmywa grzechy.
Co wyłowiłeś?
Miałeś szukać broni.
Tym nic nie zdziałasz.
Skup się, chłopcze.
I nie pokazuj tego matce.
Przepraszam.
Sorki.
- Tuk. - Wybacz.
Patrz.
Odjechany.
Co to ma znaczyć?
Tsireya?
Co ty wyczyniasz?
Ta broń to AR.
To magazynek. Na naboje.
Jest pusty.
Podpinamy.
Przeładowujemy.
No i ognia.
Możecie kosić.
Rozwalić hordy Ludzi z Nieba.
Widzicie? Ceramika.
Wystarczy wyczyścić i nasmarować.
Lud Na'vi tak nie postępuje,
Jakesully.
Broń z metalu jest zakazana.
Wiesz przecież.
Zatruje serce tego,
kto jej dotknie.
Eywa
o nas zadba.
Jasne.
Jeszcze nawet nie skończyła się żałoba.
Powinieneś być z najbliższymi,
a nie zbierać żelastwo.
Twoja kobieta
cię potrzebuje.
Mój syn spoczywa wśród przodków, na tej rafie.
Tu jest nasz dom.
Obiecałem
za was walczyć,
Ale nie ruszę z włóczniami na statki.
Zatopiliśmy statek demonów.
Różowa rasa drży ze strachu.
Tak? Poszczęściło nam się.
I mają więcej statków.
To chociaż miejmy broń.
Jesteśmy wdzięczni, że z nami walczysz.
Ale nie broni nam trzeba.
A Łowcy Ostatniego Cienia.
Dosiądź wielkiego toruka,
jak niegdyś bywało.
Kiedy dosiadasz bestii,
sam stajesz się bestią.
I żądza krwi cię napędza.
Nigdy więcej
nie będę Toruk Makto.
Jakesully,
jesteś i będziesz Toruk Makto.
Chodźmy. Rotxo.
Słychać mnie tam?
Tak, głośno i wyraźnie. Mów, doktorku.
Przeczesujemy wrak i wzdłuż, i wszerz.
Szukamy w promieniu 200 metrów.
I ani śladu zwłok Na'vi.
Tylko naszych… czy to, co z nich zostało.
Szukajcie dalej, doktorku.
- Na większym obszarze. - Zrozumiałem.
Swoją drogą,
natknąłem się na ciekawe nowe algi.
Halo? Słychać mnie?
- Sully żyje. - Nie wiadomo.
Padlinożerne mogły rozwłóczyć ciała.
Nie. Wykaraskał się.
Ukrywa się na tym obszarze. Zostało kilka wiosek.
Dajcie mi statek…
Już jeden ci dałam.
- I leży na dnie. - Prawda.
A w nim moi ludzie.
Wszyscy sztywni.
To wy mnie tu ciągnęliście.
26 bilionów mil.
Na jedną misję.
Na kinetyczne łowy,
polowanie na jeden cel.
Teraz nie odpuszczę.
Mamy połączenie? Halo?
Wyciszyli mnie?
W tym łuku zaklęto duchy moich przodków.
Dawały nam siłę.
Pomogę ci go naprawić.
Nie.
Rozwalił się.
Jak wszystko, czego się tknę.
Nie mówią o tym na głos.
Ale to zawsze się czuje.
Jak czającego się thanatora.
Wiem, że nie zrezygnujesz z łuku.
Tak że…
Tylko nie strzelaj z bliska.
Zgadzasz się z Ronal?
Nie podważę zdania męża
w obecności tej kobiety.
Jestem żołnierzem.
Na wojnie nożem dużo się nie zdziała.
Modlitwą też nie.
Co ja mam zrobić w ogóle?
Uciekać nie mogę. Walczyć też nie.
No tak.
Eywa o nas zadba. Nie? Tylko gdzie ona była?
Gdzie była Eywa, gdy nasz syn…
Jake!
Żyję wśród obcych, nie mam tu nic.
Nie mam plemienia ani lasu.
Straciłam już nawet łuk po ojcu.
Została mi tylko…
wiara,
że Wszechmatka ma wobec nas plan.
Masz jeszcze tę rodzinę.
I masz mnie.
A ja bardzo cię kocham.
Dajesz, Payakan, wymiatasz!
Stary.
Ale jazda!
Kuzyn, ciśniesz. Skacz!
Poszliśmy na grubo.
No wiem.
Myślałem, że po tobie.
Do bani, że Payakana nie chcą w klanie.
Tak, po tym, jak nas uratował.
Nie, wybaczcie,
zgodnie z prawem tulkunów nosi piętno śmierci.
Po wszystkich ofiarach.
Musi dźwigać to brzemię.
Przykro mi.
Uratowałeś nas wszystkich.
Nie mam żalu.
Jesteśmy braćmi.
Do końca, bracie.
Zawsze.
Tato!
- Gdzie zapas? - W koszu.
Wstawaj! Gdzie jest?
- Gdzie zapasowa maska? - Co?
Gdzie zapas? Tu leżał. Gdzie?
- Nie wiem. - Szukaj.
- Tu nie ma. - Mówcie. Gdzie?
- Nie widzę. - Gdzie zapas?
- Szybciej. - Mam. Tato.
- Znalazłem. - Szybko.
Pająk, nie.
Oddychaj.
Głęboko i powoli.
O to chodzi. Już dobrze.
Spoko. Nic mi nie jest.
Jełop. Musisz bardziej uważać.
- Uważać trzeba na mnie. - Tak.
- Uważaj, dzieciaku. - Skup się.
- Złaź. - Głupek.
- Uważaj. - Zostaw.
- Pilnuj tego. - Jełop z ciebie.
- Dobrze się czujesz? - Normalnie.
Wietrzni Kupcy. Wietrzni Kupcy lecą.
Kupcy zaraz będą.
Chodźcie.
Idziemy.
Chodź.
Pędź, Tuk.
Tsireya.
Spójrz.
Sam oceń.
Usiądzie w byle kącie.
Oby nie robił kłopotów.
- Zbiórka. Tuk. - Kiri.
- Chodź, Kiri. - Co?
- Proszę cię. - Dzieci, siądźcie.
Proszę was.
Podjęliśmy z mamą decyzję.
Pająk, wracasz do obozu, do Norma.
- Co? - Kupcy cię zawiozą.
- Nie, tato. - Tato. No co ty.
Pająk, nie możesz żyć w masce dzień i noc.
Ale ja chcę zostać z wami.
- Ryzyko jest za duże. - To nie fair.
Proszę. Ja oprócz was nie mam nikogo.
To dla twojego dobra.
To nasz najlepszy kumpel.
Nie wymyślimy czegoś?
Za duże ryzyko.
Padnie ci bateria i znajdziemy cię martwego.
Powinien żyć ze swoją rasą.
Mamo.
A jaka to rasa? Obcy?
- Kiri? - Różowe skóry.
- Kiri. - Dość.
Tak ich nienawidzisz, że cię to zaślepiło.
To nasz Pająk.
Proszę, Jake.
Proszę pana, będę się słuchał. Wie pan.
Jesteś nie fair.
Pająk jest członkiem tej rodziny.
- Nigdy nim nie będzie. - Mamo, nie.
Ta karawana dowiezie go bezpiecznie.
- Nie, proszę. - Leci dziś.
- Nie możecie. - Postanowione.
Dość. My decydujemy. Tu nie ma głosowania.
Jasne?
- Nienawidzę cię. - Tak będzie lepiej.
- Nie. - Już dobrze.
Nie dotykaj mnie!
Już dobrze.
- Rozumiesz? - Nie.
Straciłem już brata.
Nie mogę stracić innych.
Sully trzymają się razem.
Tak, to nasze rodzinne motto.
- Masakra. - Nie fair.
Dobra.
Słuchajcie, to może inaczej?
Podrzucimy go wszyscy razem.
Kiri.
Chciałaś zobaczyć się z babcią.
Zrobimy sobie wycieczkę. Rodzinny wypad.
Okej. Spoko.
Zaczekajcie.
Była umowa, że wywożę tylko różowego.
Nie narobimy kłopotów.
Dla mnie to już kłopot.
Kupcy zachowują niezależność.
Bezstronność.
Biorąc Toruk Makto na pokład,
nadstawiam karku, to tak jakbym wybrał stronę.
Ale ciebie to nie dotyczy.
Toruk Makto nie leci z tobą statkiem.
Ale gdyby się tu zjawił,
zaproponowałby, że razem z żoną polecą
jako eskorta karawany.
Możliwe.
Mangkwanie nas nie oszczędzają.
Zgoda. Przyjmuję propozycję.
Cumy rzuć!
Chodźcie.
Cumy rzuć!
Cumy rzuć tam na dole!
Lo'ak!
Tsireya!
Lo'ak!
Na stanowiska!
Na stanowiskach. Wszyscy przy linach.
Ster prawo.
Stawiać żagle i na nawietrzną!
Wybierać! Stawiamy i na nawietrzną.
