วันก่อนที่นายมาที่นี่
นายมายังไง
ขับรถมา
ไม่มีใครตามมาใช่ไหม
- ไม่มี - ไม่มีเหรอ
ฉันจอดรถห่างออกไปสองสามซอย แล้วก็เดินมาที่นี่
- แล้วใครรับของจากนายไป - พวกวัยรุ่น แบรดเดอร์สกับซัมซี่
- มาที่บ้านเหรอ - เปล่า
- คีรอน พวกเขามาที่บ้านรึเปล่า - เปล่า ไม่ได้มา
ไม่ได้มา ฉันเจอพวกเขาห่างออกไปสองสามซอย เธอให้ฉันออกทางด้านหลัง
ใช่ ฉันให้เขาออกไปทางสวน
พวกเขาไม่มีทางรู้ว่าบ้านหลังนี้อยู่ที่ไหน
- แล้วนายแน่ใจเหรอ - ร้อยเปอร์เซ็นต์
แล้วแจ็คส์ล่ะ
ฉันไม่คิดว่าเป็นคนในนะ
ฉันคิดว่าเป็นไซกับพวกฟีลด์ส
ทําไมถึงคิดแบบนั้น
พวกเขาทําตัวไม่ดีเลย ตั้งแต่โดนพวกมาลิสเล่นงาน
ช่างแม่ง งั้นไปหาพวกมันกัน
ดูเชนรู้ไหม
ไม่คิดว่าเราควรบอกเขาเหรอ
เฮ้ย ขึ้นรถสิ
(ท็อปบอย)
ให้ตายสิ ทําไมมาช้าจัง
ผลลัพธ์ดีนะ แมนด์
- แต่เดี๋ยวจะมีคนมาอีกนะ - มากันอีกเพียบ
- ดูดีเลย - ใช่ ดูดี
- ใช่ จะมากันอีกแน่นอน - ฮ่า มากันแล้ว
เฮ้ย!
เจ้าหน้าที่พวกนี้จะบอกพวกเราว่า
พวกเขามีสิทธิ์ตามกฎหมาย ที่จะไล่เราออกจากบ้าน
และเรามาที่นี่เพื่อบอกพวกเขาว่า
เราไม่สนเอกสารของพวกเขาหรอก เพราะเราจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
- ใช่แล้ว เราจะไม่ไปไหนทั้งนั้น - ไม่ไปไหนทั้งนั้น
แต่ใจเย็นๆ นะ
ไม่ว่าพวกเขาจะพูดอะไร ไม่ว่าพวกเขาจะทําอะไร
อย่าปรี๊ดแตกเด็ดขาด
เอาละ พอได้แล้ว อยู่ในความสงบ
พอได้แล้ว
พวก พวกมันก็แค่เด็กวัยรุ่น แค่ซ้อมพวกมันเถอะ
ฉันสาบานได้ ไอ้เด็กคนนี้มันแข็งแรงมาก
มันอายุเท่าไหร่
สิบสอง สิบสาม อะไรประมาณนั้น
- ก็ประมาณม.หนึ่งเองนะ - สิบสองขวบ!
- เท่ากับอยู่ม.หนึ่ง - สิบสองขวบ!
