Jak tu wczoraj dotarłeś?
Autem.
Nikt cię nie śledził?
- Nie. - Na bank?
Zaparkowałem kilka ulic dalej.
- Komu przekazałeś towar? - Braddersowi i Samsi.
- Pod domem? - Nie.
- Byli tutaj? - Nigdy.
Kilka ulic dalej. Wypuściła mnie od tyłu.
Tak, przez ogród.
Nie znali tego miejsca.
- Jesteś pewien? - Tak.
A Jaqs?
Wątpię, by to byli nasi.
Prędzej Si i ekipa z Fields.
Czemu?
Prują się, od kiedy dostali od Somalijczyków.
Chuj, jedźmy do nich.
Dushane wie?
Nie powiemy mu?
Wskakuj.
Co tak długo?
- Niezła frekwencja. - Przyjdą kolejni.
- Jest nieźle. - Tak.
- A będzie więcej. - Są!
Komornicy będą wam wciskać, że mają prawo wywalić was z domu!
Odpowiemy, że mamy to gdzieś i nigdzie się nie wybieramy!
Ale spokojnie. Nieważne, co zrobią i powiedzą.
Nie dajcie się wykurzyć.
Dość tego!
To pieprzeni gówniarze. Trzeba było ich sprać.
Mówię ci, że był napakowany.
- Ile miał lat? - Jakieś 12.
- Czego rżycie? - Siódma klasa!
Kto to?
Co?
Sully.
Otwieraj, kurwa.
- Co tam? - Zamknij się.
Po kiego te pytania?
Spoko?
- Tak. - Do salonu, kurwa.
I co, Si?
Nie zmuszaj mnie, bym to z ciebie wydusił.
Co?
- Nie wiesz? - Nie.
Zgrywaj durnia.
Dom w Highbury.
Co tam jest?
Zdurniałeś czy masz go za idiotę?
Nie wiem, o czym...
Co?
O czym wy gadacie?!
- Nie wiesz? - Nie.
- Gdzie towar? - Co?
Siadaj! Morda!
Zajebię cię.
Proszę cię.
Gadaj, kurwa.
Gadaj!
- Gdzie jest? - Nie wiem.
- Gdzie?! - Nie wiem.
Co wiesz?
Coś, kurwa, wiesz!
Wiesz!
Serio, nie wiem.
Przysięgam.
Chodź.
Kurwa.
- Co jest? - Śledzisz mnie?
To nie twój jebany biznes.
Kieron napisał.
To nie oni?
- Nie. - Dobra.
- Kto jeszcze wiedział? - Laska z domu.
- Ale to nie ona. - Bo ty tak twierdzisz?
Tak.
- A ty? - To nie ja.
Na pewno?
A Jaq?
Wiedziała o chacie, ale nie o towarze.
- Pogadajmy z nią. - Jest w żałobie.
Mam wyjebane.
Wiedziała o chacie. Pogadamy z nią.
- Jadę do Jaq. - Ja też.
- CO MÓWIĆ? - NIC
- CO WIEDZĄ? - JEDZIEMY DO CIEBIE
JEDZIEMY DO CIEBIE
SULLY I DUSHANE TEŻ
Gość kłamie.
Nie wierzę mu.
Mówił prawdę.
- Czego się dowiedziałeś? - Zapomnij o Lizzie.
Twój klient ma większe problemy.
Jest głównym podejrzanym o morderstwo Jeffreya Daughtona.
Nie miał z nim nic wspólnego.
Lepiej niech sprawdzą Lizzie.
Jego DNA i odciski były na miejscu zbrodni.
Informuj mnie.
MUSIMY SIĘ ZOBACZYĆ
USUŃ
Gdzie ona jest?
Jestem pod twoim domem. Co się dzieje?
Oddzwoń.
Tu Becks. Zostaw wiadomość.
Będę u ciebie za 20 minut.
Przygotuj dziecko i rzeczy na kilka dni.
