Leila Hatami Peyman Moadi
Shahab Hosseini Sareh Bayat
Sarina Farhadi Babak Karimi
A. A. Shahbazi K. Hosseini - Sh.Yazdanbakhsh
oraz Merila Zarei
To nie s¹ istotne przes³anki do rozwodu.
- Czy jest coœ jeszcze? - Na przyk³ad co?
Na przyk³ad, ¿e jest uzale¿niony, bije pani¹ albo nie zapewnia bytu.
Nic z tych rzeczy. To dobry, porz¹dny cz³owiek.
Dlaczego wiêc ¿¹da pani rozwodu?
On nie chce ze mn¹ wyjechaæ.
Jeœli to zrobi, wycofam swój pozew.
- Pojedziesz? - Nie, nie pojadê.
- Dlaczego nie, wysoki s¹dzie? - Wiesz dlaczego.
Nie, nie wiem. Wyjaœnij mi proszê jeszcze raz.
Niech wyjaœni dlaczego mamy opuszczaæ kraj w tych okolicznoœciach.
- Podaj jeden powód, dla którego mamy zostaæ. - Podam ci i tysi¹c.
- Wystarczy jeden. - Mój ojciec. Nie mogê go zostawiæ.
Ale w³asn¹ ¿onê mo¿esz?
- Kiedy ciê zostawi³em? - Przez ciebie tu jesteœmy.
To ty z³o¿y³aœ pozew o rozwód.
Gdy mówisz ¿onie i dziecku, ¿eby odesz³y, czy nie jest to zostawieniem ich?
Wysoki s¹dzie, przecie¿ dopiero co powiedzia³, ¿e mo¿emy odejœæ, jeœli chcemy.
Zgadza siê. I mogê to powtórzyæ.
Jeœli nie chcesz zostaæ, to nie zatrzymam ciê si³¹.
Proszê nie podnosiæ g³osu. Proszê siê uspokoiæ.
Jednego dnia chcesz ze mn¹ mieszkaæ. Nastêpnego ju¿ nie.
- Jeœli wolisz... - Co przez to mam rozumieæ?
Oboje to rozpoczêliœmy.
Wysoki s¹dzie, po 18 miesi¹cach za³atwiania i poniesionych kosztach, otrzymaliœmy wizy.
A minê³o ju¿ szeœæ miesiêcy i za 40 dni wygasaj¹.
Dlaczego mielibyœmy zmarnowaæ t¹ okazjê?
Jeœli nie chcesz zmarnowaæ okazji, to zaproponuj coœ.
Znasz moj¹ sytuacjê.
Co mamy zrobiæ, wysoki s¹dzie?
- Ojciec to jego wymówka... - Nie jest wymówk¹, ale powodem.
- Nie przerywaj mi. - Proszê siê uspokoiæ.
Jego ojciec ma Alzheimera. Nawet nie wie, ¿e jest jego synem.
- Jaka to dla niego ró¿nica? - Dlaczego mówisz takie rzeczy?
Zdaje sobie w ogóle sprawê, ¿e jesteœ jego synem?
Wystarczy, ¿e ja wiem, ¿e on jest moim ojcem.
W³asna córka i jej przysz³oœæ, nie licz¹ siê dla ciebie?
Kto mówi³ coœ o naszej córce? Wydaje ci siê, ¿e tylko tobie na niej zale¿y?
Tak wiêc dzieci ¿yj¹ce w tym kraju nie maj¹ przysz³oœci?
Jako matka, wola³abym, ¿eby nie dorasta³a w takich warunkach.
Jakich warunkach?
Bêdzie dla niej lepiej tu z obojgiem rodziców czy tam bez ojca?
Dlatego chcê, ¿eby pojecha³.
Nie mogê wyjechaæ.
Ile razy mam to powtarzaæ?
Nie mo¿e. I co ze mn¹?
Nic. Mo¿e pani wróciæ do swojego ¿ycia.
Gdybym mog³a, nie sk³ada³abym pozwu o rozwód.
Zgoda musi byæ obopólna.
W³aœnie swoj¹ wyrazi³.
Zgadza siê pan na rozwód?
Jeœli woli zostawiæ rodzinê i wyjechaæ, to tak.
Zgodzi³ siê.
A co z moj¹ córk¹?
Musicie siê zgodziæ co do wszystkiego. W jakim wieku jest wasza córka?
Za dwa tygodnie koñczy 11 lat.
Nie mo¿e wyjechaæ bez zgody swojego ojca.
On siê nie zgadza.
To ju¿ sprawa miêdzy wami.
Proszê tutaj podpisaæ i mi³ego dnia.
Wysoki s¹dzie, przysz³am tu, ¿eby rozwi¹zaæ ten problem.
Proszê tu podpisaæ.
Pani te¿.
- W którym miejscu? - Tutaj.
Mo¿e wzi¹æ wszystko. Ja chcê tylko swoj¹ córkê.
To jest równie¿ i moja córka. Zreszt¹ ona nawet nie chce z tob¹ jechaæ.
- Ona nie wie, co dla niej dobre. - Dlaczego nie?
Ma 11 lat.
Proszê tu podpisaæ i nie zabieraæ czasu s¹du.
- Wydaje ci siê, ¿e wszystko wiesz lepiej. - Nie, to tobie siê wydaje.
Wysoki s¹dzie, co mam zrobiæ? Zosta³o tylko 40 dni.
Nie mo¿na ¿¹daæ rozwodu z byle b³ahego powodu.
B³ahego powodu?
On nie jest b³ahy.
Chodzi o moj¹ córkê.
To równie¿ i jego córka. On te¿ ma swoje prawa.
W mojej opinii, to nie jest powód.
Proszê tutaj podpisaæ i mi³ego dnia.
{c:$00CD00}{y:b}R O Z S T A N I E
scenariusz i re¿yseria: Asghar Farhadi
{y:i}{c:$008B45}tekst polski: {y:b}{c:$00FF7F}caffrey
Mówi³a pani o dwóch piêtrach.
Tu s¹ dwa piêtra.
A to co?
Tam jest parter, tam pierwsze piêtro. A tu jest drugie.
Cena by³a za dwa piêtra.
Przecie¿ i tak p³aci kupuj¹cy.
Ale tylko za dwa piêtra.
Nie rozumiem o czym pan mówi.
Proszê zadzwoniæ do kupuj¹cego.
Tu s¹ trzy piêtra.
Zap³acê za jedno. Proszê mnie przepuœciæ.
Przepraszam pani¹...
IdŸ, powiedz ojcu, ¿e chc¹ ju¿ wyjœæ.
Dlaczego ty mu nie powiesz?
Co ja powiem?
Umawia³yœmy siê.
Uczê siê.
Dzieñ dobry.
Witam pani¹.
Zaraz wracam.
Nie wiem ile ju¿ pani wie.
Praca polega na opiece nad moim ojcem.
Jest te¿ trochê prac domowych,
ale przede wszystkim trzeba mu podawaæ na czas lekarstwa,
nie pozwoliæ mu zbli¿aæ siê do pieca ani ¿eby opuszcza³ dom.
Termeh, zabierz pranie.
Musi pani byæ tu o 7:30, ¿ebym móg³ wyjœæ do pracy.
7:30 to za wczeœnie.
Musia³abym wychodziæ z domu o 5-tej, ¿eby tu zd¹¿yæ.
A mo¿e pani na 8-m¹?
No nie wiem.
8-ma mog³aby byæ.
Proszê dzwoniæ na górze.
Klucze do domu bêdê zostawia³ tutaj.
- Dobrze? - Tak.
Mog¹ nam pañstwo zap³aciæ?
Jaka jest stawka za miesi¹c?
Zaraz bêdê.
300 tysiêcy miesiêcznie.
To za ma³o.
Nie, takie s¹ stawki.
Proszê popytaæ. Doje¿d¿am z daleka.
Kilkoma autobusami.
Na tyle mnie staæ.
Jeœli pani odpowiada, mo¿e pani zacz¹æ od jutra.
Mogê daæ znaæ jutro?
Bêdê potrzebowaæ te¿ tego.
Nie mam drobnych.
Ma pani czas do popo³udnia.
Mam jeszcze inna chêtn¹, jeœli pani siê nie zdecyduje.
Dobrze.
Termeh! Pranie!
Nie idziesz?
- Dlaczego zabierasz ksi¹¿ki? - Potrzebujê.
A¿ tyle na 2 tygodnie?
- Dziêkujê. - Proszê bardzo.
Którego programu u¿ywa?
Mam iœæ zapytaæ?
¯ebym Ÿle wypad³?
- Simin, gdzie idziesz? - Zaraz wrócê.
Idê tylko za róg. Zaraz wrócê.
Wrócê.
Jestem umówiona.
Czwarty.
Dlaczego czwarty?
Bo blak³y.
I od tego czasu tego u¿ywa najczêœciej.
A wiêc czwarty.
Od teraz bêdziemy ustawiaæ wszystko na czwarty.
Naprawdê odchodzi?
Wróci.
Termeh!
Zostañ z dziadkiem.
Tato?
Termeh, skarbie, idŸ do swojego pokoju.
Tato, wstañ.
Puœæ jej rêkê.
Wstañ. Zaprowadzê ciê do ³azienki.
Gdzie mnie zabierasz?
Do ³azienki, a potem pójdê po twoj¹ gazetê.
Kochanie, mówi³em ¿ebyœ posz³a do swojego pokoju...
- Gdzie mnie zabierasz? - ChodŸ.
Nie wsadzaj tam r¹k.
Biorê t¹ p³ytê.
Bierz, które chcesz.
Tylko t¹ jedn¹.
Na razie.
Myœla³am, ¿e te¿ tu mieszkasz.
Przenios³am siê do matki.
Mo¿e byæ ciê¿ko.
Wcale nie. Mo¿esz mu zaufaæ.
O to siê nie martw.
Prawie go zreszt¹ nie bêdzie.
Wychodzi wczeœnie, a jak wraca, to ty koñczysz.
Zabieraj córkê. Moja bêdzie mia³a siê z kim bawiæ,
a i ja siê przez to poczujê lepiej.
Decyzjê przeka¿ bratowej.
Dok¹d idziesz?
Co to?
Tlen.
Co to jest tlen?
OdejdŸ, bo go obudzisz.
Nic nie s³yszê.
Co ono robi?
Dzieñ dobry.
Dok¹d chce pan iœæ?
- Gazeta. - Proszê?
Chcê gazetê.