- เดี๋ยวนะ ใครมา - นั่นดิ
ใครมาวะ
ซัลลี่ว่ะ
เปิดประตูเดี๋ยวนี้
- เกิดอะไรขึ้น - หุบปากไปเลย
ถามฉันทําไมวะ
สบายดีไหม
- ดี - ไปที่ห้องนั่งเล่นเลย
ว่ามาเลย ไซ มีปัญหาอะไร
บอกฉันมาดีกว่า ก่อนที่ฉันจะเค้นให้นายพูด
บอกอะไร
- นายไม่รู้เรื่องเหรอ - ไม่ ฉันไม่รู้เรื่อง
โอเค งั้นเราจะแกล้งโง่ละกัน
บ้านไฮบิวรี่
ไฮบิวรี่... คืออะไร
นี่นายแกล้งโง่หรือคิดว่าฉันโง่วะ
นายโอเคปะเนี่ย เพราะฉันไม่รู้เลยว่านายพูดเรื่องอะไร
ว่าไงนะ
ไม่รู้เลยว่านายพูดเรื่องอะไร
- ไม่รู้เหรอ - ไม่รู้
- ของอยู่ไหน - อะไร
นั่งลง เร็วเข้า
หุบปากซะ
ไซ กูจะฆ่ามึง
ขอร้องล่ะ ซัล
พูดออกมาซะ
พูดมา
- ของอยู่ไหน - ฉันไม่รู้
- มึงรู้อะไร - ฉันไม่รู้
- หา - ฉันไม่รู้ ฉันไม่รู้
มึงรู้แน่ๆ!
- ฉันไม่รู้ - มึงรู้!
ฉันสาบานได้ว่าฉันไม่รู้
สาบานได้
เฮ้ย
ไปกันเถอะ
เชี่ย...
- ว่าไง - ว่าไง นายตามฉันมาเหรอวะ
นี่ไม่ใช่เรื่องของนายแล้ว ไม่เข้าใจรึไง
ฉันไม่เข้าใจนายหรอก แต่คีรอนมันเขียนบอกฉัน
พวกมันไม่ได้เอาไปเหรอ
- ใช่ - โอเค
- มีใครรู้อีกบ้าง - ผู้หญิงที่อยู่ในบ้านหลังนั้น
ไม่ใช่เธอเหมือนกัน
เพราะนายบอกว่าไม่ใช่งั้นเหรอ
ใช่
- แล้วนายล่ะ - ฉันไม่ได้เอาไป
แน่ใจเหรอ
แล้วแจ็คล่ะ
เธอรู้ว่าบ้านอยู่ไหน แต่ไม่รู้ว่าของอยู่ที่นั่น
- งั้นก็ไปคุยกับแจ็คสิ - เธอยังเศร้าเรืองลอรินอยู่เลย
พวก คิดว่าฉันสนเหรอวะ
เธอรู้ว่าของอยู่ไหน เราจะไปคุยกับแจ็คเดี๋ยวนี้
- งั้นฉันจะไปบ้านแจ็ค - งั้นฉันก็จะไปด้วย
(- ให้ฉันพูดว่าไง - ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น)
(- แค่บอกฉันมาว่าพวกเขารู้อะไรมั่ง - กําลังไปบ้านเธอ)
(คีรอน กําลังไปบ้านเธอ)
(กับซัลลี่และดูเชน)
รู้สึกเหมือนคนของฉันโกหกว่ะ
ฉันไม่เชื่อเขา
เด็กนั่นพูดความจริง
เรื่องลิซซี่ไปถึงไหนแล้ว
คุณต้องลืมเรื่องลิซซี่ซะ
ลูกความคุณมีปัญหาหนักกว่านั้น
เอ็มไอทีกําลังสืบสวนคดีฆาตกรรมเจฟฟรีย์ ดอตั้น
และคนของคุณตกเป็นผู้ต้องสงสัยหลัก
ลูกความผมไม่เกี่ยวอะไรกับดอตั้น
เอ็มไอทีควรไปตรวจสอบลิซซี่
มีดีเอ็นเอและรอยนิ้วมือของลูกความคุณ ในที่เกิดเหตุเต็มไปหมด
ถ้ามีอะไรคืบหน้าก็บอกผมด้วย
(วิลสัน ลี ต้องการพบคุณด่วน)
(ลบ 11 ข้อความ)
เธอไปไหนวะ
แจ็ค ฉันอยู่หน้าบ้านเธอ
เกิดอะไรขึ้น
โทรกลับด้วยนะ
(เบ็กส์)
สวัสดี นี่เบ็กส์ค่ะ ฝากข้อความไว้นะคะ
เบ็กส์ ฟังนะ อีก 20 นาที ฉันจะไปถึงหน้าบ้านเธอ
เตรียมเด็กให้พร้อม เอาของจําเป็น ไปให้พอสําหรับสองสามวัน โอเคไหม
ฟังนะ ฉันอยู่ไม่ใกล้ ฉันเลยอยากให้เธอเตรียมพร้อม
ยี่สิบนาทีนะ
(ซัลลี่ พวก เรามีปัญหา โทรหาฉันด่วน)
โย่
ผู้หญิงที่คบกับแจ็คน่ะ
นายเคยไปบ้านเธอนี่ รู้ใช่ไหมว่าอยู่ที่ไหน
ฉันไม่แน่ใจ
พวก รู้หรือไม่รู้กันแน่
คราวที่แล้วที่ไปที่นั่น ฉันเมามาก ก็เลย...