To nie są pieprzone żarty. Bądźcie gotowi za 20 minut.
SULLY: MAMY PROBLEM. ODDZWOŃ
- Byłeś u jej laski? Gdzie to jest? - Nie jestem pewien.
- Wiesz albo nie wiesz. - Byłem na ostrym haju.
Ale pamiętasz?
Poznam dom.
Konkretniej, kurwa.
Poznam dom, jak go zobaczę.
Jedziemy.
Pamięć ci szwankuje, kurwa?
- Ty do niej zadzwoń. - Ja?
Tak.
- Co powiedzieć? - Dzwoń, kurwa.
Dobra.
- Napiszę. - Dzwoń.
Głośnik.
Tak, przepraszam.
Chwileczkę.
Skończ rozmowę.
Becks, do kurwy nędzy.
Oddzwonię za pół godziny.
Jasne, dzięki.
Wybacz.
- Gdzie rzeczy? - Jakie rzeczy?
Miałaś się spakować.
Cały ranek prowadzę rozmowy. Co się stało?
- Musimy wiać. - O czym ty mówisz?
Wezmę coś dla dziecka, a ty...
O czym ty, kurwa, mówisz?
Zrób to!
- Przerażasz mnie. - Nie ma na to czasu.
Weź rzeczy na kilka dni. Musimy wyjechać.
No już!
Kurwa.
- Kiedy mi coś wyjaśnisz? - Wsiadaj.
Dawaj.
- To ten szary. - Zapukaj.
Tu Kieron!
Dobra.
Co?
Przyjaźnicie się, a nie wiesz, gdzie jest?
- Gdzieś wyszła. Zmarła jej siostra. - Co z tego?
- Kiedy ją widziałeś? - Gdy byliśmy u Si.
Daj swój telefon.
Nie wierzysz mi?
Odblokuj.
Co jest?
- Nic. - Na pewno?
- Wracaj na dzielnię. - Dobra.
Jeśli zadzwoni,
chcę o tym wiedzieć, kurwa.
- Jasne. - To nie są jebane żarty.
Podrzucicie mnie?
SPOTKAJMY SIĘ W PARKU TAM, GDZIE ZWYKLE
MUSIMY POGADAĆ OSOBIŚCIE
Nie dziś, dziękuję.
Jestem z policji.
Mam nakaz eksmisji. Proszę otworzyć.
Wsadź go sobie w dupę.
- Tak jest. - Dobrze!
Jeśli pan nie otworzy, wejdziemy siłą.
- Nie chcę tego. - Próbuj, synu.
Śmiało.
- Tak. - Idziemy dalej.
Jak śpisz w nocy?!
Pani Khatri?
Jestem z policji. Mam sądowy nakaz eksmisji.
Nie musisz tego robić, Prisha. To twoje mieszkanie.
Na pani miejscu zignorowałbym ją.
Powoduje wyłącznie kłopoty.
- Nie daj mu wygrać. - Jesteśmy zmęczeni.
To takie nerwy. Nie dam rady.
Wybacz.
- Nie rób tego! - Proszę ze mną.
Zrobiłam coś durnego.
Dobra.
Na pewno coś wymyślimy.
Od tego nie ma odwrotu.
Wybacz, że cię wplątałam.
Mam w bagażniku 25 kilo.
Ukradłam je Sully’emu i Dushane’owi. Wiedzą o tym.
Szukają mnie.
Chcą mnie zabić.
Można z nimi pogadać? Wyjaśnić im to?
- O Lauryn i reszcie. - To tak nie działa.
- Czemu to ukradłaś? - Bo to zabiło Lauryn!
Trzeba z tym skończyć!
Ile będziemy się ukrywać?
Tydzień?
- Może dłu... - Ile?!
Nie wiem.
Jakie życie będzie miało to dziecko?
Będzie dobrze.
Pogadam z Sullym.
Si oberwał od Sully’ego.
Był przerażony.