Ciągnąć!
Szasować balast. Lekko w górę.
Na nawietrzną!
Żagle góra, wybieraj szoty!
Tak!
Każdy opłakuje bliskich po swojemu.
Ja, na przykład,
w samotności, latając.
Wtedy czuję, że jest przy mnie.
Brat, obczaj.
Wiatr niesie jego głos.
Potrzymaj.
Tato, mam pomysł.
Dałbyś mi karabin, co?
Latałbym z tobą.
Jasne.
Niedoczekanie twoje.
Dlaczego?
Nauczyłeś mnie strzelać.
Wszystko ogarniam.
Tak? A radio gdzie masz?
Wywoływałem cię pięć razy.
Zawsze noś radio.
Podstawowa reguła.
Nawet to cię przerasta.
Pokaż następne.
Tutaj.
Co znalazłeś?
Obiecałem kolesiowi kratę piwa,
jak kogoś wypatrzy.
Patrol wyniuchał ich, jak weszli w naszą przestrzeń.
Rutynowy przelot.
Kazałem wyostrzyć.
Uśmiech, szmaty.
- Dawno? - Dziś o 13.50.
Mam współrzędne.
To się zbieramy.
Dziękuję.
Z całych sił.
Z całych sił!
Trzymać kurs.
Egzopak.
Jest okej. Mam dużo czasu.
Przeszkód brak.
Jake!
Mangkwanie!
Łupieżcy. Po broń.
Bić na alarm!
- Broń! - Kiri, w nogi.
- Biegiem! - Prędko.
Zbroić się.
Tempo. Kryjcie się.
Idź.
Chroń siostry. Dasz radę?
Tak jest. Nie wychylajcie się.
Abordaż!
Pająk, tu.
Szlag, znów radio.
Zostań z nimi.
A ty dokąd?
Miałeś siedzieć tutaj.
Szybko.
Zalewać.
Za mnie.
To ja
jestem ogniem!
Szlag…
- Tuk. - W nogi.
Właź.
Na górę. Szybko.
Pająk, złap się.
Lecimy.
Trzymaj się.
Neytiri, jak mnie słyszysz?
Szlag, szlag.
- To Lo'ak. - Gdzie?
Schodzimy po niego. Leć.
Lo'ak.
- Skacz. - Dawaj. Skacz.
Teraz!
Leć, leć, leć.
Trzymajcie się.
Trzymaj się.
Trzymajcie się. Tuk!
- Pająk, moja noga. - Kiri.
Wyciągaj.
- Cała jesteś? - Tuk.
Nic ci nie jest.
Tuk.
W porządku?
- A ty, jak? - Dobrze.
Moja najdroższa.
Najdroższa.
Tak mi przykro.
Przepraszam cię.
Dobrze jest.
Dziękuję.
Zostawiłem zapas na statku.
Co?
Zostawiłem zapas.
Szlag. Kiri, zaczekajcie.
Patrzcie. Za nimi.
- Spadamy. - Kurde.
Chodźcie. Uciekamy.
Kiri, wiej. Chodź. Idą.
Chodźcie.
Idą tu. Spadamy.
Nie stawaj. Ruchy!
- Chodź, Kiri. Tędy. - Tuk.
Chodźcie.
Nie stawaj.
A temu co?
Dziura na wylot.
Tsahik, spójrz.
Nóż.
Za mną.
Chodźcie.
Tam!
Idą.
Tuk.
Kiri, lecimy.
Tędy. Grzej.
Nie zwalniaj.
- Biegiem. Tędy. - Szybko.
Musimy wodą.
Wchodź.
- Dawaj. - Lo'ak.
Płyń.
Lo'ak!
Pomogę ci.
Już dobrze.
Co powtarza tata?
Sully trzymają się razem.
Nie, to drugie.
Sully się nie poddają.
Właśnie.
Sully się nie poddają.
Nie widać.
Kiri.
- Lo'ak. - Dasz radę.
Wytrzymaj.
Kiri.
Pająk.
Spoko. Złap się mnie.
Sokole Oko, odbiór.
Lo'ak. Zgłoś się, odpowiedz.
Neytiri, słyszysz mnie?
Neytiri,
jak mnie słyszysz?
Neytiri, odbierasz?
Co…
Tuk.
Płyń.
Dalej.
- Do głazu. - Uda się.
Spoko. Mam cię.
Wszyscy cali?
Jest okej? Pająk, spoko?
Tak.
Widzisz ich?
Nie. Ale nie stójmy na widoku.
Chcę do domu.
Tuk, wytrzymaj.
- Chcę odpocząć i jeść. - Wiem.
- Chcę do domu. - Ja też. Wrócimy.
Tata nic nie wie.
Nie mamy radia.
Ogarniamy sami.
Muszę zdobyć tę maskę.
I co… Co robimy?
Nie wiem. Nagle ja rządzę?
Spokojnie. Trzeba się zastanowić.
Wyłącz się.
- Lo'ak. - Szlag.
Szlag.
Musimy wrócić do wraku.
Nie, nie możemy.
Tamci są na drodze do statku.
To nasza ostatnia znana lokalizacja.
Tam tata będzie szukał.
- Nie. - Obejdziemy ich.
Dobry pomysł. Którędy?
Tędy. Chodźcie. Za mną.
To koniec, Jake.
Nie ruszaj się.
Więcej pary nie masz?
Dobra. Wystarczy.
Dalej pyskujesz? Wyciągaj łapska.
Łapy.
Zabiłem cię.
Nie tak łatwo mnie wykończyć, kapralu.
Pomóż.
Kto was napadł?
Plemię Mangkwan.
Mówią na siebie Klan Popiołu.
A to?
Odcinają kuru.
Tak odbierają wrogowi to'a, jego moc.
Kara gorsza niż śmierć.
Widzisz je gdzieś?
Dzieciaki wcięło.
Ta jest pełna,
czyli nie zdążył zmienić
i się wyzeruje.
O ile ci z Klanu Popiołu
wcześniej go nie dorwą.
Chodźmy szukać dzieci
albo go więcej nie zobaczysz.
Wytropisz je?
Nie taki jest cel misji. Co szef?
Wytropisz je?
Tracimy czas.
Szefie, mamy go. Zawijajmy się.
Nie, taśmy zostają. Którędy?
Zginę przez ciebie.
Znowu.
Chodźcie. Tędy.
Rzeka jest gdzieś przed nami.
Pająk.
Brachu.
- Niedobrze. - Co teraz?
Małpoludku, oszczędzaj powietrze.
Spójrz na mnie.
Wolne oddechy.
Lo'ak…
- poniesiesz go? - Tak.
Dawaj. Podwózka.
Wskakuj.
Dzieci weszły do wody.
Mądrze.
- Nie. - Nie.
Nie.
- Stary. - Pająk.
Wszechmatko, ocal Człowieka z Nieba.
Błagam cię.
Nie czas na modlitwy.
- Umiera. - Proszę.
Będzie dobrze, stary.
Oddychaj.
Kiri.
Musimy iść. Chodź.
Szybko, musimy iść.
Nie możemy tu siedzieć. Idziemy dalej.
Jeszcze kawałek.
Nie możemy tu siedzieć.
Musimy iść.
Tuk, idź po nią.
Kiri, chodź.
Czekaj.
Przynieś go. Tutaj.
Kiri, przestań.
- Szybko. - Przestań.
Zrób, o co proszę.
Połóż go tutaj.
Przestań.
Co ty wyprawiasz?
Co robisz?
Nie jestem pewna.
Czuję, że to pomoże.
Co?
Cicho. Nie mogę gadać.
Lo'ak.
Maska. Ściągnij mu ją.
- Co? - Nie może oddychać.
Zdejmuj.
Kiri.
Lo'ak.
Nie.
O nie.
Nie.
Tak mi przykro.
Przepraszam.
Tak mi przykro.
Pająk.
Oddycham?
Tak, Małpoludku.
Oddychasz.
Nie żyję.
Trafiłem do Świata Duchów.
Nie, kuzyn. Jesteś w naszym.
Oddycham powietrzem.
Tak.
Oddycham powietrzem!
Oddycham!
Oddycham powietrzem!
Już mi ten badziew niepotrzebny.
Oddycham powietrzem,
ludzie!
Stary, cicho. Cicho.
Dziękuję.
Pająk.
Nie wiem, co zrobiłaś. Ale dzięki.
Szlag. Cofnąć się.
Kiri.
Stańcie za mną. Za mną.
Odcięli nas.
Stary!
Za nami.
Nie!
Kiri!
Tsahik.
Jak to jest, że oddycha bez maski?
Nie mam teraz do tego głowy.
Musimy ich ratować.
Czy nasze powietrze
nie truje
Ludzi z Nieba?
Jak
to jest, że żyjesz,
oddychający?
Właśnie tego chciała sama Eywa.
Eywa?
Tak.
A jak poderżnę gardło,
to myślisz, że Eywa go uratuje?
