ПОИНАКВА
ЧИКАГО
Имаме среќа што сме во градот.
Велат дека војната била ужасна.
Дека остатокот од светот е уништен.
Нашите основачи го изградиле Ѕидот за да не заштитат,
и не поделиле во пет групи, фракции, за да го одржат мирот.
Паметните, оние кои ги ценат знаењето и логиката...
се Учените.
Тие знаат се.
Добродушните ја обработуваат земјата.
Кај нив се е за добрината и хармонијата, секогаш се среќни.
Искрените ги ценат искреноста и редот.
Ја кажуваат вистината, дури и кога би посакале да не го прават тоа.
А, тука се и Бестрашните.
Тие се нашите заштитници, нашите војници, нашата полиција.
Отсекогаш мислев дека се неверојатни.
Храбри... бестрашни...
и слободни.
Некои мислат дека Бестрашните се луди, на некој начин се.
Ајде, Беатрис. -Мојата фракција се Несебичните.
Другите не нарекуваат "Вкочанети".
Водиме едноставен живот.
Алтруистични, посветени на помагање на другите.
Дури и ги храниме оние без фракции, оние кои никаде не се вклопуваат.
Бидејќи сме јавни службеници, нам ни е доверено водењето на владата.
Мојот татко работи заедно со нашиот лидер, Маркус.
Се функционира. Сите знаат каде припаѓаат.
Освен мене.
Мајка ми вели дека уметноста е да бидеш несвесен со самиот себеси.
Но, јас тоа се уште не го открив.
Би требало никогаш да не размислувам за себе, секогаш да помагам на другите.
Никогаш да не гледам премногу во огледало.
Нервозна си? -Не.
Ти беше ли? За твојот тест?
Не. Бев преплашена.
Но, немав никаква причина да бидам, а немаш ни ти.
Доста е.
Правилата се правила.
Денес ќе го полагам тестот.
Страв ми е да ми кажат дека не сум Несебична.
Дека морам да го напуштам семејството.
Но, уште поисплашена сум ако ми кажат дека треба да останам овде.
За брат ми Кејлеб е лесно. -Да ви помогнам со тоа.
Тој е природен.
Беатрис, ќе ги однесеш останатите торби? -Извини.
Да беше слепа и осакатена, дали би тогаш помогнала?
Мислев да и помогнам. -Не е толку тешко.
За тебе можеби не е.
Опушти се, Беатрис. Вдиши вдлабоко и верувај на тестот.
Верувај на тестот.
Тестот ќе ми каже која сум и каде припаѓам.
Дали сум паметна?
Љубезна?
Искрена?
Алтруистична?
Или храбра?
Значи, целата храна која не ја добиваме
вие ја давате на оние без фракции?
Нели? -Да.
Лажеш. Зошто ме лажеш?
Сите знаат дека ја задржувате за себе. Зошто едноставно не признаете?
Тебе ти зборувам! Дали сте сите вие вкочанети глуви или такво нешто?
Беатрис?
Немој.
Пред 100 години, после војната, нашите основачи создале систем
за кој верувале дека ќе спречи иден конфликт
и ќе создаде долготраен мир.
Денес, тестот на способност, на основа на вашиот карактер,
ќе ви одреди една фракција.
Додека верувам дека изборот на фракции на основа на вашиот тест
е најдобриот начин да бидеме сигурни за успех внатре во системот на фракции,
ваше е правото, утре, на Церемонијата за избирање...
да изберете една од 5 фракции, без обѕир на резултатите од тестот.
Меѓутоа, еднаш штом ќе донесете одлука,
нема да се дозволи промена.
Каков проблем имате вие Несебичните со огледалата?
Ние ја одбиваме суетноста.
Да, знам. Седни.
Јас сум Тори. Ќе го водам овој тест.
Ќе ти биде понудена серија на избор
поради тестирање на склоност кон секоја фракција,
додека не добиеш еден резултат.
Не биди нервозна.
95% ја добиваат својата фракција по потекло, а според твојот изглед...
Што е тоа? -До дното.
Избери.
Сега. Пред да биде предоцна.
Зошто? Што ќе правам со нив? -Избери.
Кажи ми.
Кученце!
Стани.
Одиме на задната врата пред да влезе надгледувачот.
Каков ми беше резултатот? -Ајде!
Што се случи?
Ќе кажеш на своето семејство дека ти се слошило од серумот
и дека сум те испратила дома. Важи? -Каков ми беше резултатот?
Несебична.
И Учена. И Бестрашна.
Бестрашна. -Твоите резултати беа нејасни.
Тоа е невозможно. Нема никаква смисла.
Не. Не е невозможно. Само е многу ретко.
Ги нарекуваат Поинакви.
Не смееш никому да кажеш за ова, ниту на родителите.
Што се однесува за другите,
твојот резултат беше Несебична, бидејќи...
така рачно напишав.
Што да правам на Церемонијата за избирање?
Би требало да знам што да правам.
Овој тест требаше да ми каже која фракција да ја изберам.
Требаше да верувам на тестот. -Тестот не работеше со тебе.
Мораш да веруваш на самата себеси.
Што ти се случи денес? Каде отиде после тестот?
Ми се слоши, па порано ме испратија дома.
Го заврши тестот?
Каков ти беше резултатот?
Каков беше твојот?
Зошто си отиде без да кажеш никому?
Ми беше лошо.
Беатрис...
мислам дека не ја разбираш проверката под која сме.
Прават се што можат за да не дискредитираат.
Кој тоа? -Учените.
Веруваат дека тие треба да бидат управувачката фракција, а не ние.
Така да, треба да бидеш внимателна, добро?
Дури и Маркус го напаѓаат.
Зошто?
Тоа е старо обвинение.
Дека го малтретирал синот...
и затоа момчето избегало од дома.