Gazeta jest w pana pokoju.
Zaprowadzê tam pana.
Zabiorê pana do pokoju, a potem zrobiê coœ do jedzenia.
Mamuœ...
on siê posika³ w spodnie.
Proszê usi¹œæ na ³ó¿ku.
Co to?
Co ty robisz?
Za³ó¿ buty. Pod³oga jest mokra.
Powinien mówiæ, gdy ma potrzebê...
WeŸ go do ³azienki...
Nie mogê przyjœæ przed 12-t¹. Mam zajêcia.
Zadzwoñ do mojego mê¿a.
Masz jego numer?
Zapisz sobie.
D³ugopis le¿y ko³o telefonu.
Jeœli przyniosê spodnie, da radê siê pan przebraæ?
Ubrania, da radê je pan przebraæ?
Simin?
Umyje siê pan sam?
Simin?
Tu ma pan ubrania.
Proszê siê umyæ i je za³o¿yæ.
Po³o¿ê rêcznik tutaj.
- Dobrze? - Tak.
Proszê siê myæ.
Spodnie proszê po³o¿yæ tam.
Poradzi pan sobie?
Pana spodnie.
Proszê je zdj¹æ.
Za³o¿yæ te, które przynios³am.
Dobrze?
Simin...
Dzieñ dobry. Mam pytanie w kwestii religijnej.
Pracujê w pewnym domu.
Jest tu starszy pan, którym mam siê opiekowaæ.
Chcia³bym zapytaæ...
Proszê mi wybaczyæ, ale on zmoczy³ sobie spodnie.
Chcia³abym wiedzieæ, czy jak go przebiorê, czy to bêdzie grzech?
Nikogo wiêcej tu nie ma.
Ma z 70, 80 lat i jest zniedo³ê¿nia³y...
Problem w tym, ¿e biedak siedzi tak ju¿ od pó³ godziny.
Mogê...?
Nie powiem tacie.
Mój anio³ek.
Proszê siê podnieœæ.
Nogi.
Dobrze, a teraz proszê œci¹gn¹æ spodnie.
Karta!
Wszyscy siê patrz¹.
Niech siê patrz¹.
- Ile wysz³o? - 37,50
- A reszta? - Nie da³ mi.
- A pyta³aœ? - To jego napiwek.
Napiwek? Proszê chwilkê poczekaæ.
Napiwek siê daje, kiedy to on nalewa benzynê. IdŸ i odbierz resztê.
- Tato! - No ju¿!
Chwila.
Proszê.
Zatrzymaj sobie.
Naprawdê?
Witaj.
Witaj, Termeh.
Witaj.
- Jak siê masz? - Dobrze, dziêkujê.
Wezmê ksi¹¿ki.
I wyniki testu.
- Jak siê pani ma, pani Qahraei? - Dobrze, dziêkujê, a pan?
Równie¿, dziêkujê.
Przepraszam za spóŸnienie.
Nic siê nie sta³o. Jak ¿ona?
- Dobrze, dziêkujê. - Bêdziemy zaczynaæ.
- Dzieñ dobry panu. - Dzieñ dobry.
Jak siê masz, tato?
- Witaj, m³oda damo. - Dzieñ dobry.
Tu masz gazetê.
Ty czyta³aœ gazetê jemu, czy on tobie?
Synu...
Ali jest mê¿atk¹.
- Jaka Ali? - Ali.
A tak, Ali jest mê¿atk¹. Termeh, poœpiesz siê.
Zawór w jego butli nie by³ zakrêcony.
Musia³ go sam odkrêciæ.
Od jutra dokrêcaj mocniej, ¿eby nie móg³ odkrêciæ.
Przepraszam, ale...
Nie mogê ju¿ przychodziæ.
Nie umawialiœmy siê, ¿e codziennie?
Dojazd jest za d³ugi.
Zrezygnowa³em z kogoœ innego. Jest 16-ta.
Jak teraz znajdê kogoœ na jutro?
To za du¿o pracy.
Naprawdê nie mogê. To ciê¿ka praca. Nie mogê.
ChodŸ, proszê, ze mn¹.
- Somayeh, gdzie masz chustê? - Tutaj.
Mo¿e jesteœ zmêczona, bo to dopiero pierwszy dzieñ.
Nie.
Jesteœ tu zaledwie kilka minut. A sama widzisz.
Somayeh, weŸ swój plecak.
Mogê prosiæ o ten numer?
Maj¹ równie¿ ultrasonograf.
Strasznie siê dzisiaj wierci³.
W takim razie, to ch³opiec.
Kopa³ w mamy brzuszek.
To dlatego, ¿e chce wyjœæ...
¯eby siê ze mn¹ bawiæ.
Mo¿esz tu zapisaæ?
Powiedz, ¿e Qahraei ciê przysy³a.
Znaj¹ mnie tam.
- To mê¿czyzna czy kobieta? - Kobieta.
Wpierw zadzwoñ.
Powinnaœ by³a powiedzieæ mi wczoraj.
Przecie¿ nie zostawiê go jutro samego?
- Gdzie mama trzyma herbatê? - Nie wiem.
Powinien by³ mnie pan uprzedziæ, ¿e bêdê musia³a go myæ.
Myæ?
Zmoczy³ dzisiaj spodnie.
To nie w porz¹dku, ¿ebym musia³a go myæ.
Proszê zap³aciæ mi za dzisiaj, ¿ebym mog³a pójœæ.
Zawsze uprzedza³, ¿e ma potrzebê.
S¹ firmy, do których mo¿e pan zadzwoniæ po mê¿czyznê do pomocy.
Nie mogê wpuszczaæ do domu byle kogo.
Proszê.
Proszê przeliczyæ.
Przepraszam. To kwestia religii.
Rozumiem.
- Dziêkujê. - Proszê bardzo.
Do widzenia.
Tak?
Przepraszam, tak siê zastanawia³am,
czy mog³abym daæ pana numer mojemu mê¿owi
i powiedzieæ, ¿e mam go z og³oszenia.
W sprawie pracy w domu i przy pana ojcu.
Powiedz mu na czym polega praca
i jeœli mu bêdzie odpowiada³o, niech przyjdzie...
Nie chcê, ¿eby wiedzia³, ¿e ju¿ pana znam.
Nie mówi³am mu, ¿e tu przychodzê.
W takim razie niech do mnie zadzwoni, albo niech przyjdzie tu wieczorem.
Dzisiaj mo¿e byæ ju¿ trochê za póŸno.
Mogê jeszcze ja przyjœæ jutro.
Proszê tylko nie zatrudniaæ nikogo innego.
Sam siê pan z nim dogada, co do warunków.
Nie ma ¿adnego problemu. Niech do mnie zadzwoni.
Ju¿ ja siê z nim umówiê.
- Dziêkujê. - Proszê bardzo. Do widzenia.
I dziêkujê.
Pan Lavasani?
Proszê tam.
Dzieñ dobry. Nazywam siê Samadi.
- Dzwoni³em w sprawie pracy. - A tak, jak siê pan ma?
Przepraszam za spóŸnienie.
W porz¹dku. Gdzie pan wczeœniej pracowa³?
By³em szewcem.
Nie bêdzie pan mia³ problemu z myciem go?
S³ucham?
Jeszcze do wczoraj nie moczy³ siê.
¯aden problem. Mam tak ze swoim ojcem.
Bêdzie pan z nim sam, wiêc musi pan na niego bardzo uwa¿aæ.
¯ony nie bêdzie?
Nie, jestem sam.
Przepraszam, ale czy 300 tysiêcy to nie za ma³o?
A ile pan oczekuje?
No gdzieœ 400 tysiêcy...
Tyle nie jestem w stanie p³aciæ.
Przyjdê na próbê przez kilka dni.
Jeœli bêdzie pan zadowolony, doda pan coœ do tych 300 tysiêcy.
- Jeœli nie, nie bêdzie musia³ mi pan p³aciæ. - Tu jest adres.
Mogê zacz¹æ nawet od dzisiaj.
Nie trzeba, mam ju¿ kogoœ dzisiaj. Proszê przyjœæ jutro i przynieœæ dokument.
Jaki?
Jakikolwiek dokument to¿samoœci.
Pobo¿ny?
Ja³owa?
Bunt?
Dzwonek?
Nie!
Jej m¹¿?
Pewnie tak.
Podaj perskie znaczenie nastêpuj¹cych s³ów...
- "Makieta"? - Nemunak.
"Kompost"?
Khoshaab.
"Gwarancja"?
Tazmin, zemanat.
To po arabsku, nie persku.
Tak mówi moja nauczycielka.
Nie mów tak wiêcej.
le to Ÿle, niewa¿ne kto tak mówi.
- Przy "gwarancji" napisz... - Odejmie mi punkty.
Nie szkodzi, niech odejmuje.
Napisz poshtvaneh.
Poshtvaneh.
Dzieñ dobry.
Co siê sta³o? Dzisiaj mia³ przyjœæ twój m¹¿.
Przykro mi, ale nie móg³.
A jutro?
Nie wiem. Jeœli nie on, to ja przyjdê.
Mam nadziejê, ¿e nie bêdzie codziennie zmienia³ zdania.
Nie, bardzo chcia³ przyjœæ.
Ostatniej nocy jeden z jego wierzycieli przyszed³ z policj¹ i go zabrali.
Rozumiem, ale jeœli coœ siê wydarzy i nie bêdzie móg³,
to chcia³bym wiedzieæ wczeœniej.
Na pewno bêdzie przychodzi³.
Wieczorem pójdê do wierzyciela i uproszê,
¿eby go uwolni³.
Zamknij, proszê, za mn¹ drzwi.
Do zobaczenia.
Czeœæ.
Nie stañ na to. Jest brudne.
Wynieœ œmieci.
Mo¿esz?
Tak.
Sk¹d ci teraz wezmê czyste ubranie?
Zdejmuj to!
Mamo...
nie ma go w pokoju.
- Co? - Nie ma go w pokoju.
Zobacz w ³azience.
W³aœnie tak.
Blokuj pi³kê. Dobrze?
Pi¹teczka!
- Dziadku, po czyjej jesteœ stronie? - On jest trenerem.
Widzia³eœ to?
Nic pani nie jest?
Proszê usi¹œæ.
W porz¹dku?
Gdzie by³aœ?
Biedak czeka ju¿ pó³ godziny.
To przez ten dojazd.
Czeœæ.
A œmieci wynoœ w koszu.
Worki przeciekaj¹ i brudz¹ schody.