แปลว่าจําได้ว่าอยู่ที่ไหน
ถ้าได้เห็นนะ
พวก พูดจาให้มันชัดเจนหน่อย
ฉันจะจําได้ถ้าได้เห็นบ้าน
งั้นก็ไปที่นั่นกัน
ความจําเสื่อมหรือไงวะ
- เอางี้นะ คีรอน นายโทรหาแจ็ค - ฉันเหรอ
ใช่ นาย
ให้พูดว่าไง
โทรไปเถอะน่ะ
ก็ได้
ฉันจะส่งข้อความหาเธอนะ
โทรไปเลย
เปิดลําโพงด้วย
(คีรอน มือถือ)
ได้ โอเค โทษที
แป๊บนึงนะ
- วางโทรศัพท์ซะ - เดี๋ยวก่อน
เบ็กส์ วางโทรศัพท์เดี๋ยวนี้
ขอโทษนะ ฌอน อีก 30 นาทีฉันโทรกลับได้ไหม
ใช่
ขอบคุณค่ะ
โอเค โทษทีนะ
ข้าวของอยู่ไหน
ข้าวของอะไร
ฉันส่งข้อความบอกเธอให้เตรียมของทุกอย่างนะ
แจ็ค ฉันประชุมซูมและโทรศัพท์คุยงานตั้งแต่เช้า เธอมีปัญหาอะไร
เราต้องไปแล้ว
เธอพูดเรื่องอะไร
ฉันจะไปหยิบของให้เด็ก ขอร้อง เธอช่วยไปหยิบของ...
เธอกําลังพูดเรื่องบ้าอะไร เกิดอะไรขึ้น
ที่รัก ไปเถอะน่า
- เธอทําให้ฉันกลัวนะ - เบ็กส์ ฉันไม่มีเวลาจะอธิบายตอนนี้
ขอร้อง ช่วยไปหยิบของสําหรับสองสามวัน เราต้องไปเดี๋ยวนี้
เดี๋ยวนี้
ให้ตายสิวะ
- แจ็ค จะบอกฉันเมื่อไหร่ว่าเกิดอะไรขึ้น - ขึ้นรถเถอะ ที่รัก
โย่ เร็วเข้าพวก
- ประตูสีเทาน่ะ - ไปเคาะประตูสิ
แจ็ค!