Вистина ли е? -Не. -Секако дека не е.
Децата бегаат од дома поради различни причини.
Немојте да останете долго. Треба добро да се наспиете...
за утре.
Јас...
Ве сакаме.
Добра ноќ.
Душо, многу сум горда на тебе.
Беатрис? -Што е?
Утре, кога ќе избираме...
мораш да мислиш на семејството.
Да. -Но...
мораш да мислиш и на себе.
Фракции, ве молам соберете се во своите доделени подрачја.
Добро утро, Џенин.
Добро утро, Ендру.
Како се држи Маркус? -Добро како што може да се очекува.
Мораме да откриеме кој е зад гласините.
Мислам дека сите знаеме кој е.
Ако е некој од Учените, ветувам дека ќе дознаам кој.
Ова се твоите деца. Не знаев дека избираат денес.
Како се викаш? -Кејлеб. Мило ми е.
Џенин Метјуз. А ти си...?
Ова е Беатрис.
Денес двајцата треба да донесете важни одлуки.
Сигурна сум дека вашите родители ќе ве поддржат, што и да изберете.
Не се очекува тоа да биде наша одлука.
Тестот треба да ни каже што да правиме.
Сепак, имате право да изберете. -Но, ти не го сакаш тоа.
Беатрис...
Сакам да го одбереш она што си вистински и каде навистина припаѓаш.
Не поради инает. Не бидејќи сакаш да бидеш некој што не си.
Туку бидејќи искрено се познаваш себеси.
Сакам мудро да избереш.
И знам дека така ќе биде.
Системот на фракции е живо битие составено од ќелии.
Сите вие.
И тоа може да преживее и да напредува само ако
секој од вас стане дел на правилно место.
Иднината припаѓа на оние кои знаат каде припаѓаат.
Кога ќе ја напуштите оваа просторија
веќе нема да бидете самостојни...
туку полноправни членови на нашето друштво.
Фракцијата пред крвта.
Те сакам...
без обѕир што ќе се случи.
Џонатан Зиглер.
Учени.
Џефри Јејтс.
Бестрашни.
Морган Стоукс.
Добродушна.
Клер Сатрон. Несебична.
Сем Робертсон.
Несебични.
Кејлеб Прајор.
Учени.
Беатрис Прајор.
Бестрашни.
Ајде, качувај се!
Ајде!
Извини.
Човеку!
Јас сум Кристина. -Беатрис.
Дали само мене така ми изгледа или тие се обидуваат да не убијат?
Подгответе се!
Тие скокаат. -Што?
Што ако не скокнеш? -Што мислиш? Ќе бидеш без фракција.
Среќно, Ал.
Заедно? -Важи.
Еден, два, три!
Добро, слушајте!
Јас сум Ерик. Еден од вашите лидери.
Ако сакате да припаѓате на Бестрашните,
ова е начин за влез.
Ако немате храброст да скокнете, тогаш не припаѓате на Бестрашните.
Има ли вода или нешто слично на дното? -Претпоставувам дека ќе откриете.
Или нема. -Само што скокавме и сакаат пак да скокаме?
Некој мора да оди прв. Кој ќе биде тоа?
Јас.
Така, Вкочанета. Соблечи го тоа!
Облечи го повторно.
Побрзо, регруту.
Сакаш да те истуркаат?
Не.
Како се викаш? -Беа... Би...
Комплицирано е? Можеш да си избереш ново име ако сакаш,
некое кое ќе ти прилега добро. Нема да имаш друга прилика.
Добро...
Се викам Трис.
Прв скокач: Трис!
Добредојде меѓу Бестрашните.
Родените како Бестрашни, нека одат со Лорен,
трансферите остануваат со мене. Ајде.
Наваму.
Воглавно работам во Разузнавање, но за време на обуката ќе ви бидам инструктор.
Се викам Четири.
Четири како бројот?
Точно, како бројот.
Што се случило? Еден, два и три беа зафатени?
Како се викаш? -Кристина.
Кристина...
Првата работа што мора да ја научиш за мене е ако сакаш да преживееш,
не дрдори.
Јасно? -Да.
Добро.
По мене.
Ова е Јамата.
Центар на животот меѓу Бестрашните.
Ќе спиете овде следните 10 недели.
Девојки или момци?
Двете. -Убаво.
Ако ви се допадна ова, ќе го обожавате купатилото.
Супер.
Навистина? -Нема други простории?
Се шегуваш?
Би требало да се чувствуваш како дома, Искрена.
Се' е отворено.
Дали е ова шега?
Пресоблечете се.
Добро. Туширање?
Добри нозе, Вкочанета.
Здраво. Како оди?
Да седнеме?
Никогаш порано не си видела хамбургер?
Не. Сум видела, но не сум јадела. -Несебичните јадат проста храна.
Исхрана базирана на билки, без сосови и со минимум зачин.
Која книга ја проголта?
И мене ми е мило. Јас сум Вил.
Учен. -Секако.
Не навредувај се, но изненадена сум што Несебичните воопшто јадат.
Голем егоист сум, нели? Не е чудо што си заминала.
Мора да си многу самоуверена штом имаш Искрена за пријателка.
Што треба тоа да значи? -Немаш филтер.
Кажуваш што ти падне прво на памет. -Како "Ти си идиот"?
Добра шега. Ние барем ја кажуваме вистината.
Учениот може да ја каже вистината бидејќи ги имаме доказите.
Не сакам да слушам за вашите поранешни фракции.
Сега припаѓате на Бестрашните.
Дали и ти беше трансфер или си роден како Бестрашен?
Се шегуваш?
Не.
Зошто мислиш дека можеш да зборуваш така со мене?
Можеби бидејќи си толку пристапен.
Внимавај што зборуваш.
Четири.
Ти, пријателке, сакаш да умреш.
