Udostępniam archiwum danych.
Witaj, Able.
Stary znajomy złożył Able’owi wizytę.
Wiem o Becku.
Jego szkolenie jest konieczne.
- Po co? - Jest świadom ryzyka.
W Tronie obudziły się wyrzuty sumienia.
Dawno temu błędnie kogoś oceniłem.
- Kim jesteś? - Przyjacielem.
Emocje wzięły górę nad rozsądkiem
i słono za to zapłaciłem.
Musisz natychmiast wyjechać z Argonu i udać się do Gallium.
Odbierzesz przesyłkę.
Gallium? To na samym środku pustkowia.
Więc przestań kłapać dziobem.
Trzymaj się drogi, a wszystko będzie dobrze.
No dalej.
- Świetnie. - Zamknęli drogę.
Przeczekamy tu burzę.
Muszę dostać się do Gallium.
Nie dasz rady przejechać przez burzę.
Znajdę objazd.
Powodzenia.
Nici ze skrótu.
Albo nie.
TRON: REBELIA
Dobra.
To na pewno nie jest Gallium.
Beck się odzywał?
Beck? Nie. A po co?
Powinien już wrócić.
To krótka podróż.
- Chyba że… - Że co?
No co?
Nikt mi nic nie mówi.
Tron.
Nie powinieneś siedzieć w komorze?
Szukam Becka.
Nie ma go tu.
Ale przekażę mu, że wpadłeś.
Coś się dzieje w Purgos. Coś kłopotliwego.
I musisz się tym zająć?
Przechwyciłem dane, ale są zakodowane.
Czyli tak.
Ktoś zaciera za sobą ślady.
- Kto to? - Dyson.
Obyś nigdy go nie spotkał.
Wszędzie masz przyjaciół, prawda?
Muszę jak najszybciej pogadać z Beckiem. Przekaż wiadomość.
- Zamierzasz nasłać go na Dysona? - To nie twoja sprawa.
Obchodzi mnie Beck.
Pójdę za niego.
Dowiem się, co Dyson wyprawia w Purgos.
Kończy ci się czas.
Kończy mi się cierpliwość.
Spokojnie.
Wybacz takie powitanie.
Gdzie jestem?
Jesteś bezpieczny. Niektórzy nazywają to miejsce przestrzenią skompresowaną.
Nie jesteśmy poza Siecią,
a na granicy.
To mój dom.
Ładnie tu.
Przytulnie.
Muszę znaleźć drogę z powrotem do mojego domu.
Wybacz najście i naruszenie systemu bezpieczeństwa.
Odchodzisz?
Tak szybko?
Marny pomysł. Nad nami szaleje paskudna burza.
Poradzę sobie.
Wskaż mi wyjście, proszę.
Chyba nie rozumiesz.
Nie proszę, żebyś został.
Nalegam… Becku.
Skąd znasz moje imię?
Wiem więcej, niż ci się wydaje.
Wolisz, żebym nazywał cię buntownikiem?
Nie martw się. Twój dysk jest bezpieczny.
Tak jak reszta twoich słodkich tajemnic.
Wiesz wszystko, prawda?
Bez obaw.
Komu miałbym je zdradzić?
Jesteśmy po tej samej stronie. Jesteśmy tymi dobrymi.
- Oczekujesz, że tak po prostu uwierzę? - Tak.
Ale rozumiem twoją nieufność.
Chodź, chcę ci coś pokazać.
Już idę.
Przyjezdne programy
proszone są o niezwłoczne podejście do wind.
Ruchy, programy. Bez ociągania.
Czeka nas dużo pracy.
Nie zatrzymuj się.
Posłuchajcie uważnie.
Tworzycie grupę 7-4.
Serwis systemów.
Po wyjściu z windy nie rozmawiajcie, nie spoufalajcie się
ani nie nawiązujcie kontaktów z resztą pracowników.
Pod żadnym pozorem nie opuszczajcie swojego stanowiska.
Przestrzegajcie zasad
albo zostaniecie skasowani.
Na co się gapisz? Spadaj.
A więc,
powiedzieli, co to za tajny projekt?
Nie.
W końcu jest tajny.
Koniec gadania. Idziemy.
- Sam to zbudowałeś? - Dostosowałem je.
Kod jest nieskomplikowany.
Postanowiłem dopasować go do moich potrzeb.
Czym jesteś? Jednostką ISO?
Nie jestem ISO.
Ale jak widać, nie pasuję do wizji Clu.
Nie jestem doskonały.
Współczuję ci roli buntownika.
Czasem czuję, że cała Sieć na mnie polega.
To ciężkie brzemię.
Irytowanie Clu nie wystarczy.
Nieustannie rośnie w siłę.
Musimy zaatakować albo będzie za późno.