นี่คีรอนเอง
เอาละพวก เอาละ
อะไร
พวกนายเป็นเพื่อนกันนะ อยู่ๆ ไม่รู้ได้ไงว่าเธออยู่ที่ไหน
เธอคงออกไปข้างนอก พี่สาวเธอตายนะ
แล้วไง
นายเจอเธอครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
ตอนที่ไปคุยกับไซ
เฮ้ย คีรอน เอามือถือนายมาซิ
ไม่เชื่อฉันเหรอ
ปลดล็อกด้วยสิ
เป็นอะไรวะ
- เปล่า - แน่ใจนะ
กลับบ้านไปซะพวก
โอเค
ถ้าเธอติดต่อมาหานาย
ฉันต้องรู้ทันทีที่เธอติดต่อมา คีรอน
- ได้ - นี่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ
โอเค จะไปส่งฉันไหม
(วิลสัน ลี ติดต่อกลับผมด่วน)
(มาที่สวนสาธารณะ จุดเดิม)
(ด่วนและต้องการคุยเป็นการส่วนตัว)
ไม่ใช่วันนี้ ขอบคุณ
ผมเป็นเจ้าหน้าที่ยึดทรัพย์สินครับ
ผมมีหมายศาลและคําสั่งยึดทรัพย์ คุณต้องเปิดประตูเดี๋ยวนี้
เอาหมายศาลยัดตูดแกเถอะ
- บอกเขาเลย อย่างนั้นแหละ - ใช่เลย
คุณครับ ถ้าคุณไม่เปิดประตู เรามีสิทธิ์ใช้กําลังบุกเข้าไปนะ
- ผมไม่อยากทําแบบนั้น - ก็ลองดูสิ พ่อหนุ่ม
เอาเลย
- ใช่แล้ว - ลองดูรายต่อไปกันดีกว่า
ตอนกลางคืนคุณหลับลงได้ยังไง
คุณนายคาทรี
ผมเป็นเจ้าหน้าที่ยึดทรัพย์สิน ผมมีหมายศาลและคําสั่งยึดทรัพย์ครับ
พริชา เธอไม่ต้องทําอะไรตามที่เขาพูดเลย
นี่บ้านเธอ เขาไม่มีสิทธิ์ไล่เธอออก
ถ้าผมเป็นคุณนะ คุณคาทรี ผมจะไม่สนผู้หญิงคนนี้
เธอเป็นตัวปัญหา เธอไม่ช่วยคุณหรอก
พริชา อย่าให้เขาชนะนะ
เราเหนื่อยแล้ว แมนดี้
มันเครียดมากเลย
ฉันทนไม่ไหวแล้ว
ขอโทษนะ
อย่ายอมนะ
งั้นเชิญเลยครับ
ฉันทําเรื่องโง่ๆ ไป
โอเค
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรเรา จะหาทางแก้กัน
ไม่ เรื่องนี้แก้ไขอะไรไม่ได้หรอก
ฉันขอโทษจริงๆ ที่ลากเธอมาเอี่ยวด้วย
มีของอยู่ท้ายรถ 25 กิโล
ฉันขโมยมาจากซัลลี่กับดูเชน และพวกเขารู้ว่าเป็นฉัน
และตอนนี้พวกเขาตามล่าฉันอยู่
ถ้าพวกเขาจับฉันได้ ฉันตายแน่
เธอคุยกับพวกเขาได้ไหม
อธิบาย
เรื่องลอรินและทุกอย่าง
ไม่ เราไม่ทํากันแบบนั้น ที่รัก
เธอขโมยมันมาทําไม
ลอรินตายเพราะของพวกนี้
เรื่องนี้ต้องหยุดเดี๋ยวนี้
เราจะต้องกบดานกันนานแค่ไหน
หนึ่งอาทิตย์เหรอ
- อาจนาน... - นานแค่ไหน
ฉันไม่รู้
เด็กจะมี
ชีวิตแบบไหนระหว่างหนีเหรอ แจ็ค
แจ็ค!