Знаете ли дека бил прв во генерацијата?
Се обидоа да го регрутираат да биде лидер два пати, но одби.
Регрути...
станете.
Избрани сте да се придружите на војничката фракција,
доделена за одбран на овој град и сите негови жители.
Веруваме во обичниот чин на јунаштвото,
и во храброста која води една личност да истапи и да одбрани друга.
Почитувајте го тоа.
Направете не' горди.
Сакам сите да бидете во Јамата. За две минути.
Постојат две фази на тренингот. Првата е физичка фаза.
Притискајте го своето тело до границите и ќе ги совладате методите на борбата.
Втората фаза е ментална. Повторно, притискајте се себеси до границите.
Ќе се соочите со своите најголеми стравови и ќе ги победите,
освен ако тие први не ве средат. Ќе тренирате одвоено од
оние кои се родени како Бестрашни, но ќе бидете заедно рангирани.
После иницијацијата, пласманот ќе одлучи со која работа ќе се занимавате.
Лидерство, одбрана на Ѕидот или спречување на оние без фракции
да се испоубијат меѓусебе.
Пласманот исто така ќе одлучи кој ќе биде елиминиран.
Елиминиран? -На крајот од секоја фаза, најлошите регрути ќе не' напуштат.
Што ќе прават?
Не можете да се вратите кај своите семејства,
ќе припаѓате на оние без фракции.
Зошто тоа не го знаевме? -Ново правило е.
Ново правило? Некој требаше да ни каже.
Дали би избрале поинаку? Поради страв?
Во тој случај, би требало веднаш да си одите.
Ако сте навистина еден од нас, нема да ви биде важно то можете да потфрлите.
Не' избравте нас.
Сега ние ќе ве избреме вас.
Според статистика, би требало да погодиш барем еднаш досега.
Дури и случајно.
Што се случува?
Оние без фракција. Ништо не прават.
Добро погледни, Вкочанета. Тие ќе ти бидат новото семејство.
Оди да се поздравиш.
Дали си подготвена за вистински борба?
Ниту одблизу. -Првиот скокач!
Во рингот.
Последниот скокач!
Време е за борба.
Колку долго треба да се бориме? -Додека една од вас не може да продолжи.
Или додека не се предаде. -Според старите правила.
Ново правило: никој не се предава.
Сакаш да ги изгубиш во нивната прва борба?
Храбрите никогаш не се предаваат.
За твоја среќа, тие правила не постоеја кога ние се боревме.
Ќе добивате поени за ова, затоа борете се добро.
Сега!
Не плаши се, Вкочанета.
Убаво. -Така, Трис.
Добро, луѓе, ваму.
Слушајте.
Знаете ли што е оваа табела?
Тоа е вашиот живот.
Секој ден ќе ве оценуваме.
Ако сте се' уште во црвената зона на крајот од првата фаза, ќе си одите.
Никогаш нема да успеам.
Да, ќе успееш.
Најслабата сум овде.
Тогаш највеќе ќе се подобриш.
Припаѓаш на Искрените. Не би требало да лажеш.
Припаѓав на Искрените. И не лажам.
Ако ме избркат, мислам дека родителите ќе ме примат назад.
Не, не оди така.
Дури да го сакаат тоа, фракцијата не би им дозволила.
Дури и родителите да прифатат да се вратам,
не би веќе припаѓала таму.
Ова станува депресивно.
Знаете што треба да направиме? Да си направиме тетоважи.
Дали знаеше дека имале тетоважа со твоето лице?
Ти се допаѓа? -Да. Каде би ја ставила?
Не знам. Што предлагаш?
Каде сакаш.
Еве, оваа овде.
Се сеќаваш на мене, нели?
Се прашував дали би можела... -Не.
Правам само тетоважи.
Добро.
Би ја сакала оваа.
Те молам.
Може ли да прашам... -Погреши што ги избра Бестрашните.
Ќе дознаат за... -Кој?
Кој? -Луѓето на кои си им закана.
Кои луѓе? Бестрашните? -Не, Друштвото.
Ако не се вклопиш во категоријата, не можат да те контролираат.
Не разбирам.
Јас сум Бестрашна. Ќе бидам Бестрашна. Ги избрав Бестрашните.
За твое добро...
се надевам.
Слаба си. Немаш мускули.
Никогаш нема да победиш, не така.
Добро е да знам. -Мораш да го искористиш целото тело.
Одржувај ја тензијата овде.
Добро. -Напаѓај.
Брза си, би можела да победиш ако нападнеш прва.
Доближи се и удри во грлото.
Четири!
Продолжи.
Ајде, Крис...
Застани.
Готова сум. Готова сум. -Сакаш да престане?
Добро.
Дај да ти помогнам.
Фала. -Добро, сите нека направат пауза!
Се чувствуваш подобро?
Да, добро сум.
Држи се за решетката.
Или немој.
Имаш три опции:
Да се држиш тука и да заборавиш на твојот кукавичлук.
Да паднеш и да умреш.
Или да се откажеш.
Но ако се откажеш, исфрлена си.
Ајде, Крис!
Време!
Бестрашните никогаш не се предаваат.
Како Бестрашни, се бориме да го заштитиме секој живот
зад Ѕидот без да потфрлиме.
Поради тоа ве тренираме на ваков начин.
Да ве научиме да не се откажувате.
И да дознаете кој го има она што е потребно.
Иако е мирно надвор со години, тоа може да се промени секој момент.
Така да, мораме да бидеме подготвени на се'.
Што има таму? -Чудовишта.
Фарми на Добродушните. -Го знам тоа. Но, од другата страна?
Места кои никогаш не закрепнале од војната.
Знаеш ли? -Да речем дека го изградиле Ѕидот со причина.
По ѓаволите!
Доста си добра во ова.
Тоа беше патетично.
Ми се лизна.