Wczoraj zakrêci³o mi siê w g³owie i upuœci³am worek.
Posprz¹tam schody.
WchodŸ.
Pozwól nam wejœæ.
Daj mi zamkn¹æ drzwi.
- Proszê pani¹... - Nie ma jej?
- Jak ma³a ma na imiê? - Somayeh.
Nie siadaj. Jest mokro.
Somayeh!
Pani Khalani!
Pukaj.
Dziadku!
Pani Khalani!
Tak.
- Witam, jak siê pani ma? - Dobrze, dziêkujê.
Widzia³a pani kobietê, która u nas pracuje?
My³a schody.
- Kiedy? - Przed po³udniem.
- Nie ma jej? - Nie. Dziêkujê.
Poczekaj tutaj. Zejdê do samochodu po klucze.
Co jest?
Tato?
Z³ap go za nogi.
Tato, podnieœ siê. Popatrz na Termeh.
Tato!
Oddycha.
Nie martw siê.
Boli ciê rêka? Pomó¿ mi œci¹gn¹æ koszulkê.
Podnieœ rêkê.
Boli?
Zrób krok.
IdŸ.
ChodŸmy po gazetê.
Rusz nog¹.
Boli? Pozwól, ¿e zerknê.
Kto ci to zrobi³?
Chcê sprawdziæ czy z nogami w porz¹dku.
Skarbie, idŸ do swojego pokoju.
- Coœ mu jest? - Nie. IdŸ.
Wysz³a, tato.
Poka¿ mi nogi.
Zdejmij je.
Drañstwo!
Skarbie, bra³aœ pieni¹dze z szuflady?
Nie.
Dobrze, idŸ do kuchni.
Mówi³em, ¿ebyœ posz³a do kuchni.
Nic siê nie sta³o.
No idŸ... Zamknij drzwi.
Dzieñ dobry.
ChodŸ tu.
Mamo, chce mi siê piæ.
Pilnuj go.
Dzieñ dobry.
Gdzie by³aœ?
Coœ mi wyskoczy³o i musia³am wyjœæ.
Nie wolno ci wychodziæ.
- On spa³. - Wiêc zamknê³aœ drzwi i posz³aœ?
Nie by³o mnie chwilkê.
Chwilkê? K³amiesz.
Prawie umiera³, gdy wróci³em!
Zawsze drzemie o tej porze, wiêc...
Wiêc robisz tak ka¿dego dnia?
Zamykasz drzwi i za³atwiasz swoje sprawy?
Nie. Przysiêgam na Boga. Tylko dzisiaj musia³am.
- Dlaczego przywi¹za³aœ mu rêkê? - Poczekaj na zewn¹trz.
Czy tak siê umawialiœmy?
Musia³am wyjœæ.
Nie mia³am wyjœcia.
Wielkie dziêki!
Codziennie przywi¹zujesz mu rêkê
i wychodzisz za³atwiaæ swoje sprawy.
Nic mu nie jest?
Wielkie dziêki!
Poczekaj na zewn¹trz, skarbie.
SprawdŸ co z dziadkiem.
Po co wchodzi³aœ do tamtego pokoju?
Którego?
Tego, z którego zabra³aœ pieni¹dze.
Zabra³am pieni¹dze z tamtego pokoju?
- Nie p³acê ci? - Ja mia³abym wzi¹æ pieni¹dze?
A nie wziê³aœ?
Przysiêgam, ¿e nie zabra³am ¿adnych pieniêdzy.
Wynoœ siê.
Proszê pana, przysiêgam na wszystko.
Mówi pan, ¿e wziê³am pieni¹dze.
Proszê sprawdziæ w mojej torebce. Jeœli bym wziê³a, to by tu by³y.
WeŸ to.
Daj mi torebkê.
Przysiêgam na wszystko, ¿e tam nie wchodzi³am.
Oto moja torebka.
Co robisz?
Nie wchodzi³am tam.
Przysiêgam na wszystko, ¿e nawet tam nogi nie postawi³am.
- WyjdŸ. - Twierdzi pan...
Co zrobi³am? Proszê mnie nie dotykaæ!
Nie bêdê. WyjdŸ.
Nie wyjdê, póki nie dostanê, co mi siê nale¿y!
Zas³ugujesz co najwy¿ej, ¿eby ciê wykopaæ.
Ze wzglêdu na ni¹, tego nie zrobiê.
WyjdŸ! I tak robiê ci przys³ugê.
Proszê mi powiedzieæ, co mu siê sta³o.
To mój dom i nie chcê ciê tutaj.
Dobrze, ale to nie w porz¹dku.
- To obraza boga. - Wynocha!
I ju¿.
Tato.
Otwórz drzwi. To ja. Chcê wejœæ...
To tak go pilnujesz?
Otwórz drzwi.
Co jest za tob¹?
Zobacz.
Otwórz drzwi!
Krzyczenie nic nie da.
Dlatego prosi³em, ¿ebyœ go pilnowa³a.
Mo¿e nogi go bol¹ i nie mo¿e siê podnieœæ.
Dziadku...
Tato, otwórz drzwi.
Proszê, otwórz drzwi.
Bêdê wywa¿a³ drzwi.
Mog¹ ciê uderzyæ, tato. Odsuñ siê.
Wywa¿am drzwi.
Co ty to robisz?
Kto ci pozwoli³ wejœæ?
- Co mu siê sta³o? - Oddaj mi klucz. WyjdŸ!
Nie okrad³am pana.
Zaczynasz mnie denerwowaæ!
Nie krad³am.
- Daruj to sobie! - Gdyby tak by³o, nie wraca³abym.
WyjdŸ.
Proszê mi zap³aciæ za dzisiaj.
Przecie¿ sama ju¿ sobie zap³aci³aœ.
Od 5:30 rano z moj¹ córk¹... Somayeh!
Proszê poczekaæ!
Wynocha.
Przysiêgam, ¿e nie krad³am.
Wynocha!
Co siê sta³o?
Usi¹dŸ.
Co siê sta³o?
Mamo, ostro¿nie.
Popracujcie nad angielskim.
Pa, dziadku.
Tato, Termeh siê po¿egna³a.
Ostro¿nie!
Dobrze.
Co jest?
Mama chce, ¿ebyœ wszed³.
Powiedz jej, ¿e dziadek jest w samochodzie.
Mówi, ¿e to wa¿ne.
Rozwodu jeszcze nie ma, a ju¿ o nas zapominasz!
Jestem bardzo zajêty, mamo.
Mê¿czyŸni siê rozwodz¹, ¿eby mieæ wiêcej czasu.
Proszê pani¹, nie z³apiê tych kana³ów. Za du¿o zak³óceñ.
Dobrze, ustaw wiêc te, które siê da.
- WejdŸ i usi¹dŸ. - Dziêkujê. Simin?
Czeœæ.
Gdzie Termeh?
Z ojcem w samochodzie.
Jego te¿ mog³eœ zabraæ.
Jest zbyt zmêczony.
Czas na jego drzemkê.
Co siê dzieje?
Pok³óci³eœ siê dziœ z t¹ kobiet¹?
Przysz³a do ciebie?
Jej bratowa dzwoni³a.
Bezczelnoœæ!
Co zrobi³a?
Przywi¹za³a go do ³ó¿ka i zamknê³a drzwi.
Wysz³a za³atwiaæ swoje sprawy.
Gdybym wróci³ 10 minut póŸniej, mog³oby byæ za póŸno.
Nic mu nie jest?
Spad³ z ³ó¿ka.
Nie wiem, jak d³ugo tak le¿a³.
Gdzie posz³a?
Sk¹d mam wiedzieæ?
Podobno j¹ uderzy³eœ.
Uderzy³em?
- Absurd. - To dlaczego jest w szpitalu?
Szpitalu? Dlaczego?
Mnie pytasz?
Ja j¹ tylko wypcha³em za drzwi.
Ta bratowa zadzwoni³a i mi nagada³a.
Co mówi³a?
¯e jeœli ona umrze, to jej krew bêdzie na twoich rêkach.
Coœ takiego.
- Nie mówi³a, co siê sta³o? - Roz³¹czy³am siê. Zaczê³a przeklinaæ.
Tak siê koñczy branie ludzi z ulicy.
Nie moja wina. Mówi³am, ¿e znam jedynie jej bratow¹.
Mówi³a, który szpital?
- Dzieñ dobry. - Tak?
Poczekaj proszê.
Kobieta imieniem Razieh trafi³a tu dzisiaj.
- Jakie nazwisko? - Nie wiem. Zosta³a przyjêta wczeœniej.
Z jakiego powodu?
- Powiedziano nam tylko... - ¯e zosta³a przyjêta do szpitala.
Oddzwoniê póŸniej. Czeœæ.
Jej m¹¿ nazywa siê Samadi.
Razieh Asnaqi?
Jest ko³o 30-tki?
Mia³a operacjê. Jest na pooperacyjnym.
Jak¹ operacjê?
Poroni³a.
Ju¿ z ni¹ lepiej?
Halo? Poczekaj.
Tak.
Jest tu jej rodzina?
Jeœli tak, to na dole.
Dziêkujê.
Coœ ty jej zrobi³?
Co ja zrobi³em?
Dzieñ dobry.
- Jak siê pan ma? - Dziêkujê, dobrze.
Dzieñ dobry pani.
Co z ni¹?
Z kim?
Pana ¿on¹.
Zabrali j¹ na oddzia³.
Pan j¹ zna?
- Ja j¹ znam. - Moja ¿ona.
- Nie mieli kanapek. - Dzieñ dobry.
Mo¿emy j¹ zobaczyæ?
Sk¹d pan j¹ zna?
Pañska siostra poleci³a j¹ do pracy w domu.
Wielkie dziêki!
Przychodzi³a pracowaæ do waszego domu?
Przysz³a parê razy.
Pan nie móg³, wiêc przychodzi³a w zastêpstwie.
Usi¹dŸ i zjedz coœ.
Zajmowa³a siê pana ojcem?
Tylko przez kilka dni.
Dwa albo trzy.
Dlaczego nie powiedzia³ pan o tym w banku?
Myœla³em, ¿e ona to zrobi³a.
Dlaczego tu przyjechaliœcie?
Zobaczyæ, czy mo¿emy coœ zrobiæ.
Niby co?
Pomóc. Martwiliœmy siê.
Czy ona upad³a?
Proszê ze mn¹. Wyjaœniê.
Wyjaœniê... Proszê ze mn¹.