Nie jest taki jak Sully.
Jedliśmy kolację.
Usłyszeliśmy pukanie. Jamie poszedł otworzyć.
Usłyszałem huk.
Pobiegliśmy tam z Aaronem.
Jamie leżał cały we krwi.
Wtedy gość strzelił mu w głowę.
Spojrzał na mnie.
Widziałem go.
W porządku?
Oglądałam telewizję.
Z tatą. Było tak samo.
Ktoś zapukał.
Tata miał okulary, ale butów nie.
Poszedł otworzyć.
Usłyszałam, jak coś mówi.
Potem ktoś odpowiedział.
Znałam ten głos.
To był Sully.
Tata powiedział, że zaraz wróci.
I tyle.
Już go nie zobaczyłam.
Nawet się nie pożegnałam.
Wpadła ekipa z Summerhouse i zabroniła mówić, że to był Sully.
Mnie i Aaronowi mówili to samo.
Zabił Jamiego, a ja mam milczeć?
Nic nie robić?
Widzę go z córką i zastanawiam się, czemu on ma żyć?
Zabił mi brata.
Tobie zabił tatę.
To nie fair.
Nie.
Znalazł Lizzie?
Nie chodzi o nią. Chodź.
Jesteś podejrzany o morderstwo Jeffreya.
- Nie było mnie tam. - Jasne.
Ale twoje odciski i DNA są na miejscu zbrodni.
Słuchaj.
Jako twój prawnik oraz, mam nadzieję, przyjaciel,
radziłbym ci uciekać z kraju.
Pod zmienionym nazwiskiem. Będą obserwować porty i lotniska.
To konieczne?
Przy odciskach i DNA? Owszem.
- Mam fałszywy paszport jamajski. - Przyda ci się.
Chociaż kontrola paszportowa to spore ryzyko
w czasach technologii rozpoznawania twarzy.
Kurwa.
Znasz Isaaca Latifa?
- Znasz? - Nie.
Wydostanie cię z kraju. Jest niezawodny.
Mogę z nim pogadać.
- Ale to będzie kosztowało. - Ile?
Ostatnim razem wziął 250 tysięcy.
- W chuj kasy. - Ucieczka jest droga.
Zostanie tutaj też. Potrzebujesz kasy.
Pogadać z nim?
- Tak. - Chce kasy z góry.
- Ile mu to zajmie? - Dzisiaj z nim pogadam.
Na razie używaj jednorazówek. Unikaj domu, znajomych, rodziny.
I innych miejsc, w których bywasz.
Paszport jest w moim domu.
- Policja go obserwuje. - Ty po niego idź.
Mogą oskarżyć mnie o spiskowanie.
Z celi ci się nie przydam.
Jest ktoś inny?
- Tak. - Świetnie.
Najlepiej daleki znajomy.
- Zaufany, ale nieznany policji. - Znajdę kogoś.
- A w sprawie mamony... - Wiem, co powiesz.
Isaacowi zapłacisz osobiście,
ale u mnie też masz spory dług.
Zaokrąglę to do 42 kafli. Przekaż je Isaacowi.
- Dobra. - Powodzenia.
Kurwa.
Weź tu kilku gości. Przepraszam.
Chcę przejść. Dziękuję.
Z drogi.
Nie masz serca. Czyste zło.
Mamy kłopoty.
Tłum jest coraz większy. Blokują schody.
Będę musiał.
W porządku.
Shelley.
- Naomi, mogłabyś? - Jasne.
Naomi się tobą zajmie. Zaraz wrócę.
- Cześć. W porządku? - Tak. A u ciebie?
Co jest?
Gliny obserwują moją chatę.
- Czemu? - Chuj wie.
To coś poważnego?
Nie, chodzi o nękanie.
Posłuchaj.
Chcę zabrać kilka rzeczy, ale nie mogę zrobić tego sam.
Gotówkę.
Jasne.
Nie prosiłbym o pomoc, gdybym naprawdę nie potrzebował.