Оди по него!
Додека тие маваат? -Се плашиш?
Од прободување со нож? Да.
Престанете сите.
Застани пред метата.
Четири, помогни ми.
Ќе стоиш тука додека тој мава со овие ножеви.
И ако видам да отстапуваш, исфрлен си.
Едно нешто што ќе научите тука е, наредбите не се опција.
Застани.
Секој може да стои пред метата. Тоа ништо не докажува.
Тогаш ќе ти биде лесно да го зазедеш неговото место.
Истите правила важат.
Ајде, Четири.
Можеш и поблиску.
Сакаш малку да ја потсечам? -Можеби малку краевите.
Поени за храброст, Вкочанета.
Не толку многу колку што изгуби поради дрдорење.
Контролирај се.
Тренираме војници, а не бунтовници.
Завршивме за денес. Одете.
Добро си? -Ме пресече. -Сакав.
Сакаше?
Мислеше дека ќе те пушти без гребнатинка?
Се' уште ќе стоеше таму да не те пресеков.
Треба да ти се заблагодарам?
Треба да бидеш паметна.
Да сакав да те повредам, ќе го направев тоа.
Ене ја!
Ти сакаш да умреш.
Не можам да верувам дека му го кажа тоа на Ерик.
Само ти му се спротивстави.
Погледни го твоето уво. Ајде да те излечиме. -Еј, Трис.
Тоа беше кул.
Фала.
Импресивно, Вкочанета. Честитам.
Замолчи. -Што е? Сега си позната.
Не поради она што се случи со Ерик. На вестите си. Да. Слушај.
"Неодамнешните трансфери на Беатрис и Кејлеб Прајор,
деца на Ендру Прајор, ја доведоа во прашање исправноста
на учењето и вредностите на Несебичните.
Што ги мотивираше да си одат?
Можеби одговорот лежи во корумпираниот идеал на целата фракција,
крадењето ресурси, општата неспособност, малтретирањето на нивните деца,
Дали те тепале, како синот на Маркус Итон?
Никого не тепаат. Тие се добри луѓе.
Секако. И зошто си замина?
Тоа беше поради нешто што реков?
Тој е идиот. -Да. -Во ред е.
Што прави таа меѓу Бестрашните?
Прајор.
Ти си ќерката на Ендру Прајор, нели?
Беатрис. -Сега е само Трис.
Трис, ми се допаѓа тоа.
Направи импресивен избор, без оглед на своите родители.
И резултатот од тестот.
Го видовте мојот резултат од тестот? -Секако.
Мило ми е што беше доволно паметна да донесеш сопствена одлука.
Кажи ми ако ти треба нешто.
Тоа беше чудно.
Да.
Што мислиш дека се случува?
Се обложувам дека ловат Поинакви.
Само за тоа зборуваат Учените.
Чекај малку. Поинаквите постојат? -Дај, Ал.
Прва борба: Питер против Трис.
Што?
Тоа е Ерик.
Сака да ти врати.
Еј. -Што?
Се сеќаваш што ти реков за нападот? Прв удар, директно во грло.
И набљудувај го. Тој зачекорува пред да удри.
Добро?
Се' е во ред, Вкочанета?
Изгледа дека ќе заплачеш... Би те поштедил ако плачеш.
Ајде, Трис.
Стани. Стани! -Ајде. Престанете да си играте.
Опа, изгледаш...
лошо.
Колку долго сум овде?
Околу еден ден. -Ден?
Ја видовте ли таблата со поените? Каде сум?
Под линијата.
Зошто ги носите тие елеци?
Војни игри.
Што правиш? -Доаѓам и јас. -Не можеш.
Ерик вели дека си го отсвирила своето. -Што?
Рече дека си исфрлена.
Твојот татко е во Советот, Трис.
Можеби ќе направат исклучок и ќе те дозволат да се вратиш дома.
Жал ми е, Трис.
Мораме да одиме. Ќе го пропуштиме возот.
Важи.
Чао. -Чао.
Фала.
Чао. -Чао. -Што правиш овде?
Мислев дека морам да бидам овде. -Кој ти дозволи да одиш?
Јас.
Ти?
Добро.
Ајде, седни.
Играта е едноставна. Како "Освој го знаменцето".
Оружјето кое ќе го користиме...
Тоа го нарекуваат пушка?
Стрела за стимулирање на нервите. Симулира болка како вистинска рана од пушка.
Трае само неколку минути. Два тима.
Четири и јас сме капитени. -Ти прв избери.
Важи.
Едвард.
Јас ќе ја земам Вкочанетата.
Избираш слаби за да имаш кого да обвиниш кога ќе изгубиш.
Така некако.
Каде отиде тимот на Ерик? -Сигурно отишле на другиот крај.
Добро, угасете ги светлата. Соберете се. Ајде.
Која е вашата стратегија? -Можеме да го сокриеме знамето за да не го најдат.
Да испратиме тим за лоцирање, за да можеме да го најдеме знамето.
Да ги изненадиме. Да ги победиме со сила.
Така ќе изгубиме. -Бргу да завршиме, не не' очекуваат.
Не знаеме каде се. -Да се поделиме во две групи: одбрана и напад.
Кој те постави за шеф? -Некој мора да одлучи.
Мораме да бидеме поагресивни. -Паметно да постапуваме.
Не сакаш да скокнеш, нели?
Не, само се обидувам да најдам добра положба.
Добро размислуваш.
Нема потреба да ме следиш.
Треба да успориме. Тукушто беше поразена.
Изненадена сум што забележа. Видов дека си замина за време на борбата.
Тоа беше нешто што не сакав да го гледам.
Внимателно!
Добро ли си?
Добро си? -Да. Добро сум.
Доволно високо е.
Не, мораме да одиме повисоко.
Добро си?
Се плашиш од височини.
