Udostępniam archiwum danych.
Sieć.
Ukryta w komputerze.
Spokojny świat.
Chronił go bohaterski Tron,
dopóki władzy nie przejął uszkodzony program Clu.
Odległe miasto Argon pozostało nienaruszone.
Życie młodych mechaników było proste do czasu,
gdy do Argonu wkroczyły wojska Clu.
Witajcie, programy.
Gdyby Tron tu był…
Gdyby żył.
- Zakaz rozgrywek. - Nie możecie…
Po śmierci przyjaciela
pospolity mechanik Beck
postanawia walczyć.
Tron już raz uratował Sieć.
Może zrobi to znowu.
Buntownik Tron, kimkolwiek jest,
sprawia sporo problemów.
Jego działania
przyciągnęły uwagę
kogoś niespodziewanego.
- Nadal żyję. - Tron.
Spraw, aby moje imię
nabrało znaczenia.
Bądź nowym Tronem.
Spodziewaj się długiego i żmudnego szkolenia.
Droga do zwycięstwa usiana jest porażkami.
Wieloma.
Tronie! Kiedy zaczniemy trening?
Teraz!
Spróbuj nadążyć.
Nie polegaj na ścianie świetlnej.
Kontroluj mnie bez niej.
Zapanuj nad pędem. Uprzedzaj zdarzenia.
- W ten sposób? - Patrz do przodu.
T nie zabawa, Beck.
- Skacz. - Że co?
Nie damy rady.
TRON: REBELIA
Wiesz, gdzie popełniłeś błąd?
Pojechałem za tobą.
Zawahałeś się.
Ja nie.
Jak mam zostać nowym Tronem, skoro nie nadążam?
Nie uwierzą, że jestem tobą.
Uważają mnie za zbuntowany program.
Zaufaj siebie.
Łatwo ci mówić.
Zaprogramowano cię do ochrony Sieci.
Mnie - do naprawy silników.
Jesteś kimś więcej, Beck.
Przerosłeś swój kod.
Z własnej woli stanąłeś w obronie tego, w co wierzysz.
Rebelia potrzebuje bohatera.
Jaka rebelia? Jesteśmy tylko ty i ja.
Inni pójdą w nasze ślady.
Mówiłeś, że rewolucja się rozprzestrzeni.
Teraz mnie słuchasz?
Prawie spadłem w kanion.
Nie nadaję się do inspirowania innych.
- Beck… - Co?
Twój drążek.
Powinieneś go zabrać.
Słusznie.
Stój, programie.
Naruszyłeś godzinę policyjną.
Robi się coraz lepiej.
Przedstaw się.
Wykryto wrogi program.
Zabezpieczyć Sektor 12.
Też się ukrywacie?
Transportu w toku.
Wytyczam kurs.
Kurs potwierdzony. Przekierowuję.
Dobra robota, programie.
Zostałeś więźniem.
Nie powinienem tutaj być. Nic nie zrobiłem.
To wina tego buntownika.
- Buntownika? - Spokój, Rilo.
Wiesz, dokąd nas zabierają?
Wszyscy zostaniemy skasowani.
Widziałeś kogoś po kasacji? Okropieństwo!
O czym on gada? Dokąd lecimy?
Tam.
Na Igrzyska.
Zbrojownia nr 5. Zgoda na lądowanie.
Dostęp przyznany.
Witamy w Koloseum.
- Myślałem, że jest z panem. - Daj znać, gdy go spotkasz.
Zed! Laura!
- Czy Beck przyszedł dziś do pracy? - Pewnie zrobił sobie wolne.
Dzisiaj mam zmianę razem z Zedem.
Spotykamy się z Beckiem po pracy. Coś nie tak?
Chciałem, żeby zajął się moim motocyklem.
Moim ulubionym.
Co jest wyjątkowego w tym złomie?
Złomie?
To Encom 786, motocykl świetlny pierwszej generacji.
Jedyny w swoim rodzaju.
Każdą część zaprojektowano z myślą o prędkości.
Nie wygląda bezpiecznie.
Wolę nowsze modele. Efektywność ponad wszystko.
Nie chcę niezawodności. Stawiam na niebezpieczeństwo.
Miło widzieć, że ktoś nadal docenia starszą technologię.
Powiedzcie Beckowi, że czeka w biurze.
Mam nadzieję, że nie wpadł w tarapaty.
Gratuluję, programy.
Zostaliście wybrani do Igrzysk.
Jeśli nie przeżyję,
- obwińcie buntownika. - Skończ.
To nie jego wina?
Jesteśmy tu, ponieważ buntownik zniszczył posąg Clu.
Chwilę potem naruszyłem godzinę policyjną.
Teraz umrę za utratę poczucia czasu.
Przetrwamy. Nie umrzesz.
Dla zapewnienia bezpieczeństwa wyposażymy was w zbroję.
Nie próbujcie jej zdjąć.
Koniec przygotowań.
Udanych Igrzysk.
Uczestnicy, przygotujcie się do bitwy zespołowej.
Poziom trudności:
najwyższy.
Nadal sądzisz, że przeżyjemy?
W imieniu naszego przywódcy Clu rozpoczynam Igrzyska.
Nachodzą.
Oddział na pozycje.
Nie przetrwamy dwóch rund.
Trzymaj się mnie.
Do ataku!
Przepraszam.
Świetnie. Po prostu doskonale.
- To dla mnie? - Jasne.
Przyszedłeś sam?
Właściwie to z przyjaciółką, ale…
- Zed. - Jestem Zed.
To moje imię.