Rozumiem, co czujesz.
Zabiliœcie jego dziecko i teraz chcecie co?
Naprawdê bardzo mi przykro.
To nie przywróci ¿ycia jej dziecku.
Powiedz mi tylko jedno.
Wyjaœniê na zewn¹trz.
Czekaj! Dlaczego nie powiedzia³eœ mi nic wtedy?
Ju¿ mówi³em. Myœla³em, ¿e ona...
Zostawa³a sama w tym domu.
Puœæ go.
Uspokój siê.
To jest szpital.
Nie!
Przestañ!
I po co ¿eœcie przyszli?
Poka¿.
- Moja w³asna siostra? - Przepraszam.
Wybacz mi.
Poka¿.
WyjdŸ tu.
Chcê pogadaæ.
B³agam ciê, Hojjat!
Obni¿yæ ci oparcie?
Nie.
Zawiozê ciê do domu, a potem wrócê po Termeh i po ojca.
Nie.
Nie?
Chcesz wróciæ do rodziców w takim stanie?
Koniec. Wracasz do domu.
Nie chcê.
Dok¹d pan idzie?
Proszê go tam zostawiæ.
Wie pan o co jest oskar¿ony?
To by³o 13-go.
Przykro mi. Bardzo siê przej¹³em, gdy siê dowiedzia³em.
- Pojecha³em do szpitala. - Wiêc przyznaje siê pan?
Czy to jest raport bieg³ego s¹dowego?
To jest wypis ze szpitala, który zanieœliœmy
do bieg³ego s¹dowego.
Cztery i pó³ miesi¹ca, p³eæ mêska.
Proszê mówiæ dalej.
Przyznajê, ¿e by³em odrobinê nieprzyjemny.
Nieprzyjemny? Czyli j¹ pan popchn¹³?
Nie. Próbowa³em wyprosiæ j¹ z mojego domu.
¯eby by³a jasnoœæ. Jest pan oskar¿ony o morderstwo.
P³ód mia³ 19 tygodni. By³ wiêc w pe³ni istot¹ ludzk¹.
Nie chcia³em jej popchn¹æ.
Chcia³em, ¿eby odpuœci³a, ¿ebym móg³ zamkn¹æ drzwi.
- Nie popchn¹³ mnie pan? - Proszê pani¹.
Gdybym wiedzia³, ¿e jest w ci¹¿y,
nawet nie próbowa³bym jej wyrzuciæ z domu.
Chcia³em tylko, ¿eby opuœci³a mój dom.
Przyjmuje pani te wyjaœnienia?
Nie popchn¹³ mnie. Tu mnie z³apa³ i wypchn¹³, a ja upad³am na schodach.
Nie wypchn¹³em ciê.
Chcia³em, ¿ebyœ opuœci³a mój dom.
Kto wyrzuca kobietê w ci¹¿y?
Nie wiedzia³em.
Dlaczego k³amiesz?
Dowiedzia³em siê w szpitalu.
Wysoki s¹dzie, czy to nie widaæ,
¿e kobieta jest w ci¹¿y?
W pi¹tym miesi¹cu.
Kiedy mia³em to widzieæ?
Gdy przychodzi³a, mnie ju¿ nie by³o albo wychodzi³em.
Gdy wraca³em, wygl¹da³a tak jak teraz.
Zawsze w czadorze.
Jak mo¿na poznaæ, czy jest w ci¹¿y?
Móg³ tego nie zauwa¿yæ.
Nie pomyœla³bym nawet, ¿e kobieta w ci¹¿y podjê³aby siê takiej pracy.
Wysoki s¹dzie, mówi³am o swojej ci¹¿y
przy nim, jego córce i jej korepetytorce.
Wszyscy to s³yszeli.
Kiedy? Nie przypominam sobie.
Oczywiœcie, ¿e nie bêdzie pamiêta³.
Co za ró¿nica czy wiedzia³em czy nie?
Istotna.
Jeœli zostanie udowodnione, ¿e pan wiedzia³,
s¹d mo¿e za¿¹daæ wyroku wiêzienia od roku do lat trzech.
- A wiêc? - Wiêc co?
Nie wiedzia³em.
Korepetytorka jego córki mo¿e to zeznaæ.
Mo¿e pojawiæ siê jutro?
Nie chcia³bym mieszaæ jej ani szko³y.
To nie by³oby dobre dla mojej córki.
Ty dupku! Zabi³eœ moje dziecko.
A to nie jest dobre dla twojej córki?
Ona siê liczy, a nasze dziecko to co?
Proszê bez obra¿ania...
Ja obra¿am? To on zatrudni³ moj¹ ciê¿arn¹ ¿onê...
Spokój albo umieszczê pana w areszcie.
Proszê nie, on jest trochê porywczy.
Porywczy?
Powinienem pozwaæ ciebie za pracê dla samotnego, obcego mê¿czyzny.
Jakoœ musimy op³acaæ rachunki. On od miesiêcy jest bez pracy.
Korepetytorka ma siê stawiæ jako œwiadek.
Proszê j¹ przyprowadziæ jutro.
Wysoki s¹dzie,
jestem tu z jednego powodu.
Straci³am dziecko, ale najbardziej zabola³o mnie,
¿e oskar¿y³ mnie, ¿e jestem z³odziejk¹.
My z³odziejami?
Gdybyœmy kradli,
nie przychodzilibyœmy podcieraæ ty³ek twojemu ojcu.
Mam pan dowód jej kradzie¿y?
Nie powiedzia³em, ¿e ukrad³a.
Pieni¹dze zniknê³y,
a by³a to suma, któr¹ jej p³aci³em.
O to wybuch³a k³ótnia?
Oskar¿y³ j¹ o kradzie¿.
Wysoki s¹dzie, mój ojciec ma Alzheimera.
Przywi¹za³a mu rêkê do ³ó¿ka i wysz³a z domu.
Tego dnia wróci³em wczeœniej.
Znalaz³em go na pod³odze, z przywi¹zan¹ rêk¹.
Myœla³em, ¿e nie ¿yje.
Nie twierdzê, ¿e nie by³em zdenerwowany,
gdy wróci³a.
By³em.
Kaza³em jej wyjœæ, a ona nie chcia³a.
Gdzie mia³am pójœæ?
Oskar¿y³ mnie o kradzie¿.
Gdybym nie poprosi³a o pieni¹dze i wysz³a,
œwiadczy³oby to o mojej winie.
Proszê usi¹œæ.
- Czy pana ojciec ucierpia³? - Tak, ucierpia³.
Jak to? Gdyby tak by³o,
to by z³o¿y³ skargê.
On ucierpia³.
Dok¹d pani idzie?
Zobaczyæ, co z dzieckiem.
Proszê wracaæ szybko
i zamkn¹æ drzwi.
Co tak d³ugo?
le siê czujê. IdŸ, ja dojdê.
Twierdzi, ¿e przywi¹za³aœ jego ojca i zostawi³aœ.
Co mam powiedzieæ?
Jak to? Je¿eli z³o¿y skargê, to ty bêdziesz s¹dzona.
Gdzie jest Somayeh?
Tam.
IdŸ. Wezmê j¹ i przyjdê.
Dobra.
Tak?
On spa³. Zamknê³am drzwi, ¿eby nie wyszed³.
On sam zamyka³ drzwi w te dni i zostawia³ mi klucz.
Widzia³am, ¿e sam tak robi, wiêc...
Kaza³ przywi¹zywaæ go do ³ó¿ka?
Ba³am siê, ¿e mo¿e siê obudziæ i coœ sobie zrobiæ.
Martwi³am siê o niego.
Proszê powiedzieæ, dlaczego pani wychodzi³a?
- Wiêc mog³eœ j¹ uderzyæ? - Cisza!
Kto ci pozwoli³ dotykaæ moj¹ ¿onê?
Proszê wyjœæ.
Oni mo¿e i nie maj¹ honoru, ale ja mam.
- Proszê mnie nie obra¿aæ. - Proszê opuœciæ salê.
Chcia³bym z³o¿yæ skargê przeciw tej kobiecie.
Proszê j¹ spisaæ i przed³o¿yæ.
Proszê zabraæ ojca do lekarza s¹dowego. Niech potwierdzi jego obra¿enia.
A co z nasz¹ spraw¹?
Proszê to podpisaæ i wyjœæ.
Musi pan wp³aciæ kaucjê.
Za co?
Jest pan oskar¿ony o morderstwo.
Nie mogê tak pana wypuœciæ.
W takim przypadku jest to 40 milionów.
Sk¹d ja tyle wezmê?
Mieszkam u ojca, a on ma Alzheimera.
Jeœli nie, trafi pan do wiêzienia.
Mój ojciec nie jest nawet w stanie tu przyjœæ.
Jest chory.
Proszê nie.
Nie mogê iœæ do wiêzienia.
Zostawi³em go w domu, ¿eby móc tu przyjœæ.
Nie mogê iœæ do wiêzienia.
Nie dam rady wp³aciæ kaucji.
To ju¿ nie moja sprawa. Takie jest prawo.
Chwileczkê.
Co mam zrobiæ z moim ojcem?
Zostawi³em go i zamkn¹³em w domu, ¿eby móc tu przyjœæ.
Moje dziecko zaraz wraca ze szko³y.
Proszê. Co pan wpisuje?
Nie mam na to czasu. Ma pan prawo do telefonu.
Nie mogê iœæ do wiêzienia. Nie pójdê.
Niech pan pisze co chce!
Proszê zawo³aæ funkcjonariusza.
Za co? Nie.
B³agam pana.
Proszê tego nie robiæ.
Moja ¿ona nie da rady.
Proszê nie marnowaæ mojego czasu.
Proszê wykonaæ swój telefon.
Czeœæ, Termeh. Utkn¹³em tu. Zatrzymaj¹ mnie na noc.
Nie martw siê. To nic. Ale zostaniesz dzisiaj sama.
Zajmij siê domem. Zaprowadzaj dziadka do ³azienki.
Dbaj o siebie. Zadzwoniê jutro.
Gdybyœ nie odesz³a, tata nie trafi³by do wiêzienia.
To nie przeze mnie ojciec jest w wiêzieniu.
Uderzy³ kobietê w ci¹¿y.
Musia³a przyjœæ, bo ty odesz³aœ.
Zmartwi³o go to, ¿e odesz³am?
Wiedzia³, ¿e tak naprawdê nie odesz³aœ.
Ty mu powiedzia³aœ?
Nie, on wiedzia³.