Masz kłopoty. Jasne, że ci pomogę.
Po wszystkim?
Zerwaliśmy.
To nie przekreśla tego, co przeszliśmy.
Gdzie jest kasa?
W szafie.
W sejfie.
Jest tam też paszport.
Paszport? Jest aż tak źle?
Tylko na wszelki wypadek.
- Pójdę po to. - Nie ty.
Ktoś inny.
Nie dzwoń do mnie, tylko pod ten numer.
KAWIARNIA
To jakieś jebane jaja?
Mogę usiąść?
Co jest?
Nic.
Masz to?
Wszystko?
- Bo jeśli nie... - Nie okłamałabym cię.
Jasne.
Tylko okradła.
Mam jebany mętlik w głowie.
Nic już nie rozumiem.
To gówno zabiło mi siostrę.
Wiesz, przez co przechodzę.
Rozglądam się i nic nie ma sensu.
Wiem tylko, że nie chcę tego robić.
To nie rób.
Towar nas zabija. Zabił Lauryn. Ilu jeszcze musi...
Lauryn sama się zabiła.
Nie wiń mnie.
Oddam towar.
No raczej.
Proszę tylko o gwarancję.
Odpuścisz mi.
Nie.
Już ci nie ufam.
Jasne?
Kiedy znów się zobaczymy, zadecydujesz o moim życiu.
Wiem to.
Ale błagam cię.
Proszę.
Zostaw moją rodzinę.
- Becks i dziecko nie są winni. - Jaq.
Nie błagaj.
To ohydne.
Wieczorem.
Cholera. Dobra.
No dawaj.
Dawaj.
Trzy, jeden, jeden, zero, jeden.
Kurwa.
ZAŁATWIONE
Co robisz?!
Dushane!
Szybko! Z drogi!
- Z drogi! - Policja. Proszę o spokój.
Leć tam.
Dawaj, Josh.
Co za pech.
W porządku?
Z drogi!
Ruszcie się!
Boże! Chodźmy tam!
Wezwijcie pomoc! Szybko!
Z drogi!
Zatrzymać ich!
- Zatrzymać ich! - Elisha!
Elisha! Słyszysz mnie?
Obudź się, kochanie!
Pomocy!
Cześć. W porządku?
Tak. Mogę iść do pokoju?
Ja pójdę.
- Jak ci minął dzień? - W porządku.
Świetnie.
W porządku?
Zejdź, jeśli zgłodniejesz.
- Jasne. - Super.
Chcesz ukraść mi łańcuch brata?
Co?
Tak myślałem.
Śmiało, kurwa.
Dawaj, fiucie!
Spróbuj tylko, kurwa!
I jak ci teraz?
Z lufą przy skroni.
I jak?
Sully.
Odsuńcie się!
Do tyłu!
Obudź się, proszę! Pomocy!
- Do tyłu. - Nie pchajcie się.
Spokojnie, zajmiemy się nią.
Cofnij się.
Jebani mordercy!
- Zabiliście dziecko! - Mordercy!
Za nimi!
- Mów. - Gadałeś z Sullym?
To ja ukradłam towar.
Wiem, że źle zrobiłam, ale chcę to naprawić.
Oddam mu towar. Dlatego dzwonię.
- Gdzie? - Ustalam to.
W Summerhouse. Muszę przy tym być.
Dobra.
Dopilnuj, by niczego nie brakowało.
- Niczego nie tykałam. - Oby.
Napisz, gdzie się spotkamy.
Wykorzystujecie władzę! Nie chcemy was tu!
Po co tu jesteście? Nikt was tu nie chce.
- Wiem, ale taką mam pracę. - To mój dom.
- Mordercy dzieci! - Pierdol się!
Co robicie? Zostawcie go!
To dzieciak. Puśćcie go!
Cofnijcie się!
- Zatrzymać ich! - Wracaj!
Napisy: Krzysztof Zając