Сите се плашат од нешто.
Мислев дека ти не се плашиш од ништо.
Не зафркавај, Трис.
Навистина?
Дали си ти воопшто човечко битие?
Не е толку лошо.
Погледни!
Ене го.
Кој е планот?
Да се поделиме во две групи. Ние ќе одиме од оваа страна, останатите кон Ерик.
Ги гледам! -Ајде Ајде!
Осветли ги.
Уште двајца! Ќе се доближам.
По мене. Ајде!
Внимавај десно! -Оди! Оди!
Оди! -Кристина!
Одиме! -Средете ги!
Наваму! -Добро. -Покривај ме!
Кажи ми ако ова боли. -Ти мене ми кажи.
Кучко
Идиоту.
Тоа беше неверојатно.
Во заклон!
Оди, Трис, јас ќе те штитам!
Крај на играта! -Секоја чест, Трис!
Еј, Трис.
Да? -Дојди со нас.
Каде? -Тоа е кратенка за враќање.
Мал ритуал на иницијација, во стил на Бестрашните.
Опа!
Добро, да го направиме ова!
Дали си добро? -Да. -Добро се држи. -Летај, душо.
Ти си на ред.
Направи го тоа!
Само напред! Направи го тоа, Трис!
Сакам летање!
Не заборавај да ја повлечеш кочницата при крајот. - Добро.
Тргни.
Подготвена? Ременот е во ред.
Повлечи ја кочницата! Повлечи ја кочницата!
Трис!
Чао. -Чао.
Честитки.
Фала.
Сакав да ти кажам дека добро се покажа вечерва.
Беше храбра.
Да.
Би требало да се вратиш кај своите пријатели.
Добро.
Ако сте над црвената линија, ќе поминете во втората фаза од обуката.
Ако сте под неа, веќе нема да трошиме време со вас.
Еве ги вашите пласмани.
Број седум.
Успеа! -Успеа, Трис!
Еве.
Ја поминавме првата фаза од обуката и ова ни е наградата. -Подај ми го тоа.
Гламурозно.
Мамо?
О, девојче мое!
Што правиш овде? -Знаев дека кога-тогаш ќе те распоредат овде.
Види ја ти неа! Толку си силна и убава.
Не можеш да бидеш овде. -Знам, но во опасност си.
Што? -Морам нешто да те прашам.
Не ти беше лошо дента кога го полагаше тестот, нели?
Зошто? -Какви ти беа резултатите?
Душо, во ред е. Можеш да ми кажеш.
Беа нејасни.
Поинаква?
Не смееш никому да кажеш. Ниту на пријателите,
ниту на инструкторите. Не верувај никому.
Не верувам.
Луѓето секогаш се чувствуваат загрозено од Поинаквите.
Учените насекаде ги бараат. Активно ги бараат...
Зошто? Мамо, што сум јас?
Не се совпаѓаш. Твојот ум функционира поинаку. Се плашат од тебе.
Во втората фаза од обуката си во најголема опасност.
Ќе ти влезат во главата и ќе гледат како реагираш на страв.
Но, можеш да влезеш меѓу Бестрашните. Сум го видела тоа порано.
Како знаеш толку многу за ова? За Бестрашните?
Не размислувај за мене. Не дозволувај да дознаат каква си.
Застани! Си била Бестрашна? -Слушај...
Еј!
Што правиш?
Камиот е натоварен. Одиме.
Што и' направиле?
Трис.
Седни.
Ќе ти вбризгаат серум кој го стимулира делот од мозокот кој го обработува стравот.
Супер.
Предизвикува халуцинации и потоа трансмитерите во серумот
ми дозволуваат да гледам слики во твојот ум.
Ќе видиш што имам на ум?
Легни.
Ќе се соочиш со своите најголеми стравови, Трис.
Повеќето од луѓето имаат од 10 до 15 навистина зафркнати стравови.
Мораш да се смириш, да го намалиш срцевиот ритам...
и дишењето и да излезеш на крај со она што е пред тебе.
Биди храбра.
Ова не е вистинско.
Во ред е, во ред е.
Дали си добро?
Колку време мислиш дека беше во халуцинации, Трис?
20 минути? -Три.
Четири пати побрзо од просечното.
Никогаш не сум видел некому да му оди толку добро првиот пат.
Како се ослободи од птиците? Сликата не беше јасна.
Влегов во водата.
Следниот пат ќе биде многу полесно.
Морам повторно да го правам ова? -Да. Мораш да вежбаш неколку пати
пред завршниот испит, но...
ти си природен талент. Нема зошто да се грижиш.
Целото тело ми беше покриено со мали инсекти.
Ми беа во ушите, во грлото...
Не можев да дишам.
Слушнав за еден тип, пред околу две години,
толку испаничил, што имал инфаркт и за малку умрел.
Што? -Имаме за што да се радуваме, нели?
Изгледа дека ти немаше проблеми. -Јас?
Не, побогу, ужасно беше.
Ама ајде. Никој не беше ниту приближно како твоето време. Неверојатна беше.
Неверојатно е што ќе те исфрлат од Бестрашните. -Нема.
Од најлоши станува една од најдобрите. Некој мора да биде последен.
Кој ќе биде?
Ти. -Дали некако престануваш да дрдориш? -Само сакам да знам како го прави тоа.
Кој е трикот? -Немам трик.
Никој не поминува толку бргу. Зошто не ни кажеш како го правиш тоа?
Барем кажи на пријателите.
За што зборува? Постои ли друг начин за олеснување? -Не.
Не... Не правам ништо.
Еј!
Ова не е вистинско.
Како го направи тоа?
Што?
Како го скрши стаклото?
Не знам. Само го направив тоа.
Само го направи?
Какви ти беа резултатите на тестот?
Твојот тест на склоност?
Несебична.