Zgadzam się.
O tym mówiłem.
Myślimy tak samo i rozumiemy się bez słów.
Pragnę ci pokazać, nad czym pracowałem.
Spodoba ci się.
Czy dobrze podejrzewam,
że Tesler nie ma pojęcia o tym przedsięwzięciu?
- Zgadza się. - Doskonale.
Clu rozkazał, aby trzymać to w tajemnicy.
Nie ufaj nikomu.
Co jest celem projektu?
Wkrótce się dowiesz.
Zgubiłeś się?
Straciłem z oczu resztę grupy.
Wysłali mnie po prądnicę i zabłądziłem.
- Mogę zobaczyć twój dysk? - Ty!
Wybacz, Dysonie. Zgubił się.
Panuj nad pracownikami
albo dowiesz się, że nie jesteś niezastąpiony.
Co to?
Użyjemy tego urządzenia do wyzwolenia Sieci.
Idealna symetria. Alfa i omega.
Zmienimy zasady gry, Beck.
Wspólnie.
I na zawsze.
Nie zamierzasz ocalić Sieci, mam rację?
Przeciwnie.
Ale najpierw
musimy ją zniszczyć.
Zadziwiające,
jak wiele można zniszczyć kodem z odzysku.
W szczególności wtedy,
gdy zasili się go siłą nawałnicy.
Blefujesz.
Tak sądzisz?
Gdy zniszczę choćby najmniejszą część Sieci,
cały system upadnie.
Wykasujesz wszystkie programy.
Nie.
Ja je uwolnię.
Nie pozwolę ci.
Że co?
Łączy nas więcej,
niż ci się wydaje.
Nie jesteśmy podobni.
To dlaczego potrafię przewidzieć każdy twój ruch?
Nie jesteś pierwszym,
którego szkolił Tron.
Szkolił i mnie.
Zaskoczony?
Ja jestem pierwszym buntownikiem.
Nie wierzę.
Nie musisz.
Wkrótce wszyscy umrzemy.
Ja, ty, Tron i inni niewolnicy.
Oszczędzaj siły,
buntowniku.
Dzisiejszej nocy wstrząśniemy Siecią.
Wierzysz w wolną wolę?
Ani ja.
Jestem przekonany, że nasze spotkanie nie było przypadkiem.
Wierzę,
że twój status buntownika
i nasze obecne spotkanie
zostały ustalone z góry.
Jestem tu, bo się zgubiłem.
Sądzisz, że przerosłeś programowanie.
Ale mylisz się. Wszystko jest w nim zapisane.
Stworzono nas, abyśmy uwolnili Sieć.
Wspólnie.
Co się dzieje?
Nie mogę sam wysłać potężnego impulsu elektromagnetycznego.
Potrzebuję drugiego źródła energii, aby rozpocząć proces.
- Mnie? - Nareszcie załapałeś.
Tron tego nie rozumiał.
Sądził, że powstrzyma takiego geniusza jak ja.
Tron cię tu zamknął?
Jesteś uwięziony.
To więzienie, Beck.
Moje własne.
Ale każdą celę da się otworzyć odpowiednim kluczem.
Bądź dzielny, Beck.
Może trochę zaboleć.
W imię wolności!
Idziesz dokądś?
Nie pokazałeś mi dysku.
Ja tylko chciałem…
Co chciałeś?
Twój dysk.
Natychmiast.
- Co ci tyle zajęło? - Able.
- Nieźle. - Za tobą.
Chrońcie urządzenie.
- Znalazłeś? - Nie.
Ten budynek ma za dużo pięter.
Dlatego mam do pomocy Becka.
- Wiesz w ogóle, czego szukasz? - Dowiem się, gdy to znajdę.
- Znalazłem. - Wiesz, co to oznacza.
Myliłem się.
Obawiam się,
że potrzebujesz Becka.
Błąd.
Potrzebuję was obu.
To koniec, Beck.
Tron się myli.
Zademonstruję ci,
jak bardzo.
Beck!
Nie odpływaj.
Beck!
Nie!
Coś ty narobił?
Miałeś rację.
Los mnie tu sprowadził, abym cię powstrzymał.
Dokąd uciekniesz? Do Trona?
Buntownik kończy swoją krucjatę
tu i teraz.
Nie tym razem.
- Gdzie się podziewałeś? - Wybacz.
Zgubiłem się, próbując ominąć burzę w drodze do Gallium.
Niemal na dobre.
Cieszę się, że wróciłeś.
Zawsze wrócę.
Dlatego mnie wybrałeś na lidera rebelii.
Między innymi.
- Jesteś… - Wyjątkowy?
Wiem.
Jedyny w swoim rodzaju.
Zgadza się.
Niech ci będzie.
Napisy: Sylwester Stachowicz