Udostępniam archiwum danych.
Nie jesteś pierwszym,
którego szkolił Tron.
Szkolił i mnie.
Beck odkrywa,
że Tron nie był z nim szczery.
- Jestem twoim pierwszym uczniem? - Tak.
Beck oszukuje przyjaciół, aby utrzymać swoją tożsamość w tajemnicy.
- Zastąpisz mnie na zmianie? - Dlaczego?
Nie jestem w nastroju.
Jak zostałeś buntownikiem?
To nic złego, uwierz mi.
Zapytajmy.
- Wie pan, gdzie…? - Ruszać się!
To pomyłka. Nie ukrywam energii przed generałem.
To twoja ostatnia szansa. Gdzie jest źródło energii?
Stój. Naruszyłeś…
Poddaj się.
Dziękuję. Uratowałeś nas.
Pokaż mi, gdzie ukrywasz energię.
No dalej. Jestem po waszej stronie.
Każdy z nas walczy z okupantem.
To prawda, ale ja pracuje w pojedynkę.
Nie krzywdź mnie. Błagam.
Powiedz im, co zrobiłem.
Wróciłem.
TRON: REBELIA
- Masz szczęście, że żyjesz. - Wiem.
Nawet podczas dostawy motocykla trzeba nosić zbroję.
Wiecie, kto stoi za eksplozją?
- To wina Trona. - Że co?
Wiem, to bez sensu,
ale dziewczyna, która przetrwała wybuch, pokazała nam swój dysk.
To Tron ją sterroryzował.
Był cały na biało.
Może w końcu mu odbiło.
Walka z okupantem w pojedynkę jest męcząca.
- Tron nie jest mordercą. - Coś w nim pękło.
Na własne oczy widziałam, że sprawiało mu to frajdę.
Nie ruszaj się. To zaboli.
To ogromny kawałek…
- Zed. - No dalej. Wstawaj.
Wszystko dobrze?
Co się stało?
Nie przejmuj się.
To nie moja wina!
Wiem, wszystko gra.
Pokaż się. Nie mam ochoty na zabawę.
Szkoda, buntowniku.
Ja dopiero zaczynam.
Wciąż jesteś uparty.
Wolałem, kiedy byłeś martwy.
Zgubiłeś coś?
To niemożliwe.
Nadal tu jest.
- Dlaczego chciał…? - Beck?
- Wszystko w porządku? - Tak.
To twoja wersja?
Tak.
Alarm czerwony.
Buntownik jest poszukiwany za zabicie niewinnych programów.
Kontakt ze zbiegiem może być śmiertelny.
Skanowanie zakończone. Wirus usunięty.
Okłamałeś mnie.
Wiedziałeś o jego działaniach.
Nie. To ty byłeś ich świadom.
Sądziłem, że nadal jest w więzieniu.
Nie zrzucaj winy na mnie.
Powiedz prawdę. Zasługuję na to.
Cyrus był pomyłką.
Nie był godny mojego symbolu.
Jego jedynym celem było zniszczenie znanego nam świata.
Dlatego wybrałem ciebie.
Zależy ci na tym, o co walczysz. Kochasz to miasto i przyjaciół.
Racja. Teraz grozi im niebezpieczeństwo.
Nie zmienię zdania.
Zrobiłem, co uważałem za stosowne. Dla ciebie i rebelii.
Mam tu inne zdanie. Odchodzę.
Nie uciekniesz od przeznaczenia.
- Cyrus pragnie, żebyś zrezygnował. - Skąd wiesz?
Żegnaj, Tronie. Muszę chronić przyjaciół przed twoją pomyłką.
Beck!
- Mara. - Nareszcie jesteś.
Gdzie Zed? Znajdźmy spokojniejsze miejsce.
A więc to prawda. Odchodzisz.
O czym ty mówisz?
Twój sekret wyszedł na jaw.
- Twój kolega nam powiedział. - Beck!
Teraz wiemy, z kim spędzasz czas.