Powiedz mi prawdê.
Powiedzia³aœ mu?
Zabierz swoje rzeczy. Przeniesiemy siê do dziadków.
A co z dziadkiem?
On te¿.
Mam du¿o nauki. Nie idê.
- Zostaniesz tu sama... - Wiem.
Tylko potem do mnie nie dzwoñ.
Nawet nie poprosi³ mnie, ¿ebym zosta³a.
W ogóle nie sprzeciwia³ siê rozwodowi.
Po 14-stu wspólnych latach.
Tato!
Co ty tutaj robisz?
Z kim tu jesteœ?
Nie masz egzaminu?
Dopiero jutro.
Z kim tu jesteœ?
Dzieñ dobry.
Powinieneœ by³ nam powiedzieæ, ¿e masz k³opoty.
Moglibyœmy jakoœ pomóc.
Nie chcia³em was k³opotaæ.
Nie b¹dŸ g³upi.
- Usi¹dŸ. - Proszê pani¹, on ma przes³uchanie.
Gdzie jest dziadek?
Jest bezpieczny.
Co oni to mówi¹?
"Moje dziecko" jakby ich 18-letniego syna
zadŸgano na œmieræ.
Rozmawia³aœ z nimi?
Z nim w ogóle nie da siê rozmawiaæ.
Mówi³am jego ¿onie, ¿e jest jeszcze m³oda,
mog¹ spróbowaæ ponownie.
Co siê sta³o?
- Muszê wyceniæ dom. - Dobrze, idŸ.
Czeœæ.
- Nied³ugo wrócê. - Bêdziemy tutaj.
Dziêkujê.
- Witam, pani Lavasani. - Witam, jak siê pani ma?
Dobrze, a pani?
- Przepraszam, za k³opot. - To ¿aden k³opot.
To prawda, co mówi¹?
Tak, niestety popchn¹³ j¹, upad³a i straci³a dziecko.
Co mam im mówiæ?
Nie wiem o co bêd¹ pytaæ.
Jeœli bêdzie to na jego niekorzyœæ?
Myœlê, ¿e lepiej mówiæ prawdê.
Proszê tu nie staæ.
Gdzie on by³?
Pan Lavasani by³ w kuchni.
W jakiœ sposób zareagowa³, podczas waszej rozmowy?
Niczego takiego nie zauwa¿y³am.
Jak dowiedzia³a siê pani, ¿e ona jest w ci¹¿y?
Chyba mi powiedzia³a.
Ty zapyta³aœ. Dlaczego sama mia³abym ci mówiæ?
Jej córka narysowa³a mê¿czyznê i kobietê.
Mówi³a, ¿e to mama i tata.
Powiedzia³am, ¿e jej mama nie jest gruba. Ona powiedzia³a, ¿e jest w ci¹¿y.
Wobec tego, nie wynika³o to z jej wygl¹du?
Nie.
Dlaczego k³amiesz?
Jesteœ kobiet¹.
Nie potrafisz dostrzec, ¿e inna kobieta jest w ci¹¿y?
Nawet gdybym potrafi³a,
jaka to ró¿nica dla pana Lavasani?
Ta kobieta jest korepetytork¹ jego córki.
Uzgodnili swoje zeznania.
Dlaczego obra¿asz t¹ kobietê?
Nie z tob¹ rozmawiam.
Kiedy mia³bym z ni¹ uzgodniæ zeznania?
Przecie¿ spêdzi³em tu ca³¹ noc.
Jedno jest pewne. Teraz, gdy mówiê,
tamten mê¿czyzna mnie s³yszy. Prawda?
Ja ciebie nie s³ysza³em.
Myœla³em o innych rzeczach.
Po co mia³bym s³uchaæ waszej rozmowy?
Mam przysi¹c na Boga?
Jakbyœ w niego wierzy³!
No tak, Bóg jest tylko dla takich, jak wy!
Proszê otworzyæ okno.
To honorowy cz³owiek.
Przychodzê od roku, uczyæ jego córkê.
On taki nie jest.
Dlaczego ukrywa³a swój stan?
Gdybym wiedzia³, to bym jej nie zatrudni³.
Dlaczego zatrudni³eœ kobietê bez zgody jej mê¿a?
Dziêkujê.
Jest pani wolna.
Dziêkujê.
"W okresie Sasanidów, ludzie dzieli siê na dwie klasy,
"rodzinê królewsk¹,
"czyli klasê wy¿sz¹ oraz zwyk³ych ludzi,
"klasê ni¿sz¹."
O co pani¹ pytali?
Czy twój ojciec wiedzia³, ¿e ona jest w ci¹¿y.
Wybacz nam, ¿e musisz poœwiêcaæ swój czas.
Nie ma czego.
Kochanie, jak mamusia straci³a dziecko?
Przez ból brzuszka.
Jaki?
Czy tatuœ k³óci³ siê z ni¹?
Dlaczego mia³by siê z ni¹ k³óciæ?
Mo¿e dlatego, ¿e nie powiedzia³a mu, ¿e pracuje u ludzi w domach.
- Czy j¹ uderzy³? - Mama i tata nigdy siê nie k³óc¹.
To dlaczego k³ócili siê na twoim rysunku,
który mi wtedy pokazywa³aœ?
Ale ju¿ siê nie k³óc¹.
Nie?
Jesteœ pewna?
Wczoraj twierdzi³, ¿e nie wiedzia³, ¿e jest w ci¹¿y.
Teraz mówi³, ¿e jej nie popchn¹³.
A ty stoisz i nic nie mówisz!
Tak szczerze... Nie popchn¹³ mnie pan?
- Nie powiedzia³em, ¿e... - Proszê pos³uchaæ...
Nie musi pan na wszystko odpowiadaæ.
Jaka jest odleg³oœæ od drzwi do schodów?
Dwa metry?
Co jeszcze mog³o jej siê staæ?
Korytarz w domu...
- Pos³uchaj... - Ja teraz mówiê!
Nie mów, tylko odpowiadaj.
Spokój!
Jesteœ tu, ¿eby odpowiadaæ na pytania.
Mam pytanie, na które chcê poznaæ odpowiedŸ.
Chcia³bym zapytaæ...
Pytaj.
Skoro nie zrobi³eœ niczego z³ego, to dlaczego przyjecha³eœ do szpitala,
sprawdziæ czy nic jej siê nie sta³o?
Tak nakazuje przyzwoitoœæ.
Gdzie ona by³a, gdy j¹ uderza³eœ?
By³ tam ktoœ jeszcze, w tym czasie?
Byli tam s¹siedzi.
Zarz¹dzê ich przes³uchanie.
Oni w tym siedz¹, tak samo jak korepetytorka.
On mnie obra¿a od samego pocz¹tku!
Nie mówiê prawdy?
To ju¿ ja os¹dzê, kto mówi prawdê, a kto nie.
Proszê o spokój.
A wie pan, ¿e by³a ¿ona wp³aci³a za niego kaucjê?
Mój Bo¿e!
Czy ktoœ mo¿e za pani¹ porêczyæ?
Co ma pan na myœli?
Jakiœ urzêdnik pañstwowy albo przedsiêbiorca, który porêczy³by za pani¹.
- Nie bardzo. - Na jakiej podstawie?
Poniewa¿ zosta³a oskar¿ona.
O co oskar¿ona?
Zgodnie ze z³o¿on¹ przez niego skarg¹...
Do której nie mia³ prawa...
Ona sama przyzna³a, ¿e przywi¹za³a jego ojca do ³ó¿ka i go zamknê³a.
Ju¿ t³umaczy³am dlaczego.
Jej dziecko w³aœnie zmar³o.
Proszê zmieniæ ton.
Nie jest ci wstyd? I ty nazywasz siebie mê¿czyzn¹?
Proszê o spokój.
Na litoœæ bosk¹, dla odmiany
proszê nas pos³uchaæ.
On wszystko przekrêca.
Pobi³ moj¹ ¿onê i poroni³a.
Czy to nie oczywiste? Dlaczego jest pan niesprawiedliwy?
Dla odmiany proszê nas pos³uchaæ.
Jeœli bêdzie pan zak³óca³ spokój, trafi pan do aresztu na trzy dni.
Straci³em wszystko. Mam siê baæ aresztu?
To pan powinien siê baæ. Boga.
Panie Izadi, niech funkcjonariusz go aresztuje.
Proszê pana, na ksiêgi Koranu, proszê nie.
- Niech przyjd¹ i mnie zabior¹. - WyjdŸ i b¹dŸ cicho.
Niby dlaczego? ¯eby zdeptali moje prawa?
Proszê wyjœæ.
- Dobra, wychodzê. - Proszê ze mn¹.
Wezmê tylko swój kask.
Proszê wyjœæ.
Pracowa³em 10 lat u szewca.
Wyrzucili mnie jak psa, mówi¹c ¿e mogê sobie szukaæ sprawiedliwoœci.
Z³o¿y³em pozew. Trwa³o to rok i nic z tego nie wysz³o.
Kazano mi wróciæ do domu.
Ale tym razem nie odpuszczê.
Teraz to co innego.
Nie mam nic do stracenia.
Problem w tym, ¿e nie mam tak gadane jak on.
I jestem porywczy.
Przestañ!
Hojjat?
le siê czujê.
Usi¹dŸ tam.
Idziemy!
- Czego pan chce? Jest spokojny. - Muszê go zabraæ.
Zamierzam porozmawiaæ z sêdzi¹.
Zostañ tu i nigdzie siê nie ruszaj.
B³agam pana...
Proszê daæ mi coœ powiedzieæ.
On jest pod wp³ywem wielu stresów.
By³em cierpliwy przez ostatnie dwa dni.
Przysiêgam, on trafia³ co chwilê do wiêzienia przez ostatni miesi¹c.
Jego wierzyciele go tam umieszczali.
Ub³aga³am ich, ¿eby go wypuœcili.
Proszê mu wybaczyæ.
Proszê pana.
Proszê spojrzeæ.
Proszê pana, mogê prosiæ, ¿eby mu pan wybaczy³ tym razem?
Musi je braæ ka¿dego dnia.
Przysiêgam, ¿e nie k³amiê.
Odk¹d zosta³ bez pracy, wpad³ w depresjê.
To nie jego wina.
Pan jest m¹drzejszy.
Proszê mu wybaczyæ.
Niech pani idzie mu powiedzieæ, ¿eby znalaz³ dla pani porêczyciela.
Niech Bóg pana b³ogos³awi.
