Szybko!
Dawaj!
- Bierzcie ich! - Mordercy!
Dawaj! Rób swoje!
Kto tam?
Znajomy znajomego.
Obłęd, co?
Jak będzie?
Wilson mówił, że wydostaniesz każdego.
- Masz paszport? - Jest w drodze.
- Dokąd trafię? - Do Turcji.
- Do Turcji? - Mam tam ludzi.
Będziesz bezpieczny.
To dobra kryjówka.
I dobre miejsce do interesów.
Szybko staniesz na nogi.
Rozumiem, że się pożegnałaś.
Nie mam z kim.
- Jesteś gotowy. - Tak.
Kiedy?
Jak najszybciej.
Brakuje tylko paszportu.
I zaliczki dla mnie.
Tak.
Załatwię kasę.
Jeszcze jej nie mam.
Mogłeś powiedzieć wcześniej.
Jestem w naprawdę zjebanej sytuacji.
- Musisz być elastyczny. - Elastyczny?
- Wilson mówił, że masz kasę. - Muszę ją odebrać.
Ile to potrwa?
Kilka godzin.
Na razie.
Jak to? Dokąd idziesz?
Kiedy załatwisz kasę, napisz „tak” pod numer od Wilsona.
- Nic więcej. - Możesz zaczekać.
Gdy dostanę wiadomość,
wydostanę cię.
Dobra.
Załatwię to.
Dam ci darmową radę.
Życie uciekiniera jest zajebiście drogi.
- Co tam? - Joł.
Potrzebuję cię.
Spoko.
Widziałeś akcję w Summerhouse?
Jest jak jest.
Obłęd.
To była Jaq.
Co?
Zrobiła to.
Okradła mnie.
- Serio, Jaq? - Tak.
Pojebane, nie?
Brak mi słów. Jaq?
Nie wierzę, kurwa.
Odda towar?
Dzisiaj wieczorem.
Odda towar
i co dalej?
Zależy od jej postawy.
Jeśli okaże skruchę...
Sam nie wiem.
Okaże szacunek.
No cóż, przekonasz się.
- Chcę, byś tam był. - Jasne.
- Kojarzysz ulicę za arkadami? - Tak.
Jadę. Na razie.
Lecę, mamo.
Co?
Nie możesz teraz wyjść.
To nic strasznego. Spokojnie.
- Dokąd jedziesz? - Do Jaq.
A jeśli ktoś tu wpadnie?
Nawet nie spróbują. Niedługo wrócę.
Nie martw się.
Zamknij za mną.
Oddasz mu towar i załatwione?
Na tym to polega.
Obiecał, że ci odpuści? Tymi słowami?
Już mówiłam, tak.
Co dokładnie powiedział?
Powiedział, że jeśli oddam mu towar, to mi odpuści.
Nie znam twojego świata,
ale wiem, że ludziom nie można ufać.
Zwłaszcza tym, którym zalazłaś za skórę.
Chcę mieć pewność, że wrócisz.
Posłuchaj.
Muszę mu zaufać.
Jeśli Sully chce mojej śmierci, nie ucieknę przed tym.
Wiem, że tego nie rozumiesz.
Tak to wygląda w moim świecie.
W wielkim świecie, w którym żyje cała reszta,
ludzie obiecują coś,
a potem zmieniają zdanie i robią coś zupełnie innego.
Podobno się przyznałaś. W porządku?
Tak.
Luz, załatwię to.
Liczy, że zmienisz postawę.
Tak będzie.
- Mówił coś o mnie? - Nie.
To moja wina, nie twoja.
Spokojnie, ogarnę to. Wieczorem oddam mu towar.
Mam tam być.
Spoko. Do zobaczenia.
- Pozdro. - Na razie.
Kocham cię.
Nie znam silniejszej osoby.
Stać cię na coś więcej.
Zaufaj mi.
Stać się na wszystko, ale musisz w to uwierzyć.
I porzucić to życie.
Wrócę.
- Nie pchajcie! - Mordercy dzieci!
Do tyłu!
Widziałeś, co się dzieje?
Tak. Obłęd.
Dużo glin?
Tak.
Jest nawet oddział prewencji.
- Był problem z wejściem? - Nie.
A z wyjściem?
Nie robią problemów. Mają dość na głowie.
Dobrze.
Dziękuję.
Masakra.
Spójrz na nas.
Tu się poznaliśmy.
Nie mogłem oderwać od ciebie oczu.
To było niezwykłe.
Było.
Mieliśmy wszystko.
Ja, Tish i ty.
Byliśmy szczęśliwą rodziną.
Nie jest za późno.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Zawsze będę.
Ale zawsze będę druga.
Kochasz pieniądze i władzę.
Dla mnie miłości zabrakło.