Мислам дека не е така.
Што?
Мислам дека ме лажеш.
Зошто би те лажела?
Ќе те прашам уште еднаш.
Какви ти беа резултатите на тестот?
Несебична.
Можеш да одиш.
Трис?
Само да знаеш...
Бестрашните не го кршат стаклото така.
Мојот брат беше како тебе.
За време на втората фаза, многу бргу се подобри.
Последниот ден од симулацијата,
еден од лидерите на Бестрашните дојде да гледа.
Следното утро го најдовме неговото тело на дно од провалија.
Се ослободија од него. -Кој?
Водството на Бестрашните. Не смееш да дозволиш да те откријат.
Што ако веќе знаат?
Тогаш си веќе мртва.
Беатрис.
Што правиш овде?
Во неволја сум.
Што се случи?
Нема да успеам да останам меѓу Бестрашните.
Не се вклопувам таму. -Мораш да се вклопиш.
Не можам.
Јас... не сум како нив.
А кој е? Тие се луди?
Можеби ќе можам да се вратам меѓу Несебичните. -Не можеш.
Знам, но... -Никогаш нема да ти дозволат.
Кој? -Учените.
Нема да дозволат Несебичните да кршат уште правила.
Тие навистина планираат да ја контролираат владата? -Можеби наскоро.
Навистина? -Учените треба да се глави. Сигурно не Несебичните.
Застани, Кејлеб. Како можеш тоа да го кажеш?
Тоа го сакаат другите фракции, бидејќи Несебичните потфрлиле.
Не. Тоа ти го велат овде... -Вистина е.
Не е вистина. Не е.
Овде се лажговци. Луѓе кои знаат да манипулираат со тебе.
Мораш да го разбереш тоа. -Беатрис.
Мислам дека треба да одиш.
Фракцијата пред крвта. Нели?
Сфаќам.
Мораш да тргнеш со мене.
Застани!
Дали си добро?
Да, добро сум.
Те молам, седни.
Фала.
Мило ми е што дојде денес тука. -Навистина?
Дали си среќна меѓу својата нова фракција?
Да. -Но, дојде да го видиш својот брат.
Само дојдов да разговарам со него. -Дали ги виде своите родители?
Не.
Тешко е да се одвоиш.
Фракцијата пред крвта.
Тоа е важен идеал, но понекогаш е тешко да се оствари.
Бидејќи оди наспроти нашата фундаментална човечка природа.
Но, токму тоа е таа слабоста која треба да ја надминеме.
Мислиш дека човековата природа е слабост?
Мислам дека човековата природа е непријател.
Човековата природа чува тајни, лаже, краде...
И сакам да го искоренам тоа.
Така ќе одржиме стабилно и мирољубиво друштво.
Би ми помогнала со тоа, нели?
Како би ти помогнала?
Свесна си дека Несебичните го поткопуваат системот на фракции...
и ги кршат законите вдомувајќи Поинакви?
Не знаев.
Но, ако е точно, мило ми е што си заминав.
Морам да знам дали можам да сметам на тебе при спроведување на законот?
Дури иако законот е прекршен од страна на блиска личност.
Некој кој ти е важен.
Секако.
Добро.
Мојот автомобил ќе те врати кај Бестрашните.
Ајде! Фрли ја!
Ајде, направи го тоа! Направи го! -Еј!
Дали си добро?
Да. -Ајде. Одиме.
Облечи го ова.
Фала.
Овде ќе бидеш безбедна.
Извини. -Во ред е.
Не можам да верувам дека Ал...
Твојот пласман е се' подобар, а неговиот паѓа.
Тоа го тера да се мрази себеси, но и тебе. Само...
Само е уплашен. -Сите се уплашени.
Знам, но стравот прави чудни работи на луѓето како Ал.
Но, не и на тебе.
Стравот не те парализира, те тера да реагираш.
Го видов тоа.
Треба да легнеш.
Отспиј малку. -Добро.
Јас ќе спијам на подот.
Како се чувствуваш? -Подобро.
Добро.
Каде беше вчера?
Да го видам брат ми.
Овде е малку досадно за тебе, нели?
Мојот брат рече дека...
Тој мисли дека Учените планираат да ги исфрлат Несебичните од власт.
Мислиш дека можат да го направат тоа?
Да. Мислам дека е можно.
Зависи колку далеку се спремни да отидат.
Загрижена сум за моите родители.
Да.
Но, мислам дека постојат други работи за кои треба да се грижиш.
Нели?
Да.
Треба да одам.
Здраво.
Дали е ова твој џемпер? -Не.
Што ти се случи синоќа? -Трис, може ли да разговараме?
Слушај, само сакав да ти кажам дека ми е жал.
Не знам што не е во ред со мене.
Те молам, можеш ли да ми простиш?
Ако ми се доближиш уште еднаш, ќе те убијам.
Трис... -Стој понастрана од мене!
Ти си кукавица.
Не можам да верувам дека тој би го направил тоа. Не личи на него.
Што е тоа?
Ајде!
Боже!
Мислам дека скокнал.
Трис.
Остави ме на мир.
Жал ми е поради Ал.
Јас сум виновна што е мртво. -Не, не е поради тебе.
Сам ја донел одлуката.
Би бил без фракција. Не би го поминал завршниот тест.
Ниту јас.
Зошто го велиш тоа?
Знаеш зошто.
Штом ќе откријат останатите, ќе ме убијат.
Нема да дозволам тоа да се случи.
Затвори ја вратата.
Ќе вежбаш.
Во мојот пејзаж на стравови? -Не.
Во мојот.
Ќе влеземе заедно.
Дали си го правел ова порано?
Не.
Сигурен си дека сакаш да го направиш ова?
Зошто да не?
Не знам. Ништо не ми кажа за себе, а ќе дозволиш да ти влезам во умот?