Zdejmij te taśmy.
Tnij. Oni go zabiją.
Tak myślisz?
Nie.
Wasza bogini
nie ma tu władzy.
Szybciej.
Daj mi nóż.
Pułkowniku.
A ty…
pokażesz mi, jak to działa.
Pokaż mi, jak przywołać grzmoty.
Nie mam jak.
Jest pusty. Nie zagrzmi.
Ma zagrzmieć.
Nie ma jak. Brak naboi.
Ma zadziałać.
Mówię, tłumaczę…
nie zagrzmi.
Zarżnijcie najmłodszą.
Nie, nie. Proszę.
- Przestań. - Nie.
Rzucić broń!
Rzucać.
Mangkwanie!
Do tyłu. Cofnąć się.
- Tato. - Wypad.
Nie zbliżać się.
Do tyłu. Do tyłu.
Tato.
Sully, w porządku?
Gotowi? Dzieci, za mną.
A więc tak:
spokojnie się ulotnimy.
- Za mną. - Nie zbliżać się.
Idziemy.
Nie!
Tato!
No dalej.
Odsuń się.
- Nie! - Tato!
Tato.
Tato!
Dużo masz siły,
Człowieku z Nieba.
Więc ty…
nauczysz mnie przywoływać grzmoty.
…a to źródło magii.
Widzisz?
Najpierw wyceluj.
W co chcesz trafić?
I teraz zrób tak.
Właśnie.
Śmiało.
Rajcuje, no nie?
Już cię nie potrzebuję, Człowieku z Gwiazd.
- Zwiąż go. - Na kolana.
Złożymy go w ofierze.
Ty. Chodź ze mną.
Z drogi!
Neytiri!
Odetnij ją.
Odetnij. Przytrzymaj.
Neytiri, pomożemy.
Wyjdziesz z tego. Jasne?
Pomożemy.
Max, operujemy. Prowadź.
Otwórzcie drzwi.
Gnojki potrafią związać.
Chodźcie.
- Dawaj. - Szybko.
- Idź. - Ruchy!
A więc to ona.
Wskakujcie.
Tędy.
Wchodzimy.
No już.
Tędy.
Tsahik.
Ani śladu.
Szukamy z powietrza.
Tarsem.
Co?
Leż tak. Max!
- Leż, dziecko. - Nie.
Przestań. Uspokój ją.
- Córko. - Dzieci!
- Spokojnie. - Dzieci.
Córko, uspokój się.
Moje dzieci. Dzieci.
Gdzie?
Gdzie one są?
Do roboty. Max, podepnij mnie.
- Już. - Łączność?
- Jest. - Pomiń kalibrację.
Nie. Odpoczywaj, moje dziecko.
Córko.
Powodzenia.
Lecę.
Chodź tu. Nie.
Dam radę. Mogę iść.
Pomogę ci.
Tu będzie dobrze.
Połóż się.
Zgubiliśmy ich.
Racja.
Możemy się zająć
tą odkładaną sprawą.
Nie mam strzał.
Zawsze można na noże.
Trochę się zmęczyliśmy.
Fakt.
Oszczędzajmy siły.
Kto wie, czy…
latające małpy się nie zjawią.
Pewnie.
Dobrze go z żonką
wychowujecie. To wam oddam.
Dobry z niego dzieciak.
Tak, świetny.
Ale to nie znaczy,
że zaczniemy chodzić na długie spacery.
I tak dostarczę cię naszym.
Martwego, jeśli będę musiał.
Tyle tu żyjesz i nic nie dociera.
Ten świat skrywa więcej,
niż sobie wyobrażasz.
Widziałeś, co się stało.
I z nią.
I z nim.
Nic to nie znaczy.
Kolor mojej skóry nie ma znaczenia.
Nadal pamiętam, dla której gram drużyny.
Masz nowe oczy, pułkowniku.
Wystarczy je otworzyć.
To oni.
Klan Popiołu.
Wstawajcie. Uciekamy.
- Raz, raz. - Chodźcie.
Zbieramy się.
W porządku.
To nasi.
Tarsem!
- Jake. - Tarsem.
Kiri, Tuk, coś wam jest?
Jak nas znaleźliście?
Dzieci!
- Matko. - Mamo.
Tuk. Kiri.
Lo'ak.
- Cześć. - Jake.
Cały jesteś?
Chodź tu. Już dobrze.
Nic nam nie jest.
Cześć, Norm.
Co tam?
Jak to?
Co?
Gościu.
A właśnie, powietrze mnie nie truje.
Tuktirey.
Kiri.
Żelazna, tu Błękitny Jeden.
Dolatujemy
do granicy miasta.
Uważasz, że będzie z Sullym?
Dam sobie rękę uciąć.
Nie jest dla mnie priorytetem.
Mnie priorytetowo kazano rozwijać miasto
i słać amritę. Z niej jest forsa.
A kto taki
określa te priorytety?
Ci, co patrzą szeroko.
Tu pytanie od patrzących szeroko.
Jak mamy skolonizować świat,
nie mogąc tu oddychać?
Chcecie znaleźć chłopca,
trzeba znaleźć Sully’ego.
Gotowe.
Ile tego jeszcze?
Niedużo.
Wczoraj tak gadałeś.
Nie maż się.
Mam najnowszy obraz.
Widzisz tu?
To grzybnia.
Zasadniczo ta sama,
co w świecie roślin.
Ale jakoś
rozwinęła się w nim,
rozprzestrzeniła po organizmie
i zmieniła strukturę
jego komórek. Spójrz.
Wpłynęła na skład jego krwi,
układ nerwowy, na płuca.
Da się to wyciągnąć?
Nie, to jest endosymbiont.
Utrzymują się wzajemnie przy życiu.
Chłopak mógłby nie przeżyć.
Ale słuchaj. Z drugiej strony,
chłopak żyje.
Jest zdrowy.
Może dobrze się stało?
Dobrze?
A co, jak ci z RDA
rozgryzą to i odtworzą?
Co jeśli każdy Ziemianin
będzie tu mógł
żyć bez maski?
Jake, jeszcze jedno.
Siadaj. Hej, mały.
Pokaż no się.
Siedź. Siedź. To nie boli.
Zobacz.
Co mi robisz?
I co to jest?
Wyrasta mu kuru.
- Zaraz. Serio? - Tak.
Wszechmatko,
jesteś tu gdzieś?
Proszę cię.
Wysłuchaj mnie.
To ja modliłam się wtedy w lesie
o ratunek dla przyjaciela.
Modliłam się tak mocno.
Ale nie pomogłaś.
Nie odpowiedziałaś.
Więc sama musiałam go uratować.
Nie wiem jak…
Ja…
Namówiłam korzenie do pomocy.
Nie pamiętam już jak…
Proszę, nie.
Nie odtrącaj mnie.
Dlaczego taka jestem?
Jak ja to robię?
Proszę, odpowiedz mi.
Proszę.
Nie. Proszę.
Nie. Nie.
Nie.
- EEG w normie. - Coś tu miga.
Ciśnienie. Normalka.
Ma zawsze migać.
Ściągnijmy to.
- Zrób więcej badań. - Eywa nie przyszła.
Tłumaczę.
Nie wiem, jak to zrobiłam.
Wypij.
Kiri.
Moje dziecko, jesteś tą, którą dotknęła Wszechmatka.
Wszyscy to wiemy
od dnia twoich narodzin.
Coś przede mną ukrywacie.
Czuję to
całe życie.
Powiedzcie mi prawdę.
Proszę.
Powiedz jej.
Najwyższy czas.
Moje dziecko.
Nie masz
ojca, Kiri.
Co?
Ty…
Twoja… Twoja matka,
Grace, jako avatar,
kiedy zaszła w ciążę…
Norm zrobił badania.
I wyszla pato… Patelo…
Partenogeniczna ciąża.
Genetycznie jesteś jeden do jednego jak avatar.
Do poczęcia doszło bez ojca.
Jestem klonem?
Wnuczko.
Stało się to z woli Eywy.
Gdy ciało chodzącej we śnie złożono tutaj,
gdy oddano je w ręce Wszechmatki,
umieściła w nim nasionko.
To jeszcze gorzej.
Znaczy, że jeszcze gorsze ze mnie dziwadło.
Nie, wnuczko.
Znaczy to, że jesteś córką Eywy.
Nieważne,
skąd się wzięłaś.
Jesteś moją córeczką.
I innego ojca nie potrzebujesz.
Skoro jestem wyjątkowa,
dlaczego Eywa jest tak obojętna?
Nie wiemy dlaczego,
ale cię odcięła.
Jakby włączyła firewall.
Zablokowała dostęp.
Im bardziej chcesz wejść,
tym mocniej cię odpycha.
Eywa wyznaczyła ci drogę.
I choć nie chce ci jej wskazać,
musisz jej ufać.
Muszę dojść, o co chodzi.
Nie, w ogóle przestań drążyć.