Na twoim miejscu też bym się obijał.
Miło cię widzieć, stary.
Dołączysz?
Zamierzałem opowiedzieć, jak się poznaliśmy.
- Smacznego. - Dzięki, nie chcę.
Coś nie tak? Pokłóciłeś się z szefem?
Przyznał, że nie szkolił nikogo lepszego ode mnie.
Nie pojmuję. Rzuciłeś pracę w warsztacie?
Nie. Ktokolwiek tak powiedział, zwariował.
Powinni go zamknąć.
Beck jeden, Cy zero.
- Odgryź się. - Nazywam się Cyrus.
Coś taki najeżony, kolego?
Czujesz pustkę?
Bo nikt nie wie, kim naprawdę jesteś?
Chciałbym ci pomóc.
W ramach odwdzięczenia się.
Nie mam pojęcia, o czym mówisz.
Cy.
Do sedna.
- Powiedzcie, skąd się znacie. - Słuchamy.
Nie ma sprawy. Co ty na to, Beck?
Który z nas zacznie? Ty czy ja?
Nie wierzę! To moja ulubiona piosenka.
Zatańcz ze mną.
- Co? Ale chcę usłyszeć… - Nie uciekną.
Nie omawiajcie tajemnic bez nas.
- Mamy wyłącznie tajemnice. - Naprawdę? Uwielbiam cię.
- Zwróć mi dysk. - Z przyjemnością.
Chwileczkę.
- Myślałem, że odszedłeś. - Puść.
Zmuś mnie.
O co chodzi, buntowniku?
Uderz mnie. Cokolwiek. No dalej!
Zapomniałem.
Nie będziesz walczyć przy znajomych.
Prawdę mówiąc, Zed działa mi na nerwy.
Ale Mara mnie do siebie przekonała.
Lubię ją. I to bardzo.
- Trzymaj się od nich z daleka. - Bo co?
W tym rzecz.
Nie kasujesz programów, prawda?
Obiecałem, że ci pomogę.
Zmuszę cię do podjęcia decyzji.
- Przestań gadać. - Więc zacznij działać.
Wiem z zaufanego źródła,
że nowy buntownik podłożył bombę w garażu Able’a.
Zdążysz ją rozbroić.
Jeśli się nie pospieszysz, konsekwencje będą smutne.
Byłem w twoim specjalnym więzieniu.
Wiem, co knujesz.
Beck, towarzyszu.
Posłuchaj rady innego buntownika.
Czasem bomba jest tylko bombą.
ZABÓJCA POSZUKIWANY ZA KASACJĘ
Musicie uciekać. To nie jest żart. Prędko!
- Co się dzieje? - W garażu jest bomba.
Tutaj?
Padnij!
Cyrus jest niewolnikiem własnych nawyków.
Znasz go?
Zbudowałem mu więzienie.
Jeśli przeanalizujemy odłamki bomby,
dowiemy się, do jakich materiałów ma dostęp.
Mogłeś mi o nim wspomnieć.
Nie chciałem cię w to mieszać.
- Okłamałeś mnie. - Miałem powód.
Tak jak Tron oszukał ciebie.
- Nieprawda. - Z tego samego powodu.
Pragnął cię chronić.
Tak jak ty mnie.
To dwie różne sytuacje. Dlatego odszedłem.
Słucham? Nie możesz.
- Ale mu nie ufam. Cyrus powiedział… - Cyrus!
Nie wierz w ani jedno słowo z jego ust.
To jego taktyka.
Podstępem wykorzystuje cię do swoich celów.
Zapomniałeś o motocyklu?
Cyrus nawet nie kiwnął palcem.
Osobiście wniosłeś bombę do garażu.
Mógł cię wysłać dokądkolwiek.
Podróbka dysku.
Naruszenie zabezpieczeń. Neutralizacja niemożliwa.
Wyłączenie systemu.
Tęskniłeś?
Wiedziałem, że przyjdziesz.