Proszê nie opuszczaæ budynku.
Oczywiœcie, bêdê czeka³a a¿ wróci.
Poprosisz j¹?
Pomyœli, ¿e to dlatego, ¿e wp³aci³a za mnie kaucjê.
No i co z tego...
Tato... proszê.
Dobrze.
Przyrzeknij.
A ty co przyrzekasz?
Tato...
Tak?
Wiedzia³eœ, ¿e Razieh jest w ci¹¿y?
Nie.
Dlaczego pytasz?
A nic.
To czemu zapyta³aœ?
Zesz³ej nocy mama mówi³a, ¿e wiedzia³eœ.
A sk¹d ona mia³aby wiedzieæ?
Mówi³a, ¿e gdy dowiedzia³eœ siê, ¿e jej dziecko zmar³o,
nic nie powiedzia³eœ.
Nie spyta³eœ o ci¹¿ê.
Nie by³eœ zaskoczony.
W takich chwilach ludzie pytaj¹ o ci¹¿ê.
Wygl¹da³o jakbyœ wiedzia³.
Mama chce ciê obróciæ przeciwko mnie.
Poprosisz j¹?
Nie mogê.
Ale przyrzeka³eœ.
Przykro mi.
Na którym stopniu by³a?
Na tym.
- Tym? - Tak, tym.
WeŸ dziadka do œrodka. Zaraz wrócê.
- Jesteœ na mnie z³a? - Nie.
By³eœ na górze?
Tak, by³em u pani Kalani.
Po co?
Powiedzia³em jej, ¿e bêd¹ robiæ dochodzenie. ¯eby uwa¿a³a.
Uwa¿a³a na co?
Uwa¿a³a na...
bo przyjd¹ przeprowadziæ dochodzenie.
Czy to Ÿle?
Jeœli powie prawdê, to na co ma uwa¿aæ?
Termeh...
Tak?
ChodŸ ze mn¹.
- Mam lekcje. - Mog¹ poczekaæ.
WyobraŸ sobie, ¿e jestem ni¹.
Widzisz?
Ktoœ wypchany, leci prosto.
Nie uderza tu, nie odbija siê,
nie uderza tu, nie obraca siê tu i nie upada tutaj.
Prawda?
Gdybym j¹ popchn¹³ stamt¹d,
upad³aby tutaj, na te schody
albo wpad³aby prosto na porêcz.
Nie upad³aby w ten sposób.
Jakbyœ ty by³a wypchana, gdzie byœ polecia³a?
- To dlaczego upad³a tam? - Nie wiem.
Wiem, ¿e nie mog³a zostaæ wypchane na te schody.
PodejdŸ i stañ tu.
- Dlaczego im nie powiedzia³eœ? - Zapomnij o nich.
Chcê, ¿ebyœ ty wiedzia³a. No dalej.
Czy popchn¹³ pani¹ w tym kierunku?
Nie, tutaj na dó³.
Popatrzcie.
Przez te drzwi nie da siê. Nawet jakbym chcia³. To niemo¿liwe.
W którym miejscu pani upad³a?
- Na te schody. - Na który stopieñ?
Chyba na ten.
Chyba czy na pewno?
Nie jestem pewna.
Proszê pani¹, tutaj j¹ pani znalaz³a?
Nie widzia³am jak upada.
Gdy zesz³am, by³a na tym ni¿szym stopniu.
Dlaczego milczysz?
Poka¿ im, w jaki sposób ciê wypcha³.
Tak siê czu³am, ¿e nie wiedzia³am, co siê ze mn¹ dzieje.
Spójrzcie, stojê na jej miejscu.
Stañ w drzwiach i popchaj mnie z ca³ej si³y.
Chcê pokazaæ, ¿e nie jest mo¿liwe upaœæ tam.
Wiadomo, ¿e ty nie.
Kobietê w ci¹¿y ³atwiej przewróciæ.
To sam tu chodŸ. Wybierz, kto ma ciê wypchaæ.
To nie jest mo¿liwe.
Jeœli wypcha siê kogoœ st¹d, to nie ma mo¿liwoœci, ¿eby upad³ na tamte schody.
Który stopieñ? Ona powiedzia³a, ¿e upad³a na tamten wy¿szy.
One wszystkie potwierdzaj¹, ¿e widzia³y j¹ na tym ni¿szym.
Czy widzia³a pani j¹, jak jest wypychana?
Stamt¹d nie widaæ drzwi,
ale widzia³am schody, gdy upada³a.
Proszê mi pokazaæ, gdzie pani by³a.
Mo¿e jej siê zakrêci³o w g³owie i upad³a.
Jak czêsto wchodzi³aœ po tych schodach?
Dlaczego mia³oby jej siê nie zakrêciæ w g³owie?
Przepraszam.
Tamtego dnia rano widzia³am j¹ tutaj i pyta³am,
dlaczego œmieci le¿¹ na schodach.
Powiedzia³a, ¿e zakrêci³o jej siê w g³owie i upuœci³a worek.
Prawda?
- To ona znosi³a œmieci. - To pani mówi³a, ¿e zakrêci³o jej siê w g³owie.
Pani Kalani, czy ona nie my³a schodów tamtego dnia?
Schody by³y mokre. Mo¿e siê poœliznê³a.
Dupku, to ty to spowodowa³eœ.
Trochê szacunku!
Ja jestem kulturalny przy twojej rodzinie.
W ogóle lepiej siê nie odzywaj, skurczybyku!
Bez wyzwisk.
Wyprowadziæ go.
Przecie¿ s¹siedzi nie powiedz¹ nic przeciwko niemu.
Je¿eli mo¿e pan udowodniæ, ¿e k³ami¹...
Wydaje siê wam, ¿e mówi¹ prawdê?
Do cholery z tym. Strata czasu.
Przepraszam.
Proszê jej podaæ plecak.
Proszê bardzo...
Nie chcesz swojej kolorowanki?
Skarbie, nie martw siê tym,
¿e k³ócê siê z twoimi rodzicami...
W³o¿ê ci j¹ do plecaka.
Mama nie zabra³a pana pieniêdzy.
Wiem.
To nie dlatego siê z ni¹ k³óci³em.
To dlaczego?
By³em z³y, ¿e zostawi³a mojego tatê.
Musia³a iœæ do lekarza.
No idŸ.
Uwa¿aj na siebie.
Zgodnie z nakazem s¹du, przeprowadzê jego badanie.
Doktorze, jak pan widzi, przesta³ w ogóle mówiæ.
Nie mówi³ pan, ¿e ma Alzheimera?
Tak, ale przed tym wszystkim, choæ trochê mówi³.
To jest gabinet lekarski.
To bêdzie pan udowadnia³ w s¹dzie.
Ma jakieœ obra¿enia?
Tak, ma.
Co siê sta³o?
Nie mogê byæ pewien, ¿e blizny spowodowane s¹ upadkiem z ³ó¿ka.
Nie biegaj.
Mamo, opuœæ szybê. Oni siê k³óc¹.
Nie widzi pan, ¿e to szko³a dla dziewcz¹t?
Mam tylko jedno pytanie do tej pani.
Nie wolno panu ty przebywaæ.
Proszê siê wyk³ócaæ na policji.
Nie chcê siê k³óciæ. Chcê tylko z ni¹ porozmawiaæ.
Nie mam panu nic do powiedzenia. Nie znam ani pana ani jej mê¿a.
- To czemu mówi³aœ k³amstwa w s¹dzie? - Jakie k³amstwa?
Ona wie jakie.
Pani Safaei, proszê wezwaæ policjê.
Nie strasz mnie tu policj¹.
Ona nie ma z tym nic wspólnego.
To dlaczego nagabywa³a moj¹ córkê?
Nic takiego nie robi³am.
Jesteœ nauczycielk¹. Nie jest ci wstyd?
Dlaczego mówi³aœ jej, ¿e tata uderzy³ mamê
i zabi³ dziecko?
Kiedy tak powiedzia³am?
Jak mo¿esz takie rzeczy opieraæ na rysunkach
4-letniego dziecka?
Nic takiego nie powiedzia³am!
Wydaje ci siê, ¿e bijemy swoje ¿ony i dzieci, jak zwierzêta?
Przysiêgam na ten Koran, ¿e jesteœmy takimi samymi ludŸmi, jak ty.
Nie mam nic do stracenia.
Powiedz mê¿owi, ¿eby nie zmusza³ mnie do czegoœ, czego obaj po¿a³ujemy.
Poczekam przed drzwiami.
Jestem bezrobotny.
Mogê tam staæ ca³y dzieñ. W koñcu wyjdziesz.
Albo przyjdziesz do s¹du i przyznasz siê, ¿e k³ama³aœ
albo przyjrzê siê temu, co jest miêdzy tob¹ a jej mê¿em.
Powinieneœ siê wstydziæ. By³am do tej pory cierpliwa, ale...
To dlaczego go tak bronisz?
Powiedzia³am prawdê.
- Prawdê? - Tak!
Po³ó¿ tu swoj¹ rêkê i przysiêgnij.
Po co to? Co to ma z ni¹ wspólnego?
Nie ma obaw. Co mam powiedzieæ?
Mówi³aœ, ¿e jej m¹¿ nie wiedzia³, ¿e moja ¿ona jest w ci¹¿y.
- Tak. - Przysiêgnij.
Przysiêgam na ten Koran, ¿e tego dnia, w ich domu,
jej m¹¿ by³ w kuchni i nie s³ysza³ o czym rozmawiamy.
Dobrze? Coœ jeszcze mam powiedzieæ?
To wariat.
Zadzwoñ po mê¿a. Nie wychodŸ sama.
Nie chcê, ¿eby wiedzia³.
Co tak wszyscy stoicie?
Halo?
Witam, pani Qahraei.
Zostawi³em pani wiadomoœæ.
Proszê odebraæ?
Kobieta, która opiekowa³a siê moim ojcem,
dosta³a tamtego dnia od pani numer do ginekologa.
Chcia³bym prosiæ o ten numer, ¿ebym móg³ zadzwoniæ
i spytaæ, czy by³a w tamtym tygodniu u lekarza
i dlaczego.
Bêdê wdziêczny za telefon. Dziêkujê.
Co zamierzasz?
Z czym?
Dalej chcesz to ci¹gn¹æ? Codziennie kolejna k³ótnia?
Jak to? Co siê sta³o?
By³ dzisiaj w jej szkole
i narzuca³ siê przy wszystkich.
Co mówi³?