Kiri, jeśli…
jeśli znów spróbujesz się połączyć,
możesz umrzeć.
Zrobisz to pod wodą? Umrzesz na pewno.
Nie może tu zostać.
Jak ci z RDA go dopadną,
będą nie do zatrzymania.
Skoro tak nam zagraża,
Ludowi, całej planecie,
od razu go zabijmy.
To nasz Pająk.
Wróci z nami. Wróci
na rafę.
Tam go ochronimy.
Toruk Makto wie najlepiej.
Nie mów tak, skarbie.
To wcale nie tak.
Decyzja zapadła.
30 metrów. Skróć dystans.
Wystaw ją ładnie.
Wystaw mi ją ładnie, od harpuna padnie.
Dziesięć metrów.
Tak jak teraz. I…
W płuca.
Wykrwawia się.
Przybył nowy statek demonów.
Większy.
Zabili więcej tulkunów.
Współczuję, bracie.
Jakesully,
wygnaniec nakłania młode do walki.
Nasze tulkuny zwołały naradę
w jego sprawie.
Odpoczywaj.
To należy ściągnąć. Odwiedź mnie.
Dzieci. Do mnie.
Nie, poważnie. Zapuszczam to
i oswajam własnego ilu.
Jełop.
Chyba bardzo małego ilu.
Się zdziwisz.
Zajadę na skrzydlaczu.
Wtedy ja się pośmieję.
Jak to się stało?
Twoja córka,
córka półkrwi,
nieszkolona…
Przytrzymaj.
…robi coś, co żadnej Tsahìk nie wyszło?
Ośmielasz się kwestionować wolę Eywy?
Ja tu jestem Tsahìk!
To rób, co należy!
Te glony nic nie dają.
Zioła z mojego lasu leczą szybciej.
Kazałam ci leżeć.
Nie leżysz.
Ale to glony niedobre.
Nie ruszaj się.
Głupia ty.
Waż słowa, Tsahìk,
bo może mi się zapomnieć,
że jesteś ciężarna.
Matka klanu przemówiła.
Uważa, że wygnaniec nieustannie
narusza tulkuńskie prawo.
Jest zakaz zabijania.
Za to go wygnano,
a mimo to znów zabił.
Zaatakował statek demonów,
sprowadził na nas śmierć.
W tym także na syna
Toruka Makto.
Nie mogą winić Payakana.
Nie teraz.
Mówi, że co rusz sieje zamęt,
podsuwa młodym głupie pomysły.
- Pieprzenie. - Nieprawda.
Przez niego
będzie więcej ofiar.
Dlaczego
się nie odzywasz?
Powiedz coś. Proszę cię.
Mówi, że wygnaniec
nie może zostać
w tych wodach.
Ma znaleźć takie,
z których pieśń
do nas nie dotrze.
I żyć w nich do śmierci.
To nie fair.
Decyzja zapadła.
Więcej nie usłyszycie mojej pieśni.
Nie! Payakan!
Bracie! Proszę.
- Nie. Payakan. - Nie.
Bracie!
Tak nie… Tak nie wolno!
Nie masz tu
prawa głosu.
Nie. Payakan walczył za nas.
- Za nas. - Lo'ak.
Uratował ci córkę.
- Trwa narada. - Ocalił ją!
- Ucisz się. - Broni nas.
Trwa narada.
Starszyzna przemówiła.
Ludzie polują na tulkuny.
One umierają.
Lo'ak, dosyć.
Nie!
- Mówi prawdę. - Nie.
- Nie! - Córko!
- To wojownik. - Tsireya.
Walczył za nas.
Dzielniej niż ty. Albo ty.
Niż ktokolwiek z was.
- Dla nas. - Siadaj!
Lo'ak.
Zabrać go!
Nie odzywaj się.
- Przejście. - Tato!
Posłuchaj go.
Trwa narada!
Starszyzna przemówiła.
Powariowałeś?
Nie wstawiasz się za mną!
- Siądźcie. - Chodź.
Wznawiamy naradę.
Trwa wojna. Wiesz, co to oznacza?
Że jak łamiesz rozkaz,
to potem ludzie giną.
Mamy Pająka, staramy się nie wychylać.
A ten zbuntowany szaleje,
nakręca młodych do walki.
Ściągnie na nas całe RDA.
Chcesz się go pozbyć.
Dlatego milczałeś.
Jest nieobliczalny.
Jak ty. Gdybyś się z nim
w ogóle nie spiknął,
nie złamał rozkazów,
twój brat by nadal…
Nie przeze mnie zginął.
Tato…
To nie
moja wina!
Lo'ak!
Idź do niego.
Bo stracisz drugiego syna.
Nic więcej mu nie powiem.
Nie obwiniaj Lo'aka.
Mówiłeś, że ochronisz tę rodzinę.
Że dasz radę.
Myślałem, że nas nie znajdą.
Nasz syn nie żyje.
Popełniłem błąd!
Co mam powiedzieć?
Że każda decyzja
była zła?
Przeze mnie zginął?
A my nadal tu tkwimy,
ukrywamy tego różowego,
tego obcego.
Gdybym miała wybierać
między rodziną a tym różowym,
to bym go zabiła, od razu.
Przestań.
To nie wchodzi w grę.
Nie wchodzi w grę.
Już raz wybierałaś
pomiędzy rodziną a różowym,
pamiętasz?
Tak się nie da żyć.
W tej nienawiści.
Nienawidzę ich. Nienawidzę.
Tych ich małych różowych dłoni.
Tego szaleństwa w ich umysłach.
Jestem człowiekiem.
Wewnątrz.
Nienawidzisz mnie?
Dla ciebie zawsze będę obcym?
Nieważne, ile będę żył w tym ciele.
Dzieci nienawidzisz?
Bo mają dziwne dłonie?
Nie.
Wstyd ci za nie,
kiedy coś im nie idzie,
kiedy czuć, że są inne?
To dlatego,
że wewnątrz są ludźmi?
Tak.
Przepraszam.
Starajmy się nie tracić siły.
Rodzina jest naszą fortecą.
Nasz lud mawia, że kto dotyka stali,
wprowadza truciznę do serca.
Lo'ak!
Braciszku.
Lo'ak!
Nie odchodź od nas, braciszku.
Potrzebujemy cię.
Kochamy cię.
Jesteś wyjątkowy.
Siła przodków bierze się stąd.
A łuk naprawimy.
Dobrze.
Chwila prawdy.
Ruszaj.
Czujesz ją?
Jeszcze jak!
Mam płetwy.
No masz.
Płyń, Małpoludku!
Na glebę!
Gap się na piach.
Spokojnie.
Pająk.
Szkoda na nich czasu.
- Nic nie wiedzą. - Wiedzą.
Tylko nie chcą gadać.
Jest jeszcze jedno wyjście,
ale radykalne.
Pamiętasz mnie, co nie?
- Moje. - Uspokój się.
Podnieś go!
Chcę coś dać waszej Tsahik.
- Prowadź do Tsahik. - Idź!
Marsz!
Nie musisz tak ostro.
- A ciebie mam na oku. - Idź!
Idź!
Tsahik.
Co on tam robi?
Tsahik.
Załatwię, ile tylko zechcesz.
Jak się nazywasz, Człowieku z Nieba?
Quaritch.
Pułkownik Miles Quaritch.
Tknij mnie tym jeszcze raz, to zabiję.
Nikogo nie zabijesz.
Kochana, tu się nie zgodzę.
Zdejmij go.
Ładna sztuczka…
Quaritch.
Ty jesteś następna.
Dwa razy się zastanów, co zrobisz.
Chodź.
Pogadamy w środku.
W co ty się ładujesz, szefie?
Przytulnie.
Widzisz…
wszyscy mnie okłamują.
A słyszy się,
że wyciągniesz prawdę z każdego.
Szukasz człowieka,
drugiego takiego z Nieba, swojego.
Nie swojego.
Nie, to zdrajca.
Więc musi umrzeć.
Varang może pomóc go wytropić.
I tego drugiego też.
Tego…
oddychającego.
Ale najpierw
muszę wejrzeć w twoją duszę.
Nie wierć się.
Nie ruszaj się.
Cholernie mocny towar.
To…
jedyny nieskalany twór tego świata.
Ogień zszedł zboczem góry,
kiedy byłam mała.
Spalił nasz las do cna.
Wszystko nam odebrał.
Moje plemię głodowało.
Wznosiło modły o pomoc.
Ale Eywa nie przyszła.
Dlatego zwróciłam się do ognia.
I nauczyłam się nim władać.
Ja jestem ogniem.
To dzięki mnie
mój lud rośnie w siłę.
Nie będziemy czekać na śmierć,
dlatego że Eywa
odwróciła się od nas.
Dziś my odwracamy się od Eywy,
słabowitej matki
słabowitych dzieci.
Nie ssiemy
piersi karmiącej słabością.
A teraz…
z twoich ust
popłynie tylko prawda.
Masz silne serce.
Nie boisz się.