Perl.
Walczcie!
Gracz szósty skasowany.
- Nieźle! - Przeżyjemy.
Trzymaj się blisko.
Ostatni strażnik skasowany.
Zawodnicy na prowadzeniu.
Rilo!
- Gracz jedenasty skasowany. - Nie!
Padnij!
Nie mogłem go uratować.
Ale my nadal żyjemy.
Oni również.
Wyrównajmy szanse.
Trzecia syrena na to:
„Ten dysk wydawał się znajomy”.
Uwielbiam programy z poczuciem humoru.
Mogę go zabrać?
Tylko zwróć w jednym kawałku.
Zdradzisz mi swój sekret?
Wiesz, Mara, wszystko tkwi w oprogramowaniu.
Mogę pożyczyć twoje oprogramowanie na jeden taniec?
Taniec? We dwoje?
Chodź. Wisisz mi to. Jestem twoją przyjaciółką, Zed.
Racja. Przyjaciółką…
Czy…
- masz ochotę się stąd wyrwać? - Jasne.
Co to za jedna?
Koleżanka.
Ostatni strażnik skasowany.
Zawodnicy na prowadzeniu.
Nieźli są.
Za dobrzy. Uderz w dzwon.
- Ale runda… - Się skończyła. Zrób to.
Z przyczyn technicznych
runda dobiegła końca.
- Stąd Argon wygląda cudownie. - Jest spoko. Przyzwyczaiłem się.
Jest lepsze niż moje okolice.
- Skąd pochodzisz? - Nieistotne.
Teraz jestem tutaj.
Z tobą.
Jak się tu można rozerwać?
Mamy park, ale zamknęli go przez godzinę policyjną.
Jest Koloseum.
Mnie też to nie bawi.
Jest jakieś miejsce, które jest otwarte pomimo okupacji?
To wasze kwatery, programy.
- Musimy przyuczyć nowych. - Kolejne programy do skasowania.
Nie mów, że się poddałeś.
Przydasz się. Nieźle walczysz.
Powiedz to Rilo.
Nie zostałem do tego zaprogramowany. Jestem mechanikiem.
I już? Żadnej nadziei?
Czułem się tak, gdy przegraliśmy wojnę ISO.
Walczyłeś wtedy?
Zgadza się. Większość kumpli poległa w walce z wojskami Clu.
Rozpaczałem do czasu, gdy pojawił się buntownik.
On? Przecież to jego wina, prawda?
Nie sądzę.
Jeśli jest skłonny zaryzykować,
chcę walczyć u jego boku.
Przyjechałem do Argonu, żeby do niego dołączyć.
Ale to nie wszystko.
Znam tożsamość buntownika.
- Kim on jest? - Obaj wiemy.
To program, który może nas ocalić, a jego imię napełnia nadzieją.
To Tron.
Tron.
Muszę przyznać, tu jest spoko.
Na górze są programy.
Masz uprawnienia, prawda? Możemy tam wejść.
To nie jest najlepszy pomysł.
To będzie nasza tajemnica.
Przekaż programowi przed tobą, że Tron żyje.
- Co? - Zrób to.
Tron żyje? Skąd wiesz?
Co takiego? Tron żyje?
To podżeganie. Kto to powiedział?
Teraz.
To tu, biuro Able’a.
Centralny punkt garażu i magazyn staroci.
Wiele artefaktów jest bezcennych.
No nie wiem. Wyglądają na złom.
Robi się późno.
- Wiesz, co to jest? - Drążek?
Nie byle jaki drążek.
To Rencon 682.
Chciałeś powiedzieć Encom 786.
O to mi chodziło. Jedyny w swoim rodzaju.
Mój motocykl ostatnio szwankuje.
- Mógłbyś rzucić okiem? - Dla mnie to pestka.
Dlaczego mnie to nie dziwi?
Chcecie być drużyną?
Życzenie spełnione.
Mogło być gorzej.
Jest.
Uruchamiam
motocykle świetlne.
Trzech przeciwko dwóm. Mamy szansę.
Ale oni mają motory.
- Ufasz mi? - Mam wybór?
Kiedy dam znak, pociągnij z całej siły.
Teraz!
- Kierowca drugi poległ. - Chodź.
Od razu lepiej.
Kierowca pierwszy skasowany.
Zawodnicy na prowadzeniu.
Jestem mechanikiem, wiesz?
Całkiem dobrym.
Zawodnicy zwyciężyli.
Posłuchajcie, jak wiwatują na cześć spiskowców.
Ta zuchwałość rozniesie się niczym zaraza, jeśli jej nie stłamsimy.
Skończcie z tym!
Plan Paige niemalże się powiódł.
Mogę coś zasugerować, generale?
Twój motocykl jest w świetnym stanie. Nic tu…
Zatrzymaj go.
Ja od teraz mam Encoma 786.
Na razie!
Wracaj!
Jestem kretynem.
Zaimponowaliście generałowi Teslerowi.
Rzadko zdarza nam się oglądać tak wyśmienite widowisko.
W ramach podziękowania generał przygotował nagrodę.
Witajcie, programy!
Jesteście świadkami doniosłego wydarzenia!
Dostąpiliście przyjemności oglądania
dwóch utalentowanych zawodników w walce o przetrwanie.
Na życzenie łaskawego generała Teslera
staną w szranki o największą z możliwych nagród:
wolność.
Zwycięzca rundy zostanie wypuszczony.
Z kim walczymy?
Ze sobą nawzajem.
Na śmierć i życie.
Napisy: Sylwester Stachowicz