Wykrzykiwa³ "Jej ojciec zabi³ moje dziecko."
Jak ona ma teraz wróciæ do tej szko³y?
Wiesz, co ty wyprawiasz?
Ja wyprawiam?
Rzuca³ groŸbami.
Nie oœmieli³by siê!
Termeh, idŸ do swojego pokoju.
A jakby zabi³ twoje dziecko w drodze do szko³y?
I co mam wed³ug ciebie zrobiæ?
Wyjechaæ z tob¹ za granicê?
Do diab³a z wyjazdem. Nie mo¿na z tob¹ normalnie porozmawiaæ?
Tu chodzi o Termeh
i sytuacjê, w której j¹ postawi³eœ.
Ja j¹ postawi³em?
Masz tupet, ¿eby mnie o to oskar¿aæ!
Kto opuœci³ dom?
Kto z³o¿y³ pozew o rozwód?
Powiedzia³eœ, ¿e mogê odejœæ, kiedy bêdê chcia³a.
To dlaczego wróci³aœ?
Nie wróci³am. Jestem tu ze wzglêdu na ni¹.
Nic jej nie bêdzie.
- Masz dwa wyjœcia... - Tylko nie próbuj mnie straszyæ.
Nie straszê.
Albo wyprostujesz ca³¹ t¹ sytuacjê...
- Ju¿ ja wiem, co mam robiæ. - Nie uderzy³eœ jej?
Nie upad³a? Nie umar³o jej dziecko?
O tak! To ja zabi³em jej dziecko.
Dlaczego jesteœ taki uparty? Zap³aæ jej i zakoñcz to.
- Nikt mnie nie bêdzie zmusza³ do p³acenia. - Zmusza³?
Postaw siê na jej miejscu.
- Nie jestem winny jej problemom. - Ich dziecko nie ¿yje!
A mój ojciec ucierpia³. Ju¿ w ogóle nawet nie mówi.
Wczeœniej te¿ za du¿o nie mówi³.
By³em szczêœliwy nawet z tych paru s³ów.
Czy to jest a¿ tak straszne, jak straciæ dziecko?
Sk¹d przekonanie, ¿e to moja wina?
- To dlaczego tak siê sta³o? - Nie wiem.
Byæ mo¿e to jej m¹¿ coœ jej zrobi³,
a teraz mnie chce za to winiæ.
Jej córka mówi³a, ¿e tego dnia posz³a do lekarza.
Czemu nie mog³a z tym poczekaæ dwie godziny?
Dlaczego przywi¹za³a staruszka do ³ó¿ka i wysz³a?
Bieg³y stwierdzi³, ¿e dziecko umar³o wskutek uderzenia.
Sk¹d pewnoœæ, ¿e to ja spowodowa³em?
Nie przyjmê tego do wiadomoœci, dopóki nie bêdzie to udowodnione.
Dobra, ale pozwól mi zabraæ Termeh.
Wstydzi³abyœ siê wyci¹gaæ to teraz.
Martwiê siê o ni¹.
Ona woli mieszkaæ tutaj. Woli tu zostaæ i uczyæ siê.
Czego siê nauczy? K³ótliwoœci i zawziêtoœci?
Nauczy siê nie byæ takim tchórzem jak ty,
który tak ³atwo siê poddaje.
Wiedzia³ kogo postraszyæ. Dlaczego nie przyszed³ do mnie?
Pewnie, ja jestem tchórzem.
Przez ca³e ¿ycie,
zamiast stawiaæ czo³a problemom,
albo uciekasz albo siê poddajesz.
No powiedz, dlaczego chcesz wyjechaæ z kraju?
Bo boisz siê tu zostaæ.
Nie by³o mnie tylko tydzieñ, a ty nie mog³eœ sobie poradziæ.
Nie mog³em? Wiêc to moja wina.
Oddaj mi Termeh i rób, co chcesz.
Termeh, skarbie, nie musisz zostawaæ.
IdŸ, gdziekolwiek zechcesz.
Nadal nie chcesz?
"Sprzedaje je po 20 za kilogram.
"Jeœli ka¿dego dnia sprzedaje 270 kilogramów..." Napisz 270.
To jaki osi¹gnie zysk przez ca³y jeden dzieñ?
Jak to rozwi¹zaæ?
K³ama³eœ?
S³ucham?
Czy k³ama³eœ?
Kiedy?
Gdy mówi³eœ, ¿e nie wiedzia³eœ, ¿e by³a w ci¹¿y.
Dlaczego?
Mówi³eœ, ¿e nie s³ysza³eœ, jak pani Qahraei i Razieh rozmawiaj¹.
Zgadza siê.
To sk¹d wiedzia³eœ, ¿e pani Qahraei da³a jej numer do lekarza?
Czy nie by³o to w tym samym czasie?
No dobra.
Jeœli chcemy obliczyæ zysk...
Tak. Wiedzia³em.
Twoja mama mówi³a prawdê.
Gdy rozmawia³y, s³ysza³em wszystko z kuchni.
To dlaczego powiedzia³eœ, ¿e nie?
Wiesz co by siê wtedy sta³o?
Rok do trzech lat w wiêzieniu.
Myœla³em tylko, co siê z tob¹ stanie...
z kim byœ zosta³a.
Powiedzia³em, ¿e nie wiedzia³em.
Jeœli wiedzia³eœ, to dlaczego j¹ uderzy³eœ?
Wiedzia³em, ¿e jest w ci¹¿y, ale nie w tym momencie.
Zapomnia³em. Nie myœla³em o tym.
Dlaczego im tego nie powiesz?
Prawo to nie interesuje.
Tylko czy wiedzia³em czy nie...
Spójrz na mnie.
Jeœli chcesz, ¿ebym powiedzia³, to pójdê.
- Czeœæ. - Czeœæ, skarbie.
Prosi³am, ¿ebyœ nie podje¿d¿a³ pod samo wejœcie.
Pani Qahraei!
Co ty robisz?
Ms Qahraei, proszê poczekaæ...
Proszê siê zatrzymaæ. Chcia³bym tylko coœ wyjaœniæ.
Proszê mi pozwoliæ...
Tato!
Co teraz z bezpieczeñstwem mojej córki?
Bez œwiadka nie mogê nic zrobiæ.
To co mam teraz zrobiæ? Poczekaæ a¿ j¹ zabije,
i wtedy przyjœæ?
Sk¹d mam wiedzieæ, ¿e mówi pan prawdê?
A dlaczego mia³bym k³amaæ?
Przyprowadza³bym tu córkê i ojca, gdybym k³ama³?
Jest ona tu teraz?
Tak, na zewn¹trz.
Sam mo¿e j¹ pan spytaæ.
Bojê siê wysy³aæ j¹ do szko³y. Bojê siê zostawiaæ ojca w domu.
Jest ju¿ powód?
Skoñczy³ pan pisaæ?
Prawie.
Wiêc nie wiedzia³ pan, ¿e jego ¿ona jest w ci¹¿y?
Nie wiedzia³em.
Gdy rozmawia³a z korepetytork¹, nie s³ysza³ ich pan?
Nie s³ysza³em.
Nie s³ysza³ pan, co?
Chodzi mi o to ¿e...
Korepetytorka przysz³a i odwo³a³a zeznanie.
Powiedzia³a, ¿e pan wiedzia³.
- ¯e wiedzia³em? - Tak, by³a tu wczoraj.
On by³ w szkole i jej grozi³...
Proszê mi odpowiedzieæ. S³ysza³ j¹ pan czy nie?
Mówi³em ju¿, ¿e nie.
To sk¹d pan wiedzia³, ¿e da³a jej numer do lekarza?
Córka mi powiedzia³a.
Co panu powiedzia³a?
¯e tamta dosta³a numer od jej nauczycielki.
Proszê j¹ tu zawo³aæ.
Teraz?
I poczekaæ na zewn¹trz.
Jakie pytania?
O co bêdzie mnie pyta³?
Nie wiem. Daj mi to.
Co masz mi wiêc do powiedzenia?
Jeszcze o nic mnie pan nie zapyta³.
Ojciec nie powiedzia³ ci, o co chcê zapytaæ?
Nie.
Do której chodzisz klasy?
Do szóstej.
By³aœ przy tym, jak korepetytorka przysz³a do was
i rozmawia³a z t¹ pani¹ o jej ci¹¿y?
Przy tym nie, musia³am pójœæ po ksi¹¿ki.
Sk¹d wiêc wiesz,
¿e dosta³a od niej numer do lekarza?
Ona da³a jej go póŸniej, gdy ju¿ wychodzi³a.
W twojej obecnoœci?
Tak.
Dlaczego nie powiedzia³aœ ojcu wczeœniej?
Proszê?
To, ¿e ma numer do lekarza od twojej korepetytorki.
Nie pomyœla³am, ¿e to wa¿ne.
Powiedzia³aœ ojcu czy sam to s³ysza³?
To, ¿e dosta³a ten numer? Ja mu powiedzia³am.
Ty mu powiedzia³aœ?
Tak.
Dobrze.
Jak¹ zbrodnie pope³ni³em?
¯adn¹. Ma pan racjê.
On nie chce przyj¹æ odpowiedzialnoœci.
Przyznajê, ¿e jest w tym jego wina, ale ostatecznie, czego pan oczekuje?
Rok czy dwa chodzenia do s¹du, ¿eby ustaliæ wysokoœæ odszkodowania?
Ale dlaczego? To mnie w³aœnie wkurza.
Dlaczego myœli pani, ¿e robimy to dla pieniêdzy?
Nic takiego nie powiedzia³am.
Myœlicie, ¿e chcê coœ wy³udziæ, ¿e moje dziecko umar³o
i nic ju¿ nie rozumiem.
Nigdy nic takiego nie powiedzia³am.
Pos³uchajmy, co ma do powiedzenia.
Jakie jest inne wyjœcie?
Nikt panu dziecka nie zwróci.
Mojego mê¿a za to nie powiesz¹.
Jej m¹¿ nie zrobi³ tego umyœlnie.
Wydaj¹ siê dobrymi ludŸmi, próbuj¹ znaleŸæ rozwi¹zanie.
Przyjmij pieni¹dze i zakoñcz to. Przydadz¹ siê w twojej sytuacji.
My ustalimy kwotê, a ja ju¿ za³atwiê zgodê mê¿a.
I jeszcze on ma siê zgodziæ lub nie? Na litoœæ bosk¹, zostawcie nas w spokoju.