Niemiło.
Zeżrę twoje serce, Quaritch.
Ale najpierw wszystko wyśpiewasz.
Czego tu szukałeś?
Ciebie.
Czyżbyś chciał mi służyć?
Ja nie służę nikomu.
Potrzebuję cię.
A ja ciebie w ogóle.
Ale może cię sobie zostawię.
Jako niewolnika.
Będziesz mi dogadzał.
Zapowiada się fajny weekend, ale…
nie tego tak naprawdę chcesz.
A czego?
Tego, czego nie miałaś.
Równego sobie.
Chcesz, żeby twój ogień strawił
cały świat.
Tak.
Zapewnię ci broń.
Zapewnię łączność.
Granatniki.
Potężną magię.
Będziesz dowodzić z daleka.
Razić z nieba, jak grom.
A klany…
gdzie nie polecisz,
będą biły pokłony Varang.
Chcesz się policzyć z Eywą?
Będę ci potrzebny.
Widzę cię.
A żebyś wiedziała.
Gdy znów się z nią złączę,
kiedyś tam,
kiedykolwiek,
mogę cię wprowadzić do Świata Duchów.
Teraz wejść nie mogę?
Nie.
Nie beze mnie.
Nie możesz wejść jak do siebie.
Przodkowie dostaliby zawału.
Przypływają
na Uroczystość Zjednoczenia.
Roczne młode
i klanowe niemowlęta
pierwszy raz złączą się z Eywą.
Będzie przepięknie.
Pokaż się.
Ładny.
Pasuje ci.
Chodź się bawić.
Nie, nie.
Więc zostaję tu z tobą.
Nie powinnam ci mówić, ale…
moja siostra, tulkunka,
słyszała śpiew Payakana,
niknący. Nawołuje rodzinny klan.
Gdzie?
Pieśń tulkuna niesie się po oceanie.
Proszę cię.
Lo'ak.
Pa, mamo.
Dokąd idziesz?
Niedaleko.
Muszę coś załatwić.
Lo'ak!
Lo'ak, czekaj!
Lo'ak.
Tak, musimy znaleźć brata Payakana.
Nie możemy.
Uroczystość za pięć dni.
Ja muszę. To moja wina.
To my z tobą.
Wszyscy.
Weźcie broń i jedzenie.
I ani słowa.
Dzieci wypłynęły go szukać.
Pozwoliłeś im?
Nie pytały o zgodę.
Skrzykniemy jeźdźców.
Odnajdziemy ich.
Nie przeszukamy całego oceanu.
I potrzebuję wojowników na ceremonii.
Demon może przypłynąć.
Mój syn pływa całkiem sam.
Wróci, kiedy będzie gotów.
Kroczy własną drogą.
Spójrz, co zrobił.
Jake, siła przodków
płynie w żyłach twojego syna.
Zdaj się na nią.
Życie w zgodzie z wodą
nie ma początku…
ani końca.
Morze to nasz dom…
przed narodzinami…
ale i po śmierci.
Gdzie jest ten,
którego zwą Toruk Makto?
Czy w oceanie rybka śpi?
Jeden, dwa.
A czy na niebie
ptak jest pstry?
Jeden, dwa, trzy.
Nie mogłaś załatwić z Eywą,
żeby mi dołożyła wzrostu?
Zrobiła błękitną skórę?
Nie.
Byłam zajęta, ratowałam ci życie.
Jełopie.
Ale tak trochę.
Parę centymetrów.
To Wszechmatka.
Może wszystko.
Taki jak teraz
jesteś idealny.
Chodź, Małpoludku.
Teraz się nauczę
pływać na skrzydlaczu.
I zostaniesz wielkim wojownikiem,
naszym obrońcą.
Wojownik nie musi być wielki,
ma być waleczny.
Co się dzieje?
Uciekaj!
Wiej!
Biegiem!
Pająk!
Tutaj, tępaki.
Chodźcie!
Jełopy!
Tędy, bydlaki.
Dawać, głąby!
To ma być pogoń?
Szlag.
Ochłoń, kowboju.
Ostrożnie. Tak ludzie się kaleczą.
Oddychający.
Lecimy.
Wycofać się.
Ważka, Błękitny. Możecie działać.
- Co jest? - Tuk!
Blokują nas. Po broń.
Broń!
Gdzie twoja siostra?
Poszła po wodę.
Gdzie Kiri? I Pająk?
Tato!
- Gdzie Pająk? - Porwał go.
Ten błękitny pułkownik.
Weź go.
Spokojnie.
Nie bójcie się.
Nie bać się!
Jake Sully!
Weź dziewczyny i uciekajcie.
Bez ciebie nie idę.
Nie.
Mają Pająka.
Nie zatrzymają się.
Wiesz, co potrafią.
Ci ludzie umrą.
Nawet mnie o to nie proś.
Mężu, nie mogę.
To jedyne wyjście.
Jake Sully!
Wyjdź z kryjówki!
Uciekajcie.
I to w tej chwili.
Zabierz siostrę.
Ukryjcie się.
Idźcie!
Zostajesz? To ja też.
Zabiję wielu!
Co by nie było, nie zaatakujesz.
Obiecaj mi to.
Wiem, że tu jest.
Wydajcie mi go.
Jake to Metkayina.
Jeden z nas.
Jest jednym z nas!
Puść coś z dymem.
Smok 2-4, przeleć miotaczem
przez środek osady.
Przyjąłem.
Przełączam na miotacz.
Dajcie mi Jake'a Sully'ego!
Dość. Nie. Nie pal wioski.
Nie pal. Przestań.
Wstrzymać ogień.
Przyjąłem. Przerywam.
To moja droga, bracie.
Pułkowniku.
Kapralu.
Weź mnie,
a moim bliskim i im daj spokój.
To za mało.
Do kompletu biorę też żonkę.
Bierzesz mnie.
Oboje, a jak nie, zrównam wszystko z ziemią.
Zabiję ciężarne i dzieci.
I zasuszone stare baby
przeciągnę przez chaty,
bo ich życie mi wisi.
A koledzy, ci to
tylko czekają, żeby zarzynać
i zdzierać skalpy.
Naprawdę?
Chcecie tego?
Jak opuszczę rękę,
ty i ta twoja nowa zginiecie.
Wiesz, że często giniesz.
Zginę ja, zginą wszyscy.
Może.
Część z nas dopadniecie, ale nie wszystkich.
Może pójdziemy na zwarcie
i piloci się zawahają,
bo nie sposób nas odróżnić.
I wtedy, jak będziesz
błagał o życie,
to ja cię oskalpuję.
Cholera, kapralu.
Nie wiem, czy jesteś bystry, czy psychiczny.
Wcześniej raczej nie błyszczałeś.
Masz dać słowo. Jak marines marinesowi.
Zagwarantuj
im bezpieczeństwo.
Spal ich wszystkich.
Umowa stoi?
Stoi.
Dać jeszcze paluszek?
Bierz go.
Odwróć się.
Ruchy.
- Idziemy. - Już.
Do następnego,
szanowna pani.
Wskakiwać.
WYKRYTO LICZNE CELE
BLOKADA BRONI
Co jest?
Nacierają. w dużej liczbie.
- Jeźdźcy nadlatują. - Widzę.
- Usuń ich. - Nie mogę.
System blokuje broń.
Wszyscy mają nasze tagi.
Zbliżenie.
Echo 1-6, namierz cele.
Wyprostować się, idioci.
Nie okazywać strachu.
Dobrze.
Przytrzymaj go.
Uspokój się.
Idziemy.
- Jake! - Bierz go.
Idziesz. Naprzód.
- Jake. - Wprowadzać.
Jake!
Właź.
Misja wykonana, pani generał.
Jake Sully.
Toruk Makto, we własnej osobie.
Nie wystarczy, że rozdajesz broń?
Musiałeś sprowadzić wroga na teren kompleksu?
Nie wroga.
Sojusznika.
Pani generał, przedstawiam Varang.
Tsahik plemienia Mankgwan.
Powiem jasno i wyraźnie, pułkowniku Winnetou,
wszystkich tych dzikusów
odeskortujesz za bramę bazy,
w podskokach.
I swoją panienkę też.
Niech pani nie będzie głupia.
Cieszmy się zwycięstwem.
Mamy go, ludzie!
Koniec epoki!
Tak!
Tsahik.
Idziemy.
Spokój.
Poczujesz lekkie ukłucie.
Nie ruszaj się.
Już prawie.
- Dobrze. - Jeszcze chwila.
Payakan!
Ludzie Rafy mówią,
że morze oczyszcza.
Payakan!
To Lo'ak.
- To on. - Lo'ak.
- On. - Lo'ak.
Jełopie, tutaj.
Lo'ak!
Tsireya!
Mówią też,
że jeśli ujrzysz w nim Głębinów,
duchy Tsyong…
zostaniesz osądzony.
- Tsyong! - Płyń.
Lo'ak.
Lo'ak!
Tsireya.