ทุกอย่างจะเรียบร้อย โอเคไหมที่รัก
ฉันจะไปคุยกับซัลลี่
เธอน่าจะได้เห็นวิธีที่ซัลลี่เข้ามาและเล่นงานไซ
ไซกลัวจนขี้แตก
เขาไม่ได้โหดเหมือนซัลลี่เลยจริงๆ
เรากําลังกินมื้อเย็นกันอยู่ในครัว
แล้วเราก็ได้ยินเสียงเคาะประตู แล้วเจมี่ก็เดินไปเปิด
ต่อมา สิ่งที่ฉันได้ยินคือเสียงปัง
ฉันกับแอรอนวิ่งออกมา
เห็นเจมี่อยู่บนพื้นและมีเลือดเต็มไปหมด
จากนั้นผู้ชายคนนั้น
ก็ยิงหัวเจมี่
แล้วเขาก็มองฉัน
ฉันเห็นว่ามันเป็นใคร
นายโอเคไหม
ฉันดูทีวีอยู่
กับพ่อฉัน และเหมือนกันเลย
มีเสียงเคาะประตู
พ่อฉันใส่แว่นอยู่ แต่เขาไม่ได้ใส่รองเท้า
แล้วเขาก็เดินไปที่ประตู
แล้วฉันก็ได้ยินพวกเขาคุยกัน
แล้วก็... ได้ยินเสียงผู้ชายอีกคนพูด
และฉันรู้จักเสียงนี้
มันคือเสียงซัลลี่
แล้วพ่อก็พูดบางอย่างกับฉัน ประมาณว่าแป๊บเดียวเดี๋ยวกลับมา
แล้วก็แค่นั้น
ฉันไม่ได้เจอพ่ออีกเลย
ฉันว่าฉันไม่ได้บอกลาด้วยซ้ํา
แล้วคนที่ซัมเมอร์เฮาส์ก็โผล่มา
บอกว่าอย่าพูดอะไรกับใครเรื่องซัลลี่
พวกเขาพยายามบอกฉันกับแอรอนแบบเดียวกัน
เขาฆ่าเจมี่และฉันควรจะเก็บเงียบงั้นเหรอ
ฉันควรอยู่เฉยๆ งั้นเหรอ
ฉันเห็นซัลลี่อยู่กับลูกสาวเขา และคิดว่า "ทําไมเขาได้มีชีวิตอยู่"
ทั้งที่เขาฆ่าพี่ชายฉัน
และเขาฆ่าพ่อเธอ
เห็นไหม มันไม่ถูกต้อง
ใช่ มันไม่ถูกต้อง
คนของคุณเจอลิซซี่แล้วใช่ไหม
เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับลิซซี่ มานี่สิ
สายของผมบอกว่าเอ็มไอทีสงสัยคุณในคดีเจฟฟรีย์
- ผมไม่ได้ไปที่นั่น ผมบอกคุณแล้ว - เข้าใจแล้ว
แต่มีรอยนิ้วมือและดีเอ็นเอของคุณ ปรากฏในที่เกิดเหตุ
ฟังนะ
ในฐานะ... ทนายของคุณ และผมอยากคิดว่าในฐานะเพื่อนคุณ
ผมขอแนะนําว่าตอนนี้อาจเป็นเวลาที่ดี ที่จะคิดเรื่องการออกนอกประเทศ
แน่นอนว่าต้องไม่ใช้ชื่อตัวเอง พวกเขาจะเฝ้าดูท่าเรือและสนามบินอยู่
คุณคิดว่ามันจําเป็นจริงๆ เหรอ