Се плашиш од тоа?
Ти не?
Не.
Страв од височина.
Не сум изненадена.
Не е вистинско.
Можеме да скокнеме. -Не.
Поинаквите би скокнале. Бестрашните би отишле кај онаа зграда.
Ако сакаш да поминеш и да избегнеш откривање,
мораш да правиш исто како што би направиле Бестрашните.
Мораш да најдеш некој механизам, метод, за да преживееш.
Клаустрофобија.
Мораш да најдеш начин да го запреш. Што би направиле Бестрашните?
Добро.
Само не брзај. Уживам во оваа кутија која се смалува.
Како војник на Бестрашните,
мораш да ги следиш наредбите со кои не се секогаш согласуваш.
Која е таа?
Таа е невина.
Морам да ја убијам.
Но, не можам да го направам тоа.
Доколку не го тргнам погледот.
Зошто сме кај Несебичните?
Твојот последен страв е најлошиот.
Живее најдлабокиот дел од твојот ум.
Маркус имаше син.
Како се викаше? -Тобајас.
Тобајас.
Тобајас, само се обидувам да ти помогнам да бидеш подобар.
Не!
Четири?
Четири стравови?
Четири тогаш, четири сега.
Постојано влегувам таму, но мислам дека никогаш нема да ги надминам.
Смеам ли да те прашам нешто?
Секако.
Какви ти се тетоважите?
Сакаш да ги видиш?
Неверојатно.
Фракции.
Зошто ги имаш сите?
Не сакам да бидам само едно.
Не можам да бидам.
Сакам да бидам храбар и сакам да бидам алтруист...
интелигентен, искрен и љубезен.
Иако се' уште работам на тоа да бидам љубезен.
Не сакам да одам пребргу.
Во ред.
Веќе имам свое место на подот.
Чао. -Чао.
Ајде. Сакам да ти покажам нешто.
Добро.
Погледни.
Учени. -Да.
Доаѓаат секое утро.
Ги набљудувам со недели.
Што прават кај Бестрашните?
Товаруваат залихи. Компјутери.
И ова.
Што е тоа? -Мислам дека е некој когнитивен трансмитер.
Го вбризгуваат како серум.
Зошто? -Треба да те направи посугестибилен, но...
онолку колку што ги имаат, би можеле да направат армија.
Внимание, сите регрути нека се јават поради финалниот тест.
Сите регрути нека се јават поради финалниот тест.
Подготвена си.
Го можеш тоа.
Можам да ги гледам твоите халуцинации на екранот.
Надмини ги своите стравови онака како што би направиле Бестрашните,
но направи го тоа брзо. -Добро.
Ако сум премногу добра, ќе ме убијат, ако сум премногу бавна, ќе умрам.
Да. Среќно.
Среќно, Трис.
Се надевам дека ќе успееш.
Честитки.
Застани... Четири! Четири! Четири!
Застани, Четири! -Зар не си Бестрашна?
Те молам, кажи ми дека не го гледаше тоа.
Би се чувствувала подобро ако кажам дека не сум го гледал?
Добро се покажа.
Сега...
Еден последен тест.
Знаеш што треба да направиш.
Што?
Ако сакаш да бидеш Бестрашна. -Не.
Направи го тоа.
Дали си добро?
Мене ми изгледаше дека добро се покажа.
Ајде. Одиме.
Честитки.
Нови припадници на Бестрашните.
Бестрашни! Бестрашни! Бестрашни!
Успеавме! -Така е! Бестрашни сме!
Ајде. Наредете се.
Сите, наредете се.
Што се случува?
Сите регрути Бестрашни нека се јават кај својот лидер.
Добро, слушајте!
Пред да заминете вечерва, сакам да формирате четири реда.
Секој ќе добие локатор.
Не поставувајте прашања, тоа е само мерка за претпазливост.
Го гледаш ли Четири?
Не. -Следниот!
Што се случува? -Боже.
Честитки.
Би требало да бидеш прва во редот, но ќе ти олеснам.
Ужасно боли, нели?
Сега си навистина една од нас.
Што...
Фракцијата пред крвта.
Господи.
Можат да не' слушат и видат, но не го обработуваат тоа на ист начин.
Наредбите влегуваат преку трансмитер.
Што се случува?
Што правиме?
Поинакви.
Еј!
Се' е во ред, немаш зошто да се грижиш.
Брзо, одете!
Не пружам отпор! -Лидерите на Несебичните мора да се идентификуваат.
Мораме да ги најдеме моите родители.
Само продолжи да одиш. Каде ти е куќата?
Ја бараме информацијата.
Сите куќи ќе бидат пребарани.
Не пружајте отпор. Нема да бидете повредени.
Мамо? Тато?
Каде би отишле?
Не знам.
Не можам да верувам дека ова се случува! Престанете!
Не опирајте се!
Сите Несебични ќе бидат сослушани.
Легендарниот Четири...
Робот без волја.
Беше прв во генерацијата. Сега си...
ништо.
Што е?
Мислиш дека би можел да бидеш...
Постои само еден начин да се дознае тоа.
Збогувај се, идиоту. -Збогум.
Ако се помрднеш, ќе умреш!
Вкочанета?
Двајца вкочанети!
Двајца вкочанети мртовци!
Не смееш да дозволиш ниту еден Поинаков да побегне.
Еве што се случува...
Нема да ме погоди.
Мислам дека го преценуваш мојот карактер.
Трчај!
Погодена си? -Да.
Не движете се.
Фрлете го оружјето.
Тобајас Итон.
И ти, Беатрис.
Мислев дека во тебе гледам интелект.
Можеби не си паметна што мислиш така.
Зошто напаѓате невини луѓе?
Невини луѓе?
Ако Несебичните не бидат воздржани, ќе го уништат системот на фракции.