Dziękuję, Wszechmatko.
Daj mu złapać oddech.
Zostaw go.
Wypłynęliście po mnie?
Droga kumpla to moja droga.
To twoja siostra?
Tak.
Co z Payakanem? Słyszy go?
Jest niedaleko. Płynie do nas.
Wiadomo coś?
Mycelium żyjące w jego organizmie…
Coś w nim żyje?
Tak,
endosymbiont.
I spowalnia wymianę jonową.
Stop. Nie wnikam co i jak.
Mów, czy da się to replikować.
Wypuśćcie mnie, palanty.
Zagadałem z jajogłowymi,
żeby dali ci odetchnąć.
Gdzie Jake?
W celi, gdzie jego miejsce.
Proszę.
Przyniosłem ci
burgera.
Nic mu nie rób.
I tak znika z twojego życia.
Będziesz żył ze mną.
Jestem twoim ojcem.
Ojciec nie żyje.
Ty to jesteś sztuczne coś,
w co wgrali jego wspomnienia.
Nie.
To cały czas ja. Sprawdzałem.
Spójrz sobie.
Pułkownik Miles Quaritch.
Nie żyje.
Nie było okazji
za dużo pogadać
przez to ganianie po lasach, ale…
chciałem podziękować.
Wyciągnąłeś mnie z wraku.
Uratowałeś mi życie.
Tak. I żałuję.
Może i tak.
A może, w głębi serca, nie.
Tak czy inaczej,
mam u ciebie dług.
I jeszcze ci powiem…
że jestem z ciebie dumny.
Super z ciebie dzieciak. Jesteś…
odważny, łebski i…
Synu, masz serce jak lew.
Widzę w tobie swoje cechy. Tak.
Ale wiesz, czyich widzę więcej?
Twojej matki.
Chłopie.
Ta to była nieokiełznana.
Ciężko się z nią żyło, ale…
Kochałem ją.
I, chłopie, jak ona kochała ciebie.
Z ciężkim sercem
wsiadła tamtego dnia na pokład,
poleciała na misję,
zostawiając ukochane dziecko.
Zginęła jako bohaterka, synu.
Tę cechę
też w sobie nosisz.
No ale
nie przyszedłem tu
sobie powspominać.
Tylko powiedzieć, że możesz na mnie liczyć.
Jakbyś potrzebował.
Nie wystawię cię.
Mogę je wziąć?
Zjedz coś, dobra?
Bracie!
Dobrze cię widzieć.
Widzę cię, bracie.
Co ci jest?
Co się stało?
Bardzo…
Źle się dzieje.
Znalazłeś rodzinny klan?
Tak.
Przetrwała jedna siostra.
Jestem Ta'nok.
Spójrz, co mi zrobili.
Postrzelili!
Oślepili!
Spójrz, co zrobili mi Ludzie z Nieba!
Tulkuny przypływają,
ale zgromadzą się dopiero w czasie zmierzchu,
czyli pojutrze.
I wtedy je zabijemy.
Nie, chwila. Nie…
urządzicie krwawą łaźnię.
Umrą ich setki. Wyginą całe grupy.
I to jest najwspanialsze.
Cały rok łowów w dzień.
To inteligentne, wrażliwe stworzenia.
A ty coś za jeden?
Ian Garvin. Biolog morski.
Te stworzenia
rozwijają kulturę, tworzą muzykę,
nadają sobie imiona.
Tworzą społeczność.
Zgromadzenie było planowane.
To religijne doświadczenie.
Weź na wstrzymanie.
Pisaliśmy się na to.
Nie na coś takiego!
Panie doktorze.
Doktorze, dziękuję.
Odnotowano pański protest.
- Odnotowano? - Tak.
Batyskafy oraz motorówki,
utworzycie kordon.
Podprowadzicie rodziny
w to wąskie gardło
między wyspami.
JAKE SULLY:
ZDRAJCA LUDZKOŚCI
Mamy cię, Sully.
Nadal nie wierzę.
Zrobić przejście!
Otwórz.
Proszę zdać broń.
Koniec balu, Jake.
Jutro, punkt szósta.
Varang chciała cię ciąć,
ale ja wolę tradycyjnie.
Rozstrzelamy cię.
Selfridge uważa, że to lepiej wygląda.
Tak, tańcz, jak ci ważniaki grają.
Nie chodzi o nich.
Chodzi o nas dwóch.
O żołnierza, na którym się zawiodłem.
O podwładnych, których straciłem.
Wspomnienia nieboszczyka.
Miles Quaritch
nie żyje.
Jesteś wolny.
Otacza cię wspaniały świat.
Tyle rzeczy, których te ważniaki
nigdy nie zrozumieją.
Na’vi używają słowa kame. Czyli „widzieć”.
Wiem, znam to słowo.
Więc naucz się widzieć.
Stwórz więź z czymś potężniejszym od nas…
Potężniejszym od tego, co znasz.
Zobacz świat wokół.
Zobacz siebie.
Ciebie zobaczę…
jutro, punkt szósta.
Ostatnio wziąłem dwie.
Tak, wziąłeś,
dwie najbrzydsze w osadzie.
Otwieraj. Obserwuj go.
Ręce na pleksę.
W porządku.
Zamykaj. Już.
Nie, to nic. Zwiadowca Quaritcha.
Obserwuj mnie.
Dobra,
masz doktorat.
Tego nie rozgryziesz?
Niegłupie. Jakby tak mieć
- 1,5 metra więcej. - Tak.
Poczułem je. Ostre jak noże.
Miękkie nie są.
Idziemy się napić.
Patrzcie.
Jak tam, śliczna?
Leci na mnie.
Co?
Quaritch.
Jesteśmy ogniem. Mangkwanie.
Quaritch.
Spróbuj choć stęknąć, wiedźmo.
Gdzie jest Jakesully?
Małżonka. Lojalna swemu mężczyźnie.
Gadaj albo tnę.
Gdzie?
Drugi raz nie spytam.
Nie, czekaj.
Czekaj.
Za obozem.
W klatce dla zwierząt.
Zaprowadzisz mnie.
Idź. Którędy?
Ptysiu!
Jest impreza.
Wszyscy za nią.
Wyrwać jej serce!
Leć.
Kryjcie się.
- Uwaga. - Jazda stąd!
Jake!
Pani generał.
- Mam coś ważnego. - Nie.
To ja mam coś ważnego.
Dzieciak dał nogę. A muszę go mieć.
Żywego.
Rozwalić ją.
POJMAĆ ŻYWEGO
NAGRODA
Stać!
Odsuńcie się. Z drogi.
Ognia. Wal w niego.
Z drogi, chłopaki.
Lemiesz w dół.
Idź, Jake.
Załatwcie go.
Wsteczny.
Mam cię.
Celuj w kamery.
Dobra. Nie wychylaj się.
Nie wychylaj się.
UWAGA, ZDERZENIE
Co ja wyprawiam?
Odwrót.
Protest odnotowany, gnojki?
Jake,
tędy.
Nie. Nie, tędy. Tędy.
Dobra.
Ian Garvin. Biolog morski.
- Chodź. - Przyznam się,
że bardzo mi imponujesz.
Trochę mi odejmuje mowę.
- Postawiłeś… - Zamilcz.
Jaki masz plan?
Dalszej części nie rozpisałem.
Czyli nie ma planu.
Zostaje Neytiri.
Chodź.
Leć.
Czemu się narażasz?
Planują wielkie polowanie na tulkuny.
Pojutrze.
Chcą atakować całą firmową flotą.
Uroczystość Zjednoczenia.
Musisz ich powstrzymać.
Tylko ty jeden dasz radę.
Chodźmy.
Sa'ata…
Idziemy.
- Boże. - Nisko.
Teraz idź.
Szlag.
Cholera.
W mordę.
Wiej!
Uciekaj!
Szlag.
Lima 1-6 przyszpilił
cel za pojazdem.
- To Sully? - Przyszpilony.
Zdejmij go pociskami.
Przełączam.
Pamiętacie mnie?
Tak jest, farfocle! Tak.
Oddycham bez tego.
I co zrobicie? Rozstrzelacie mnie?
Jest z nim dzieciak.
- Zasłania cel. - Odejdź.
Nie strzelać. Ma nie strzelać.
Lima 1-6, tu Błękitny.
Wstrzymaj ogień. Obserwuj cele.
Wstrzymaj ogień.
Wyślij wsparcie.
Nie strzelicie, a czemu?
Bo wam nie wolno.
A wiecie, co wam wolno?
Cmoknąć mnie w zad.
Tak. Chodź, Jake.
Na co czekasz?
Szybko. Chodź.
Ucieka na zachód.
Mam cele na muszce. Główny zasłonięty.
Trzymaj się mnie.
Nie oddalaj się.
Nie będę się cackać.
Lima 1-6, usuń cel.
- Nie. - Wyprowadź go.
Zignoruj. Wstrzymaj ogień.
Gaz.
Lima 1-6.