รอยนิ้วมือกับดีเอ็นเอน่ะเหรอ ใช่ โชคไม่ดีที่จําเป็นมาก
ผมมีพาสปอร์ตจาเมกาที่เป็นชื่ออื่น
ดี คุณต้องใช้มัน
แม้ว่าจะมีความเสี่ยงสูง ในการตรวจพาสปอร์ต
ด้วยระบบจดจําใบหน้าและเทคโนโลยีล่าสุด
บ้าชะมัด
เคยได้ยินชื่อไอแซค ลาทีฟไหม
- รู้ไหมผมกําลังพูดถึงใคร - ไม่
ลาทีฟจะพาคุณออกไป
มันเป็นงานถนัดของเขา และเขาไว้ใจได้ 100 เปอร์เซ็นต์
ผมคุยกับเขาได้ถ้าคุณต้องการ
แน่นอนว่ามีค่าใช้จ่าย
เท่าไหร่
คนล่าสุดที่ผมส่งไปทางเขาอยู่ที่
สองแสนห้า
- แพงมากนะนั่น - การออกนอกประเทศแพงอยู่แล้ว
อยู่นอกประเทศก็แพงมากเหมือนกัน คุณต้องใช้เงินสด เยอะมาก
อยากให้ผมคุยกับเขาไหม
- คุยกับเขาเลย - เขาจะต้องการเงินล่วงหน้า
- ต้องใช้เวลาเตรียมการนานแค่ไหน - ผมจะคุยกับเขาวันนี้
ระหว่างนี้ก็ใช้วิธีเดิม
มือถือใช้แล้วทิ้งเท่านั้น อยู่ให้ห่างจากบ้าน เพื่อน ครอบครัว
และทุกที่ที่พวกเขาเชื่อมโยงกับคุณได้
พาสปอร์ตเล่มนั้น
อยู่ที่บ้านผม
ตํารวจจับตาดูอยู่แน่ๆ
งั้นคุณก็ไปเอามันมาสิ
ผมจะกลายเป็นผู้สมคบคิด เพื่อขัดขวางกระบวนการยุติธรรมนะ
ผมจะไม่มีประโยชน์สําหรับคุณถ้าผมติดคุก
พอจะมีใครที่ไหว้วานได้อีกไหม
- มี - ดี
ใช้เพื่อนของเพื่อนจะดีมาก ถ้าคุณเข้าใจนะ
คนที่คุณไว้ใจได้ แต่ตํารวจไม่รู้ว่ารู้จักคุณ
ได้ ผมจะลองหาดู
ฟังนะ ดูเชน เรื่องเงินสกปรกนั่น เงิน...
พวก ผมรู้ว่าคุณจะพูดอะไร
ดี เห็นได้ชัดว่าคุณจะต่อรองค่าบริการกับไอแซค
แต่ถ้าคุณจําได้
ผมให้คุณยืมเงินไปไม่น้อยแล้ว
ผมจะปัดเศษให้เหลือกลมๆ 42,000 คุณเอาให้ไอแซคตอนที่เจอเขาได้
- ผมจะเอาให้เขา - โชคดีนะ
ให้ตายสิ
แกรี่ หาคนมาจัดการสองสามคนนะ ขอทางหน่อย
ขอทางหน่อยครับ หลบหน่อย
ขอบคุณครับ
หลีกทางหน่อยครับ
คุณมันชั่วร้าย ไม่มีหัวใจ ชั่วมาก
เรายังมีปัญหาที่นี่นิดหน่อย
คนเยอะขึ้นเรื่อยๆ พวกเขาเริ่มปิดกั้นบันได
ผมคงต้องทําใช่ไหม
โอเค ได้
เชลลีย์
นาโอมิ เธอช่วย...