A zatem,
rozpoczynamy zabawę.
Nie mam czasu na gry.
Sprostowanie: tylko po to tu jesteś.
Żałosne. Nawet jako nagranie przewidziałem twoje słowa.
Ale dość o mnie.
Nasz umiłowany mistrz Tron wierzy w wolną Sieć.
To niedorzeczne.
Programy łączy ze sobą tylko jedno. Zostały zaprogramowane.
Nikt w Sieci nie wybrał swojego przeznaczenia.
Do teraz.
Dzisiaj wybierzesz swoją ścieżkę.
Mechanik czy buntownik.
Kim chcesz być?
Zostawiłem jeden klucz do rozbrojenia obu bomb.
Nie dotrzesz w dwa miejsca naraz.
Uwolnij Marę i Zeda.
Co planujesz?
Wymyślę coś.
Na jednym końcu Argonu, na Placu Głównym,
czeka Tron z bombą na plecach.
A na drugim końcu miasta, w dźwigu nad dokami
czekają twoi przyjaciele, w równie kłopotliwym położeniu.
Bez względu na twoją decyzję, ktoś dzisiaj straci życie.
Czas ucieka. Chciałbym wiedzieć,
kogo ocalisz.
- Able. - Pomocy!
- Tron. - Prędko.
Zdejmij to, a zdążymy do przyjaciół.
Nie trzeba.
Able uwolni ich przy użyciu klucza.
Dasz radę.
Co się dzieje, Able?
- Zdejmij uprzęże. - Wiedziałem.
Klucz nie działa.
- Oszukał nas. - Kto?
Przestańcie biadolić. Nie mogę się skupić.
Obszedłem zabezpieczenia.
Doskonała robota.
Podziękuj Bodhiemu.
Wybieracie się gdzieś?
Jednak wybrałeś jego.
Przewidziałem to.
Jeśli coś im się stanie, skasuję cię gołymi rękami.
Nareszcie trochę pasji.
I zaangażowania.
Nie skrzywdziłem twoich znajomych.
Zabiłem ich.
Poświęciłeś ich, aby uratować Trona.
Chwila.
Gdzie jest klucz?
To niesamowite!
Wysłałeś kogoś, żeby uratował twoich przyjaciół.
Przyznaj. Pokonał cię, Cyrusie.
Mylisz się. Nie masz pojęcia, co zrobiłeś.
O czym ty mówisz? Gadaj!
Patrz, jak panikuje.
Zawiódł cię tak jak ich.
Nie.
Jesteś moją jedyną porażką.
Kłamiesz!
Jedź. Pomóż Able’owi.
Szybciej!
Powinienem był to zrobić dawno temu.
Czytasz mi w myślach.
No dalej!
Powiedz, że jestem silniejszy od ciebie.
I bystrzejszy!
Nie.
Chcę, żebyś zginął, mówiąc prawdę.
Przyznaj, że zasługuję na bycie twoim następcą.
Nazwij mnie
- Tronem. - Nigdy.
Mów!
Jesteś przewidywalny.
Nie!
Gotowe.
Nie powiedziałeś nam, co tu robimy.
Kto nam to zrobił?
Zadziwiające, że wciąż tego nie rozgryźliście.
Zaatakował was…
Able!
Uciekajcie!
Able.
Zed.
Czy ona żyje?
Potrzebuje pomocy.
Nic wam nie jest.
Tam!
To on.
To jego wina.
- Zabił Able’a. - Co?
To nieprawda.
On za tym stoi. Zamordował Able’a.
To ten buntownik.
Able’a? Nie, zaczekajcie.
Idź precz.
To twoja wina.
Nie potrzebujemy cię.
Zostaw nas.
Able nie żyje.
Miasto cię nienawidzi.
POSZUKIWANY
Twoi znajomi winią ciebie.
Będzie tylko gorzej.
Wiem.
I jestem gotowy.
Napisy: Sylwester Stachowicz