Oby ci się udało.
- Nikt dziś nie wychodzi. - Chcę sprawdzić, co u Erin.
- Widziałaś, co się dzieje? - Dlatego zostajesz.
Pieprzenie. Z drogi, kurwa!
- Ian! - Tak?
- Po co go wołasz? - Chodź.
- Macie mnie za jebane dziecko? - Chronimy cię.
CORAZ WIĘKSZE ZAMIESZKI W SUMMERHOUSE
Widziałeś, Rah?
Protestujący podpalili budynki i auta.
Prowadzą walki z policją.
- Z drogi. - Stef!
Odpierdol się!
Co za rzeźnia. Gliny nie wiedzą, co się dzieje.
Gdzie się spotykamy?
- Jak to naprawimy? - Co?
To, że Si oberwał.
Akcję z Fields.
Kazałeś mi tam jechać.
Niemal ich pozabijałem.
Przez jakąś jebaną bajeczkę...
którą wymyśliłeś, by nie wydać Jaq.
Wiedziałeś, nie?
Nie od początku.
Wiesz, jakie to było durne?
Mówiłem jej, że to błąd.
Że źle zrobiła.
Skłamałeś, kurwa.
Przyznaj to.
- No mów, kurwa! - Boję się. Przepraszam!
Kłam jak jebany mężczyzna!
No mów!
Okłamałem cię.
- Przepraszam. - Mnie nie możesz okłamywać.
Przepraszam, kurwa. Tylko ciebie tak ponosi.
- Wybacz. - Wysiadaj!
- Wypierdalaj! - Co jest?
- Przeprasza... - Co jest, kurwa?
Przepraszam, Sully!
- Zamknij mordę. - Puść mnie!
NOWA WIADOMOŚĆ
ŚWIETLICA, 20.00
Żegnaj, mamo.
Jeśli nie odejdziecie, zostaniecie aresztowani!
Aresztujemy was!
Ruszaj się!
ŚWIETLICA
- Nie powinien tam iść. - To nie pomoże.
I tak jest już źle.
- Zupy? - Nie. Dziękuję.
Co on tam robi?
- Masz wszystko? - Tak.
Tylko nie kłap jebanym dziobem.
Chcę wszystko naprawić.
- Oddaj torby. - Co robisz?
- Oddaj je. - Dam je Sully’emu.
- Dawaj. - Pojebało?
- Zabieraj łapy. - Ryj, tępa dzido.
Oddawaj jebane torby.
Ile mam na ciebie czekać? Gdzie to masz, kurwa?
Dushane ukradł jebany towar.
Co?
- Napadł mnie. - Nie pierdol.
- Serio. - Kłamiesz, kurwa.
Wypierdalaj stąd.
Co ty pierdolisz?
Pogrywasz sobie?
To nie jest jebana gra!
Skąd wiedział, że tu będziesz?
Skąd?
Niczego ci nie odpuszczę.
Tak jak Kieronowi.
- Sully... - Morda.
- W porządku? - Tak.
- Na pewno? - Jasne.
- Kieron tu był? - Nie widziałam go.
Co się stało?
TAK
- Joł. - Dostałem wiadomość.
- Masz kasę? - Słuchaj.
Załatwimy to nieco inaczej.
- Ty ustalasz zasady? - Mam 25 kilo koki.
To pół miliona.
Dam ci 15, jeśli mnie wydostaniesz.
Oddzwonię.
Nie, kurwa. Potrzebuję odpowiedzi.
Oddzwonię.
Kurwa!
POLICJA BEZSILNA NA OSIEDLU RZĄDZONYM PRZEZ GANGI
ERIN: OLEWASZ MNIE?
- Junior! - No?
Znów cię potrzebuję.
- Gdzie? - W Summerhouse.
- Rozpętało się tam piekło. - Nie uwierzysz.
- Przywieź mi coś. - Może być coś małego?
Tak.
Kilka.
Jasne.
Jadę.
Rzucajcie! Zróbcie im piekło!
Szybko!
- Jaq. - Jest Kieron?
Nie. Miał iść do ciebie.
Chcę 20 kilo.
To w chuj za dużo.
No to powodzenia.
Kurwa. Zaczekaj.
Dobra.
- Dwadzieścia. - Dobrze.
Wyślę kilku gości.
Lepiej, by mieli jebane giwery,
bo wszyscy chcą mnie zajebać.
- Wydostaną cię. - Kiedy?
- Za godzinę. - Dobra.
Kurwa.
Jedźcie. Sprawdźcie, czy ma torby.
Bez nich go nie bierzcie.
- Naładowana? - Tak.
Wszędzie są psy. Ciężko było się tu dostać.
I ciężko stąd uciec.