Zachowujesz siê, jakbyœ nie potrzebowa³ tych pieniêdzy.
Spójrz na siebie.
Nie pozwól mu odejœæ.
Poczekaj chwilê. Chcê z tob¹ porozmawiaæ.
Zostaniesz?
Mamo...
Daj mi z nim porozmawiaæ.
Usi¹dŸ. Chcê z tob¹ porozmawiaæ.
S³ucham ciê.
By³am dzisiaj porozmawiaæ z jej mê¿em.
Usi¹dŸ na chwilê.
Uda³o mi siê go przekonaæ,
¿eby przyj¹³ 15 milionów, zamiast 40-stu.
Trzy 5-milionowe raty w zamian za ugodê.
Kto ci pozwoli³ rozmawiaæ z nim o pieni¹dzach?
Mam ju¿ doœæ martwienia siê o bezpieczeñstwo córki.
Chyba siê nie zrozumieliœmy.
Chocia¿by teraz, gdy siê spóŸnialiœcie, zamartwia³am siê.
Czemu siê wtr¹casz?
Nie przysz³am siê tu k³óciæ.
O Bo¿e, dlaczego tak ciê¿ko ci to zrozumieæ?
Przecie¿ sam powiedzia³eœ, ¿e to moja wina, ¿e to ja j¹ poleci³am,
¿e gdybym nie odesz³a, to nic z tego nie mia³oby miejsca.
Pozwól mi wiêc to naprawiæ.
Jeœli bym zap³aci³, to jakbym przyzna³ siê do winy.
Ale wycofa³by sprawê.
I myœlisz, ¿e zostawi³by nas w spokoju?
- A jak nie zap³acimy, zostawi? - Dlaczego mam ulegaæ temu szanta¿owi?
Potraktuj to jako moj¹ czêœæ podzia³u maj¹tku.
Jeœli bêdê musia³, to bêdê po¿ycza³ i ¿ebra³,
¿eby ciê sp³aciæ.
Ale nie mam zamiaru zgodziæ siê na to wy³udzenie.
Mamy dorastaj¹c¹ córkê, która cierpi.
Teraz nagle rozumiesz jej wra¿liwoœæ?
Gdyby cierpia³a, to by nie chcia³a zostaæ.
Wydaje ci siê, ¿e dlaczego zosta³a?
Bo wybra³a ciebie?
Zosta³a z tob¹, ¿ebyœmy siê nie rozstawali.
Dobrze wie, ¿e nigdzie bez niej nie wyjadê.
Ona mocno cierpi, ale tego nie okazuje.
Zadzwoñ natychmiast i powiedz, ¿e nie zap³acê,
dopóki moja wina nie zostanie udowodniona.
Sprzedam swój samochód.
Nie sprzedawaj go ze wzglêdu na mnie.
Nie ze wzglêdu na ciebie.
Jeœli twoje dziecko nie jest warte...
Czemu gadasz takie bzdury? Nie chodzi o pieni¹dze.
Nie spocznê, dopóki moja córka nie bêdzie bezpieczna.
Nie masz prawa nic robiæ.
Zrozumia³aœ?
Gdybym nic nie zrobi³a, siedzia³byœ w wiêzieniu.
IdŸ do s¹du i wycofaj kaucjê.
Nie chcê, ¿ebyœ mia³a z tym cokolwiek wspólnego.
Wstawaj, Termeh.
Wstawaj, idziemy.
Mówiê ci, wstawaj.
Mamo, proszê.
Nie chcê, ¿ebyœ tu zostawa³a.
Nie, mamo, nie pozwolê ci.
Czy 15 milionów jest wa¿niejsze ni¿ ¿ycie twojego dziecka?
Mamo, nie rób tego.
Jeœli twoje dziecko nie jest wa¿niejsze...
Mamo, proszê, pos³uchaj, dlaczego to robisz?
Mówi³aœ, ¿e zostaniesz.
Na pewno nie!
Mamo, proszê...
Bêdê czeka³a w samochodzie.
JedŸ z ni¹ na kilka dni, dopóki nie skoñcz¹ siê egzaminy.
Dziadkowie tam s¹.
Tam bêdzie ci lepiej.
Mówi³eœ, ¿e to nic powa¿nego.
Ale takie siê sta³o.
Termeh...
Kochanie...
Nie p³acz, bo i ja zacznê.
Dlaczego im nie zap³acisz, ¿eby mog³a wróciæ?
To nie ma nic wspólnego z jej powrotem.
W³aœnie, ¿e ma. Po to tu przyjecha³a.
Ma wszystkie rzeczy w samochodzie. Widzia³am.
Je¿eli uwa¿asz, ¿e jestem winny,
to idŸ po mamê.
Zadzwonimy do nich i zap³acimy.
Mam pewne w¹tpliwoœci.
Ale przecie¿ ciê popchn¹³?
Tak.
Sta³o siê coœ w domu?
Nie. Nawet przed tym, dziecko siê nie rusza³o.
Przed tym, jak ciê popchn¹³?
Chcesz powiedzieæ, ¿e dziecko ju¿ wtedy nie ¿y³o?
Nie wiem. Byæ mo¿e.
Coœ siê sta³o?
Nie jestem pewna, ale... wczeœniejszej nocy mia³am bóle.
- Straci³aœ wczeœniej dziecko? - Nie.
Potr¹ci³ mnie samochód.
Twój teœæ wymkn¹³ siê ukradkiem.
Posz³am go szukaæ.
Wracaj¹c, próbowa³ przejœæ przez ulicê.
Wbieg³am, ¿eby go powstrzymaæ i zosta³am potr¹cona.
Bóle zaczê³y siê nastêpnej nocy.
Twój m¹¿ o tym wie?
Dlaczego nie powiedzia³aœ o tym w s¹dzie?
Zabije mnie, jeœli siê dowie, ¿e ci o tym powiedzia³am.
Czeka od wczoraj,
odk¹d powiedzia³ o tym wierzycielom.
Ale co my mamy z tym zrobiæ?
To moja wina.
Gdy wczoraj powiedzia³, ¿e obieca³aœ mu pieni¹dze,
naprawdê siê przestraszy³am. Dzwoni³am popytaæ.
Mówili, ¿e je¿eli mam w¹tpliwoœci, to grzechem bêdzie przyjêcie ich.
Jeœli nie zap³acimy, to bêdziemy musieli dowieœæ jego niewinnoœci.
Obieca³aœ, ¿e wszystko to zatrzymasz dla siebie!
Ale twój m¹¿ nie da nam spokoju.
Boje siê o swoje dziecko.
Bojê siê, ¿e jak przyjmiemy te pieni¹dze,
coœ mo¿e staæ siê mojemu dziecku.
I co mam zrobiæ?
Nie p³aæ tych pieniêdzy.
Nie p³aæ.
Twój m¹¿ da nam spokój?
Daj mi to. WeŸ talerze.
Nie bój siê. Wszystko bêdzie dobrze.
Gdy wycofa pan pozew,
wrêczê panu te trzy czeki.
Niech Bóg ciê b³ogos³awi.
Hojjat, weŸ kartkê i d³ugopis,
¿eby spisaæ wszystko i podpisaæ.
Chcia³bym najpierw coœ powiedzieæ...
Skoñczmy to ju¿.
Zgodzi³em siê i nie zamierzam zmieniaæ zdania.
Chcia³bym, ¿eby jego ¿ona i moja córka to us³ysza³y.
Gdzie ona jest?
Dziêkujê.
Zawo³aj te¿, proszê, moj¹ córkê.
WejdŸ. Tata ciê wo³a.
Termeh, chodŸ i usi¹dŸ.
Przepraszam.
Pos³uchajcie...
Wypisa³em czeki i je wam wrêczê.
Nie ma sprawy.
Chcia³bym o coœ prosiæ.
Jest pani zbo¿n¹ osob¹.
Proszê przysi¹c na Koran, ¿e to ja spowodowa³em poronienie.
Przynieœcie Koran.
Przynieœ.
ChodŸ szybko, bo zaczn¹ coœ podejrzewaæ.
S¹ tu jego wierzyciele.
Wszystko zepsujesz.
Nie mogê przysi¹c.
Czy nie mówi³aœ, ¿e potr¹ci³ ciê samochód, bo wybieg³aœ po jego ojca?
Dlaczego nie przychodzisz?
Boi siê przysi¹c.
Dlaczego?
Ja... mam w¹tpliwoœci.
O Bo¿e...
Azam, wróæ do nich.
O co chodzi?
Przysiêgam, ¿e powiedzia³am Azam.
Powiedz mi, co siê dok³adnie sta³o.
Dzieñ wczeœniej potr¹ci³ mnie samochód.
I tej nocy mia³am silne bóle.
- ChodŸmy, biorê to na siebie. - Nie.
To jest grzech. Dowiadywa³am siê.
Jaki grzech? Zgodzi³ siê. ChodŸmy.
Boje siê, ¿e spotka nas za to kara.
Jeszcze wiêksza? Widzisz, w jakiej jesteœmy sytuacji?
Miej dla mnie litoœæ. Miej litoœæ dla naszego dziecka.
Bojê siê, ¿e coœ mo¿e jej siê staæ.
ChodŸmy.
Nie mogê.
Idziemy.
Nie mogê.
Zrobisz sobie krzywdê!
Dlaczego przyszliœcie dzisiaj? Czy nie mówi³am, ¿ebyœcie nie przychodzili?
Czy nie mówi³am, ¿e nie chcemy waszych pieniêdzy?
Jak ja teraz bêdê ¿yæ?
Dlaczego mi to zrobi³aœ?
Dalej.
ChodŸmy.
- Dzieñ dobry. - Dzieñ dobry. WejdŸ proszê.
Jaka jest twoja decyzja?
Rodzice zostawili ci wybór, z kim wolisz mieszkaæ.
Z ojcem czy z matk¹?
Podjê³aœ decyzjê?
Tak.
- Jesteœ pewna? - Tak.
Podjê³aœ decyzjê czy nie?
Tak.
I jaka ona jest?
Muszê teraz mówiæ?
- Jeœli nie podjê³aœ jeszcze decyzji... - Podjê³am.
- Jeœli jeszcze nie zdecydowa³aœ... - Zdecydowa³am.
No i?
Wola³abyœ, ¿eby zaczekali na zewn¹trz?
Mog¹?
Niech pan zaczeka na zewn¹trz.
Pani te¿.
{y:i}{c:$008B45}tekst polski: {y:b}{c:$00FF7F}caffrey