Lima 1-6,
zezwalam. Strzelaj.
Nie mogę. Nie widzę celu. Zawracam.
- Zawraca. - Tędy.
Tutaj
Nie strzelać.
Lima 1-6,
zezwalam na ostrzał.
1-6, ostrzeliwuję.
Padnij!
Ma Jake.
Neytiri.
Skarbie.
Nie wiem, czy cię całować, czy ochrzanić.
Nie czas na to.
Chodźcie. Wiejemy.
Odlatuj.
Wyląduj.
Gdziekolwiek.
Muszę się odlać.
W samą porę to lądowanie.
Coś się dzieje?
Dlaczego stajemy?
Nawet rozporka nie wszyli.
Matoły.
Dobry pomysł.
Pić, a potem lać do strumyka.
O co chodzi?
Myliłem się.
Nie ochronimy go.
Ściągam to. Wszystko mnie swędzi.
Quaritch ma kobietę.
Wszędzie nas wytropi.
Dopadną go.
Zaczną badać.
A kiedy odkryją, co pozwala tu oddychać,
rozpełzną się po całym świecie,
wytną lasy,
zanieczyszczą oceany.
Tak jak na Ziemi.
I wszystkich Na’vi
czeka śmierć.
Tulkuny nie przetrwają.
I ja nie mogę do tego dopuścić.
Zgłodnieliście?
Bo mnie już ssie.
Miałaś rację.
Inaczej się nie da.
Jake.
On cię uratował.
To jedyne wyjście.
Pająk…
Chodź tu.
Co się dzieje?
O co chodzi?
Po prostu chodź.
Chodź. Idziemy.
Zaczekaj. Odleję się.
Nie oddalaj się.
Dokąd idziemy?
Cicho.
Zrobisz mi wykład?
Chodź.
No chodź.
Idź.
Tu będzie dobrze.
Klęknij.
Klękaj.
- Nie. - Na kolana.
Proszę.
Jake, przestań.
Patrz przed siebie. Nie ruszaj się.
Proszę cię,
nie rób tego, nie musisz.
Proszę.
Wszechmatko, jesteś tu?
Nie musisz mnie zabijać.
Prowadź moją rękę.
Proszę, nie.
Daj mi siłę.
Przestań.
Proszę, przestań. Proszę.
- Nie patrz. - Proszę.
Nie patrz na mnie.
Wybacz mi, synu.
Będę grzeczny.
Niech duch złączy się z Eywą.
A twoje ciało
wróci na łono lasu…
Proszę, tato.
…aby utrzymać Wielką Równowagę.
Niech przodkowie cię powitają.
Proszę.
Niech cię otoczą opieką.
Niech śpiewają twoją pieśń.
Wiem, że muszę się złączyć z Eywą.
W porządku.
Ale…
Powiedz…
Kochasz mnie jeszcze?
Całym sercem.
Ma Jake.
Widzę cię.
Co by nie było, tak nie postąpimy.
Znajdziemy inne rozwiązanie.
Tata wiedział,
że rozwiązanie jest
tylko jedno.
Możesz próbować się zmienić.
Być ojcem,
być mężem.
Ale prędzej czy później
wrócisz na dawną drogę.
Witaj, przyjacielu.
Toruk uwielbiał mojego ojca.
Wiedział, że we dwóch są silniejsi.
Że gdziekolwiek lecą,
leje się krew.
Nadlatuje.
Toruk Makto!
Nie, nie.
Proszę, wstańcie.
Wstańcie. Proszę.
- Skarbie. - Jake.
Proszę. Nie musicie.
Nie musicie.
Płyńcie
do nieodległych klanów
i powiedzcie…
Powiedzcie, że Toruk Makto wzywa.
Powiedzcie im…
że wybiła godzina.
I tak rozeszła się wieść,
że Toruk Makto powrócił.
Mój ojciec ponownie zjednoczył
wszystkie klany.
Przemawiał z przekonaniem.
Strzał w pęku
nie da się złamać.
Nas nie da się złamać!
Ale wiedział, że to nie wystarczy.
Czcigodna Matko klanu,
uczona starszyzno,
Ludzie z Nieba płyną.
Tutaj, dziś.
W tej chwili.
Chcą zabić rodziny tulkunów.
Błagam was,
dołączcie do walki.
Rzecze tak: „Szanujemy Toruk Makto,
ale prawo jest wielowieczne.
Uważamy,
że zabójstwo pociąga za sobą kolejne
i nakręca spiralę nienawiści”.
Posłuchajcie.
Ludzie z Nieba nie przestaną.
Dopóki nie upolują ostatniego tulkuna.
Lo'ak.
Mój brat chce porozmawiać z radą.
Payakan! Odejdź.
Nie masz tu wstępu.
Przestańcie.
Zwariowałeś? Nie masz tu wstępu.
Tato, czekaj.
Jestem bratem tulkuna. Wolno mi zabrać głos.
Ma rację. Musicie go wysłuchać.
Tsireya.
Odpowiedziała: „Jego brat to wygnaniec”.
Nie wolno ci tu nic.
Jeśli on jest wygnańcem,
to ja tak samo.
I ja jestem wygnanką.
Córko, cisza.
Nie.
Nie zobaczycie mnie nigdy więcej.
I ja, i mój brat, wolimy wygnanie.
Aonung.
I my
wolimy wygnanie.
Rzecze: „Możesz mówić”.
Posłuchajcie.
Brat wrócił do rodzinnego klanu,
aby go bronić,
ale jego klan wymordowali
ci ze statku demonów.
Tylko Ta'nok przeżyła.
Bo stanęła do walki.
Podpłyń.
Ta’nok rzecze:
„Mówię w imieniu martwych matek
i młodych.
Mówię, bo moje plemię i nasze pieśni…
przepadły.
Na zawsze”.
Mówi:
„Zostałam tylko ja. Ślepy świadek naszego końca”.
Dodaje:
„Tulkuńskie prawo jest do zmiany.
Payakan wskazał nową drogę.
Stańmy do walki”.
Stańmy do walki!
I co ona na to?
Zadecydują.
Spójrzcie na to.
Tu są ich setki.
A patrzcie, ile starych.
I to są te dobre.
Nie przestają rosnąć,
więc będzie więcej amrity.
A zobaczcie tę mamcię.
Ma chyba
ze 100 metrów.
Odprawa beze mnie?
Przeoczenie, jak rozumiem.
Nie, nie przeoczenie.
Poniosłeś fiasko
i jesteś skończony.
Uziemiam cię
na czas dochodzenia.
Nie ma mowy.
Muszę działać.
Sully się zjawi, czyli Pająk
też się zjawi.
Nie licz na niego.
Wyląduje w kiciu.
O mnie ani słowa.
Bo co? Naskarżysz tacie?
- W sensie, prezesowi? - Dość.
Nadal mogę wykonać tę misję.
Widziałeś się?
Hańbisz mundur.
Choć nie wiem, czy pamiętasz co to.
Usadzam cię.
Na stałe.
Co cię tu przygnało?
Modlitwa, Tsahik.
Nie, dziecko.
Czemu się zjawiłaś wśród nas?
Być może,
żeby teraz pomóc.
Tylko wybrana z ludu
może wezwać
Waleczną Matkę.
Tsahik.
Masz skurcze.
Obawiam się…
że tego nie przeżyjemy.
Kiri.
Posłuchaj.
Jeżeli możesz cokolwiek zrobić,
to musisz to zrobić.
Nosisz odwagę w sercu.
Weź.
Lecę z tobą?
Nie, zostajesz tu.
Nie powalczę,
zastanawiając się, czy coś wam grozi.
Nie wychodź, choćby nie wiem co.
Zrozumiano?
Tak jest.
Gdybyśmy z ojcem nie wrócili,
bierz Pająka i dziewczyny
i uciekajcie najdalej i najszybciej, jak się da.
Kurde.
Wir jest tak silny, że braknie skali.
Latajcie z dala od tego cholerstwa.
Bo dosłownie was rozerwie.
Tak jest. Transporter na prawo.
Chłopaki.
Trzepiemy kasę.
Tak.
Poszli. Wypływamy.
Batyskafy, do wody.
Jest pięknie!
Zapolujmy.
Widać gdzieś wroga?
Nie. Brak ruchu.
A te wielkie
pływają, jakby nigdy nic.
Łowisz ryby w beczce, Scoresby.
Czekać.
Wyczekać.
Czekać.
Chwila.
Nie ma samców
i wielkich samic.
I nie ma starych.
Moment, załogi.
Wychwyciliśmy sygnaturę.
Tulkuny. Wielkie.
Wielkie i dużo ich.
Tulkuny nadpływają.
Scoresby, zarzekałeś się,
że nie są agresywne.
A bo nie są.
Tak na ogół.
Payakan, ja poprowadzę.
Tak, matko.
Straciłem je z oczu.
Stary, walczą.
Tak!
Tędy. Do włazu.
Teraz!
Uważaj!