Jest gdzieś tutaj.
- Dokąd to? - Idziemy zobaczyć.
Mignął wam Dushane?
- Nie. - Szukam go.
- Rozglądajcie się. - A jeśli go zobaczymy?
Co?
Problem?
Zabić go?
Ma dwie torby.
Przynieście mi je.
- Szukajcie tam. - Schowaj spluwę.
Nigdy, kurwa, nie działa. Tędy.
NIEDŁUGO BĘDĄ
Chodź, ziomuś.
Dawaj. To te drzwi.
Ktoś już tu był.
- Może. - Odpal.
- Spierdalać. - Ma broń.
- Wypierdalajcie stąd. - Kurwa!
Tak?
Mówiłeś, że są blisko. Jest coraz gorzej.
Zaczekaj.
Będą za 20 minut.
- Czekasz u swojej mamy? - Nie, to spalone miejsce.
Przy opuszczonych garażach na południu.
- Będę tam za 15 minut. - Dobra.
Sorki.
Idź na górę.
Pusto.
W porządku?
Chodźmy.
Kurwa!
Szybko, biegniemy tam!
Tędy!
To Dushane! Strzelaj!
- Nie... - O nie!
Kurwa!
Bradders, trzymaj się.
- Spokojnie. - Nie!
Nie.
- Dokąd pobiegł? - Tam.
Zostań z nami.
Pomocy!
- Dushane? - Tak!
- Gdzie auto? - Tędy.
Cholera.
Kurwa!
Co ty odpierdalasz?
Postrzeliłeś mnie!
Okradłeś mnie!
Co robisz?
Gliny chciały mnie zgarnąć.
Nie pójdę do paki.
To spierdalaj!
Nie miałem jebanej kasy.
Coś ty, kurwa, zrobił?
- Mogłeś przyjść. - Przyjść?
- Tak, kurwa! - Do ciebie?
- Dałbym ci kasę. - Gówno byś mi dał.
- Wiesz to. - Dałbym!
Łżesz!
Skończyłeś to, pamiętasz?
Nie miałem wyboru!
- Miałem nas za braci. - Spierdalaj!
Jesteśmy braćmi,
kiedy ci to pasuje.
- Bolało cię, że rządziłem. - Nie mogliśmy być równi?
Chciałem twojego szacunku.
Co ty na to?
Szanuję cię.
Miałeś rację.
Nie da się rządzić bez trupów.
Spójrz na nas.
Zastanów się.
Mogliśmy być potworami lub żarciem.
Nie mógłbym być żarciem.
Dzięki temu przetrwaliśmy.
Nie uciekniesz z tymi torbami.
Wstawaj.
Wstawaj!
Wróciłaś.
Martwiłam się.
Wszystko będzie dobrze?
- Co się stało? - Będzie dobrze.
Jasne?
Chodź.
Mam nadzieję, że tam jesteś.
Wiesz, co się stanie.
Jest tak cicho.
Wiesz, co jest najgorsze w samotności?
Cisza.
Tęsknię za hałasem.
Za darciem się przy Fifie.
Aaron każe mi się zamknąć, bo się uczy.
Ty rozdzielasz obowiązki.
Tęsknię nawet za odgłosem pralki.
To jakiś obłęd.
Wchodzę do pokoju i siedzę.
Życie wokół zniknęło.
Wszystko.
Powiedz rodzicom, że ich kocham.
Nie zapomnij.
Ciebie też kocham.
Pozdro.
Wpadnę do ciebie po szkole.
Dobra.
- Za chwilę was dogonię. - Jasne.
Do zobaczenia.
- W porządku? - Tata.
Co tu robisz?
- Przejdziemy się? - Jasne.
Tak?
- Jak się masz? - Dobrze. A ty?
Nie odwozisz mnie w czwartki. Co się stało?
- Słuchasz mnie? - Tak.
Czemu tu jesteś?
Wiesz, że cię kocham?
- Tak. - Wiesz?
W porządku? Martwię się o ciebie.
- Wszystko dobrze. - Na pewno?
Tak, spokojnie. Chodź.
- Wszystko dobrze? - Tak.
O ile u ciebie też. Kiedy się znów zobaczymy?
Jakiś czas mnie nie będzie.
- Ale będziemy gadać. - Dobrze.
- Zadzwonię. - Dobrze.
- I pisz do mnie. - Jasne. Kocham cię. Pa.
Dobra.
Jakie to uczucie?
To, co musiałeś zobaczyć, było...
pojebane.
Ale konieczne.
Ty też musisz zrobić swoje.
Rozumiem to.
Jakie to uczucie?
Szczerze mówiąc,
od dawna nic nie czułem.
Nie jesteś tego wart.
Napisy: Krzysztof Zając