Тоа истото може да се каже за вас двајцата.
Некој мора да ве спречи. Ако не го направиме тоа, мирот ќе биде изгубен.
Веќе е изгубен. Го уништивте.
Човековата природа го уништи.
Оние од нас кои го гледаат тоа, се повикани да ги заштитат останатите.
Повторно ќе воспоставиме мир.
Но овој пат, ќе трае.
А што ако грешите?
Поведете го со нас.
Повредена е.
Секој резултат би бил нејасен.
Можете да се ослободите од неа. -Добро.
Легни долу!
Одиме, ајде!
Додатни безбедносни тимови, јавете се во мобилната команда ниво 5.
Беатрис!
Мамо? -Беатрис! -Мамо!
Добро.
Мораме да бегаме!
Си била Бестрашна.
Тоа добро ми послужи денес.
Дали е тато добро? -Да.
Ја поведе групата преку "Монро" и "Стејт". Ќе се сретнеме таму.
Одиме!
Примено, 1-9!
Вил! Вил!
Вил! Вил, застани! Застани!
Добро.
Добро. Ајде, душо. Мора да одиме.
Го убив.
Дојди ваму.
Добро.
Да го најдеме татко ти.
Покривај ме. -Не.
Јас ќе одам.
Јас ќе одам, господине!
Немој да застануваш!
Бргу!
Дали си добро? -Да.
Одиме!
Мамо.
Мамо? Што е?
Мамо! Мамо!
Мамо! Мамо, не!
Мамо! Мамо!
Мамо? Мамо!
Мамо, разбуди се!
Мамо!
Боже! Мамо!
Престанете! Престанете!
Те сакам, мамо.
Господи.
Каде е татко ми?
Беатрис?
А мајка ти?
Ме спаси.
Тогаш не било залудно.
Мораме да одиме одовде.
Дали надвор има војници?
Не, чисто е.
Требаше да ти верувам.
Заминав штом сфатив.
Зошто се случува ова? Не разбирам.
Зошто Бестрашните се борат за Учените?
Не знаат што прават. Веруваат дека се работи за симулација.
Мораме да ги разбудиме. Морам да влезам меѓу Бестрашните.
Тврдина е. Невозможно е.
Можам да не' внесам внатре.
Подгответе се.
Што сега?
Нема да ви се допадне.
Има мрежа на дното.
Не размислувајте, само скокнете.
Дали си добро?
Добро сте?
Одиме.
Почекајте овде.
Кон ѕидот. Кон ѕидот!
Како си буден?
Бидејќи сум попаметен од тебе. Им требам.
Од каде ги контролираат?
Зошто би ти кажал? Нема да пукаш во мене.
Зошто луѓето постојано го велат тоа?
Од каде ги контролираат?
Мораше ли да го погодиш?
Секоја минута што ја трошиме, по еден Несебичен умира,
а уште еден Бестрашен станува убиец.
Питер, одиме.
Тоа е, нели? -Аха.
Видов дека Џенин влезе таму.
Од таму ги контролира.
Како што рече, не смееме веќе да трошиме ниту секунда.
Тато, немој!
Тато. -Направете се' што е потребно...
Внимавај, Кејлеб. Ќе влезам внатре.
Четири!
Четири, јас сум. Ти си во симулација.
Не може да те слушне.
Неверојатно, нели?
Се' што мислиме дека ја оформува личноста...
мислите, емоциите, историјата...
Сето тоа избришано со хемија.
Четири. -Го нема,
и сите сме побезбедни поради тоа. -Побезбедни?
Како сме побезбедни? -Брилијантноста на системот на фракции
е што хомогеноста на фракциите
ја отстранува заканата од било кој што ја изразува својата слободна волја.
Поинаквите го загрозуваат тој систем.
Немој погрешно да ме сфатиш.
Постои одредена убавина во твојот отпор...
Во твоето противење на категоризацијата.
Но, тоа е убавина која не смееме да ја дозволиме.
Четири, јас сум...
Јас сум. Те молам, Четири, погледни ме.
Погледни ме.
Четири, јас сум!
Четири, застани!
Застани!
Застани.
Четири... те молам.
Во ред е. Во ред е. Те сакам. Во ред е.
Во ред е.
Те сакам. Во ред е.
Четири, погледни ме. Погледни ме!
Јас сум. Јас сум.
Трис...
Оди.
Довршете го тоа!
Помош!
Исклучи го тоа.
Нема.
Нема повторно да ти барам. Направи го тоа! Исклучи го!
Ти се восхитувам што си спремна да умреш поради она во што веруваш,
но и јас сум.
Не можеш да го направиш тоа, нели?
Можеби не си толку Бестрашна колку што си мислеше.
Во право си.
Не сум.
Јас сум Поинаква.
Сега исклучи го и избриши го програмот.
КОДОТ Е ПРИФАТЕН
Симулацијата е прекината. Системот е угасен.
Не! Не!
Не!
Немој погрешно да ме сфатиш.
Постои одредена убавина во твојот отпор.
Трис... -Изолацијата е активна.
Оди!
Мораме да одиме. Веднаш.
Тобајас.
Мораме да продолжиме.
Ајде.
Сине!
Можам. -Знам дека можеш.
Моите родители умреа денес.
Ги нема веќе. -Знам.
Но, те сакаа, Трис.
За нив не постоеше подобар начин за да го докажат тоа.
Немаме ништо.
Немаме дом, фракција...
Дури веќе не знам ниту која сум.
Точно знам која си.
Сигурен ли си во тоа?
Да, многу сигурен.
Дојди ваму.
Сега сме како оние без фракции. Оставивме се' зад себе...
но се најдовме самите себеси е еден друг.
Утре можебе ќе мораме повторно да се бориме,
но засега, ќе одиме со возот до крајот на патот...
А потоа...
Ќе скокнеме.