Wszyscy do broni.
Otworzyć ogień.
Z lewej.
Przeładuj.
Uwaga!
Ładnie, Jake!
Stary, zobacz.
Tak!
Dobrze!
Jake.
Klan Popiołu.
Coś się zbliża.
Jeźdźcy.
Ponad setka.
Sojusznicy. Mają nasze tagi.
To nasi.
Dzięki, że wyciągnęliście Sully’ego.
Resztę zostawcie mnie.
Nie pokonają ich.
Umierają.
Kiri!
- Zatrzymaj ją. - Kiri, stój.
- Kiri. - Stój. Wracaj
do kryjówki. Jest niebezpiecznie.
Muszę wezwać Wszechmatkę.
Pod wodą dostaniesz ataku.
Nie możesz. Uciekamy.
Tuk. Nie możesz tak stać.
Wracaj.
- Kiri, czekaj. - Stój.
- Kiri.
Kiri.
- Chodźcie. - Czekaj.
Szlag. Tuk, masz zostać.
Nie żartuję.
Lo'ak, wskakuj.
Nie płyń za mną.
Wskakuj.
Lo'ak, zbliżają się.
Walczcie z nami.
Musimy obronić matki.
Płyńcie. Zostanę z nią.
Chodźcie.
Wszechmatko,
wysłuchaj mnie.
Proszę, pomóż.
Błagam cię.
Tylko w tobie nadzieja.
Proszę.
Potrzebujemy cię.
Nie odtrącaj mnie.
Proszę, nie.
Nie. Proszę.
Nie, nie.
Małpoludku.
Załatwmy to.
Mocno.
Dalej.
Ognia.
Błagam cię. Proszę.
Nie, proszę.
Nasz lud umiera.
Proszę, nie.
- Tuk. - Chodź.
Ale idź.
Uda nam się.
Sully się nie poddają.
Dalej. Idziemy.
- Tuk. - Chodźcie.
Wszechmatko, pomóż nam.
Błagamy cię.
Nasz lud umiera.
Wzywam Waleczną Matkę.
Tylko w tobie nadzieja.
Ognia.
Nie!
To on. Za nim.
Flankować. Otoczyć go.
Sa'ata.
Dzielna.
- Trzymasz się? - Tak.
Gdzie Kiri?
Jake, nie polecę.
Znajdź kryjówkę.
Nie atakuj.
To koniec.
Nie.
Tato!
- Lo'ak. - Tato.
Już dobrze.
Wyciągnę cię.
Tsahik.
Zaczekaj. Wrócę po nią.
Nie zostawiaj mnie samej.
Sa'ata, czekaj.
Umieram.
Nie umrzesz.
Musisz zawsze się wykłócać?
Ja tu…
Ja tu umrę.
Ale najpierw urodzę to maleństwo.
Więc przyj.
Pomogę ci.
Wyciągnę na „trzy”.
Nie. Nie ruszaj…
Nie rusz.
Muszę zatamować.
Kiri.
Nic ci nie jest?
- Nic. - To dobrze.
Przyj, Tsahik.
Jeszcze tylko raz.
Wychodzi.
Utul dziecko.
Dziękuję…
Neytiri.
Dziękuję.
Wybrałaś imię…
Na imię…
dam jej Pril.
Bądź silna.
Pril to ładne imię.
Będziesz ją chronić?
Tak.
Przepraszam. Opuściłem posterunek.
To nic, synu.
Nie.
Udowodniłeś swoją wartość.
Nakłoniłeś tulkuny do walki.
Toruk Makto nie dał rady,
a ty tak.
Jestem z ciebie dumny.
22, jak u was?
Jakieś ofiary?
Dobra, ludzie.
Bierzemy się w garść.
Robota sama się nie zrobi.
Poważnie?
W tej zatoce dalej pływa
100 mld dolarów.
I nic nie stoi nam na drodze.
Piwka na mój koszt.
Na imię
masz Pril.
Twoja matka była silna.
Ty też będziesz.
Pani Sully.
Łupy wojenne.
Tato. Tato, patrz.
Nie!
Potrzebuję cię.
Tam w walce.
Mojego skrzydłowego.
Jasne.
Idziemy.
Jake, wiem, że tam jesteś.
Wiem, że słyszysz.
Varang zdrowo magluje twoją żonę.
Nie!
Masz tu przypłynąć
i wziąć Pająka ze sobą.
Wiem, że to odebrałeś.
Dzięki, kotku.
Pikadorzy, wchodzicie. Już.
Ruszać.
Zastawia pułapkę.
Zagońcie te jałóweczki.
100 metrów.
Podpłyń. Wejdź w zasięg.
Szlag.
Matadorzy, powoli.
W równych odstępach.
Batyskafy,
szykować torpedy.
Uzbrajaj.
Uzbrajam do czwórki. Uzbrojone.
60 metrów.
Namierzyłem.
Odbezpieczać.
Czekać na rozkaz.
Patrz.
Wstrzymać ogień.
Z jakiego powodu?
Dzieje się coś dziwnego.
To Eywa. Udało się.
Udało się.
Płyńcie do Ludzi z Nieba…
Zabijcie ich!
Zabijcie wszystkich!
Uwaga!
Odpływaj.
Uwaga!
Raz, raz. Walić w nie.
Wszystkie łodzie na statek. Wszystkie
na statek.
Tak!
No i macie, farfocle!
Boże.
Odpłyń stąd.
Nie mogę. Napęd wysiadł.
Przywróć prąd. Uruchom systemy.
Pani generał,
wir nas wciąga.
Opuścić statek.
Opuścić statek!
Nie odchodź.
Czysto.
Nisko.
Do szalup. Opuścić statek.
Wiać!
Dobra. Ostrzelasz ich.
Zgoda. Pójdę lewą,
wzdłuż burty i ich obejdę.
Patrz na mnie.
- Obserwuj. - Tak.
I nie zastrzel bliskich.
Idź.
Pułkowniku, tu Pająk.
Jestem.
Nie zabijaj ich.
Gdzie, chłopcze?
Pokaż się.
Dobrze. Wychodzę.
Pająk!
Słyszysz mnie?
Czas ucieka.
Dawaj.
Tsahik.
Chcę się dogadać.
Ja za nie.
Wchodzi w grę.
Chodź ze mną, synu.
Ja słowa dotrzymuję.
Możemy to załatwić tu i teraz.
Wszyscy wrócą do domu.
Zbierać się.
Odlatujemy.
Tuk.
Biegiem, Tuk.
Zostaw moją matkę.
Suka!
Znajdź matkę.
Zabierz ją ze statku.
Trzymaj się, mały.
Pająk, tutaj.
Jake!
Pająk.
Jake.
Pająk.
- Leć. - Złap się.
Leć!
Szlag.
Jake!
Zabiję cię!
Przysięgam!
Zabijesz własnego ojca?
Nie prowokuj mnie.
Oddawaj.
Ty gnoju.
Idziemy. Jake, chodź.
Uciekaj.
No już.
Szlag.
Jake!
Synu!
Pająk, nie!
Daj go.
Prędzej.
Wciągnij mnie.
Dawaj.
Jakbyś mnie nie postrzelił…
Powinienem cię puścić.
To puść,
tato.
Ciężki z ciebie przypadek.
Wciągnij nas.
Chwyć rękę.
Jake.
W górę.
Nic ci nie grozi.
Dziwnie się zrobiło.
I co teraz?
Złapiemy się
za rączki i zaśpiewamy?
„Nareszcie widzę”.
Masz inny wybór?
Czekaj.
Zaczekaj.
Czekaj.
Karma to wredna sucz.
Tato.
Ma Jake, siadaj.
Chodź.
Mrok zawsze ustępuje światłu.
Wszyscy łączymy się
z Wszechmatką…
która nosi w sercu
swoje dzieci.
Nowe życie utrzymuje przepływ energii…
jest dla świata jak oddech.
Mojego brata wysłuchano.
Został przyjęty przez klan.
W Świecie Duchów
czerpiemy siłę od naszych przodków.
Wszystkich,
którzy kroczyli przed nami.
Chodź, Małpoludku.
Śmiało.
Podejdź. No podejdź.
Wodzu.
Widzę cię.
Brachu.
Jełopie.
Fajnie, że jesteś,
braciszku.
Kuzyn.
Mamo, to jest Pająk.
Dużo o tobie słyszałam.
Gagatek z ciebie.
Przychodzisz na świat
pierwszy raz.
I twój duch
będzie żył w Eywie.
Już zawsze.
Od teraz jesteś jednym z nas.
Jesteś częścią Ludu.
Bez jaj.
OGIEŃ I POPIÓŁ
KU PAMIĘCI JONA LANDAUA
NIE JESTEŚ SAM.
JEŚLI JESTEŚ W STANIE KRYZYSU PSYCHICZNEGO
LUB MASZ MYŚLI SAMOBÓJCZE,
WEJDŹ NA FINDAHELPLINE.COM.