- ได้สิ ได้เลย - โทษทีนะ
นาโอมิจะดูแลคุณต่อนะคะ แป๊บเดียวเดี๋ยวฉันมา
- ไงคะ สบายดีไหม - หวัดดีค่ะ
ดีค่ะ ขอบคุณ คุณล่ะคะ
มีอะไร
รู้มาว่าตํารวจเฝ้าบ้านผมอยู่
ทําไมล่ะ
ไม่รู้แม่ง
เรื่องใหญ่เหรอ
ไม่ ก็แค่
การข่มขู่ไร้สาระน่ะ
แต่ฟังนะ
มีของสองสามอย่างในบ้านผม
ที่ผมต้องการ แต่ไปเอาเองไม่ได้
เงินสดนิดหน่อย
ได้
เชลลีย์ คุณก็รู้
ถ้าผมไม่ต้องการให้คุณช่วย ผมคงไม่มาขอร้อง คุณเข้าใจนะ
ดูเชน คุณมีปัญหา ฉันต้องช่วยคุณอยู่แล้ว
ทั้งที่เราเป็นแบบนี้แล้วน่ะเหรอ
เราเลิกกันแล้วก็จริง
แต่นั่นไม่ได้ทําให้ทุกอย่างที่เราฝ่าฟันกันมาหายไป
เงินอยู่ไหน
ในตู้เสื้อผ้าผม
ในตู้เซฟ
มีพาสปอร์ตอยู่ในนั้นด้วย
ต้องใช้พาสปอร์ตด้วยเหรอ มันแย่แค่ไหนเนี่ย
ไม่มีอะไร ก็แค่ระวังไว้ก่อนน่ะ
- ได้ ฉันจะไปเอาของที่คุณต้องการให้ - ไม่ คุณไปเองไม่ได้
ต้องเป็นคนอื่น
ฟังนะ อย่าโทรเข้ามือถือผม
โทรมาที่เบอร์นี้นะ
(นัมเบอร์วันคาเฟ่)
นี่เธอล้อเล่นรึเปล่าเนี่ย
ฉันนั่งได้ไหม
เกิดอะไรขึ้นวะ
ไม่มีอะไร
ของยังอยู่ที่เธอไหม
ครบถ้วนเลยรึเปล่า
เธอแม่งโกหกฉัน
ฉันจะไม่โกหกนายหรอก
ไม่โกหกหรอก
ก็แค่ขโมยของ
ในหัวฉันมีเรื่องบ้าบอเยอะมาก ซัลลี่ และฉัน...
ฉันไม่เข้าใจเลยสักเรื่อง
ฉันเสียพี่สาวไปเพราะสิ่งนี้
ฉันรู้ว่านายเข้าใจว่าฉันเจออะไรอยู่
โอเค แต่ฉันมองไปรอบตัว
และฉันไม่เข้าใจอะไรเลยสักอย่าง
ฉันรู้แค่ว่าฉันไม่อยากทํางานนี้อีกแล้ว
งั้นก็อย่าทํา
ยากําลังฆ่าเรา มันฆ่าลอริน แล้วพวกเราอีกกี่คนต้อง...
ลอรินฆ่าตัวเอง
อย่ามาโทษฉัน
ฉันจะเอายามาคืนนาย
แน่นอน เธอต้องคืน
สิ่งเดียวที่ฉันขอคือการรับประกัน
โอกาส
ไม่
เพราะฉันไม่ไว้ใจเธอแล้ว
เข้าใจไหม
ฉันรู้ว่าครั้งหน้าที่เจอนาย นายจะตัดสินใจว่าฉันจะอยู่หรือตาย
โอเค ฉันรู้ดี
แต่ซัลลี่ ฉันขอร้อง
ได้โปรด
อย่าทําร้ายครอบครัวฉัน
- เบ็กส์กับเด็กไม่มีส่วนเกี่ยวข้องในเรื่องนี้ - แจ็ค
อย่าขอร้อง
มันน่าขยะแขยง
คืนนี้นะ
คืนนี้
บ้าเอ๊ย
โอเค
เร็วเข้า นาโอมิ
เร็วเข้า
สาม หนึ่ง หนึ่ง ศูนย์ หนึ่ง
บ้าเอ๊ย
(เรียบร้อย)
- เฮ้ย! - ดูเชน!
เฮ้ย ทําอะไรน่ะ
ดูเชน!
หลบไป เร็วเข้า หลีกไป
หลีกไป
- หลบไป - ออกไปจากที่นี่ซะ
ตํารวจนครบาล ถอยไปได้ไหม อยู่ในความสงบด้วย
ใช่ ส่งไปตรงนั้นเลย
เอาเลย จอช
ว้า โชคไม่ดีเลย
เป็นอะไรรึเปล่า
หลบไป!
หลบไป หลบ!
หลบไป!
- พระเจ้าช่วย - ไปตรงนั้นกัน
เฮ้ย ทุกคน เร็วเข้า
ไปกันเถอะ! ตามคนมาช่วยเร็ว! เร็วเข้า!
หลบไป
กันพวกเขาไว้
- กันพวกเขาไว้ - เอลิชา!
เอลิชา เอลิชา ได้ยินแม่ไหม
เอลิชา ลูกรัก ฟื้นสิ
มาช่วยหน่อย!
เอลิชา!
- ไปซะ - เอลิชา
ไง สเตฟ
สบายดีไหม
สบายดีครับ ผมขอขึ้นไปห้องผมได้ไหมครับ
ได้สิ เดี๋ยวผมไปเอง
วันนี้เป็นไงบ้าง สเตฟ
ดีครับ
ดี
โอเค
ถ้าอยากกินอะไร ก็ลงไปที่ครัวนะ
- ครับ ไม่ต้องห่วง - โอเค
นายคิดจะขโมยสร้อยพี่ฉัน ไปจากฉันจริงๆ เหรอวะ
ใช่ไหม
ไม่ ฉันไม่คิดงั้น
ช่างแม่งเหอะ ก็เอาสิวะ
เอาเลยสิวะ
ไอ้ควาย เอาเลย!
กูขอท้ามึง!
เอาไปเลยสิ
ทีนี้รู้สึกไงบ้าง
ที่โดนปืนจ่อ
ทีนี้รู้สึกไงบ้าง
ซัลลี่
หยุดครับ ถอยไป!
- ถอย! - ถอยไป!
ฟื้นเถอะลูก
- เอลิชา ได้โปรด - หยุดดันได้แล้ว
- นี่เอลิชาใช่ไหมครับ - หยุดนะ
- เราจะดูแลเธอเอง - เลิกผลักเถอะ
คุณต้องไป หน่วยกู้ชีพจะได้ทํางานได้
ถอยไป!
ไอ้พวกฆาตกร
- ไอ้หน้าด้าน! แกฆ่าเด็ก! - ไอ้พวกฆาตกร!
เฮ้ย ตามพวกมันไป
(แจ็ค มือถือ)
ว่ามา
ได้คุยกับซัลลี่ไหม
ฉันเองแหละ
ฉันเอาของไป
ฟังนะเพื่อน ฉันรู้ว่าฉันทําผิด โอเคไหม แต่ฉันพยายามแก้ไขทุกอย่างอยู่
ฉันจะคืนยาให้เขา ฉันเลยโทรมาหานาย
ที่ไหน
กําลังจัดการอยู่
ต้องเป็นที่ซัมเมอร์เฮาส์นะ และฉันต้องอยู่ที่นั่น
ได้
และดูให้แน่ด้วยว่าของของฉันครบถ้วน ทั้งหมดนั้นเลย
- ครบอยู่แล้ว ฉันไม่ได้แตะต้องเลย - ไม่แตะก็ดีแล้ว
ส่งข้อความบอกฉันว่าที่ไหนที่เบอร์นี้นะ
ตะโกนออกไปดังๆ และกดดันพวกมันเข้าไป
- ที่นี่ไม่ต้องการแก! - มาทําไมวะ
- อย่าก้าวร้าว ใจเย็นๆ - ที่นี่ไม่มีใครต้องการแก
ฉันรู้ แต่มันคือสิ่งที่เราต้องทํา
นี่บ้านกู
- ไอ้ฆาตกรฆ่าเด็ก! - ไอ้ฆาตกร!
ไสหัวไปซะ ไสหัวไป!
เอามือออกไปนะ
- ถอยไป - ทําอะไรน่ะ
- ปล่อยเขานะ! - อยู่นิ่งๆ!
พวกเขาเป็นเด็ก ปล่อยเขาไป!
กรุณาถอยไป!
ได้โปรด
- สกัดพวกเขาไว้! - กลับมานะ!
คําบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล